Jac las: Bloedspoor – Louise Boije af Gennäss ***1/2

Bloedspoor 2

“Hier klopt iets niet. Hier klopt iets niet. Hier klopt iets niet’.
Er gebeuren vele vreemde zaken rond Sara, het plattelandsmeisje uit Örebro, dat als bij een sprookje uit duizend-en–een-nacht terecht komt in een baan en leven vol luxe en glamour  in Stockholm, zaken die niet verklaard kunnen worden. Regelmatig gaan alle bellen rinkelen en springen bij Sara de seinen knerpend en gillend op rood. De lezer wordt in een alertfase geworpen. Met deze drie simpele zinnetjes weet de auteur bij de lezer binnen te dringen. Er ontstaat een gevoel van spanning.

Na de dood van haar vader ontdekt Sara honderden mappen met documenten en krantenartikelen. Allen doofpotzaken waarbij bepaalde belangengroeperingen uit de top van politieke en zakelijke establishment er voor zorgen dat onderzoeken stopgezet worden. Het draait om seks, geld en macht. Het zal eens niet zo zijn..Wie wat doorklikt op Google, komt terecht in deze niet zo frisse wereld, waarbij de naam van de later vermoorde premier van Zweden, Olof Palme, veelvuldig in beeld komt. Terecht of onterecht.

In feite is het centrale thema vriendschap en vertrouwen. Wie kan ik vertrouwen in het dagelijks leven, en kan ik als burger de overheid vertrouwen? Waarom wordt er zoveel geheim gehouden in Zweden, en in de doofpot gestopt? Of is er iets aan de hand met de rechtschapenheid van de Zweedse maatschappij, is die  niets meer dan een hardnekkige illusie? Louise Boije af Gennäss is niet mals met haar kritiek op de Zweedse samenleving en het ter sprake brengen van vele maatschappelijke issues.

De plot zit uitstekend in elkaar. Jammer van die soapachtige, oppervlakkige schrijfstijl, met lege poppen met lege karakters, virtuele dooddoeners, waar de Chablis altijd koud staat in de koelkast bla bla bla.. De potentie van het boek is daardoor de nek omgedraaid.

Daar komt bij dat de ik-vorm bij een thriller de auteur in de meeste gevallen direct op een achterstand zet. De beperkingen zijn groot, en je moet van goede huize komen om daar boven uit te komen. Louise Boije af Gennäss is geen Jean-Christophe Grangé.
De cliffhanger is ijzersterk. Of ik het vervolg ga lezen is twijfelachtig.

3,5 sterren.

Jac Claasen.

Jac las: Vaarwel-Jesper Stein****1/2

Vaarwel

Juni 2004. Kopenhagen. In het Ørstedparken, ‘Het anaalparadijs voor rondzwervende homo’s‘, wordt Marie Schmidt uit het water getakeld. Marie, achttien jaar en net geslaagd voor haar eindexamen, is sinds anderhalve dag vermist. Het wordt de Merel-zaak genoemd. Haar moeder noemde haar Merel.

2008, Alex Steen, inspecteur,  krijgt een telefoontje van Kaspersen van de DNA afdeling van het forensisch instituut in Kopenhagen. Er is een speekselmatch aangetroffen in een recente verkrachtingszaak, de match betreft  het speeksel aangetroffen op de studentenpet van Marie Schmidt.

De verbetenheid waarmee Axel Steen zich op  de moord stortte  in 2004 had  dramatische gevolgen voor z’n huwelijk.  Hij heeft de liefde van zijn leven, de grillige Cecilie,  verloren aan adjunct-hoofdcommissaris Jens Jessen, de briljante, efficiënte, rationele jurist, de zakkerige streber die koste wat kost de top wil bereiken. Vier jaar later botst de workaholic en geweldspsychopaat met alles en iedereen om z’n gelijk te halen. Hij lijkt te ontsporen en doet dingen die niet zo goed zijn voor een inspecteur, is agressief en snel woedend. En dan zit hij op een dag in een auto, op verkenning, sorry, is een kerel aan het  schaduwen met een vent die elke dag naar bed gaat met de vrouw die bij hem is weggegaan en van wie hij meer had gehouden dan van wie ook ter wereld.

Harde confrontaties in een zeer moeizaam verlopend en gedetailleerd, boeiend beschreven opsporingsproces, met snelle en minder snelle seks, drugs- en drankgebruik die leiden tot verloedering van Alex Steen. De inmiddels uitgebreide Merel-zaak zoog hem op, hij leefde nergens anders voor. Een dwangneurose met dramatische gevolgen.

