Samen praten met: Michelle Visser!

Michelle Visser

Afgelopen mei verscheen bij Uitgeverij Boekerij de nieuwste historische roman van Michelle VisserEline werd met veel plezier gelezen door onze Corina en kreeg vier prachtige sterren. Recensie gemist? Klik dan even deze link:

Corina las: Eline- Michelle Visser ****

En wij mochten haar ook een paar vragen opsturen om toch eens te ontdekken wie de auteur achter dit prachtige verhaal dan eigenlijk is…

Het interview:

1: Wie is Michelle Visser in drie woorden?

Misschien dat ik deze vraag morgen alweer anders zou beantwoorden, maar vandaag typeer ik mijzelf als: fantasierijk, trouw en natuurliefhebber.

2: Je eerste historische roman was Véronique, je hebt haar ook verwerkt in Eline. Was dit vooraf bedacht of?

Ik was dat niet direct van plan. Mijn opzet bij Eline was een roman schrijven over de vraag: hoe was het leven in Nederland ten tijde van de Eerste Wereldoorlog. Uiteindelijk heb ik gefocust op de eindfase van die oorlog en de tijd daarna. Er gebeurde toen veel wat erg interessant was, zoals de Spaanse griep die heerste en de invoering van het algemeen kiesrecht. Dat was eerst voor mannen en kort daarna ook voor vrouwen. Zo kwam ik uit bij Aletta Jacobs, een belangrijke voorvechter van het vrouwenkiesrecht. Ik had al uitgebreid over haar geschreven in Véronique en wilde dat nu weer doen. Zo kwam ik erbij om ook Véronique nog weer even van stal te halen.

Je kunt ook zeggen: Véronique gaat over de levenssituatie van de Nederlandse vrouw rond 1885 (eerste begin vrouwenemancipatie) en Eline gaat over de levenssituatie van vrouwen rond 1919. Zelf vond ik het in elk geval erg interessant om die twee boeken en dus die twee levenssituaties naast elkaar te leggen.

3: Waar komt je interesse in de geschiedenis vandaan?

Geen idee, daar ben ik mee geboren denk ik. Het heeft zeker ook te maken met mijn grote mate van fantasie in het hoofd en denken. Vroeger als kind had ik dat al, waar anderen een saaie ruïne zagen, zag ik in mijn verbeelding het leven van toen met al die exotische ‘personages’ die vroeger op die plek geleefd hadden. Geschiedenis is voor mij spannend en mysterieus als een sprookje, maar wel echt waar en met een directe link naar onszelf en ons huidige leven. Hoe kan iemand dat nou niet interessant vinden?!

4: Wat is je eigen favoriete historische verhaal (welke je niet zelf schreef 🤪)

Ik ga even een lijstje noemen hoor, ik kan er niet maar 1 kiezen 😉 Als kind, en nu nog steeds wel, was ik gek op de historische romans van Thea Beckman. Ge-wel-dig vond ik die. Nog steeds vind ik haar personage Marie-Claire uit haar trilogie die start met Geef me de ruimte een schoolvoorbeeld van hoe een auteur een personage tot leven zou moeten brengen. Met Marie-Claire is het namelijk zo dat die ook buiten de boeken voor mij ging leven. Ik kon, en kan dat nog steeds, haar zo in een andere tijd en plaats neerzetten en dan zou ze ‘haar eigen ding doen’. Nu zou ze bijvoorbeeld een singer-songwriter zijn bij festivals en de Parade.

Ook ben ik superfan van Ken Follett die als geen ander een complex verleden op zeer toegankelijke wijze tot leven weet te brengen, zoals in zijn boek Pilaren van de aarde. Vreselijke titel trouwens, ik heb een oud exemplaar van dat boek met de titel De kathedraal, stukken beter. En De graaf van Monte-Cristo van Alexandre Dumas moet ik ook noemen. Fantastisch boek, heb ik zeker tien keer gelezen.”

5: Zou je een ander genre willen schrijven? Zo ja welk?

Toen in 2012 mijn historische debuutroman Véronique verscheen, vroeg een journalist mij hetzelfde. Ik antwoordde echt vanuit mijn tenen van ‘nee, echt nooit! Ik schrijf historisch en daar blijft het bij, daar ligt mijn hart.’ Afijn, in 2015 lag Het huis met de blauwe luiken in de winkels, het eerste deel in een serie over Loes die in onze tijd een nieuw leven opbouwt in een Frans dorpje. Iets totaal anders dus. Dat had ik niet zo bedacht maar het verhaal kwam tot me, om het zo maar te zeggen, en het moest eruit. Inmiddels schrijf ik aan het derde deel in die feelgoodserie. Het is ook erg fijn om die twee genres af te wisselen merk ik. Voor een historische roman moet ik zoveel onderzoek doen, het vergt echt veel inspanning. En dan is het lekker om me daarna even te wijden aan het mooie Franse landschap waar de rosé gekoeld is en de kaasjes romig zijn. Ontspanning voor de lezer, maar ook ontspanning voor de schrijver.

6: Hoe lastig is het om informatie te vergaren over bijv. de tijd waarin Eline leefde?

Dat kost wel inspanning ja. Het is een speurtocht van enkele jaren, die begint lang voor ik met het manuscript begin, en die voortduurt tot het moment dat het boek naar de drukker gaat. Maar dat onderzoek doen en kennis opbouwen over zo’n periode is nu precies wat mij zo boeit. Dus bezoek ik allerlei musea, lees ik veel non-fictie boeken, andere romans met een vergelijkbaar thema, bezoek ik steden of streken en nog veel meer. Uit de enorme brij van informatie die ik verzamel haal ik dan de dingen die voor mijn verhaal van toepassing zijn. En toekomstig onderzoek? Ik zal eens een tipje van de sluier lichten: volgend jaar ga ik op reis naar Australië, mede vanwege een boek. Daar verheug ik me echt enorm op.

IMG_2025

7: Wat kunnen we in je eigen boekenkast vinden?

Veel historische romans en historische non-fictie natuurlijk. Ook een enkele thriller, maar dan wel het niet-enge soort, zoiets als de boeken van Donna Leon, vind ik wel leuk voor de afwisseling. Ik heb ook een rijtje fantasy, geschreven door vriendin Kim ten Tusscher. Leest als een trein en het is heerlijk om eens echt wat anders te nuttigen op boekenterrein. Ik heb verder een flinke verzameling van auteurs als John Boyne, Ken Follett en Simone van der Vlugt. Sowieso vind ik het belangrijk en leuk om Nederlandse auteurs en internationale auteurs af te wisselen. En dan ook niet alleen Engelse en Amerikaanse schrijvers, maar bijvoorbeeld ook Franse of Aziatische. Zo verbreed je je kennis van de wereld ook. Scandinavische thrillers zijn trouwens helemaal niks voor mij. Dat deel sla ik van harte over.

8: Als je schrijft doe je dat dan in totale stilte of juist niet?

Bij voorkeur is het zo stil mogelijk. Ik woon echter bij een vrij drukke weg en daardoor is er altijd verkeerslawaai, en in de zomer hoor je altijd klussers en bouwers met hun zagen en machines in de weer. Maar daar moet ik me dan maar zo goed mogelijk voor afsluiten. Meestal is dat aan het begin van een schrijfsessie wel lastig, maar zodra ik eenmaal weer in het verhaal zit, merk ik niet zoveel meer van mijn omgeving.

9: Wij vonden Eline prachtig. Met welk drankje gaan we proosten op dit prachtverhaal?

Heel erg fijn dat jullie van het boek hebben genoten! Daar hoop je als schrijver toch op, tijdens al dat geploeter 😉 Ik zou zeggen, om alvast in de sfeer van mijn volgende boek te komen, neem een kopje thee met een versgebakken Madeleine-cakeje, of een glaasje gekoelde rosé met wat olijven. Dan doe ik gezellig met jullie mee!

Wij zeggen proost want een heerlijke gekoelde rosé met olijven slaan wij zeker niet af. Al klinken die cakejes ook niet verkeerd! Een heule dikke dank aan Michelle voor haar tijd en toffe antwoorden!

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker😀

*Gesloten*Interview inclusief Winactie met: Tieme Woldman! *Detective* *Doodzonde*

En toen was het donderdag 6 juni en mochten we weer lootjes schrijven om de winnaar te loten van Doodzonde! Na alles braaf gedaan te hebben is de winnaar gewordennnnn:

Simone Schreuder-Bourgonje!

