Corina las: DNA-Yrsa Sigurdardóttir****1/2

img_6323

Met dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Yrsa Sigurdardóttir

Serie: Huldar serie deel één

Originele titel: DNA

Vertaler: Kim Liebrand

Uitgever: Cargo

Aantal pagina’s: 448

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: januari 2019

Over de auteur:

Yrsa Sigurdardóttir (1963) is een veelvoudig bekroonde IJslandse bestsellerauteur. Sinds haar debuut in 2005 schreef ze meer dan tien thrillers, die in ruim dertig landen in vertaling zijn verschenen. Yrsa woont met haar man en twee kinderen in Reykjavik.

In mei verschijnt Vortex, het tweede deel van deze thrillerreeks van Yrsa Sigurdardóttir.

( Bron: http://www.uitgeverijcargo.nl )

De achterflap:

In Reykjavik wordt een jonge vrouw op gruwelijke wijze vermoord. Haar zevenjarige dochter verstopt zich onder haar bed en is de enige getuige. Wanneer niet veel later een tweede vrouw op eenzelfde manier ter dood wordt gebracht, staat de politie voor een raadsel: wat is het verband tussen de twee vrouwen?

Voor commissaris Huldar is het de eerste zaak in zijn nieuwe functie. Hij moet daarbij samenwerken met psychologe Freyja, die het getraumatiseerde meisje onder haar hoede heeft. De samenwerking wordt extra gecompliceerd door hun onenightstand, waarbij Huldar Freyja voorloog over zijn leven. Ondertussen ontvangt een radioamateur gecodeerde berichten die de slachtoffers met elkaar in verband brengen, maar niemand gelooft hem en hij besluit zelf op onderzoek uit te gaan.

Mening:

Zo, wat een hartverscheurend begin! We zijn in 1987 en wat een verdriet zo in het voorwoord. En wat een mooie beeldende en pakkende schrijfstijl gelijk al. Yrsa neemt je daarna mee naar 2015, en natuurlijk is daar gelijk de grote vraag, hoe gaat zich dit met elkaar verweven? Maar eerst is daar hoofdstuk één, en BAM dat is gelijk goed gruwelijk! Een originelere moord heb ik nog niet eerder zo gelezen. Echt een wtf momentje! Yrsa neemt je vanuit daar in eerste instantie mee in een sneltreinvaart, maar als we bij de verhandeling van de radio-codes komen lijkt het een tijdje op een geparkeerde trein die niet meer starten wil. Het is lang en vol overdadige details, die het verhaal tot stilstand brengen en even heb ik moeite om door te lezen. Gelukkig wordt de trein rap gerepareerd en zitten we weer pats boem helemaal in het verhaal. En de vragen blijven zich opstapelen. Wat heeft met wat te maken? Hoe krijgen we de puzzelstukjes bij elkaar?

Huldar is een ietwat onzekere rechercheur die voor het eerst de leiding heeft over een onderzoek. Je voelt de druk op zijn schouders, en voor een eerste deel in een serie leer je hem net genoeg kennen en ja ik vind hem leuk! Zijn ongemakkelijke handelen in de buurt van Freyja door hun one night stand is tof gedaan en voor een enkeling misschien wel herkenbaar :-p

Freyja is zelf niet zo uitgebreid uitgewerkt als Huldar, maar goed genoeg voor het verhaal. Haar manier van omgaan met de situatie en met het dochtertje van het slachtoffer zijn mooi en gevoelig gebracht, en laten je meeleven met het zevenjarige meisje. En dan is daar Karl nog, wat een personage. Een wereldvreemde einzelgänger die codes ontvangt, maar lang niet weet wat hij er mee aan moet. Je wilt hem enerzijds een schop onder de kont geven en aan de andere kant snap je zo waarom hij geen actie onderneemt. Als hij dat uiteindelijk wel doet, gaat er van alles mis en belandt het verhaal weer in een stroomversnelling.

Yrsa weet je meerdere malen op het verkeerde been te zetten, mede door het gebruik van het zevenjarige meisje en de manier waarop kinderen denken, maar ook door de manier van handelen van Karl, Huldar en zijn team. De ontknoping is echt geweldig gedaan en ontlokt mij een grote WTF. Want vooral de reden van deze moorden en de originaliteit hiervan (en de gruwelijkheid) had ik niet kunnen bedenken. KEIGAAF.

