Wat lezen wij nu?

Karin leest:

Over Toevluchtsoord:

De jonge journalist Sandrine heeft haar grootmoeder nooit gekend. Als ze hoort dat de vrouw is overleden, wil ze graag de plaats bezoeken waar haar grootmoeder vrijwel haar hele leven heeft gewoond: een eiland voor de Franse kust. Sandrine reist af naar het koude, grijze eiland en maakt kennis met de bewoners. Die zijn daar, net als haar grootmoeder, in 1946 komen wonen en er nooit meer weggegaan.

Al snel realiseert Sandrine zich dat de bewoners een gruwelijk geheim bewaren. Er is destijds iets vreselijks gebeurd, want de bewoners zijn na al die jaren nog steeds doodsbang. Iets weerhoudt ze ervan het eiland te verlaten, alsof ze gevangenen zijn… Steeds sterker vermoedt Sandrine dat ook zijzelf door iets of iemand in de gaten wordt gehouden. Iemand die misschien ook een rol heeft gespeeld in de onfortuinlijke dood van haar grootmoeder.

Wanneer inspecteur Damien Bouchard te horen krijgt dat er een jonge vrouw op het strand is aangetroffen, treft hij haar zwaar getraumatiseerd en onder het bloed aan. De vrouw, die Sandrine heet, beweert een vreselijke ontdekking te hebben gedaan op een eiland niet ver van de Franse kust.

Het probleem? Niemand heeft ooit van dat eiland gehoord.

Jac leest:

Over De vermisten en de doden (Logan McRae (9) :

Als je een gestoorde moordenaar vangt, zou dat toch op z’n minst beloond moeten worden. Niet voor brigadier Logan McRae. Hij mag ‘zich verder ontwikkelen’ bij de regiopolitie, waar hij – terug in uniform – achter drugsdealers, winkeldieven en soms zelfs ontsnapt vee aan moet. Totdat in het slaapstadje Banff het lichaam van een jong meisje aanspoelt. Hoofdinspecteur Steele wil McRae terug bij Moordzaken, maar Logan heeft zijn handen vol aan zijn eigen B-divisie. Terwijl zijn oud-collega’s het platteland afstruinen, raakt hij toch in het onderzoek verstrikt. Eén ding is algauw duidelijk: de provincie herbergt allerlei gevaarlijke criminelen – en niet iedereen zal levend naar de stad terugkeren…

Riejanne leest:

Over Alex B. :

Arjan Alberts werkt al jarenlang voor het ministerie van Veiligheid en Justitie. Zijn kennis van zaken gecombineerd met zijn schrijftalent resulteren in zenuwslopend spannende thrillers, waarin feit en ?ctie ontzettend dicht bij elkaar liggen.

In Alex B. volgen we drie personages die zonder dat ze het weten een belangrijke rol spelen in de ontmaskering van een grote doofpotaffaire op het ministerie van Justitie. Als hooggeplaatste ambtenaren alles op alles zetten om zichzelf te redden, een hyperintelligente psychopaat op wraak zint en oude vrienden elkaar de hand boven het hoofd houden, kan dat alleen maar uitmonden in het meest gruwelijke scenario…

Met Alex B. brengt Alberts de schokkende opvolger van Natan Z.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Wat lezen wij nu?

Karin leest:

Over Een tijd voor genade (Jake Brigance deel 3) :

In een sensationele moordzaak die de inwoners van Clanton, Mississippi tot op het bot verdeelt, staat één man tussen een zestienjarige verdachte en de doodstraf: advocaat Jake Brigance.

Drew Gamble wordt beschuldigd van de moord op een politieman in Clanton, een plaatsje in de staat Mississippi. Een groot deel van de plaatselijke bevolking ziet een slepende rechtszaak niet zitten. Waarom zou je, als gerechtigheid maar één ding kan betekenen: de doodstraf. Maar advocaat Jake Brigance, die Drews zaak heeft toegewezen gekregen, denkt daar anders over. Hoe meer hij te weten komt over de zaak, des te sterker hij ervan overtuigd raakt dat zijn cliënt – die slechts zestien jaar oud is – gered moet worden. Maar met zijn hardnekkige pogingen de onderste steen boven te krijgen, zet hij zijn carrière en de veiligheid van zijn gezin op het spel.

Jac leest:

Over De vermisten en de doden:

Als je een gestoorde moordenaar vangt, zou dat toch op z’n minst beloond moeten worden. Niet voor brigadier Logan McRae. Hij mag ‘zich verder ontwikkelen’ bij de regiopolitie, waar hij – terug in uniform – achter drugsdealers, winkeldieven en soms zelfs ontsnapt vee aan moet. Totdat in het slaapstadje Banff het lichaam van een jong meisje aanspoelt. Hoofdinspecteur Steele wil McRae terug bij Moordzaken, maar Logan heeft zijn handen vol aan zijn eigen B-divisie. Terwijl zijn oud-collega’s het platteland afstruinen, raakt hij toch in het onderzoek verstrikt. Eén ding is algauw duidelijk: de provincie herbergt allerlei gevaarlijke criminelen – en niet iedereen zal levend naar de stad terugkeren…

Riejanne leest:

Met dank aan Chloë Verbist en Ambilicious voor het recensie-exemplaar.

Over Mama gezocht!:

Chloë kampt met depressies en durft zich aan niemand te hechten. Ondanks haar bewogen verleden, probeert ze de draad weer op te pikken en een normaal leven te leiden, samen met haar partner en 4 kinderen. Een oneindig gemis aan een moederfiguur laat Chloë balanceren op de grens tussen hoop en wanhoop. Na een zoveelste opname in het ziekenhuis, beseft ze dat weglopen van haar verleden geen enkele zin heeft. Samen met een, net afgestudeerde, psychologe bindt ze de strijd aan met zichzelf en haar demonen. Is het wel zo verstandig om terug in de tijd te gaan? Wie kan Chloë nog vertrouwen in een wereld vol teleurstelling?

Chloë Verbist is een jonge creatieve vrouw met een passie voor schrijven en beeldende kunst. Haar turbulent verleden, dreef haar tot het verwezenlijken van een biografie, waarin ze het diepste van haar ziel blootlegt.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

De Top 10 van 2020 van: Jac!