Whooooop gefeliciteerd en als je ons even je adres gegevens mailt naar Samenlezenisleuker@gmail.com dan regelen wij de rest en hoef jij alleen maar geduldig op de pakjesmeneer te wachten 👌🏼

Nogmaals een dikke dank aan Tieme Woldman voor het interview en aan Uitgeverij Van Gorcum Cultuur en Historie voor de toffe winactie 💃🏽📚

DoodzondeTiemeWoldman

Whoooooo wij lazen Doodzonde al en er werd genoten! Karin schreef er een mooie recensie over. Gemist? Klik dan even deze link:

Karin las: Doodzonde – Tieme Woldman ****

Daarna was ze ook nog even helemaal gezellig bij de boekpresentatie en daardoor hebben wij nu al de antwoorden op onze brandende vragen…. Dus lees mee, want na het interview volgt de Winactie!

Het interview:

1. Wie is Tieme Woldman in vijf woorden?

Vader, schrijver, U2/Golden Earring/Rolling Stones-fan, filmfan, sportfan.

2: Wanneer en hoe ben je begonnen met schrijven?

In 2009 ben ik begonnen. Ik schreef voor mijn werk als programmeur handleidingen en vroeg mij af of ik ook creatief zou kunnen schrijven. Om mezelf te testen deed ik mee aan schrijfwedstrijden (onder meer het toenmalige Radio 6) en tot mijn verrassing won ik. Zo ontstond de gedachte dat ik zou kunnen schrijven. Als lezer lees ik het liefst detectives/misdaadromans en als schrijver voelde ik mij daar ook in thuis. In 2013 debuteerde ik met de misdaadroman Moord in het Mantingerveld (gebaseerd op waargebeurde en nooit opgeloste moorden in 1909 in Koekangerveld) en nu is er Doodzonde als eerste deel van de detectivereeks rondom rechercheur Tom Wessels.

3: Doodzonde speelt zich af in Drenthe, dat zie je niet vaak. Hoe kwam je tot deze keuze?

Een verhaal/boek bestaat in hoofdlijn uit drie onderdelen: acties (de dingen die personages doen), dialogen en de omgeving waar het zich afspeelt.
Van andere schrijvers leerde ik dat je wat betreft omgeving het beste kunt schrijven over een omgeving die je kent. Je kunt je energie dan vooral
richten op de acties en dialogen. Ik ben opgegroeid in Wijster en Drenthe en ken die omgeving letterlijk als mijn broekzak. En daarmee was mijn keuze
voor Drenthe snel gemaakt.

4: Zitten er in Tom Wessels en de overige personages dingen van jezelf of van mensen die je kent?

Tom Wessels en ik hebben dezelfde initialen en dat is met opzet, want hij is mijn alter ego. Ik laat hem dingen doen die ik niet durf maar stiekem graag zou doen. Verder is zijn achternaam Wessels een samentrekking van ‘Wessel zijn zoon’ en mijn vader heette Wessel. Ik ben dus Wessel zijn zoon en zo is de cirkel tussen Tom Wessels, mijn vader en mij rond.

Tom Wessels rijdt overigens net als mijn vader motor en in een Amerikaanse auto. De andere personages heb ik qua karakter zoveel mogelijk haaks op Tom Wessels’ persoonlijkheid gezet om spanning tussen hem en zijn collega’s te creëren. Personages die het met elkaar eens zijn en nooit botsen, zijn vreselijk saai. Ik kies zoveel mogelijk voor gewone namen om het dichtbij het dagelijkse leven te houden. De achternaam van patholoog Bart Lansberg heb ik overigens overgenomen van dokter Lansberg (acteur Manfred de Graaf) uit de tv-serie Zeg ‘ns Aaa waar ik fan van was.

5: Het element sport speelt een rol in Doodzonde. Best een specifieke sport ook, berust dit op toeval of heb je iets met klootschieten?

Toen ik in Wijster woonde, liep iedere zondagochtend een groepje klootschieters langs ons huis. Hun kameraadschap en lol is mij bijgebleven. Een paar jaar geleden las ik een berichtje over een ruzie op een bowlingbaan tussen twee groepen bowlers. Iemand van de ene groep maakte een foute opmerking over een vrouw uit de andere groep. Uiteindelijk gingen zij elkaar met bowlingballen te lijf en toen schoten mij de klootschietballen weer te binnen en was het basisidee voor Doodzonde geboren.

6: Hoeveel research was er nodig voor het schrijven van dit boek en op welk vlak?

Ik ben geen CSI-schrijver waarbij iedere politieonderzoekshandeling tot achter de komma moet kloppen. Ik zet de onderzoeksmethoden zo nodig naar mijn hand, want uiteindelijk ben ik fictieschrijver en gaat het mij om het verhaal. Een kleine spoiler wellicht, maar in Doodzonde verhoort Tom Wessels op een gegeven moment zijn beste vriend. In de praktijk zou dat niet kunnen, maar in Doodzonde vind ik het geen probleem en nodig voor het verhaal. Gelukkig vinden mijn lezers (gezien hun reacties) het ook geen probleem. Ik zoek dingen na (bijvoorbeeld over klootschieten) op het internet en vraag soms politiezaken na bij een oud-rechercheur. De oud-rechercheur heeft Doodzonde inmiddels ook gelezen en ik was verrast door zijn reactie dat ik behoorlijk dicht op de recherchepraktijk zit.

7: Doodzonde is het eerste deel in de reeks over rechercheur Tom Wessels. Kun je al iets vertellen over het tweede deel?

De titel van het tweede deel is Schijnheilig en wat betreft het onderwerp zeg ik maar één woord: windmolens. Een zeer actueel en beladen onderwerp in Drenthe. Verder worstelt Tom Wessels met de vraag of hij een volgende stap in zijn relatie met Sandy zal zetten. En er wordt meer duidelijk over Saskia Wolfsen: waar komt haar directheid en scherpe/harde humor vandaan? Roel Westerveld uit het eerste deel komt terug en speelt een belangrijke rol bij de ontknoping.

8: Lees je zelf ook? Zo ja, wat is favoriet?

Niet verrassend, maar ik lees het liefst detectives. Jan Willem van de Wetering van de Grijpstra & De Gier-serie is mijn favoriet, maar helaas leeft hij niet meer. Bij de huidige schrijvers heb ik geen favoriet. Met evenveel plezier lees ik bijvoorbeeld Karen Sander, Ian Rankin, Peter Römer (voortzetting De Cock/Baantjer) en Joël Dicker.

9: En last but not least: we proosten graag op het succes van Doodzonde! Met welk drankje gaan we dit doen?

Ik drink geen alcohol (teveel narigheid gezien en meegemaakt van dichtbij), dus ga ik voor een mocktail. Ik hou het in de sfeer van Doodzonde en Tom Wessels en kies voor een ‘klassieke’ Virgin Mojito op basis van bronwater. Cheers!

Wij zeggen proost en  nu komt het!!! Want jij kan deze toffe detective winnen. Wat te doen? Oké, ff opletten 😎

1: Volg Tieme op Facebook via deze link:

Tieme Woldman

2: Like de pagina van de Uitgeverij even via deze link:

Van Gorcum Cultuur & Historie

En als je dan toch lekker aan het klikken bent, klik dan ook even op de onderstaande link en geef onze openbare Facebookpagina een duimpje:

Samenlezenisleuker De Pagina

En als laatste….

3: Reageer onder dit berichtje in onze gezellige groep met een dikke duim. Nog geen lid? Hoe dan??? Nou ja klik dan even deze link en kom er gezellig bij!

Samenlezenisleuker De Groep

Nou dat was het alweer. Nu maar rustig wachten tot 6 juni, want dan maken we de winnaar bekend! 📚🎉🎉📚

Wij bedanken Tieme voor zijn tijd en antwoorden en Uitgeverij Koninklijke Van Gorcum natuurlijk voor deze meer dan gave winactie!

