Wat lezen wij nu?

Karin leest:

Met dank aan Uitgeverij The House of Books / Overamstel uitgevers voor het recensie-exemplaar.

De buitenstaander.jpg

Over De buitenstaander :

Wanneer het misbruikte en levenloze lichaam van een elfjarig jongetje wordt gevonden, wijzen ooggetuigen en forensisch materiaal onmiskenbaar in de richting van de populaire coach van het plaatselijke Little League-team. Maar de verdachte, die met groot machtsvertoon wordt gearresteerd, heeft een waterdicht alibi. Detective Ralph Anderson raakt na verder onderzoek ook overtuigd dat hij inderdaad buiten de stad was. Hoe kan hij dan tegelijkertijd op twee plekken zijn geweest?

Myrtle (15) leest:

Met dank aan Uitgeverij De Fontein voor het recensie-exemplaar.

Hebzucht

Over The Cruelty 2 – Hebzucht :

Gwen en haar vader zijn ondergedoken in Uruguay. Het leven is er zwaar: voortdurend over je schouder moeten kijken is killing. Wanneer haar vaders naam op een dodenlijst blijkt te staan, beseft Gwen dat afwachten geen optie meer is. Ze moet proberen hen beiden te redden, maar de tijd dringt. Met de hulp van haar vriend Terrance, stort een vastberaden Gwen zich in de wereld van geld, spionage en verraad. Daar wachten nieuwe én oude vijanden. En deze keer zijn ze niet van plan haar te laten ontsnappen.

Jac leest:

Bling Bling 3.jpg

Over Bling Bling 3 :

Het onderzoek naar de diamantroven zit al maanden in het slop. Wanneer in het Indiase Varanasi een ring opduikt die deel uitmaakte van de buit krijgt de politie nieuwe stukjes van de puzzel in handen.
Het gevaarlijke gangsterduo Mate-Boris en de onprettig gestoorde Elisabed halen echter alles uit de kast om de politie een stap voor te blijven en de daders te vinden. Het leven van Viktor en Zurab is na de jongste overval grondig overhoopgehaald en ook zij azen op hun deel van de buit. Ondertussen rommelt het in Lentekhi: maffiabaas Paata Sirbiladze komt zwaar onder druk te staan. En dan zijn er nog de daders van de eigenlijke overval. Blijven zij onder de radar of moeten ze de duimen leggen?

Corina leest:

Met dank aan Uitgeverij Harper Collins Holland voor het recensie-exemplaar:

Laatste leugen

Over Laatste leugen :

Het is de slechte man, papa. De slechte man zit achter ons aan!’
Clara’s wereld stort in wanneer haar echtgenoot Nick en hun vierjarige dochtertje Maisie betrokken raken bij een botsing. Maisie overleeft het gelukkig, maar Nick overlijdt. Wanneer Maisie nachtmerries krijgt over een enge man en een zwarte auto begint Clara te vermoeden dat iemand het op Nick voorzien had. Volgens de politie is ze getraumatiseerd door het verlies, maar Clara kan haar gevoelens niet negeren en gaat zelf op onderzoek uit. Ze raakt er steeds meer van overtuigd dat Nicks dood niet zomaar een ongeluk was, en laat zich door niets en niemand tegenhouden om achter de waarheid te komen. Maar soms kun je maar beter niet alles willen weten…

Wat lezen wij nu?

Karin leest:

Met dank aan Kevin Deckers voor het recensie-exemplaar.

De duistere orlog boek 2.jpg

Over De duistere oorlog Boek 2 – Tocht der schaduwen :

Eindelijk is het moment daar. De Bloedmaan is opgekomen. De Tocht der Tochten zal gereden worden. Een tocht langs alle planeten. Voor de één een reis door het leven, voor de ander een reis naar de dood. Eén ding is zeker: de Dacan zal op de proef worden gesteld. De Bloedmaan kondigt een dertig dagen durende nacht aan, waarin de connectie met de Goden wegvalt. Om dit te herstellen, moeten Rayon en zijn metgezellen de Tocht der Schaduwen afleggen en op alle Planeten van het Licht de Godenpoort openen. Haast is geboden: als dit hen niet binnen een maand lukt, worden alle werelden aan de macht van de Duistere onderworpen. Zonder bijstand van de Goden zal niets de Duistere meer kunnen stoppen.

Myrtle (15) leest:

Met dank aan Uitgeverij De Fontein voor het recensie-exemplaar.

Hebzucht

Over The Cruelty 2 – Hebzucht :

Gwen en haar vader zijn ondergedoken in Uruguay. Het leven is er zwaar: voortdurend over je schouder moeten kijken is killing. Wanneer haar vaders naam op een dodenlijst blijkt te staan, beseft Gwen dat afwachten geen optie meer is. Ze moet proberen hen beiden te redden, maar de tijd dringt. Met de hulp van haar vriend Terrance, stort een vastberaden Gwen zich in de wereld van geld, spionage en verraad. Daar wachten nieuwe én oude vijanden. En deze keer zijn ze niet van plan haar te laten ontsnappen.

Jac leest:

Vergevenenvergeten

Over Vergeven en vergeten :

München, 1957. Na verschillende carrières in de loop der jaren werkt Bernie Gunther nu voor een verzekeringskantoor. Het is een logische stap: zowel politieagenten als verzekeraars zijn erbij gebaat leugenaars te ontmaskeren, en Bernie Gunther kan wat dat betreft bogen op een schat aan ervaring.

Bernie wordt naar Athene gestuurd om een claim voor een gezonken schip van een Duitser te onderzoeken. Als hij ontdekt dat het schip in kwestie ooit toebehoorde aan een Griekse Jood die werd gedeporteerd naar Auschwitz, is hij ervan overtuigd dat dit geen ongeluk was, maar wraak. Dan wordt de Duitser dood gevonden, vermoord. De Griekse politie haalt Bernie over om te assisteren bij het moordonderzoek en hij wordt wederom meegezogen in de zwarte geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog en de deportatie van de Joden van Thessaloniki. Europa is bereid om de vijandschap met Duitsland aan de kant te zetten, maar minstens één persoon in Griekenland lijkt daar niet klaar voor te zijn…

Corina leest:

Met dank aan Standaard Uitgeverij / Manteau voor het recensie-exemplaar.

de tragische eindes

Over De tragische eindes van Boris Bastarache :

Wanneer de elfjarige Boris Bastarache met zijn vrienden in de zomer van 1943 “verzet” speelt, leidt dat tot een geheim dat te allen prijze bewaard moet worden. Wat volgt is een reeks van gebeurtenissen in het Frankrijk van de jaren vijftig tot nu, in het kielzog van een gevaarlijke psychopaat. Een adembenemend verhaal in de traditie van de betere roadmovies.

