Jac las: Eindspel-Stuart MacBride****

Stuart MacBride – Eindspel (Logan McRae deel zes)

Laten we maar beginnen met te stellen dat niet alles even politiek correct verwoord wordt in deel zes van de de reeks rond rechercheur Logan McRae. Om te beginnen is McRae zelf behoorlijk aan de sukkel. Hij heeft een drankprobleem, het is altijd te goed toeven in de Scheve Pruik. Dat is niets bijzonders, eerder een veel voorkomend euvel in deze branche. Hij kijkt wel eens de andere kant op. Dat is ook niets bijzonders. Maar enveloppen met inhoud zijn andere koek. Ook Steel is niet in vorm, ze is grofgebekter dan ooit, maar de situatie aan het thuisfront verklaart een hoop. Steel en haar vriendin voelen het moederhart steeds harder kloppen, het is moeilijk voor te stellen overigens, en willen een mooie, gezonde baby op de wereld zetten, edoch de potentiële donoren liggen niet voor ’t opscheppen. En dat is heel begrijpelijk wie Steel een beetje kent… Gelukkig is er dan Dr. Goulding in de buurt die alles recht praat wat krom is. Of het nu afgehakte hoofden zijn, dromen over pratende haaien of mensen die in kikkers veranderen. Of andersom. Maar ja daar is hij dan ook psycholoog voor.

De voorpagina van de Aberdeen Examiner wordt bijkans gevuld met de kop ‘SEKSBEEST STRIJKT IN NOORDOOSTEN NEER’ boven een wazige foto van een man in een slonzige camping outfit. Richard Knox, de man die een geloofssysteem aanhangt dat zijn levenskeuze rechtvaardigt. Of andersom. Knox een klein vuil, smerig stuk vreten die in twee dingen goed is. Boekhoudertje spelen bij Michael ‘Maffe Mickey’ Maitland, de Terreur van Tynesdale genaamd en als hij daar mee klaar is zich bezig houden met een hoogst eigenaardige hobby. Een hobby die deze rat heel wat jaren cel oplevert. Maar goed dat is hoofdzaak en bijzaak tegelijk.

En bijzaken zijn er meer dan genoeg in deze thriller. Zo is daar de onvergetelijke, inspirerende vergadering in de kamer naast Overlijdensdiensten waar Beattie zwaar onder de indruk van de blonde Suzanna met de rode lippen van Hare Majesteits Fiscus en Accijzen of zoiets, zijn plakkertjes laat rondvliegen, regelmatig onderbroken door vileine opmerkingen van Steel. Heerlijk, heerlijk. U begrijpt ’t al. Chaos alom. Om depri van te worden. Maar dat is buiten de waard gerekend. Stuart MacBride maakt er keiharde slapstick met spijkerharde, niets ontziende dialogen weer een heel spektakelstuk van. Vergeet niet, het boek is in de overdrive geschreven maar moet zeker niet in hetzelfde tempo geconsumeerd worden. Schrijven kan ie die MacBride, retegoed zelfs om in stijl te eindigen. En hoe loopt het met Richard Knox af? De bijbel is een hemels geschenk en voor velerlei doeleinden bruikbaar en inzetbaar. Laten we daar maar op houden.

Vier sterren.

Jac Claasen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Wat lezen wij nu?

Karin leest:

Over Brandende meisjes :

In een dorp met een duistere geschiedenis maakt een vrouwelijke pastoor een nieuwe start. Brandende meisjes is de steengoede nieuwe thriller van de auteur van de bestseller De Krijtman.

Zijn we allemaal in staat tot onuitsprekelijke daden om degenen van wie we houden te beschermen?

Welkom in het lieflijke plaatsje Chapel Croft. Vijfhonderd jaar geleden werden hier acht protestantse martelaren terechtgesteld op de brandstapel. Dertig jaar geleden verdwenen twee tienermeisjes spoorloos. Twee maanden geleden pleegde de dominee van de lokale parochie zelfmoord.