Interviews, samen praten

images0XNRL1DO

Er komt een te leuk interview aan met de auteur van de splinternieuwe Tom Wessels Detective reeks. Wij mogen namelijk Tieme Woldman het vuur aan de schenen gaan leggen. Op 5 april gaan we allereerst naar de presentatie van zijn nieuwste boek Doodzonde, uitgegeven door Uitgeverij Koninklijke Van Gorcum, en zodra die gelezen is zullen wij wat pittige vragen gaan uitbroeden. We hebben er zin in!

Tieme Woldman

Hou ons in de gaten, want dit is gewoon gaaf al zeggen we het zelf!   🙂

Groetjes Ka & Co.

naamloos (9)

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Samen praten met: Michiel Geurtse: De vader van de familie Kreel!

collage Michiel Ziet

We hadden jullie natuurlijk al gewaarschuwd en hier is hij dan, ons interview met de gezellige auteur Michiel Geurtse. Een schrijver van zowel prachtige boeken als hilarische columns. Onze Karin las zijn boeken over Piet en Tom Kreel en heeft genoten. Recensies gemist? Klik dan deze linkjes even:

Karin las: Piet Kreel is nog wel-Michiel Geurtse***1/2

Karin las: Tom Kreel is nog steeds – Op zwart ****

Na deze heerlijke boeken deden wij weer iets met stoute klompen en slippers, en is hier hij dan!

Het interview:

1: De eerste reacties op Tom Kreel is nog steeds – Op zwart zijn lovend! Wat doet dit met je?

Ja, dat doet vooral heel veel glunderen en trots. Je bent toch wel een beetje bang dat het misschien minder ontvangen gaat worden dan Piet Kreel, of dat er minder animo is. Maar eigenlijk was de aandacht van begin af aan meer dan bij Piet! Dat heeft me echt positief verrast. Dat je bijvoorbeeld op Bol magazine terecht komt is supergaaf!

2: Kunnen we na Piet en Tom Kreel nog meer verhalen over de familie Kreel verwachten of heb je alles over hun nu wel verteld?

Eigenlijk heb ik alles over hun verteld, maar de vraag is zo vaak al gesteld, dat ik toch even een twijfelmomentje kreeg. Op dit moment ben ik met een volgend boek bezig wat totaal los staat van de familie Kreel. Maar zeg nooit nooit.

3: Wist je vanaf het begin af aan dat je ook over Tom wilde schrijven?

Ja. Vanaf het moment dat ik Tom introduceerde in Piet Kreel, wist ik al dat dit het tweede boek zou worden. Tom was perfect om het leven door de ogen van een vader te schrijven. Hij had genoeg meegemaakt… voor Tom niet leuk, maar voor mij perfect!

4: Is een tweede boek schrijven anders dan een eerste?

Eigenlijk niet. Ja, oké, doordat  je veel schrijft is mijn schrijfstijl misschien wat stabieler geworden en je bent minder zoekende met de hoofdpersonages omdat deze eigenlijk al staan. Wat wel anders was, is dat ik wilde dat het boek jonger en gewaagder werd. Ik heb bijvoorbeeld in hoofdstuk 1 heel bewust en direct een gewaagde scene geschreven. Dat de toon gezet was. Tom is jonger dan Piet, en dat zie je ook in zijn leven. Ik wilde dat niet omzeilen. Dus in die zin was het schrijven wel anders.

5: Zou je ooit een andere genre willen schrijven?

Ooit in het verleden schreef ik fantasy, ik heb zelfs een jeugdboek op de planken liggen, Thalius en het boek der goden, maar helaas is deze nooit uitgegeven. Ik zou hem eens moeten herlezen en herschrijven haha. Maar fantasy is wel een genre waarin ik nog wel een keertje zou willen schrijven. Het échte leven bevalt me goed om boeken en columns over te schrijven, dus blijf ik dat nog maar even doen. Oh ja, daarnaast schrijf ik ook toneelstukken, dus dat is ook een soort van ander genre.

6: Zijn er mensen in je omgeving die zich zullen herkennen in een personage uit je verhalen?

Ik hoop het niet hahaha… Nee serieus, ik denk het niet. Hoewel ik genoeg geput heb uit mijn omgeving en uit mijzelf, is het verhaal toch dusdanig uit mijn fantasiebrein dat de personages allemaal anders genoeg zijn dan waar ze wellicht op gebaseerd zijn… zegt hij heel politiek haha.

7: Wat is leuker, columns schrijven of een boek?

Oei! Dat is een moeilijke vraag. Columns zijn leuk omdat je daar lekker actueel kan zijn, je ei direct kwijt kan en natuurlijk ook spannend omdat je je niet verstopt achter een personage maar het jezelf bent. Wanneer ik over scheten of over zwarte Piet discussie schrijf, is dat een stukje ik wat ik de wereld prijs geef.

Een boek is leuk omdat je daarin helemaal los kan gaan. Je kan je personages alles laten beleven wat ik nooit in het echt zou meemaken. Je kan een verhaal vertellen, een wereld tot leven scheppen, iets schrijven wat bij iemand in de straat zou kunnen gebeuren. Jouw karakters gaan met de billen bloot en ze vinden het niet erg. Een boek komt in een boekenwinkel en bieb, als je geluk hebt mag je er interviews over geven en kom je in de krant. Dus een boek schrijven is veel werk, maar ook heel prachtig. Dan kies ik toch voor het boek denk ik… met 0,1% voorsprong.

8: Lees je zelf ook en wie of wat is favoriet?

Ik ben een boekenwurm! Ik lees veel! Ik ben zeer gecharmeerd van de laatste twee boeken van Martine Bijl. Op dit moment ben ik de biografie over Willem Wilmink aan het lezen en heb ik een boek van Freek de Jonge thuis. Waar ik door beïnvloed ben zijn Martin Bril, Nico Dijkshoorn, Marjan Berk en Herman Finkers. Finkers is tevens favoriet, maar dat komt ook door mijn Almelose roots. Miranda Hart lees ik ook graag. Heerlijke Engelse humor! Fantasy lees ik ook nog regelmatig. Zo lees ik op dit momenten de Tweelingen-saga van Weis and Hickman.

9: Zit in je eigen dagelijks leven muziek net zo verweven als in het leven van de familie Kreel?

Ja! Mijn brein koppelt veel aan muziek. Vaak hoor ik vanzelf wel ergens een liedje bij. Bijvoorbeeld, ik zag een keer bij het rijden van 90 km/uur op een 80 km, nog net een flits uit een kastje. toen dacht ik meteen: I fought the law and the law won. (Oww nu zit dit nummer direct in ons hoofd! Haha bedankt Michiel!) Ik ben ook nog echt zo’n ouwerwetse vinylspaarder… Mijn spotify zeg ik altijd (dus toch wel een beetje Piet Kreel), maar ik heb ook de echte spotify wel hoor (en een beetje Tom kreel).

10: Als laatste willen we uiteraard proosten op je succes. Met welk drankje gaan we dit doen?

Een cappuccino! Of een rosé! Of een lekkere cocktail dat mag ook! Maarrrrr dan wil ik hem ook echt proosten met jullie! 🙂

MichielGeurtse

***Wij bedanken Michiel voor zijn tijd en te leuke antwoorden en natuurlijk willen wij heul graag in het echt proosten met een cocktail. Kom maar op met die datum! 🍸

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Samen praten met: Mariska Overman inclusief dubbele Winactie Gesloten!

MAriska Overman

Olaaaa het is woensdag 20 februari dus het is tijd voor de winnaars van Verdoemd! Whoooo te leuk weer om al dat enthousiasme te zien. Na alles gecheckt, en de lootjes geschreven te hebben, gaan we nu twee mensen heel blij maken. Komt-ie-dan-hè!

Linda Desle jij wint het ebook ennnnn

Demi Thijssen jij wint het fysieke exemplaar.

Willen jullie ons een mailtje sturen met de mail- en adresgegevens?

Samenlezenisleuker@gmail.com

Dan regelen wij de rest en kunnen jullie over niet al te lange tijd gaan genieten van een verdomd goed boek!

Wij bedanken nogmaals Uitgeverij De Crime Compagnie voor het mogelijk maken van deze mooie actie en Mariska voor het interview. 📚🥂🥂📚

—————————————————————————————————————————————–

In april 2017 maakte Nederland, en wij bij Samenlezenisleuker dus ook, kennis met Mariska Overman. Haar debuut Hoofdzaak viel gelijk meer dan in de smaak. Wat een kei goed debuut met Isabel in de hoofdrol. Daarna volgde Voltooid en waren we helemaal overtuigd. Dit is een auteur die we niet mogen vergeten.

