Coenraad las: Woensdag-Mathijs Duyck***

Woensdag

Gastrecensie:

Titel: Woensdag

Auteur: Mathijs Duyck

Genre: Roman

Uitvoering: Paperback

ISBN: 9789022332955

220 pagina’s|Uitgeverij Manteau|2016

3***

Een vriendengroep die na verloop van tijd is doodgebloed leeft met de herinneringen vanuit het verleden. Ze komen bijeen op oudejaarsavond en dat verloopt niet geheel van wat men ervan had verwacht. Het wordt een avond waarin de spanningen hoog oplopen met een felle uitbarsting tot gevolg. Dan worden de gemoederen gesust en cadeaus worden uitgewisseld. Fred en Marjan – hun relatie is inmiddels stukgelopen – krijgen een cadeaubon voor een parachutesprong. Als dat maar goed gaat…

Het boek is in vieren opgedeeld en in de eerste drie delen wordt de historie van de vriendenclub belicht. Fred is daarin voornamelijk aan het woord en je leest het vanuit zijn visie. Het vierde deel staat op zichzelf en draait om Hans, een stand-up comedian, die zijn vrienden flink op de hak neemt, maar wel met veel humor.

Aan de schrijfstijl is goed te merken dat de auteur een docent Nederlands is.Vloeiende zinnen zijn prachtig opgebouwd en laten je als lezer genieten van de Nederlandse taal. Mathijs Duyck heeft in zijn debuut Woensdag een groep van mensen neergezet die uiteindelijk in een sleur zijn terecht gekomen. Door dat onder de loep te nemen komen vriendschap, humor, sarcasme, melancholiek en vooral triestheid aan bod.

Voor mij zijn de personages toch te oppervlakkig gebleven, waardoor ik me niet volledig in hun zielen heb kunnen inleven.

Coenraad de Kat.

Samen wachten op, om te recenseren

Collage Maart 2017 deel 2

Whooooo daar zijn we weer! Deze vier parels komen onze kant op ter recensie! Jullie snappen dat wij weer een dansje doen op our slippers en wooden shoes!

**25 maart aanstaande verschijnt bij Uitgeverij Ellessy het thrillerdebuut Evenwicht van Jacqueline Coppens. Voor het verschijnen is dit debuut al genomineerd voor de Coffee Company Book Award, een literaire prijs voor het beste manuscript van niet eerder gepubliceerde schrijvers.

Onze Karin gaat naar de boekpresentatie en mag dit debuut daarna van een recensie voorzien. Is dat tof of is dat tof?

Over Evenwicht:

In Evenwicht heeft Marli na een moeilijke jeugd haar leven weer op orde en wil ze eindelijk iets aan haar overgewicht doen. In het Oostland ziekenhuis, waar ze op de medische registratie werkt, worden sinds enige tijd maagverkleiningen uitgevoerd door dokter Van de Boom, een alom geprezen chirurg. Marli wil meer weten over deze ingreep en duikt wat dieper in de patiëntendossiers, maar komt dan tot een schokkende ontdekking. Als ze meerdere bedreigingen ontvangt, beseft ze dat iemand niet zo blij is met haar gesnuffel. Moet ze de waarheid naar buiten brengen en tegen welke prijs? Wie kan ze nog vertrouwen?

**Bij Uitgeverij De Crime Compagnie komt op 13 april ook een thrillerdebuut uit! Hoofdzaak van Mariska Overman it is! We love thrillers en debutanten dus hoe tof dat we ook deze op mogen pakken voor een recensie!

Over Hoofdzaak:

Specialist Postmortale zorg Isabel Dieudonné heeft twee jaar geleden haar werk als rechercheur vaarwel gezegd na een heftige zaak. Tot nu. Haar halfbroer, rechercheur David Nichols, roept haar hulp in als hij een hoofd op zijn keukentafel vindt. Van wie is dat hoofd? Waarom ligt het in zijn keuken?

**14 april verschijnt bij Uitgeverij LetterRijn de nieuwste thriller van Melissa Skaye, In Onschuld. De presentatie is de dag ervoor in Hoorn en met een beetje mazzel gaat Corina het lukken om die bij te wonen. Of dat lukt is nog even een werkgerelateerd probleempje maar de recensie komt er in ieder geval!

Over In Onschuld:

Yara de Best is een 31-jarige single, woonachtig in Hoorn, wiens leven op z’n kop komt te staan als ze op een dag wakker wordt i n haar eigen achtertuin. Ze is bont en blauw, schaars gekleed en smerig en kan zich niet herinneren hoe ze daar terechtgekomen is.Ze komt in contact met Kyle Hendriks, een oude bekende die hypnotherapeut is.