Jac las: Bling Bling 1-Jan Van der Cruysse*****

Bling

Over de auteur:

Jan Van der Cruysse liep school in het Sint-Lodewijkscollege in Brugge en studeerde daarna rechten, communicatiewetenschappen en marketing (1979-1985).

Na een legerdienst in Duitsland, was hij gedurende vijf jaar journalist, tot hij op de luchthaven van Zaventem woordvoerder werd van Aviapartner (1989-1994) en vervolgens van Brussels Airport (1994-2014). Hij beleefde het reilen en zeilen van de luchtvaart gedurende meer dan 25 jaar vanop de eerste rij. De talrijke incidenten die zich voordeden en waar hij over moest communiceren met de buitenwereld, meer bepaald de passagiers, maakten dat hij een specialist werd in crisiscommunicatie.

Na de luchthavenperiode te hebben afgesloten, stichtte hij zijn eigen vennootschap en werd consultant in crisiscommunicatie bij een belangrijke Belgische pr-groep.

Tijdens de Antwerpse boekenbeurs van 2016 won Bling Bling de Hercule Poirotprijs, de jaarlijkse literatuurprijs voor de beste Vlaamse misdaadroman. Daarmee werd de prijs voor het eerst uitgereikt aan een schrijfdebuut. Begin 2017 won het boek ook nog de Diamanten Kogel voor het beste spannende, oorspronkelijk Nederlandstalige boek. Nooit eerder won dezelfde titel beide prijzen voor misdaadfictie. In juni 2017 werd aan Bling Bling 1: Diamantroof in Delhi tevens de Schaduwprijs toegekend, de Nederlandse prijs voor het beste oorspronkelijk Nederlandstalige thrillerdebuut

( https://nl.wikipedia.org/wiki/Jan_Van_der_Cruysse )

 

Over het boek:

Vanuit Zaventem vertrekt, in opdracht van een Antwerpse handelaar, een Georgische diamantkoerier met aan zijn pols geketend een koffertje met kostbare edelstenen. Op de luchthaven van New Dehli wordt hij op ingenieuze wijze beroofd.

Het is de tweede beroving van een koerier van het bedrijf Medusa, eigendom van een Georgische diamantair. Medusa is verzekerd bij Dia-Securis, waar Albertien van der Valk  de uiteindelijke verantwoording draagt voor de veiligheid van de zendingen. Het probleem is dat beide zendingen ( uiteindelijk) afkomstig zijn van de Georgiër Paata Sirbiladze, maffiabaas en een stuk schorem van het ergste kaliber. Albertien wordt de laan uitgestuurd.

In New Dehli wordt door de luchthavenpolitie met man en macht gewerkt om de zaak op te lossen. Dat valt niet mee, eerlijk gezegd. Albertientje, niet op haar mooie achterhoofd gevallen, gaat na haar ontslag op vakantie. Juist ja, naar India. En wat de politiediensten niet voor elkaar krijgen, lukt haar wel. Het begin van een wereldwijde jacht op diamanten en de mensen die er bij betrokken zijn. Het zal niet zonder bloedvergieten gaan.

Conclusie:

Het lijkt zo’n afgelikte ijslolly, een diamantroof.

Toch is niets minder waar.

In een goed opgebouwd en intelligent vormgegeven verhaal, weet Jan van der Cruysse de lezer 523 blz te boeien. Vanuit diverse locaties – Antwerpen, New Dehli (zijn liefde voor het land India, zijn bewoners en cultuur straalt er vanaf), Parijs, Kuala Lumpur en Lentekhi ( Georgië) – vindt een frequentie scènewisseling plaats, en wordt de voortgang van de jacht op de verdwenen edelstenen in een aantal verhaallijnen gecoverd.

In deze uiterst amusante schelmenroman overheerst de decente humor en een lichtvoetigheid, die maakt dat bijv. het ombrengen van onschuldige slachtoffers beschouwd wordt als collateral damage – nevenschade dus als gevolg van miscommunicatie. En dan tiepetjes als Ana ( ‘Ook langs achteren ziet ze er geweldig uit zonder kleren’ ) en Elisabed, het moordwijf zonder remmingen. ( ‘Als je in het woordenboek ‘ psychopaat’ opzoekt, staat haar foto er naast’). En zo zijn er velen. En de auteur kent zijn klassiekers: het is altijd een genoegen om de Quai des Orfèvres of Gordon Gecko tegen te komen

In deze luchtige schrijfstijl wordt met oog voor detail en gebruik makend van de “coleur locale’, in een soms trage opbouw, met goede dialogen,  vorm gegeven aan een meeslepend avontuur. En waar het boek dreigt te verzanden, komt van der Cruysse met een versnelling, die de adem doet stokken. Vergis u niet, het bloed druipt de bladzijden af zo nu en dan, en het Georgische tuig is ook niet ontbloot van enige martelkennis.

De auteur beschrijft haarfijn hoe een diamantroof exponentieel uitdijt tot een wereldwijde bedreiging. Excellent gedaan.

Jan van der Cruysse handhaaft zich met opvallend gemak tussen de internationale concurrentie die elke dag over de Nederlandstalige lezer wordt uitgestort. Met enige weemoed – het einde voelt goed – en een glimlach wordt het boek terzijde gelegd.

5 sterren.

Jac Claasen.

PS: Lezers der Lage Landen, vergis u niet in het woord froufrou, het meest markante woord uit een lange reeks van woorden, uitdrukkingen en zegswijzen die het kwartje niet meteen doen kantelen.

Interview/Winactie *Gesloten*! Koen Strobbe-De wolf van Colombes

Koen

En daar zijn we dan op deze koude zaterdag. Wat een heerlijke glazen zagen we voorbij komen, maar iets met er kan er maar één de winnaar zijn…. hebben wij alle glaasjes in een ton gegooid en uit alle scherven een winnaar geloot en dat is geworden……

Diana Broer!!

