Blogtour-Karin las: Reflectie-J. Sharpe****

Reflectie

Met dank aan J. Sharpe voor het recensie-exemplaar.

Auteur: J. Sharpe

Uitgever: Zilverspoor

Aantal pagina’s: 327

Genre: Suspense / NUR 330

Verschijningsdatum: augustus 2018

Over de auteur:

De mysterieuze thrillers van J. Sharpe ademen de sfeer en suspense uit van de boeken van Stephen King en Peter Straub. Zijn werk wordt vertaald naar het Engels, Spaans, Portugees, Italiaans en Duits en is meerdere keren genomineerd voor verschillende prijzen.

( https://jsharpebooks.com/ )

Achterflap:

Het idee was simpel: we zouden een filmpje maken voor ons YouTube-kanaal. Ik zou levend begraven worden. We zouden alles filmen en zo spectaculaire content maken voor onze kijkers.

 Jezus, het is allemaal zo misgegaan. Nu zitten we vast. Om onverklaarbare redenen is de zeespiegel met bijna zeventienhonderd meter gestegen. Op vier andere bergtoppen na, staat verdomme heel het eiland – misschien zelfs wel de rest van de wereld – onder water!

We hebben hier vrijwel niets. Er is geen eten, drinken of stroom en we kunnen geen contact maken met de buitenwereld. 

Er gebeuren hier afgrijselijke dingen, met name in het hotel. En ik heb het gevoel dat het niet zal stoppen voordat we allemaal de waarheid onder ogen hebben gezien. Iets speelt met ons en zorgt ervoor dat we langzaam gek worden. We worden in de gaten gehouden, ik weet het zeker.

 Mening:

Sjongejonge wat een aftrap! Sharpe begint met het levend begraven worden van Tiago door zijn vrienden en mien god dit is eng en spannend. Zoals de achterflap al vermeld gaat er vervolgens veel bijzonder en gruwelijk mis.

De ene na de andere personage doet zijn intrede en langzaam maar zeker rol je een totaal bizar geheel in. Het zet je keihard aan het denken hoe het onverklaarbare te verklaren en dat is ook weer zo mooi aan dit verhaal. Het kan niet maar het gebeurt, je verzint mee hoe dit dan kan en waar je de ene keer binnen de bochten overeind blijft, ga je bij de volgende afslag flink onderuit. Ge-wel-dig.

Sharpe hanteert weer een zeer prettig te lezen stijl en er wordt in die zin ook nergens moeilijk gedaan. Het leest makkelijk weg, het is soms ietwat traag, maar zowel de ontwikkelingen van de personages als de gebeurtenissen an sich blijven je als lezer nieuwsgierig houden. De personages worden dan ook prima uitgediept en een enkeling verandert mij net even te abrupt in gedrag. Dat is heel even schakelen en vervolgens is een Jenny dan ook ‘gewoon’ weer Jenny.

Al met al wil je de hele tijd maar één ding en dat is zeker weten hoe dit toch zit. Die antwoorden volgen gelukkig en deze opbouw met afronding wordt zo fantastisch neergezet, wat een geniaal plot! Ik ben uiteraard op mijn hoede wanneer het einde daar is en er een meer dan gaaf nawoord volgt. Godsamme jaaaa hoor, daar is de epiloog. Neeeeeeee hè!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4

Originaliteit: 4.5

Plot: 4.5

Spanning: 3.5

Psychologie: 3.5

Leesplezier: 4

Vier stralende sterren voor Reflectie.

Karin Meinen.

Blogtour: Reflectie van J. Sharpe!

Reflectie

Joehoe we doen weer eens mee aan een blogtour en wát voor één! Onze Karin is toch wel een beetje boel fan van J. Sharpe dus die was al aan het stuiteren voor het boek ook maar gedrukt was! Weten waarom? Lees wat eerdere recensies over de boeken van deze auteur via deze links:

Karin las: Eden-J.Sharpe****

Blogtour-Karin las: Syndroom-J. Sharpe****1/2

Ook lazen wij samen zijn duo-boek met Melissa Skaye en die recensie vind je onder deze link:

Duorecensie Karin & Corina: Meedogenloos-Sharpe & Skaye****1/2

Maar nu is daar dus Reflectie. Onze Karin is al begonnen en is gelijk weer enthousiast! Weer zó anders, maar weer zó goed schreef ze al in de Facebookgroep dus dat belooft wat!! 17 september mag ze haar mening gaan delen en daarna mogen wij nog een spervuur aan vragen afvuren op deze top auteur ennnnnn 😛 Hou ons in de gaten want er volgt iets heul gaafs!