Door middel van hypnose komt ze langzamerhand te weten wat haar voor gruwelijks is overkomen.Yara is door een vreemde in het donker gevangen gehouden en gedwongen in haar verleden te duiken, terwijl ze het juist al jarenlang krampachtig probeert te negeren. Elke keer als haar ontvoerder Yara door middel van kernwoorden dwingt na te denken, krijgt haar losbandige leven betekenis. De sleutel van haar lot ligt in het verleden en hangt samen met haar tot dan toe altijd best bewaarde, grootste geheim.

**Bij A.W. Bruna Uitgevers verschijnt op 18 april de nieuwste van Liane Moriarty, je weet wel, van de bestsellers Grote kleine leugens en Het geheim van mijn man. Heel benieuwd zijn we of de verwachtingen van deze uitkomen! So stay tuned….:)

Over Bijna echt gebeurd:

Sam en Clementine hebben een mooi, maar druk leven: twee jonge dochters, een verantwoordelijke baan voor Sam en de hectiek van een belangrijke auditie voor Clementine, die celliste is. Van jongs af aan is Clementine bevriend met Erika. Een enkele blik tussen hen kan een complete conversatie vervangen. Maar hun vriendschap is gecompliceerd.

Als Clementine en Sam op bezoek gaan bij Erika en haar man Oliver, en hun buren iedereen onverwachts uitnodigen voor een barbecue, zegt Clementine dan ook snel ja. Het gezelschap van de levenslustige buren lijkt haar een welkome afleiding.

Twee maanden later vragen Clementine en Sam zich steeds weer af: wat als we nooit naar die barbecue waren gegaan?

 

Samen Gelezen-Karin & Corina: Spaans bloed-Felicita Vos****1/2

Spaans bloed juist

Met dank aan Uitgeverij De Kring voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Felicita Vos

Uitgever: De Kring

Aantal pagina’s: 288

Genre: Roman

Verschijningsdatum: 9 maart 2017

Over de auteur:

Felicita Vos is dochter van een Roma-vader en een Nederlandse moeder. Haar schrijverschap kenmerkt zich door een grote maatschappelijke betrokkenheid. Haar non-fictieboek Blauwe haren, zwarte ogen (2008) gaat over de Roma-cultuur. In Addergebroed onderzoekt ze taboes als vrouwenhandel en darkrooms. Haar romandebuut Duivelsklauw (2014) beschrijft een bijzondere familiegeschiedenis waarin de Roma- en de Nederlandse cultuur botsen. Spaans bloed is op 9 maart verschenen.

( Bron: http://www.uitgeverijdekring.nl )

Cover:

Karin:

Een vrouw met lang haar, balancerend voor de wind. Ik vind de cover passend en heel mooi, net als de titel.

Corina:

Intrigerend een vrouw op een reling, hoe strookt dat met de titel??

Achterflap:

Sommige familieschandalen kunnen beter geheim blijven…

Livia is net partner geworden van een prestigieus architectenbureau als een raadselachtig telefoontje uit Madrid haar zorgvuldig opgebouwde leven ontwricht. Haar tante Pilar, die ze al jaren dood waande, is ernstig ziek en wil haar laatste dagen met Livia doorbrengen. Ze had zich heilig voorgenomen geen voet meer op Spaanse bodem te zetten, maar besluit nu toch na achttien jaar terug te gaan naar haar kleurrijke familie.

Vanaf dat moment neemt Livia’s leven een wending die ze niet had kunnen voorzien. In het huis van haar jeugd doet ze schokkende ontdekkingen over het verleden. Ogenschijnlijk onschuldige familieleden lijken een rol te spelen in een kwaadaardig complot. Maar de onthutsende waarheid die uiteindelijk aan het licht komt, overstijgt alles.

Spaans bloed is een aangrijpende, magische roman over een meisje dat ten prooi viel aan ultiem verraad en zich daar bewonderenswaardig aan ontworstelde.

Mening:

Karin:

Spaans bloed is mijn kennismaking met Felicita Vos en oioioi wat een prachtig en indrukwekkend boek vind ik dit! De schrijfstijl maakt direct indruk, hoe prachtig en kundig en Vos laat je op geheel eigen wijze het verhaal zien, voelen en meemaken.

De opbouw is daarbij subtiel en het verhaal begint in de ik-vorm vanuit Livia. Livia heeft een leven opgebouwd in Nederland en het roept al vrij snel allemaal vragen op. Wat is er al die jaren geleden gebeurd in Spanje? Waarom heeft Livia geen contact met haar familie en hoe kan het dat tante Pilar in leven is?

‘Het geheugen van het hart zeeft slechte herinneringen weg en maakt de goede mooier. Dat stelt ons in staat om met het verleden te leven.’

Corina:

Felicita neemt je mee door het leven van Livia en Pilar via een mooie, maar soms wat zware schrijfstijl. Even inkomen, maar zeker de moeite waard. Het wisselen van personages gaat op een subtiele manier en maakt dat je je aandacht niet verliest.