Afgelopen januari verscheen haar derde thriller met de bijzondere Isabel in de hoofdrol, namelijk Verdoemd, en wat was die weer verdomd goed.

Recensie van Corina gemist? Kijk dan hier:

Corina las: Verdoemd-Mariska Overman****1/2

Tijd om weer even wat vragen te stellen natuurlijk. Ennnnn na het lezen van het interview, maak je ook nog eens kans op een fysiek exemplaar OF een ebook van deze gave thriller, dus blijven lezen hè!

Het interview:

1: Onlangs verscheen je derde thriller Verdoemd. Is het schrijfproces veranderd sinds je eerste boek?

Een beetje wel. Hoofdzaak schreef ik volledig zonder vooraf uitgedacht plan. Bij Voltooid had ik grofweg een idee, en bij Verdoemd heb ik nog iets meer vooraf uitgedacht. Vanwege de twee tijdlijnen die goed samen moesten vallen, was dat nodig.

2: Wij zijn nog lang niet klaar met Isabel. Hoeveel verhalen kunnen we nog verwachten met haar in de hoofdrol?

Wat mij betreft in ieder geval een vierde, en misschien daarna nog meer? Zolang er ontwikkeling mogelijk is in haar karakter, vind ik het leuk om te doen. Ik wil niet dat het uiteindelijk een herhaling van zetten wordt, dan schrijf ik liever iets anders.

3: Zou je ooit een ander genre willen schrijven? Of misschien een samenwerking met een andere auteur?

Een ander genre wel. Ik wil graag een feelgood schrijven (maar wel met een randje), en een roman. Een historisch mysterie staat hoog op mijn lijstje, die zit al een tijd in mijn hoofd, ik heb er al research voor gedaan in Weimar, Duitsland.

Een andere auteur….nee, ik vrees dat ik teveel de controle wil over het verhaal. Ik werk overigens nu wel met mijn man aan een non-fictie boek. Bij non-fictie vind ik samenwerken goed te doen. Het wordt een boek over de dood….(uiteraard 😉 )

collage mariska

4: Stel je verhalen worden verfilmd, wie zou dan de rol van Isabel “moeten” spelen volgens jou?

Carice van Houten vind ik wel een Isabel…

5: Zitten er in je personages dingen van jezelf of van mensen die je kent?

Absoluut. In Isabel zit wel iets van mij (vooral de moeilijke en ingewikkelde kanten, hahaha). In Peter zit wel iets van mijn man. En in andere personen zitten verschillende karaktertrekken van mensen die ik ken verspreid…

6: Heb je een favoriet moment om te schrijven?

Meestal in de ochtend. Maar als ik er zin in heb kan het eigenlijk op elk moment wel.

7: Als je schrijft heb je dan een vast plan en bijvoorbeeld het plot al in je hoofd, of is dat een proces wat tijdens het schrijven gebeurt?

Ik heb een vaag idee, meestal heb ik een beginzin in mijn hoofd, en dan begin ik gewoon. Al schrijvend ontstaat er van alles. En tussendoor denk ik soms weer een beetje vooruit, zeker als ik vast zit. Bij Verdoemd had ik het einde al vrij snel in mijn hoofd, en daar heb ik naartoe gewerkt.

***Wij bedanken Mariska natuurlijk voor haar tijd en antwoorden, en dan nu dankzij Uitgeverij De Crime Compagnie jullie kans op een fysiek of digitaal exemplaar! Wat te doen? *Opletmodus aan*

1: Wees of word lid en reageer op dit bericht in onze gezellige Facebookgroep Samenlezenisleuker en laat ons weten of je meedoet voor het fysieke exemplaar of voor het digitale exemplaar.

2: Geef Uitgeverij De Crime Compagnie je like via deze link:

De Crime Compagnie 

Als je dan toch bezig bent en het nog niet gedaan hebt, doe onze openbare pagina dan ook even je like via deze link:

Samenlezenisleuker

3: Heb een klein beetje geduld dan zullen wij op woensdag 20 februari de winnaars bekend maken whoohooo! 📚🥂🥂📚

Interviews, samen praten

images0XNRL1DO

Er komt weer een geweldig interview aan en Ka & Co proudly presenttttt..

Mariska Overman:

MAriska Overman

Mariska debuteerde in 2017 met de thriller Hoofdzaak. Corina was gelijk fan van hoofdpersonage Isabel. En nu in 2019 is onlangs het derde deel verschenen met deze eigenzinnige vrouw in de hoofdrol. Hoog tijd voor weer een leuk vragenrondje, stay tuned!

collage Mariska .jpg

Hou ons in de gaten, want dit is gewoon gaaf al zeggen we het zelf!   🙂

Groetjes Ka & Co.

naamloos (9)

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Samen praten met: Jasmine Muts inclusief Winactie! (Gesloten)

jasmine

 

Het is maandag 4 februari whoopppp en uit de te leuke reacties rolde dan de gelukkige winnaar van Het boek van Jasmine Muts.

Marij Brand gefeliciteerd!

Stuur je ons even via Samenlezenisleuker@gmail.com je adresgegevens? Dan regelen wij de rest en kun je (on)geduldig bij je brievenbus gaan liggen wachten 😁

Nogmaals een dikke dank aan Jasmine Muts en Uitgeverij Keytree voor het mogelijk maken van deze mooie actie!

————————————————————————————————————————————–

In december 2018 verscheen bij Uitgeverij Keytree  Het boek van Jasmine Muts. En natuurlijk waren wij benieuwd naar de mens achter deze columns die uit het leven gegrepen zijn. Dus we trokken de stoute klompen aan en vroegen haar wat kleine dingetjes. Ennnnnnn, heb je het interview gelezen dan kan je daarna kans maken op een exemplaar van dit mooie boek. Hoe? Dat lees je straks…

Het interview: 

1: Kun je ons in het kort vertellen wie Jasmine is en waarom ze is gaan schrijven?

Jasmine is een volwassen vrouw met werk, gezin, hobby’s en huisdieren. En de hoofdpersoon in mijn boek. Het is zéér autobiografisch, maar wel in een dik sausje van fantasie en humor. Dus Jasmine ben ik, maar eigenlijk zou jij of iedereen Jasmine kunnen zijn. Want wat Jasmine meemaakt is niet zo bijzonder, de herkenbaarheid, de korte teksten en de humoristische twist maken het bijzonder.

Ik ben gaan schrijven omdat ik eigenlijk niet anders kon. De verhalen borrelen in mij op en zoeken een uitweg. Meestal lig ik in mijn bed, nog voor de wekker afloopt, en schrijf iets over de vorige dag op. Ik sluit af met een stukje zelfspot of humor. Waarna ik rustig en met een leeg hoofd aan de nieuwe dag kan beginnen.

2: Je boek Het boek van Jasmine Muts verscheen eind 2018. Hoe spannend was dat en hoe kwam dit tot stand?

Ontzettend spannend! 

Ik werd eerder dat jaar vanuit het niets benaderd door een uitgever. Hoe stoer is dat? Ik had nog nooit serieus nagedacht om een boek uit te gaan geven. Het is zo moeilijk om bij een uitgeverij terecht te komen, dat was mij te veel moeite. Want behalve heel druk en ondernemend, ben ik ook heel lui. 

Maar nu werd ik opeens gevraagd. Hij bleek mij al een tijd te volgen op Facebook en wilde graag samen met mij een bundel uitgeven. Nadat alle afspraken gemaakt waren volgde er voor mij een periode van heel diep in mijn teksten duiken, en toen allerlei praktische zaken die heel belangrijk maar compleet nieuw voor mij waren zoals de opmaak, de kaft, illustraties (dank je wel Ilse Willems!) en daarna… viel ik opeens in een diep gat. Vanaf dat moment is het namelijk afwachten tot alles achter de schermen geregeld is. Ik ben daarom meteen aan deel twee begonnen. 

Tot de eerste boeken in een grote doos met een nog grotere gefantaseerde strik er omheen arriveerden! En dát is dan gaaf!!! Heel onwerkelijk, maar zo tof!  Ik ben met Mijn Lief (zo heet mijn man in het boek) het bos in gelopen met een fles bubbels en de bellenblaas, en heb huppelend de oren van zijn kop gekletst!

