Leesclub Slapen doen we morgen weer: Groepsrecensie Chriss, Sherry, Jannie en Tjitske.

Leesclub Alice Bakker

Over de auteur:

Alice Bakker (1970) is freelance schrijver en heeft haar eigen tekstbureau “in Woordenland”. Eerder publiceerde zij diverse verhalen in verhalenbundels en heeft ze mooie schrijfprojecten op haar naam staan. Slapen doen we morgen weer is haar debuut.

( Bron: http://www.godijnpublishing.nl )

De cover:

Sherry:

De cover vind ik er zeker aantrekkelijk uitzien. Er komen twee woorden bij me op bij het zien van de cover: vrijheid en blijheid.

Chriss:

De cover heeft iets mysterieus. Het past ook echt bij YA. De titel roept bij mij meteen vragen op, wat mij nieuwsgierig maakt naar de inhoud.

Jannie:

Ik vind de cover wel wat geheimzinnig, er is een meisje erg blij en op de achtergrond staat een bandje te spelen, het is schemer. Ik ben benieuwd naar het boek.

Tjitske:

Het oogt wel mooi maar als ik eerlijk ben had ik gedacht dat het dan over feestjes gaat en muziek tot diep in de nacht. Dat is niet mijn ding.. Gelukkig lees ik altijd de achterkant en dan zou de tekst me aanspreken. Het kleurgebruik is op zich wel mooi en warm. Maar de heftigheid van een aanslag komt er voor mij niet uit.

Achterflap:

De vijftienjarige Merel gaat met haar vrienden naar het Koningsnachtconcert in het Klaverpark. Daar treedt de band Twils op, waar Merel en haar vriendin Sarah groot fan van zijn. Als er een aanslag gepleegd wordt tijdens het concert verandert alles. Al snel blijkt dat het niets met terrorisme te maken heeft, iemand heeft het op Twils gemunt. Waarom? En wat heeft Merel met de dader?

Slapen doen we morgen weer is een Young Adult over vriendschap, dood en je minder voelen dan een ander.

Meningen:

Chriss:

Het verhaal is actueel, je weet dat dingen als een aanslag ook in het echt kunnen gebeuren. Houdt het je tegen om naar een evenement te gaan?

Jannie:

Ik vond het wel een origineel boek. Ik vond het toch meer een jeugdboek. Ik vond er niet veel diepgang in zitten en weinig emotie ook. Merel leer je niet echt kennen.

Tjitske:

Slapen doen we morgen weer is een bekend liedje van een bandje met de naam Twils. Merel is de 15-jarige hoofdpersoon uit het boek. Zij gaat samen met Sarah, haar vriendin en haar nieuwe oudere vrienden, naar het concert van Twils. Tijdens het concert kust ze met Bas. Niet veel later wordt er een aanslag gepleegd op de band. Sarah, het bandlid Thijs en twee anderen komen te overlijden. Na de aanslag komt er een vreemde verwarrende tijd voor Merel. Ze gaat naar de crematie van Sarah en naar die van Thijs. Daar is ook een persoon welke haar opvalt en die ze eerder heeft gezien.

Sherry:

Het eerste wat ik dacht toen ik dit boek uithad was: wat een originele verhaallijn. Het verhaal is zo boeiend en spannend geschreven dat het voor mij niet mogelijk was om te stoppen met lezen. Ik moest weten hoe het boek afliep. Tijdens het lezen vraag je je af: Wie zou de aanslag hebben gepleegd en waarom? Je merkt duidelijk dat Merel geraakt is door de aanslag. Ze wordt gevoeliger en emotioneler. Terwijl ik in het begin meer het idee kreeg dat Merel een tikkeltje rebels is, een alledaags tiener: opstandig tegen haar ouders.

Chriss:

Merel is een typische puber die vooral haar eigen gang wil gaan zonder bemoeienis van haar ouders. Impulsief en naïef. Als ze samen met vrienden naar een concert gaat van haar favoriete band Twiliz gebeurt er emotioneel gezien zoveel dat het vreemd is dat Merel impulsief en naïef blijft.

Jannie:

Vond het mooi het herdenkingsconcert van Thijs en het gedicht van Ivo.

Tjitske:

In het boek komt Merel over als een onzekere puber, welke erg graag groot wil zijn. Wat mij opviel is dat zij een vreemde relatie heeft met haar ouders. De ouders reageren voor mijn gevoel ook niet helemaal zoals dat te verwachten is van ouders. Ook de vreemde wending in het boek tussen politieagent en zijn zus komt voor mij totaal onverwacht en een beetje uit de lucht gegrepen.

Sherry:

Wie denkt dat dit typische een Young Adult is komt bedrogen uit: zeker als je naar de cover kijkt krijg je als lezer de indruk dat het boek over jongeren en  feesten gaat. Ik kreeg eerder het idee dat dit boek ging over vrijheid en feestjes waar de jeugd tegenwoordig naar op zoek is.

Alice Bakker beschikt over een vlotte pen. Ze neemt de lezer op een intrigerende manier mee in de wereld van Merel. Wat ik wel een beetje miste was een iets uitgebreide kennismaking met Merel. Ik had net op sommige momenten het idee dat sommige gebeurtenissen een tikkeltje te snel gingen in het boek. Dat was een beetje jammer want ik had op sommige momenten niet het gevoel dat ik Merel echt kende. Je ziet wel dat Merel in het begin een beetje rebels is en na de aanslag verandert.

Chriss:

Ondanks dat ik soms mijn vraagtekens had bij sommige gebeurtenissen, is het toch een verhaal dat mij aansprak en ik door wilde blijven lezen. Het verhaal blijft wat vlak, het verhaal had wat meer Body kunnen krijgen, wanneer de personages en de verhaallijn wat dieper waren uitgewerkt.