Conclusie:

Leesplezier: 4.5

Spanning: 4.5

Originaliteit: 5

Plot: 4

Psychologie: 4

Schrijfstijl: 3.5

Een totaal score van vier en halve sterren voor DNA.

Corina Nieuwenhuis.

Samen praten met: Ilyo Hansen!

Ilyo Hansen

Wij lazen in 2018 de boeken van de Vlaamse auteur Ilyo Hansen en we hebben er zeker  van genoten. Gemist dat wij deze boeken lazen? Klik dan even de onderstaande links en wie weet maken we je nieuwsgierig.

Corina las: De verlossing-Ilyo Hansen ****

Karin las: Het Project-Ilyo Hansen****

Karin las: De Zonde-Ilyo Hansen***

Nog niet nieuwsgierig genoeg? Of juist extra nieuwsgierig naar de auteur achter deze verhalen? Nou dat komt mooi uit, want wij hebben haar een aantal vragen gesteld en daar kregen wij superleuke antwoorden op! Lees maar mee 😀

Het interview:

1: Wie is Ilyo gevangen in vijf woorden?

Doorzetter, gevoelig, gepassioneerd, onzeker, chaotisch, ongeduldig… oei, ik heb er zes.

2: Waarom heb je gekozen voor een pseudoniem?

Eenvoudig antwoord. Geen verborgen agenda. Mijn echte naam is Hilde De Rore en naar mijn gevoel bekt deze naam niet. Dus IL is afgeleid van Hilde en Johanna was de naam van mijn moeder. Ik ben beginnen te spelen met die twee namen en vond Ilyo Hansen wel mooi klinken. Achteraf dacht ik…toch een beetje Scandinavisch.

3: Wie of wat heeft je geïnspireerd om te gaan schrijven?

Ik schrijf al heel mijn leven. Ik was altijd een beetje een zwaarmoedig kind. Lachebekje aan de buitenzijde, maar innerlijk altijd een beetje balancerend op de rand van geluk-ongeluk. De dood heeft me altijd gefascineerd en beangstigd. Dus de uitspraak ‘Wie schrijft, die blijft’ heeft me zeker beïnvloed. Later waren het de boeken van Henning Mankell die me sterk inspireerden. Zoals hij schreef, wou ik het ook kunnen.

4: Kunnen mensen uit je omgeving zich wellicht per ongeluk herkennen in één van je personages?

Dat zou zeker kunnen. Elke fictie start bij non fictie. De mensen waar ik dagelijks mee omga inspireren me absoluut. Ik gebruik vooral hun persoonlijkheden en voeg er wat expliciete karaktertrekken aan toe. Ze kunnen zeker zichzelf herkennen, maar nooit helemaal. Dat vermijd ik. Sommigen zouden het dan te persoonlijk nemen. In positieve of negatieve zin. Ik wil dat iedereen van mijn boeken kan genieten. Ik wil mijn verhalen niet gebruiken om bepaalde conflicten via een omwegje aan te kaarten.

collage ilyo

 

5: Je hebt gekozen voor het genre thrillers. Zou je ooit wat anders willen schrijven?

Ik heb geprobeerd om een romantisch verhaal te schrijven, maar na twintigduizend woorden, kreeg ik het gevoel van BLHHH, te zoet. Er moet dringend iemand verdwijnen. Het hoeven geen moorden te zijn, maar intrige kan ik niet missen. Kinderverhalen zou ik nooit kunnen schrijven. Ik wijt dat aan het feit dat ik geen kinderen heb. YA misschien wel. De kloof tussen YA en volwassen verhalen is niet zo heel groot, maar ik zou waarschijnlijk zo nu en dan een rem moeten hanteren. Ik stop graag wat erotiek in mijn verhalen. Ik maak het graag wat pittig.

6: Is het in België makkelijker om voet aan de grond te krijgen als auteur dan in Nederland?