Als je ons je adres gegevens wilt toe sturen via Samenlezenisleuker@gmail.com dan zorgen wij voor de rest en kan je onder het genot van een glaasje wijn op de postbezorger gaan zitten wachten.

Wij bedanken nogmaals Koen Strobbe en WPG Uitgevers België voor alles!! En Diana je kent ons…. heb je het boek ontvangen? Een foto in de groep vinden we leuk 🙂

img_9180

Jullie hebben het vast niet gemist maar wij mochten dankzij WPG Uitgevers België de nieuwste thriller De wolf van Colombes van Koen Strobbe lezen. Heb je het toch gemist?

Klik dan even deze link: Karin las: De wolf van Colombes-Koen Strobbe****

En toen deden we de stoute klompen/slippers aan en vroegen we een klein gesprekje aan, en te leuk er werd meer dan positief gereageerd. En wat gebeurt daar? We mogen er dankzij de uitgever ook nog eens een winactie aan vast plakken! Hela Hola dat is even een partij gaaf!!

Maar nu eerst:

Het interview: 

1: Het is natuurlijk een beetje saai maar we doen het toch…. Kun je ons in drie zinnen vertellen wie Koen is?

Iemand die van vertellen houdt. En goed formuleren. Daarnaast een mediaverslinder die tien keer per dag het embryo van een breathtaking story ziet in de meest banale gebeurtenissen.

Heeft het verder moeilijk om in drie zinnen te vertellen wie hij is en voegt er daarom aan toe dat hij verzot is op buiten leven (wat niet altijd compatibel is met schrijven), met de handen werken, eten, drinken en zijn vrouw en zoontje graag zien.

2: Om daar maar gelijk op voort te borduren, wanneer begon je met schrijven en hoe kwam dat?

Ik heb altijd al een ‘verschrikkelijke’ drang gevoeld om verhalen te verzinnen en op te schrijven. Ik denk dat ik voor het eerst wist dat ik ‘schrijver wilde worden’ toen mijn leraar Nederlands mijn dertienjarige klasgenootjes vertelde dat “die Strobbe een keigoed verhaal had gebracht bij het ‘opstel-proefwerk’”. Mijzelf is hij dat nooit komen vertellen hé, ik moest het stellen met mijn 10/10 🙂

De drang om te schrijven heeft zich dan, na de middelbare school, allereerst vertaald in mijn studies Germaanse Filologie. Ook tijdens mijn studententijd schreef ik veel: literaire wedstrijdjes, stukken voor het studententijdschrift, dat soort dingen.

Zelfs mijn eerste job was nog right up my alley: copywriter in een topcreatief reclamebureau. Maar dan ben ik, om voor mij onverklaarbare redenen :-), afgegleden naar de verkoop en de marketing en werd het een hele tijd tekststil in mijn hoofd. Pas nadat mijn vrouw en ik besloten hadden om in Frankrijk wijn te gaan maken, kwam met dát creatieve proces ook de drang om te schrijven terug.

Dan kwam uitgever Manteau met zijn kortverhaalwedstrijd en was ik plots terug aan het schrijven.

3: Na je eerste bestseller ging je een samenwerking aan met Pieter Aspe (niet de minste auteur) maar De wolf van Colombes schreef je weer alleen. Is dat een bewuste keuze, deze afwisseling?

Ik heb een heel duidelijk doel voor ogen met betrekking tot het ‘wat’ en ‘waar’ van mijn schrijven.

De samenwerking met Pieter is er gekomen op uitdrukkelijke vraag van de uitgeverij omdat Pieter toen in een ernstige dip zat (nvdr: zijn echtgenote was in die periode overleden) en ik gevraagd werd om bij te springen zodat er het volgende voorjaar toch een Aspeboek in de rekken zou liggen. Natuurlijk was, en ben, ik zeer vereerd dat mijn naam aan een van de grootmeesters van de Vlaamse thrillerscène verbonden werd, maar de dingen die ik wil doen met mijn pen liggen elders. Dus wat mij betreft ging het om een eenmalige zijsprong en geen terugkerende ‘afwisseling’ zoals in je vraag vermeld staat.

Ik geloof dat ik, door het feit dat ik nu al vijftien jaar in Zuid-Frankrijk woon, een unieke kans krijg om het concept ‘thriller’ te combineren met de lokale psyche die ik ervaar en de even authentieke belevenissen die me hier te beurt vallen. Ik heb ondertussen, tussen en met de boeren, vijftien jaar keihard gewerkt en lief en leed met de ‘plaatselijke bevolking’, zoals dat zo mooi heet, gedeeld. Wat ik schrijf komt dus niet zomaar van achter een schrijftafeltje op een of andere zolder in Antwerpen of Amsterdam tot bij mijn lezers, maar ademt authenticiteit uit. En dat is wat ik wil brengen: diepgaande, spannende, soms lichtjes gruwelijke, verhalen die de mensen ook meteen terugbrengen naar het magische vakantiegevoel dat ze aan een verblijf in het zuiden overhouden. De droom en de nachtmerrie samen, als het ware.

Daarom wijk ik ook af van de typische thriller-format, waarbij een steeds terugkerende politieploeg-met-held/in in elk boek weer een zoveelste misdaad oplost. Mijn ‘terugkerend hoofdpersonage’ is niet een mens, maar wel een setting: de Provence met zijn oppervlakkig zorgeloos en hemels karakter, maar waar onder het dunne laklaagje een harde, mysterieuze wereld schuilgaat.

Eigenlijk sluit wat ik hier beleef eerder aan bij de typisch Scandinavische thrillersfeer, maar dan in een lavendelblauwe, zonovergoten setting.

DewolfvanColombes

4: Je maakt gebruik van gevarieerde verhaallijnen in De wolf van Colombes. Geweldig vonden we dat. Heb je daar een muur vol post-its voor ? Of houd je dat in je hoofd bij?

Ik houd inderdaad van een verhaal waarbij de lezer merkt dat zij/hij een beetje moet werken om het allemaal te volgen. In mijn debuut Kruis en munt ben ik daarmee begonnen en die schrijftechniek ligt me wel. Dat komt ook omdat ik eerst maanden nadenk over mijn verhaal, vooraleer er ook maar één letter op papier komt te staan. Van al die flitsen die me te binnen schieten, houd ik kleine ‘steekkaartjes’ bij, die dan vlak voor het schrijven op tafel belanden en dermate worden geschud dat ze een compleet/complex, maar helder en logisch verhaal op zouden moeten leveren.