Waar heeft Pilar zo’n spijt van en wat probeert Livia zo hardnekkig te vergeten c.q. niet toe te laten in haar heden? Deze vragen komen al vroeg in het boek in me op en Felicita houdt je lang in het ongewisse.

Karin:

De weg naar het antwoord krijgen op al je vragen is gewoon zo mooi, wat een leesgenot. Vanuit Pilar en Livia komt het verleden tot leven, waarbij de passages vanuit Pilar doorspekt zijn met haar geloof; ‘zwaar’ maar zó goed geschreven.

De Spaanse woorden tussendoor zijn duidelijk in de context, zijn achterin het boek op te zoeken en geven een extra schwung aan het verhaal. Je maakt kennis met de familie en de personages en laagje voor laagje wordt de waarheid tevoorschijn gepeld. Personages die je hart weten te stelen, en die je laten balanceren: in hoeverre kan mijn begrip gaan als lezer? Dat dit begrip ook inderdaad ergens ophoudt en de teleurstelling daar is.

Corina:

Dankzij Felicita waan je je in Spanje, wat versterkt wordt door de Spaanse woorden. Livia en Pilar staan ijzersterk in het verhaal. En owow wat mooi! Ik heb vanaf regel één een hekel aan Pilar en krijg met elke regel meer kippevel van haar. Livia haar geheim blijft lang onduidelijk en dat vond ik bij vlagen wat langdradig worden. Zonde!

Karin:

Vos weet maatschappelijke thema’s aan te snijden waar je U tegen zegt. Voeg daarbij familie, verraad, geweld, jaloezie en gelukkig ook liefde: het liet me glimlachen, ronduit schrikken en huiveren, walgen en daartegenover geeft het hoop.

Dat je zó meeleeft dat je met een klomp in je maag hoopt dat dit nog op de plek weet te vallen. Dat dit nog in orde komt voor zover mogelijk. Die uitkomst hou ik natuurlijk voor mezelf en rest me alleen nog te zeggen: Spreekt dit je aan, pak op dit boek. Wat een pracht van een roman!

Corina:

Als de geheimen uitkomen en de verhalen samenkomen kan je niks anders denken dan “mijn god”. Felicita pakt een onderwerp in combinatie met ijzersterk uitgewerkte gevoelens zo in een verhaal dat je er soms duizelig van wordt.

Het einde is bizar, briljant, schokkend en mooi tegelijk.

Conclusie:

Karin:

Vier en halve sterren voor Spaans bloed.

Corina:

Vier sterren voor Spaans bloed.

 

Leesclub Tot de duivel het schip keert: Groepsrecensie Eveline, Marije, Miranda, Chrisje en Nathalie!

leesclub-nathalie-briessinck

Over de auteur:

Nathalie is een Vlaamse auteur en creatieveling. Ze studeerde Taal- en letterkunde en specialiseerde zich in poëzie. Ze is professioneel uitgeefmanager bij een educatieve uitgeverij, maar in hart en ziel is ze schrijver. Met Tot de duivel het schip keert debuteert zij in proza. (Bron: http://www.hebban.nl)

De Achterflap:

Antwerpen, eind negentiende – begin twintigste eeuw.

De Schelde, de hoofdslagader van de stad, blinkt onder een gouden zon terwijl twee families verenigd door een rederij met hun schepen rimpels in het water trekken. In een stad waar naast zijn rivier ook mensen op de uren van de getijden in en uitstromen, voert Tot de duivel het schip keert je mee door zijn straten, huizen, kieren en achterbuurten om een familiegeschiedenis bloot te leggen. Een verhaal dat tegelijkertijd schrijnend mooi is en vol verraad zit.  Over levens, over eigenwijsheid en over mensen die via eigenbelang en liefde “een” waarheid onthullen die families verbindt, maar ook scheidt.

De Cover:

Eveline:

De cover van Tot de duivel het schip keert komt mysterieus op me over. Het is zo donker. De onderste helft is zwart, dan een (donker)blauwe zee met dreigende, donkere wolken erboven en wat in de verte een zwart containerschip. Als dat maar goed komt 😉 Maar dat zal het ongetwijfeld niet komen gezien het genre van het verhaal… Zou ik het boek oppakken in de boekhandel? Zeker weten! Weinig zo spannend als op open zee in de problemen komen.. ik hoop het nooit mee te maken! Een containerschip straalt sowieso weinig gezelligheid uit dus de toon is gezet! Ik heb er zin in 🙂

Marije:

Het boek heeft een mooie cover. Een beetje duister: donkere lucht, donker water en dan (het silhouet van) het schip in het blauwe licht. En de titel van het boek lijkt op een naamplaatje met de verschillende lettertypes alsof de duivel de inleiding is en het schip het hoofdverhaal.