3: De titel laat niets te raden over, was dit een bewuste keuze?

Hahaha, ja behoorlijk nietszeggend he? Dit was mijn eerste ingeving en nadat ik heel veel verschillende andere titels geprobeerd had, paste deze titel voor mij het beste. Het past voor mij ook bij de inhoud: dit is gewoon wat het is. Niet meer en niet minder, en niet zo serieus bedoeld. Het is trouwens geen boek om in 1 keer uit te lezen. Stop het in je tas, leg het op de tafel of bij je bed, en lees af en toe 1 verhaaltje. Dat is het leukst. Hoewel voor sommigen erg lastig…

 

het boek van jasmine

4: In Het boek van Jasmine Muts staan columns gegrepen uit het leven met een vleugje waarheid zoals je op je website schrijft. Zou je ooit langere verhalen willen schrijven?

Ik heb wel eens een poging gedaan, maar ik denk dat dat op dit moment in mijn leven niet bij mij past. Wie weet wat de toekomst brengt, maar nu niet.

5: We keken even op je website natuurlijk, en hoe gaat het met het oefenen op het blaasinstrument? En welke is het geworden?

Ik ben begonnen op een saxofoon, omdat deze zo handig voor iedere toon een knopje heeft. Maar toen er behoefte binnen onze muziekgroep was aan een (schuif) trombone heb ik dat met net zoveel enthousiasme op me genomen. Dit instrument heeft mij inmiddels helemaal ingepalmd en hoewel ik het nog niet zo goed kan, heb ik altijd erg veel plezier tijdens het muziek maken. Zolang ik op tijd mijn mond hou of weet te playbacken, mag ik wel bij de vereniging blijven denk ik…

6: Heb je aan mensen waar het vleugje waarheid in je columns op gebaseerd is toestemming gevraagd om te publiceren of is het wel zo geschreven dat er geen herkenning meer mogelijk is?

Het meeste gaat over mijzelf, ik ervaar iets kleins en maak daar iets groots van. Of verhalen die ik hoor zet ik om, alsof ik ze zelf beleef. Het is zo geschreven dat de mensen over wie het gaat zichzelf er vaak niet in herkennen. Ik krijg reacties als: “ik zie het je gewoon doen” of “dat kan ook alleen jij zo oplossen” terwijl het verhaal gebaseerd is op iets wat ik van iemand anders heb. Hier kan ik dan stiekem erg om lachen.

Dus herkenning…ik denk dat dat praktisch onmogelijk is. En bij deze: mijn zoons zoals in het boek zijn ook volkomen fictief! Maar dat snapt iedereen die ze werkelijk kent.

7: Wij willen ten slotte graag met je proosten op het feit dat je je boek hebt uitgebracht. Met welk drankje gaan we dat doen?

Dat zijn natuurlijk de alcoholvrije bubbels! Wanneer ik daarna weer vrolijk verder door mijn leven huppel struikel ik tenminste (waarschijnlijk?) niet over mijn eigen voeten.

 

Nou en dan nu De Winactie! Hoe kan je winnen? Even de opletmodus aan dames en heren 😀

1: Geef onze Facebookpagina een like als je dat nog niet gedaan mocht hebben via deze link:

Samenlezenisleuker

2: Reageer onder dit bericht in onze gezellige Facebookgroep Samenlezenisleuker De Groep met je favoriete blaasinstrument. (Foto, gifje wat je maar wil)

En last but not least…..

3: Wacht geduldig tot maandag 4 februari want dan zullen wij de winnaars bekend maken!

Wij bedanken Jasmine voor haar antwoorden en tijd, en natuurlijk Uitgeverij Keytree voor het mogelijk maken van deze te leuke actie. Nieuwsgierig geworden naar deze uitgever en auteur? Neem eens een kijkje op deze Facebookpagina’s en geef ze ook even je like anders, wel zo leuk! 😀

Jasmine Muts

Uitgeverij Keytree

Samen praten met: Ilyo Hansen!

Ilyo Hansen

Wij lazen in 2018 de boeken van de Vlaamse auteur Ilyo Hansen en we hebben er zeker  van genoten. Gemist dat wij deze boeken lazen? Klik dan even de onderstaande links en wie weet maken we je nieuwsgierig.

Corina las: De verlossing-Ilyo Hansen ****

Karin las: Het Project-Ilyo Hansen****

Karin las: De Zonde-Ilyo Hansen***

Nog niet nieuwsgierig genoeg? Of juist extra nieuwsgierig naar de auteur achter deze verhalen? Nou dat komt mooi uit, want wij hebben haar een aantal vragen gesteld en daar kregen wij superleuke antwoorden op! Lees maar mee 😀

Het interview:

1: Wie is Ilyo gevangen in vijf woorden?

Doorzetter, gevoelig, gepassioneerd, onzeker, chaotisch, ongeduldig… oei, ik heb er zes.

2: Waarom heb je gekozen voor een pseudoniem?

Eenvoudig antwoord. Geen verborgen agenda. Mijn echte naam is Hilde De Rore en naar mijn gevoel bekt deze naam niet. Dus IL is afgeleid van Hilde en Johanna was de naam van mijn moeder. Ik ben beginnen te spelen met die twee namen en vond Ilyo Hansen wel mooi klinken. Achteraf dacht ik…toch een beetje Scandinavisch.

3: Wie of wat heeft je geïnspireerd om te gaan schrijven?

Ik schrijf al heel mijn leven. Ik was altijd een beetje een zwaarmoedig kind. Lachebekje aan de buitenzijde, maar innerlijk altijd een beetje balancerend op de rand van geluk-ongeluk. De dood heeft me altijd gefascineerd en beangstigd. Dus de uitspraak ‘Wie schrijft, die blijft’ heeft me zeker beïnvloed. Later waren het de boeken van Henning Mankell die me sterk inspireerden. Zoals hij schreef, wou ik het ook kunnen.

4: Kunnen mensen uit je omgeving zich wellicht per ongeluk herkennen in één van je personages?

Dat zou zeker kunnen. Elke fictie start bij non fictie. De mensen waar ik dagelijks mee omga inspireren me absoluut. Ik gebruik vooral hun persoonlijkheden en voeg er wat expliciete karaktertrekken aan toe. Ze kunnen zeker zichzelf herkennen, maar nooit helemaal. Dat vermijd ik. Sommigen zouden het dan te persoonlijk nemen. In positieve of negatieve zin. Ik wil dat iedereen van mijn boeken kan genieten. Ik wil mijn verhalen niet gebruiken om bepaalde conflicten via een omwegje aan te kaarten.

collage ilyo

 

5: Je hebt gekozen voor het genre thrillers. Zou je ooit wat anders willen schrijven?

Ik heb geprobeerd om een romantisch verhaal te schrijven, maar na twintigduizend woorden, kreeg ik het gevoel van BLHHH, te zoet. Er moet dringend iemand verdwijnen. Het hoeven geen moorden te zijn, maar intrige kan ik niet missen. Kinderverhalen zou ik nooit kunnen schrijven. Ik wijt dat aan het feit dat ik geen kinderen heb. YA misschien wel. De kloof tussen YA en volwassen verhalen is niet zo heel groot, maar ik zou waarschijnlijk zo nu en dan een rem moeten hanteren. Ik stop graag wat erotiek in mijn verhalen. Ik maak het graag wat pittig.

6: Is het in België makkelijker om voet aan de grond te krijgen als auteur dan in Nederland?

Geen flauw idee eigenlijk. Ik denk het niet. Ik heb twee jaar geleden een interview bijgewoond met ‘Moordwijven’. Eén voor één prachtige dames. Innerlijk en uiterlijk. Isa Maron vertelde me toen dat het in Nederland ook heel erg moeilijk is om door te breken. We hadden het dan natuurlijk enkel over thrillerauteurs. Ik zou juist verwachten dat het bij jullie makkelijker is. Nederlanders staan over het algemeen meer open voor alternatieve thema’s. Bij jullie lijkt alles bespreekbaar. Reguliere uitgeverijen bij ons zijn toch wel heel erg geneigd om enkel te investeren in één genre. Het detectiveteam dat op zoek gaat naar de moordenaar. 

7: Welke boek van eigen hand is je favoriet en waarom?

