Corina las: Onder Invloed-Tamara Onos***1/2

onder invloed

Met dank aan Uitgeverij LetterRijn voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Tamara Onos

Uitgever: LetterRijn

Aantal pagina’s: 210

Genre: Psychologische thriller

Verschijningsdatum: 3 februari 2019

Over de auteur: 

Tamara Onos (1972), is arboprofessional  (arbeidshygiënist en hogere veiligheidskundige). Zij adviseert en schrijft over veilig en gezond werken. Haar liefde voor de pracht en problemen van werk deelt ze met Renske Nijland, de hoofdspeler van dit boeiende debuut.

Achterflap:

Wanneer een visser in het Gelderse natuurgebied de Havikerwaard verdrinkt, wijt de politie dit aan dronkenschap. Renske Nijland gelooft hier niets van. Als expert gevaarlijke stoffen is zij ervan overtuigd dat iets of iemand het slachtoffer heeft bedwelmd. Met de dood tot gevolg. Ze bijt zich vast in het mysterie, maar kan niet voorkomen dat ze haar kinderen daarbij ongewild in levensgevaar brengt.

Mening:

Vanuit verschillende perspectieven  neemt Onos je in een vlotte, soepele schrijfstijl mee door het verhaal. Renske (neurotische) Nijland gelooft niets van de doodsoorzaak en ondanks dat de politie haar niet wil helpen gaat ze vol in het onderzoek. Dit mede veroorzaakt door een onverwerkt trauma uit het verleden. Ziet ze spoken of wil de politie hun ogen niet open doen? Haar onderzoek komt af en toe wat onbeholpen over, en ook als personage komt ze wat vreemd over. Ze irriteert me op de één of andere manier door haar gedrag richting Marcel (de politieagent), en ondanks dat je al snel weet wat haar trauma is, maakt het niet dat ik meer voeling met haar krijg. Ze blijft een beetje oppervlakkig naar mijn idee.

Marcel daarentegen geeft mij wel het gevoel dat ik hem ken, en zijn emoties en handelingen vanuit zijn onverwerkte trauma voel ik dan weer wel. Mooi gedaan, maar jammer als je bedenkt dat Renske het hoofdpersonage moet zijn.

Tussen deze verhaallijnen, Renske’s onderzoek en het politieonderzoek waar Marcel zich instort, loopt nog een verhaallijn waar de kinderen van Renske in betrokken worden. De link met de tekst van de achterflap blijft lang onduidelijk en de vragen tollen door je hoofd. Toch heb ik ook hier irritatie momentjes, Stijn (arrogante kwal) Check komt in combinatie met zijn acties het grootste gedeelte over als een jeugdverhaal, en ik kan niet begrijpen hoe dit geloofwaardig samen kan gaan komen. Maar dan bewijst Onos dat ze echt wel kundig is, want het klopt als de spreekwoordelijke bus, en het plot en het einde zijn gewoon echt goed.

Conclusie:

Ik had Renske graag beter leren kennen dan ik in dit verhaal gedaan heb. Echter heb ik vooral door het plot en het einde toch echt met een goed gevoel dit boek dichtgeslagen.

Schrijfstijl: 3

Originaliteit: 4

Spanning: 3.5

Plot: 4

Psychologie: 3

Leesplezier: 3.5

Drie en halve sterren voor Onder Invloed.

Corina Nieuwenhuis.

Duorecensie Sandra & Corina: Horen, zien, zwijgen-J.D. Barker*****

Horen zien zwijgen.jpg

Auteur: J.D. Barker

Uitgever: Boekerij

Originele titel: The Fourth Monkey

Vertaler: Jan Pott

Aantal pagina’s: 400

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 08 januari 2019

Over de auteur:

 J.D. Barker (1971) begon zijn carrière als journalist en ghostwriter. In 2014 verscheen zijn eerste roman, Forsaken , die een grote hit werd in de Verenigde Staten, Canada en Groot-Brittannië. Barker woont in de Verenigde Staten.