Conclusie:

Chriss:

Alice Bakker had als persoonlijk bericht in het boek geschreven “Hij moet uit!”Slapen doe je morgen maar weer”. Dat is in ieder geval gelukt, door de toegankelijke schrijfstijl en korte hoofdstukken las het boek erg vlot weg. Het boek is voor een iets jongere doelgroep dan YA. *** 3 sterren voor Slapen doe je morgen weer.

Jannie:

Ik heb er toch van genoten, wat anders dan wat ik anders lees, maar dat is ook wel leuk.

Ik geef Slapen doen we morgen we weer 3 sterren.

Tjitske:

Ik geef dit boek 3,5 sterren.

Het is goed en vlot geschreven, met een zeer actueel thema. Ik heb het met veel plezier gelezen, maar voor een Young Adult boek verwacht ik wat meer nuancering en verdieping in de personages. Leuk boek.

Sherry:

Dit is een heerlijke en actuele Young Adult dat ik met veel plezier heb gelezen. Dit boek zal een brede doelgroep aanspreken. Ik vond dit een prachtig boek. Een van de leukste Young-Adults die ik heb gelezen!

Dit boek krijgt vijf sterren.

**Hoe mooi, een afsluiter van deze leesclub met vijf sterren!

Geeft weer een mooi gemiddelde van drie en halve sterren voor Slapen doen we morgen weer.

Leesclub Slapen doen we morgen weer: Groepsrecensie Ans, Femke van der Bie, Anita, Brigitte en Linda

Leesclub Alice Bakker

Over de auteur:

Alice Bakker (1970) is freelance schrijver en heeft haar eigen tekstbureau “in Woordenland”. Eerder publiceerde zij diverse verhalen in verhalenbundels en heeft ze mooie schrijfprojecten op haar naam staan. Slapen doen we morgen weer is haar debuut.

( Bron: http://www.godijnpublishing.nl )

De cover:

Brigitte:

Ik vind de cover eigenlijk niet echt iets zeggen. Je ziet dat het over een band gaat en er is 1 iemand die de handen omhoog steekt. Als ik lees waar het boek over gaat zie ik dit voor mij niet echt terug in de cover, sorry.

Femke van der Bie:

Ik vind het erg leuk gedaan, maar ergens vind ik het ook leeg. Het geeft mij het idee van “vanavond en vannacht is het feest en morgen komt de rest” maar dat klopt niet helemaal met het verhaal zelf haha. De persoon op de voorkant met de armen omhoog springt erg naar voren, maar zo lijkt de zaal erg leeg, wat een beetje vreemd is als het een beroemde band zou zijn. Misschien zie ik het verkeerd haha!

Ans:

De cover nodigt uit tot lezen. Hij ziet er gezellig en gaaf uit. Een mooi concertje, dus slapen doen we morgen pas. Past perfect bij de titel.

Anita:

Ik vind de cover wat donker, maar aan de andere kant heeft het ook iets mysterieus waardoor ik heel erg getriggerd wordt om het boek te lezen.

Linda:

De cover komt warm over, een warme zomeravond, maar toch mysterieus door de zwarte schaduwen. De kleuren doen mij denken aan Afrika, The Lion King, maar de titel maakt mij meteen nieuwsgierig. Mooie kleurensamenstelling, en door de schaduw figuren en de titel wordt het meteen spannend, ik verwacht van dit boek dat het vol spanning en emoties zal zitten. Of dat ook zo is weet ik pas als ik het boek heb gelezen.

De cover geeft mij het gevoel dat het een spannend boek is waarin ook veel emoties voorkomen.Het lijkt me een heel avontuur om dit boek te lezen, en ik kan niet wachten om het mysterie te ontrafelen door te beginnen met lezen.

De achterflap:

De vijftienjarige Merel gaat met haar vrienden naar het Koningsnachtconcert in het Klaverpark. Daar treedt de band Twils op, waar Merel en haar vriendin Sarah groot fan van zijn. Als er een aanslag gepleegd wordt tijdens het concert verandert alles.

Al snel blijkt dat het niets met terrorisme te maken heeft, iemand heeft het op Twils gemunt. Waarom? En wat heeft Merel met de dader?

Slapen doen we morgen weer is een Young Adult over vriendschap, dood en je minder voelen dan een ander.

Meningen:

Ans:

Merel is groot fan van de band Twils. Als de band op Koningsdag een concert geeft wil ze daar natuurlijk graag bij zijn. Ze weet haar ouders over te halen dat ze mag gaan met een paar vriendinnen. Op school leren Merel en haar vriendinnen een groep jongens kennen waar ze samen mee naar het concert gaan. Merel wordt verliefd op Bas. Plotseling ontploft er iets, de lichtbalken boven het podium storten neer. Paniek breekt uit. Merel is haar vriendin Sarah uit het oog verloren. Waar is ze gebleven? Wat is er gebeurd? Is het een aanslag? Het lijkt erop dat iemand het op de band Twils voorzien heeft. Het hoe en waarom moet opgelost worden

Brigitte:

Het verhaal speelt zich af rond 2 meisjes van 15 jaar in de pubertijd en 4  jongens die 2 jaar ouder zijn. Hoofdpersonage Merel is een puber die in eerste instantie niets van haar ouders moet hebben. Ze heeft meer met de moeder van haar vriendin. Ze gaat met haar vriendin en de jongens naar een concert t.b.v. Koningsdag van de groep Twils. Daar speelt het drama zich af, en wordt er een aanslag gepleegd met alle gevolgen van dien.

Merel is erg verdrietig over het verlies van haar vriendin, en gaat samen met haar vader en politie en vriendje op zoek naar de dader. De dader wil dat Merel hem helpt met contact te zoeken naar een van de bandleden en deinst nergens voor terug. Haar vader en de politie helpen Merel hierbij mee op hun manier.