Nathalie:

De cover is mysterieus en wat te donker naar mijn smaak. Je kan water – een rivier? – en een boot onderscheiden maar de plaatsnaam Antwerpen staat er onder om het boek te kunnen lokaliseren. Dan had dit wat mij betreft meer door de cover verbeeld kunnen worden bijvoorbeeld met een skyline met een kathedraal of een “hand werpende” Brabo bijvoorbeeld. Op zich is het beeld wel oké welteverstaan.

Chrisje:

Adembenemend, sinister, zwoel, somber, spannend. Allemaal woorden, die in me opkomen als ik de cover bekijk. Zeker een omslag als ‘lokker’ om het boek vast te nemen.  Blijkt dat schrijfster Nathalie de cover zelf ontworpen heeft. Straffe dame!

Miranda:

De cover vind ik erg mysterieus en onheilspellend. Wat kan ik nu verwachten van dit boek? Een schip aan de horizon op een donkere zee, dat moet toch veel ellende betekenen. Wat voor een geheimen schuilen er in dit boek. De cover roept veel vragen op. Een grote donderwolk boven zee, wat zal er gebeuren? Ik ben echt zeer nieuwsgierig wie de duivel in dit boek is?

Meningen:

Eveline:

Op de donkere cover van het boek zien we een schip op zee tegen een (donder)blauwe achtergrond. Hierdoor was ik compleet op het verkeerde been gezet! Ik dacht dat ik over moord en doodslag op het schip zou lezen. Het radeloze van niet kunnen vluchten omdat je midden op zee zit. De rillingen liepen me bij die gedachte alleen al over de rug.

Maar niets bleek minder waar te zijn! Het verhaal speelt zich af in Antwerpen. We blijven met beide beentjes droog en veilig op de kade. Nou ja, veilig? Voor lang niet iedereen… ‘Tot de duivel het schip keert’ is opgedeeld in vijf delen. Ieder deel wordt door een personage vertelt en speelt op de andere delen in. Samen zijn ze compleet en vormen ze het hele verhaal. We leren interessante personages kennen en een wereld die behoorlijk ver van mijn bed af staat.

Marije:

Het verhaal neemt ons mee naar Antwerpen eind negentiende, begin twintigste eeuw. In hoofdstuk 1 leren we Maryse Gallant kennen, dochter van een Belgische reder, Henri Gallant. Ze past niet in het keurslijf van een echte dame. Ze is ongeduldig, heeft altijd een antwoord klaar en zeer duidelijke ideeën over wat ze wil worden en bereiken in het leven. Ze wil in de rederij van haar vader werken als volwaardige medewerker. En dat in een tijd waarin vrouwen thuis hoorden te zijn en geen rechten hadden. Haar vader wil toch dat ze zich in de rol van ‘dame’ schikt en vrijwilligerswerk gaat doen zoals alle vrouwen. Zo maakt ze kennis met Anne Matthieu, die het fantastisch vindt als vrijwilliger in het Gasthuis van Monseigneur Claeys. Langzaam worden ze vriendinnen ook al liggen hun dromen en ideeën over hun toekomst mijlenver uit elkaar. De sfeer die Nathalie heel mooi beschrijft, roept beelden op van de film Titanic.

Nathalie:

Twee patriarchen van families met opgroeiende dochters zijn partner in een kleine rederij in Antwerpen die passagiersvaarten tussen Antwerpen en Amerika verzorgen en proberen tegen de moordende concurrentie van onder andere de Red Star Line maatschappij in te gaan. Anne Mathieu en Maryse Gallant leren elkaar beter kennen dankzij één van de grote feesten waarop ze samen aanwezig zijn. Eerst gaat hun kennismaking wat stroef maar later leren ze elkaar beter kennen en krijgen ze een hechte relatie met elkaar.

Chrisje:

Als een ‘duiveltje’ op mijn schouder zit de titel tijdens het lezen wat in de weg. Ik heb die langs alle kanten bekeken, gedraaid, gewikt en gewogen. En nog kan ik er geen touw aan vastknopen. Ik zie de link niet met het boek. Dat zal wel aan mij liggen. Kan iemand me uitleg geven. Anyone?

Miranda:

Het boek gaat over Maryse die de dochter is van een man die zijn hart en ziel legt in het maken van schepen. Maryse wil als zijn dochter dolgraag deel uitmaken van deze scheepswerf en meewerken hier. Maar in die tijd is dat not done. Vrouwen horen hun plaatsen te kennen, dat vindt vooral de vriend van de vader van Maryse, Eduard. Die horen thuis te blijven en vrijwilligerswerk te doen. Zo komt Maryse via Anne terecht in het verpleeghuis om daar te werken. Op een dag is ze er helemaal klaar mee en gaat op zoek naar avontuur.