Geen flauw idee eigenlijk. Ik denk het niet. Ik heb twee jaar geleden een interview bijgewoond met ‘Moordwijven’. Eén voor één prachtige dames. Innerlijk en uiterlijk. Isa Maron vertelde me toen dat het in Nederland ook heel erg moeilijk is om door te breken. We hadden het dan natuurlijk enkel over thrillerauteurs. Ik zou juist verwachten dat het bij jullie makkelijker is. Nederlanders staan over het algemeen meer open voor alternatieve thema’s. Bij jullie lijkt alles bespreekbaar. Reguliere uitgeverijen bij ons zijn toch wel heel erg geneigd om enkel te investeren in één genre. Het detectiveteam dat op zoek gaat naar de moordenaar. 

7: Welke boek van eigen hand is je favoriet en waarom?

Dat is een moeilijke. Elk boek dateert uit een periode in mijn leven en elk boek is voor een stuk autobiografisch. Maar als ik dan toch moet kiezen, pik ik DeVerlossing. Om reden dat het mijn eerste kindje was. Op die manier doe ik geen afbreuk aan de rest.

8: Met welk drankje kunnen wij proosten op je al uitgegeven boeken en je eventuele volgende boek? Wij pakken vast een Leffe 😉

Daar moet ik geen seconde over nadenken. Een kriekenbiertje van Lindemans. Belgisch! Schol!!! 

 

Wij bedanken Ilyo voor haar tijd om onze vragen te beantwoorden en zeggen proost!!

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

 

 

 

 

 

Karin las: Leugens-T.M. Logan***1/2

leugenst.m.logan

Met dank aan Ambo|Anthos uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: T.M. Logan

Uitgever: Ambo|Anthos

Originele titel: Lies

Vertaling: Ambo|Anthos, Bert Meelker

Aantal pagina’s: 470

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 10 januari 2019

Over de auteur:

T.M. Logan werkte als journalist voor een landelijk dagblad voordat hij in de communicatiesector terechtkwam. Hij woont in Nottinghamshire met zijn echtgenote en twee kinderen. Leugens is een Britse bestseller en zal wereldwijd verschijnen.

Achterflap:

Wat als na een verschrikkelijke gebeurtenis je perfecte leven, je perfecte vrouw en je perfecte zoon gebaseerd blijken te zijn op leugens?

Joe Lynch is gelukkig getrouwd met Mel en ze hebben een zoon van vier, William. Op een middag zitten Joe en William samen in de auto als ze Mel zien rijden. In een opwelling besluit Joe haar te volgen om haar te verrassen. Even later ziet hij dat Mel een enorme ruzie heeft met een vriend van hen, en dat is de eerste aanwijzing dat Mel een geheim heeft. Joe kan alleen nog niet bevatten hoe groot dat geheim is….

Kunnen we onze partner werkelijk vertrouwen?

Mening:

Leugens begint met een fikse trigger en je wordt vervolgens in de ik-vorm meegenomen in het leven van Joe. Hoe een dikke week op een mensenleven alles kan veranderen en hoe!

Het begint allemaal eenvoudig en het leest dan ook bijzonder vlot weg. Joe is erg lief ook en stukje bij beetje, dingetje voor dingetje, wordt het allemaal steeds beroerder voor Joe. Het lijkt allemaal verklaarbaar, althans, hij wil het allemaal kunnen verklaren en als lezer ga je daar natuurlijk net wel of niet in mee. Twijfel is gezaaid maar als lezer twijfel je niet aan het gegeven dat dit geen goede kant op gaat. Vooral het stukje internet terreur wordt briljant verwerkt in dit alles, het is actueel en heel aannemelijk.

De stijgende lijn met betrekking tot spanning is een leesfeest, al is dit voor Joe vooral een dalende lijn. Wat een draaikolk van leugens en bedrog. Joe verandert dan ook zienderogen, gaat steeds een stukje anders reageren ook en dat is leuk en pakkend.

Je vraagt je af hoe dit zal eindigen en dan komt Logan met een einde waar ik zelf aan dacht en zo niet op gehoopt had. Daar gaat het van aannemelijk naar het is te vergezocht. De spanning en vaart blijven aanwezig en alle draadjes worden verder netjes aan elkaar geknoopt. Al met al gaf dit boek een heerlijk aantal uren leesplezier, geen hoogvlieger voor mij, maar een prima boek.