Linda:

De cover en de titel van het boek spraken mij meteen aan. Ook de covertekst op de achterkant sprak mij aan, ik verwachtte een heel spannend verhaal, vol emotie en spanning. Helaas  zijn mijn verwachtingen niet geheel bevredigd. Dit komt doordat het verhaal op een vrij kinderlijke wijze geschreven is. Daar komt nog bij dat het lettertype erg groot is, en er zelfs pagina’s tussen zitten met maar 1 zin erop, alsof er ruimte opgevuld moest worden, zodat een kort verhaal toch nog op een redelijk dik boek gaat lijken. Ook vond ik schrijffouten hinderlijk op pagina 126 2e alinea: Bij het kraantje waar hij zich “geprobeerde’ te wassen. Pagina 135 3e alinea: Bovendien ‘spreken’ we gisteren nog met Karels af……

Anita:

Het boek gaat over de 15 jarige Merel,die een aanslag meemaakt tijdens een concert van haar favoriete band. Dan blijkt het niet om een terroristische aanslag te gaan, maar een aanslag gepleegd in de naam van liefde….  Het verhaal is origineel en goed bedacht, maar had naar mijn mening nog iets verder uitgewerkt kunnen worden. Na de helft van het boek gaat het verhaal meer leven, en zit er nog een leuke wending in het verhaal.

Femke van der Bie:

Toen ik begon met het boek te lezen was ik erg enthousiast, het leest lekker weg en houdt je in het boek tot aan het einde. Na wat er maandag gebeurd is in Manchester, was het lastig om door te gaan met lezen, nu dat het zo dichtbij voelt. Maar hierdoor wilde ik hem in één keer uitlezen.

Ans:

Het boek leest vlot weg, mede door de korte hoofdstukken en relatief grote letters. De schrijfstijl is makkelijk. Geen moeilijke termen of bewoordingen. Het verhaal is vooral geschreven vanuit de ogen van Merel. Vriendschap speelt een grote rol. Maar ook het fan zijn van de band. Het verhaal past prima bij iemand van 15 jaar, de leeftijd van Merel. Dingen die een groot deel van het leven van een vijftienjarige bevatten, komen ook in dit boek terug; school, vriendinnen, leuke jongens, een boyband e.d.

Brigitte:

Om niet te veel verder te verklappen laat ik het hierbij voor wat betreft de inhoud. Over het boek zelf: Het is erg vlot geschreven en met grote letters, en af en toe maar 3 à 4 zinnen op 1 pagina is het boek snel uit. Het is geen dik boek. Ik vind het geen YA boek, maar eerder iets voor kinderen tussen de 12 en 15 jaar. Ik vraag me ook af of de schrijfster wel informatie heeft ingewonnen bij de politie, want er staan veel zaken in die onwerkelijk zijn en waar niet over nagedacht is.

Linda:

Ook vond ik het soms lastig lezen, omdat de ouders zowel als ouders, vader, moeder, papa, mama, bij hun voornamen worden genoemd. Dit kwam wat verwarrend over. Ook de taalkeuze vind ik soms jammer, en een anonieme chat is geheel uit de tijd, tegenwoordig is het Instagram, Snapchat, Facebook, Whatsapp.

Toch ondanks al mijn punten van verbetering die ik heb gevonden aan het boek, heb ik toch van het verhaal als geheel genoten. Het is een super mooi verhaal, en kan wanneer het met wat meer diepgang, emotie en ander taalgebruik (iets moderner) geschreven wordt, echt een super Young Adult worden! Een echte actiethriller, met liefde erin verwerkt. Ik miste ontzettend de emotionele band met de personages, wel vond ik het eindconcert heel mooi gedaan, met aandacht voor alle slachtoffers en een prachtig gedicht van Ivo.

Anita:

Ik vind het jammer dat sommige gebeurtenissen in het boek een beetje onwerkelijk zijn, en ook dat bepaalde stukken niet verder zijn uitgewerkt. Nu gebeuren ze gewoon opeens. Het boek leest makkelijk weg omdat het in vrij grote letters is gedrukt, en de hoofdstukken niet heel lang zijn. Het boek valt voor mij eerder in de categorie jeugd vanaf 13, in plaats van Young Adult.

Femke van der Bie:

Ik miste in het begin de spanning, voornamelijk de opbouwende spanning, maar na halverwege het boek te zijn kwam er steeds meer spanning. Enorm aangrijpend, het verhaal is duidelijk en zeker een aanrader! Dit boek zet je aan het denken, wat zou jij doen in zo’n situatie? Is de dader een bekende? Waarom? Doordat de hoofdstukken datums zijn, met elk “hoofdstuk” een ander personage (soms dezelfde datum), raak je niet in de war over welk personage het nu gaat.

Conclusie:

 Ans:

Het is dus een goed geschreven verhaal, passend bij de doelgroep Young Adult. Ook voor volwassenen leest het makkelijk weg, hoewel de onderwerpen van dit boek wel wat jeugdig zijn. Heel realistisch is het verhaal niet, maar dat staat het leesplezier niet in de weg. Een prima debuut voor de doelgroep Young Adult.

Vier sterren.

Brigitte:

Wel vind ik dat je duidelijk in het boek meemaakt dat Merel van een puber die eigenlijk niets van haar ouder wil weten, zich meer realiseert dat haar ouders toch belangrijk zijn in haar leven, en ze gaat ze meer waarderen. Ik geef het boek 3 sterren omdat het erg dun is en te grote letters heeft, en er niet goed over nagedacht is om informatie her en der in te winnen

Linda:

Ik vind het boek met wat bijschaven in deze schrijfvorm vooral geschikt voor lezers vanaf 12 jaar. Het is een leuk origineel verhaal, helemaal nu met de angst voor aanslagen van terroristen.

Ik geef dit boek drie sterren.

Het is een vlot verhaal, leest makkelijk weg. Mist wel wat spanning, en is soms wat van de hak op de tak geschreven. Het voelt niet aan als 1 vloeiend verhaal. Ik ben al met al toch zeer dankbaar dat ik dit boek heb mogen lezen, ik heb genoten van het originele verhaal.

Anita:

Ik heb het boek met plezier gelezen, maar het had wat mij betreft iets meer diepgang mogen hebben.

