Triple-recensie Corina, Eva & Riejanne: Grand Hotel de Bajes – Andries Bik ***1/2

Met dank aan Andries Bik voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Andries Bik

Uitgever: VanderBooks

Aantal pagina’s: 320

Genre: Waargebeurd

Verschijningsdatum: juni 2019

Over de auteur:

Andries Bik groeit op tussen de prostituees als oudste zoon van seksondernemer Jan Bik.

(Bron: voorwoord Grand Hotel de Bajes)

De achterflap: 

BAM!!! De voordeur knalt uit zijn voegen en een zwaarbewapend arrestatieteam stormt mijn huis binnen. Ik sta onder arrest.

Speciale units van de politie, FIOD en Defensie vallen op hetzelfde moment met meer dan driehonderd man dertig locaties binnen. De bordelen, panden en loodsen van mijn vader, seksondernemer Jan Bik, worden volledig uitgekamd. Hij en ik worden verdacht van het runnen van een criminele organisatie, fraude, witwassen en valsheid in geschrifte. Wij zouden de Belastingdienst voor zo’n 30 miljoen euro hebben opgelicht.

Ik word afgevoerd naar de gevangenis. Verschrikkelijke beelden razen door mijn hoofd. Met vier man op cel, geweld, misbruik onder de douche – ik word hun gevangenisbitch en slaap op de betonnen grond. Elke dag werken tot mijn handen bloeden en overleven op water en brood.

Het tegendeel blijkt waar.

Grand Hotel De Bajes is een verhaal dat u van de ene in de andere verbazing doet vallen. Het is vooral ook een verhaal waar u recht op hebt: Nederland heeft geen gevangenissen voor criminelen, Nederland deelt all inclusive-hotelkamers uit.

Meningen:

Eva:

Toen ik hoorde dat ik Grand Hotel de Bajes mocht lezen, was ik verrukt en ik had mijn mening al klaar. Omdat ik zelf ben opgegroeid met het gevangeniswezen, verwachtte ik automatisch een verhaal dat inspeelt op de onderbuikgevoelens van de maatschappij. Een verhaal dat vooroordelen voedt en uitvergroot. De uitspraak dat gevangenissen net hotels zijn, is namelijk een veelgehoord iets en aangezien ik de andere kant ken, ging ik er dan ook eens goed voor zitten.

Riejanne:

Ik was erg benieuwd naar dit boek, omdat de auteur de gevangenis voortdurend promoot als een 5-sterren hotel. Toen ik net begon met lezen voelde ik voornamelijk irritatie, omdat mijn vermoeden bevestigd werd, namelijk een boek met veel bravoure geschreven.

Corina:

Door de promotiefilmpjes en dergelijke was ik zeer benieuwd naar dit waargebeurde verhaal. En vanaf het eerste hoofdstuk zat ik te genieten. Het las gelijk makkelijk weg en ik hoorde Andries gewoon tegen me praten.

Eva:

In eerste instantie leek ik even gelijk te krijgen. Hoe kon Andries bijvoorbeeld beweren een televisie en radio te hebben op zijn cel, als hij weken later met iemand belt en vraagt of ze in het nieuws te zien zijn. Dat had je dan zelf kunnen zien. Maar al snel sloeg mijn gevoel tijdens het lezen volledig om en werd ik zonder het te beseffen meegezogen in de belevenissen van Andries. Want wat had ik het mis…

Riejanne:

Nu weet ik beroepsmatig het een en ander van gevangenissen af, waardoor ik het boek ongetwijfeld anders gelezen heb dan de mensen voor wie dit onbekend terrein is. Daardoor stuitte ik al snel op ongeloofwaardigheden. Bik geeft aan in een cel terecht te komen, met televisie, radio etc. kortom het walhalla. Tegelijkertijd vertelt hij dat hij in volledige beperking zit. Als je in volledige beperking zit ben je verstoken van al het nieuws en mag je alleen contact hebben met je advocaat. Tijdens zijn eerste bezoekmoment wil hij de desbetreffende vriend heel graag vragen wat er over hem op het nieuws is geweest. Dit kwam heel ongeloofwaardig over. Als je immers televisie op cel hebt kun je dit zelf zien.