5: Ook de personages vonden we fantastisch. Welk personage staat het dichtst bij je, of is je favoriet?

Ik zie al mijn kinderen even graag, ook zij die van de kudde zijn afgedwaald 😉

Even serieus: je kan je als schrijver eigenlijk niet echt vereenzelvigen met een personage, of je zou autobiografisch bezig moeten zijn.

Ik zweef als een puppeteer boven het verhaal en geef de verschillende personages duwtjes, daar waar de verhaallijnen het vergen. Voor de rest gaat alles vanzelf en doen, zeggen, de personages dingen waarvan ik zelf soms ook mijn wenkbrauwen frons. Vandaar dat die ‘steekkaartjes’ mijn enige gids zijn. Als je álles al op voorhand bedenkt en uitschrijft, beland je willens nillens in een zekere steriliteit. Als je een verhaallijn fris wil houden, moet je ze kakelvers in de pan leggen, terwijl je ze schrijft.

6: Lees je zelf ook graag thrillers of juist liever niet?

Ik lees heel graag thrillers, maar wel met een minimum aan literaire kwaliteit. Dan Brown is voor mij het instapniveau, al zit zijn laatste boek er nu toch onder. Auteurs als Harris, Tart of Dicker kan ik wel smaken. Daarnaast lees ik ook graag Cabré, Zafón, Rushdie en Irving.

7: Wij zijn direct fan na De wolf van Colombes. Zit er ondertussen een nieuw boek in de pen?

Ik ben volop bezig aan mijn volgende boek dat er met wat meeval in de late lente zal liggen. Deze keer volg ik één moordlustig hoofdpersonage zowat zijn leven lang. Het wordt een hele opdracht om het verhaal, dat heel complex in elkaar zit, op een heldere manier tot bij de lezer te brengen. Bonus is wel dat die lezer er in de marge een dosis tastbare culturele geschiedenis van la douce France gratis bij krijgt.

8: In een “vorig” leven was je wijnbouwer. Wat voor wijntje raad je ons aan? Dan gaan we voor nu graag samen proosten op het succes van dit geweldige boek!

Ik weet dat ik me nu in woelig water begeef, maar ik ben geen al te grote fan van rosé… Voor mij is wijn wit of rood, wat daartussen zit is limonade met alcohol.

Dus, wie mijn boeken op de middag leest, raad ik een volle blend van viognier en grenache aan, om dan naar te avond toe tijdens het lezen over te schakelen op de vlezig volle structuur van een overweldigende syrah.

Dat gaat goedkomen, we kijken uit naar de late lente alvast, en hierbij bedanken we Koen voor zijn tijd en meer dan mooie antwoorden!

En nu wil je natuurlijk weten hoe jij dit prachtboek kan winnen. Oké, let je even op? 😀

1: Like de Facebookpagina van Koen Strobbe via deze link:

Koen Strobbe

2: Like de Facebookpagina van WPG Uitgevers be via deze link:

WPG Uitgevers België

en last but not least:

3: Reageer onder deze post in onze gezellige Facebookgroep: Samenlezenisleuker met een gifje of foto van jouw favoriete kleurtje wijn… (drink je geen wijn? Doe dan lekker een ander favoriet drankje 🙂 )

Vrijdag 8 december maken we de gelukkige winnaar bekend!

Over De wolf van Colombes:

Nadat Laura en Nicolas hun drukke leven in Parijs vaarwel zegden, wordt een oude Provençaalse dokterswoning hun nieuwe droom. Terwijl ze gulzig het herfstige Zuiden ontdekken, worden ze geconfronteerd met de intriges van de plaatselijke bevolking.
Het hele dorp aast op het landgoed van een rijke truffelboer, de plaatselijke notaris draait zijn hand niet om voor wat fraude meer of minder en zelfs aan het verleden van hun nieuwe woning ontdekken ze een diepzwarte rand.
Voor ze het goed en wel beseffen, raken ze verstrikt in een kluwen van vastgoedzwendel, onfrisse wijnhandel, kinderroof en iets wat veel weg heeft van nazipraktijken.

Karin las: De wolf van Colombes-Koen Strobbe****

DewolfvanColombes

Met dank aan WPG Uitgevers België voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Koen Strobbe

Uitgever: Manteau / WPG be

Aantal pagina’s: 320

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: september 2017

Over de auteur:

Koen Strobbe werkt en woont in de Provence, waar hij vijftien jaar lang wijnbouwer was. Na zijn bestseller Kruis en munt schreef hij samen met Pieter Aspe het succesvolle Blankenberge blues. Hun eerste gedeelde pennenvrucht kwam bij verschijning meteen binnen op de eerste plaats in de boeken top tien.

Met zijn nieuwe Provence-thriller De wolf van Colombes keert Strobbe terug naar zijn roots.

( http://www.wpg.be )

Cover:

Prachtcover vind ik dit! De sfeer, het kleurgebruik, ik hou hier echt van. Puur op uiterlijk zou ik het boek dan ook direct oppakken.

Achterflap:

Nadat Laura en Nicolas hun drukke leven in Parijs vaarwel zegden, wordt een oude Provençaalse dokterswoning hun nieuwe droom. Terwijl ze gulzig het herfstige Zuiden ontdekken, worden ze geconfronteerd met de intriges van de plaatselijke bevolking.

Het hele dorp aast op het landgoed van een rijke truffelboer, de plaatselijke notaris draait zijn hand niet om voor wat fraude meer of minder en zelfs aan het verleden van hun nieuwe woning ontdekken ze een diepzwarte rand.

Voor ze het goed en wel beseffen, raken ze verstrikt in een kluwen van vastgoedzwendel, onfrisse wijnhandel, kinderroof en iets wat veel weg heeft van nazipraktijken.

Mening:

De wolf van Colombes betekent mijn kennismaking met Koen Strobbe en oi oi wat trapt deze auteur af met een meer dan fijne start! Een gebeurtenis van 10 jaar eerder speelt zich af en ik zit er direct helemaal in. Wat gebeurt hier en wie zijn deze personages? Het zijn vragen die op fantastische wijze beantwoord gaan worden. Dit boek geeft alles wat de achterflap belooft en zoveel meer. De wijze waarop dit gebeurt is werkelijk een leesfeest.

