Duorecensie Karin & Corina: De stilte van de witte stad – Eva García Sáenz de Urturi *****

IMG_3241

Met dank aan A.W. Bruna Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Eva Gracía Sáenz de Urturi

Serie: Unai López de Ayala (1)

Originele titel: El silenco de la ciudad blanca

Vertaling: Elvira Veenings

Aantal pagina’s: 491

Genre: Literaire Thriller / NUR 305

Verschijningsdatum: juli 2019

Over de auteur:

Eva García Sáenz de Urturi (1972) werd geboren in Vitoria en woont in Alicante, waar ze aan de universiteit werkt. Haar eerste boek heeft ze in eigen beheer uitgegeven en werd online een grote bestseller. De drie boeken in de trilogie van De witte stad verschenen bij een grote Spaanse uitgeverij en zijn fenomenale bestsellers.

(www.awbruna.nl)

Achterflap:

Tasio Ortiz de Zárate is een briljante archeoloog die twintig jaar geleden werd veroordeeld voor een reeks bizarre moorden in het rustige stadje Vitoria. Hij staat op het punt de gevangenis te verlaten, als de misdaden weer beginnen: in de kathedraal van Vitoria wordt een jong stelletje gevonden, naakt en om het leven gekomen door bijensteken in hun keel. Niet veel later wordt in het Casa del Cordón, een bekend middeleeuws gebouw in de stad, een ander koppel vermoord.

De jonge inspecteur en profiler Unai López de Ayala  wil niets liever dan meer moorden voorkomen, maar een recente tragedie in zijn eigen leven maakt het hem moeilijk om deze zaak te behandelen als alle andere. Zijn onorthodoxe werkmethode wekt bovendien ergernis bij zijn baas. De tijd begint te dringen en de dreiging wordt alsmaar sterker: wie volgt?

Meningen:

Karin:

Vanuit Unai ( oftewel Kraken) begint dit verhaal direct al pakkend. Neergeschoten, een seriemoordenaar met een hoog IQ. Dat belooft wat!

Die belofte wordt volledig ingelost want wat is dit een spannend, breed en onmundig goed in elkaar gezet verhaal zeg. Een whodunnit waar je U tegen zegt. De Spaanse termen en beschrijvingen zijn een (historisch) leesfeest.

Ik hoef nergens te wennen, dit is vanaf de eerste letter genieten en het is een meer dan knap staaltje werk hoe door middel van schakelen van het heden naar het verleden, door de wijze van de onderzoeken van  Unai en Esti, je als lezer steeds dat stukje dichterbij de dader lijkt te komen. Wat een groots gebeuren, wat een uitwerking van personages, hoofd -en zijlijnen en de schrijfstijl an sich is gewoon ook fantastisch. Kundig, beeldend, doorspekt met een prachtkennis van dit gebied en de geschiedenis daar van.

Corina:

De achterflap belooft veel goeds en die proloog!! Ge-wel-dig! Vanaf de eerste zinnen waan ik mij in Spanje. Wat een heerlijke beeldende schrijfstijl. Het is even opletten met alle Spaanse namen, maar dat maakt aan de andere kant ook dat je je helemaal daar waant. Je ziet de straten, gebouwen en muurschildringen voor je. En ooooooow wat gebeurt er veel. Je hersens maken overuren, vooral als daar de verhaallijn van 1970 bijgevoegd wordt. Wat heeft dat met het heden te maken en wat is er 20 jaar geleden nou precies gebeurd, waardoor ook nu weer allerlei moorden gepleegd worden? Wie zit hier achter? En vooral waarom?

Karin:

De link met het verleden leg je wel, maar je piekert je suf bij wie die link dan ligt. Het toffe gevoel dat je krijgt wanneer je denkt: dáár gaat het zitten, ja dat is wat ik zo graag  wil ervaren bij een thriller als dit. Het maakt dan eigenlijk niet uit of je (net niet) goed zit of totaal op een verkeerd been wordt gezet. Want de opbouw is zo, dat je steeds bijstelt, bijschaaft. Je wordt continue bezig gehouden en stukje voor stukje wordt er steeds wat meer informatie vrijgegeven en dit gebeurt op een hele originele wijze.

We hebben het dan over een hoofdvraag: wie zit achter deze bizarre moorden? Wie bedenkt zo’n bizarre modus operandi en waarom? Maar naast dit gegeven houden de personages zelf ook op alle fronten je aandacht vast. Privé, zakelijk, verleden wat het heden gaat aantikken, je wordt compleet meegesleurd want met deze karakters gebeurt op veel fronten héél veel. En ze raken je. Je lijdt mee, je gruwt mee, of je geniet mee van onderlinge banden, waarvan enkele sterker lijken dan staal.

Corina:

Unai is een heerlijk personage en samen met zijn collega Estíbaliz vormt hij een pracht duo. Perfect uitgewerkt en het worden gaandeweg een beetje je vrienden. En waar je bij Tasio denkt “och jij arme man” heb je bij zijn tweeling broer Ignacio een beetje het gevoel van “hmmmm gluiperd wat houd jij achter?” Ik verdenk alles en iedereen en  mijn hersens kraken van jewelste.

Karin:

En dan het einde, waar ook zó goed over nagedacht is. Alles klopt, geen complete verrassing maar wel een complete hunkering naar meer en compleet overdonderend. Ik kan niet wachten tot november, want dan verschijnt deel 2!

