Ode aan mijn paps

Papa’s kindje

Ik ben sinds ik geboren ben een papa’s kindje, nu denk je dat kan je niet weten. Klopt, maar ik heb wel de verhalen. Ik was een huilbaby en paps werkte veel. Maar zodra hij me pakte was ik stil. Van later heb ik wel herinneringen. Stiekem opblijven als ik wist dat paps moest overwerken, net doen of ik wakker werd van de deur. Snel nog een knuffel. Tot mijn 16de sliep ik op mijn vaders plekkie. Als m’n ouders dan gingen slapen droeg hij me naar mijn eigen bed. Ik kon anders niet slapen.

Later werd het wel iets anders, ik was een late puber en in die pubertijd (ik was 18) werd ik zwanger en verloor mijn lieve Jaimy. Ik verloor een beetje de grip op mijn leven, maar ondanks alles bleef da paps altijd mijn steun en toeverlaat. Nooit liet hij me in steek en mede dankzij hem kwam ik weer tot mezelf. (Oké een boze broer hielp ook, maar het was vooral de drive dat paps trost op mij moest zijn.)

Daarna kwamen we in rustiger vaarwater, tot mijn moeder ziek werd en ons moest verlaten. Samen met paps en de rest van de familie hebben we haar zo min mogelijk laten lijden. Maar wat waren we bang hem ook kwijt te raken na ma. Zeker omdat….

Mijn paps heeft een zwaar leven (zware jeugd) gehad en ik ben dankbaar dat hij afgelopen juli 80 mocht worden. We hebben dat ook keihard gevierd, want wie had dat gedacht 15 jaar geleden. Deze man heeft een ongelooflijke hoeveelheid strijdkracht maar ook liefde in hem wat ik alleen maar kan bewonderen. Als ik maar een fractie daarvan bezit ben ik een gelukkig mens.

Nu ga ik 1 september samen met de beste paps van de wereld naar Terschelling! Herinneringen maken voor later! Dus als ik 5 dagen van de radar ben….ik kom weer terug! (Jammer hé? 🤪)

Corina Nieuwenhuis.

Jac las: Papa-Jesper Stein****1/2

Papa

Over de auteur:

Jesper Stein is een Deense misdaadauteur, geboren 28 februari 1965 te Aarhuus. Van beroep journalist en misdaadauteur. De Gyldne Laurbær of voluit Boghandlernes Gyldne Laurbær is een Deense literaire prijs. De prijs wordt jaarlijks uitgereikt door de Vereniging van Deense Boekhandelaren. Stein heeft de prijs in 2016 ontvangen voor ‘Aisha’ ( Nog niet vertaald )

( Bron: Wikipedia )

Over het boek:

Vicky Thomsen is adjunct-commissaris van de afdeling vermogensdelicten in de Deense hoofdstad Kopenhagen. Een inbraak bij de Danske Bank waarbij de kluisjes van 143 klanten worden leeggeroofd, leidt niet alleen tot haat en nijd binnen de afdeling wie de zaak mag oplossen, maar doet ook de wenkbrauwen fronsen bij Vicky en Ole Wagner, haar partner. Vicky, jong, intelligent en goed opgeleid, wordt op alle mogelijke manieren dwars gezeten door de oude hap, de dinosaurussen op de afdeling. Dit dwarsbomen gaat ver, erg ver. Maar er zijn meer complicaties. Zo blijkt dat ook het kluisje van Jens Jessen, het hoofd van de PET, een angstaanjagende streber, Don Juan en kandidaat voor de hoogste politiepost in Denemarken, is leeggeroofd. Wat moet Jens Jessen met een kluisje? Wat heeft hij te verbergen?

Haar voormalige partner, Alex Steen, is overgeplaatst naar de afdeling Speciale Operaties van Politie inlichtingendienst (PET). De samenwerking tussen de PET en de DEA (Drug Enforcement Administration, een Amerikaanse overheidsinstantie, gericht op de bestrijding van de handel in drugs), heeft geresulteerd in een zeer gevaarlijke undercoveroperatie, waarbij het uiteindelijke doel is de uitschakeling van een wereldwijd opererende wapenhandelaar Grigor Grigovich, Papa genaamd.

Conclusie:

Papa is in principe een klassieke thriller, met twee verhaallijnen. Vicky Thomsen die de diefstal van de bankkluisjes moet oplossen, en Alex Steen, bezig met zijn undercoveroperatie als Hans Hauser, zijn criminele psychopathische alias. De twee verhaallijnen, de kluisjesroof en de undercoveroperatie, hebben raakvlakken. Maar anders dan voor de hand ligt.

Papa is het eerste boek dat ik van Jesper Stein lees. Hier en daar wordt verwezen naar Onrust , zijn debuut. Papa is uitstekend los te lezen.

De aantekeningen over dit boek resulteren in twee opmerkingen. Stein heeft een opmerkelijk goede thriller geschreven. Spannend, goede karaktertyperingen, vele en goede dialogen en een uitstekend plot. Het feit dat Amsterdam als drugshoofdstad van de wereld, uitgebreid aan het woord komt, verleent het boek een extra charme.