Schrijfstijl: 3

Leesplezier: 3.5

Plot: 3

Originaliteit: 3.5

Spanning: 3

Uiteindelijk aantal sterren: 3.5

Femke van der Bie:

Zeker een aanrader, en niet alleen voor Young Adult! Ik hoop meer boeken van de schrijfster te lezen.

Vier sterren.

Dit geeft een mooi gemiddelde van drie en halve sterren voor Slapen doen we morgen weer!

Leesclub Slapen doen we morgen weer: Duorecensie Karin & Corina***1/2

Leesclub Alice Bakker

Met dank aan Godijn Publishing en Nienke Pool voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Alice Bakker

Uitgever: Godijn Publishing

Aantal pagina’s: 187

Genre: Young Adult, NUR 285/ Fictie 15+

Verschijningsdatum: 6 mei 2017

 

Over de auteur:

Alice Bakker (1970) is freelance schrijver en heeft haar eigen tekstbureau “in Woordenland”. Eerder publiceerde zij diverse verhalen in verhalenbundels en heeft ze mooie schrijfprojecten op haar naam staan. Slapen doen we morgen weer is haar debuut.

( Bron: http://www.godijnpublishing.nl )

Cover:

Corina:

Hij is me wat te donker, maar ik vind de kleurstelling wel mooi. Tikje mysterieus, i like it!!

Karin:

Party Machen! De cover in combinatie met de titel maakt vrolijk. Dit in tegenstelling tot het kleurgebruik wat dan juist weer donker oogt. Het is duidelijk dat het om een Young Adult gaat, tof gedaan. Het maakt nieuwsgierig naar de achterflap.

Achterflap:

De vijftienjarige Merel gaat met haar vrienden naar het Koningsnachtconcert in het Klaverpark. Daar treedt de band Twils op, waar Merel en haar vriendin Sarah groot fan van zijn. Als er een aanslag gepleegd wordt tijdens het concert verandert alles. Al snel blijkt dat het niets met terrorisme te maken heeft, iemand heeft het op Twils gemunt. Waarom? En wat heeft Merel met de dader?

Slapen doen we morgen weer is een Young Adult over vriendschap, dood en je minder voelen dan een ander.

Mening:

Corina:

Een actueel onderwerp, wat na het dichtslaan nog actueler werd. Korte hoofdstukken met grote letters maken dat je door het boek heen vliegt. Maar niet alleen daardoor. Alice heeft een vlotte schrijfstijl, al is hij mij wat te makkelijk soms. Dit kan door het YA genre komen, maar ik denk dat mijn nichtje van 17 het met mij eens gaat zijn en hem door zou schuiven naar haar broertje van 13.

Karin:

Slapen doen we morgen weer start met een spannende proloog. De ouders van Merel komen er via de tv achter hoe een aanslag een direct einde brengt aan het concert van Twils. Een concert waar dochter Merel aanwezig is….

Vervolgens gaat het even een stapje terug en maak je als lezer kennis met Merel, een puber die prima voorzien is van het ‘puberbrein.’ Impulsief en het in eerste instantie allemaal zelf wel denken te weten. Heerlijk. Bijna chronologisch vervolgt het verhaal zich en het leest allemaal bijzonder vlot weg. Groot lettertype, makkelijke schrijfstijl, korte hoofdstukken, je vliegt door de bladzijden en door het gehele boek heen.

Corina:

Merel is een echte puber en dat wordt mooi beschreven. Haar relatie met haar ouders is ook zoals je dat vaak ziet met pubers. Toch heb ik puntjes van twijfel en komt niet alles geloofwaardig over. Zoals bijvoorbeeld hoe de vader reageert vlak na de aanslag. Maar ook met betrekking tot het politie onderzoek en de ontwikkelingen met de dader en dergelijke, slaan mijn twijfels nog meer toe.

Karin:

Andere personages doen hun intrede, vrienden, familie, en ook de dader komt uiteraard aan bod. Het is actueel, bizar actueel zo bleek in Manchester, en een goed verhaal wat mijn aandacht vast wist te houden. Toch wist het me her en der niet geheel te overtuigen. Met name de manier van reageren van de vader en zeker ook de leraren zorgden ervoor dat ik het verhaal dan even niet kon geloven. De hulp die wordt geboden aan het politieteam is in mijn ogen een beetje ongeloofwaardig, maar het gaf weer wel een lekkere schwung aan het verhaal.

Neemt ook niet weg dat het een kunst is hoe in deze Young Adult zware onderwerpen als een aanslag en het verlies van mensen op gedoseerde wijze gebracht worden. Die passages zijn indrukwekkend maar blijven ondertussen geschikt voor de jeugdige lezers. Ook de jonge personages die vrij aan de oppervlakte blijven, en hun belevenissen, zal de jeugd in mijn ogen aanspreken. Voeg daar spanning en prachtige songteksten aan toe, en voilà!

Corina:

Toch is het een fijn boek om te lezen en weet Alice de spanningsboog redelijk strak te houden. Al met al een leuk boek voor twaalf- tot zestienjarigen denk ik.

Karin:

Al met al wordt hier een heftig gebeuren op een hele toffe manier neergezet en zo ik het inschat zou dit prima gelezen kunnen worden vanaf een jaar of 13 tot een jaar of 16.

Conclusie:

Corina:

Schrijfstijl: 3

Leesplezier: 3

Plot: 3.5

Spanning: 2.5

Originaliteit: 3

Psychologie: 2.5

Drie sterren voor Slapen doen we morgen weer.

Karin:

Schrijfstijl: 3.5

Plot: 3.5

Originaliteit: 4

Psychologie: 2.5

Leesplezier: 3.5

Spanning: 3

Drie en halve sterren voor Slapen doen we morgen weer.

Karin Meinen & Corina Nieuwenhuis.