Corina:

Als er langzaam een beetje duidelijkheid komt in het hoe en wat met het heden en verleden denk ik te weten wat er gebeurd is, maar dan komt er een twist en zit ik met open mond naar mijn boek te staren. Hoe dan? Waar gaat het nu dan weer heen? Eva weet je als lezer aan het boek gekluisterd te houden door op de juiste momenten een twist te plaatsen of de vaart iets op te voeren. Alles klopt en elk detail is nodig. Heerlijk! En dat einde…. wat geweldig bedacht en wat origineel! Ik kijk echt reikhalzend uit naar het vervolg.

Conclusie:

Karin: 

Voor mij is De stilte van de witte stad een hoogvlieger van de bovenste plank.

Makkie, vijf stralende sterren.

Corina:

Een schitterend eerste deel van een trilogie met alles precies juist gedoseerd.

Op alle fronten vijf sterren.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Wat lezen wij nu?

Corina leest:

Dank aan Hans Breuker voor het recensie-exemplaar.

Over Mack Dime – Het verraad van Lady Charlamane:

“Voor het eerst sinds lange tijd wist Mack niet wat hij moest doen. In het leger en in zijn tijd bij een private contractor had hij ontelbare keren in hopeloos gewelddadige situatie gezeten. Bomgordels, handgranaten, mortieren en kogels in alle formaten hadden zich een weg gezocht om in zijn lijf te nestelen. Het verschil was dat hij in die situaties tenminste terug kon vechten. Nu was zijn vijand onzichtbaar, net als de motivatie om hem erin te luizen. Hij wist niet waar hij moest beginnen. Wie er achter dit plan zat was goed. Agressie flitste door zijn ingewanden, zijn borst ging hevig op en neer. Het was tijd om in de aanval te gaan. ”

Mack Dime – twee meter lang en minstens zo breed – is een rijke, bekende Nederlander, womanizer, drankorgel en adrenalinejunk. Hij is meedogenloos, slim en onweerstaanbaar. En hij zit diep in de problemen…

Jac leest:

Over Zondvloed:

Het is januari, de stad Portland gaat gebukt onder hevige regenval en de dijken staan op springen. Tientallen mensen zijn verdronken in het woeste water van de Willamette rivier. Wanneer de lijkschouwer de laatste drenkeling onderzoekt, ontdekt hij dat ze niet is verdronken, maar is vermoord voordat ze in het water terechtkwam. Al snel worden er meer slachtoffers gevonden en realiseert rechercheur Archie Sheridan zich dat een seriemoordenaar de straten van Portland onveilig maakt. Journalist Susan Ward duikt meteen in het verhaal van de seriemoordenaar, maar moet ook een andere mysterie ontrafelen. De overstroming heeft het stoffelijk overschot van een man blootgelegd die waarschijnlijk is overleden tijdens de vorige grote overstroming van Portland, zestig jaar geleden.

Wat zijn de verbanden tussen de nieuwe doden en het zestig jaar oude lichaam? Sommige geheimen zijn zo angstaanjagend dat ze maar beter verborgen kunnen blijven…

Karin leest:

Dank aan Agemo Uitgeverij voor het recensie-exemplaar.

DeDodeKamer

Over De Dode Kamer (Deel 1  Project X – Trilogie) :

“Ik heb me al zo vaak in mijn broer vergist. Ik dacht altijd dat ik hem goed kende en dat hij voorspelbaar was. Ik dacht dat ik wist hoe hij in elkaar zit, maar inmiddels moet ik toegeven, dat ik geen idee meer heb wie Misha is en waar hij toe in staat is.”

Beroepswerkeloze Lennart Larsen en zijn jongere broer, succesvol architect Misha, zijn in alles elkaars tegenpolen. Lennart brengt zijn dagen door met drinken, blowen en het behouden van zijn Sociale Dienst uitkering, terwijl Misha zestien uur per dag werkt. Hun ouders zijn vijftien jaar eerder omgekomen bij een auto-ongeluk en dat verlies is een kruispunt gebleken, waarop de broers beiden een andere afslag hebben genomen. Het contact tussen hen verloopt uiterst moeizaam en er gaan soms periodes van weken voorbij, waarin ze helemaal geen contact hebben. Wanneer Misha echter langere tijd zijn telefoon niet opneemt en Lennart op onderzoek uitgaat, ontdekt hij dat zijn broer ontslag heeft genomen en is vertrokken naar Amerika.

Het is het begin van een wekenlange zoektocht, die Lennart genadeloos hard confronteert met het verleden, leugens en waarheden, geheimen, raadsels, codes, dubbele agenda’s en herinneringen. Naarmate zijn zoektocht vordert en hij steeds meer aspecten van Misha’s leven ontsluiert, komt Lennart erachter dat hij zijn broer helemaal niet goed kent en dat hij geen idee heeft waar Misha toe in staat is.Ondertussen gaat Misha de confrontatie aan met de geesten uit zijn verleden en nieuwe demonen, terwijl het geheim dat hij al vijftien jaar met zich meedraagt hem steeds verder de duisternis intrekt en hij zich in een uitzichtloze wraakmissie stort. Onbedoeld en ongewild trekt hij daarbij de aandacht van seriemoordenaar Donald Skinner.

De gevolgen zijn niet te overzien.