Dat is een moeilijke. Elk boek dateert uit een periode in mijn leven en elk boek is voor een stuk autobiografisch. Maar als ik dan toch moet kiezen, pik ik DeVerlossing. Om reden dat het mijn eerste kindje was. Op die manier doe ik geen afbreuk aan de rest.

8: Met welk drankje kunnen wij proosten op je al uitgegeven boeken en je eventuele volgende boek? Wij pakken vast een Leffe 😉

Daar moet ik geen seconde over nadenken. Een kriekenbiertje van Lindemans. Belgisch! Schol!!! 

 

Wij bedanken Ilyo voor haar tijd om onze vragen te beantwoorden en zeggen proost!!

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

 

 

 

 

 

Samen praten met: Sandra J. Paul / Joanne Carlton!

Sandra J Paul

Wij deden niet zo lang geleden mee aan de blogtour rondom Hart-Slag en waren erg enthousiast. En wat is er dan leuker om te doen dan de auteur een paar vragen te stellen? Niks toch? Blogtour gemist? Klik dan even deze link:

Blogtour – Karin las: Hart-Slag Joanne Carlton*****

Het interview:

1: Je schrijft zowel onder je eigen naam als onder een pseudoniem, waarom die keuze? En waarom ben je daar zo open over?

Ik schrijf niet onder mijn echte naam. Zowel Sandra J. Paul als Joanne Carlton zijn pseudoniemen. Sandra J. Paul ontstond in 2015, toen ik Het Eiland uitbracht, genoemd naar mijn peter en meter, die beiden overleden zijn. (Hij heette Paul, zij Johanna). Ik vond dit wel een mooi eerbetoon aan hen en ook een naam die je onthoudt.

Toen ik Engelstalig begon te schrijven, heb ik bewust gekozen om mijn alias te wijzigen, aangezien Amerikanen niet weten dat ik Belgische ben. Joanne komt uiteraard nog steeds van mijn meter, terwijl Carlton een variatie is op de achternaam van mijn partner. Het leek ons logisch om Joanne-vertalingen ook onder Joanne uit te brengen. In de toekomst zal alles wat eerst Engels wordt geschreven, onder Joanne verschijnen. Origineel NL-werk blijft onder Sandra verschijnen. Dit zal steeds een mix van de twee blijven.

1: You write your books under your own name as well as under a pseudonym. Why do you do this, and why are you so open about it?

 I don’t write under my own pen name. Both Sandra J. Paul and Joanne Carton are pseudonyms. Sandra J. Paul first saw the light of day in 2015 when I released The Island (Het Eiland). The name was a hommage to my godmother and godfather, who both passed away. (His name was Paul, hers Johanna). It’s also a name that you remember easily. When I started writing and publishing in English, I deliberately chose to change my international pen name. Most Brits and Americans don’t know that I’m Belgian. Joanne still derives from my godmother’s name, while Carlton is a variation on the last name of my partner in life. Once we decided to translate Heart-Beat, we also decided to publish it under the same name. In the future, everything I’ve written originally in English, will be published under Joanne Carlton, while original Dutch work will remain under Sandra, so it will always stay a mix of both.

2: Je schrijft zowel thrillers als YA. Is er nog een ander genre waar je iets mee zou willen doen?

Nog veel! Ik ben een allesschrijver. Als je me morgen vraagt om een bepaald genre aan te pakken en het past binnen mijn mogelijkheden, doe ik dat wel. Zo komt er in februari een eerste jeugdthriller uit (vanaf 9+). Ik heb recent in het Engels een End of the World-verhaal geschreven dat je niet in een categorie kunt plaatsen, maar momenteel deelneemt aan een screenplay-wedstrijd.

Ik zou graag nog eens een historisch verhaal schrijven ook. Waar ik zeker vanaf blijf, is Fantasy genre Lord of the Rings of Game of Thrones. Daar begin ik niet aan. Respect voor zij die het kunnen! Ook zware horror is niet echt mijn ding, maar heb wel al eens wat korte verhalen in het genre geschreven. In YA kan je ook nog alle richtingen uit. Daar staat nog wel wat op het programma, van een dystopisch verhaal tot een high school shooting.

2: You write thrillers and YA, but is there another genre you would like to explore?

There are tons! I consider myself an allround writer. If you ask me tomorrow to tackle a certain genre and it fits within my possibilities and range of interests, I’ll probably do it. For example: we’ll publish my first thriller for kids (10-12 years) in February. I also recently wrote an English End of the World-short story that you can’t put into a certain category. It’s currently participating in a screenplay contest and I’ve been asked to write a full novel from the same topic, basically expanding on it.

I would also like to write historical fiction some day. The genre I will never touch is Fantasy, Lord of the Rings or Game of Thrones-like. I won’t even think of venturing into that area. Respect for those who can! Graphical horror also isn’t really my thing, even though I wrote some short stories as a challenge in this genre.  YA can take you into all sort of directions. I have some things that I want to write there but haven’t touched so far: from dystopian to high school shootings.

3: Hart-Slag verscheen eerst in het Engels en is daarna vertaald. Hoe kwam het dat het zo liep?

Ik schrijf al jaren Engelstalige korte verhalen. Met Heart-Beat voelde ik dat de tijd rijp was om dit eerst in het Engels uit te brengen. Het was een uitdaging naar mezelf toe en een droom die eindelijk waarheid werd. Het voelde ook natuurlijk aan omdat het verhaal zich deels in de States en deels in Londen afspeelt, waardoor ik ook echt mijn ding kon doen daarmee. De vertaling naar Hart-Slag leek dan ook het logische vervolg. Heart-Beat werd samen met Kill Me Again, mijn tweede Engelse boek, uitgekozen voor The London Book Fair 2018, waar het werd voorgesteld aan talrijke bezoekers.

Daarnaast bereikte Kill Me Again ook de jaarlijkse Author Club Anthology selectie, waar het samen met twee andere boeken werd voorgesteld. Ik ben dan ook in april naar Londen getrokken om de beurs bij te wonen, wat een geweldige ervaring was. Ik blijf dus zeker ook in het Engels pennen. Mijn volgende thriller zal simultaan in het Engels en Nederlands uitgebracht worden.

3: Hart-Slag appeared in English first and was translated later on, how did that happen?

I’ve been writing English short stories for years. Heart-Beat just felt like the right story to write and publish in English first. It was a challenge for me and a dream that finally came true. It also felt natural since the story plays out partially in the US and partially in London, which gave me a lot of freedom. The translation towards Hart-Slag seemed like the logical thing to do, especially since it was a hommage to my father and sister, who of course were Belgian. Heart-Beat, as well as the YA-thriller Kill Me Again, were selected for the The London Book Fair 2018, where they were introduced to a large audience.

Besides that, Kill Me Again was selected for the annual Author Club Anthology, alongside two other novels. I went to London in April as a guest at the Book Fair, which was an amazing experience. As said before, I will continue to write in English. My next thriller is currently being edited and will most likely be published simultaneously in Dutch and English.

4: Als je schrijft hoe doe je dat dan? In complete stilte of?

Haha nee, met drie zonen in huis bestaat absolute stilte hier niet. Ik kan eigenlijk in alle omstandigheden schrijven, maar liefst van al zet ik mijn hoofdtelefoon op en luister ik naar ambient of film muziek. Ik heb vaste Spotify playlists en gebruik die naargelang mijn mood. Soms zijn mijn kids TV aan het kijken en kijk ik gewoon mee terwijl ik schrijf. Ik kan niet werken in volledige stilte.

4: When you write, how do you do it? In complete silence, or?

No ;), with three sons, absolute silence does not exist in my home. I can write in all sorts of circumstances, but I prefer to write with my headset on, while listening to ambient or film music. I have set up Spotify Playlists that I select depending on the setting of the book or my mood. Sometimes my kids are watching television and I’ll be watching while writing. I can’t work in complete silence.

5: Welk boek las je zelf pas geleden welke je van de sokken blies? Heb je een favoriet genre?

Goh, er zijn er zoveel. Stephen King is voor mij een idool, nog altijd. Geweldige auteur, jarenlang. Christine is en blijft een persoonlijke favoriet. Zijn boek rond Kennedy is gewoon machtig. Jodi Picoults 19 Minutes is ook zo eentje dat me altijd bij zal blijven. Jodi draag ik een warm hart toe, haar boeken zijn nog steeds toppers.