Jaaroverzicht 2020

Het maken van de beste 10 boeken was dit jaar niet zo moeilijk; 2020 was beslist geen jaar dat de Scandinavische auteurs een hoofdrol speelden in mijn lijstje. Die tijd lijkt voorbij dat onze vrienden uit het Hoge Noorden de ereplaatsen innemen in het jaaroverzicht, die afkalving vindt jammer genoeg al enige jaren plaats. Het was dit jaar wel erg mager, maar ik heb toch een boek gevonden om een bescheiden rol te spelen in mijn Top tien.

Want dat is het natuurlijk wel, het is een volstrekt subjectieve lijst. Maar vergis u niet, er bestaan nu eenmaal geen objectief samengestelde lijstjes in dit genre. Overigens, erg verheugend is de sterke opkomst van de Spaanse en Franse auteurs. Ik heb zo’n idee dat daar nog veel meer talent rondstruint dat het verdient om ontdekt te worden. Cristian Frascella is zo iemand. Na Sandrone Dazieri, Dario Correnti en Ilaria Tuti om maar eens wat te noemen, een mooie verrassing uit Italië. En wat te denken van Spanje? Dolores Redondo, Eva García Sáenz de Urturi of, zeer recent, Ibon Martín.

Tot slot: de lijst bevat gelezen thrillers in 2020, de releasedatum kan daar fors van afwijken.

1. Cristian Frascella – Het is te koud om te sterven

Barriera di Milano, Turijn, een wijk met mensen aan de onderkant van de sociale ladder, een hoge werkloosheid, belabberde huisvesting in smerige woontorens, vuile straten, de ‘ndrangheta is machtig. Marokkanen, Albanezen, Italianen en Afrikanen vormen er de rauwe multiraciale samenleving. In dit broeierige sfeertje zit de eerlijke loodgieter Driss Bouda (20) in de problemen. Hij heeft een schuld bij de Albanezen, maar is spoorloos verdwenen.

Contrera, een private eye en ex-politieman neemt de klus aan om Bouda op te sporen. Hij wordt ingehuurd door vrienden van Driss, die door hem ooms genoemd worden. Het is weer eens wat anders dan het jagen op overspelige echtgenoten met achttienjarige minnaressen in hotelletjes in de Corso Giulto. Het blijkt al spoedig dat er heel wat meer aan de hand is. Veel meer. Een hele mooie thriller volgt, in de beste tradities van schrijvers als Philip Kerr, Dashiell Hammett, en Philip Marlowe om maar eens wat namen te droppen.

Het is een uitermate cynisch boek.’De waarheid en het recht hebben niets meer met elkaar te maken. Het zijn twee lijnen die verschillende richtingen op gaan en elkaar nooit zullen kruisen. En het is maar de vraag of ze elkaar ooit hebben gekruist.’ De vele humor is van dezelfde soort. Ik heb werkelijk genoten van het erg goed geschreven, broeierige verhaal, tegen het literaire aan qua woordgebruik, zinsopbouw, karakters. Een klassieke whodunit met potentie: over vijftig jaar wordt de thriller nog gelezen, verwacht ik. Het wachten is op deel twee en drie met Contrera.

2. Jean-Christophe Grangé – Bloeddorstige driften

Het doek van Klimt, een lijkbleke vrouw in een blauwgroene jurk tegen een oranje achtergrond, het portret van Johanna Staude, gevangen in de eeuwigheid van … haar hart, raakt Jeanne, de hoofdrolspeelster. En Jeanne laat zich meevoeren naar de verwrongen schilderijen van Egon Schiele, een troost voor de moeilijke dagen van de psychiater. De scene is een van de bijzondere, grote zijlijnen in dit boek, met een bijzonder taalgebruik en uitleg als ware hij de kunstenaar zelf.

Maar Grangé zou Grangé niet zijn als er niet veel meer zaken besproken worden in het boek. Zoals autisme. Uitgebreid wordt ingegaan op het autistische universum. Autisme zou van alle psychiatrische stoornissen misschien wel de sterkste genetische component hebben. Het verband tussen autisme en prehistorie, primitiviteit en regressief gedrag. Geweldig interessante beschouwingen over autisme, agressiviteit en kannibalisme. En niet te vergeten, Totem und Tabu. Het werk van Freud waarin deze de evolutie van de menselijke soort vanuit zijn eigen discipline beschouwt, psychoanalyse – en van daaruit terecht komt bij het oedipuscomplex. De conclusies van Freud zijn onzinnige vertelsels. Hij slaat de plank compleet mis, het slaat als een tang op een varken.

Grangé is op de eerste plaats een schriftelijke verteller die met ongekende fantasie zijn warme en vreselijke verhalen vertelt. Lettergrepen, woorden, zinnen, verhalen uitspuwend zoals de trechter van een vulkaan zijn magma de hemel in slingert. Grangé maakt er weer een hele expeditie van. Van de ene stad maar de andere, landen, bergen, meren doorkruisend en overal de broodkruimels opsporend, die naar de volgende plaats leiden, waar weer iets op Jeanne wacht, een ding of menselijk wezen. Met weer een verhaal etcetera. Grangé is volstrekt uniek binnen de thrillerwereld, zijn taalgebruik, zijn welhaast mystieke, onvatbare verhalen en personen.

De moraal van het verhaal? Een reis verandert je, je identiteit. Jeanne had zich gewend tot Eros, liefde gezocht, maar vooral de dood gevonden, geweld, Thanatos in een infernaal einde. Maar wellicht ziet de individuele lezer dat anders. Prima. Blijft staan de waardering voor dit uiterst boeiende en verbijsterende boek.

3. Fred Vargas – De verdwijningen

Adamsberg en het Woeste Leger. Zo zou de titel ook hebben kunnen luiden. Het is op en top een verhaal van Fred Vargas. Over een eeuwenoude, smerige bende, die levenden met zich mee voert en ze dan laat verdwijnen. De kern van de aantrekkelijkheid van de thrillers van Fred Vargas is gelegen in de chaotische manier waarop Adamsberg zijn zaken, inclusief zijn tableau de la troupe, bestiert. Gelukkig komt daar geen woord Frans aan te pas. Nou ja, vooruit, een paar dan… Het maakt allemaal onderdeel uit van de razendknap beschreven symbiotische relatie tussen werkelijkheid en fantasie, sprookje, verzinsel, verdichtsel, orde en waanzin. Veel subtiele, onderhuidse humor en een aantal sprookjesachtige verhalen, wreed en niet altijd eindigend met een ‘Zij leefden nog lang en gelukkig’.