In een prachtige, beeldende en charmante schrijfstijl waan je je in Colombes-sur-Ciel en de ene personage is nog unieker dan de ander. Met een ieder een eigen, soms gewoon ook bizarre achtergrond of familie. Een web van intrigerende gebeurtenissen wordt gesponnen.

Strobbe neemt de tijd de complexiteit van dit gehele dorp neer te zetten. Die tijd wordt ook genomen wat betreft de opbouw in spanning. Waar ik eerst compleet meegesleept word in een aandachtpakkend en regelmatig ook vermakelijk gebeuren, transformeert zich dit zo na de helft van het verhaal dan ook in huiveren. In verwonderen. In op het puntje van de stoel zitten. Het gaat uiteindelijk van een roman naar een heuse thriller.

Het is fabelachtig hoe de gevarieerde verhaallijnen in elkaar weten te haken en er komt een moment dat ik denk: Neeeeee, laat me dit niet goed begrijpen…. Om er later via een andere lijn achter te komen dat ik het wel zeer goed begrepen heb en het moment van gruwel ten top is daar. Hoe is het, heel simpel gezegd, mogelijk hoe je vanuit wijn, jacht, grondbezit, belandt in moord, verscheurd worden, waanzinnige manipulatie, ontvoering of zelfmoord?

Wat een dorp, wat een geweldige personages en wat een geweldig boek. Koen Strobbe heeft er een fan bij!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4.5

Leesplezier: 4.5

Spanning: 3.5

Originaliteit: 4

Psychologie: 4.5

Plot: 4

Vier dikke stralende sterren voor De wolf van Colombes.

Karin Meinen.

Samen wachten op, om te recenseren

samen wachten okt 2 2017

**Joehoooooooeeeeeeee en dan vind je een bericht van WPG Uitgevers België / Manteau in de mailbox en mogen Ka & Co De wolf van Colombes van Koen Strobbe gaan lezen. 5 september uitgekomen en oi oi oi wat een achterflap!!!

**Bij Uitgeverij De Crime Compagnie verscheen op 14 september het debuut van Angelique Haak Een nieuw begin. Wij houden van debuterende auteurs en hoe tof dat deze bij Samenlezenisleuker op de mat is gevallen!!

Over De wolf van Colombes:

Nadat Laura en Nicolas hun drukke leven in Parijs vaarwel zegden, wordt een oude Provençaalse dokterswoning hun nieuwe droom. Terwijl ze gulzig het herfstige Zuiden ontdekken, worden ze geconfronteerd met de intriges van de plaatselijke bevolking. Het hele dorp aast op het landgoed van een rijke truffelboer, de plaatselijke notaris draait zijn hand niet om voor wat fraude meer of minder en zelfs aan het verleden van hun nieuwe woning ontdekken ze een diepzwarte rand. Voor ze het goed en wel beseffen, raken ze verstrikt in een kluwen van vastgoedzwendel, onfrisse wijnhandel, kinderroof en iets wat veel weg heeft van nazipraktijken.

Over Een nieuw begin:

Jennifer Brugman is een gedreven rechercheur met een pijnlijk verleden. Ze wil graag opnieuw beginnen en een baan in haar geboortestad Rotterdam biedt haar die kans. Samen met haar nieuwe collega’s werkt ze aan een heftige moordzaak: het opsporen van een moordenaar die een voorliefde heeft voor Griekse Mythologie en het afstraffen van overspelige vrouwen. Lukt het Jennifer geheim te houden wat haar overkomen is en echt opnieuw te beginnen, als het er steeds meer op gaat lijken dat de Mythologie-moordenaar het op haar gemunt heeft…

 

Katrien las: Jaloers-Anja Feliers ****

Jaloers

Gastrecensie:

De auteur:

Anja Feliers is geboren op 31 augustus 1971 in Bilzen (Limburg). Ze groeide op in het dorpje Rekem (Lanaken). Daar woonde ze samen met haar vader en haar moeder, haar zes jaar oudere broer en met haar bomma en bompa.

In 2004 debuteerde zij met “Donkere kamers”.  Een boek met een zeer persoonlijke insteek, waarin een ontroerend verhaal over het taboe “kanker” werd geschreven.  Op 35-jarige leeftijd schreef ze een nieuwe psychologische roman “Littekens”, waarin ze opnieuw een pijnlijk onderwerp aansnijdt, en hierdoor ook bewijst dat ze geen ééndagsvlieg is.

In “Jaloers” legt ze de broosheid van een jarenlange vriendschap bloot.

Anja Feliers verstond toen al de kunst om tragiek suggestief via een omweggetje naar boven te laten komen.  Toch schuwt Feliers de rechtstreekse confrontatie met de dramatiek niet, die dan meestal gepast sober wordt gehouden.

De cover:

Je ziet een jong meisjesgezicht waarop een groene schijn straalt.  De titel werd in het rood bovenaan geplaatst.  Het rode van de titel en de groene schijn op het meisjesgezicht, maakten dat ik de indruk had een zwaar verhaal tegemoet te gaan.  Onderaan vind je dan, zeer subtiel geplaatst, de naam’ Anja Feliers’ in het groen staan, die precies vloeit uit het groen vanuit het meisjesgezicht.  De cover is voor mij dan ook meer dan geslaagd.

De flaptekst:

Wanneer Sarah het prestigieuze modellencontract krijgt dat eigenlijk aan haar beste vriendin ‘Zoë’ beloofd was, lijkt daarmee een einde te komen aan hun jarenlange vriendschap. Maar na haar eerste woede en ontgoocheling, geeft Zoë haar vriendschap met Sarah een nieuwe kans.  Dan beginnen er tal van zaken mis te lopen in het leven van Sarah.  En of ze het nu wil of niet, als ze deze nachtmerrie wil laten eindigen, zal ze de vreselijke waarheid onder ogen moeten zien…

Beoordeling:

Het verhaal begint leuk en luchtig,  precies zoals wij ons een vriendschap kunnen voorstellen, met zowel de mindere momenten als uitstekende samenzweringen.  Bladzijde na bladzijde voel je de kracht van de personages groeien en nemen die u mee het verhaal in.