Conclusie:

Schrijfstijl: 3.5

Spanning: 4

Leesplezier: 3.5

Plot: 3

Psychologie: 3.5

Originaliteit: 4

7/10 oftewel drie en halve sterren voor Leugens.

Karin Meinen.

Karin las: Schaduwen-Yvonne Franssen****

Schaduwen

Met dank aan Futuro Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Yvonne Franssen

Uitgever: Futuro

Aantal pagina’s: 217

Genre: Literaire Thriller / NUR 305

Verschijningsdatum: augustus 2018

Over de auteur:

Yvonne Franssen heeft een grote liefde voor taal. Al sinds ze kan lezen, schrijft ze korte verhalen en versjes. Ze schreef jarenlang maandelijks een column voor een website en wist bij schrijfwedstrijden met haar verhalen diverse prijzen en publicaties in de wacht te slepen. In 2011 verscheen haar eerste thriller Talio, een jaar later gevolgd door De genius. In 2013 schreef ze ter gelegenheid van de Limburgse Avond van het Spannende Boek de minithriller Mysterie aan de Maas. In 2017 maakte Yvonne met de versjesbundel #omazegt een uitstapje buiten het thrillergenre, waarin ze nu terugkeert met haar vierde thriller Schaduwen.

( www.futurouitgevers.nl )

Achterflap:

Ellen Groenenboom wordt als veertienjarig meisje door een onbekende man verkracht. Als volwassen vrouw leidt ze samen met haar drie honden een teruggetrokken bestaan op een oude boerderij, weg van de bewoonde wereld. Als ze op een dag een anonieme dreigmail ontvangt, concludeert ze dat er sprake moet zijn van spam.

Maar dan volgen er meer dreigmailtjes, en wordt een van haar honden tijdens een boswandeling door een wildvreemde doodgeschoten. Als deze vreemdeling enkele dagen later zelf vermist blijkt te zijn, wordt Ellen bang. Bestaat er een samenhang tussen deze gebeurtenissen, en welke rol speelt Ellen zelf in het geheel?

In haar zoektocht naar de waarheid, stuit ze op geheimen uit haar eigen verleden, die haar leven veranderen in een ware hel. Wie kan ze nog vertrouwen, en wie is haar vijand? Zal ze een uitweg vinden uit deze nachtmerrie?

Mening:

Franssen trapt in de ik-vorm af met Norbert en dit voorstukje uit 1994 laat je direct de tenen al opkrullen, want één ding is zeker; Norbert is foute boel. Vervolgens ga je vanuit verschillende personages naar 2016 en 2017 en rol je een hele mysterieuze en eigen sfeer in. Het is beeldend, spannend en er is actie. Er valt (uiteraard) een dode en dan beginnen de intriges pas echt.

De ik-vorm is in deze geweldig gekozen en uitgevoerd. Het zorgt ervoor dat de personages steengoed worden neergezet en langzaam maar zeker haakt het ene in in het ander. Kom je steeds een stukje verder want er gebeuren hele rare dingen en hoe zit dit in elkaar en hoe is dit aan elkaar gelinkt? Naast deze hersenkraker is het doorspekt met relationele ontwikkelingen die het geheel leuker en zeker niet altijd duidelijker maken. Prachtig gedaan en ook op de zijlijn komen er steeds meer geheimen boven water. Geheimen die je niet aan zag komen en daar houden we van! Al vind ik het her en der wat vergezocht, vind ik de keuzes van de dader soms onlogisch, het drukt de pret niet. Alles wordt namelijk prima onderbouwd en het geheel is gewoon af waarbij alles klopt.

Wat een prima plot en wat een fantastisch eind. Het zál toch niet man! Wanneer je  nog even zo in spanning zit en vervolgens ook nog door de laatste zin in lachen uit kan barsten, ja dat is de bekende kers op de taart.

Conclusie:

Knappe, filmische thriller met een eigen, mooie mysterieuze sfeer en voorzien van personages die weten te intrigeren.

Schrijfstijl: 4

Spanning: 3.5

Originaliteit: 4

Psychologie: 4.5

Leesplezier: 4

Plot: 4

Vier sterren voor Schaduwen.

Karin Meinen.