Eveline:

Of de titel goed gekozen is? Een duivel komt er zeker in voor! Niet in de klassieke zin als een rood wezentje met een pijlachtige staart en een hooivork maar een kwaadaardig persoon die op de eerste gezicht een zeer fatsoenlijk iemand lijkt te zijn. The devil in disguise… Ik vond het een heerlijk boek. Het leest heerlijk door! De overgangen van personages zijn best heftig en zorgen voor een dynamisch verhaal.

Marije:

Hoofdstuk 2 gaat over Madame Elsa, een hoerenmadam. Samen met haar tweelingzus Julia runt ze een bordeel. Ze begon met de gedachte het beter te doen dan haar voorgangers. Alleen Belgische vrouwen, geen gezeur met de politie. Maar daar was geen goed geld in te verdienen. Nu verkoopt ze (illegale) meisjes aan het buitenland en levert ‘zwarten en halfbloeden’ en sjoemelt met de wijnverkoop. Een verhaal over hoe de verleiding van het grote geld de moraal en het fatsoen verdringt. En hoe dit uiteindelijk leidt tot haar ondergang. In hoofdstuk 3 wordt Eduard Matthieu beschreven. Hij is de vader van Anne uit hoofdstuk 1. Hij werkt als bestuurder in de rederij. En hij komt regelmatig in het bordeel bij Madam Elsa. Een man die een vastomlijnd idee heeft van hoe de wereld eruit dient te zien en zijn rol daarin. Een man die geconfronteerd wordt met het pijnlijke resultaat van een in het verleden door hem genomen beslissing. Het leven is succesvol als je zakelijke keuzes maakt, ook in je privéleven. Plicht gaat boven alles, emoties zijn onhandig en ongewenst. In dit hoofdstuk wordt een aantal verhaallijnen duidelijk die alle personen met elkaar verbindt.

Nathalie:

Het zijn twee jonge vrouwen die hun plaats zoeken in een veranderend tijdsgewricht. De ene, Anne, is opgevoed in een strenge familie met veel normen en regels maar zonder voldoende warmte en heeft wel ambities maar ze schikt zich toch in haar lot als huisvrouw naast een echtgenoot die haar voldoende vrijheid en bescherming kan bieden om een goed leven te leiden. Maryse daarentegen verloor als kind haar moeder en is opgevoed door een liefhebbende vader en een huismeid die tevens de warme moederrol opneemt om een emotionele leemte in te vullen. Zij streeft een droom na om als één van de eerste vrouwen ook een rol in het zakenleven op te nemen en helpt haar vader met haar advies sinds ze jong is. Haar drang tot onafhankelijkheid steekt er echt bovenuit.

Nadat Anne er in is geslaagd Maryse warm te maken om ook in het Gasthuis te gaan werken als vrijwilligster net als zij,  verdwijnt Maryse plotseling. Als ze ook na enkele maanden niet meer boven water komt, kwijnt haar vader weg , laat de rederij en zijn zakenpartner voor wat ze zijn, en vertrekt hij naar Amerika om andere horizonten op te zoeken. Dezelfde weg op zoals de talrijke passagiers die hij vervoerde. En dan is er nog Alex Hennaud, een jongeman die Anne’s vader, Edouard Matthieu, dicht bij zich houdt in de rederij en liefst niet te veel uit het oog verliest. Als het onontkoombaar is, komt er een familiegeschiedenis aan de oppervlakte die niet al te fraai is en heel wat partijen in de problemen brengt. Dit verhaal leidt tot verraad en een breuk binnen en tussen families.

Chrisje:

Het verhaal speelt zich af in Antwerpen – mijn koekenstad – in het begin van de 20ste eeuw. Ik kan heerlijk meewandelen door de Antwerpse straten en pleinen. Vind ik leuk!

We leren een aantal figuren kennen met “schoon” uitgediepte karaktertrekken. Sommige verdorven, andere met ambitieuze dromen. Alle figuren linken met en naar elkaar met drama en romantiek. Als een “duiveltje” uit een doosje snap ik pas bij het laatste hoofdstuk dat het boek gaat over beginnend feminisme.

Miranda:

Zo komt ze in een bordeel terecht van madam Elsa, waar ze tegen haar zin wordt vastgehouden. Ze maakt een vreselijk tijd mee. Ze komt via hulp van anderen er weer uit. Anne die inmiddels getrouwd is beleefd een geweldige nacht met Maryse. Maar ook dat is niet toegestaan in die tijd, de liefde tussen twee vrouwen.

Eveline:

Ik mocht dit boek lezen voor de leesclub van Samenlezerisleuker en hier leerde ik dat Nathalie Briessinck dit boek in eigen beheer heeft uitgegeven. Superknap van haar.