Dominee Jack Brooks, alleenstaande ouder van de veertienjarige Flo, arriveert in het dorp om een nieuwe start te maken en wat tot rust te komen. Maar rust is het laatste wat ze er vinden. Want iemand lijkt vastbesloten om de duistere geschiedenis van het dorp actueel te houden. Jack ontvangt sinistere pakketjes en berichten. En Flo ziet levensechte visioenen van brandende meisjes. Of zijn het geen visioenen?

Riejanne leest:

Dank aan Godijn Publishing voor het recensie-exemplaar.

Over Ik droom – Een dramatische verhalenbundel :

Woorden rijgen zich aaneen tot dramatische verhalen over afscheid, innerlijke worstelingen en soms een beetje hoop. Duisternis en ellende weven zich aaneen, totdat zelfs de hemel huilt.

De personages dromen, net als de schrijver, van onbereikbare oorden en verlangens. Soms reiken ze ver of struikelen ze al bij de eerste hindernis.

Ik droom herbergt verhalen die geschreven zijn in een periode van innerlijke worsteling. Hoe verder de tijd doordendert, hoe meer de hoop doorklinkt tussen de regels.

Jac leest:

Over Verblind ( Logan McRea deel vijf ) :

In Aberdeen heeft iemand het op de Poolse gemeenschap gemunt. Het patroon is steeds hetzelfde: op verlaten bouwterreinen worden gastarbeiders meer dood dan levend teruggevonden met brandwonden op de plekken waar hun ogen zaten. En uit de dreigbrieven die aan het politiebureau worden gericht blijkt dat dit nog maar het begin is.

De sarcastische hoofdinspecteur Finnie krijgt de leiding over de zaak en is vastbesloten inspecteur Logan McRae het leven zuur te maken. En alsof dat nog niet vervelend genoeg is voor Logan zit er geen schot in de zaak: de slachtoffers zijn te bang om te praten en de enige getuige is een voortvluchtige pedofiel. Terwijl de aanvallen steeds gewelddadiger worden, zal Logan moeten besluiten hoe ver hij bereid is de wet te omzeilen om de zaak op te lossen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Wat lezen wij nu?

Karin leest:

Verschijnt op 7 april. Dank aan A.W. Bruna Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Over Poolnacht ( Duister IJsland deel drie ) :

In Poolnacht bevinden we ons in een geïsoleerd dorp gelegen in noordelijk IJsland, Siglufjörður. Hier wil niemand de waarheid kennen en zijn geheimen een levenswijze.

Het is 1955, twee jonge stellen verhuizen naar de onbewoonde en geïsoleerde fjord. Hun verblijf eindigt abrupt wanneer een van de vrouwen onder mysterieuze omstandigheden om het leven komt. De zaak wordt nooit opgelost. Vijftig jaar na deze gebeurtenis duikt er een oude foto op, waaruit duidelijk wordt dat de stellen wellicht helemaal niet de enige bewoners van de fjord waren.

In het boek volgen we de jonge rechercheur Ari Thór die probeert te achterhalen wat er die noodlottige avond gebeurde. De zaken nemen een sinistere wending. Een kind raakt vermist, een stalker is op de vlucht en Siglufjörður is in quarantaine. Het lijkt erop dat het verleden hen achtervolgt.

Riejanne leest:

Dank aan Godijn Publishing voor het recensie-exemplaar.

Over Ik droom – Een dramatische verhalenbundel :

Woorden rijgen zich aaneen tot dramatische verhalen over afscheid, innerlijke worstelingen en soms een beetje hoop. Duisternis en ellende weven zich aaneen, totdat zelfs de hemel huilt.

De personages dromen, net als de schrijver, van onbereikbare oorden en verlangens. Soms reiken ze ver of struikelen ze al bij de eerste hindernis.

Ik droom herbergt verhalen die geschreven zijn in een periode van innerlijke worsteling. Hoe verder de tijd doordendert, hoe meer de hoop doorklinkt tussen de regels.

Jac leest:

Over Verblind ( Logan McRea deel vijf ) :

In Aberdeen heeft iemand het op de Poolse gemeenschap gemunt. Het patroon is steeds hetzelfde: op verlaten bouwterreinen worden gastarbeiders meer dood dan levend teruggevonden met brandwonden op de plekken waar hun ogen zaten. En uit de dreigbrieven die aan het politiebureau worden gericht blijkt dat dit nog maar het begin is.