Vaarwel is een harde thriller in de beste Jo Nesbø tradities. De lone wolf die brutaal zijn gang gaat moet daar een hoge prijs voor betalen. Zeer goed uitgewerkte karakters, met name binnen de relationele relaties, maar ook in de werkverhoudingen, zoals alles klopt in deze spannende thriller:  hard, strak en triest. Geen tijd voor een sprankje bijtende humor of cynische oneliners. Wel tijd voor de uitwassen van de Deense heilsstaat èn voor Cornelis Vreeswijk.

Vaarwel is zonder meer de beste van de drie thrillers van de hand van Jesper Stein die uitgegeven zijn op de Nederlandse markt. Karakter Uitgevers heeft verschrikkelijk geblunderd met de volgorde van de publicaties in deze serie.

4,5 sterren.

Jac Claasen.

Jac las: Onrust-Jesper Stein****1/2

Onrust

Het verhaal:

De ontruiming van een jeugdhonk zet Kopenhagen in vuur en vlam en leidt tot grootscheepse, ongekende rellen in Nørrebro en Christianshavn. De rellen worden georganiseerd en geleid door de pikzwart geklede autonomen, een uiterst linkse groepering die vernietiging van de kapitalistische maatschappij als voornaamste doestelling heeft. Tijdens de rellen van de autonomen wordt in Kopenhagen iemand vermoord op het Assistens Kirkegård ( kerkhof). De implicaties van deze moord kunnen vergaand zijn als zou blijken dat het slachtoffer door politiegeweld om het leven is gekomen. De autonomen en de sensatiepers zouden vernietigend uithalen met als gevolg enorme reputatieschade en dalend vertrouwen van de burgers in de politie.

Axel Steen heeft dienst op de afdeling Moordzaken en wordt wild gewekt door zijn mobieltje, uit z’n natte droom – ‘de hemel bestond’ – met z’n ex Cecieli. Hij moet aan de bak. En dat valt niet mee. Het barst van de lamstralen bij de ME’ers die die nacht actief zijn geweest bij de bestrijding van de gewelddadigheden. Hij heeft privé problemen, variërend van slaapproblemen – zijn wegvallen als de slaap als ‘koelvloeistof zijn hersens binnen druppelt’ – tot de moeizame relatie met z’n ex Cecilie. Maar ook binnen de politie-organisatie is van alles aan de hand: concurrerende politie- en veiligheidsdiensten, bureaucratie en grootscheepse reorganisaties die meer ongelukken veroorzaken dan zaken oplossen.  Het lijkt Nederland wel. En dan is daar het feit dat hij moet samenwerken met die, altijd breed lachende, van veel tics voorziene irritante carrière jurist Jens Jessen, de nieuwe minnaar van zijn Cecilie. Daar komt bij dat Alex Steen  een eenling is, een regelwreker, die niet altijd de voorgeschreven protocollen en regeltjes volgt. Confrontaties en aanvaringen liggen voor de hand.

Conclusie:

 Komt dit alles u bekend voor? Dat kan kloppen. Alex Steen is een ijzersterke kloon van Harry Hole.

Onrust is een klassieke politiethriller met alle ingrediënten die het verhaal tot een (bijna) vijf sterren kwalificatie upgraden: spannend, een uitstekend plot en intelligent geschreven, met hier en daar zelfs poëtische formuleringen. Het eerste deel van een nieuwe reeks rond rechercheur Axel Steen.

Er zitten vele, goed geformuleerde, compacte zijlijntjes verweven in de grote verhaallijn flashbacks en herinneringen aan arrestaties, daders en slachtoffers uit het verleden, die het verhaal een duidelijke meerwaarde geven.

Jasper Stein is buitengewoon goed geïnformeerd of heeft zich goed gedocumenteerd. En die documentatie gebruikt de auteur. Zijn schrijfstijl verschilt in dat opzicht wezenlijk van Jo Nesbø. De uitdieping van het gehele proces van opsporing, tegenslagen, tegenwerking, is gedetailleerder beschreven dan Nesbø in de regel doet. Het einde van dit boek is onverdraaglijk. Zijn de liefde en de waarheid dan toch onverenigbaar?

4,5 sterren.

Jac Claasen.

Jac las: Dark Matter – Blake Crouch***

Dark

Parallelle werelden zijn een bekend begrip in de SF-wereld.

