De Top 12 van 2018 van: Corina

Top 12 2018 Corina

En daar zijn we weer met de lijstjes in december. Deden we vorig jaar nog een top vijf per zes maanden (oké met een beetje gesjoemel van mij en Jac), dit jaar doen we een Top12 aan het einde van het jaar. Twaalf maanden in een jaar dus een Top12. Goed idee leek het…. net als die Top5 van vorig jaar, tot je er voor gaat zitten. Man man man (of vrouw vrouw vrouw), wat een ellende toch weer elk jaar.

Mijn nummer één had ik eigenlijk gelijk wel in mijn hoofd, en als je naar de collage kijkt kan je het wel raden misschien ook. Maar oké mijn absolute nummer één van het jaar 2018 isssss

De laatste getuige van Frank Krake! 

Wat heeft dat boek een indruk op mij gemaakt en wat vind ik het nog steeds zonde dat ik meneer Aloserij niet heb kunnen ontmoeten bij een signeersessie. Wat een man en wat een verhaal! Echt met stip op één!!

Recensie gemist? Klik even hier:

Corina las: De laatste getuige-Frank Krake*****

Maar dit gezegd te hebben begint dus de thriller van het jaar in Aalsmeer, want nu moet ik nog elf plekken vergeven. Natuurlijk pak ik mijn recensies erbij, maar waarom ga ik de ene vijf sterren recensie op nummer twee zetten en de andere op bijvoorbeeld vier? Het is weer een duivels dilemma. Geloof me patat bakken is makkelijker. Maar oké here we go….

Op twee zet ik dan Het verdriet van Wilhelmina van onze meesterverteller van eigen bodem Tomas Ross. Faction ten top en gewoon kei goed!

Recensie gemist: Klik even hier:

Corina las: Het verdriet van Wilhelmina-Tomas Ross*****

Op nummertje drie komt dan de meer dan mooie roman Kinderen van de rivier van Lisa Wingate. Ik quote uit mijn recensie: “Een verhaal dat zeker verteld moest worden! Geromantiseerd? Ja natuurlijk, maar dat doet geen afbreuk aan de triestheid van het verleden en het mooie van wat sommige mensen voor elkaar over hebben. Toen en nu.” 

Recensie gemist: Klik even hier:

Corina las: Kinderen van de rivier-Lisa Wingate*****

Op vier komt dan weer een roman, namelijk De tatoeëerder van Auschwitz van Heather Morris. Dit soort verhalen blijven me raken, hoeveel ik er ook over lees. Altijd weer is er kippenvel en ongeloof, en ook bewondering voor de drang van overleven.

Recensie gemist: Klik even hier:

Corina las: De tatoeëerder van Auschwitz-Heather Morris*****

Op numero vijf komt dan echt de beste thriller van 2018. Want OMG wat was Oktober van Søren Sveistrup toch een keigoede thriller. Ongelooflijk goed in elkaar/ bij elkaar geschreven. Keihard en gruwelijk, maar alles met de juiste dosis.

Recensie gemist: Klik even hier:

Corina las: Oktober-Søren Sveistrup*****

Op nummer zes komt ook een thriller, en dit was ook een vijf sterren recensie. Hierna zijn de vijf sterren recensies op, wat natuurlijk niet wil zeggen dat er van de laatste zes niet genoten is (anders stonden ze natuurlijk ook niet in de Top12), maar oké nummertje zes dus….. Dat is het debuut Het meisje in het ijs van Robert Bryndza. Ik vond het echt een ijzersterk debuut!

Recensie gemist: Klik even hier:

Corina las: Het meisje in het ijs-Robert Bryndza*****

En dan hebben we nog te gaan de nummers zeven tot en met twaalf, ja het is allemaal wat hé! Het wordt er niet makkelijker op en jullie krijgen wel een hele lap tekst voor geschoteld. Excuses daarvoor :-p Maar we gaan dus nog even verder…

Op zeven komt, Persona van Soraya Vink, echt een prachtig debuut uit ons eigen koude kikkerlandje. “Joder” wat een knaller!