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Jac las: De stilte van de witte stad – Eva García Sáenz de Urturi *****

img_2934-1

De stilte van de witte stad – Eva García Sáenz de Urturi

Over het boek:

In de zomer van 2016, in de benauwende sfeer van het provinciale Baskische stadje Vitoria in de streek Álava, wordt Unai López de Ayala, inspecteur bij de Guardia Civil, geconfronteerd met twee dubbelmoorden in de Oude kathedraal en in het Casa del Cordón. Moorden met specifieke kenmerken, moorden die doen denken aan moordzaken van 20 jaar geleden. De modus operandi is bizar: bijen die opgesloten worden in een mond, die dichtgetapet wordt, waarna de bijen met het gif der kuisheid hun werk doen.

Het ligt voor de hand dat de opgesloten dader van de moorden van 20 jaren geleden, Tasio Ortiz de Zárate, weliswaar indirect de hand heeft in de lugubere moorden. Ook de recent in dienst getreden commissaris Alba Díaz de Salvatierra is dezelfde mening toegedaan. Toch kan hij dat fysiek nooit gedaan hebben, immers Tasio zit nog vast en komt pas eerstdaags vrij. Unai beseft dat het verleden een grotere rol speelt dan verondersteld. En dat verleden wordt schitterend verweven in een paar tijdlijnen uit de zeventig- en tachtiger jaren. Waarom wil bij voorbeeld de frêle,  bijkans doorzichtige Blanca Díaz de Antoñana in 1969 zelfmoord plegen op de trappen van het Palacio de Villa Suso?

Conclusie:

Een vergelijking met Dolores Redondo ligt voor de hand. Met name door de streek waar het verhaal zich afspeelt, het Baskenland, maar ook door de aanwezigheid van eeuwenoude gebruiken, rituelen en vormen van bijgeloof die een bepaalde rol spelen in het dagelijkse leven, bij feesten en belangrijke gebeurtenissen. Dezelfde empathische manier van schrijven waarbij de auteur diep ingaat op gevoelens en achtergronden van de hoofdrolspelers, nooit veroordelend maar eerder vertellend, verhalend wat er aan de hand is. Waardoor iemand geworden is tot wat hij of zij nu is.

De zeer toegankelijke schrijfstijl, met oog voor detail en emotie, cultuur en historie, couleur locale èn het fraaie scenario maken de 489 pagina’s tellende thriller tot een buitengewoon plezierige en aangename leeservaring. Uitzonderingsgewijs is de betiteling ‘Literaire thriller’ niet (geheel) misplaatst. Laat u daardoor niet afschrikken: het boek is uitermate leesbaar. Misschien is De stilte van de witte stad van Eva García Sáenz de Urturi  wel dè verrassing van 2019.

Vijf sterren.

Jac Claasen.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker😀

 

 

Samen wachten op, om te recenseren….

img_2955
Whooooop, zo aan het eind van juli komt er toch nog eventjes wat moois op de stapel bij Ka & Co. Lees met ons mee en wie weet doe je ideeën op! 📚**Bij ISJB Uitgevers verscheen de roman Julia Jonkers van Kim Bonefaas. Deze roman ligt in Drenthe op de stapel te wachten op een recensie. Wij lezen tot nu toe alleen maar positieve berichten, dus we zijn heel benieuwd!

**Op 12 juni verscheen bij Uitgeverij Lannoo de thriller De zwarte koning van Michael Kestemont. Deze thriller voor liefhebbers van Dan Brown ligt in Aalsmeer en wordt binnenkort opgepakt. Whoooop.

**Bij A.W. Bruna Uitgevers verscheen op 9 juli De stilte van de witte stad van de Spaanse auteur Eva García Sáenz de Urturi. Ka & Co gaan hem samen lezen, dus een duorecensie van dit eerste deel van een trilogie gaat volgen!

Over Julia Jonkers:

Als de jonge studente Julia ongepland zwanger blijkt te zijn, staat haar wereld op z’n kop. Want in haar drukke en onbezorgde leventje van afstuderen, werken en uitgaan is totaal geen plaats voor een baby. Tot overmaat van ramp wil Arthur, de biologische vader, niets van de baby weten. Toch besluit Julia om de baby te houden. Vervolgens maakt ze – tegen wil en dank – kennis met de wondere wereld van zwangerschapskwaaltjes, positiekleding en kinderwagens. En terwijl Arthur haar keihard laat vallen, kan ze terugvallen op de onvoorwaardelijke vriendschap van haar vriendinnen Nora, Hella en Marleen.

Over De zwarte koning:

Spannende intriges rond de koningskwestie en de Rechtvaardige Rechters.

Nadat Anna toevallig getuige is van de brutale aanval op een controversieel politicus, wordt ze meegesleurd in een koortsige queeste door Brussel. Een geheimzinnige kunstschat, die door de machtigste families van het land angstvallig wordt beschermd, staat op het spel. Hoe is het koningshuis betrokken bij de grootste doofpotoperatie uit de Belgische kunstgeschiedenis? En wat was de rol van de enigmatische Prins Karel, die zijn broer Leopold na de oorlog moest opvolgen?