Blake Crouch gooit er een quasi wetenschappelijk sausje tegenaan om het verschijnsel van het multiversum te verklaren. En wel met behulp van de kwantummechanica.
Het gaat dan om verklaringen in de trant van: ‘Supergeleidende kwantumbits die geïntegreerd zijn met een serie resonatoren die in staat zijn om simultane toestanden als vibraties te registreren.’ Als verstandige lezer moet je hier maar gauw overheen lezen.

De onwaarschijnlijke tegenstrijdigheden, voortvloeiend uit het thema, worden door Crouch gebruikt om de lezer in een redelijk verhaal te trekken. Redelijk, maar met een hoog imponeergehalte door het gebruik van niet bestaande woorden:  decohereren ??? En rare zinnen: ‘Ons levensbloed is volledig en absoluut te vertrouwen.’ Levensbloed???

Soms had ik de indruk dat Lafayette Ronald Hubbard aan het woord was – ‘Een mens in superpositie brengen – , een productieve en controversiële Amerikaanse schrijver en oprichter van Scientology. Op een bepaald moment viel het kwartje. Dark Matter is een zwakke, hedendaagse versie van De Tijdmachine. De waarschijnlijk eerste echte sciencefictionroman. Van de Britse schrijver Herbert George Wells uit 1895. Een aantal keren verfilmd en inspiratiebron voor velen (https://nl.m.wikipedia.org/wiki/De_Tijdmachine)

Bij H. G. Wells nam de tijdreiziger plaats in een imposante zetel, en haalde de hendel over die hem naar een van tevoren ingestelde datum bracht. Daar kun je anno 2018 niet meer mee aankomen. Crouch bedacht een technologische oplossing, meer passend bij deze tijd.

Hoe moeten we dit boek beschouwen? Als een mislukte sciencefiction roman of een geslaagde thriller?  Dat is te veel eer voor Blake Crouch, die misschien wel te goed naar Philip K. Dick gekeken heeft. Het barst van de typische Philip K. Dick thema ’s in dit boek zoals de tijd paradox, de onbetrouwbare werkelijkheid en de identiteitscrisis: ben ik wie ik denk te zijn?. Een redelijke thriller en een achterhaalde SF roman lijken mij meer op z’n plaats.

Al met al drie sterren, met name door de bloedstollende momenten.

Jac Claasen.

Jac las: Papa-Jesper Stein****1/2

Papa

Over de auteur:

Jesper Stein is een Deense misdaadauteur, geboren 28 februari 1965 te Aarhuus. Van beroep journalist en misdaadauteur. De Gyldne Laurbær of voluit Boghandlernes Gyldne Laurbær is een Deense literaire prijs. De prijs wordt jaarlijks uitgereikt door de Vereniging van Deense Boekhandelaren. Stein heeft de prijs in 2016 ontvangen voor ‘Aisha’ ( Nog niet vertaald )

( Bron: Wikipedia )

Over het boek:

Vicky Thomsen is adjunct-commissaris van de afdeling vermogensdelicten in de Deense hoofdstad Kopenhagen. Een inbraak bij de Danske Bank waarbij de kluisjes van 143 klanten worden leeggeroofd, leidt niet alleen tot haat en nijd binnen de afdeling wie de zaak mag oplossen, maar doet ook de wenkbrauwen fronsen bij Vicky en Ole Wagner, haar partner. Vicky, jong, intelligent en goed opgeleid, wordt op alle mogelijke manieren dwars gezeten door de oude hap, de dinosaurussen op de afdeling. Dit dwarsbomen gaat ver, erg ver. Maar er zijn meer complicaties. Zo blijkt dat ook het kluisje van Jens Jessen, het hoofd van de PET, een angstaanjagende streber, Don Juan en kandidaat voor de hoogste politiepost in Denemarken, is leeggeroofd. Wat moet Jens Jessen met een kluisje? Wat heeft hij te verbergen?

Haar voormalige partner, Alex Steen, is overgeplaatst naar de afdeling Speciale Operaties van Politie inlichtingendienst (PET). De samenwerking tussen de PET en de DEA (Drug Enforcement Administration, een Amerikaanse overheidsinstantie, gericht op de bestrijding van de handel in drugs), heeft geresulteerd in een zeer gevaarlijke undercoveroperatie, waarbij het uiteindelijke doel is de uitschakeling van een wereldwijd opererende wapenhandelaar Grigor Grigovich, Papa genaamd.