Raar maar waar, ik ben ook grote fan van het spionage-genre. De auteur Vince Flynn, die het personage Mitch Rapp in het leven riep, stierf een aantal jaar geleden. Kyle Mills, een auteur die door de familie werd aangesproken om de reeks verder te zetten, doet dit fantastisch en heeft de reeks een nieuw leven gegeven. Zijn recente boek Red War is een van de beste uit de reeks. Mijn persoonlijke favoriet uit de hele reeks is Consent To Kill. 

5: Which book did you recently read that blew your mind? Do you have a favourite genre?

Pfew, there are so many. Stephen King will always remain my idol. He’s a fantastic author and has been for years; I grew up with the man. Christine is and remains a personal favorite of mine. His Kennedy-book is just phenomenal.  Jodi Picoult’s 19 Minutes is also one of those books that has stuck with me for a long time. I’m very fond of Jodi; her books are still massive.

Strange but true, I’m also a fan of the spy-genre. The author Vince Flynn, who created the character of Mitch Rapp, died a couple of years ago. Kyle Mills, an author who was selected by Vince’s family to continue the series, is doing a wonderful job continuing the series.  I even got to interview the man recently, which was fantastic. His recent book Red War is one of the best in the series, while Consent to Kill remains my alltime favorite.

Hart-Slag

6: Heb je in Hart-Slag zelf een favoriet personage?

Aanvankelijk was mijn favoriet Jasper, maar toen ik met Sam aan het spelen was begon zij bijna een eigen leven te leiden en eindigde ik met een enorm zwak voor haar. Laat me niet kiezen tussen Sam en Jasper.

Ook Max en Jonathan zijn twee mannen die me nauw aan het hart liggen. Ik wilde geen cliché-homokoppel in het boek, maar twee mannen met een sterke relatie en een uitgesproken mening. Daar ben ik (hoop ik toch!) wel in geslaagd. Beiden spelen op hun manier het geweten van Jasper en Sam. Maar evengoed hou ik ontzettend veel van Jaspers ouders en Sarah, Sams pleegmoeder. Hun rollen zijn kleiner maar uiterst belangrijk in het verhaal. Eigenlijk hou ik van hen allemaal ..

6: Do you have a favourite character in Hart-Slag?

At first, Jasper was undoubtedly my favorite, but when I started experimenting with Sam’s character and behavior, she basically started leading her own life. I ended up with a huge weakness for her. Don’t make me choose between the two of them; I love them both.

Max and Jonathan are two men that I’m very fond of too. I didn’t want a cliché gay couple in the book, but two men with outspoken opinions and a very strong, steady relationship. I think (I hope!) that I have succeeded in doing that. They basically represent Jasper’s and Sam’s conscious, making them question their often very emotional actions. But I love Jasper’s parents and Sarah’s foster mom too.. Their parts are smaller in the book, but still quite significant for the story. To be honest, I love them all ;).

7: Hoe moeilijk of fijn was het om Hart-Slag te schrijven?

Hart-Slag was het mooiste én het moeilijkste dat ik ooit heb geschreven. Mooi in de zin van: ik wilde absoluut een boodschap overbrengen en de vele reviews bewijzen me dat ik daarin geslaagd ben.

Toen mijn vader en zus overleden, heb ik een moeilijke tijd doorgemaakt. Er was niet alleen die situatie, maar ook alles wat er zich nog meer afspeelde in mijn leven, wat ik hier liever niet vertel. Een jaar of zo nadien, besefte ik dat ik al veel te lang mijn eigen dromen had uitgesteld om alsmaar te werken. Onze levens leken alleen maar uit werken te bestaan, en ik had altijd excuses om niets te doen rond mijn boeken, verhalen, schrijven. Ik was er te bang voor, had teveel werk, te weinig tijd, enz. enz. Tot mijn partner me netjes op de feiten drukte en zei : NU is het je moment en dat was ook zo. Ik begon opnieuw te schrijven en het voelde gewoon goed aan, alsof mijn leven eindelijk compleet was.

Ik schreef de eerste ruwe versie van Hart-Slag nadat Het Eiland, mijn debuut, uitkwam en deed er niets mee. Dan herwerkte ik het weer. En weer. En dan bleef het weer liggen. Ik wist waarom, ik was te emotioneel om veel over dit boek te praten en wist dat als iemand het niet goed zou vinden en me dat ook zou zeggen, ik dit moeilijk zou kunnen verwerken. Toen Heart-Beat er eindelijk was, viel alles netjes als een puzzel in elkaar. Toen wist ik dat ik klaar was om de confrontatie met de buitenwereld aan te gaan.

Daarnaast was het verhaal ook het moeilijkste, omdat ik regelmatig diep in mijn eigen emoties moest gaan graven. Er zijn een paar ontzettend belangrijke scènes op het einde van het boek (die ik hier niet kan vertellen) die ik echt al huilend heb geschreven. Mijn allerlaatste hoofdstuk schreef ik op een zondagochtend om zeven uur, toen mijn gezin nog in bed lag. Ik had dagenlang aan dit boek gewerkt om de laatste versie af te werken en sliep er zelfs niet van. Toen het laatste deel eraan kwam, zat ik dus te wenen voor mijn laptop, maar het voelde aan als de perfecte afsluiter van alles wat er gebeurd was.

Toen ik de Nederlandse versie afwerkte, heb ik weer een potje gehuild. Zelfs als ik nu aan die scènes denk, staan de tranen in mijn ogen, maar op een goeie manier. De tumor die Jasper in zijn hart heeft, is een combinatie van de hartaanval die mijn zus kreeg en de kanker van mijn vader. Dat moest er zo in. Daarom is mijn motto nu: Live your dreams. Doe je ding en zoek geen excuses. Zorg dat je gelukkig bent met wat je doet en geniet ervan!

7: How hard or nice was it to write Hart-Slag?

Hart-Slag/Heat-Beat was the most beautiful and at the same time the most difficult story I’ve ever written. Beautiful in the sense that I wanted to bring a message. The many comments and reviews prove that I succeeded in doing just that.

When my father and sister passed away, I went through a difficult time. There wasn’t just that situation, but also everything that played out in my life at the same time, which I’d rather not share. A year or so later, I realized that I had been postponing my dreams for way too long. I was working all the time, but not loving. Our lives consisted only of work and I always found excuses not to write stories or books. I was too scared, had too much work, too little time, … Until my partner in life told me bluntly that this was my time and I had to do it NOW, which was true. So I started writing again and it felt good, as if my life was now complete.

I wrote the first rough draft of Hart-Slag after Het Eiland was published and did nothing with it. Then I rewrote it a couple of times and kept it aside again. I knew why of course: I was still way too emotional to even talk about the book. I also knew that if someone told me that it sucked, I would have a hard time dealing with it. When Heart-Beat finally came, everything fell together like the pieces of a puzzle. I was ready to confront any comments and deal with harsh criticism, should that come. 

Apart from that, the story was also the most difficult thing to write, because I had to dig deep into my own emotions all the time. There are a few very important scenes towards the end of the book (which I can’t share here) that I wrote crying. My very last chapter was written on a Sunday morning at seven a.m., while my family was still asleep. I had been working for days in a row to finish this book’s final version and didn’t sleep because of it. When the last part arrived, I sat down crying in front of my laptop, but it felt like the perfect closure.

When I finished the Dutch version, I repeated that again ;). Even when I think about those scenes now, I have tears in my eyes, but in a good way. The tumor in Jasper’s heart comes from a combination of the heart attack that killed my sister and my father’s cancer. This had to go in like that. My motto in life is now: Live your dreams. Do your own thing and stop looking for excuses. Make sure that you’re happy with everything that you do in life and enjoy it! 

8: De recensies voor Hart-Slag zijn overwegend zeer lovend. Met welk drankje gaan we proosten op dit succes?

Met een kopje groene thee. Ik ben geen wijndrinker of champagnedrinker.

Tea, Cats and Books, dat is mijn motto in het leven. Dat, en gewoonweg genieten van elke dag, met de mensen waar je om geeft. Een cliché, maar wel een waar we in onze huidige maatschappij te weinig aandacht aan besteden.

8: The reviews of Hart-Slag have been very praising. With what kind of drink will we celebrate this success?