Over Reflectie :

Het idee was simpel: we zouden een filmpje maken voor ons YouTube-kanaal. Ik zou levend begraven worden. We zouden alles filmen en zo spectaculaire content maken voor onze kijkers.

Jezus, het is allemaal zo misgegaan. Nu zitten we vast. Om onverklaarbare redenen is de zeespiegel met bijna zeventienhonderd meter gestegen. Op vier andere bergtoppen na, staat verdomme heel het eiland – misschien zelfs wel de rest van de wereld – onder water!
We hebben hier vrijwel niets. Er is geen eten, drinken of stroom en we kunnen geen contact maken met de buitenwereld.

Er gebeuren hier afgrijselijke dingen, met name in het hotel. En ik heb het gevoel dat het niet zal stoppen voordat we allemaal de waarheid onder ogen hebben gezien. Iets speelt met ons en zorgt ervoor dat we langzaam gek worden. We worden in de gaten gehouden, ik weet het zeker.

De mysterieuze thrillers van J. Sharpe ademen de sfeer en suspense uit van de boeken van Stephen King en Peter Straub. Zijn werk wordt vertaald naar het Engels, Spaans, Portugees, Italiaans en Duits en is meerdere keren genomineerd voor verschillende prijzen.

Karin las: De buitenstaander – Stephen King*****

Debuitenstaander

Met dank aan Uitgeverij The House of Books / Overamstel uitgevers  voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Stephen King

Uitgever: The House of Books

Oorspronkelijke titel: The Outsider

Vertaling: AnneMarie Lodewijk

Aantal pagina’s: 592

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 22 mei 2018

Over de auteur:

Meesterverteller Stephen King heeft meer dan vijftig romans op zijn naam staan en tientallen korte verhalen. Hij schreef spanning, horror, fantasy, bovennatuurlijk, en in welk genre hij zich ook waagt, steeds weet hij wereldwijd miljoenen lezers aan zijn boeken gekluisterd te houden.

( www.thehouseofbooks.com )

Achterflap:

Wanneer het misbruikte en levenloze lichaam van een elfjarig jongetje wordt gevonden, wijzen ooggetuigen en forensisch materiaal onmiskenbaar in de richting van de populaire coach van het plaatselijke Little League-team. Maar de verdachte, die met groot machtsvertoon wordt gearresteerd, heeft een waterdicht alibi. Detective Ralph Anderson raakt na verder onderzoek ook overtuigd dat hij inderdaad buiten de stad was.

Hoe kan hij dan tegelijkertijd op twee plekken zijn geweest?

Mening:

Van kinds af aan ben ik een mega King fan. Elke keer wanneer er een nieuw boek verschijnt rijst de vraag: gaat hij het weer waarmaken? Dat doet hij meer dan dat met De buitenstaander, mennn wat een verhaal!

Wat een briljante opbouw ook weer zeg. Op meesterlijke wijze begint dit verhaal rondom de arrestatie van Terry Maitland en het bijzondere is hoe dit tussendoor afgewisseld wordt met de letterlijke verslagen van de verhoren, met het autopsieverslag. Wat een briljante insteek en het zuigt je direct het verhaal in. Personages worden zó neergezet zoals alleen King dit kan. Een ieder met zijn eigen eigenaardigheden, en voor het merendeel bouw je een groot gevoel van sympathie op. Ook onderling worden de banden gesmeed en op de zijlijnen speelt een ieder zijn eigen speciale rol. De moord an sich is uiteraard rondweg gruwelijk uitgevoerd, erger kan het bijna niet. Het is als lezer bijna onmogelijk te voorspellen hoe King de hamvraag gaat oplossen, maar je kan op je klompen wel aanvoelen dat je nog heel wat te wachten staat.