( http://www.boekerij.nl )

De achterflap:

Al ruim vijf jaar terroriseert een moordenaar de inwoners van Chicago. Zijn modus operandi is altijd dezelfde: hij straft zondaars door hun kinderen te ontvoeren. De volgende dag ontvangen de ouders een pakketje met daarin een oor. De dag daarna volgen de ogen. Ten slotte de tong.

Wanneer op het lichaam van een verkeersslachtoffer een pakketje met een afgesneden oor word gevonden, weet detective Sam Porter twee dingen: 1) Dit is de moordenaar die hij zoekt, 2) hij heeft 72 uur om het laatste slachtoffer te vinden, de vijftienjarige Emory, voor zij aan uitdroging overlijdt. Op het lichaam van de moordenaar wordt ook een dagboek aangetroffen dat Emorys locatie prijsgeeft. Maar iets blijft aan Porter knagen. Was de aanrijding wel een ongeluk? En is de overleden man inderdaad de seriemoordenaar, of loopt de echte killer nog vrij rond?

Mening:

Sandra:

Eén keer in de zoveel tijd lees je een boek waarvan je zo enorm van je sokken wordt geblazen en ik had dat met Horen, zien, zwijgen. Het boek begint meteen lekker gruwelijk en ik hou daar zo van.

Een verkeersongeluk wat op een zelfmoord lijkt, het slachtoffer was onderweg naar de brievenbus, met een pakketje waaruit blijkt dat dit de seriemoordenaar moet zijn waar detective Sam Porter en zijn collega’s Nash en Claire al 5 jaar naar op zoek zijn. Meteen werd ik in het verhaal gezogen, want wat er in het pakje zit is een oor. Het oor van Emory, ontvoerd door deze seriemoordenaar, maar waarschijnlijk nog wel in leven. Dus de tijd dringt om haar te vinden.

Corina:

De achterflap is voor mij genoeg om dit boek te “moeten” lezen! En vanaf het begin zit je pats boem in het verhaal. De schrijfstijl van Barker heeft me gelijk te pakken en Sam Porter vind ik direct een tof personage. De vragen vliegen vanaf het begin je hersens in en als daar de dagboek fragmenten bij komen is het puzzelwerk compleet. Is het allemaal zo eenvoudig? Is dit de moordenaar en wat is daar in hemelsnaam gebeurd allemaal in het verleden?

Sandra:

De hoofdstukken worden afgewisseld met dagboekfragmenten van de moordenaar. Sam heeft dit dagboek gevonden op zijn lichaam en als lezer krijg je elke keer een stukje van de merkwaardige, enigszins verknipte jeugd van deze man te lezen. Hierdoor begrijp je als lezer waarom hij deze manier van moorden heeft gekozen en ook waarom hij juist deze slachtoffers heeft gekozen. Ook zijn enkele hoofdstukken gewijd aan Emory. Is ze nu wel of niet zijn laatste slachtoffer, of speelt er toch nog iets anders? Als lezer probeer je mee te denken waar ze zit en voel je bijna haar angst en hoop je dat ze op tijd gevonden wordt.

Corina:

Barker laat ook het slachtoffer Emory af en toe aan het woord en je voelt haar angst. Ook zij heeft over de moordenaar gelezen en weet wat zijn modus operandi is. Die fragmenten geven je kippenvel. Sam Porter is als personage ook mooi uitgewerkt, zijn rugzak zit aardig vol, maar hij houdt zich ondanks alles sterk en bijt zich vast in het onderzoek. De sidekicks zijn precies goed en passen perfect in het verhaal. Dat geldt ook zeker voor de personages in de dagboek fragmenten. Wat een verknipte kolere zooi is dat. En wat is toch de link met het laatste slachtoffer?

Sandra:

De personages zijn in dit boek goed uitgediept. Sam Porter, de detective die uiteraard ook met persoonlijk leed kampt, maar dit komt niet overdreven tot uitvoering in het verhaal. Het verhaal vond ik origineel en goed uitgedacht. De schrijfstijl is vlot en de afwisselingen tussen de hoofdstukken en dagboekfragmenten vond ik fijn lezen. Sommige stukken zijn echt gruwelijk en beet ik mijn nagels bijna stuk. Tegen het einde zat ik echt op het puntje van mijn stoel. En dat einde vond ik verrassend, alle stukjes passen in elkaar en heden en verleden komen op sublieme wijze samen.