With a cup of green tea ;). I don’t drink wine or champagne.

Tea, Cats and Books: that’s my motto in life. That, and simply enjoy every single day with the people you care about. A cliché, but one that gets too little attention in our society these days. We’re all so busy doing, that we often forget how to live.

That’s the message I want to give to anyone reading Heart-Beat/Hart-Slag.

Wij bedanken Sandra/Joanne voor de leuke en uitgebreide antwoorden en kijken zeker uit naar een volgend boek. Onder welke pseudoniem dan ook!

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Samen praten met: Alison Belsham van De tattooverzamelaar!

Alison

Whoooop daar zijn we dan met ons interview met de auteur van de geweldige thriller De tattooverzamelaar. In de groep alleen maar enthousiaste reacties tot nu toe en ook onze Karin was heel enthousiast! Recensie gemist? Klik dan even deze link:

Karin las: De tattooverzamelaar-Alison Belsham****1/2

Het interview:

1: Can you tell us who Alison Belsham is in five words?

A writer with a tattoo!

1: Kun je ons in vijf woorden vertellen wie Alison Belsham is?

Een schrijver met een tattoo!

2: With your debut The Tattoo Thief you won a big prize in Scotland. How special does that feel? How many publishers did you contact before you got a contract?

Very early on, when I was still thinking about the plot for The Tattoo Thief, I entered a competition called Pitch Perfect at the Bloody Scotland Crime Writing Festival. Out of many applications, eight people were chosen to pitch their work-in-progress to a panel of publishers and agents, to be given professional feedback. When I found out I was one of the eight chosen, I felt like I had won – getting professional feedback is a precious opportunity. On the day, I had three minutes to tell the panel and an audience about my book. I was surprised and delighted when the panel said that I had won – and after that things moved fast. A couple of days later, my agent Jenny Brown offered to represent me, even though the book was not yet written, and by the time I had three chapters, I had a publishing deal with Trapeze, one of the publishers who had heard the pitch! All beyond my wildest expectations!

2: Met je debuut De tattooverzamelaar won je een prestigieuze prijs in Schotland. Hoe speciaal is dat? En hoeveel uitgevers heb je benaderd voor je een contract kreeg?

Helemaal in het begin, toen ik nog aan het nadenken was over het plot van De tattooverzamelaar, deed ik mee aan een wedstrijd genaamd ‘Pitch Perfect’ bij het Bloody Scotland Crime Writing Festival. Uit de vele deelnemers werden 8 mensen geselecteerd die hun werk in wording mochten pitchen voor uitgevers om professionele feedback te krijgen. Toen ik er achter kwam dat ik één van de acht was, had ik het gevoel dat ik had gewonnen! Professionele feedback is een groot goed.

Op de dag zelf had ik drie minuten de tijd om het panel en het publiek te vertellen over mijn boek. Ik was verrast en blij toen ik hoorde dat ik had gewonnen en vanaf dat moment ging alles heel snel. Een paar dagen later belde mijn agent Jenny Brown dat hij mij wilde vertegenwoordigen, ook al was het boek nog niet geschreven. Tegen de tijd dat ik drie hoofdstukken had geschreven had ik een contract bij Uitgever Trapeze, één van de uitgevers die bij de pitch aanwezig was. Echt voorbij mijn wildste dromen!

3: Who or what was your inspiration for this story?

I had wanted to get a tattoo for a very long time. Finally, in 2015, I plucked up the courage and flew to Berlin to see a tattoo artist whose work I admired. The night after my first tattooing session, I lay in bed, unable to sleep. I thought to myself, ‘Now I have my tattoo – and no one can take it away from me.’ A moment later, the writing part of brain answered back, ‘But what if they did?’ This was the genesis of the idea that became The Tattoo Thief – a dark thriller about a killer who cuts beautiful tattoos from his victims to turn into works of art.

3: Wie of wat gaf je de inspiratie voor dit verhaal?

Ik wilde al heel lang een tattoo. In 2015 had ik eindelijk al mijn moed bij elkaar verzameld en ben ik naar Berlijn gevlogen om een tatoeëerder op te zoeken waar ik het werk van bewonder. De nacht na de eerste tattoo-sessie lag ik in bed en kon ik niet slapen. Ik lag wakker en dacht “Nu heb ik een tattoo en dat kan niemand meer van me afpakken.” Nog geen moment later nam de schrijverskant van mijn hersenen het over en vroeg zich af “maar wat als dat wel kan?” Dit was het eerste idee voor De tattooverzamelaar – een donkere thriller over een moordenaar die prachtige tattoos afsnijdt om te verwerken in een kunstwerk.

4: How long did it take to write The Tattoo Thief?

Because I was able to sell the book before I’d really written it, I was then on a tight deadline to get it completed, so I did the first draft in four months.

4: Hoelang heb je gedaan over het schrijven van De tattooverzamelaar?

Omdat ik het boek kon verkopen voor ik het daadwerkelijk geschreven had, zat ik aan een strakke deadline om het af te maken, dus had ik het eerste manuscript in vier maanden af.

DeTattooverzamelaar

5: If you‘re writing how should we picture you? In complete silence or with some background music?

I really like to have complete silence when I’m writing – I find that music interferes with hearing the words in my head. However, I don’t need to write in any one particular place. I use all the rooms in my flat for writing and often write in the library or in coffee shops – I find that I like the variety when it comes to locations.

5: Hoe treffen we je aan als je aan het schrijven bent? In complete stilte of met bijvoorbeeld een muziekje op de achtergrond?

Ik vind het heerlijk om in complete stilte te schrijven, muziek overstemt de woorden in mijn hoofd. Maar ik heb daarentegen geen vaste plek nodig om te schrijven. Ik schrijf in alle kamers van mijn flat en vaak ga ik naar de bibliotheek of een koffiehuis om te schrijven. Ik zie dan bij mezelf dat ik de variatie qua locaties fijn vind.

6: This is going to be a trilogy, so how far are you with part two? Can you tell us a little bit about it?

I’m currently editing the second part of the trilogy. Book two is called Poison Ink. Here’s the description of it:

Poison Ink :

He leaves his victims fighting for life,

And with the mark of death…

After old remains resurface in a heatwave, a young woman is attacked and left fighting for her life in hospital. 24 hours later she dies and a deadly tattoo is discovered on her body.  When another young woman disappears, Detective Francis Sullivan and his team fear a serial killer walks the streets of Brighton.  His team identify a suspect, Alex Mullins, son of his lover, Marni. Can Francis forget their shared past and save the next victim before it is too late?

6: Dit is het eerste deel van een trilogie. Hoe ver ben je al met deel twee en kan je ons daar al wat over vertellen?

Op het moment ben ik de laatste hand aan het leggen van Het tweede deel van de trilogie. Het tweede deel zal Poison Ink gaan heten. Hieronder de omschrijving:

Poison Ink :

Hij laat zijn slachtoffers achter, vechtend voor hun leven,

En met de markering van de dood…
Nadat oude stoffelijke resten opnieuw naar boven komen in een hittegolf, wordt een jonge vrouw aangevallen en eindigt ze, vechtend voor haar leven, in het ziekenhuis. 24 uur later sterft ze en wordt er een dodelijke tattoo op haar lichaam ontdekt.
Nadat een andere jonge vrouw verdwijnt, zijn Detective Francis Sullivan en zijn team bang voor een seriemoordenaar in de straten van Brighton.
Zijn team identificeert een verdachte: Alex Mullins, zoon van zijn geliefde Marni. Kan Francis hun gedeelde verleden vergeten en het volgende slachtoffer redden voordat het te laat is?

7: The Tattoo Thief is a big success and in our group we only see positive reviews. We’ll gladly toast with you on that success! With which drink should we do that?

I am a big fan of gin and tonics – so maybe in honour of that you could toast the book with Jenever!

7: De tattooverzamelaar is een groot succes en in onze groep zien we alleen maar lovende recensies. We willen dan ook graag met je proosten op dit succes! Met welk drankje mogen we dat doen?

Ik ben een groot fan van Gin-Tonic, dus misschien in de geest daarvan kunnen we proosten op het boek met jenever!

Wij willen Alison ontzettend bedanken voor haar tijd en de mooie antwoorden. Had je deze nog niet op je NTL? Gauw noteren dan!