Die hamvraag gaat inderdaad dan ook op fantastische wijze beantwoord worden en het bovennatuurlijke, doorspekt met een tikje horror op z’n best, is natuurlijk King ten voeten uit. Naast het huiveren word je met een paar wendingen om de oren gekletst waar je U tegen zegt. Deze wendingen gaan gepaard met actie, met verlies, met sneuvelen, met je verbazen, met gruwelen en ontroerd raken. Jonges wat spannend en wanneer je denkt, dit kan niet op, doet daar dan een favoriet personage uit vorige boeken haar intrede! Bizar hoe je hart een sprongetje kan maken van blijdschap tijdens het lezen, dit is genieten met de grote G!

De meester van het vertellen breidt zo heel af en toe best wel even uit, maar hij mag en kan dat, ik heb dan ook elke letter verslonden. Het mooie is dat je steeds je hart maar vasthoudt hoe dit hele gebeuren tot een einde gaat komen. En oi oi oi beter had dit toch niet gekund hoor. Wat een ontzettend goed boek!

Conclusie:

Makkie. Vijf sterren op alle fronten voor De Buitenstaander.

Karin Meinen.

*Winactie gesloten* Samen praten met: J.Sharpe, inclusief Winactie Syndroom!!

Joris

Deze vrijdag hebben Ka & Co weer geloot en mogen we iemand héél blij gaan maken met Syndroom van J.Sharpe!  Whoooop heerlijk hoor al die lootjes schrijven en vouwen. Dit keer helaas geen filmpje maar hey, het kan niet altijd feest zijn…

But the winner van deze geweldige Mindfuck isssssss

Fleur Soors!

Als je ons je adresgegevens mailt naar Samenlezenisleuker@gmail.com dan zorgen wij voor de rest.

Boek ontvangen? We love foto’s 🙂

Heel veel leesplezier en nogmaals een hele dikke dank aan J.Sharpe voor deze prachtactie!

img_9180

 

Na het meedoen aan de Blogtour van Syndroom waren wij natuurlijk weer eens nieuwsgierig geworden. De enthousiaste recensie gemist? Klik dan hier:

Blogtour-Karin las: Syndroom-J. Sharpe****1/2

En dus gingen er vervolgens een paar vragen richting J. Sharpe. Te leuk toch weer?

Over J. Sharpe:

J. Sharpe – pseudoniem van Joris van Leeuwen (1986) – heeft verschillende mysterieuze thrillers en fantasy boeken geschreven, alsmede meerdere korte spannende verhalen. Zijn werk wordt regelmatig vergeleken met de werken van auteurs zoals o.a Stephen King, Dean Koontz en Peter Straub.

Hij begon met schrijven toen hij acht jaar was. Hij woonde twee jaar op het Portugese eiland Madeira en was een fanatieke lezer. Al snel was hij echter door zijn Nederlandse leesvoer heen en besloot hij zelf te gaan schrijven.
Naast schrijven is Joris jarenlang banketbakker geweest en heeft hij in binnen- en buitenland voor verschillende bakkerijen gewerkt. Momenteel is hij, naast schrijver, tevens rijinstructeur en muzikant.

( Bron: http://www.jsharpebooks.com. )

Syndroom

Het interview!

1: Kan je in 5 woorden beschrijven wie de man achter het pseudoniem is? Niet het waarom, want dat weten we al, maar wie is hij?

Hahaha. Dat vind ik altijd erg lastig. Dus ik heb het maar aan mijn vrouw gevraagd. Hardwerkend, zachtaardig, geduldig, multi-tasker en sportief.

2: Volgens de cover van Syndroom is het ‘Een geweldige Mindfuck’. Mag je zo’n oneliner zelf bedenken of heb je daar een mannetje c.q. vrouwtje voor?

Die quote staat daar naar aanleiding van de commentaren van de proeflezers. Daarnaast kun je zoiets alleen maar plaatsen als het ook daadwerkelijk zo is, anders krijg je daar natuurlijk opmerkingen over in recensies.