Ik heb begrepen dat het vervolg ook al geschreven is en ik hoop dat we niet al te lang op de Nederlandse vertaling hoeven te wachten.

Corina:

Een meer dan origineel verhaal en de titel kan niet passender. Barker heeft echt een dijk van een thriller debuut geschreven. Met de juiste dosis gruwel, emotie en intriges. Het plot en het einde geven je een tof wtf momentje en het is nu alleen maar uitkijken naar het volgende deel.

Conclusie:

Sandra:

Wat mij betreft 5 sterren.

Corina:

Schrijfstijl: 4.5

Originaliteit: 5

Leesplezier: 4.5

Psychologie: 4.5

Plot: 5

Spanning: 4.5

Vier en halve sterren.

Sandra Remmig & Corina Nieuwenhuis.

 

Samen wachten op, om te recenseren….

collage jan 2019 deel weet ik

Hela hola daar zijn we weer! Drie prachtboeken op de mat of in de virtuele brievenbus ontvangen welke een recensie mogen gaan verwachten van Ka & Co….heerlijk weer zo met het koude weer.

** Op 4 januari dit jaar verscheen bij Xander Uitgevers Kind 39 van de Italiaanse auteur Ilaria TutiOnze Karin dacht gelijk bliksems die wil ik en mazzelaar als het is lag hij in de mail en is ze ondertussen al begonnen met haar mening te vormen. Dus stay tuned!

** Op 3 februari verschijnt bij Uitgeverij LetterRijn het debuut van Tamara Onos met de titel Onder Invloed. Jullie weten het hè? Wij houden van debuten en van auteurs van eigen bodem, dus helemaal happy dat deze in Aalsmeer gelezen mag gaan worden.

** Alweer bijna een jaar geleden, namelijk maart 2018 verscheen bij Futuro Uitgevers het niet in een hokje te stoppen boek De Stem van Suzanna EstherNa wat pb-tjes via Facebook mocht Crien het boek ontvangen en zal zij er binnenkort een oordeel over gaan vellen.

Over Kind 39:

Wie durft te kijken in de meest donkere ziel…

Teresa Battaglia is een gedreven commissaris met een enorm talent voor het profileren van daders. Maar haar sterkste wapen, haar brein, begint haar langzaam in de steek te laten. En dat terwijl ze voor een belangrijke zaak staat.

Samen met haar onervaren collega Massimo stort Teresa zich op de zaak van het lijk met de uitgestoken ogen. Ze voelt aan alles: er zullen meer doden volgen. Waarom verminkt iemand op zo’n gruwelijke wijze de lichamen van zijn slachtoffers? En welke andere geheimen verbergt het onheilspellende bergdorp in de Alpen?

Over Onder Invloed:

Wanneer een visser in het Gelderse natuurgebied de Havikerwaard verdrinkt, wijt de politie dit aan dronkenschap. Renske Nijland gelooft hier niets van. Als expert gevaarlijke stoffen is zij ervan overtuigd dat iets of iemand het slachtoffer heeft bedwelmd. Met de dood tot gevolg. Ze bijt zich vast in het mysterie, maar kan niet voorkomen dat ze haar kinderen daarbij ongewild in levensgevaar brengt.

Over De Stem:

Maarten Brugman is een wat sullige, ingedutte en gescheiden man die op een bepaald ogenblik een stem gaat horen die hem de weg wijst richting een minder saai bestaan. Hij wil in eerste instantie niets weten van De Stem, maar wanneer hij merkt dat De Stem hem adviezen geeft waar hij daadwerkelijk iets aan heeft, accepteert hij De Stem en geeft haar zelfs een naam: Amelie.

Amelie geeft hem op geestige wijze onder meer advies over hoe hij zijn aantrekkelijke leidinggevende Lisa mogelijk zou kunnen veroveren. Lisa krijgt van haar baas een voorstel voor een nieuw project; een project dat in de relationele sfeer grote veranderingen met zich meebrengt.

