Jac las: Marionet-Daniel Cole*****

Over de schrijver:

Daniel Cole ( 1983), verdiende als ambulancebroeder de kost. Voorheen werkte hij bij de RSPCA  ( dierenbescherming) en bij de Royal National Lifeboat Institution, het Engelse equivalent van de Koninklijke Nederlandse Redding Maatschappij. Hij woont tegenwoordig in Bournemouth, Engeland.

( Bron: https://www.harpercollins.com/cr-124346/daniel-cole en interview http://www.publishersweekly.com/pw/by-topic/authors/interviews/article/72689-baseball-bat-to-the-head-pw-talks-with-daniel-cole.html)

Over het boek:

Die Baxter, dat is een grote, latente kop-staartbotsing

Ragdoll begon met een overdonderende rechtbankscène, Marionet begint met een intrigerende proloog die zich afspeelt na het slagveld, en waarin Emily Baxter door twee special agents van de FBI en CIA wordt ondervraagd.

Emily Baxter was m’n favoriete karakter uit Ragdoll,  een egoïstische bitch, zoals ze met haar vriendje Thomas Alcock omgaat. Vloekend, scheldend, tierend en bij tijd en wijle zelfs hysterisch en gillerig, snauwerig, prikkelbaar, vaak licht ontvlambaar en bij vlagen stierlijk vervelend, disfunctioneel en reuze achterdochtig.

Zij is door Wolf een paranoïde wrak geworden.

Door haar uiterst belangrijke rol bij het oplossen van lappenpoppenmoorden, wordt Baxter door de FBI uitgenodigd om een andere mysterieuze moord op te lossen. Op 2 december 2015 is tussen de kabels van de Brooklyn Bridge n.l. een gebroken lichaam gevonden. Het woord ‘lokaas ‘is diep in zijn borstkas gekerfd. Maar er is meer. Op 6 december is in de VS een tweede moord gepleegd. Baxter wordt gedetacheerd bij  de NYPD. Een pr stunt zogezegd.

Het is nodig. De media duiken er op. Andrea Hall, de mediageile anchorwoman van het nieuws in Engeland en de theorie van dominee Jerry Pilsner Junior over Azazel, de theorie van de gevallen engel, die lichaam na lichaam in bezit nam, doen de ronde onder kijkers en lezers, en zetten de politieautoriteiten onder druk.
Wat volgt is een imponerende race, een race waarbij de tegenstander extremer en groter schijnt te zijn dan vermoed.

Conclusie:

Daniel Cole handhaaft zijn schrijfstijl uit z’n debuut. En daar zijn we uitermate gelukkig mee. Hij  gaat zelfs nog een stapje verder.

Is deze thriller dan schaamteloos over de top en ongeloofwaardig? Surrealistisch zelfs?

Gelukkig totaal over de top, maar ongeloofwaardig? Kijk maar eens rond in deze maatschappij. Op internet en Twitter kom je deze figuren bij bosjes tegen, vooral als ze het ergens niet mee eens zijn. Maar Baxter vergelijken met internet randfiguren is niet eerlijk. Baxter heeft goede redenen voor haar gedrag. Bovendien na 11 september 2001 bevat elk rampenscenario een zekere mate van realiteit, hoe extravagant ook geformuleerd.

Het boek bevat een groot aantal bijzonder karakters, waar je van gaat houden. Veel harde, diep zwarte en sarcastische grappen. En talloze wisecracks en situaties. Elke pagina bevat wel een paar grappen.  Dit boek is alles wat het naar Nederlandse politiek correcte gebruiken niet mag zijn, net als de Luizenmoeders,  en biedt daarom zo enorm veel leesplezier dat dit argument in een klap van de tafel geveegd wordt.

Kunstig speelt Cole met de  tijdlijnen, met gebeurtenissen uit 2014, 2015 en 2016.
De proloog, spelend in januari 2016, zit barstensvol met zinnen die je niet kunt plaatsen, omdat deze betrekking hebben op zaken en gebeurtenissen die zich afspelen in december 2015. Dit komt meer voor in het boek: een naam, een gebeurtenis die terloops genoemd wordt en verderop, na tig bladzijden, wordt toegelicht. Een schrijftechniek die maakt dat je moet blijven opletten. Overigens kom je als lezer niet in de problemen met de tijdlijnen.

Boeiende schrijfstijl met veel, heel veel venijnige dialogen, karakteristieke hoofdrolspelers, veel en pikzwarte humor en bizarre gebeurtenissen die voor een drukkende spanning zorgen. Na de lange aanloop – vergelijk het maar met de aanloop in American Psycho van Ted Easton Ellis – ontrolt zich een dijk van een thriller, met een tikkeltje horror.

Daniel Cole heeft met z’n tweede boek bewezen dat hij een blijvertje is. Wat mij betreft terecht. Kun je dit boek lezen, los van Ragdoll? Jazeker. Je mist enkele verwijzingen, maar niets essentieels.  En de e-readers missen ditmaal de blauwe draad. Prima gedaan van Luitingh-Sijthoff.