Conclusie:

Papa is in principe een klassieke thriller, met twee verhaallijnen. Vicky Thomsen die de diefstal van de bankkluisjes moet oplossen, en Alex Steen, bezig met zijn undercoveroperatie als Hans Hauser, zijn criminele psychopathische alias. De twee verhaallijnen, de kluisjesroof en de undercoveroperatie, hebben raakvlakken. Maar anders dan voor de hand ligt.

Papa is het eerste boek dat ik van Jesper Stein lees. Hier en daar wordt verwezen naar Onrust , zijn debuut. Papa is uitstekend los te lezen.

De aantekeningen over dit boek resulteren in twee opmerkingen. Stein heeft een opmerkelijk goede thriller geschreven. Spannend, goede karaktertyperingen, vele en goede dialogen en een uitstekend plot. Het feit dat Amsterdam als drugshoofdstad van de wereld, uitgebreid aan het woord komt, verleent het boek een extra charme.

Opmerkelijk is echter de constatering dat hoofdpersoon Axel Steen opmerkelijk veel weg heeft van Harry Hole, de liefdesbaby van Jo Nesbø. Een politieman met demonische verslavingsverschijnselen, dramatische privéproblemen en vele vraagtekens bij het leven dat hij leidt.

Is Axel Steen (Jesper Stein) een kloon van Harry Hole (Jo Nesbø) ? Het antwoord is zonder meer ja. En wel in de positieve zin van het woord. Beter goed gejat dan slecht bedacht luidt het motto. Met één verschil. Jo Nesbø schrijft compacter en indringender dan Jesper Stein. Wat niet is kan nog komen. Jesper Stein ga ik volgen.

4,5 sterren.

Jac Claasen.

Wat lezen wij nu?

Karin leest:

Met dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Patterson

Over De zaak tegen Alex Cross :

Alex Cross stond nog nooit aan de verkeerde kant van de wet. Maar nu hij beschuldigd is van het neerschieten van de handlangers van zijn aartsvijand Soneji, wordt hij als voorbeeld gesteld voor alle schietgrage agenten. Cross weet dat het zelfverdediging was, maar zal de jury hem in het gelijk stellen?

Terwijl Cross vecht voor zijn vrijheid, laat zijn voormalige partner John Sampson hem een video zien die aanwijzingen bevat rond de vermissing van een aantal jonge meisjes. Ondanks zijn schorsing gaat Cross toch op onderzoek uit en hij belandt in de donkerste hoeken van het internet, waar moord slechts een vorm van ontspanning is.

Myrtle (15) leest:

Jekyllandhyde

Over Dr. Jekyll and Mr. Hyde :

The story of respectable Dr Jekyll’s strange association with ‘damnable young man’ Edward Hyde; the hunt through fog-bound London for a killer; and the final revelation of Hyde’s true identity is a chilling exploration of humanity’s basest capacity for evil.

Jac leest:

Papa

Over Papa :

Axel Steen, voormalig commissaris bij de politie in Kopenhagen, werkt voor de Deense inlichtingendienst en wordt ingezet bij een internationale undercoveroperatie die is bedoeld om de Russische maffiabaas Grigor Grigovich, ook bekend als Papa, op te pakken.

Steen infiltreert in het Amsterdamse criminele milieu en legt via hun contacten met de Russische maffia. Het lukt Steen om onder grootste geheimhouding een afspraak met Papa te maken in Kopenhagen.
Papa wil grote hoeveelheden cocaïne kopen in ruil voor wapens die naar Syrië getransporteerd zullen worden. Maar als Steen en Papa elkaar eindelijk in Kopenhagen ontmoeten heeft Papa zijn eisenpakket aangepast en stelt hij nieuwe voorwaarden. Wat volgt is een bloedstollende race tegen de klok waarbij de internationale inlichtingendiensten er alles aan doen om de Russische maffiabaas in handen te krijgen. Daarbij is Steen zijn leven niet zeker.

Corina leest:

Met dank aan Uitgeverij Achtbaan voor het recensie-exemplaar.

de laatste getuigen

Over De laatste getuige :

Wim Aloserij (1923) zwerft als kleine jongen door de straten van Kattenburg in Amsterdam om uit de handen van zijn drinkende stiefvader te blijven. Daar leert hij te overleven en ontwikkelt hij eigenschappen die tien jaar later zijn leven zullen redden.