Op acht komt alweer een boek van eigen bodem, namelijk De man van Venus van Daniël Meyer. Een razendsnelle actiethriller met een originele invalshoek.

Vanuit ons buurland België verschijnt op nummer negen de bijzondere thriller De tragische eindes van Boris Bastarache van Koen Strobbe. Niet nagelbijtend spannend, maar toch bijzonder moeilijk weg te leggen.

En dan op tien komt Stalker in de nacht. Dit is het tweede deel in de Erika Foster serie, en al werd er van genoten hij haalde net niet hetzelfde hoge niveau als van deel één. 

Nummertje elf wordt dan Op het spel van Karen Rose. Wat heerlijk schrijven doet deze auteur. Spanning met de juiste dosis romantiek er door geweven, I love it!!

En dan last but not least nummer twaalf, en dat is Het donkerste water van Sharon Bolton. Het was mijn eerste kennismaking met deze serie, maar wat was het genieten! Ik kijk dan ook erg uit naar het vervolg!

2019 here we come, want ook dan is Samenlezenleuker!!

Corina Nieuwenhuis.

Corina las: De tragische eindes van Boris Bastarache-Koen Strobbe****1/2

 

DetragischeeindesvanBorisBastarache

Met dank aan Standaard Uitgeverij voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Koen Strobbe

Uitgever: Standaard Uitgeverij

Aantal pagina’s: 320

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: mei 2018

Over de auteur:

Koen Strobbe werkt en woont in de Provence, waar hij vijftien jaar lang wijnbouwer was. Na zijn bestseller Kruis en munt schreef hij samen met Pieter Aspe het succesvolle Blankenberge blues. Hun eerste gedeelde pennenvrucht kwam bij verschijning meteen binnen op de eerste plaats in de boeken top tien. Met zijn Provence-thriller De wolf van Colombes keerde Strobbe terug naar zijn roots.

( Bron: http://www.standaarduitgeverij.be )

De achterflap:

Wanneer de elfjarige Boris Bastarache met zijn vrienden in de zomer van 1943 “verzet” speelt, leidt dat tot een geheim dat te allen prijze bewaard moet worden. Wat volgt is een reeks van gebeurtenissen in het Frankrijk van de jaren vijftig tot nu, in het kielzog van een gevaarlijke psychopaat. Een adembenemend verhaal in de traditie van de betere roadmovies.

Mening:

In een prachtige, beeldende manier neemt Strobbe je mee door het leven van Boris Bastarache. Het verhaal begint in 1943 waar Boris samen met zijn vriendjes verzet speelt en je je in het oude Frankrijk waant en je met een glimlach samen met ze door de bossen struint en plannen smeedt om de Duitsers dwars te zitten. En dan gaat het gruwelijk mis en denk je alleen maar…. Komt dit nog goed? Langzaam verdwijnen de vriendjes in de komende jaren van het toneel op één na. En Boris heeft een goede reden om die dicht bij zich te houden. De ander ook, maar dan om heel andere redenen.

Boris zijn levensloop wordt vanuit de ik-persoon verteld en Strobbe laat je al zijn emoties, gedachtes en daden volledig meevoelen. Ook de belangrijkste side-kicks geven je een gevoel alsof je ze al jaren kent. Heb je op het ene moment begrip voor de keuzes, het andere moment denk je ….WTF. Er zitten een paar toffe onverwachte wendingen in en je vraagt je af: hoe kan het? Hoe komt die er mee weg? Maar het vliegt nergens uit de bocht en ook door de tijd waarin het speelt geloof je wat er gebeurt.

Het einde is bijzonder en klopt helemaal bij het verhaal. Strobbe verstaat zonder meer de kunst van het schrijven. Alles klopt en al is het nergens nagelbijtend spannend je zit helemaal in het verhaal en in het Frankrijk van toen en nu en wilt alleen maar weten wat, waar, hoe???