Het beste boek uit de reeks rond commissaris Adamsberg tot nu toe, ad rem, filosofisch, humoristisch, spannend en absurd zijn enkele onvermijdelijke kwalificaties na het lezen van deze verkwikkende thriller. Niet geschikt voor lezers die niet langs de lijntjes kunnen of willen lezen. Of lezers die heel vlug een boek uit willen hebben. Lees kalm, geniet van je calvados of schrobbelèrke en leg het schrijfsel op z’n tijd weg. Om het speurwerk te laten bezinken. En, geloof het of niet, het achterste voren lezen, valt best mee. Ne, fooleg teh fo tein,  teh etsrethca nerov nezel, tlav tseb eem.

4. M.W. Craven – Zwarte zomer

M.W. Craven heeft een geraffineerde en bij wijle intelligente, zeer goed geschreven thriller geschreven. Deze schrijfstijl en opzet leiden, zeker in de eerste helft van het boek, tot veel leesplezier, met een doorwrocht plot dat iedereen regelmatig op het verkeerde been zet. De humor is van een hoog kaliber, met cynische grappen en opmerkingen en goede oneliners.  Een uiterst goed gedoseerd verhaal derhalve met een klassiek einde. Het deed me beetje denken aan Ragdoll van Daniel Cole. Uitgeverij Luitingh-Sijthoff blundert door eerst deel twee uit te geven.

5. Angela Marsons – Stille schreeuw

Stille schreeuw is een klassieke whodunit, echter met een behoorlijk rauw, om niet te zeggen keihard rafelrandje, hard in de zin van hardvochtigheid en egoïsme, een triest verhaal met gitzwarte humor. Heel opmerkelijk, het boek bevat opmerkingen, wijsheden die de gebruikelijke platitudes overtreffen die in het genre gebruikelijk zijn, filosofisch getinte opmerkingen en gedachten die je niet verwacht bij een rauwdouwer, een analytische rechercheur met een gebrek aan sociale vaardigheden zoals Kim Stone. Goed scenario, zeer zeker, het is toch die stijl van schrijven die ’t hem doet: losjes, venijnig, goede korte scènes, gewoon verrukkelijk om te lezen.

6. Michael Robotham – Meisje zonder leugens

De Australische auteur dondert door met het tweede deel uit deze nieuwe reeks. Michael Robotham geeft wederom blijk van talentvol meesterschap.

Het is een hard boek, een koude thriller met fascinerende ontwikkelingen. En mooie zinnen als: ‘Ze tapt agressief een biertje voor me; ze grijpt het houten handvat vast alsof het de hendel van een valluik is waardoor ze ons kan laten verdwijnen.’ , waardoor mijn dag weer goed is. Uitspraak van de vrouw achter de tap. Kijk, van zo’n uitspraak word ik erg vrolijk van. Een vrouw met ballen. Het is een scherp geschreven boek, met de nodige onderhuidse humor en vele rake oneliners. Philip Kerr herleeft af en toen. De trein dondert door, er zijn geen inzinkingen. Goede karakters, flitsend geschreven, korte hoofdstukjes, met beschadigde mensen van allerlei slag en vlugge scènewisselingen. Gelukkig lopen er ook nog ’normale’ lieden in rond. Maar ja, wat is ‘normaal’? En wat is de waarheid in een wereld vol extreme opportunisten, egoïsten en smerige profiteurs?

¿por Dios!

7. Donald Ray Pollock – De hemelse tafel

Het is september 1917 op de grens van Georgia en Alabama, alwaar vader Pearl Jewett met zijn drie zoons Cane, Cob en Chimney een ellendig bestaan leidt in grenzeloze armoede; knechten zijn ze in een soort onderhorig bestaan op het eindeloze Amerikaanse platteland, wonend in een huisje, liever gezegd vuil krot dat toebehoort aan Thaddeus Tardwellwer. Als Pearl onverwacht sterft trekken de drie zoons, eigenlijk onnozelaars, na de begrafenis de wijde wereld in na Tardwellwer de kop te hebben ingeslagen en zich zijn paarden te hebben toegeëigend.

Al die mooie strips (Blueberry), boeken (Winnetou en Old Shatterhand) en films (Once upon a time in the West) over het Wilde Westen worden in dit boek genadeloos omvergekegeld. Wat overblijft is een smeuïge drek van geweld, hoererij, stront, corruptie, armoede en verschrikkelijke hardheid, maar ook van een hartverwarmende, sociale cohesie.

Het is een ruig boek, een vuig geschrift met een groot aantal freaks en misvormde maatschappelijke verhoudingen. Maar ook een boek met veel bizarre humor Pollock is een auteur die een product aflevert met een stempel, dat moge duidelijk zijn. De vele figuranten in zijn boek zijn geen lege poppen, maar, allemaal hoe klein of gering ook, mensen met inhoud en gevoel. Prima.

8. Helen Fields – Perfecte prooi

Het boek van 474 bladzijden is ingedeeld in twee flinke delen. In het eerste deel worden het gestumper en gestuntel van de politie beschreven, die er maar nauwelijks in slaagt een vinger achter de merkwaardige, doelloze moorden te krijgen. In deel II komen de achtergronden aan de beurt. En dan met name de taakomschrijving van de Moderator, heerlijk gewoon hoe Helen Fields zijn ‘werkzaamheden’ omschrijft. Dat draaiboek, dat verzin je toch niet. De inventieve Fields dus wel, die en passant de naam Sem Culpa, Zonder Schuld, introduceert, een van de vele cynische grappen in dit verhaal.

Een ijzersterke thriller, waarin, traditioneel bijna, weer veel in wordt gegromd en geschreeuwd, met scherpzinnige, spannende, prima gedoseerde verhaallijn(en), goed gekarakteriseerde hoofdpersonen en een scherpe, vileine, katterige stijl van schrijven, waardoor iedereen snel op z’n plaats gezet wordt en daar niet meer vandaan komt. Amusement van de bovenste plank.