3: Syndroom is een mix van horror, fantasy en thriller volgens onze Karin, ben je het daar mee eens?

Ja, klopt. Eigenlijk geldt dat voor vrijwel al mijn boeken.

4: Schrijven is schrappen, moest je voor Syndroom veel schrappen, en zo ja, hoe lastig vind je dat?

Gek genoeg viel dat voor Syndroom wel mee. Hoewel ik nauwelijks had geplot kwam het verhaal redelijk makkelijk tot me.

5: Hoe kwam je er op om het schone-slaapstersyndroom te verwerken in Syndroom?

Een tijdje geleden vertelde het Belgische meisje (dat ook even kort in het boek voorkomt) erover in een tv-programma. Het was het eerste aanzetje voor dit verhaal.

6: Kun je ons al vertellen of er alweer een nieuw verhaal in je hoofd rondspookt? Misschien zelfs al een beetje vormt krijgt?

Zeker. Ten eerste verschijnt, als het goed is, in april de thriller die ik samen met Melissa Skaye schreef bij Uitgeverij LetterRijn. We zijn nu in de herschrijf/eerste redactiefase beland. Dus dat is super tof.

Daarnaast ben ik ongeveer op 3/4 van een nieuw boek. Dat gaat, in het kort, over een groep mensen die vast komen te zitten op een bergpunt, omdat de zeespiegel overnacht om een onverklaarbare reden ruim 1700 meter is gestegen. Er is nauwelijks voedsel en water en geen communicatie met de buitenwereld. Daarnaast gebeuren er hele rare dingen op die berg. Het boek heeft tot nu toe lekker veel horror-invloeden. Met een beetje geluk verschijnt dat boek in het najaar van 2018.

7: Je schrijft aan je eettafel met je laptop. Heb je een favoriet schrijfdrankje? Zoethout thee of zo? Of liever een bak sterke koffie?

Heel saai, maar gewoon water. Dat drink ik heel veel.

8: Tot slot, wie is je favoriete personage in Syndroom en waarom? Karin gaat voor Jon Blund en we weten allemaal wel waarom 😉

Ja, duidelijk Jon. Het was een geweldig personage om te bedenken. Ik denk dat het tot nu toe het engste personage is die ik heb bedacht.

Wij willen Joris natuurlijk bedanken voor zijn tijd en de leuke antwoorden 😀

***Ennnnnn JIJ kunt nu Syndroom winnen!***

Wat voor makkelijks  moet je even doen?

Like de Auteurspagina van J. Sharpe via deze link:

J.Sharpe

En reageer onder dit bericht in onze Facebookgroep Samenlezenisleuker met #Syndroom

Piece of koekie hè? Chop Chop, succes allemaal!!

Vrijdag 29 september maken we de winnaar bekend.

 

Blogtour-Karin las: Syndroom-J. Sharpe****1/2

Syndroom

Met dank aan J. Sharpe voor het recensie-exemplaar.

Auteur: J. Sharpe

Uitgever: Zilverspoor

Redactie: Cocky van Dijk

Aantal pagina’s: 288

Genre: Suspense / NUR 330

Verschijningsdatum: augustus 2017

 

Over de auteur:

Sharpe – pseudoniem van Joris van Leeuwen (1986) – heeft verschillende mysterieuze thrillers en fantasy boeken geschreven. Zijn werk wordt regelmatig vergeleken met de werken van auteurs als Stephen King, Dean Kootz en Peter Straub. Hij staat erom bekend verschillende genres met elkaar te mixen. Zijn thrillers bevatten vaak zowel horror, sci-fi en fantasy elementen.

( https://jsharpebooks.com/ )

Cover:

Al vond ik de cover lelijk, een nieuw boek van de hand van J. Sharpe pak ik hoe dan ook op. Daar is echter totaal geen sprake van. Mooie en treffende cover, gaaf kleurgebruik en de koptekst maakt me extra nieuwsgierig.

‘Een geweldige mindfuck’, tsja, dan heb je me al!

Achterflap:

HIJ IS OVERAL…

Wat begint als een spelletje, mondt uit in een verschrikking.