Over De stilte van de witte stad:

Tasio Ortiz de Zárate is een briljante archeoloog die twintig jaar geleden werd veroordeeld voor een reeks bizarre moorden in het rustige stadje Vitoria. Hij staat op het punt voor het eerst de gevangenis te verlaten, als de misdaden weer beginnen: in de kathedraal van Vitoria wordt een jong stelletje gevonden, naakt en om het leven gekomen door bijensteken in hun keel. Niet veel later wordt in de Casa del Cordón, een bekend middeleeuws gebouw in de stad, een ander koppel vermoord. De jonge inspecteur en profiler Unai López de Ayala – beter bekend als Kraken – wil niets liever dan meer moorden voorkomen, maar een recente tragedie in zijn eigen leven maakt het hem moeilijk om deze zaak te behandelen als alle andere. Zijn onorthodoxe werkmethode wekt bovendien ergernis bij zijn baas. De tijd begint te dringen en de dreiging wordt alsmaar sterker: wie volgt?

 

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker😀

Duorecensie Karin & Corina: Dood de Koning – Sandrone Dazieri ****1/2

DooddeKoningSandroneDazieri

Met dank aan Xander Uitgevers voor de recensie-exemplaren.

Auteur: Sandrone Dazieri

Uitgever: Xander Uitgevers

Originele titel: Il re di denari

Vertaler: Irene Goes

Aantal pagina’s: 576

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 27 juni 2019

Over de auteur:

Sandrone Dazieri (1964) is geboren in Cremona, Italië. Dazieri liet zijn carrière als kok achter zich om zich volledig op het schrijven te richten. Voordat hij doorbrak als thrillerschrijver werkte hij als journalist, redacteur en scenarioschrijver. Zijn thrillers Dood de Vader en Dood de Engel zijn een internationaal succes en de filmrechten werden verkocht. Dood de Koning is het nieuwste boek in de reeks.

( Bron: http://www.xanderuitgevers.nl )

De achterflap:

Politieagente Colomba Caselli leidt tegenwoordig een teruggetrokken bestaan. Gekweld door nachtmerries probeert ze te herstellen van haar bijna-doodervaring bij een bomaanslag, die plaatsvond op de dag dat Dante Torre, haar enige echte vriend, werd ontvoerd. Haar geïsoleerde leven wordt echter ruw verstoord als ze na een verschrikkelijke sneeuwstorm een onderkoelde jongen in haar tuin vindt. Hij kan niet praten en is besmeurd met bloed.

Colomba ontfermt zich over de jongen, die de enige overlevende blijkt te zijn van een brute familiemoord. Ze is vastbesloten om de moordenaar van Tommy’s ouders te vinden. Als ze door begint te krijgen waar deze zaak naar verwijst, weet ze dat alleen zij en Dante de waarheid boven tafel kunnen krijgen. Maar dan moet ze haar vriend wel zien te vinden…

Meningen:

Karin:

Wat kun je met smart zitten wachten op een derde deel van een trilogie en het was het wachten weer meer dan waard!

Dazieri is zo aardig om kort nog even terug te grijpen naar voorgaande gebeurtenissen, dus je zit er al gauw weer helemaal in. Colomba, wat ben je toch één van de tofste hoofdpersonen ever. Eigenzinnig, stoer en stiekem ook zo sociaal en gevoelig. Dante niet anders, er is maar één Dante en zijn intrede is weer op de Dante-manier natuurlijk, mien hemel! Maar ik loop wat op de zaken vooruit nu.

Corina:

Yes, eindelijk het derde en laatste deel in deze trilogie. Vanaf de eerste regel is het weer genieten van c.q. in het mooie Italië. Colomba is gelijk weer helemaal vertrouwd met al haar eigenschappen, waar je als lezer alleen maar van kan houden. Door kleine terugblikken is het niet erg dat deel twee alweer een jaar geleden was en heb je alle lijntjes zo weer in je hoofd.

Karin:

Er gebeurt vanaf het begin veel en het blijft heel veel, het gaat maar door! Veel personages, veel gebeurtenissen, afdelingen en functionarissen en Dazieri gaat gruwel ook deze keer weer niet uit de weg. Genieten? Jazeker, maar je kunt beter hele stukken gaan lezen want als je af en toe het boek weer binnenvalt dan is het soms best lastig inkomen weer. Dazieri vertelt dit complexe verhaal op beeldende en prachtige wijze. Maakt af en toe gebruik ook van lange zinnen en de Italiaanse begrippen zijn in de context makkelijk te begrijpen en geven die extra schwung. De spanning is volop en vaak aanwezig en je vraagt je eigenlijk niet zo heel veel af want je wordt gewoon meegesleurd. Het is een *go with the flow achtbaan met loopings leesmodus* en dan komt daar het eind en hoe! Allemachtig wat een fantastische twist en wat een fantastische afronding van deze briljante trilogie.

Corina:

Het verhaal vaart en er gebeuren zoveel dingen dat je echt op opletten moet zitten om alles te volgen, maar wat hou ik er van. Alle rangen, standen, namen zijn soms wat veel en maken dat ik soms even uit het verhaal raak. Toch hoort het zo bij Dazieri zijn schrijven en wil je het ook niet missen. Als het einde daar is en het plot komt zit je op het puntje van je stoel, want wat onwijs goed is dat! Dat zag ik zo niet aankomen en whoejaaa het is misschien gewoon jammer dat dit het einde is van Colomba en Dante. Want wat heb ik genoten van die twee.