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Corina las: DNA-Yrsa Sigurdardóttir****1/2

img_6323

Met dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Yrsa Sigurdardóttir

Serie: Huldar serie deel één

Originele titel: DNA

Vertaler: Kim Liebrand

Uitgever: Cargo

Aantal pagina’s: 448

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: januari 2019

Over de auteur:

Yrsa Sigurdardóttir (1963) is een veelvoudig bekroonde IJslandse bestsellerauteur. Sinds haar debuut in 2005 schreef ze meer dan tien thrillers, die in ruim dertig landen in vertaling zijn verschenen. Yrsa woont met haar man en twee kinderen in Reykjavik.

In mei verschijnt Vortex, het tweede deel van deze thrillerreeks van Yrsa Sigurdardóttir.

( Bron: http://www.uitgeverijcargo.nl )

De achterflap:

In Reykjavik wordt een jonge vrouw op gruwelijke wijze vermoord. Haar zevenjarige dochter verstopt zich onder haar bed en is de enige getuige. Wanneer niet veel later een tweede vrouw op eenzelfde manier ter dood wordt gebracht, staat de politie voor een raadsel: wat is het verband tussen de twee vrouwen?

Voor commissaris Huldar is het de eerste zaak in zijn nieuwe functie. Hij moet daarbij samenwerken met psychologe Freyja, die het getraumatiseerde meisje onder haar hoede heeft. De samenwerking wordt extra gecompliceerd door hun onenightstand, waarbij Huldar Freyja voorloog over zijn leven. Ondertussen ontvangt een radioamateur gecodeerde berichten die de slachtoffers met elkaar in verband brengen, maar niemand gelooft hem en hij besluit zelf op onderzoek uit te gaan.

Mening:

Zo, wat een hartverscheurend begin! We zijn in 1987 en wat een verdriet zo in het voorwoord. En wat een mooie beeldende en pakkende schrijfstijl gelijk al. Yrsa neemt je daarna mee naar 2015, en natuurlijk is daar gelijk de grote vraag, hoe gaat zich dit met elkaar verweven? Maar eerst is daar hoofdstuk één, en BAM dat is gelijk goed gruwelijk! Een originelere moord heb ik nog niet eerder zo gelezen. Echt een wtf momentje! Yrsa neemt je vanuit daar in eerste instantie mee in een sneltreinvaart, maar als we bij de verhandeling van de radio-codes komen lijkt het een tijdje op een geparkeerde trein die niet meer starten wil. Het is lang en vol overdadige details, die het verhaal tot stilstand brengen en even heb ik moeite om door te lezen. Gelukkig wordt de trein rap gerepareerd en zitten we weer pats boem helemaal in het verhaal. En de vragen blijven zich opstapelen. Wat heeft met wat te maken? Hoe krijgen we de puzzelstukjes bij elkaar?

Huldar is een ietwat onzekere rechercheur die voor het eerst de leiding heeft over een onderzoek. Je voelt de druk op zijn schouders, en voor een eerste deel in een serie leer je hem net genoeg kennen en ja ik vind hem leuk! Zijn ongemakkelijke handelen in de buurt van Freyja door hun one night stand is tof gedaan en voor een enkeling misschien wel herkenbaar :-p

Freyja is zelf niet zo uitgebreid uitgewerkt als Huldar, maar goed genoeg voor het verhaal. Haar manier van omgaan met de situatie en met het dochtertje van het slachtoffer zijn mooi en gevoelig gebracht, en laten je meeleven met het zevenjarige meisje. En dan is daar Karl nog, wat een personage. Een wereldvreemde einzelgänger die codes ontvangt, maar lang niet weet wat hij er mee aan moet. Je wilt hem enerzijds een schop onder de kont geven en aan de andere kant snap je zo waarom hij geen actie onderneemt. Als hij dat uiteindelijk wel doet, gaat er van alles mis en belandt het verhaal weer in een stroomversnelling.

Yrsa weet je meerdere malen op het verkeerde been te zetten, mede door het gebruik van het zevenjarige meisje en de manier waarop kinderen denken, maar ook door de manier van handelen van Karl, Huldar en zijn team. De ontknoping is echt geweldig gedaan en ontlokt mij een grote WTF. Want vooral de reden van deze moorden en de originaliteit hiervan (en de gruwelijkheid) had ik niet kunnen bedenken. KEIGAAF.