Opmerkelijk is echter de constatering dat hoofdpersoon Axel Steen opmerkelijk veel weg heeft van Harry Hole, de liefdesbaby van Jo Nesbø. Een politieman met demonische verslavingsverschijnselen, dramatische privéproblemen en vele vraagtekens bij het leven dat hij leidt.

Is Axel Steen (Jesper Stein) een kloon van Harry Hole (Jo Nesbø) ? Het antwoord is zonder meer ja. En wel in de positieve zin van het woord. Beter goed gejat dan slecht bedacht luidt het motto. Met één verschil. Jo Nesbø schrijft compacter en indringender dan Jesper Stein. Wat niet is kan nog komen. Jesper Stein ga ik volgen.

4,5 sterren.

Jac Claasen.

Wat lezen wij nu?

Karin leest:

Met dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Patterson

Over De zaak tegen Alex Cross :

Alex Cross stond nog nooit aan de verkeerde kant van de wet. Maar nu hij beschuldigd is van het neerschieten van de handlangers van zijn aartsvijand Soneji, wordt hij als voorbeeld gesteld voor alle schietgrage agenten. Cross weet dat het zelfverdediging was, maar zal de jury hem in het gelijk stellen?

Terwijl Cross vecht voor zijn vrijheid, laat zijn voormalige partner John Sampson hem een video zien die aanwijzingen bevat rond de vermissing van een aantal jonge meisjes. Ondanks zijn schorsing gaat Cross toch op onderzoek uit en hij belandt in de donkerste hoeken van het internet, waar moord slechts een vorm van ontspanning is.

Myrtle (15) leest:

Jekyllandhyde

Over Dr. Jekyll and Mr. Hyde :

The story of respectable Dr Jekyll’s strange association with ‘damnable young man’ Edward Hyde; the hunt through fog-bound London for a killer; and the final revelation of Hyde’s true identity is a chilling exploration of humanity’s basest capacity for evil.

Jac leest:

Papa

Over Papa :

Axel Steen, voormalig commissaris bij de politie in Kopenhagen, werkt voor de Deense inlichtingendienst en wordt ingezet bij een internationale undercoveroperatie die is bedoeld om de Russische maffiabaas Grigor Grigovich, ook bekend als Papa, op te pakken.

Steen infiltreert in het Amsterdamse criminele milieu en legt via hun contacten met de Russische maffia. Het lukt Steen om onder grootste geheimhouding een afspraak met Papa te maken in Kopenhagen.
Papa wil grote hoeveelheden cocaïne kopen in ruil voor wapens die naar Syrië getransporteerd zullen worden. Maar als Steen en Papa elkaar eindelijk in Kopenhagen ontmoeten heeft Papa zijn eisenpakket aangepast en stelt hij nieuwe voorwaarden. Wat volgt is een bloedstollende race tegen de klok waarbij de internationale inlichtingendiensten er alles aan doen om de Russische maffiabaas in handen te krijgen. Daarbij is Steen zijn leven niet zeker.

Corina leest:

Met dank aan Uitgeverij Achtbaan voor het recensie-exemplaar.

de laatste getuigen

Over De laatste getuige :

Wim Aloserij (1923) zwerft als kleine jongen door de straten van Kattenburg in Amsterdam om uit de handen van zijn drinkende stiefvader te blijven. Daar leert hij te overleven en ontwikkelt hij eigenschappen die tien jaar later zijn leven zullen redden.

Liggend op het dak van een rijdende trein ontvlucht hij de verplichte Arbeitseinsatz in Duitsland. Hij duikt onder bij een boer in West-Friesland en schuilt maandenlang in een kist onder de grond, tot hij bij een razzia wordt opgepakt. Na een verblijf in het beruchte Gestapo-hoofdkwartier in de Euterpestraat en het Huis van Bewaring aan de Weteringschans, wordt hij opgesloten in Kamp Amersfoort. Na enkele weken gaat hij op transport naar een relatief onbekend concentratiekamp in Duitsland: Neuengamme, bij Hamburg. Hij weet te overleven door zijn inventiviteit, levenskracht en wat hij op Kattenburg leerde.

Enkele dagen voor de bevrijding komt hij na een gruwelijke tocht met zevenduizend medegevangenen op de luxe oceaanstomer Cap Arcona terecht, in de baai van Lübeck en op twee kilometer van de kust. De bevrijding is nabij. Terwijl de geallieerden het Duitse leger op de wal tot overgave dwingen voeren jachtvliegtuigen van de RAF bombardementen uit op de schepen die in de baai voor anker liggen.

Op wonderbaarlijke wijze weet Wim het inferno te ontvluchten. Met niet meer dan vierhonderd andere gevangenen overleeft hij één van de grootste scheepsrampen aller tijden.

Op 94-jarige leeftijd is Wim de laatste overlevende die dit nog kan navertellen.