Al snel wordt het duidelijk.

Iemand zit achter ze aan.

En hij komt niet uit deze wereld.

HIJ IS OVERAL…

Als de zus van Peter verdwijnt, kan niemand zich haar herinneren.

Alleen hij weet nog van haar bestaan.

HIJ IS OVERAL…

Hoe vind je iemand die volgens anderen niet bestaat?

Na een ongeluk ligt Peters moeder in een coma en is zijn vader niet meer de man die hij vroeger was. Hierdoor is Peter genoodzaakt te stoppen met school, te gaan werken en de verzorging van zijn zusje op zich te nemen. Als hij haar op een dag ophaalt uit school en ze naar een winkelcentrum rijden, gebeurt het ondenkbare. Ze worden achtervolgd. En de achtervolger is niet van deze wereld…

Als ze even later een kledingwinkel binnenstappen, overtuigt Peter zichzelf ervan dat de achtervolging een hallucinatie was. Maar als zijn zusje het pashokje in verdwijnt en er niet meer uitkomt, wordt hem al snel duidelijk dat er iets vreselijk mis is. Zeker als niemand zich haar nog kan herinneren. Zelfs zijn vader beweert geen dochter te hebben. Het is alsof ze nooit heeft bestaan…

 

Mening:

Ja hoor, J. Sharpe flikt het gewoon wéér een verhaal neer te zetten wat niet in één specifieke categorie te plaatsen valt. Wat je van de ene verbazing in de andere laat vallen, wat je laat gruwelen, lachen, twijfelen en peinzen.

Welkom in de droomwereld van Syndroom, en maak gelijk maar even je gordel vast want het gaat me een ritje worden!

‘Wie geen dromen heeft, heeft evenmin een werkelijkheid.’ -Karel Boullart-

De proloog is spannend, dreigend en doorspekt met angst. Wat gaat dit brengen? In de ik-vorm is het vooral hoofdpersonage Peter, lijdend aan het bestaande schone-slaapstersyndroom, die je dit bizarre en fantastische verhaal insleurt. Waar is zijn zusje Aisha, en hoezo weet niemand meer van haar bestaan af? Het zijn slechts beginvragen, want waar je denkt ik begin er nu wat vat op te krijgen, denk je aan de andere kant; ik heb geen flauw benul hoe dit kan, waarom dit kan en moet het kunnen?

Hoe mooi wordt dit afgewisseld met de Intermezzo’s van de in coma liggende Emma Deferme, manman wat een personage is dit. Stille waters hebben diepe gronden. En dan hebben we uiteraard Jon Blund…godsgriezel die wil je niet tegenkomen en het grappige is, dat er zo met je gespeeld wordt dat tussen de horror door, hoop ook nog een boventoon weet spelen bij wat deze ‘gast’ nog gaat uithalen.

Wanneer zo richting het midden het gevoel me bekruipt van nu mag ‘het’ ook wel komen, sla ik de bladzijde om en BAM. Op spectaculaire wijze wordt er ineens een stuk duidelijkheid gegeven waar ik echt op zat te wachten en hoe! Daar kunnen we weer wat mee en het is weer letters vreten geblazen. Ook met Hannah weet Sharpe in Deel 2 dit verhaal weer die extra schwung te geven.

Sharpe werkt met een kundige pen richting einde, voegt her en der een flinke dot spanning toe, totdat dan het einde zowaar een feit is en je grijnzend het boek dichtslaat. Het dankwoord is daar, en te leuk om te lezen dat hoe het verhaal bedoeld is, exact zo bij me binnengekomen is. Sharpe zou Sharpe natuurlijk niet zijn of daar komt nog een staartje….

Neeeee, dit kun je niet menen, kom oppp. Sharpe is een ‘mindfucker’!

Conclusie:

Hou je van thriller, horror, fantasy? Pak dan dit boek op. Briljanter gemixt dan dit krijg je het niet!

Schrijfstijl: 4

Originaliteit: 4.5

Plot: 4.5

Spanning: 4

Leesplezier: 4.5

Ik rond uiteraard af naar boven, vier en halve sterren voor Syndroom.

Karin Meinen.