9. Sandrine Destombes – De kinderen van het klooster

De eerste kennismaking met Sandrine Destombes was Het dubbele geheim van de familie Lessage, uit 2018. Na een aarzelend begin ontpopte zich een goede vier sterren whodunit. In De kinderen van het klooster, helaas een misplaatste vertaling van Le prieuré de Crest (De priorij van Crest), gaat Sandrine in een hogere versnelling verder. Zowel in de opzet en uitwerking van het verhaal als in de manier waarop zij een en ander heeft beschreven. Het boek is erg goed geschreven. Woord na woord, zin na zin zijn goed geconstrueerd en vallen op hun plaats, zeker in de analyses van het politieteam. Destombe schrijft functioneel; er ontstaat een opmerkelijk goede whodunit. Met een zeer boeiend plot met tal van onverwachte en zeer boeiende zijwegen. Dat zijn we wel meer tegengekomen. De auteur onderscheidt zich echter, door het gebruik van een wel zeer onderkoelde humor in fonkelende, voortreffelijke dialogen.

Het is een erg vrouwelijk boek, in die zin dat verreweg de meeste rollen en zeker de hoofdrollen in de dramatische scènes worden gespeeld door vrouwen. Met het solidaire, vrouwelijke front is niets mis en het mannelijk geslacht wordt buitengesloten. Een lichtvoetige thriller, uitermate leesbaar, met veel humor. Geschikt voor alle vakanties. Met heel veel plezier heb ik het werkje gelezen. Ik denk dat ik fan word van Sandrine Destombes. Nou vooruit, ik kom maar uit de kast, ik ben het al. Fan dus.

10.  Kim Faber & Janni Pedersen – Winterland

 Winterland is het mooie vijf-sterren debuut van Kim Faber en Janni Pedersen, een schrijversechtpaar. De achterkant van het boek geeft een indruk waar het boek om draait: een gruwelijke bomaanslag in hartje Kopenhagen, op 23 december, op de kerstmarkt nabij het Gerechtsgebouw, waarbij 19 doden vallen. Zou het hierbij blijven, dan zou de lezer opgescheept zitten met een middelmatige thriller over de zoveelste terroristische aanslag met dramatische gevolgen. Gelukkig is dat niet het geval. Faber en Pedersen tillen het boek ver uit boven de grauwe middelmaat door een kunstgreep, eigen aan de Scandi-auteurs, toe te passen: de privé gebeurtenissen in het leven van Martin Junckersen en Signe vormen een geïntegreerd onderdeel van het verhaal. En het gekke is, in de loop van het boek zijn de gebeurtenissen op dit vlak, zich net zo boeiend gaan ontwikkelen als de jacht op de aanslagplegers. Het boek past naadloos in de traditie van Sjöwall & Wahlöö (Martin Beck), Henning Mankell (Kurt Wallander) en Steig Larsson (Millenniumtrilogie) waarbij een maatschappijkritische ondertoon altijd en overal aanwezig is.

Geniet van deze mooie dagen met en bij elkaar. Langs deze weg al vast een stevige wens voor een mooi en gezond 2021, want dat zit er aan te komen.

Groetjes,

Jac Claasen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Wat lezen wij nu?


Corina leest:

Met dank aan A.W. Bruna Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is de-heren-van-de-tijd-corina.jpg

Over De heren van de tijd:

Vitoria, 2019. De roman De heren van de tijd, die zich afspeelt in de Middeleeuwen, is een groot succes. Hij verschijnt onder het mysterieuze pseudoniem Diego Veilaz.

Vitoria, 1192. De legendarische graaf Diago Vela komt thuis na een missie van twee jaar, hem opgedragen door de koning. Hij treft zijn broer aan, getrouwd met de vrouw die ooit zíjn bruid was.

In het heden krijgt Unai López de Ayala te maken met een reeks gruwelijke moorden, identiek aan beschrijvingen in De heren van de tijd. Zijn onderzoek leidt naar de toren van Nograro, een fort dat al eeuwen bewoond wordt door dezelfde familie. Gaandeweg vindt Unai in De heren van de tijd allerlei overeenkomsten met zijn eigen verleden. En deze ontdekking zal voor hem en zijn familie alles veranderen.

Jac leest:

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is de-heren-van-de-tijd.png

Over De heren van de tijd:

Vitoria, 2019. De roman De heren van de tijd, die zich afspeelt in de Middeleeuwen, is een groot succes. Hij verschijnt onder het mysterieuze pseudoniem Diego Veilaz.

Vitoria, 1192. De legendarische graaf Diago Vela komt thuis na een missie van twee jaar, hem opgedragen door de koning. Hij treft zijn broer aan, getrouwd met de vrouw die ooit zíjn bruid was.

In het heden krijgt Unai López de Ayala te maken met een reeks gruwelijke moorden, identiek aan beschrijvingen in De heren van de tijd. Zijn onderzoek leidt naar de toren van Nograro, een fort dat al eeuwen bewoond wordt door dezelfde familie. Gaandeweg vindt Unai in De heren van de tijd allerlei overeenkomsten met zijn eigen verleden. En deze ontdekking zal voor hem en zijn familie alles veranderen.

Karin leest:

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is doodsgeheim.jpg

Over Doodsgeheim (Erika Foster serie deel 6:

Op een ijzig koude ochtend vindt een moeder het met bloed doordrenkte lichaam van haar dochter vastgevroren op de weg. Wie zou zo’n gruwelijke moord voor de deur van het slachtoffer uitvoeren?

Detective Erika Foster, net bekomen van haar vorige zaak, is vastbesloten om ook deze zaak te leiden. Tijdens het onderzoek stuit ze op diverse aanvallen op jonge vrouwen in een doorgaans rustige buitenwijk van Londen.

Erika is op zoek naar een angstaanjagende moordenaar, en de zaak wordt alleen maar gecompliceerder als blijkt dat de vermoorde jonge vrouw verstrikt zat in een web van geheimen. Net als Erika eindelijk een lijn begint te zien in de aanwijzingen, wordt ze gedwongen haar eigen pijnlijke herinneringen weer op te halen. Erika moet zichzelf dwingen om gefocust te blijven, diep te graven, en de moordenaar te vinden – voordat hij weer toeslaat.