Zoë is iemand die nogal graag fuift, en dan ook wel regelmatig onder invloed van drank iemand meeneemt naar huis, het is te zeggen, naar het appartement van Sarah waar zij een kamer mag gebruiken bij zware uitgangsavonden, zodat ze niet in beschonken toestand naar huis moet zien te geraken.  Sarah is zowat de moederlijke vriendin en Zoë de flierefluiter, op die manier lijken ze elkaar perfect aan te vullen.

Zoë werkt voor een modellenbureau en krijgt een aanzienlijk belangrijke fotoshoot te mogen doen, en dit zou voor haar wel eens de doorbraak kunnen zijn.  In al haar enthousiasme neemt ze Sarah mee de fotostudio in, iets wat ze daarvoor nooit had gedaan, zo zeker is ze van haar stuk.  Uiteindelijk blijkt Sarah het contract binnen te rijven.  Zij begreep het niet zo goed en vroeg dan ook bedenktijd, dit had ze niet zien aankomen en ook nooit bij stil gestaan dat haar dit zou kunnen overkomen.  Ze voelt zich dan ook zeer onwennig als ze deze mededeling onder de kiezen krijgt.  Wat zal Zoë zeggen? Hoe gaat Zoë reageren?  Zal ze Sarah kunnen vergeven als deze ‘ja’ zegt op het aanbod?  Allemaal vragen die hun vriendschap op het spel kunnen zetten,en dat is wat Sarah betreft zeker niet de bedoeling.

Hierna begint dan de helse strijd tussen 2 hartsvriendinnen.  Slagen ze erin om hun vriendschap na de eerste storm terug verder te zetten, of is er meer aan de hand dan enkel het modellencontract?

“De waarheid over een vrouw hoort men vaak van haar beste

                                Vriendin of van haar grootste vijand en vaak is dat

                                Dezelfde persoon.”   – V. De Sica –

 

De personages worden dermate uitgewerkt, dat de voeling met Sarah en Zoë precies tastbaar wordt.  De diepgang van de personages laat ons toe om volledig zonder enige vraag hun gangen mee te bewandelen.  Je kent ze binnen en buiten, en toch is er meer dan ruimte genoeg om ons alsnog te verbazen met bepaalde karaktertrekken en handelingen.

Geert, de nieuwe casting-director wordt dan niet echt uitgediept, wat geen enkel gevolg heeft in het verloop van het verhaal, ondanks dat hij een belangrijke rol speelt.  Hij stapt het leven van de vriendinnen binnen, en waar Zoë overtuigd is van zijn woelige leven wat vrouwen betreft, krijgt Sarah precies een andere Geert te zien.  Speelt hij een spelletje met Sarah of is het hem bittere ernst wat het modellencontract betreft

“ Te weten wat men weet en te weten wat men niet weet, dat is

                   Kennis.”  – Confensius –

Door de ganse heisa wat het modellencontract betreft, wordt het voor Sarah ook heel moeilijk op het werk waar ze werkt als redactrice bij het tijdschrift “Look”.  Door haar toedoen kreeg Zoë een baantje als telefoniste aangeboden, zodat Zoë ook een vast inkomen zou hebben, want met haar modellenwerk alleen kan ze het niet rooien.  Blijkbaar denkt  Zoë hier niet aan als ze haar giftige tong laat rollen.  De collega’s mijden dan ook Sarah, met uitzondering van 1 iemand, waaraan Sarah toch wat steun heeft en ze haar verhaal eens kan vertellen.  Op een gegeven moment moet Sarah voor de redactie een artikel schrijven over het interview met een heel gekend iemand, maar het bestand op haar computer blijkt leeg te zijn. Ze kan nergens haar notities van het interview terugvinden.  Gelukkig heeft ze nog de vragen die ze gesteld heeft, en kan ze aan de hand daarvan toch het artikel schrijven.  Wat overkomt haar toch allemaal?  Ze riskeert ook haar job als redactrice te verliezen door haar onvrijwillige slordigheden.

 

“De aanleiding van woede is vaak veel minder erg dan haar

                           gevolgen.”  – Marcus Aurelius –

 

De schrijfstijl van dit boek is wel goed.  Er wordt vanuit de “ik” persoon geschreven, en dat maakt dat je volledig met Sarah meeleeft en precies zelf alles ondergaat.  Ook de korte hoofdstukken maken het lezen aangenaam. Deze schrijfstijl is ook de stijl die Anja Feliers verder heeft ontwikkeld, en die haar succes voor haar psychologische thrillers heeft bepaald.  Er werd heel subtiel naar het plot toe gewerkt, waarvan ik aanvankelijk dacht dat het op een zachte manier zou uitdeinen tot een slot, maar niets was minder waar.  Er wordt je nog een zware pil aangeboden om door te slikken.

Het verhaal was echt wel boeiend en las zeer vlot en aangenaam.  Het verhaal is dan ook niet zomaar verzonnen, het is een reële problematiek die door Anja Feliers op een goeie manier naar voor werd gebracht.  Het specifieke aan dit boek is dat bij ieder hoofdstuk een prachtig gezegde wordt meegegeven, en dit maakt dat het boek hierdoor toch een hogere dimensie krijgt.

Naar mijn bescheiden mening is hier duidelijk dat de auteur een prachtige pen hanteert, en dat heeft ze ons al laten merken in haar thrillers.

 

Spanning 4

Plot 4

Leesplezier 4

Schrijfstijl 4

Originaliteit 4

Psychologie 4

Katrien Baert

Kelly las: De zomer van de doden-Toni Coppers****

Toni

Gastrecensie

Na het lezen vind ik dat je zijn boek kunt vergelijken met die van Pieter Aspe, Flikken Maastricht en Baantjer.

De cover is zomers met een duistere achtergrond. De titel spring mooi ‘uit’ de kaft. De voor- en achterkant zijn heel mooi gemaakt. Toni heeft goed nagedacht over de tekst op de achterflap.

Het verhaal gaat over Werner. Hij wordt dood gevonden in een catacombe in het kleine, pittoreske Bolsena in Italië. Door hem te vinden worden er oude koeien uit de de sloot gehaald. Tijdens hun reis naar Bolsena ontdekken Liese en haar partner Masson heel wat nieuwe dingen, zoals het typische Italiaanse eten. Ze gingen uit eten en het smaakte hen helemaal niet. De soep te flauw, groenten en vlees niet goed gebakken en daarbij nog eens zure wijn. Coppers wist dit op een leuke grappige manier over te brengen vond ik.