Conclusie:

Schrijfstijl: 4.5

Leesplezier: 5

Originaliteit: 4.5

Plot: 5

Spanning: 4

Psychologie: 4

Vier en halve sterren voor De tragische eindes van Boris Bastarache.

Corina Nieuwenhuis.

*Winactie gesloten* Win de thriller “De tragische eindes van Boris Bastarache” van Koen Strobbe!

DetragischeeindesvanBorisBastarache

En daar zijn we dannn op deze mooie vrijdag in juni. Na ons weer een polsblessure te hebben geschreven aan lootjes met alle namen van de deelnemers die de twee stappen juist hadden ondernomen, is daar dan toch één winnaar! En dat is vandaag……

Jan Los!

Whoop stuur ons even een mailtje met je adresgegevens naar *Samenlezenisleuker@gmail.com* Dan regelen wij de rest en kun je rustig onder de brievenbus gaan liggen…..

Standaard Uitgeverij nogmaals een dikke dank voor deze gave actie en Jan heel veel plezier met dit prachtverhaal!

————————————————————–

Wij mochten nog niet zo lang geleden net voor verschijnen het manuscript ontvangen van de nieuwste thriller van de hand/uit de pen van Koen Strobbe, namelijk: De tragische eindes van Boris Bastarache. Nu ligt er een ongelezen fysiek exemplaar klaar voor één van jullie Samenlezenisleukerds. Hoe geweldig is dat dan weer!

Whoooop een dikke dank aan Standaard Uitgeverij.

Natuurlijk moet je daar weer allerlei kei moeilijke dingen voor doen dus even in de oplet modus allemaal!!

1: Like de Facebookpagina van Standaard Uitgeverij via deze link:

Standaard Uitgeverij

2: Reageer onder dit bericht in onze te gezellige Facebookgroep Samenlezenisleuker met een lach-smiley

and last but not least…..

3: Ga geduldig wachten tot 8 juni, check dan de pagina, en wie weet mag jij dan je adres gaan doormailen…. 😀

Nou dit was toch weer appeltje patatje? Let’s do this!!!

Over De tragische eindes van Boris Bastarache:

Wanneer de elfjarige Boris Bastarache met zijn vrienden in de zomer van 1943 “verzet” speelt, leidt dat tot een geheim dat te allen prijze bewaard moet worden. Wat volgt is een reeks van gebeurtenissen in het Frankrijk van de jaren vijftig tot nu, in het kielzog van een gevaarlijke psychopaat. Een adembenemend verhaal in de traditie van de betere roadmovies.

Samen wachten op, om te recenseren

collage mei 2018 deel 2

Ze liggen al op schoot dus de recensies gaan op korte termijn de lucht in. Genieten!

**Op 1 mei verscheen bij Uitgeverij De Fontein het tweede deel van de The Cruelty serie Hebzucht van Scott Bergstrom. Onze Myrtle las deel één en was daar héél enthousiast over. Zie haar recensie maar eens via deze link:

Myrtle (14) las: Meedogenloos-Scott Bergstrom*****

Ze deed dan ook een vreugdedans toen bleek dat Hebzucht  naar Drenthe kwam!

**Afgelopen april verscheen ook het tweede deel van De duistere oorlog van Kevin Deckers; Tocht der Schaduwen. Onze Karin las het eerste deel en is heel benieuwd hoe dit tweede deel gaat zijn! Voor haar recensie van deel één klik even deze link:

Karin las: De Duistere Oorlog-Kevin Deckers***

**Afgelopen week rolde het nieuwste boek van Koen Strobbe van de persen om te verschijnen bij Standaard Uitgeverij whoohoo.  We hebben het dan over De tragische eindes van Boris Bastarach. Het manuscript ligt in Aalsmeer bij Corina op schoot en met het fysieke gedrukte exemplaar mogen we wat leuks gaan doen. Gaaf of gaaf?…. Stay tuned!!