Karin las: Lazarus-Lars Kepler****1/2

Lazarus 3

Met dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Lars Kepler

Uitgever: Cargo

Originele titel: Lazarus

Vertaler: Edith Sybesma

Aantal pagina’s: 539

Genre: Thriller / NUR 305

Verschijningsdatum: 13 november 2018

Over de auteur:

Lars Kepler is het pseudoniem van het Zweedse schrijversechtpaar Ahndoril. Met hun bloedstollende thrillers veroverden ze de wereld. Inmiddels zijn er van hun boeken in Nederland meer dan 750.000 exemplaren verkocht. Lazarus is hun zevende thriller rond Joona Linna.

( www.uitgeverijcargo.nl )

Achterflap:

Joona Linna’s grootste angst wordt waarheid,

Jurek Walter is terug.

In een appartement in Oslo wordt een dode man gevonden. Bij het openen van de vrieskist in zijn keuken doet de politie een vreselijke ontdekking: het slachtoffer blijkt een tot dan toe onbekende grafschenner te zijn en hij bewaarde er zijn trofeeën. Enkele dagen later vraagt een Duitse collega Joona Linna om hulp bij het onderzoek naar een campingmoord bij Rostock. Joona ziet een patroon opdoemen dat weliswaar krankzinnig is, maar dat hij onmogelijk kan negeren.

Sommigen zouden van een wonder spreken als iemand terugkeert uit de dood – anderen van een nachtmerrie.

Mening:

Wanneer je ontwikkeling zoekt in een serie dan ben je bij Lars Kepler aan het goede adres. Vergelijk de eerste boeken met Joona Linna in de hoofdrol met de laatste boeken en dan kom je tot de conclusie dat ze toch echt anders zijn. Allemaal zijn ze goed, het is wat dat betreft maar net waar je voorkeur ligt. Persoonlijk vind ik ze alleen maar beter en beter worden. Wat kun je van Lazarus verwachten?

Allereerst spanning. En met spanning bedoel ik doorlopende spanning, van begin tot eind, met een grote S. Gosjemikke wat een duister en snijdend kat -en muisspel is dit! Erg fijn ook dat Kepler voldoende terugpakt naar de voorgaande delen. Het geeft je als lezer het owja-gevoel en het zorgt ervoor dat je direct makkelijk en goed in het verhaal zit. Een verhaal met vaart, met geliefde en bekende personages, ( ze staan niet als een huis, ze staan als een flatgebouw) en een verhaal waar heel veel in zit. Waaronder veel gruwel en veel ( stinkende ) lijken ook.  Aan de ene kant vliegt het daar af en toe de bocht uit, aan de andere kant brengt het dat werkelijk niks, maar dan ook niks voorspelbaar of zeker is. En laat ik dat laatste nu net een fantastisch iets vinden waardoor het eerste acceptabel wordt.

Hoop, verlies, verdriet, onderzoek, angst en actie. Hoe zijn we elkaar te slim af en de inzet bij deze roulette is hoog. Het wisselt elkaar in moordend tempo af en Kepler weet weer DIE onheilspellende sfeer te creëren die zo eigen is, en zeker kenmerkend is ook voor de Scandinavische thriller.

De meerdere lagen en lijnen worden uiteindelijk bij elkaar gebracht in een intelligent plot. Dit is nagelbijtend naar het einde lezen en dan wordt het Halleluja ook nog zó afgerond dat je na 539 bladzijden maar één ding wil. Verder met in ieder geval Joona en Saga naar het volgende deel? Alhoewel, even pauze is op zich best okay, hoeveel kan een mens en een lezer hebben joh!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4.5

Plot: 4.5

Spanning: 4.5

Psychologie: 4.5

Leesplezier: 5

Originaliteit: 4

Vier en halve sterren voor Lazarus.

Karin Meinen.

Samen wachten op, om te recenseren….

collage nov 2018 deel vier

En alweer een stapeltje mooierds voor Ka & Co. Het leven als directie van Samenlezenisleuker is zo slecht nog niet! Wij maken jullie te zijner tijd graag nog nieuwsgieriger met onze recensie. Maar misschien kunnen we jullie zo ook al helpen aan een nog langer lijstje 😉

**Begin november verscheen bij Uitgeverij Cargo de nieuwste thriller van James Patterson, namelijk De zeventiende verdachte. Wat een kadootje weer! Daar wordt een thrillerfan heel blij van.