Een twintig jaar geleden zijn er in België twee meisjes vermoord. Beide in dezelfde omstandigheden. Aan Liese en haar team om alles tot op het bot uit te zoeken. Heeft het iets met elkaar te maken? Ze gaan naar Bolsena en komen van alles over de plaats waar Werner is gevonden te weten. Beetje bij beetje komen ze tot de ontdekking wat de oorzaak is.

Mijn eerste reactie toen ik het boek vast had was ‘Ziet er wel heel spannend uit’! Nadat ik het verhaal had gelezen was ik helemaal verkocht. Je kunt het omschrijven als ‘spannend’, ‘misleidend’, maar vooral een super vlotte schrijfstijl, waardoor het vlot leest. De auteur kon ook heel grappige opmerkingen maken. De personages zijn goed uitgewerkt. Tijdens het lezen word je helemaal in het verhaal gezogen, en je leeft werkelijk met de slachtoffers mee.

Ik raad iedereen dit boek aan, ook al heb ik de Liese Meerhout serie niet gelezen. Het is een boek om de zomer goed in te zetten. Lees ook zeker de andere boeken van Toni Coppers, ga ik ook doen!

Vier sterren.

Kelly Illegems.

Samen praten met Jan Van der Cruysse- Bling Bling 1 & 2!

Jan

Hopsaaaaa……. na het lezen van zowel Bling Bling 1 als de pas verschenen Bling Bling 2 hebben we de stoute klompen c.q. slippers aangetrokken en gevraagd om een interview. En deze meer dan sympathieke auteur zei gewoon ook gelijk ja!

Wil je ook de recensie nog eens lezen? Klik dan deze link:

Blogtour-Corina las: Bling Bling 2-Jan Van der Cruysse****1/2

 

Het interview:

1: Wie is Jan in vijf woorden?

Tegelijk (meer dan 5):

Reizen + orchideeën + games + modelbouw.

Echtgenoot + vader + poezen.

Ex-luchtvaart + crisiscommunicatie + ex-journalist + boeken.

2: Bling Bling 1 won in 2016 twee prestigieuze prijzen in België en in 2017 de Schaduw Prijs in Nederland. Hoe bizar is dat? En hoe heb je dat gevierd?

Voor mij is het allemaal erg nieuw, zowel het schrijven als de uitgeverswereld en de boekenprijzen. Ik begrijp dat zoiets nooit eerder is gebeurd en dat is natuurlijk een fijn gevoel. Ik knijp mezelf af en toe eens in de arm.

Maar hoe goed Bling Bling 2 ook wordt: dit succes zal ik niet meer evenaren: de HPP zal ik geen twee keer na elkaar veroveren, de DK is inmiddels ter ziele gegaan en de Schaduwprijs is er enkel voor debuutschrijvers. Shortlist voor de Gouden Strop zou daarentegen heerlijk zijn. Maar het vel van de beer…

3: Bling Bling 2 is net als deel 1 een dikkerd (heerlijk hoor) maar schrijven is schrappen. Hoe dik waren ze in eerste instantie?

De originele versie van Bling Bling telde 750 bladzijden. Om het publiceerbaar te maken werden enkele verhaallijnen in hun geheel geschrapt. Het vergde wat puzzelwerk om het verhaal daarna netjes te laten aansluiten, maar ik was best tevreden met het eindresultaat.

Ook Bling Bling 2 was eerst wat langer. Hier en daar werden aan het eind enkele hoofdstukjes in hun geheel geschrapt. Alles wat niet relevant bleek voor de voortgang van het verhaal. In totaal een bladzijde of twintig. Nu zal niemand ooit weten hoe het Chaim is vergaan.

Uiteindelijk tellen BB1 en BB2 precies evenveel pagina’s: elk 530. Geloof me of niet: dat is volstrekt toevallig.

4: Er wordt veel gereisd in de serie; van Antwerpen, naar Hong Kong, Odessa en het mooie Eindhoven. Ben je op alle plekken ook zelf geweest?

Antwerpen, Zaventem en Blankenberge ken ik als mijn broekzak. Bijna alle andere plaatsen in mijn boeken heb ik bezocht, sommige zelfs uitgebreid en meerdere keren. Ik hoop dat je dat ook voelt bij het lezen. Alleen in de landen rond de Zwarte Zee kwam ik voorlopig niet. In Bling Bling 3 komen weer geheel nieuwe locaties. De wereld is een boeiende en gevarieerde plek. Ik kreeg al enkele bijzondere plaatsen te zien en laat de lezer graag meegenieten.

5: In Bling Bling 2 krijgen we op het eind een preview van deel drie. Is hij stiekem al af?

Ik vermoed dat de uiteindelijke versie in sommige details zeker zal afwijken van die preview maar de grote lijnen en het traject van de hoofdpersonages liggen inderdaad vast.

6: Bling Bling is een drieluik geworden. Kunnen we in de toekomst weer een serie verwachten of sla je een volstrekt andere weg in?

Met Bling Bling 3 eindigen de avonturen van Albertien, Beerke, Elisabed en de andere moordvrouwen. Er borrelt (althans op dit moment) geen deel 4 in mijn achterhoofd. Daarna speel ik met twee verhalen waarvan eentje vrij concreet begint te worden. Ik krijg er nu al zin in. Op dit ogenblik denk ik aan losse verhalen, die niets met elkaar of met Bling Bling te maken hebben. Maar alleen de tijd zal dat uitwijzen. Voor ik begon aan BB, was het ook nog niet mijn bedoeling dat dat een trilogie zou worden.

7: Wie of wat heeft je geïnspireerd tot schrijven? Heb je een voorbeeld in de auteurs wereld?

Ik ben onder andere dol op de Millennium-trilogie van Stieg Larsson, de verhalen van Lee Child en die van James Hadley Chase. Maar ook tv-series zoals The Bridge, The Killing, Game of Thrones en Breaking Bad / Better Call Saul vind ik geweldig. En alles wat de Coën Brothers tot dusver op de wereld hebben losgelaten. Zeker hun tv-series van Fargo. Verrukkelijk verknipt.