Over Hebzucht :

Gwen en haar vader zijn ondergedoken in Uruguay. Het leven is er zwaar: voortdurend over je schouder moeten kijken is killing. Wanneer haar vaders naam op een dodenlijst blijkt te staan, beseft Gwen dat afwachten geen optie meer is. Ze móet proberen hen beiden te redden, maar de tijd dringt.

Met de hulp van haar vriend Terrance, stort een vastberaden Gwen zich in de wereld van geld, spionage en verraad. Daar wachten nieuwe én oude vijanden. En deze keer zijn ze niet van plan haar te laten ontsnappen.

Over De duistere oorlog Boek 2 – Tocht der Schaduwen :

Eindelijk is het moment daar. De Bloedmaan is opgekomen. De Tocht der Tochten zal gereden worden. Een tocht langs alle planeten. Voor de één een reis door het leven, voor de ander een reis naar de dood. Eén ding is zeker: de Dacan zal op de proef worden gesteld. De Bloedmaan kondigt een dertig dagen durende nacht aan, waarin de connectie met de Goden wegvalt. Om dit te herstellen, moeten Rayon en zijn metgezellen de Tocht der Schaduwen afleggen en op alle Planeten van het Licht de Godenpoort openen. Haast is geboden: als dit hen niet binnen een maand lukt, worden alle werelden aan de macht van de Duistere onderworpen. Zonder bijstand van de Goden zal niets de Duistere meer kunnen stoppen.

Over De tragische eindes van Boris Bastarach :

Wanneer de elfjarige Boris Bastarache met zijn vrienden in de zomer van 1943 “verzet” speelt, leidt dat tot een geheim dat te allen prijze bewaard moet worden. Wat volgt is een reeks van gebeurtenissen in het Frankrijk van de jaren vijftig tot nu, in het kielzog van een gevaarlijke psychopaat. Een adembenemend verhaal in de traditie van de betere roadmovies.

Wat lezen wij nu?

Karin leest:

Met dank aan Kevin Deckers voor het recensie-exemplaar.

De duistere orlog boek 2.jpg

Over De duistere oorlog Boek 2 – Tocht der schaduwen :

Eindelijk is het moment daar. De Bloedmaan is opgekomen. De Tocht der Tochten zal gereden worden. Een tocht langs alle planeten. Voor de één een reis door het leven, voor de ander een reis naar de dood. Eén ding is zeker: de Dacan zal op de proef worden gesteld. De Bloedmaan kondigt een dertig dagen durende nacht aan, waarin de connectie met de Goden wegvalt. Om dit te herstellen, moeten Rayon en zijn metgezellen de Tocht der Schaduwen afleggen en op alle Planeten van het Licht de Godenpoort openen. Haast is geboden: als dit hen niet binnen een maand lukt, worden alle werelden aan de macht van de Duistere onderworpen. Zonder bijstand van de Goden zal niets de Duistere meer kunnen stoppen.

Myrtle (15) leest:

Met dank aan Uitgeverij De Fontein voor het recensie-exemplaar.

Hebzucht

Over The Cruelty 2 – Hebzucht :

Gwen en haar vader zijn ondergedoken in Uruguay. Het leven is er zwaar: voortdurend over je schouder moeten kijken is killing. Wanneer haar vaders naam op een dodenlijst blijkt te staan, beseft Gwen dat afwachten geen optie meer is. Ze moet proberen hen beiden te redden, maar de tijd dringt. Met de hulp van haar vriend Terrance, stort een vastberaden Gwen zich in de wereld van geld, spionage en verraad. Daar wachten nieuwe én oude vijanden. En deze keer zijn ze niet van plan haar te laten ontsnappen.