Corina:

Als het verhaal vordert ga ik bij mezelf twijfelen aan ons gevangeniswezen. Ik ben een leek op dat gebied en als ik dit allemaal lees dan klinkt het inderdaad als een half betaalde vakantie. Andries is wel een mannetje hoor en ik moet regelmatig lachen om zijn uitspraken, maar ook voel ik met hem mee als hij het even zwaar heeft i.v.m. zijn ouders en de onduidelijkheid wat het onderzoek betreft.

Eva:

Met een vlotte schrijfstijl en veel humor weet Andries de lezer volledig voor zich te winnen. Hij schrijft zoals hij praat, en daardoor is een authentiek boek ontstaan dat voor de volle honderd procent laat zien wat hij heeft meegemaakt en hoe hij dit alles ervaren heeft. Hij neemt je nietsontziend mee in zijn gedachtenwereld en weet dit vaak op grappige wijze te uiten. Van opgepakt worden en onschuldig in de cel gezet, tot kennismaken met de grote jongens en hoe het eraan toegaat in het huis van bewaring. Juist door geheel bij zichzelf te blijven, is een veelzijdig verhaal ontstaan. Enerzijds zijn verbazing hoe het echt is in de gevangenis, anderzijds zijn onzekerheden, onmacht en angsten. Vooral het laatste is tussen de regels door goed voelbaar. Hoe hij bijvoorbeeld toch wel erg onder de indruk is van sommige mannen die daar zitten en angstig voor waar zij toe in staat zijn. Maar ook het constante gevecht tegen justitie en de politie die er alles aan doen om hem vast te houden, terwijl hij niets gedaan heeft. We denken in een land te leven waar je onschuldig bent tot het tegendeel bewezen is, maar Andries zijn verhaal bewijst dat dat absoluut niet aan de orde is. Juist daarom doet hij ook zijn verhaal en het dient verteld te worden.

Riejanne:

Naarmate ik het boek verder las raakte ik de irritatie kwijt en kon ik het boek ook echt waarderen. Tussen de regels las ik dat het toch niet alleen een vijfsterrenhotel is en dat ook Bik het toch niet zo makkelijk vond om zijn dagen daar te slijten. Voor mij heel fijn om te lezen, omdat ik daardoor het verhaal serieuzer kon nemen. De klap dat Bik er nog dertig dagen bij krijgt en zich afvraagt hoe hij die dagen door moet komen. De dingen/mensen die hij mist van het leven buiten en het besef dat hij zijn kwetsbaarheid niet moet tonen aan medegevangenen, maakt dat er een reëler beeld ontstaat van het gevangenisleven.

Corina:

Hoe meer ik lees hoe meer ik geniet. Andries lijkt in zijn denken en positiviteit zo op mijn beste maatje dat ik veel herkenning voel. Ook in zijn dipjes, maar echt vooral in zijn “mijn glas is half vol-mentaliteit”. Genieten. Al valt mijn mond ook regelmatig open van verbazing over hoe makkelijk dingen gesmokkeld kunnen worden en hoe “makkelijk” de zwaardere criminelen denken over bv de isoleercel.

Eva:

Wat het boek extra bijzonder maakt om te lezen, is Andries zijn enorme levensvreugde en doorzettingsvermogen. In plaats van in de slachtofferrol te kruipen, wat echt niemand hem kwalijk zou nemen, weet hij de situatie naar zijn hand te zetten en alles eruit te halen wat erin zit. Zo begint hij studies, hij sport zich suf en weet daar zelfs een leuk boekje voor de gedetineerden over te maken. Deze enorme kracht maakt dat je extra sympathie voor hem voelt. Ook maakt dat het boek, ondanks de toch zware boodschap, luchtig om te lezen. Je valt weliswaar van de ene verbazing in de andere, maak vaak met een enorme lach op je gezicht door de hilarische wijze waarop Andries het nu weer omschrijft. Daarin schuilt dan ook de kracht van het verhaal.