Leesclub Slapen doen we morgen weer: Groepsrecensie Ingrid, Elsa, Jolanda en Femke van der Klooster

Leesclub Alice Bakker

Over de auteur:

Alice Bakker (1970) is freelance schrijver en heeft haar eigen tekstbureau “in Woordenland”. Eerder publiceerde zij diverse verhalen in verhalenbundels en heeft ze mooie schrijfprojecten op haar naam staan. Slapen doen we morgen weer is haar debuut.

De cover:

Ingrid:

De cover oogt heel actief door de band en het dansende meisje. De felle rode kleur associeer ik met actie en snelheid. Een verhaal met actie verwacht ik dus. Het meisje staat op enige afstand van de bandleden, verder geen personen. Dat maakt meteen duidelijk dat het om deze (duidelijk jonge) personen gaat in het verhaal. Doordat ik slechts de silhouetten zie, doet het een beetje mysterieus aan, en ben ik benieuwd naar wat het verhaal van deze personen is. Al met al een sprekende aantrekkelijke cover. Duidelijk ook dat het om een Young Adult boek gaat.

Femke van der Klooster:

De cover laat een band zien die aan het spelen is, door de kleur rood/zwart geeft het de indruk dat het een spannend boek is. Mooie foto met mooi kleurgebruik ik ben benieuwd!

Elsa:

In zijn geheel vind ik het geen hele slechte cover, best aardig. Wel had het van mij nog wat meer passend mogen zijn bij de achterflap tekst. Wellicht wat groter publiek bij de band en locatie in een park, in plaats van zoals je nu ziet een speelruimte. Wat ik er wel tof aan vind is dat de mensen niet echt zichtbaar zijn maar verborgen blijven in het semi donker. Het lettertype van de titel had wat mij betreft ook wel wat strakker gemogen, meer stoer of iets dergelijks.

Jolanda:

Ik vind de cover mooi van kleur en daardoor lijkt hij spannend. Je wordt er door geprikkeld om te gaan lezen. De rood/gele kleur van een zonsondergang op de achtergrond van een zwart getekende popgroep. De titel Slapen doen we morgen weer maakt je nieuwsgierig maar geeft ook veel vragen. De titel is op vele manieren uit te leggen, maar wat bedoelt de schrijfster, je moet hem gewoon lezen voor het antwoord.

De achterflap:

De vijftienjarige Merel gaat met haar vrienden naar het Koningsnachtconcert in het Klaverpark. Daar treedt de band Twils op, waar Merel en haar vriendin Sarah groot fan van zijn. Als er een aanslag gepleegd wordt tijdens het concert verandert alles.

Al snel blijkt dat het niets met terrorisme te maken heeft, iemand heeft het op Twils gemunt. Waarom? En wat heeft Merel met de dader?

Slapen doen we morgen weer is een Young Adult over vriendschap, dood en je minder voelen dan een ander.

Meningen:

Ingrid:

Merel, 15 jaar, gaat met haar vriendin Sarah naar het Koningsnachtoptreden van haar favoriete band Twils. Het is een fantastische avond, want de jongen die zij al langer leuk vindt, Bas, is er ook en hij is duidelijk geïnteresseerd in haar. Ze geniet van het optreden en van de aandacht van haar nieuwe vriendje. Ineens een harde klap en een hoop herrie, en dan…. niets meer. Er is een aanslag gepleegd, iemand heeft een bom geplaatst en er vallen doden. Al vlug blijkt dat iemand het voorzien heeft op een van de bandleden, Ivo, maar waarom? Hier krijg ik als lezer al vlug antwoord op. In het verhaal, voor de hoofdpersonen duurt dat nog even, en de jacht van de politie op de dader volgt.

Elsa:

Merel, de 15jarige hoofdpersoon uit het verhaal, gaat samen met haar beste vriendin Sarah en twee anderen op Koningsnacht naar een concert in het Klaverpark. Een optreden van haar favoriete band Twils. Wat een droomavond had moeten zijn, verandert in een nachtmerrie als er een aanslag wordt gepleegd. Uiteraard heeft dit een enorme impact op haar leven en de gevolgen van de aanslag zijn niet mis.

Jolanda:

Het onderwerp is zeer actueel maar ver van de realiteit. Het wordt  leuk geschreven, maar er is weinig verdieping. Het boek wordt gebracht als Young Adult, maar ik vond het meer voor 13/14 jarigen.

Femke van der Klooster:

 Ik vond dit een makkelijk te lezen boek met grote letters. Mede door deze grote letters en de manier waarop het geschreven is, gaf het me het gevoel dat ik een jeugdboek aan het lezen was in plaats van een Young Adult boek, waar het nu onder valt. Doordat ik constant het idee had een jeugdboek te lezen, vond ik het verhaal niet tot zijn recht komen.

Ingrid:

Ik vond dit boek erg gemakkelijk en snel lezen. Dat ligt ook aan het iets grotere lettertype, en het boek is niet al te dik. Veel korte hoofdstukjes die elkaar niet altijd opvolgen, waardoor het soms een beetje chaotisch oogt. Soms moest ik ook even teruglezen om te kijken in een dialoog wie nou wat zei. Het verhaal en het gegeven is heel goed, de uitwerking had wat uitgebreider gemogen. Het blijft allemaal wat basic. Het boek is voor de beoogde doelgroep, Young Adult, iets te jong en kinderlijk geschreven.

Elsa:

Het verhaal leest gelijk vanaf de eerste regel lekker rap weg, en voor je het weet heb je het boek uit. De opdeling in korte hoofdstukken en het grote lettertype dragen hier zeker aan bij. De korte zinnen van de schrijfstijl en vlot taalgebruik vind ik zeer passend bij het Young Adult genre. Tevens zorgt  het ervoor dat het boek voor een grote doelgroep fijn en plezierig leest. En ook al ben ik ruimschoots de Young Adult leeftijd gepasseerd, heb ik toch met veel plezier dit boek gelezen.

Jolanda:

Juist voor deze groep is het een perfect verhaal. Deze leeftijdsgroep behoeft de verdieping die ik mis nog niet. Als ik lees en beoordeel, met in gedachte een puber, dan is dit een prima boek. Leuk verhaal, van deze tijd, met hier en daar gebeurtenissen die normaal niet zouden kunnen. Maar wie taalt daar naar.