Marije:

In hoofdstuk 4 is Anne Matthieu de verteller. In tegenstelling tot Maryse, die graag de dingen zelf bepaalt, is Anne een volger. Ze vindt dat ze zelf geen regie heeft over haar leven. Ze trouwt met Ernest Van Daele, zoon van een bankier, om zo de financiële toekomst van de rederij veilig te stellen. Maar heimelijk heeft ze gevoelens voor Maryse, die ineens spoorloos verdwijnt. Nog meer stukjes van de puzzel vallen in dit hoofdstuk op zijn plaats.

Hoofdstuk 5 is weer gericht op Maryse. Zij is gered uit een verschrikkelijke omgeving. Er wordt duidelijk wie een rol hebben gespeeld in haar redding. Langzaam keert ze weer terug in de maatschappij, haar vader is geëmigreerd naar Amerika. Hij dacht haar nooit meer te zien. Anne zoekt weer toenadering, maar alles gaat erg stroef. Maryse haar kijk op de wereld is veranderd en ze weet niet goed hoe ze een plekje moet veroveren. Blijft ze in Antwerpen of gaat ze naar haar vader? Wat moet ze met Anne? En wie is Alex? Wil ze wraak nemen op degenen die haar gekwetst hebben of staat ze daarboven? Terwijl ze worstelt met deze vragen, komt het hele verhaal samen.

Nathalie:

Het boek houdt een wat trage start in, maar vanaf dat je deel 2 begint te lezen, krijg je het begin voorgeschoteld van wat een spannend en mooi verhaal zal worden met heel wat drama, schuld en verraad. Dit alles met op de achtergrond het vroeg 20-eeuwse Antwerpen, de rederijwereld,de chique elite families – niet toevallig met Franse namen, maar ook de wereld van de havenarbeiders, gewone hardwerkende mensen, de Antwerpse prostitutiewereld en haar herkenbare straten, steegjes en kaaien en zeker ook de Antwerpse haven waarvan het hart toen nog in het centrum lag.

Hier en daar zaten er nog wat kleine (typ)foutjes in, maar dat overschaduwt het geheel echt niet, dat knap geschreven is in een ingehouden doch gevoelige schrijfstijl die je zeker doet meeleven met de personages of waardoor net antipathie wordt opgewekt voor de dominante conservatieve elite van die tijd.

Chrisje:

Natuurlijk ben ik wat bevooroordeeld als “Antwerpse”, maar ik kan dit boek warm aanbevelen.

“Je waant je terug in de tijd met een schrijnend verschil tussen arm en rijk, man en vrouw, hoerenkast en liefdadigheid.”

Miranda:

De vader van Maryse is inmiddels vertrokken naar Amerika omdat hij de hoop op heeft gegeven om zijn dochter ooit terug te zien. In die tijd waren er veel mannen die het slecht voor hadden met vrouwen. En die vrouwen van de lage stand gebruikten om hun vrouw van stand niet lastig te vallen. Het boek wordt geschreven uit verschillende perspectieven, dat is dan ook wel een goede manier om een boek te schrijven. Ieder perspectief is een verhaal op zich, vind ik. Het is een boek dat de ene keer je aandacht echt vasthoudt en boeit en de andere keer vond ik het minder boeiend. Het is een goed verhaal, met echt goed geschreven beelden, zodat je de omgeving van Antwerpen goed voor je ziet.

Conclusies:

Eveline:

Wisten jullie dat er zowaar een trailer is van het boek?

https://www.magisto.com/album/video/KCZ9Q05TAgYqNycHDmEwCXt5?l=vsm&o=w&c=t&source=twitter

Als deze jullie niet weet te overtuigen om het boek te lezen, al dan niet samen met mijn recensie, dan ben je gewoon geen liefhebber van het genre literatuur en romans 😉

Vier sterren.

Marije:

Tot de duivel het schip keert is een heerlijke roman met in ieder hoofdstuk een ander perspectief. Langzaam wordt een beeld geschetst van deze periode van de laat negentiende, begin twintigste eeuw in Antwerpen. De zeden en gebruiken, de rol van de vrouw, verstandshuwelijk versus (verboden) liefde en hoe de verschillende personen hiermee omgaan. Alles is prachtig in elkaar verweven, zodat de lezer uiteindelijk het hele verhaal kent. De schrijfstijl is beeldend, je ziet als het ware voor je hoe Antwerpen er toen uitzag. Een heel mooi debuut van deze schrijfster en het smaakt naar meer, veel meer!

Vier sterren.