Riejanne:

Bik beschrijft het leven in de gevangenis met een flinke dosis humor en ik denk zelfs dat dat hetgeen is wat hem op de been hield. Zijn optimisme klinkt door het hele boek heen. Hij blijft zichzelf bezighouden in de gevangenis zodat hij er zo goed mogelijk uitkomt en dat dwingt respect af. Overall gezien een boek wat heel toegankelijk is, qua geloofwaardigheid zo nu en dan erg uit de bocht vliegt, maar desondanks toch met plezier gelezen.

Corina:

Het hele boek is in mijn ogen mooi en snel geschreven zoals Andries ook overkomt in zijn vlogs en ik ben heel benieuwd naar zijn volgende boek. Macho, hilarisch maar ook zeker met gevoel, zo heb ik Grand hotel de Bajes ervaren. Thank you.

Conclusie:

Eva: 4 sterren

Riejanne: 3 sterren

Corina: 4 sterren

Maakt afgerond drie en halve sterren voor Grand Hotel de Bajes.

Corina Nieuwenhuis, Riejanne Zwiers en Eva Krap.

 

 

Triple-recensie: Karin, Corina & Riejanne: Bonuszoon – Antoinette Kalkman ****

69809401_2418775488241378_7257483304096497664_o

Met dank aan Antoinette Kalkman voor de recensie-exemplaren.

Auteur: Antoinette Kalkman

Uitgever: Godijn Publishing

Aantal pagina’s: 319

Genre: Psychologie Thriller

Verschijningsdatum: mei 2019

Over de auteur:

Antoinette Kalkman (1964) is moeder, ondernemer, marketeer en schrijver, in willekeurige volgorde. Ze is mede-oprichter van de ThrillerAcademie. Bonuszoon is haar debuutthriller.

(Bron: https://www.antoinetteschrijft.nl )

De achterflap:

Lauren wordt verdacht van de moord op haar buurjongen. Haar gevoel zegt dat ze niet tot zoiets gruwelijks in staat is, maar ze heeft alle schijn tegen. In haar pogingen om de ware toedracht te achterhalen, dreigt ze de grip op haar leven te verliezen. Ze raakt verwijderd van haar geliefde en hun gezin en belandt in een levensbedreigende situatie. Wordt het geloof in haar eigen intuïtie haar uiteindelijk fataal?

Meningen:

Riejanne:

Bonuszoon vertelt het verhaal van Lauren en Ellen. Stukje bij beetje kom je meer te weten over het verleden van beide vrouwen. Daar waar Ellen zich in haar lot lijkt te schikken, komt Lauren meer als vechter naar boven. Kalkman weet je met dit boek vanaf de eerste regels te pakken en de onderhuidse spanning goed op te bouwen. Ik wilde heel graag weten hoe het verder ging.

Corina:

De proloog zet je gelijk aan het denken, wat is daar gaande? Wie ligt daar op sterven na dood?

Karin:

Een debuutthriller, ik hou er zo van. De proloog brengt alvast de nodige chaos en ellende en het maakt dat je direct door wil lezen.

Riejanne:

Lauren wordt verdacht van de moord op haar buurjongen, en de verslagenheid die haar daardoor treft is voelbaar. Het ongeloof, maar ook het effect op haar gezin wordt duidelijk weergegeven. De vragen die het oproept, maar ook het besef om dit gegeven tot je door te laten dringen. Hoe doe je dat als je jezelf  niet voor kan stellen dat je iemand vermoord hebt? “Ik besef hoe fijn het is om vrienden te hebben waarbij je niets hoeft uit te leggen en desondanks van elkaar weet hoe je je voelt.”

Corina:

Als het verhaal begint word je via Lauren en Ellen meegenomen door het verhaal. Duidelijk wordt aangegeven in welke periode je zit, waardoor alles makkelijk weg leest.

Karin:

Dit laatste gegeven blijft zo. Vanuit meer dan prima uitgewerkte karakters wordt dit waar aanvoelende gebeuren zó neergezet dat je het boek maar slecht weg kan leggen.