Femke van der Klooster:

Het boek is zeker niet langdradig te noemen, ik vond de ontwikkelingen in het boek heel snel gaan, waardoor je personages niet goed leerde kennen, waardoor je je niet goed kon inleven in de personages. Ik had het fijner gevonden als er meer ingegaan was op gevoelens van de personages, zodat je je beter in kan leven en je minder aan het puzzelen bent met wie nou eigenlijk wie is. De personages werden niet uitvoerig besproken, maar wel gebeurden er dingen die in het boek verteld werden wat geen toegevoegde waarde had voor het verhaal, waar ik me af en toe aan irriteerde.

Ingrid:

In die zin dat er niet heel veel verdieping in de karakters en de verhaalwendingen zit. Maar voor een jeugdboek zeer geschikt. Ik denk dat mijn zoon van dertien het wel een leuk boek gaat vinden, omdat er toch wel de nodige spanning in zit. Ik was toch wel nieuwsgierig hoe het allemaal af zou gaan lopen. Wat ik heel mooi gedaan vind en sterk vond was de herdenkingsdienst voor de twee overledenen van de aanslag. Daar kwamen de emoties heel goed uit de verf. De tekst van het liedje “Slapen doen we morgen weer” vond ik heel goed bedacht. Ik vond het bijna jammer dat ik er geen echt lied en melodie bij had. Hoe de politie in dit soort gevallen werkt mag iets waarheidsgetrouwer. Ook positief dat er niet al te veel hoofdpersonen gingen meespelen in het verhaal, het bleef goed te volgen wie wie is en wat hun rol is.

Elsa:

De gevolgen van de aanslag worden goed omschreven, gevoelsmatig lijkt dit voor mij te kloppen met de realiteit. Mooi element in het boek wat voor mij extra naar voren kwam, was een gedicht opgedragen aan de gevallen slachtoffers van de aanslag. Wat mij betreft hadden de personages in het verhaal wel meer uitgeschreven mogen worden qua gedachtegang, gevoelens, beweegredenen etc.

Conclusie:

Ingrid:

Geen slecht verhaal voor een debuut, maar het mag wat meer diepgang hebben en wat meer “vloeiend” verteld/geschreven worden. Ik ben blij dat ik het gelezen heb, want het onderwerp op zich spreekt zeker wel aan. Drie sterren.

Elsa:

En de relaties onderling, vooral Merel en haar ouders, hadden naar mijn smaak iets meer verdieping mogen hebben. Zo had het gehele verhaal nog wat meer body gekregen. Toch is het een spannend verhaal, met vaart en een goed uitgewerkt plot.

Ik geef dit boek 3 tot 3,5 ster.

Jolanda:

Het is voor deze groep een mooi spannend verhaal wat leuk en makkelijk is geschreven. De hoofdstukken zijn kort en overzichtelijk. Veel herkenning in het verhaal wat de jeugd zal aanspreken.

Conclusie: een prima boek voor de jeugd 13+! Drie sterren.

Femke van der Klooster:

 Het is wel een boek van deze tijd door het onderwerp terrorisme, wat heel actueel is. Ik vond het boek wel leuk om te lezen en snel te lezen, waardoor ik er wel van genoten heb en niet saai werd.

Mijn eind oordeel zijn twee sterren.

Dit alles geeft een gemiddelde van drie sterren voor Slapen doen we morgen weer.

 

Leesclub Slapen doen we morgen weer: De Quotes!

Leesclub Alice Bakker

En dan zijn we alweer aanbeland bij De Quotes!

We love quotes, here we gooo 😀

 

Ingrid:

Hoe uitsluiting en jezelf buitengesloten voelen ervoor kan zorgen dat een kat in het nauw rare sprongen maakt met fatale gevolgen. Desondanks zorgt dit gevolg ook weer voor nieuwe vriendschappen.

Femke van der Klooster:

Een bom, schrikken en de dood. Afscheid nemen verbindt mensen. Wie o wie, heeft dit op zijn geweten?

Linda:

Een heftige achtbaan aan gebeurtenissen, leest als een trein maar niet altijd de diepgang van een rustige wandeling.

Anita:

Een verhaal waarin liefde en haat heel dicht bij elkaar staan.

Chriss:

Winnen hè! Kan er uiteindelijk een winnaar zijn bij payback?

Jolanda:

Een Young Adult met een goed verhaal wat wel meer verdieping had mogen hebben.

Jannie:

Slapen doen we morgen weer is een prima jeugdboek over vriendschap, dood en trouw aan je eigen blijven.

Elsa:

Origineel tienerverhaal wat helaas niet eens zo gek veel van realiteit verwijderd lijkt te zijn als je soms het nieuws van over de gehele wereld hoort.

Tjitske:

Eigentijds en vlot geschreven. Past goed in deze tijd. Hoewel ik af en toe wat verdieping mis, heb ik het boek met veel plezier gelezen.

Ans:

Een prima debuut voor de doelgroep Young Adult.

Brigitte:

Wraak maakt meer kapot dan je lief is.

Corina:

Een makkelijk te lezen boek voor 12+.

Karin:

Een zwaarder onderwerp, wat makkelijk geschreven en pakkend gebracht wordt.

Sherry:

Een heerlijke en actuele Young Adult!

Femke van der Bie:

Leuk boek met een goede verhaallijn met leuke personages, onverwachte wendingen in het verhaal, maar het had van mij wat spannender gemogen. 🙂

 

Over Slapen doen we morgen weer:

De vijftienjarige Merel gaat met haar vrienden naar het Koningsnachtconcert in het Klaverpark. Daar treedt de band Twils op, waar Merel en haar vriendin Sarah groot fan van zijn. Als er een aanslag gepleegd wordt tijdens het concert verandert alles.

Al snel blijkt dat het niets met terrorisme te maken heeft, iemand heeft het op Twils gemunt. Waarom? En wat heeft Merel met de dader?