Conclusie:

Karin:

Schrijfstijl: 4.5

Originaliteit: 4.5

Spanning: 4

Leesplezier: 4.5

Psychologie: 4.5

Plot: 4.5

Corina:

Schrijfstijl: 4.5

Originaliteit: 5

Spanning: 4.5

Leesplezier: 5

Psychologie: 4.5

Plot: 5

Unaniem een meer dan verdiende vier en halve sterren voor Dood de Koning.

Karin Meinen & Corina Nieuwenhuis.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker😀

Jac las: De wolven – Daniel Cole ****1/2

De wolven

Over het boek:

De wolven is het afsluitende laatste deel van de Ragdoll trilogie. Waar we in de eerste twee delen bedolven werden onder overdonderende actiescènes, is dit in dit deel veel minder het geval.

Wat is er aan de hand? Rechercheur Finlay Shaw, in Ragdoll nog de mentor van William Oliver ‘Wolf’ Layton-Fawkes, wordt dood aangetroffen in zijn huis. Alles duidt op zelfmoord. ‘Wolf’ zit na een afwezigheid van anderhalf jaar, opgesloten in Paddington Green. Hij moet zich nog verantwoorden voor de gebeurtenissen rond de lappenpopmoorden. ‘Wolf ’tekent na zwaar onderhandelen met een gladharige advocaat en commissaris Vanita een overeenkomst om de dood van Shaw te onderzoeken. Samen met Emily Baxter, de 32-jarige adhd-rechercheur. Wat blijkt, Shaw zat diep in de schulden, schulden gemaakt voor het herstel van zijn vrouw Maggie. Dan doet Will een verbijsterende ontdekking. Dit is geen zelfmoord, absoluut niet.

Conclusie:

De dader is snel in beeld. Daniel Cole laat de lezer lang in het ongewisse of de dader weg komt met zijn schurkenstreek. In de opbouw valt het verhaal zeer regelmatig terug op de vorige delen. Het is jammer, maar het is niet mogelijk dit deel behoorlijk te lezen zonder kennis te hebben genomen van de voorafgaande boeken. De intelligente schrijfstijl van Daniel Cole houdt ook in dat zaken niet uit en te na worden uitgelegd. Ze gebeuren gewoon en de lezer vult het maar zelf in. En eerlijk gezegd staat me dat wel aan. Er lopen nogal wat tijdlijnen door elkaar heen. Heel logisch overigens, omdat bepaalde gebeurtenissen uit 1979 consequenties hebben in 2016 om maar eens een voorbeeld te noemen.

Daniel Cole moet het in dit boek voor een groot deel hebben van de veelal harde dialogen, vol cynische one- liners en grappen en de fraai getypeerde hoofdrolspelers en bijrollen. En het is altijd weer aardig als Andrea Hall, de vileine anchorwoman, voor het voetlicht treedt of als Wolf een presentatie houdt met zelfgemaakte tekeningen.

De wolven is in zijn algemeenheid een stuk minder goed dan Ragdoll en Marionet. Het karakter van het boek verschilt duidelijk van beide voorgaande delen. Zo staan er bepaalde hoofdstukjes in die moeilijk te plaatsen zijn in de tijdlijn. Bovendien zitten er voor mijn gevoel nog wat lossen eindjes in. Het is duidelijk het minste van de drie delen, maar stijgt vooral door de schrijfstijl ver boven de middelmaat uit en levert uiteindelijk veel leesplezier op.

4,5 sterren.

Jac Claasen.

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker😀

Karin las: De Centurion #1 – Owan Drake *1/2

DeCenturion

Met dank aan Owan Drake voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Owan Drake

Serie: De Centurion #1 – Bruwick Anvilgard

Uitgever: Brave New Books

Aantal pagina’s: 37, ebook

Genre: Fantasy

Verschijningsdatum:  november 2018

Over de auteur:

Owan Drake is het schrijvend alter ego van iemand die je misschien kent, maar misschien ook niet. Om persoonlijke redenen heeft hij er voor gekozen om zijn identiteit niet prijs te geven totdat hij zal sterven. Zijn debuutroman is de Zaden der Hoop Boek I – De Val van Hymír, gepubliceerd op 22-03-2017.

( Bron: www.hebban.nl )

Achterflap:

Ter nagedachtenis aan een van Owan Drake’s vrienden, die zichzelf van het leven beroofd heeft, komt hij met een bloedstollend verhaal waarin hij zijn emoties verwerkt!

In het universum van De Zaden der Hoop is er een onderdeel van de Koninklijke Garde, genaamd de Centurion; zij zijn gespecialiseerd in het doden van Nachtzaden. De Centurion bestaat uit drie hoofdleden. Het zijn zeer bekwame en kundige magiërs. In dit eerste deel van de trilogie volgen we Bruwick Anvilgard, die in een wel heel benarde positie komt te zitten. Weet hij zich hieruit te redden of sleurt hij de hele Centurion mee de afgrond in?

Mening:

Korte verhalen / Fantasy; dit is helemaal mijn ding, toch had ik altijd het idee dat het werk van Owan mijn ding niet zou zijn. Dan is een kort verhaal een fijne manier om daar achter te komen en mijn gevoel zat juist.