Conclusie:

Leesplezier: 4.5

Spanning: 4.5

Originaliteit: 5

Plot: 4

Psychologie: 4

Schrijfstijl: 3.5

Een totaal score van vier en halve sterren voor DNA.

Corina Nieuwenhuis.

Samen praten met: Ilyo Hansen!

Ilyo Hansen

Wij lazen in 2018 de boeken van de Vlaamse auteur Ilyo Hansen en we hebben er zeker  van genoten. Gemist dat wij deze boeken lazen? Klik dan even de onderstaande links en wie weet maken we je nieuwsgierig.

Corina las: De verlossing-Ilyo Hansen ****

Karin las: Het Project-Ilyo Hansen****

Karin las: De Zonde-Ilyo Hansen***

Nog niet nieuwsgierig genoeg? Of juist extra nieuwsgierig naar de auteur achter deze verhalen? Nou dat komt mooi uit, want wij hebben haar een aantal vragen gesteld en daar kregen wij superleuke antwoorden op! Lees maar mee 😀

Het interview:

1: Wie is Ilyo gevangen in vijf woorden?

Doorzetter, gevoelig, gepassioneerd, onzeker, chaotisch, ongeduldig… oei, ik heb er zes.

2: Waarom heb je gekozen voor een pseudoniem?

Eenvoudig antwoord. Geen verborgen agenda. Mijn echte naam is Hilde De Rore en naar mijn gevoel bekt deze naam niet. Dus IL is afgeleid van Hilde en Johanna was de naam van mijn moeder. Ik ben beginnen te spelen met die twee namen en vond Ilyo Hansen wel mooi klinken. Achteraf dacht ik…toch een beetje Scandinavisch.

3: Wie of wat heeft je geïnspireerd om te gaan schrijven?

Ik schrijf al heel mijn leven. Ik was altijd een beetje een zwaarmoedig kind. Lachebekje aan de buitenzijde, maar innerlijk altijd een beetje balancerend op de rand van geluk-ongeluk. De dood heeft me altijd gefascineerd en beangstigd. Dus de uitspraak ‘Wie schrijft, die blijft’ heeft me zeker beïnvloed. Later waren het de boeken van Henning Mankell die me sterk inspireerden. Zoals hij schreef, wou ik het ook kunnen.

4: Kunnen mensen uit je omgeving zich wellicht per ongeluk herkennen in één van je personages?

Dat zou zeker kunnen. Elke fictie start bij non fictie. De mensen waar ik dagelijks mee omga inspireren me absoluut. Ik gebruik vooral hun persoonlijkheden en voeg er wat expliciete karaktertrekken aan toe. Ze kunnen zeker zichzelf herkennen, maar nooit helemaal. Dat vermijd ik. Sommigen zouden het dan te persoonlijk nemen. In positieve of negatieve zin. Ik wil dat iedereen van mijn boeken kan genieten. Ik wil mijn verhalen niet gebruiken om bepaalde conflicten via een omwegje aan te kaarten.

collage ilyo

 

5: Je hebt gekozen voor het genre thrillers. Zou je ooit wat anders willen schrijven?

Ik heb geprobeerd om een romantisch verhaal te schrijven, maar na twintigduizend woorden, kreeg ik het gevoel van BLHHH, te zoet. Er moet dringend iemand verdwijnen. Het hoeven geen moorden te zijn, maar intrige kan ik niet missen. Kinderverhalen zou ik nooit kunnen schrijven. Ik wijt dat aan het feit dat ik geen kinderen heb. YA misschien wel. De kloof tussen YA en volwassen verhalen is niet zo heel groot, maar ik zou waarschijnlijk zo nu en dan een rem moeten hanteren. Ik stop graag wat erotiek in mijn verhalen. Ik maak het graag wat pittig.

6: Is het in België makkelijker om voet aan de grond te krijgen als auteur dan in Nederland?

