Karin las: Trage paarden-Mick Herron****

Tragepaarden

Met dank aan Uitgeverij Prometheus voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Mick Herron

Uitgever: Prometheus

Oorspronkelijke titel: Slow Horses

Vertaler: Prometheus / Mario Molegraaf

Aantal pagina’s: 335

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 5 maart 2018

 

Over de auteur:

Mick Herron werd geboren in Newcastle en studeerde in Oxford, waar hij nu nog steeds woont.

( www.uitgeverijprometheus.nl )

Cover:

Het was in dit geval dan weer de titel die mijn aandacht trok. Ik hou van Londen, dit riekt naar spionage, dus op naar de achterflap.

Achterflap:

River Cartwright wordt gedumpt in Slough House, het afvoerputje van de Britse inlichtingendienst. Agenten die een missie hebben verknald, zoals hij, moeten hier onder leiding van de kleurrijke Jackson Lamb hun dagen slijten als pennenlikkers. ‘Trage paarden’, zo worden ze genoemd. Op een dag als River naar zijn werk gaat, wordt een jongeman gekidnapt. De gijzelnemers kondigen aan dat ze hem tijdens een livestream zullen onthoofden. Hiervan hebben River en de andere ballingen in Slough House gedroomd: eindelijk een nieuwe kans om zich te bewijzen. Maar hoe dieper ze in deze zaak duiken, des te verwarrender die wordt. Is het slachtoffer wel wie hij lijkt? En wat hebben de kidnappers te maken met een uitgerangeerde journalist?

Mick Herron voert in deze sensationele thriller bonte personages op, die stuk voor stuk een verborgen agenda hebben. Trage paarden is vanwege alle verrassende verwikkelingen, verbanden met de actualiteit en spotternij een ijzersterk begin van een ijzersterke serie.

Mening:

Zo dan! Wat een apart, bijzonder en origineel verhaal zet Herron hier neer. De opbouw is fantastisch. Herron introduceert de Trage paarden en weet beetje bij beetje de personages stuk voor stuk zó intrigerend neer te zetten, ze zijn ronduit geweldig. Wie is wie en hoe ver gaan de banden wel of niet onderling? Het is me een groot vraagteken en ik geniet.

De schrijfstijl is eigen en origineel en wel zo dat je werkelijk elke letter leest. Dit is geen boek waar je doorheen vliegt; regelmatig dacht ik in een warrig iets te belanden, om het vervolgens weer helemaal te snappen en me te verliezen in een volgend aspect wat zich aandient. Ik kan me voorstellen dat deze stijl je moet liggen en manman dit is echt mijn ding. Spanning wordt subliem gecombineerd met een groot gevoel voor humor, met politieke spelletjes, met terrorisme en al deze lagen laten je gewoonweg niet los. Uiteraard vallen er (onverwachte) doden; al met al genoeg stof waarbij Herron het web weer een stukje groter spint, en de spin zelf nog mooi verborgen weet te houden. Hoe mooi is het dan dat je ook nog af en toe even flink de verkeerde kant wordt opgestuurd. Meerdere keren weet het verhaal te wenden naar iets wat me wist te verrassen.

Dit boek pakte me op alle fronten in. Een intelligent en spannend verhaal, wat gewoon echt goed in elkaar steekt en dat je tussendoor ook hardop laat lachen. Met personages waar ik nog zó niet klaar mee ben! Ik hou nu gewoonweg van de Trage paarden én van de auteur Herron. Kom maar gauw met een volgend deel, want die pak ik op zeker op.

Conclusie:

Schrijfstijl: 4.5

Originaliteit: 4.5

Leesplezier: 4.5

Plot: 4

Psychologie: 4

Spanning: 4

Vier hele dikke sterren voor Trage paarden.

Karin Meinen.

Wat lezen wij nu?

Karin leest:

Met dank aan Uitgeverij Prometheus voor het recensie-exemplaar.

Tragepaarden

Over Trage paarden :

River Cartwright wordt gedumpt in Slough House, het afvoerputje van de Britse inlichtingendienst. Agenten die een missie hebben verknald, zoals hij, moeten hier onder leiding van de kleurrijke Jackson Lamb hun dagen slijten als pennenlikkers. ‘Trage paarden’, zo worden ze genoemd.

Op een dag als River naar zijn werk gaat, wordt een jongeman gekidnapt. De gijzelnemers kondigen aan dat ze hem tijdens een livestream zullen onthoofden. Hiervan hebben River en de andere ballingen in Slough House gedroomd: eindelijk een nieuwe kans om zich te bewijzen. Maar hoe dieper ze in deze zaak duiken, des te verwarrender die wordt. Is het slachtoffer wel wie hij lijkt? En wat hebben de kidnappers te maken met een uitgerangeerde journalist?

Mick Herron voert in deze sensationele thriller bonte personages op, die stuk voor stuk een verborgen agenda hebben. Trage paarden is vanwege alle verrassende verwikkelingen, verbanden met de actualiteit en spotternij een ijzersterk begin van een ijzersterke serie.

Myrtle (15) leest:

Jekyllandhyde

Over Dr. Jekyll and Mr. Hyde :

The story of respectable Dr Jekyll’s strange association with ‘damnable young man’ Edward Hyde; the hunt through fog-bound London for a killer; and the final revelation of Hyde’s true identity is a chilling exploration of humanity’s basest capacity for evil.

Jac leest:

zwarte lelies

Over Zwarte lelies :

Het pittoreske Franse dorpje Giverny, waar Claude Monet ooit zijn wereldberoemde waterlelies schilderde, wordt opgeschrikt door moord. Het lot van drie vrouwen staat centraal: een meisje van elf met een verbazend schildertalent, een bijzonder aantrekkelijke schooljuffrouw en een oude vrouw die alles ziet en alles weet. Hoe zijn zij bij de zaak en bij elkaar betrokken? Detective Sérénac leidt het onderzoek in dit impressionistische landschap waar duistere geheimen goed verborgen blijken te zijn. Zoals de geruchten over verloren of gestolen schilderijen, met name de befaamde Zwarte lelies. Verloren of gestolen, het is even onduidelijk als de illusies die ontstaan als verleden en heden met elkaar verweven worden. Als Sérénac verliefd wordt op de mysterieuze Stéphanie, wier man de hoofdverdachte is, wordt de zaak nog complexer…

Corina leest:

Met dank aan Uitgeverij HarperCollins voor het recensie-exemplaar.

ik weet alleen mijn naam nog

Over Ik weet alleen mijn naam nog :

Een vrouw wordt wakker op een strand, haar lichaam zit onder de schrammen en blauwe plekken. Ze heeft geen idee wie ze is of hoe ze daar terecht is gekomen. Ze wordt opgevangen door vreemden en probeert er stapje voor stapje achter te komen wie ze is. Een man krijgt een telefoontje: zijn vrouw is weg en heeft hun baby en peuter alleen achtergelaten. Haar auto staat op de oprit en haar mobieltje, portemonnee en paspoort liggen nog thuis. Er zijn geen sporen van inbraak of geweld. Maar er is wel met de babycamera’s geknoeid: iemand hield hen in de gaten. Dit overkomt een jong gezin uit London. Er wordt een landelijke zoektocht georganiseerd. Elke aanwijzing die de politie vindt, wijst erop dat iemand liegt. De radeloze echtgenoot, de verwarde vrouw of een lachende derde? En niemand weet het antwoord op de vraag: waar is Eloïse?