De Centurion wist me op geen enkel vlak te raken, wist me nergens te pakken en ik vraag me na het lezen af wat ik nu eigenlijk precies gelezen heb. In mijn ogen is het een kunst op zich om in een kort verhaal een volledig verhaal met krachtige karakters neer te zetten. En dat gegeven mis ik compleet in De Centurion. Het verhaal an sich gaat van de hak op de tak en ook de rode draad blijft een vraagteken. De schrijfstijl weet me niet te bekoren; regelmatig vind ik de zinnen onhandig of onsamenhangend geformuleerd, met zo her en der op een toon waarbij je je als lezer onderschat voelt. Het is me te eenvoudig en redactioneel gezien verdient dit verhaal ook extra aandacht.

Het gedrag van de personages is me een raadsel. De personages zelf komen ook niet binnen, ze zijn er maar ik ben ze ook zo weer vergeten. Owan staat aardig bekend om het gebruik van grofheid. Nu is het mij maar zelden te grof of te lomp, maar ik heb hier ondanks zo af en toe een grinnik, het gevoel dat het grof is om het grof zijn, dat het schelden is om het schelden. Ik zie de meerwaarde of het nut niet en dan ben je me kwijt. Dit is te kinderlijk voor de volwassene maar daartegenover schotel je dit je kind ook niet voor.

De Dankbetuiging na het Voorwoord is leuk gedaan en ook de toon is leuk en vol humor. Inhoudelijk kom ik echter tot de conclusie dat ik nergens onder de indruk ben. Jammer, het blijft persoonlijk en dan is het zoals het is.

Conclusie:

Anderhalve ster voor De Centurion.

Karin Meinen. 

Samen praten met: Alison Belsham van De tattooverzamelaar!

Alison

Whoooop daar zijn we dan met ons interview met de auteur van de geweldige thriller De tattooverzamelaar. In de groep alleen maar enthousiaste reacties tot nu toe en ook onze Karin was heel enthousiast! Recensie gemist? Klik dan even deze link:

Karin las: De tattooverzamelaar-Alison Belsham****1/2

Het interview:

1: Can you tell us who Alison Belsham is in five words?

A writer with a tattoo!

1: Kun je ons in vijf woorden vertellen wie Alison Belsham is?

Een schrijver met een tattoo!

2: With your debut The Tattoo Thief you won a big prize in Scotland. How special does that feel? How many publishers did you contact before you got a contract?

Very early on, when I was still thinking about the plot for The Tattoo Thief, I entered a competition called Pitch Perfect at the Bloody Scotland Crime Writing Festival. Out of many applications, eight people were chosen to pitch their work-in-progress to a panel of publishers and agents, to be given professional feedback. When I found out I was one of the eight chosen, I felt like I had won – getting professional feedback is a precious opportunity. On the day, I had three minutes to tell the panel and an audience about my book. I was surprised and delighted when the panel said that I had won – and after that things moved fast. A couple of days later, my agent Jenny Brown offered to represent me, even though the book was not yet written, and by the time I had three chapters, I had a publishing deal with Trapeze, one of the publishers who had heard the pitch! All beyond my wildest expectations!

2: Met je debuut De tattooverzamelaar won je een prestigieuze prijs in Schotland. Hoe speciaal is dat? En hoeveel uitgevers heb je benaderd voor je een contract kreeg?

Helemaal in het begin, toen ik nog aan het nadenken was over het plot van De tattooverzamelaar, deed ik mee aan een wedstrijd genaamd ‘Pitch Perfect’ bij het Bloody Scotland Crime Writing Festival. Uit de vele deelnemers werden 8 mensen geselecteerd die hun werk in wording mochten pitchen voor uitgevers om professionele feedback te krijgen. Toen ik er achter kwam dat ik één van de acht was, had ik het gevoel dat ik had gewonnen! Professionele feedback is een groot goed.

Op de dag zelf had ik drie minuten de tijd om het panel en het publiek te vertellen over mijn boek. Ik was verrast en blij toen ik hoorde dat ik had gewonnen en vanaf dat moment ging alles heel snel. Een paar dagen later belde mijn agent Jenny Brown dat hij mij wilde vertegenwoordigen, ook al was het boek nog niet geschreven. Tegen de tijd dat ik drie hoofdstukken had geschreven had ik een contract bij Uitgever Trapeze, één van de uitgevers die bij de pitch aanwezig was. Echt voorbij mijn wildste dromen!

3: Who or what was your inspiration for this story?

I had wanted to get a tattoo for a very long time. Finally, in 2015, I plucked up the courage and flew to Berlin to see a tattoo artist whose work I admired. The night after my first tattooing session, I lay in bed, unable to sleep. I thought to myself, ‘Now I have my tattoo – and no one can take it away from me.’ A moment later, the writing part of brain answered back, ‘But what if they did?’ This was the genesis of the idea that became The Tattoo Thief – a dark thriller about a killer who cuts beautiful tattoos from his victims to turn into works of art.

3: Wie of wat gaf je de inspiratie voor dit verhaal?

Ik wilde al heel lang een tattoo. In 2015 had ik eindelijk al mijn moed bij elkaar verzameld en ben ik naar Berlijn gevlogen om een tatoeëerder op te zoeken waar ik het werk van bewonder. De nacht na de eerste tattoo-sessie lag ik in bed en kon ik niet slapen. Ik lag wakker en dacht “Nu heb ik een tattoo en dat kan niemand meer van me afpakken.” Nog geen moment later nam de schrijverskant van mijn hersenen het over en vroeg zich af “maar wat als dat wel kan?” Dit was het eerste idee voor De tattooverzamelaar – een donkere thriller over een moordenaar die prachtige tattoos afsnijdt om te verwerken in een kunstwerk.