Liggend op het dak van een rijdende trein ontvlucht hij de verplichte Arbeitseinsatz in Duitsland. Hij duikt onder bij een boer in West-Friesland en schuilt maandenlang in een kist onder de grond, tot hij bij een razzia wordt opgepakt. Na een verblijf in het beruchte Gestapo-hoofdkwartier in de Euterpestraat en het Huis van Bewaring aan de Weteringschans, wordt hij opgesloten in Kamp Amersfoort. Na enkele weken gaat hij op transport naar een relatief onbekend concentratiekamp in Duitsland: Neuengamme, bij Hamburg. Hij weet te overleven door zijn inventiviteit, levenskracht en wat hij op Kattenburg leerde.

Enkele dagen voor de bevrijding komt hij na een gruwelijke tocht met zevenduizend medegevangenen op de luxe oceaanstomer Cap Arcona terecht, in de baai van Lübeck en op twee kilometer van de kust. De bevrijding is nabij. Terwijl de geallieerden het Duitse leger op de wal tot overgave dwingen voeren jachtvliegtuigen van de RAF bombardementen uit op de schepen die in de baai voor anker liggen.

Op wonderbaarlijke wijze weet Wim het inferno te ontvluchten. Met niet meer dan vierhonderd andere gevangenen overleeft hij één van de grootste scheepsrampen aller tijden.

Op 94-jarige leeftijd is Wim de laatste overlevende die dit nog kan navertellen.

Jac las: Tot as-Lisa Bjurwald****

Tot as

Over de auteur:

Lisa  Bjurwald (geboren op 24 december 1978) is een Zweedse journalist en schrijver. Ze werkte voor Expo tussen 2006 en 2011, ze was redacteur voor Svenska Dagbladet in 2007 en Dagens Nyheter tussen 2008 en 2009. Ze was ook een schrijver voor de krant Expressen. Vanaf 2016 is zij mede-eigenaar en voorzitter van de raad van bestuur voor Medievärlden.

( Bron: https://en.wikipedia.org/wiki/Lisa_Bjurwald )

Volgens de flaptekst is Bjurwald tevens lector en expert op het gebied van de xenofobie en het rechts extremisme.

Over het boek:

Aan de rand van Karlstad wordt een klein verbrand, verkoold lichaam gevonden. Ook in Grimsted, een dorp met uitsluitend zwarte meisjes, wordt een verkoolde tak gevonden. Beide slachtoffers zijn verminkt, beestachtig verminkt.

Voorjaarsoffers worden ze door de pers genoemd.

Politievrouw Rebecka Born werkt bij de dienst bijzondere dreiging, een elite eenheid. Zij wordt naar Värmland gestuurd, niet alleen omdat ze goed is, maar ook omdat in dit stukje Zweden, in landgoed Ulfsby,  haar wortels liggen. Maar niet alleen haar roots. Daar lag ook de plaats waar ze Haar had gezien in 1995, 20 jaar geleden.
Rebecka Born, 36, twee kinderen, gezondheids- en sportfreak, inmiddels gescheiden van Henrik en lijdend aan een dwangmatige zelfstandigheidsfobie, weet dat dat slechts een pantser is om het beest binnen haar in toom te houden.

Conclusie:

In de beste tradities van de Nordic Noir, heeft Lisa Bjurwald een pikzwart boek geschreven over de speurtocht naar de dader die twee mensen heeft vermoord, en vooral naar het waarom van deze abjecte daad. Maar tevens een speurtocht naar de meest zwarte plaats en moment uit het leven van Rebecka Born zelf.

Bjurwald kan goed schrijven. Met een paar woorden is zij in staat aan te geven waar het om draait  (‘ Värmland  is postacopocalytisch landschap, waar condooms en injectienaalden de plaats hebben ingenomen van strandballen’)

In 87 korte tot zeer korte hoofdstukjes, wordt veelvuldig van tijd en plaats gewisseld. De tijd- en verhaallijnen lopen door elkander. Dat geeft een rommelig geheel. De lezer moet dus goed opletten. Dat is geen bezwaar, integendeel, de schrijfster mag dat gerust eisen van de lezer, als zij dat nodig vindt.

Het boek is echter zodanig goed geschreven, dat op een gegeven moment alle blokjes in het juiste vakje terecht komen. Jammer alleen, en eigenlijk funest dat 200 bladzijden voor het einde de oplettende lezer al aan ziet komen waar deze thriller op uit draait.

Een intelligent en goed geschreven debuut van Lisa Bjurwald voor de liefhebber van de Scandinavische thriller. Het maatschappij kritische karakter van het boek en waar dat op is gebaseerd, wordt toegelicht in het nawoord. Het grotendeels wegvallen van de spanningsboog is het grote manke in dit verhaal.

Een vervolg mag zeker verwacht worden.

Vier sterren.

Jac Claasen.