De sarcastische hoofdinspecteur Finnie krijgt de leiding over de zaak en is vastbesloten inspecteur Logan McRae het leven zuur te maken. En alsof dat nog niet vervelend genoeg is voor Logan zit er geen schot in de zaak: de slachtoffers zijn te bang om te praten en de enige getuige is een voortvluchtige pedofiel. Terwijl de aanvallen steeds gewelddadiger worden, zal Logan moeten besluiten hoe ver hij bereid is de wet te omzeilen om de zaak op te lossen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Jac las: De vermisten en de doden – Stuart MacBride*****

‘Alle eenheden, graag uitkijken naar ene Julian Martin, blanke vrouw, tweeëndertig jaar. Gezocht wegens het maken van onzedelijk foto’s van een klein kind.’  

Logan McRae is een treetje lager gezet op de functieladder en zit voortaan in een politieauto, eindeloos rondjes rijdend en hoort de hele godganselijke dag meldingen als de bovenstaande. Zijn maatje is Janet Nicholson die als ringtone de tune van The Muppet Show gebruikt. Wie kent er American Graffiti nog? De film uit 1973 volgt vier schoolvrienden in het stadje Modesto (Californië) die in 1962 een laatste nacht doorbrengen voordat ze uit elkaar gaan om elders in het land te gaan studeren of naar Vietnam te gaan. Doelloos rondrijdend, de politie een hak zettend, ouwehoerend en rotzooi trappend tot het dag wordt en het echte leven begint. McRae en Nicholson doen niet veel anders, alleen is het niet bepaald doelloos dat rondrijden. In Grapian, Aberdeen, Schotland loopt tuig van allerlei soort rond. Het ergste zijn natuurlijk de kindermisbruikers.

Het Tarlair Openluchtzwembad is de crime scene. Een dood kind bij een oud, vuil, groezelig en roestig zwembad aan zee, vlak bij de vuile, vervallen, betonnen muur en de helling naar het zwembad, half in ’t water en half op de rotsen. Dat hakt er in.
Krantenkoppen in de trant van ‘Pedo op de loop; heeft griezel Wood weer een moord gepleegd?’

Stuart MacBride vermengt het ranzige politiewerk met een reeks van  privé gebeurtenissen van Logan. Ook daar een golf van gebeurtenissen met Samantha en Helen in de hoofdrol. En laten we vampier Napier niet vergeten, die hijgt Logan McRae in zijn nek, na een paar mislukte acties. Maar niet alleen hij. Er lopen nog wat bloedzuigers rond bij die club. En wie ooit nog eens een beoordelingsformulier moet invullen – alleen de Here hierboven is op de hoogte van het juiste aantal –  geef ik de gouden tip. Sturing. Altijd het woord sturing vermelden als je iets zinnigs wilt mededelen en je niets zinnigs voorhanden hebt. En kreten als ‘Het optimaliseren van de operationele efficiency.’ Dan kom je een heel eind op de apenrots die politieorganisatie heet.

Conclusie

Een laatste waarschuwing voor je aan dit boek van Stuart MacBride begint: enige aanleg voor het verteren van het betere en rauwere politiewerk is vereist. Gelukkig dempen de brede stromen sappen vol humor en venijn de oprispingen van maag en gal. Een arm bad. Ik heb grafstenen gezien die spraakzamer waren, is een mooie one-liner. Hard, veelal ranzig, maar ontzettend humoristisch. Er wordt traditioneel veel gegromd en geschreeuwd. Een van de betere tradities trouwens. En zijn figuurlijke knokpartijen met hoog geplaatsten, vier rangen hoger of zo zijn een mooie running gag. En een fantastisch slot, waar je het warm van krijgt.

Vijf sterren.

Jac Claasen.


PS: En wat betekent het als Logan met rozige wangen en warme handen zijn bureau binnen stapt?

PS2: ‘ The ballad of Eskimo Nell’ bestaat echt. Zoek, luister en huiver. 
Ik begin nu door te krijgen wat het woord ‘bawdy’ inhoudt.

http://www.traditionalmusic.co.uk/folk-song-lyrics/Eskimo_Nell(Amalgamated).htm

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