Geen flauw idee eigenlijk. Ik denk het niet. Ik heb twee jaar geleden een interview bijgewoond met ‘Moordwijven’. Eén voor één prachtige dames. Innerlijk en uiterlijk. Isa Maron vertelde me toen dat het in Nederland ook heel erg moeilijk is om door te breken. We hadden het dan natuurlijk enkel over thrillerauteurs. Ik zou juist verwachten dat het bij jullie makkelijker is. Nederlanders staan over het algemeen meer open voor alternatieve thema’s. Bij jullie lijkt alles bespreekbaar. Reguliere uitgeverijen bij ons zijn toch wel heel erg geneigd om enkel te investeren in één genre. Het detectiveteam dat op zoek gaat naar de moordenaar. 

7: Welke boek van eigen hand is je favoriet en waarom?

Dat is een moeilijke. Elk boek dateert uit een periode in mijn leven en elk boek is voor een stuk autobiografisch. Maar als ik dan toch moet kiezen, pik ik DeVerlossing. Om reden dat het mijn eerste kindje was. Op die manier doe ik geen afbreuk aan de rest.

8: Met welk drankje kunnen wij proosten op je al uitgegeven boeken en je eventuele volgende boek? Wij pakken vast een Leffe 😉

Daar moet ik geen seconde over nadenken. Een kriekenbiertje van Lindemans. Belgisch! Schol!!! 

 

Wij bedanken Ilyo voor haar tijd om onze vragen te beantwoorden en zeggen proost!!

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

 

 

 

 

 

Karin las: Leugens-T.M. Logan***1/2

leugenst.m.logan

Met dank aan Ambo|Anthos uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: T.M. Logan

Uitgever: Ambo|Anthos

Originele titel: Lies

Vertaling: Ambo|Anthos, Bert Meelker

Aantal pagina’s: 470

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 10 januari 2019

Over de auteur:

T.M. Logan werkte als journalist voor een landelijk dagblad voordat hij in de communicatiesector terechtkwam. Hij woont in Nottinghamshire met zijn echtgenote en twee kinderen. Leugens is een Britse bestseller en zal wereldwijd verschijnen.

Achterflap:

Wat als na een verschrikkelijke gebeurtenis je perfecte leven, je perfecte vrouw en je perfecte zoon gebaseerd blijken te zijn op leugens?

Joe Lynch is gelukkig getrouwd met Mel en ze hebben een zoon van vier, William. Op een middag zitten Joe en William samen in de auto als ze Mel zien rijden. In een opwelling besluit Joe haar te volgen om haar te verrassen. Even later ziet hij dat Mel een enorme ruzie heeft met een vriend van hen, en dat is de eerste aanwijzing dat Mel een geheim heeft. Joe kan alleen nog niet bevatten hoe groot dat geheim is….

Kunnen we onze partner werkelijk vertrouwen?

Mening:

Leugens begint met een fikse trigger en je wordt vervolgens in de ik-vorm meegenomen in het leven van Joe. Hoe een dikke week op een mensenleven alles kan veranderen en hoe!

Het begint allemaal eenvoudig en het leest dan ook bijzonder vlot weg. Joe is erg lief ook en stukje bij beetje, dingetje voor dingetje, wordt het allemaal steeds beroerder voor Joe. Het lijkt allemaal verklaarbaar, althans, hij wil het allemaal kunnen verklaren en als lezer ga je daar natuurlijk net wel of niet in mee. Twijfel is gezaaid maar als lezer twijfel je niet aan het gegeven dat dit geen goede kant op gaat. Vooral het stukje internet terreur wordt briljant verwerkt in dit alles, het is actueel en heel aannemelijk.

De stijgende lijn met betrekking tot spanning is een leesfeest, al is dit voor Joe vooral een dalende lijn. Wat een draaikolk van leugens en bedrog. Joe verandert dan ook zienderogen, gaat steeds een stukje anders reageren ook en dat is leuk en pakkend.

Je vraagt je af hoe dit zal eindigen en dan komt Logan met een einde waar ik zelf aan dacht en zo niet op gehoopt had. Daar gaat het van aannemelijk naar het is te vergezocht. De spanning en vaart blijven aanwezig en alle draadjes worden verder netjes aan elkaar geknoopt. Al met al gaf dit boek een heerlijk aantal uren leesplezier, geen hoogvlieger voor mij, maar een prima boek.