Riejanne leest:

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is dodeljk-dichtbij.jpg

Over Dodelijk dichtbij Nathalie Svensson serie deel 1:

In Dodelijk dichtbij, het eerste deel in een serie van Jonas Moström, ondersteunt psychiater Nathalie Svensson de politie van Stockholm bij bijzonder zware misdrijven. Wanneer op een nacht haar minnaar, de beroemde acteur Rickard Ekengård, op straat wordt doodgeschoten kan ze echter alleen maar machteloos toekijken: hij bloedt dood in haar armen. Nathalie waant zich meteen weer in de nachtmerrie die haar jaren in zijn greep heeft gehad; tien jaar geleden werd haar toenmalige vriend namelijk vermoord. Ze besluit op eigen houtje op onderzoek te gaan en dat stuit iemand tegen de borst: Nathalie krijgt dreigbrieven en denkt dat ze wordt achtervolgd. Is er een verband tussen de twee moorden? Of was zij het eigenlijke doelwit?

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Jac las: Horen, zien, zwijgen – J.D. Baker ***1/2

Het boek draait om de ontvoering van Emory Connors, 15 jaar oud door Aap. Maar Aap heeft zich voor een bus gegooid. En derhalve zou de thriller snel voorbij zijn. Gelukkig heeft de ongelukkige wat zaken op zak die rechercheur Sam Porter van Chicago Metro wat verder helpen bij het zoeken naar Emory. 

En daar is een tweede verhaallijn, in kleine lettertjes, over de dader als kind en het opgroeien in een mentaal kreupel gezin. 

Er zijn vele thrillers die slecht geschreven zijn, maar toch succesvol zijn. ‘Horen zien zwijgen’ is hier misschien wel het ultieme voorbeeld van. Taalgebruik uit een jongensboek, ‘knul, godallemachtig. Flauwe dialogen, waar ze humoristisch bedoeld zijn. Geen onderbouwing van feiten, de auteur die zich binnen twee zinnen tegenspreekt – ‘De receptioniste: het penthouse is aan de linkerkant als u de lift uit stapt. Ze gaan dus rechts’ – en feitelijke informatie die fout en misleidend is. Geen voorbeelden, die moet u zelf maar ontdekken. Dit boek is blijkbaar zonder enige controle op de markt gegooid.

De thriller is beperkt spannend en bevat geen elementen die het boven de middelmaat uittillen. Het is een dertien in een dozijn thriller. In een rechte lijn wordt het traject afgelegd tussen de ontdekking van een moord, de zoveelste dus, richting dader. Wel met de nodige bochten weliswaar maar toch…
Het boek bevat het grootste aantal gemeenplaatsen sinds de uitvinding van de boekdrukkunst door Laurens Janszoon Coster – let maar niet op de Duitsers, die weer eens iets anders roepen. Ik heb sterk het idee dat J. D. Barker staat voor een schrijverscollectief, gezien de kwalitatief grote verschillen, die hier en daar opduiken.

Maar op een gegeven moment laat je alle bezwaren maar varen en ontstaat er een redelijk consistent verhaal. En het wordt toch nog leuk, afgezien dan van die ene parodie op Markies de Sade. De ene slachtpartij volgt de andere op, met een partij freaks waar in Nederland een paar Rijks Psychiatrische Inrichtingen tot de nok toe mee gevuld kunnen worden. Maar de goede manieren zijn gelukkig niet van de lucht. Altijd met twee woorden spreken, jongen, denk er om. Ook als je je mes trekt en de vleugeltjes van een lieveheersbeestje fragmenteert. Ik sla een beetje door in mijn enthousiasme, geloof ik, net zoals dat Barker dat constant doet.
De tweede helft van het boek is stukken beter en het einde is zelfs spannend. Maar niet verrassend. Opvallend is dat Barker regelmatig een beroep doet op een deus ex machina om de flinterdunne verhaallijn niet vast te laten lopen. Een kniesoor die daar op let. 

3,5 *

Jac Claasen

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Wat lezen wij nu?

Corina leest:

Met dank aan Astrid Habraken voor het recensie-exemplaar.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is verdwaald-in-tirol-transparant.png

Over Verdwaald in Tirol:

In Verdwaald in Tirol vertelt Stéphanie haar verhaal. Als haar man, Lex, thuiskomt met het aanbod voor een baan in Oostenrijk. Ze gaan: dit is haar kans om helemaal opnieuw te beginnen. Zonder een idee van hoe ze de dagen in  Innsbruck gaat invullen, vertrekt Stéphanie naar haar nieuwe woonplaats. Naar een stad die ze niet kent en een appartement waar ze nog nooit binnen is geweest. Al snel merkt Stéphanie dat ze haar oude leven niet zo makkelijk van zich afschudt. Opnieuw beginnen is lastiger dan ze had gedacht. Terwijl Lex zich in zijn werk verliest en veel weg is, worstelt Stéphanie steeds meer met zichzelf en met de vraag: wat doe ik hier?

Jac leest:

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is de-slapende-nimf-1.jpg

Over De slapende nimf (deel twee ):

Hoofdinspecteur Teresa Battaglia vecht tegen haar alsmaar erger wordende Alzheimer en zou eigenlijk moeten stoppen met werken. Maar dan wordt er een zeer raadselachtig schilderij gevonden, ‘De slapende nimf’. De maker is een oude man die sinds de Tweede Wereldoorlog compleet geïsoleerd en in stilte zijn leven leidt.

Na onderzoek blijkt dat het bloed op het doek geen inkt is, maar het bloed van een mensenhart. Als vervolgens een lijk wordt gevonden waar het hart van uitgerukt is, begint de zaak bezit van Teresa en haar zakenpartner Massimo Marini te nemen en is er geen weg meer terug. De valleien van de Alpen verbergen grootse geheimen, maar er is altijd iemand in de schaduw die er alles aan doet die verborgen te houden…

Karin leest:

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is de-slapende-nimf.jpg

Over De slapende nimf (deel twee):

Hoofdinspecteur Teresa Battaglia vecht tegen haar alsmaar erger wordende Alzheimer en zou eigenlijk moeten stoppen met werken. Maar dan wordt er een zeer raadselachtig schilderij gevonden, ‘De slapende nimf’. De maker is een oude man die sinds de Tweede Wereldoorlog compleet geïsoleerd en in stilte zijn leven leidt.