Men neme Lauren. Jonges wat een akelig gebeuren om in te geraken (is het geraken?) en de inkijk in het gezin slingert je ook alle kanten op. Het gevoel spatert eraf en de gedragingen tegen beter weten in zijn echt en herkenbaar. Gelukkig tot een bepaald punt want al is de rest van deze thriller dan niet herkenbaar, het is net zo meeslepend want wat is deze sfeer beklemmend ook zeg. Antoinette trakteert je hierbij op een kundige schrijfstijl doorspekt met prachtige zinnen. Dat prachtige wordt dan weer briljant ‘gecompenseerd’ met gruwelijkheden die je maag doen laten samentrekken. Wat doe je elkaar aan en wat moet een mens toch meemaken door toedoen zichzelf of van anderen.

Riejanne:

Op het moment dat Lauren de grip op haar leven bijna verliest, krijgen we steeds meer inzicht in haar verleden. Mondjesmaat lezen we stukjes over haar jeugd die maken dat haar karakter goed uitgediept is. Voor mijn gevoel vallen de puzzelstukjes daardoor op z’n plek.

Het leven van Ellen vond ik heel beklemmend. De manier waarop ze zich in haar lot schikte, maar is dat wel zo? Ellen lijkt vast te zitten in allerlei patronen die ze in haar leven ontwikkeld heeft. Haar dagen lopen volgens een vast stramien en daar voelt ze zich goed bij. Naarmate het verhaal vordert leren we Ellen steeds beter kennen en snappen we waarom ze doet zoals ze doet.

Ik vond het een schrijnend verhaal. De wanhoop, onmacht en het verdriet waren voelbaar, en ik vroeg mezelf meerdere keren af hoe ik zelf in zo’n situatie zou reageren. Wat ik wel  jammer vond was dat ik al vrij snel door had hoe het verhaal in elkaar zat. Dat had wat mij betreft wel later in het verhaal duidelijk mogen worden. Maar ondanks dat, bleef het verhaal me toch boeien en heb ik het met veel plezier gelezen. Een verhaal dat ons duidelijk maakt hoe bepalend het verleden kan zijn voor de rest van je toekomst. De keuzes die je maakt vanuit dat  verleden. Een mooi verhaal wat aan het denken zet en bovendien alleen maar verliezers kent.

Corina:

De gevoelens van verwarring en ongeloof van Lauren zijn mooi en invoelbaar beschreven. Je leeft met haar mee en vraagt je af wat is er gebeurd? Ze dreigt de grip te verliezen, en door kijkjes in haar verleden ga je begrijpen waarom ze reageert zoals ze reageert. En wat heerlijk om te lezen hoe ze uiteindelijk haar vechtlust terug krijgt en probeert alles duidelijk te krijgen.

Ellen leeft in haar eigen wereld, samen met haar zoons. Ook daar kom je door kijkjes in haar verleden er achter waarom ze is zoals ze is, maar toch kan je tot ver in het verhaal ook weer niet helemaal je vinger er op leggen. Als dan het puzzelstukje op zijn plek valt dan denk je: aaaaaaaah vandaar, maarrrrr.

Het plot is tof, maar ook een beetje verwarrend. Er is één gebeurtenis die ik niet begrijp en waar ik nu nog steeds mijn hoofd over breek. Ik kan de logica van de ontwikkeling niet ontdekken. Het echte einde is wel heel erg cool en zet het hele boek en je vragen tijdens het lezen op zijn plek.

Karin:

Over gruwelijkheden gesproken, daar is dan ook zeker een bruggetje te maken naar Ellen. Ondanks haar stukje zelfbesef rijzen de haren je te berge. Wat doet verleden en wat doet verlies?

Er blijken aan alle kanten zoveel meer lagen dan verwacht en in deze psychologische thriller wordt er ook psychisch goed naar de kloten gegaan. Tot zelfs een stukje waar ik denk: je gaat me hier geloof ik een beetje kwijtraken, maar dat is van korte duur.

Wanneer het doek van dit goed uitgedachte plot valt ben ik qua whodunnit niet heel verrast, maar zeker ook niet minder onder de indruk. Wauw wat een verhaal en wauw wat goed neergezet!

Conclusie:

Riejanne:

Schrijfstijl: 5

Leesplezier: 4

Originaliteit: 4

Plot: 3.5

Spanning: 3.5

Psychologie: 4

Vier sterren voor Bonuszoon.