**Bij A.W. Bruna Uitgevers verscheen op 13 november het nieuwste boek van David Baldacci met de titel De lange weg naar genade. Hij ligt rustig te wachten in Drenthe om gelezen te worden. Not, we kunnen niet wachten natuurlijk.

**Alweer  twee jaar geleden verscheen het boek van Wilbert van Haneghem. Schipbreuk in het paradijs is een waargebeurd verhaal en dat maakt natuurlijk zeer nieuwsgierig!

**En ook op 13 november verscheen bij HarperCollins Holland de thriller Obsessie van J.L.Butler. Kei benieuwd naar natuurlijk, want alleen al die cover quote!

Over De zeventiende verdachte:

San Francisco is in de ban van een systematische maar onvoorspelbare moordenaar. Het
onderzoek brengt brigadier Lindsay Boxer in contact met een onwillige informant. Haar
informatie lijkt erop te wijzen dat er iets vreselijk mis is binnen het politiecorps.

De jacht op de moordenaar lokt Lindsay naar onbekend terrein, maar treft haar ook persoonlijk. De vriendinnen van The Women’s Murder Club beginnen zich ernstig zorgen te maken, maar nu er levens op het spel staan, kan Lindsay niet anders dan tot het uiterste gaan. Als moeder, brigadier en vriendin stond Lindsays onvoorwaardelijke integriteit nooit eerder op het spel. Nu treft ze een moordenaar die vastbesloten is haar alles af te nemen.

Over De lange weg naar genade:

Special agent Atlee Pine is gestationeerd in het westelijk deel van de Verenigde Staten, waar de bevolking op zichzelf is, de overheid gewantrouwd wordt en de natuur geen genade kent. Op vijfjarige leeftijd werd haar tweelingzusje ontvoerd door een seriemoordenaar en vanaf het moment dat ze oud genoeg was om bij de FBI te gaan, heeft Atlee haar leven gewijd aan het opsporen van degenen die anderen kwaad willen doen. En ze is goed. Heel goed. Ze zou een van de beste profilers van de FBI kunnen zijn, als ze niet de voorkeur gaf aan het bestrijden van criminaliteit in de outback van Amerika boven carrière maken in de slangenkuil van Washington D.C. Een eenzaam bestaan, maar daar heeft ze vrede mee.

Wanneer het verminkte karkas van een muilezel wordt gevonden in de Grand Canyon wordt Atlees hulp ingeroepen. De berijder wordt vermist en hij blijkt niet de enige persoon te zijn die recentelijk is verdwenen. Atlee komt tegenover een gruwelijk monster te staan, maar moet ook de confrontatie aan met een nachtmerrie uit haar verleden.

Over Schipbreuk in het paradijs:

In augustus 2014 maken Wilbert en zijn vriendin Marjan een vierdaagse bootreis van Lombok naar Komodo. Midden op zee gaat het mis: hun boot maakt water en dreigt te zinken. Er zijn vijfentwintig mensen aan boord, maar er is slechts één sloep voor vier personen. In verschillende groepjes proberen de drenkelingen naar een vulkanisch eiland te zwemmen en te peddelen. Zonder eten en drinken en overdag in de brandende Indonesische zon overleven ze twee dagen en nachten in zee, tot ze uiteindelijk bij toeval door vissers worden gered.

Tijdens de veertig uur durende beproeving is de dood steeds aanwezig geweest, en dat vormde voor Wilbert de drijfveer om het hele verhaal op papier te zetten. Hoe alles precies is verlopen lees je nu in dit boek – een spannend relaas vol indringende details dat je op het puntje van je stoel laat zitten. Want je zult het maar meemaken: een relaxte en bijzondere vakantie, die op slag verandert in een nachtmerrie!

Over Obsessie:

Francine Day heeft altijd alles goed gedaan. Ze is een jonge, ambitieuze echtscheidingsadvocate met een indrukwekkende carrière. Toch heeft ze nooit het gevoel gehad dat ze écht bij het elitaire advocatenwereldje hoorde. Nu is ze nog maar één zaak verwijderd van een promotie: de spraakmakende echtscheiding van de succesvolle maar bescheiden bankier Martin Joy, ook al zo’n vreemde eend in de bijt. De aantrekkingskracht tussen Francine en haar nieuwe cliënt is vanaf de allereerste ontmoeting onweerstaanbaar. Obsessief.