Nathalie:

Ik vroeg me al snel af, net vanwege de herkenbaarheid, welke bronnen de schrijfster had gebruikt. Om die nieuwsgierigheid  te stillen is er op het einde van het boek een hoofdstukje met de bronnen en referenties toegevoegd,  dat wel interessant is. Bronnen uit het Felixarchief en artikels over de prostitutiewereld, de eerste emancipatiegolf, vrouwenbewegingen en feminisme hielpen haar om dit verhaal te schrijven. Verder stoffeerde ze haar verhaal met historische informatie over onder andere de Antwerpse Zoo en de Velodroom, o.a. uit het MAS. Over scheepvaartmaatschappijen vond Briessinck informatie bij – hoe kan het ook anders – de Vrienden van de Red Star Line en tijdens het Red Star Line festival in 2012 naar aanloop van de officiële opening van het Red Star Line Museum in 2013. Dit duidt allemaal op gedegen onderzoek waardoor haar verhaal ook zeer geloofwaardig en logisch overkomt. Ik ben alvast voldoende gecharmeerd voor een vervolg hierop! Met een ander historisch verhaal over Antwerpen of zo. ’t Is maar een suggestie …

Vier sterren.

Chrisje:

De personages leven en nemen je mee in hun belevenissen. En de laatste alinea laat het beeld op de cover blinken!

Miranda:

Op zich zou ik het boek wel aanraden aan anderen. Toch had ik wel iets meer verwacht van het boek. Toen ik de titel zag en las dacht ik dat ik echt een thriller zou gaan lezen met echt spannende scenes, maar helaas was dat niet zo. De titel zet je op het andere been. Toch kon ik de titel moeilijk plaatsen met betrekking tot het boek. De duivel wie was dat nu eigenlijk, dat kan je op meerdere manieren interpreteren.

Ik zou het boek 3 sterren geven. Dat is meer dan genoeg voor dit boek.

We willen Nathalie Briessinck  en onze deelnemers natuurlijk bedanken voor deze te leuke leesclub. Ook super leuk dat Nathalie bereid was even bij ons in de chat te komen om zo wat vragen van de lezers te beantwoorden! Echt helemaal gaaf! Deze groepsrecensie komt op een gemiddelde van 3,5 ster uit en dat is toch mooi ruim voldoende.

Whoop whoop op naar het volgende boek van Nathalie Briessinck!!!

Corina las: Tamar-Monique Hoolt****

Tamar 3

Met dank aan Futuro Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Monique Hoolt

Uitgever: Futuro Uitgevers

Aantal pagina’s: 218

Genre: Oorlogsroman

Verschijningsdatum: 16 februari 2017

Over de auteur:

Monique Hoolt  (1965) woont sinds negen jaar in Le Marche. Op het Italiaanse platteland vond zij de rust om haar roman te schrijven. Dat haar eerste boek zich afspeelt tijdens de Tweede Wereldoorlog komt voort uit haar fascinatie voor deze zwarte periode in de geschiedenis. Monique is verder werkzaam als freelancer, online communicatie en copywriting.

( Bron: http://www.futurouitgevers.nl )

De Cover:

Mysterieus! Een close-up van een gezicht en daar onder in mooie rode letters de titel.

De Achterflap:

Een vrouw stuift de hoek om, haar mantel wappert om haar benen, de sjaal om haar hals achtervolgt haar als een fladderende kraai. Ze kijkt over haar schouder en stopt. Met haar vuist bonst ze op iedere deur in de straat, met haar andere arm klemt ze een bundel in een groene deken stevig tegen haar borst. “Help me alstublieft!” Een hoge overslaande stem. Niemand doet open.

Oktober 1943. Tamar is negen maanden oud als haar moeder, op de vlucht voor Duitse soldaten, haar in de armen van een onbekende vrouw duwt. Het Joodse meisje groeit op in een pleeggezin en krijgt te maken met alle gevaren die de Tweede Wereldoorlog met zich meebrengt, van verraad en NSB’ers tot bombardementen.

Tamar gaat over het maken van morele keuzes in oorlogstijd en wordt door drie verschillende vrouwen verteld. Machteloze kleine mensen zoeken naar verklaringen om iets gruwelijks te begrijpen, het politieke drama is gevat in een ontroerend en meeslepend verhaal. Hoe overleef je een oorlog als je niemand kunt vertrouwen?

Mening:

Monique neemt je vanaf de eerste bladzijde mee in een vlot geschreven, doch indringend verhaal. Ze neemt je mee door het leven van Antonia en haar gezin die het als hun burgerplicht zien om het kleine mensje dat hun in de armen wordt geduwd te helpen. Ondanks alle gevaren die dat met zich mee brengt.

Op een mooie, subtiele manier beschrijft Monique de twijfels, de angsten, de emoties en de gevaren van een tijd die ons voorstellingsvermogen te boven gaat. Je voelt mee met Antonia en Herman als zij beslissingen moeten nemen die ook voor hun en hun twee zoons de dood tot gevolg kunnen hebben. En je leest vol afschuw tot wat voor een (wanhoops) daden andere mensen kunnen komen in tijden van oorlog en onderdrukking.

Tussendoor lees je het verhaal van Anna. Een getalenteerde violiste welke in Westerbork en later in Auschwitz belandt en door haar muzikale talent weet te overleven. Haar angsten tijdens die periode en haar wanhoop en schuldgevoel na de oorlog heeft Monique heel gevoelig en integer neergezet.