Corina:

Al met al een goed en doordacht debuut.

Schrijfstijl: 5

Originaliteit: 4

Spanning: 3.5

Plot: 3.5

Psychologie: 4

Leesplezier: 4

Vier sterren voor Bonuszoon.

Karin:

Schrijfstijl: 4.5

Spanning: 4

Psychologie: 4.5

Leesplezier: 4

Plot: 4

Originaliteit: 4

Vier stralende sterren voor Bonuszoon.

Riejanne Zwiers, Corina Nieuwenhuis & Karin Meinen.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

 

Samenlezenisleuker Leesclub: Omdat ik je mis van Jacqueline Coppens – Triple recensie van Yvonne, Danny en Renée!

LeesclubOmdatikjemis

Met dank aan Uitgeverij Ellessy voor de recensie-exemplaren.

Auteur: Jacqueline Coppens

Uitgever: Ellessy Crime

Pagina’s: 399

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: juni 2019

Over de auteur:

Jacqueline Coppens (1955), behoorde met haar thrillerdebuut Evenwicht tot de drie kanshebbers voor de Coffee Company Book Award. Ze ontving nominaties en prijzen voor haar korte thrillerverhalen en publiceerde in diverse bundels. Voor de Boekenkrant en Hebban.nl recenseert ze thrillers, is columnist/schrijver bij Diabc en heeft een eigen tekstbureau.

( http://www.jacquelinecoppens.nl )

Achterflap:

Vier jaar nadat Vera spoorloos uit de achtertuin van haar ouders verdwijnt, raakt er opnieuw een meisje vermist. Tegelijkertijd wordt een ander ontvoerd meisje teruggevonden. Esmee, de moeder van Vera, is ervan overtuigd dat er een verband bestaat tussen de verdwijningen. Ten einde raad wendt ze zich tot een dubieuze onderzoeksjournalist, die meer over de vermissing van Vera en de andere meisjes lijkt te weten. Is hij te vertrouwen? En kan hij, zoals hij beweert, Vera naar huis terugbrengen?

Meningen:

Renée:

Omdat ik je mis van Jacqueline P.F. Coppens gaat over een gezin waarvan de 4-jarige dochter op een dag ineens verdwijnt uit de tuin. Haar moeder Esmee heeft daar na 4 jaar nog steeds het meeste last van. Haar andere kind, een zoon is nu een puber, soms een grote steun, maar soms ook een echte puber met andere dingen aan zijn hoofd. En haar man, die ziet ze vaker niet dan wel.

Yvonne:

Esmee is de moeder van Vera die vier jaar geleden verdween uit de achtertuin. Er verdwijnt nog een meisje en er wordt een meisje teruggevonden. Esmee denkt dat de drie vermissingen verband houden met elkaar. Online ontmoet ze iemand die zegt dat hij journalist is, en hij zegt dat Vera nog leeft en dat hij er voor kan zorgen dat Vera weer terug komt.

Danny:

Direct al bij het zien van de cover bekruipt je een echt thrillergevoel, zo’n verlaten schommel in zwart wit…. Na het lezen van de achterflap was mijn belangstelling echt gewekt en Jacqueline stelt niet teleur!

Renée:

Gelukkig heeft Esmee een goede vriendin waar ze veel mee kan delen. En ook op internet kan ze haar verhaal kwijt. Tot iemand reageert die meer schijnt te weten over Vera’s verdwijning, een journalist. Als er dan ook nog een meisje wordt teruggevonden en ook nog een ander meisje verdwijnt, wordt de verdwijningszaak geopend en leeft Esmee nog meer tussen hoop en vrees.

Yvonne:

Ik heb het boek met heel veel plezier gelezen, het verhaal leest heel makkelijk weg. Er zijn 2 tijdlijnen, het duurde even voordat ik door had wat het verleden met het heden te maken had. Ik had heel erg te doen met Esmee. Haar dochter vermist, haar huwelijk is slecht. Haar man is niet zo heel sympathiek in mijn ogen. Het verhaal pakte me en ik wilde heel snel weten hoe het af zou lopen. Zou Vera nog in leven zijn? Het verhaal kon alle kanten op en had een verrassend eind.