8: Hoe kom je aan de inspiratie voor het verhaal, en misschien belangrijker voor de personages? Wij hoorde eens “Er zit in elk personage iets van de auteur.” Dat is best creepy als je de psychopathische Elisabed als voorbeeld neemt…

Toen ik aan het verhaal begon waren enkele personages inderdaad geïnspireerd op bestaande mensen en film-figuren. Maar na enkele bladzijden gaan ze een eigen bestaan leiden. Daar zal ook wel een stukje van mezelf bij zijn. Ik had geen idee wat die drie Georgiërs allemaal zouden uitvreten, en van wat Albertien aan het eind van Bling Bling 2 deed met een vleesbrochette heeft ook mij verbaasd!

Het klopt dat sommige mensen me tegenwoordig wat scheef bekijken. Ik ben nochtans dezelfde Jan als tien jaar geleden. Mijn echtgenote laat er in elk geval geen nachtrust voor. Voor ervaring met psychopaten moet je overigens niet op bezoek in instellingen: je vindt ze net zo makkelijk in de politiek en de bedrijfswereld.

9: Heb je een bepaald schrijf ritueel? Alleen ’s morgens of juist midden in de nacht? Complete stilte of een muziekje?

Ik heb een voltijdse baan die veel aandacht verdient, dus ik heb niet de luxe om erg kieskeurig te zijn over de aanpak. Het liefste en gemakkelijkste schrijf ik tussen 21.00 en 03.00 uur. Maar dat laat zich niet graag combineren met een wekker tusse 06.00 en 07.00. Het hoeft niet muisstil te zijn. Ik kan zelfs schrijven op de trein en op café maar liefst alleen aan mijn bureau. Schrijven in de buurt van de tv lukt in elk geval niet: dat leidt me teveel af.

10: Lees je zelf ook veel en wat kunnen we dan in jouw kast verwachten?

Bij momenten las ik vier tot vijf boeken per maand, dan weer maanden helemaal niets. Bijna uitsluitend in het Engels. Tijdens het schrijfproces lees ik geen andere boeken. Dat leidt me af en ik heb daarvoor niet voldoende vrije tijd. Vroeger las ik graag en veel sci-fi en fantasy, later spionage. Misdaad kwam pas tijdens de voorbije jaren.

11: En dan als laatste, we kunnen het niet laten…. Welk Belgisch biertje raad je ons aan?

Ik ben echt geen bierdrinker. Ik ben altijd te vinden voor een Cola Zero. Maar een cultuurbarbaar ben ik niet: cola is het lekkerste op zes graden, geserveerd met drie ijsblokjes, enkele gekneusde blaadjes munt en een schijfje limoen. Maar als het dan toch moet: het aller-allerbeste bier vind ik Bon Voeux van Dupont, een kleine brouwer in Henegouwen. Heerlijk voor lange winteravonden.

Wij bedanken Jan voor zijn tijd en de te leuke antwoorden! En wachten vol ongeduld op Bling Bling3…. Whoohooooo 😀

Blogtour-Corina las: Bling Bling 2-Jan Van der Cruysse****1/2

Bling Bling 2

Met dank aan The Other Agency voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Jan Van der Cruysse

Uitgever: Manteau

Aantal pagina’s: 508

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 12 juni 2017

 

Over de auteur:

Jan Van der Cruysse is specialist in crisiscommunicatie. Als woordvoerder van Brussels Airport beleefde hij het reilen en zeilen van de luchtvaart gedurende 25 jaar vanop de eerste rij. ‘Een oeverloze bron van inspiratie voor spannende verhalen en het verzinnen van verknipte personages.’ Zijn fantasie leverde zijn debuutthriller Bling Bling op, die bekroond werd met de Hercule Poirotprijs 2016 en De Diamanten Kogel 2016.

(Bron: http://www.wpg.be)

De cover:

Een vliegtuig en een verkeerstoren, waar gaat dat heen? Mooie kleuren met een iets te grote titel. Toch word je getriggerd en hup lezen die achterflap.

De achterflap:

Bling Bling 2 volgt het onvoorspelbare traject van het gangsterduo Mate en Boris en de verknipte moordgriet Elisabed. Op een moorddadige trip door de Balkan blijven ze de Antwerpse politievrouw Beerke Wagenmaker altijd een stap voor. Tot ze het pad kruisen van Roman Tokar, oorlogsveteraan en tweelingbroer van de diamantkoerier Sergei, die ze hebben vermoord. Net wanneer de rust wat terugkeert in de Antwerpse diamantwijk, doet veiligheidsdeskundige Albertien Van der Valk een gooi naar de perfecte diamantroof. De grootste ooit. Op de moeilijkste locatie van het land. Zaventem. Bling Bling 2 wervelt tussen de luchthavens van Eindhoven, Zaventem, Hong Kong en Odessa. Het volgt een spoor van bloed en drukinkt van Blankenberge tot de Zwarte Zee via snelwegparkings, treinstations en ferryboten.

Mening:

Jan neemt je vanuit verschillende perspectieven in een meer dan vlotte schrijfstijl mee door een wirwar van verhaallijnen die op de één of andere manier allemaal bij elkaar passen, al weet je heel lang niet hoe dat precies zit.

De schrijfstijl van Jan is vlot, scherp en vol detail en zeker niet voor tere zieltjes, want de details beperken zich niet tot het benoemen van de omgeving of de diamantroof.  Het boek leest dan ook als een sneltrein, met mooie plot twists en lijntjes die subtiel bij elkaar komen. Niet alle lijnen zijn afgewerkt en de lijntjes waar dé ontknoping nog van moet komen, die laten je met een onrustig gevoel achter. Want je wil het zó graag weten!

Alle personages worden super neergezet en och wat houd ik toch van series want wat is het heerlijk om zowel de goeie als de slechte steeds beter te leren kennen en wat kan Jan dat goed overbrengen. Heerlijk!!

Ik kan niet wachten op Bling Bling 3 want ik ben meer dan nieuwsgierig naar DE ontknoping!!!

Conclusie:

Een ijzersterk vervolg op Bling Bling 1, wat een vaart en wat een details. De verhaallijnen wisselen elkaar mooi af en houden je aan het verhaal gekluisterd.

Schrijfstijl: 4,5

Leesplezier: 4,5

Plot: 4

Originaliteit: 4

Spanning: 4,5

Psychologie: 4

Vier en halve sterren voor Bling Bling 2.

Corina Nieuwenhuis.