Als de twee verhaallijnen samen komen, komen ook alle emoties in een stroomversnelling. De pijn en angst van Antonia en Herman, de wilskracht maar het soms bijna tastbare onvermogen van Anna zijn ZO geloofwaardig geschreven en je hoopt maar één ding, dat het goed blijft gaan met Tamar.

En dan komt Tamar zelf aan het woord en krijg je een inkijk over hoe het zou kunnen zijn voor een klein kind die opgroeit met de wetenschap dat haar ouders zijn vermoord in de hel van de concentratie kampen en alle vragen die daar bij komen kijken. Heel mooi gedaan!!

Op alle fronten vier sterren voor dit mooie debuut.

Corina Nieuwenhuis.

Corina las: Projekt 1065-Alan Gratz****

projekt 1065

Met dank aan Uitgeverij Kluitman voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Alan Gratz

Uitgever: Kluitman

Aantal pagina’s: 240

Genre: Young Adult, Oorlogsroman

Verschijningsdatum: februari 2017

Over de auteur:

Alan Gratz is geboren op 27 januari 1972 in Knoxville, Tennessee. Hij studeerde aan de Universiteit van Tennessee, waar hij eerst zijn bachelor in creatief schrijven heeft gehaald en daarna zijn master in Engelse educatie. Tegenwoordig is hij auteur van verschillende bekende Young Adult boeken, waaronder Projekt 1065. Naast het schrijven van boeken heeft hij ook een aantal toneelstukken geschreven. Tegenwoordig woont hij met zijn vrouw en dochter in North Carolina, waar hij graag spelletjes speelt, pizza eet en boeken leest.

Alan heeft ook zijn eigen website: www.alangratz.com/

( Bron: http://www.kluitman.nl )

De Cover:

Op de achtergrond soldaten en op de voorgrond een jongen die wegrent? Past bij het genre en vooral de tekst “Hij sloot zich aan bij de Hitlerjugend. Als spion….” triggert gelijk. Dus op naar de achterflap.

De Achterflap:

Alan Gratz is terug met een nieuw indrukwekkend boek over de Tweede Wereldoorlog. Projekt 1065 gaat over de 13-jarige Michael O’Shaunessy. Hij is Iers maar woont met zijn ouders in Berlijn. Net als de rest van zijn klas is Michael lid van de Hitlerjugend. Maar niemand weet dat hij en zijn ouders in werkelijkheid spionnen zijn. Met zijn fotografische geheugen is Michael een belangrijk onderdeel van de Ierse missie. Ook al is Michael tegen alles waar de Nazi’s voor staan, toch doet hij mee met de activiteiten van de Hitlerjugend. Hij moet mengen met zijn groepsgenoten en zijn identiteit koste wat kost geheimhouden. Als een van de jongens uit zijn groep hem in vertrouwen neemt over Projekt 1065, een belangrijke geheime missie die de hele loop van de oorlog kan beïnvloeden, doet hij er alles aan om nog dieper tot de Hitlerjugend door te dringen. Michael moet grote risico’s nemen, ook als het ten koste kan gaan van alles – en iedereen – waarvan hij houdt…

Mening:

Alan neemt je in korte duidelijke hoofdstukken mee door het leven van Michael. Makkelijk maar snel geschreven en vooral, het spreekt tot de verbeelding. Als volwassene weet je zo ongeveer wat er gebeurde in nazi Duitsland. Als jongere vanaf 12 jaar krijg je door dit verhaal een goede inkijk in hoe het toen kon gaan. Mooi gedaan!

Alan beschrijft de personages beeldend en geloofwaardig, het is een jeugdroman maar ik geniet met mijn 40 jaar van de schrijfstijl en de mooi opgebouwde spanning van het verhaal. En zoals vaker als ik boeken lees over WOll, ben ik blij dat ik niet in die tijd heb hoeven leven en al helemaal niet in Duitsland zelf, brrrrrr.

Feiten en fictie lopen mooi in elkaar over en je krijgt medelijden met Michael maar ook met jongens zoals Fritz, die gewoon niet beter weten dan dat Hitler DE man is. Beangstigend dat kinderen zo gehersenspoeld kunnen worden en Alan beschrijft dat erg goed!

Het plot is misschien wat over de top, maar stoort toch ook weer niet en zeker voor de jeugd, je wil toch dat er een held opstaat aan het eind van het verhaal? Echt goed gedaan en wie weet had het zomaar echt zo geweest kunnen zijn? In die tijd gebeurden er meer dingen die we nu nog steeds niet kunnen bevatten.

Conclusie:

Schrijfstijl: 4

Leesplezier: 4

Plot: 4

Originaliteit: 3.5

Spanning: 4

Psychologie: 4

Vier sterren voor Projekt 1065.

Corina Nieuwenhuis.