Danny:

Het boek is geschreven in een stijl die je de spanning door het hele boek doet voelen. Ook de omgeving waar het verhaal op dat moment speelt en de personages zie je zo voor je. Het verhaal bevat verschillende tijdlijnen die natuurlijk samen moeten komen op een bepaald moment, en al gauw ging ik zelf puzzelen en speuren over wie, wat, waar, wanneer, hoe en waarom. Maar de uiteindelijke afloop van dit boek voorziet helemaal niemand!

Renée:

De schrijfstijl van Jacqueline is lekker om te lezen, bijna filmisch, en ik bleef maar bladzijdes omslaan om maar meer te weten te komen. En zeker naarmate ik aan het eind van het boek kwam, nestelde ik me in m’n stoel om ongestoord het boek uit te lezen. Het einde ging ook iets te snel voor mijn gevoel, maar dat ligt meer aan mij, ik vind het altijd jammer wanneer zo’n mooi boek uit is. Vier en halve sterren geef ik.

Yvonne:

Ik vind dit boek een aanrader voor iemand die van thrillers houdt. Van de eerste tot de laatste bladzijde hield het boek me in de greep. Het boek is een toppertje voor mij, ik geef het boek 5 sterren.

Danny:

Ik beveel dit boek bij iedere thrillerlezer aan en waardeer het met 4 sterren om de levendige schrijfstijl, de spanning en de originele plot.

Renée Verhees, Yvonne Borel-van Den Toren en Danny von Hout.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker😀

De auteur en Uitgeverij Ellessy volgen? Dat kan hier:

Facebookpagina Jacqueline Coppens

Facebookpagina Uitgeverij Ellessy

Triple-recensie: Karin, Riejanne & Corina lazen: Zwarte golven – Eric Wewerinke ***

P0001

Met dank aan Uitgeverij Water voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Eric Wewerinke

Uitgever: Water

Aantal pagina’s: 220

Genre: Thriller/Waargebeurd

Verschijningsdatum: juni 2019

Over de auteur:

Zwarte golven is een thriller die je onder je huis gaat zitten. Een verhaal over vertrouwen in het goed, en over mensen die zich anders voordoen dan ze zijn. Eric Wewerinke (1973) is marketeer. Zijn debuut Zwarte golven is gebaseerd op zijn eigen ervaringen.

(Bron: http://www.uitgeverijwater.nl )

De achterflap:

Tot zijn grote geluk wordt Tim meegevraagd om een jacht naar Corfu over te zeilen. De schipper, miljonair Robert, vindt Tims gebrek aan zeilervaring geen enkel probleem. Eenmaal aan boord horen reisgenote Julia en Tim de meest fantastische verhalen van Robert. Maar gedurende de reis begint hij zich steeds merkwaardiger te gedragen.

Gaandeweg komt Tim erachter dat Robert niet de man is die hij leek. Gaat Tims fantasie met hem op de loop na weken op zee, of heeft hij hier te maken met een psychopaat?

Zwarte golven is een thriller die onder je huid gaat zitten. Een verhaal over vertrouwen in het goede, en over mensen die zich anders voordoen dan ze zijn.

Meningen:

Riejanne:

Tim en Julia hebben elkaar leren kennen tijdens een reis door India. Eenmaal weer in Nederland belt Tim Julia op en hoort dat ze meegaat om een jacht naar Corfu te zeilen. Het leven in Nederland valt Tim behoorlijk tegen, dus als hem gevraagd wordt om ook mee te gaan is de keuze snel gemaakt. Dat Tim geen enkele zeilervaring heeft is voor Robert (de schipper) geen enkel probleem. Hij zal Tim tijdens de reis alles bijbrengen wat nodig is. Gaandeweg blijkt het allemaal wat anders te gaan dan ze vooraf gedacht hebben.

Karin:

Op de voorkant prijkt “Een waargebeurde thriller”. Nu ben ik niet van waargebeurd en absoluut van de thriller dus dit maakt toch echt wel nieuwsgierig!