Vijf sterren.

Jac Claasen.

Wat lezen wij nu?

Karin leest:

Met dank aan Godijn Publishing voor het recensie-exemplaar.

Midland

Over Midland:

Wanneer Sammy beseft dat ze elke ochtend ontwaakt met schrammen en kneuzingen die ze in de duistere wereld uit haar nachtmerries heeft opgelopen, vreest ze dat ze krankzinnig wordt. Naarmate de ernst van de verwondingen toeneemt, rest haar echter geen andere keuze dan deze serieus te nemen. Samen met haar beste vriend Matt probeert ze te achterhalen wat haar dromen betekenen. Hun zoektocht leidt hen naar Daron, iemand die haar zowel in haar slaap als in het dagelijks leven de stuipen op het lijf jaagt, en die beweert hetzelfde door te maken als zij. Hoewel Sammy liever uit zijn buurt blijft, ziet ze zich gedwongen zijn hulp te aanvaarden. In het gezelschap van een man die ze niet vertrouwt, betreedt ze een wereld die eeuwenlang voor de mensheid wordt verborgen. Een wereld waar zelfs de doden onwelkom zijn.

Myrtle (15) leest:

showstopper

Over Showstopper:

Showstopper van Hayley Barker is deel 1 in een spannend YA-tweeluik voor de fans van De Hongerspelen. Superspannende young adult voor 13 jaar en ouder.

Hoshiko is de sterattractie van het gevaarlijkste circus van Engeland, waar kinderen van immigranten moeten optreden met gevaar voor eigen leven. De heersende, autochtone elite is dol op de show. Hoe gruwelijker, hoe beter.

Wanneer Ben, zoon van een machtig minister, voor het eerst de show bezoekt, wordt hij op slag verliefd op Hoshiko. Maar terwijl zij adembenemende kunsten op het hoge koord vertoont, wachten onder haar hongerige leeuwen. Kan Ben haar helpen ontsnappen uit deze gevangenis? En heeft hij de moed het systeem aan te klagen dat zijn moeder als minister in stand houdt?

Jac leest:

Marionet

Over Marionet:

In Marionet, het vervolg op bestseller Ragdoll van Daniel Cole, is er een copycat moordenaar aan het werk…

Rechercheur Emily Baxter krijgt te maken met een nieuwe zaak die haar akelig bekend voorkomt: een lichaam dat in dezelfde onmogelijke houding is opgehangen aan draden als bij de Ragdoll-moorden. Dit keer ligt het lichaam echter aan de andere kant van de wereld, en met het woord LOKAAS in de borst gekerfd. Terwijl de media-aandacht steeds groter wordt, moet Baxter helpen bij een andere moordzaak. En dan treft ze eenzelfde soort moord aan: nu staat het woord POPPEN op de borst. Voor wie is het lokaas bedoeld, en wie zijn de poppen? Maar nog belangrijker, wie heeft de touwtjes in handen?

Corina leest:

Met dank aan Daniel Meyer voor het recensie-exemplaar

 MaskervanVenus

Over Het masker van Venus:

..Er verschijnt een nieuw scherm dat de plattegrond van een grote stad toont. De man buigt naar voren om een straatnaam te lezen. ‘Daar zit je nu dus,’ lacht hij. ‘Je bent een eind van huis, Daan.’…

Samen met zijn vriendin Sofie is Daan Meyer naar het zuiden van Japan vertrokken. En hoewel Daan niets met de nieuwe cannabisvariant Venus van zijn vermoorde vriend Leo te maken wilde hebben, beheert hij nu de fabriek die Leo aan hem heeft nagelaten. De koivoerfabriek is de perfecte dekmantel om ongestoord nieuwe Venus-varianten te kunnen ontwikkelen. Het geld stroomt binnen.

De onbekende drone die over de plantage van Daans fabriek vliegt, lijkt onschuldig. Tot de volgende avond het hoofd Beveiliging half dood wordt aangetroffen op het strand. Tijdens het onderzoek naar de moordaanslag plaatst de politie steeds meer vraagtekens bij de activiteiten van de fabriek. De protectie die Daan en Sofi e krijgen van de yakuza uit Tokio vertoont hiaten. Een gruwelijke tragedie trekt Daan vervolgens in een stroomversnelling omlaag en toont hem zijn duistere kant …

De inbeslagname van 720 kilo cocaïne in de havens van Antwerpen en Rotterdam lijkt een onbelangrijk detail, maar Daan en zijn fabriek zijn pionnen in een krachtenspel dat hem via een oud militair vliegveld in Tsjechië terugbrengt naar Nederland. Een onverwachte ontmoeting in Amsterdam luidt de eindfase in. Daan realiseert zich dat er geen spelregels zijn en dat hij nog maar één kans heeft om het initiatief naar zich toe te trekken en te overleven.

Het masker van Venus is het vervolg op De man van Venus.