Karin las: Mij zie je niet-Loes den Hollander****

Mijziejeniet

Met dank aan De Crime Compagnie voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Loes den Hollander

Uitgever: De Crime Compagnie

Aantal pagina’s: 265

Genre: Psychologische Thriller / NUR 305

Verschijningsdatum: juli 2018

Over de auteur:

Loes den Hollander is een echte thrillerkoningin. Ze schreef meer dan twintig thrillers en is al tien jaar een bestsellerauteur. Van haar boeken zijn meer dan 1 miljoen exemplaren verkocht.

( http://www.crimecompagnie.nl )

Achterflap:

Ik weet hoe de hel eruitziet

Ik ben de moeder van een kind dat werd dood gepest.

Ik weet sinds die dag hoe de hel eruitziet en ik heb besloten om een paar mensen dezelfde ervaring te gunnen.

Mening:

Op de cover staat Psychologische thriller en daar is dan ook geen woord aan gelogen. Mij zie je niet blinkt uit in het neerzetten van de personages en het karakter ‘Ik’ laat me vanaf de eerste letter niet meer los. Wat een geweldig en beladen intro en naast de vraag wie ze is word je heen en weer geslingerd in wat ze met je weet te doen. Zó bedorven en toch ook sympathie op te weten wekken. Ze intrigeert tot en met, spreekt je af en toe letterlijk toe waardoor ze me ook op de lachspieren weet te werken. Al met al is het één van de leukste engerds die ik onlangs in een boek tegenkwam. Want eng, dat is ze.

Jeantine staat ook als een huis en als personage heb ik daar dan juist weer minder gevoel bij. Ik heb begrip maar denk tevens, daar mankeert ook zeker wel wat aan. De ‘normaalste’ weet eigenlijk het minst indruk te maken. Zo bizar en juist ook tof wanneer een boek dat met je doet. Het is bijzonder hoe het thema moederschap van totaal verschillende kanten belicht wordt. Met als overeenkomst dat ellende en verdriet bij dit gegeven op heel verschillende wijze de boventoon voeren. Het is maar net wat je er mee doet en geloof me, er wordt me een partij veel mee gedaan en dan uiteraard op zo’n wijze die je de tenen regelmatig laat opkrullen.

Mij zie je niet staat in die zin dan ook niet strak van directe spanning, dit zit door middel van zware onderwerpen en gevoelens onderhuids ingevreten. Wanneer dan het doek valt, volgt daar ook het gruwelijke einde. Dat je vervolgens met gruwelijk dan helemaal vrede hebt, hoe gaaf is dat dan weer?

Conclusie:

Schrijfstijl: 4

Spanning: 3

Psychologie: 4.5

Leesplezier: 4

Plot: 4

Originaliteit: 4

Vier sterren voor Mij zie je niet.

Karin Meinen.

Wat lezen wij nu?

Corina leest:

De Rekruut 2.jpg

Over De rekruut :

Voormalig geheim agent Evan Smoak helpt als de ‘Nowhere Man’ iedereen die zich tot niemand anders meer kan wenden. Maar nu is degene die zijn hulp inroept een oude bekende: Jack Johns, de man die hem als kind uit een weeshuis wegplukte en opvoedde alsof hij zijn eigen zoon was. De man die Evan opleidde in het Orphan-project, een officieel niet-bestaand trainingsprogramma van geheim agenten.

In het diepste geheim is een team van huurmoordenaars bezig iedereen die bij het Orphan-project betrokken was uit de weg te ruimen. Ze zitten Jack op de hielen en Evan krijgt van zijn vroegere leermeester nog één allerlaatste opdracht: zoek en bescherm mijn laatste rekruut voor het Orphan-project. Hierdoor komt Evan recht tegenover een oud-collega van hem te staan, Charles Van Sciver, die vastberaden is alle Orphans te doden. Boven aan die lijst staat… Orphan X.

Myrtle (16) leest:

Opheteindegaanzeallebeidood

Over Op het einde gaan ze allebei dood :

Een intrigerende roman over de laatste dag van twee Amerikaanse jongens. Een New York Times-bestseller voor young adults.

Iets na middernacht krijgt Mateo een telefoontje. Het is Death-Cast, de organisatie die mensen inlicht dat ze binnen 24 uur zullen sterven. Ook Rufus wordt gebeld. De twee kennen elkaar niet, maar sluiten vriendschap tijdens hun End Day. Ze beslissen samen nog een laatste avontuur te beleven, een onvergetelijke dag die hun beider levens voor altijd zal veranderen. Maar maak je geen illusies: op het einde gaan ze allebei dood.

Jac leest:

Deomgekeerdeman

Over De omgekeerde man :

In de Provençaalse Alpen wordt de boerenbevolking in het natuurpark Mercantour geterroriseerd door een wolf die het op schapen heeft voorzien. Het beest krijgt al snel reuzenproporties, en dan is het nog maar een kleine stap naar een weerwolf. Als schapenboerin Suzanne door de wolf wordt gedood, kan de sensatiepers niet meer beteugeld worden. Commissaris Adamsbergs aandacht wordt door de voorvallen getrokken omdat ze hem doen terugdenken aan zijn geboortestreek, de Pyreneeën. En vooral omdat hij in een van de televisieverslagen zijn ex-geliefde Camille herkent. Zij is in het gebied met haar Canadese vriend, die er de wolvenpopulatie bestudeert. Als er meer ?moorden? volgen, roept Camille de hulp in van Adamsberg, de enige politieman die gek genoeg is om het weerwolfverhaal niet meteen als massahysterie af te doen.

Karin leest:

Met dank aan De Crime Compagnie voor het recensie-exemplaar.

Mijziejeniet

Over Mij zie je niet :

Ik weet hoe de hel eruitziet.

Ik ben een nabestaande.

Ik ben de moeder van een kind dat werd dood gepest.

Ik weet sinds die dag hoe de hel eruitziet en ik heb besloten om een paar mensen dezelfde ervaring te gunnen…