4: How long did it take to write The Tattoo Thief?

Because I was able to sell the book before I’d really written it, I was then on a tight deadline to get it completed, so I did the first draft in four months.

4: Hoelang heb je gedaan over het schrijven van De tattooverzamelaar?

Omdat ik het boek kon verkopen voor ik het daadwerkelijk geschreven had, zat ik aan een strakke deadline om het af te maken, dus had ik het eerste manuscript in vier maanden af.

DeTattooverzamelaar

5: If you‘re writing how should we picture you? In complete silence or with some background music?

I really like to have complete silence when I’m writing – I find that music interferes with hearing the words in my head. However, I don’t need to write in any one particular place. I use all the rooms in my flat for writing and often write in the library or in coffee shops – I find that I like the variety when it comes to locations.

5: Hoe treffen we je aan als je aan het schrijven bent? In complete stilte of met bijvoorbeeld een muziekje op de achtergrond?

Ik vind het heerlijk om in complete stilte te schrijven, muziek overstemt de woorden in mijn hoofd. Maar ik heb daarentegen geen vaste plek nodig om te schrijven. Ik schrijf in alle kamers van mijn flat en vaak ga ik naar de bibliotheek of een koffiehuis om te schrijven. Ik zie dan bij mezelf dat ik de variatie qua locaties fijn vind.

6: This is going to be a trilogy, so how far are you with part two? Can you tell us a little bit about it?

I’m currently editing the second part of the trilogy. Book two is called Poison Ink. Here’s the description of it:

Poison Ink :

He leaves his victims fighting for life,

And with the mark of death…

After old remains resurface in a heatwave, a young woman is attacked and left fighting for her life in hospital. 24 hours later she dies and a deadly tattoo is discovered on her body.  When another young woman disappears, Detective Francis Sullivan and his team fear a serial killer walks the streets of Brighton.  His team identify a suspect, Alex Mullins, son of his lover, Marni. Can Francis forget their shared past and save the next victim before it is too late?

6: Dit is het eerste deel van een trilogie. Hoe ver ben je al met deel twee en kan je ons daar al wat over vertellen?

Op het moment ben ik de laatste hand aan het leggen van Het tweede deel van de trilogie. Het tweede deel zal Poison Ink gaan heten. Hieronder de omschrijving:

Poison Ink :

Hij laat zijn slachtoffers achter, vechtend voor hun leven,

En met de markering van de dood…
Nadat oude stoffelijke resten opnieuw naar boven komen in een hittegolf, wordt een jonge vrouw aangevallen en eindigt ze, vechtend voor haar leven, in het ziekenhuis. 24 uur later sterft ze en wordt er een dodelijke tattoo op haar lichaam ontdekt.
Nadat een andere jonge vrouw verdwijnt, zijn Detective Francis Sullivan en zijn team bang voor een seriemoordenaar in de straten van Brighton.
Zijn team identificeert een verdachte: Alex Mullins, zoon van zijn geliefde Marni. Kan Francis hun gedeelde verleden vergeten en het volgende slachtoffer redden voordat het te laat is?

7: The Tattoo Thief is a big success and in our group we only see positive reviews. We’ll gladly toast with you on that success! With which drink should we do that?

I am a big fan of gin and tonics – so maybe in honour of that you could toast the book with Jenever!

7: De tattooverzamelaar is een groot succes en in onze groep zien we alleen maar lovende recensies. We willen dan ook graag met je proosten op dit succes! Met welk drankje mogen we dat doen?

Ik ben een groot fan van Gin-Tonic, dus misschien in de geest daarvan kunnen we proosten op het boek met jenever!

Wij willen Alison ontzettend bedanken voor haar tijd en de mooie antwoorden. Had je deze nog niet op je NTL? Gauw noteren dan!

Karin las: De tattooverzamelaar-Alison Belsham****1/2

De tattooverzamelaar

Met dank aan Overamstel uitgevers / The House of Books voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Alison Belsham

Uitgever: The House of Books

Oorspronkelijke titel: The Tattoo Thief

Vertaling: Yvonne de Swart, Betty Klaasse

Aantal pagina’s: 336

Genre: Thriller / NUR 332

Verschijningsdatum: september 2018

Over de auteur:

Alison Belsham presenteerde in 2016 op het Pitch Perfect-evenement van het Bloody Scotland Crime Writing Festival haar eerste misdaadboek, De tattooverzamelaar, en werd uitgeroepen tot winnaar. Dat niet alleen, uitgevers stonden in de rij om haar een boekencontract aan te bieden. Ze koos uiteindelijk voor Orion en de uitgever van Ragdoll, waar het ook in september als speerpunttitel zal verschijnen.

( Bron: www.thehouseofbooks.com )

Achterflap:

Wanneer Marni Mullins, een tatoeëerder uit Brighton, een gevild lichaam ontdekt, heeft de onlangs gepromoveerde inspecteur Francis Sullivan haar hulp nodig.