Ze krijgen een affaire en Francine denkt alles onder controle te hebben. Maar dan verdwijnt Martins vrouw. En Martin is de hoofdverdachte. Francine is nu niet alleen de advocate en minnares van de mogelijke dader, maar ook de laatste die Donna Joy in leven heeft gezien…

Obsessie is een gevoelige en verslavende thriller die je grijpt vanaf de eerste pagina, om je vervolgens niet meer los te laten.

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Wat lezen wij nu?

Corina leest:

Dank aan HarperCollins Holland voor het recensie-exemplaar.

obsessie aalsmeer

Over Obsessie:

Francine Day heeft altijd alles goed gedaan. Ze is een jonge, ambitieuze echtscheidingsadvocate met een indrukwekkende carrière. Toch heeft ze nooit het gevoel gehad dat ze écht bij het elitaire advocatenwereldje hoorde. Nu is ze nog maar één zaak verwijderd van een promotie: de spraakmakende echtscheiding van de succesvolle maar bescheiden bankier Martin Joy, ook al zo’n vreemde eend in de bijt. De aantrekkingskracht tussen Francine en haar nieuwe cliënt is vanaf de allereerste ontmoeting onweerstaanbaar. Obsessief.

Ze krijgen een affaire en Francine denkt alles onder controle te hebben. Maar dan verdwijnt Martins vrouw. En Martin is de hoofdverdachte. Francine is nu niet alleen de advocate en minnares van de mogelijke dader, maar ook de laatste die Donna Joy in leven heeft gezien…

Obsessie is een gevoelige en verslavende thriller die je grijpt vanaf de eerste pagina, om je vervolgens niet meer los te laten.

Jac leest:

Beklemming.jpg

Over Beklemming:

Wat als je nachtmerrie werkelijkheid wordt…
Camille Thibault werkt als politieagent in Noord-Frankrijk. Sinds haar harttransplantatie droomt ze iedere nacht levensecht over een vrouw in nood. Zou het een herinnering van haar donor kunnen zijn? Camille heeft nog maar één missie: uitvinden welk
drama er heeft plaatsgevonden. Kort daarop worden inspecteur Lucie Henebelle en commissaris Franck Sharko gebeld over een nieuwe zaak: een jonge vrouw, bijna blind, jarenlang in het donker vastgehouden. Al snel leidt al het bewijs in de richting van een vrouwelijke politieagent in Noord-Frankrijk… Heeft Camille iets met de zaak te maken?

Karin leest:

Met dank aan A.W. Bruna Uitgevers voor het recensie-exemplaar..

HetoordeelJohnGrisham

Over Het oordeel:

Een verbijsterende moord

Een bizarre rechtszaak

En de diepe wonden die ze slaan in een kleine gemeenschap

Pete Banning is een van de meest geliefde inwoners van Clanton, Mississippi. Oorlogsheld, patriarch van een invloedrijke familie, herenboer, vader, goede buur en trouw lid van de Methodistische Kerk. Maar op een ochtend in 1946 staat hij vroeg op, rijdt naar het stadje, loopt de kerk binnen en schiet kalmpjes zijn vriend, de dominee Dexter Bell, dood. En alsof dat niet schokkend genoeg is: het enige wat Pete erover wil zeggen – tegen de sheriff, tegen zijn advocaat, tegen de rechter, tegen zijn familie en vrienden, en tegen de inwoners van Clanton – is ‘Ik heb niks te vertellen.’ Hij is niet bang voor de dood en bereid zijn motief mee het graf in te nemen.

In zijn meest schokkende en aangrijpende boek neemt John Grisham ons mee op een ongelooflijke reis van het Amerikaanse Zuiden ten tijde van de rassenscheiding van Jim Crow, naar de jungle van de Filipijnen tijdens de Tweede Wereldoorlog; van een krankzinnigengesticht vol geheimen, naar de rechtszaal van Clanton, waar een wanhopige advocaat er alles aan doet om zijn cliënt te redden.

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