Na onderzoek blijkt dat het bloed op het doek geen inkt is, maar het bloed van een mensenhart. Als vervolgens een lijk wordt gevonden waar het hart van uitgerukt is, begint de zaak bezit van Teresa en haar zakenpartner Massimo Marini te nemen en is er geen weg meer terug. De valleien van de Alpen verbergen grootse geheimen, maar er is altijd iemand in de schaduw die er alles aan doet die verborgen te houden…

Riejanne leest:

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is vergeef-me.jpg

Over Vergeef me (deel drie Sam Porter-serie):

Het overdonderende slotdeel van de Sam Porter-trilogie
Als Anson Bishop – hoofdverdachte van een reeks gruwelijke moorden – zich overgeeft aan de politie, legt hij een schokkende getuigenis af. Een getuigenis die niet alleen het onderzoek naar de seriemoorden op losse schroeven zet, maar ook de levens van de betrokken detectives -verandert.
Terwijl Bishop wordt ondervraagd, worden enkele minuten na elkaar vier lijken aangetroffen. Ze zijn in zout gelegd en zorgvuldig gepositioneerd. Bij alle vier worden de woorden ‘Vader, vergeef me’ gevonden. Voor detective Sam Porter halen de woorden lang vergeten herinneringen naar boven, aan een verleden dat hij diep begraven heeft. Maar als Bishop in -hechtenis zit, wie is dan de moordenaar?

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂


Riejanne las: Waar is mama? – Cathy Glass ****

Met dank aan Uitgeverij Boekerij voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Cathy Glass

Uitgever: Boekerij

Originele titel: Where Has Mommy Gone

Vertaler: Janet Limonard – Harkink

Aantal bladzijdes: 320

Genre: Waargebeurd

Verschijningsdatum: 23 januari 2020

Mening:

Cathy woont samen met haar zoon (Adrian) en twee dochters (Paula en Lucy). Lucy is als pleegdochter bij Cathy komen wonen en uiteindelijk door haar geadopteerd.  Het verhaal begint met het telefoontje dat er weer een pleegkind is voor Cathy. Melody, een achtjarig meisje, dat onder schrijnende omstandigheden met haar moeder woont. Vanaf het moment dat Melody bij Cathy in huis is, is ze alleen maar bezig met zorgen maken over haar moeder Amanda. Daarnaast vindt ze de kat die Cathy in huis heeft smerig, omdat ze van haar moeder geleerd heeft dat die altijd vlooien hebben.  Dat het meisje zelf ernstig verwaarloost bij Cathy aan kwam had ze niet door. 

Al snel voelt Melody zich op haar gemak bij Cathy thuis. Het contact met Amanda wordt gelijk voor drie keer in de week ingepland en Melody zal haar ontmoeten in het omgangshuis. Al bij de eerste ontmoeting tussen Melody en Amanda, had ik enorm met Amanda te doen. Daarnaast had ik heel snel een vermoeden wat er met Amanda aan de hand was.

Melody is duidelijk geparentificeerd. De zorgen om haar moeder zijn voelbaar en ik kan me zo goed voorstellen hoe machteloos je bent als klein meisje, omdat niemand echt door lijkt te hebben wat er met haar moeder aan de hand is. Melody weet het, maar kan er geen woorden aangeven. Wel stuurt ze er bij Cathy steeds op aan om eten voor Amanda mee te nemen tijdens de bezoekjes.

Dan is daar de afspraak in het omgangshuis waarbij Amanda niet op komt dagen. De paniek is groot bij Melody en haar zorgen zijn niet ongegrond. Uiteindelijk komt het telefoontje dat Amanda opgenomen is in het ziekenhuis. De voogd besluit dat Melody pas bij haar moeder op bezoek mag, als er een duidelijke diagnose is. Wat heb ik met Melody te doen als ze dat te horen krijgt. Wetende waar je moeder is, maar je mag haar niet opzoeken. Hoewel het Melody rust geeft dat haar moeder goed verzorgd wordt in het ziekenhuis, wordt het verlangen naar haar steeds groter.

Als dan eindelijk het telefoontje komt dat Melody Amanda mag bezoeken is ze dolblij. Alles staat in het teken van dat bezoek, wat helaas op het laatste moment weer afgebeld wordt De teleurstelling is voelbaar, maar wat is Melody veerkrachtig. Cathy doet er alles aan om Melody zo goed mogelijk te begeleiden en vooral af te leiden. Dan zorgt moeder natuur voor een ontroerend momentje. 

Het heeft gesneeuwd en Melody verteld Cathy hoe haar moeder vroeger een sneeuwengel maakte. Cathy leert Melody hoe ze een sneeuwengel moet maken en dat moment komt echt bij me binnen. Moeder en dochter zover uit elkaar, maar door deze sneeuwengel meer verbonden dan ooit. 

Eindelijk is daar dan het lang verwachte bezoekje. Amanda is inmiddels verplaatst naar een verzorgingstehuis en op het moment dat ze binnen komen en Melody Amanda knuffelt zegt Amanda iets, wat me diep raakt. “Ik wist wel dat je me zou vinden. Je vindt me altijd als ik verdwaald ben.” 

Die ene zin omvat alle zorg van Melody voor haar moeder en laat ons tegelijkertijd zien hoe afhankelijk Amanda van haar achtjarige dochter is. De rollen zijn omgedraaid.

Helaas wordt het steeds duidelijker dat Amanda niet meer voor Melody kan zorgen en er wordt een adoptiegezin voor haar gezocht. Als er iemand is gevonden worden de bezoekjes van Amanda aan haar adoptiemoeder heel langzaam opgebouwd, zodat ze aan elkaar kunnen wennen en kijken of de klik er ook echt is. Dat is gelukkig het geval en mijn hart maakt een sprongetje dat ze nu een fijn huis krijgt waar er voor haar gezorgd wordt en waar ze vooral kind mag zijn.

Wat een respect heb ik voor Cathy Glass voor de manier waarop ze haar huis altijd openstelt, terwijl ze geen idee heeft wat haar nu weer te wachten staat. Wat een engelengeduld moet ze soms hebben en wat krijgt ze veel te incasseren. Desondanks spreekt ze vol liefde over haar pleegkinderen en dat was met dit boek niet anders. Het was gewoon voelbaar hoe ze Melody in haar hart sloot. Als laatste toch een diepe buiging voor Melody zelf. Wat een veerkrachtig, wijs meisje! Hopelijk brengt het leven je – na een slechte start- alleen nog maar zonneschijn!

Vier stralende sterren

Riejanne Zwiers

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

*Winactie Gesloten* Win het nieuwste boek van Aline van Wijnen… Bestemming geluk !