Slapen doen we morgen weer is een Young Adult over vriendschap, dood en je minder voelen dan een ander.

 

Leesclub: Slapen doen we morgen weer-Tijdens het lezen!

Leesclub Alice Bakker

En ook nu zijn we weer heerlijk bezig in de leesclub en hebben sommigen het boek zelfs al uit. De vraag voor deze leesclub tijdens het lezen was:

Hoe vinden jullie dat de hoofdpersoon zich ontwikkelt tot aan de helft van het boek?

En daar kregen we weer verschillende antwoorden op, te leuk. Lees maar mee!!

Jolanda:

De hoofdpersoon ontwikkelt zich door haar traumatische ervaringen snel. Van een 15-jarige puber verandert ze in een sneltrein naar volwassenheid.

Brigitte:

Ik vind dat de hoofdpersoon Merel, zich gaandeweg ontwikkelt van een naïef jonge puber tot een meisje die tegen volwassenheid aan zit en haar ouders ook meer gaat waarderen. Ze heeft dan ook niet niets meegemaakt en moet ineens behoorlijk op eigen benen gaan staan.

Anita:

Merel is de hoofdpersoon van dit boek, een meisje van 15. Ik heb Merel leren kennen in het boek als een meisje die grote waarde hecht aan vriendschap, maar toch ook een echte puber is die zich afzet tegen haar ouders. De enige ontwikkeling van Merel die ik heb “gezien” in het boek vindt plaats na de eerste helft van het boek nadat er een bepaalde gebeurtenis heeft plaatsgevonden. Ik vind niet echt dat ze zich heel erg ontwikkelt in het eerste gedeelte van het boek.

Linda:

De hoofdpersoon is Merel, een leuk meisje van 15 jaar, die zich bezighoudt met school, jongens en Twils. wanneer ze samen uitgaan naar een live concert van de band Twils wordt er een aanslag gepleegd en daardoor raakt Merel haar beste vriendin Sarah kwijt.

Ik vind dat Merel zich bijna niet ontwikkelt, ze blijft vrij oppervlakkig ondanks de extreme gebeurtenissen in haar leven. zo had ik meer emotie verwacht, zodat je echt met Merel mee kunt voelen en leven.

Ingrid:

Al lezende leer je Merel een beetje kennen maar van echte ontwikkeling kan ik niet spreken. Het is gewoon een meisje,  dat zich gedraagt zoals veel meisjes van die leeftijd doen. Niks raars aan.

Femke van der Klooster:

De hoofdpersoon Merel is een tienermeisje dat zich eerst verzet tegen haar ouders, maar hun in het boek toch gaat waarderen door hun steun. Ze heeft te maken met tienerproblemen, verlies van een dierbare, haar eerste liefde en internetcontact met een vreemde. Ik denk dat veel tienermeisjes zich goed kunnen inleven in dit personage.

Elsa:

Merel ontwikkelt zich naar mijn idee wel redelijk overeenkomend met een “normale” puber 😉 Ze past goed binnen het thema/genre Young Adult. Voor mijn smaak had er wel wat meer diepgang op psychologisch vlak uitgewerkt mogen worden wat betreft Merel. Haar band met haar ouders had ook nog wat meer naar voren mogen komen wat mij betreft. Waarom kan ze in de eerste instantie haar vader niet zo goed hebben etc.

Chriss:

Merel is een tiener die op het ene moment wijs overkomt en weet wat ze wil en op het andere moment erg impulsief is. Zo impulsief dat het bijna ongeloofwaardig is. Ze verandert opvallend van karaktertrekken dat het bijna niet mogelijk is om een band met haar op te bouwen gedurende het boek.

Jannie:

Ik vind dat Merel haar eigen gang gaat, ze trekt haar eigen plan. Niet veel anders als de tieners.

Tjitske:

Ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik van Merel moet vinden. Ze heeft niet zulk geweldig contact met haar ouders en denkt van alles over ze. Echt een puber. Af en toe wordt ze verrast door een actie van haar ouders, maar toch praat ze niet met hen. Ze is erg eigengereid. Ze lijkt op de helft wel wat meer vertrouwen in haar moeder te krijgen. Ze belt haar als ze in de trein zit met dat achtergelaten koffertje.

Sherry:

Ze lijkt mij een alledaagse tiener; soms opstandig, soms oké.

Corina:

Merel is een normale tiener, met normaal puber gedrag. Na de aanslag had ik wel meer ontwikkeling verwacht.

Femke van der Bie:

Ik vind het boek een tikje kinderlijk geschreven met weinig opbouwende spanning (ik ben nog niet zo heel ver in het boek dus misschien komt dat nog :)) Toch ben ik onder de indruk van het verhaal en de personages, als ik eenmaal begin met lezen wil ik eigenlijk niet stoppen, daarbij gaat de tijd zo snel voorbij tijdens het lezen! Echt een super verhaal! Ik zie niet heel veel ontwikkeling in het hoofdpersonage, maar dat komt waarschijnlijk omdat ik nog niet zo heel ver ben! 😊

Ans:

Het leest tot nu toe vlot weg. De hoofdpersoon is vooral bezig met haar liefde, en het bewonderen van de zanger van haar favoriete band. Haar vriendin die is overleden staat een beetje aan de zijlijn in de belevenis van de hoofdpersoon. Dit vind ik wel jammer.

Karin: 

Ik vind Merel een mooi voorbeeld van het ‘puberbrein’. Ze denkt het allemaal zelf wel te weten en draait wel bij waar je het uiteindelijk verwacht en hoopt 😉 Qua ontwikkeling had het wat verder mogen gaan. De emoties en het denkwerk zijn daar, maar daar had het van mij, gezien de gebeurtenissen, meer uitwerking mogen hebben om nog meer feeling met Merel te kunnen krijgen.

Leesclub Samenlezenisleuker:Slapen doen we morgen weer-De Cover!

