Karin las: De witte kamer-Samantha Stroombergen***1/2

witte kamer

Met dank aan Uitgeverij Meulenhoff Boekerij voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Samantha Stroombergen

Uitgever: Boekerij

Aantal pagina’s: 365

Genre: Thriller / NUR 330

Verschijningsdatum: juni 2018

Over de auteur:

Samantha Stroombergen (1990) studeerde Nederlandsen journalistiek aan de Universiteit Leiden. Ze werkt als copywriter op de Digital-afdeling van de KLM. Daarnaast is ze recensent bij Hebban. De witte kamer is haar thrillerdebuut.

( www.boekerij.nl )

Achterflap:

In een park in Leiden doet een wandelaar een schokkende vondst: een uitgemergeld lichaam met het cijfer 5 in zijn buik gekerfd. Het slachtoffer was journalist bij een bekend opinietijdschrift, verdween enkele maanden daarvoor en liet een afscheidsbriefje achter. Rechercheur Léon Coeur is geschorst vanwege een schietincident en moet zich eigenlijk gedeisd houden, maar ziet deze moordzaak als zijn kans om te bewijzen dat zijn team niet zonder hem kan. Hij besluit de hulp in te roepen van zijn nichtje Hanna, die criminologie studeert.

Als blijkt dat de journalist is onderworpen aan een wrede Midden-Oosterse marteltechniek, opsluiting in een volledig witte kamer, vermoeden ze dat hij te veel wist over de recente terroristische aanslag in Amsterdam. Was hij een complot op het spoor? Was de werkelijke dader van de aanslag wel de vluchteling die samen met de bom tot ontploffing kwam? Stukje bij beetje komen Léon en Hanna dichter bij de angstaanjagende waarheid.

Mening:

Samantha trapt af met een pakkend proloog. Het is direct duidelijk dat er actuele thema’s aangehaald gaan worden;  “Allahu akbar!”, een aanslag it is. Nu is dit niet direct mijn favoriete thema om over te lezen, maar het wordt als rode draad prima verweven in dit gevarieerde verhaal, zoals zal blijken.

Vanaf nu gaat het verhaal verder met in de hoofdrollen Hanna en Léon. De onderlinge band is sterk en wordt op een mooie manier gebracht. Deze karakters worden prima uitgediept, achter een ieder van hun steekt een extra en ook indrukwekkend verhaal, en uiteraard houden zij zich bezig met een eigen onderzoek naar de gruwelijke dood van de journalist, Jeffrey Holt. Jeffrey…door middel van flashbacks word je zelf ook De witte kamer ingetrokken en mennnn dat is gruwel.

In een prettige en filmische schrijfstijl worden de meerdere en knap verzonnen lagen neergezet en er is daarnaast voldoende spanning met piekende gedeeltes. Richting einde ben ik iets minder onder de indruk. Waar de ene gebeurtenis aanvoelt als de voorspelbare inkopper, is het verrassende element naar mijn smaak dan net te vergezocht. Dit deed niks af aan het leesplezier verder en petje af. Wat een prima thrillerdebuut!

Conclusie:

Drie en halve sterren voor De witte kamer.

Karin Meinen.

Samen wachten op, om te recenseren..

collage juni 2018

Oi oi oi en ook juni wordt weer een heelijke leesmaand in Drenthe en Noord-Holland! Wat komen er toch weer een fijne boeken onze kant op, life is gooddd.

**Op 8 mei verscheen bij Uitgeverij Marmer de thriller Grote zus van de Scandinavische auteur Gunnar Staalesen. Dit 21ste deel met Varg Veum in de hoofdrol gaat in Noord-Holland gelezen worden en Co is heel benieuwd of de vergelijking met Jo Nesbø terecht is… stay tuned!!

**Op 5 juni verschijnt bij Uitgeverij Boekerij de debuut thriller van Samantha Stroombergen De witte kamer en whooohooo hij gaat in Drenthe op de mat vallen, want jullie weten het wel hè… wij  zijn fan van debuten!!!

**12 juni verschijnt de nieuwste thriller van de Queen of Crime Karin Slaughter Gespleten bij Uitgeverij HarperCollins Holland Als groot fan zijn Ka & Co dan ook mega blij dat we deze op mogen pakken ter recensie!! Whoooooooop.

Over Grote zus :

Privédetective Varg Veum uit het Noorse Bergen krijgt bezoek van een vrouw die zich tot zijn verbazing voorstelt als zijn halfzuster. Maar ze is niet gekomen om de familiebanden aan te halen, ze wil dat hij haar petekind zoekt, de 19-jarige Emma, die naar Bergen is vertrokken om daar te studeren. Na haar verhuizing uit het studentenhuis is ze spoorloos verdwenen zonder een adres achter te laten. Het onderzoek voert Veum naar het ruige kustgebied tussen Bergen en Haugesund waar een criminele motorbende de lakens uitdeelt. Veum zou Veum niet zijn als hij zich door bruut geweld laat afschrikken. Maar dan neemt de zaak een onverwachte wending, die hem ook persoonlijk raakt.

Over De witte kamer :

In een park in Leiden doet een wandelaar een schokkende vondst: een uitgemergeld lichaam met het cijfer 5 in zijn buik gekerfd. Rechercheur Léon Coeur is direct gefascineerd: het slachtoffer was journalist bij een bekend opinietijdschrift, verdween enkele maanden daarvoor en liet een afscheidsbriefje achter. Léon is geschorst vanwege een schietincident en moet zich eigenlijk gedeisd houden, maar ziet deze moordzaak als zijn kans om te bewijzen dat zijn team hem nodig heeft. Hij besluit de hulp in te roepen van zijn nichtje Hanna, die criminologie studeert. Als blijkt dat de journalist is onderworpen aan een wrede Midden-Oosterse marteltechniek, opsluiting in een volledig witte kamer, vermoeden ze dat hij te veel wist over de recente terroristische aanslag in Amsterdam. Was hij een complot op het spoor? Zou het kunnen dat de werkelijke dader van de aanslag niet de vluchteling was die samen met de bom tot ontploffing kwam? Stukje bij beetje komen Léon en Hanna dichter bij de angstaanjagende waarheid.

Over Gespleten :

Andrea Cooper kent haar moeder door en door. Ze weet dat Laura een onopvallend maar tevreden bestaan leidt en nooit iets voor haar verborgen zou houden. Maar wanneer het restaurant waar Andrea en Laura elke week lunchen onder vuur wordt genomen en een doodgewone middag verandert in een bloedbad, ziet Andrea een heel andere kant van haar. Een kant die mijlenver verwijderd is van de kalme zachtmoedigheid die ze van haar moeder kent. De koelbloedigheid waarmee Laura de schutter overmeestert en doodt, verbijstert Andrea. Dan blijkt dat de schutter het op haar moeder gemunt had. De politie wil weten waarom, maar Laura weigert elke medewerking. Ze vraagt Andrea zelfs om haar te helpen allerlei sporen uit te wissen. Zo ontdekt Andrea dat haar moeder zich al dertig jaar schuilhoudt onder een andere naam en dat alles wat ze over haar verleden heeft verteld gelogen is.

Wat heeft Laura op haar geweten? Waarom zien anderen haar liever dood dan levend? En kun je iemand nog vertrouwen als die een volslagen vreemde blijkt te zijn ook als diegene je moeder is?