En dan is het donderdag 5 maart, dus hier zijn we met de winnaar van Bestemming geluk. Wat een super toffe reacties zagen we op onze tijdlijn voorbij komen. WordPress gaf zelfs een melding dat onze statestieken door het plafond gingen. Whooooop, maar goed de winnaar dus. Na alle lootjes weer geregeld te hebben, de hoge hoed gevuld te hebben is de winnaar…..

Anja Kusters

Als je ons je adres gegevens mailt naar Samenlezenisleuker@gmail.com dan regelen wij de rest en kan je heerlijk ongeduldig bij de brievenbus gaan zitten.

Nogmaals een dikke dank aan Uitgeverij Boekerij voor het mogelijk maken van deze gave winactie.

Hopsakeeee daar zijn we weer met een super toffe winactie! 5 Februari verscheen Bestemming geluk van Alina van Wijnen. Met dank aan Uitgeverij Boekerij mogen wij een exemplaar gaan verloten onder onze Samenlezenisleukerds… is dat weer even gaaf of is dat weer even gaaf? 📚🙌📚 Nou jullie weten het natuurlijk al wel die *oplet-modus* moet weer even aan, want voor niets gaat de zon en bladieblabla…. Dus wat moet je doen?

1: Geef de auteurs-pagina van Aline van Wijnen even een dikke duim 👍 via dit linkje:

Aline van Wijnen

Doe gezellig in één moeite ook even een duim aan de uitgever via hier en als je toch bezig bent klik dan hier  ook even op de duim. Vinden we leuk. 

2: Reageer onder dit berichtje in onze gezellige groep Samenlezenisleuker met een te gezellig en gelukkig gifje. (niet zo handig met gifjes? Een foto mag ook hoor.)

Delen is niet verplicht, maar natuurlijk wel heel leuk. (Tip van Flip, deel via de openbare pagina. )

3: Wacht met gepast ongeduld tot 5 maart want dan zullen we de winnaar bekend maken. Nou dat was allemaal weer niet te moeilijk hé? 

Wij doen een hele dikke dank aan Uitgeverij Boekerij voor het mogelijk maken van deze toffe actie.

Over Bestemming geluk:

Melanie Evers is bijna letterlijk geboren met een zilveren lepel in haar mond: haar vader had een juwelierszaak. Inmiddels heeft ze de zaak van hem overgenomen, leidt ze een leventje vol sterrenrestaurants en vakanties op Ibiza en staat ze op het punt om te trouwen met de knappe en succesvolle Duke. Maar wanneer ze aan de arm van haar vader naar het altaar schrijdt, beseft Melanie dat ze niet gelukkig is. Onder de verbijsterde blikken van de bruiloftsgasten draait ze zich halverwege om en gaat ervandoor.

Op zoek naar geluk heeft Alex ooit bepaalde keuzes gemaakt waar hij liever niet aan terugdenkt. Jaren later heeft hij alles in zijn leven op orde, alleen dat geluk lijkt nog steeds niet voor hem te zijn weggelegd.


Alex en Melanie zijn in twee verschillende werelden opgegroeid, maar wanneer ze elkaar leren kennen, springt de vonk over. Is de liefde het enige wat ontbrak om gelukkig te zijn? En is hun liefde sterk genoeg om te leren leven met de fouten die ze in het verleden hebben gemaakt?
 
 
 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Wat lezen wij nu?

Corina leest:

Met dank aan Ambo Anthos Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

unnamed

Over De boekhandel van Teheran:

In De boekhandel van Teheran neemt Marjan Kamali ons mee terug naar Teheran in 1953. Roya brengt de uren na school graag door in de boekhandel van meneer Fakhri, die vol staat met boeken, pennen, inktpotjes en schrijfpapier. De kasten met literatuur en poëzie oefenen echter de grootste aantrekkingskracht op haar uit.

Wanneer Roya op een dag een andere jonge klant ziet, Bahman, is het liefde op het eerste gezicht. Om hen heen is Teheran aan het veranderen: er wordt gefluisterd over een revolutie. Roya heeft met Bahman afgesproken op een plein, om vandaar naar een huwelijksloket te gaan, maar op de bewuste dag wordt er een coup gepleegd, die Iran voor altijd zal veranderen. Bahman komt niet opdagen in de chaos. Wekenlang probeert Roya contact met hem te zoeken, maar het mag niet baten. Tot bijna veertig jaar later, wanneer Roya door een speling van het lot eindelijk de kans krijgt om Bahman de vragen te stellen die haar al die tijd achtervolgd hebben.

Jac leest:

86971315_211790676690819_6180107804620095488_n

Over Enigma :

Bletchley park, een streng bewaakt huis op het platteland, is tijdens de Tweede Wereldoorlog de meest geheime plek van Engeland. Achter de muren proberen honderden mannen en vrouwen de Duitse Enigma-codes te kraken.

In februari 1943 is het zover: de cryptoanalisten doorzien het systeem. Ze hebben Haai ontcijferd, de moeilijkste Enigma-code dusver én de code die de gevreesde U-boten gebruiken. Doordat de berichten nu onderschept worden, kunnen de geallieerden eindelijk de Slag om de Atlantische Oceaan in hun voordeel beslechten.

Maar dan, in maart, wijzigen de Duisters onverwacht de code. Een miljoen ton aan geallieerde scheepsvracht is net van New York naar Europa onderweg en zal hoogstwaarschijnlijk recht in de val van de U-boten varen.

In hun wanhoop wenden de autoriteiten zich tot Tom Jericho, een briljant wiskundige, de man die in februari de oude Haai-code wist te kraken, maar kort daarna zwaar overspannen met verlof is gestuurd. Jericho heeft echter, zonder medeweten van zijn bazen, nog eigen raadsels op te lossen: de vrouw van wie hij houdt is verdwenen en ergens in Bletchley bevindt zich een Duitse spion die alleen hij kan ontmaskeren.

Karin leest:

image0

Over Het voorteken:

Op een koude novembernacht in 1994 wordt in het dorpje Marbäck het dode lichaam gevonden van een jonge vrouw. Ze blijkt vermoord te zijn. Een dader wordt snel aangewezen: Edvard Christensson had een relatie met de vrouw en was net als zijn vader berucht om zijn opvliegende karakter. Edvard wordt veroordeeld en de rust keert weer in het dorp. Maar niet voor Edvards neef Isak, die vreest dat hij net als zijn oom en opa ‘slecht’ is.