De proloog doet al weinig goeds beloven en Wewerinke neemt je vervolgens in een makkelijke en beeldende stijl mee op avontuur op zee en de halve wereld rond.

Het doet al vrij snel beklemmend aan. Tim en Julia gaan na een prima introductie met Robert mee en al snel heb je in de gaten dat dit wel eens een boottocht met rare kronkelingen kan gaan worden.

Corina:

Whoop, waargebeurd en een thriller kom maar op. Ow en ook nog een debuut ook. Het kan niet op. De achterflap belooft heel wat en ik ben benieuwd of dat waar gemaakt gaat worden.

Riejanne:

Het boek is makkelijk geschreven en leest daardoor als een trein. Robert roept bij mij vooral irritatie op door de manier waarop hij zichzelf profileert.  Het klinkt allemaal te mooi om waar te zijn. De manier waarop de drie met elkaar omgaan, waardoor er bijna geen ruimte is om iets voor zichzelf te gaan doen vliegt me zo nu en dan echt aan. Het komt op mij als te benauwend over.

Karin:

Het verhaal is onderhoudend, achtergronden van de personages worden duidelijk, echter mij niet altijd duidelijk genoeg. Graag had ik nog meer achter Robert vandaan zien komen en Julia blijft voor mij echt op afstand. Geen idee of ik haar bij de kop of de kont heb en de manier van reageren vind ik vaak meer irritant dan begrijpelijk, ik heb gedurende het hele verhaal bijzonder weinig gevoel bij haar. Dat dit verhaal om mee te maken een regelrechte thriller is, is me wel duidelijk. Ik had daarnaast graag als lezer zelf ook meer zaken als angst en spanning ondervonden, het verhaal loopt voort en dat thrillergevoel komt niet bij me binnen.

Corina:

Dit gebeurt deels. Doordat je weet dat het waargebeurd is geeft het je de kriebels, maar ondanks de vlotte en beeldende schrijfstijl komt het thrilleraspect niet echt binnen. Dat klinkt misschien wat gek, want ik geloof echt wel dat het een meer dan heftige ervaring is geweest. Maar doordat ze op de één of andere manier toch ook nog kunnen genieten van de dolfijnen, walvissen en dergelijke, komt het niet helemaal binnen.

Riejanne:

De manier waarop de weersomstandigheden en de waterdieren omschreven worden vind ik erg mooi en beeldend weergegeven. Hoewel het boek lekker leest, miste ik toch de spanning die kenmerkend is voor een thriller. Voor mijn gevoel kabbelde het verhaal een beetje door, maar ondanks dat toch met plezier gelezen.

Karin:

Wat wel binnenkomt is de beschrijving van de natuur, de beleving van de omgeving en dit stuk reisavontuur wordt prachtig neergezet. Al met al vond ik Zwarte golven een prima boek. Dat dit een onvergetelijke en bijzondere belevenis geweest moet zijn, staat als een huis boven water.

Corina:

Vooral de manier van reageren van Julia kan ik niet plaatsen, maar ja hoe zou ik gereageerd hebben met 21 jaar oud? Gelukkig zullen we dat nooit weten 🙂 Heb ik dan niet genoten van dit boek? Zeker wel, maar door de term thriller te gebruiken met waargebeurd word ik voor mijn gevoel een beetje op het verkeerde been gezet.

Conclusie:

Riejanne:

Schrijfstijl: 3.5

Spanning: 2

Originaliteit: 3

Leesplezier: 3.5

Psychologie: 2.5

Plot: 2.5

Eindconclusie 3 sterren.

Karin:

Schrijfstijl: 3

Spanning: 2

Leesplezier: 3.5

Originaliteit: 4

Plot: 3.5

Psychologie: 3

Maakt drie sterren.

Corina:

Schrijfstijl: 4

Originaliteit: 4

Spanning: 3

Plot: 3

Leesplezier: 4

Psychologie: 3

Maakt drie en halve sterren.

Komen we tot een gemiddelde van drie sterren voor Zwarte golven!

Karin Meinen, Riejanne Zwiers en Corina Nieuwenhuis.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker😀