Leesclub Alice Bakker

We gaan weer beginnen met een Leesclub, onze eerste in het genre Young Adult! We love Young Adult dus we kunnen niet wachten om te mogen beginnen met lezen. Maar nu eerst de cover! Wat vinden we hiervan? Lezen jullie mee?? 😀

Sherry:

De cover vind ik er zeker aantrekkelijk uitzien. Er komen twee woorden bij me op bij het zien van de cover: vrijheid en blijheid.

Ingrid:

De cover oogt heel actief door de band en het dansende meisje. De felle rode kleur associeer ik met actie en snelheid. Een verhaal met actie verwacht ik dus. Het meisje staat op enige afstand van de bandleden, verder geen personen. Dat maakt meteen duidelijk dat het om deze (duidelijk jonge) personen gaat in het verhaal. Doordat ik slechts de silhouetten zie, doet het een beetje mysterieus aan, en ben ik benieuwd naar wat het verhaal van deze personen is.

Al met al een sprekende aantrekkelijke cover. Duidelijk ook dat het om een Young Adult boek gaat.

Brigitte:

Ik vind de cover eigenlijk niet echt iets zeggen. Je ziet dat het over een band gaat en er is 1 iemand die de handen omhoog steekt. Als ik lees waar het boek over gaat zie ik dit voor mij niet echt terug in de cover, sorry.

Femke van der Bie:

Ik vind het erg leuk gedaan, maar ergens vind ik het ook leeg. Het geeft mij het idee van “vanavond en vannacht is het feest en morgen komt de rest” maar dat klopt niet helemaal met het verhaal zelf haha. De persoon op de voorkant met de armen omhoog springt erg naar voren, maar zo lijkt de zaal erg leeg, wat een beetje vreemd is als het een beroemde band zou zijn. Misschien zie ik het verkeerd haha!

Femke van der Klooster:

De cover laat een band zien die aan het spelen is, door de kleur rood/zwart geeft het de indruk dat het een spannend boek is. Mooie foto met mooi kleurgebruik ik ben benieuwd!

Corina:

Hij is me wat te donker, maar ik vind de kleurstelling wel mooi. Tikje mysterieus, i like it!!

Karin:

Party Machen! De cover in combinatie met de titel maakt vrolijk. Dit in tegenstelling tot het kleurgebruik wat dan juist weer donker oogt. Het is duidelijk dat het om een Young Adult gaat, tof gedaan. Het maakt nieuwsgierig naar de achterflap.

Chriss:

De cover heeft iets mysterieus. Het past ook echt bij YA. De titel roept bij mij meteen vragen op, wat mij nieuwsgierig maakt naar de inhoud.

Tjitske:

Het oogt wel mooi maar als ik eerlijk ben had ik gedacht dat het dan over feestjes gaat en muziek tot diep in de nacht. Dat is niet mijn ding.. Gelukkig lees ik altijd de achterkant en dan zou de tekst me aanspreken. Het kleurgebruik is op zich wel mooi en warm. Maar de heftigheid van een aanslag komt er voor mij niet uit.

Elsa:

In zijn geheel vind ik het geen hele slechte cover, best aardig. Wel had het van mij nog wat meer passend mogen zijn bij de achterflap tekst. Wellicht wat groter publiek bij de band en locatie in een park, in plaats van zoals je nu ziet een speelruimte. Wat ik er wel tof aan vind is dat de mensen niet echt zichtbaar zijn maar verborgen blijven in het semi donker. Het lettertype van de titel had wat mij betreft ook wel wat strakker gemogen, meer stoer of iets dergelijks.

Jolanda:

Ik vind de cover mooi van kleur en daardoor lijkt hij spannend. Je wordt er door geprikkeld om te gaan lezen. De rood/gele kleur van een zonsondergang op de achtergrond van een zwart getekende popgroep.

De titel Slapen doen we morgen weer maakt je nieuwsgierig maar geeft ook veel vragen. De titel is op vele manieren uit te leggen, maar wat bedoelt de schrijfster, je moet hem gewoon lezen voor het antwoord.

Ans:

De cover nodigt uit tot lezen. Hij ziet er gezellig en gaaf uit. Een mooi concertje, dus slapen doen we morgen pas. Past perfect bij de titel.

Jannie:

Ik vind de cover wel wat geheimzinnig, er is een meisje erg blij en op de achtergrond staat een bandje te spelen, het is schemer. Ik ben benieuwd naar het boek.

Anita:

Ik vind de cover wat donker, maar aan de andere kant heeft het ook iets mysterieus waardoor ik heel erg getriggerd wordt om het boek te lezen.

Linda:

De cover komt warm over, een warme zomeravond, maar toch mysterieus door de zwarte schaduwen. De kleuren doen mij denken aan Afrika, The Lion King, maar de titel maakt mij meteen nieuwsgierig. Mooie kleuren samenstelling, en door de schaduw figuren en de titel wordt het meteen spannend, ik verwacht van dit boek dat het vol spanning en emoties zal zitten. Of dat ook zo is weet ik pas als ik het boek heb gelezen.

De cover geeft mij het gevoel dat het een spannend boek is waarin ook veel emoties voorkomen.Het lijkt me een heel avontuur om dit boek te lezen, en ik kan niet wachten om het mysterie te ontrafelen door te beginnen met lezen.

En dan mogen we nu beginnen met lezen, whiehoooo. We hebben er zin in! Tot het volgende item!

 

Over Slapen doen we morgen weer:

De vijftienjarige Merel gaat met haar vrienden naar het Koningsnachtconcert in het Klaverpark. Daar treedt de band Twils op, waar Merel en haar vriendin Sarah groot fan van zijn. Als er een aanslag gepleegd wordt tijdens het concert verandert alles.

Al snel blijkt dat het niets met terrorisme te maken heeft, iemand heeft het op Twils gemunt. Waarom? En wat heeft Merel met de dader?

Slapen doen we morgen weer is een Young Adult over vriendschap, dood en je minder voelen dan een ander.