Tien jaar later denkt Vidar, die als jonge politieagent meehielp bij het onderzoek en de arrestatie van Edvard, nog vaak terug aan de zaak. En wanneer hij opnieuw met Isak spreekt, die is aangehouden na een diefstal, wordt zijn twijfel over het oude onderzoek steeds groter.

Dan verdwijnt Isak plotseling en gaat Vidar alsnog op zoek naar wat er echt gebeurd is op die koude novembernacht.

Sandra leest:

Met dank aan HarperCollins Holland voor het recensie-exemplaar.

76995553_2398941760215728_4209750166980263936_o

Over Het nieuwe meisje:

Niemand weet wie ze is: het mooie meisje dat elke dag op een exclusieve privéschool in Zwitserland wordt afgezet door een zwaarbeveiligde autocolonne, alsof ze een staatshoofd is. Ze zou de dochter zijn van een rijke internationale businessman. Maar dat is ze niet, haar vader is de verafschuwde kroonprins van Saoedi-Arabië. Hij staat onder vuur voor zijn rol in de moord op een dissidente journalist. Als zijn dochter gewelddadig wordt ontvoerd, gaat hij naar de enige man die hij vertrouwt.

Gabriel Allon, de legendarische meesterspion, bijt zich vast in de zaak en komt terecht in een dodelijke en geheime oorlog met een oude vijand die de toekomst zal bepalen van het Midden-Oosten – en misschien wel de hele wereld…

Riejanne leest:

Met dank aan Uitgeverij Boekerij voor het recensie-exemplaar.

87421632_2669233099834145_1129192591980494848_o

Over Waar is mama? :

Dit is het persoonlijke en waargebeurde verhaal van Melody, die op achtjarige leeftijd wordt weggehaald bij haar alleenstaande drugsverslaafde moeder. Melody is kwaad dat ze niet thuis kan blijven wonen en in het pleeggezin van Cathy moet blijven, maar ze lijkt zich ook wel erg veel zorgen te maken om haar moeder – veel meer dan Cathy ooit heeft gezien.

Amanda, Melody’s moeder, is ook boos en haalt tijdens hun afspraken een paar keer flink uit naar Cathy. Iets wat Cathy al eerder heeft meegemaakt met andere ouders, dus dat baart haar niet direct zorgen. Maar wanneer ze de verloren en kwetsbare blik op Amanda’s gezicht ziet, begint Cathy net zo bezorgd te worden als Melody. En wanneer Amanda een afspraak mist, wordt er aangenomen dat ze het gewoon vergeten is, maar niets is minder waar…

 


**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

 

Jac las: Verraad van spionnen – Manda Scott ****1/2

83038062_510933509537793_5216640691874037760_n

‘Ik weet niet meer wat de waarheid is’ 


Orléans, Gare des Aubrais, zondag 18 maart 2018. 

Een oude vrouw in een auto. 

Vermoord, met een gruwelijk detail :haar tong is uit haar mond gesneden. Zoals dat gebeurde met de verraders in de Tweede Wereldoorlog. Maar ook het aantal kogels – drie – en de plaats van de inslag – twee in de borst en één in het voorhoofd- hebben een ongebruikelijke duiding. Een professionele liquidatie zegt inspecteur Rollo tegen Commissaris  Inés Picaut, die de leiding heeft over het team van het onderzoek.
De naam van het slachtoffer: Sophie Destivelle.

Het is het begin van een goede, spannende thriller annex  spionageroman, die een behoorlijke lange aanloop nodig heeft om op gang te komen. De lezer moet daar doorheen om kennis te nemen van de situatie in 1944 in bezet Frankrijk, in de Jura , waar de maquisards vanuit een ruig en onheilspellend landschap een verbitterde strijd voeren in een  kat- en muisspel met de Duitse bezetters. Zij worden ondersteund vanuit Engeland , met droppings van materieel maar ook met mensen.

Na een slordige honderd bladzijden verandert de setting.

Het wordt buitengewoon intrigerend, spannend, boeiend.
Het was een smerige oorlog, smeriger dan je je kunt voorstellen, en die smerigheid ettert door. Zo zou je het boek kunnen afsluiten of wat misschien beter is, kunnen beginnen. Een soort waarschuwing aan de lezer om op te letten en niet alles te geloven wat hij onderweg in die reis door 500 bladzijden tegenkomt. 

Wat doe je als inspecteur in 2018 als je aanvoelt dat niet iedereen de waarheid vertelt of het achterste van z’n tong laat zien? Hetzelfde geldt in 1944.

De lange aanloop is, achteraf gezien, nodig om een glanzend vervolg te krijgen, tot de laatste pagina aan toe. Het is een boek van verraad.  De actiescènes zijn met dodelijk venijn beschreven, de lezer moet door of hij wil of niet, gevangen in de fascinatie van het moment.

Tot slot dit: Dit is een boek voor de precieze en ervaren lezer. Dat komt mede door de complexiteit van het verhaal en het grote aantal namen, verklein-, nep- en bijnamen en aliassen.  Op een gegeven moment heb ik maar snel een lijstje gemaakt in Keep. U bent gewaarschuwd. De snelle lezer wordt genadeloos afgestraft en raakt de draad kwijt en dat zou jammer zijn. Het is een bijzonder goede oorlogsroman, spelend in het schemergebied van de spionage, bedrog, verraad, wraak, complotten en contraspionage. Sophie Destivelle kent geen moraal. Kramme, de Duitse commandant evenmin. Haar enige moraal is een Browning Hi-power.
Maar het is toch vooral een bijzonder eerbetoon aan de Franse ondergrondse, de maquis.

Manda Scott heeft zich op een bijzonder goede manier gedocumenteerd, zoals ook in haar nawoord wordt aangegeven. Haar schrijfstijl kan het beste beschreven worden als warrig. De lezer moet veelal zelf maar uitmaken wie er aan het woord is.
Waar is het boek mee te vergelijken? ‘ De dag van de jakhals’?, ‘ De stille Amerikaan’?, ‘ De donkere kamer van Damokles’? Elke vergelijking gaat mank natuurlijk, elk monument heeft z’n eigen specifieke setting. Ondanks de minpuntjes:

4,5 sterren

Jac Claasen

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