Er loopt een seriemoordenaar rond die de tatoeages van de lichamen van zijn slachtoffers afsnijdt terwijl zij nog leven. Marni kent de tattoowereld als geen ander, maar heeft zo haar eigen redenen om de politie te wantrouwen. Ze achterhaalt de identiteit van het volgende slachtoffer, maar zal ze het aan Sullivan vertellen of gaat zij zelf achter de tattooverzamelaar aan?

Mening:

Soms denk je bij voorbaat, dit is echt een thriller voor mij. De cover, de achterflap: dat je denkt ‘ik wil het ik wil het’ en wat dat betreft zat mijn gevoel zó helemaal juist. Vanuit verschillende perspectieven zet Belsham hier een geweldig spannend, gruwelijk en prima uitgewerkt verhaal neer. En dit is een debuut? Petje af!

De gelovige Francis is gewoon fantastisch. Waar hij het ene moment gewoon schattig is, staat hij het volgende moment meer dan zijn mannetje. Tel daar de goed uitgewerkte overige personages, inclusief de seriemoordenaar bij op en voilà. Alle ingrediënten om te kunnen smullen zijn bij elkaar gebracht! Moord, onderzoek, moed en angst, doorspekt met eigen gedachtegangen, werk- en privéperikelen. Ik hou hier zo van.

Belsham hanteert een kundige en beeldende pen en draagt zorg voor een prima opbouw van dit geheel. Waar de gebeurtenissen en ontwikkelingen echt ‘thriller-eigen’ zijn, is de gehele ‘Tattoo-setting’ dit niet. Het geeft die extra schwung en originaliteit aan dit leesfeest.

Resumé: De tattooverzamelaar brengt eigenlijk gewoon alles wat ik graag in een thriller zie. Nu heb ik begrepen dat dit een trilogie gaat worden. Mie so heppie en ik verheug me nu al op de volgende!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4

Originaliteit: 4

Leesplezier: 5

Psychologie: 4.5

Spanning: 4.5

Plot: 4

Vier en halve sterren voor De tattooverzamelaar.

Karin Meinen.

Corina las: Het verdriet van Wilhelmina-Tomas Ross*****

verdriet 2

Met dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Tomas Ross

Serie: Deel drie Indië-trilogie

Uitgever: Cargo

Aantal pagina’s: 400

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 25 januari 2018

Over de auteur:

Tomas Ross (1944) is al meer dan dertig jaar een van de meest toonaangevende thrillerauteurs in ons land. Hij is de godfather van de Nederlandse faction. Met zijn spannende en gedurfde thrillers balanceert hij op de scheidslijn tussen feit en fictie. Hij won driemaal de Gouden Strop en werkte als scenarioschrijver mee aan vele gelauwerde films en series.

( http://www.uitgeverijcargo.nl )

De cover:

Mooie rustige kleuren, ouderwets aandoende wat past bij het verhaal. Gewoon nice!

De achterflap:

Het spectaculaire slotstuk van de Indië-trilogie, een hoogtepunt in het oeuvre van Tomas Ross.

Eind november 1941. Na de Duitse opmars in Europa is de angst groot dat Nederlands-Indië zal worden aangevallen door Japan. In Engeland krijgt koningin Wilhelmina op het landgoed Stubbings House bezoek van de Britse premier Winston Churchill. Hij stelt haar voor een onverwacht en verschrikkelijk dilemma. Acht jaar later: de nationalisten van Soekarno hebben de onafhankelijke Republik Indonesia uitgeroepen. Voormalig inlichtingenofficier Arnie Springer hoort dat zijn oude liefde op Java is verdwenen nadat ze samen werd gezien met de beruchte Nederlandse deserteur Poncke Princen. Hoewel Arnie na de gruwelen van de jappenkampen gezworen heeft nooit terug te gaan, vliegt hij in april 1949 naar Batavia. In de tropische hitte onderneemt hij een levensgevaarlijke zoektocht en belandt hij in een mijnenveld van intriges waarin alles verband lijkt te houden met het pact van Wilhelmina en Churchill

Mening:

Hou je van fictie in combinatie van feiten? Je weet wel? Faction? JA? Dan is Ross je man en zeker met deze afsluiter…. Echt vanaf de eerste alinea heeft hij me weer in de greep.  Oude bekende en nieuwe personages en ow ow ow wat weer heerlijk uitgewerkt.

De eerste intrige is al snel een feit, maar je kan je vinger er niet op leggen, wie hoort nou bij wie, wie is te vertrouwen? Zelfs bij de bekende personages ga je twijfelen, want had je het dan wel goed in de eerste twee delen? Het is weer echt à la Ross en je denkt je een versuffing en je komt er niet uit. Ik denk meerdere malen “ah nu snap ik het” maar dan heb ik het weer mis.

Daarbij opgeteld de tijd en setting van het verhaal en je hebt een meer dan gave historische faction thriller. Staat het bol van spanning in de zin van actie? Nee, maar dat is ook niet à la Ross. Zit het vol met onderhuidse spanning en intriges? JA!!! De ontknoping zit kei goed in elkaar en je voelt mee met Anke en Arnie en och die politieke spelletjes, het is echt van alledag.

Conclusie:

Hou je van geschiedenis, nadenken, intriges, liefde, vertrouwen, wantrouwen en al die aspecten in een “literaire” thriller? Pak dan dit boek op! Ook als je de voorgaande delen niet las: AANRADER!

Vijf sterren voor Het verdriet van Wilhelmina.

Corina Nieuwenhuis.