Conclusie:

Schrijfstijl: 3.5

Spanning: 4

Leesplezier: 3.5

Plot: 3

Psychologie: 3.5

Originaliteit: 4

7/10 oftewel drie en halve sterren voor Leugens.

Karin Meinen.

Karin las: Schaduwen-Yvonne Franssen****

Schaduwen

Met dank aan Futuro Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Yvonne Franssen

Uitgever: Futuro

Aantal pagina’s: 217

Genre: Literaire Thriller / NUR 305

Verschijningsdatum: augustus 2018

Over de auteur:

Yvonne Franssen heeft een grote liefde voor taal. Al sinds ze kan lezen, schrijft ze korte verhalen en versjes. Ze schreef jarenlang maandelijks een column voor een website en wist bij schrijfwedstrijden met haar verhalen diverse prijzen en publicaties in de wacht te slepen. In 2011 verscheen haar eerste thriller Talio, een jaar later gevolgd door De genius. In 2013 schreef ze ter gelegenheid van de Limburgse Avond van het Spannende Boek de minithriller Mysterie aan de Maas. In 2017 maakte Yvonne met de versjesbundel #omazegt een uitstapje buiten het thrillergenre, waarin ze nu terugkeert met haar vierde thriller Schaduwen.

( www.futurouitgevers.nl )

Achterflap:

Ellen Groenenboom wordt als veertienjarig meisje door een onbekende man verkracht. Als volwassen vrouw leidt ze samen met haar drie honden een teruggetrokken bestaan op een oude boerderij, weg van de bewoonde wereld. Als ze op een dag een anonieme dreigmail ontvangt, concludeert ze dat er sprake moet zijn van spam.

Maar dan volgen er meer dreigmailtjes, en wordt een van haar honden tijdens een boswandeling door een wildvreemde doodgeschoten. Als deze vreemdeling enkele dagen later zelf vermist blijkt te zijn, wordt Ellen bang. Bestaat er een samenhang tussen deze gebeurtenissen, en welke rol speelt Ellen zelf in het geheel?

In haar zoektocht naar de waarheid, stuit ze op geheimen uit haar eigen verleden, die haar leven veranderen in een ware hel. Wie kan ze nog vertrouwen, en wie is haar vijand? Zal ze een uitweg vinden uit deze nachtmerrie?

Mening:

Franssen trapt in de ik-vorm af met Norbert en dit voorstukje uit 1994 laat je direct de tenen al opkrullen, want één ding is zeker; Norbert is foute boel. Vervolgens ga je vanuit verschillende personages naar 2016 en 2017 en rol je een hele mysterieuze en eigen sfeer in. Het is beeldend, spannend en er is actie. Er valt (uiteraard) een dode en dan beginnen de intriges pas echt.

De ik-vorm is in deze geweldig gekozen en uitgevoerd. Het zorgt ervoor dat de personages steengoed worden neergezet en langzaam maar zeker haakt het ene in in het ander. Kom je steeds een stukje verder want er gebeuren hele rare dingen en hoe zit dit in elkaar en hoe is dit aan elkaar gelinkt? Naast deze hersenkraker is het doorspekt met relationele ontwikkelingen die het geheel leuker en zeker niet altijd duidelijker maken. Prachtig gedaan en ook op de zijlijn komen er steeds meer geheimen boven water. Geheimen die je niet aan zag komen en daar houden we van! Al vind ik het her en der wat vergezocht, vind ik de keuzes van de dader soms onlogisch, het drukt de pret niet. Alles wordt namelijk prima onderbouwd en het geheel is gewoon af waarbij alles klopt.

Wat een prima plot en wat een fantastisch eind. Het zál toch niet man! Wanneer je  nog even zo in spanning zit en vervolgens ook nog door de laatste zin in lachen uit kan barsten, ja dat is de bekende kers op de taart.

Conclusie:

Knappe, filmische thriller met een eigen, mooie mysterieuze sfeer en voorzien van personages die weten te intrigeren.

Schrijfstijl: 4

Spanning: 3.5

Originaliteit: 4

Psychologie: 4.5

Leesplezier: 4

Plot: 4

Vier sterren voor Schaduwen.

Karin Meinen.