Jac leest:

Vergevenenvergeten

Over Vergeven en vergeten :

München, 1957. Na verschillende carrières in de loop der jaren werkt Bernie Gunther nu voor een verzekeringskantoor. Het is een logische stap: zowel politieagenten als verzekeraars zijn erbij gebaat leugenaars te ontmaskeren, en Bernie Gunther kan wat dat betreft bogen op een schat aan ervaring.

Bernie wordt naar Athene gestuurd om een claim voor een gezonken schip van een Duitser te onderzoeken. Als hij ontdekt dat het schip in kwestie ooit toebehoorde aan een Griekse Jood die werd gedeporteerd naar Auschwitz, is hij ervan overtuigd dat dit geen ongeluk was, maar wraak. Dan wordt de Duitser dood gevonden, vermoord. De Griekse politie haalt Bernie over om te assisteren bij het moordonderzoek en hij wordt wederom meegezogen in de zwarte geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog en de deportatie van de Joden van Thessaloniki. Europa is bereid om de vijandschap met Duitsland aan de kant te zetten, maar minstens één persoon in Griekenland lijkt daar niet klaar voor te zijn…

Corina leest:

Met dank aan Standaard Uitgeverij / Manteau voor het recensie-exemplaar.

de tragische eindes

Over De tragische eindes van Boris Bastarache :

Wanneer de elfjarige Boris Bastarache met zijn vrienden in de zomer van 1943 “verzet” speelt, leidt dat tot een geheim dat te allen prijze bewaard moet worden. Wat volgt is een reeks van gebeurtenissen in het Frankrijk van de jaren vijftig tot nu, in het kielzog van een gevaarlijke psychopaat. Een adembenemend verhaal in de traditie van de betere roadmovies.

Jac las: Kruis en Munt-Koen Strobbe***1/2

Strobbe

Over de auteur:

Koen Strobbe (52) had al een stevige carrière in de media achter de rug voor hij Vlaanderen de rug toekeerde en in 2003 een lap grond kocht in de buurt van het mooie stadje Uzès, niet ver van Avignon in Zuid-Frankrijk. Op domein Perdrix-Lasouche produceert hij jaarlijks zo’n 18.000 flessen rode wijn. Maar naast wijn verbouwen wilde Strobbe ook uittesten of hij schrijversbloed in zich had. Toen hij hoorde van de Pieter Aspe Award schreef hij in een impuls een kortverhaal en werd prompt genomineerd.

“Ik wilde geen politieverhaal schrijven zoals Aspe dat doet. Ik wilde een misdaadverhaal schrijven dat zich in deze streek afspeelde. De Provence en Avignon, een stad met een roemrijk verleden door de pausen die hier in de middeleeuwen een tijd hebben verbleven. Die geschiedenis moest zeker een rol spelen in mijn verhaal. Daarom keer ik in sommige hoofdstukken terug in de tijd”.

( Bron: http://www.winetasting.be/news/wijnmaker-koen-strobbe-wordt-misdaadauteur )

Over het boek:

Ik vertrek.

Bas en Isabel zouden zo maar de hoofdrol hebben kunnen spelen in de gelijknamige docusoap op de Nederlandse tv.

Want Bas en Isabel gaan Nederland verlaten. Ze zijn de hectiek beu en willen een restaurant beginnen in de Provence. Bas reist al vast vooruit om wat contacten te leggen en pandjes te bezichtigen. Maar als Isabel Sax in Avignon aankomt is Bas nergens te bekennen, sterker nog, haar vriendje lijkt compleet van de aardbodem verdwenen. Isabel raakt in paniek als zij de lakens van haar bed terugslaat en een professioneel gesealde zak met een op het eerste gezicht verschrikkelijke inhoud in haar bed ziet ziet liggen. Via via komt zij in contact met David Larroque, ex-flic en wijnbouwer. Samen gaan zij op zoek naar Bas Deelkens.

In de tweede verhaallijn speelt een zekere Karol Piunesku de hoofdrol. Een Roemeen van origine, die het vreemdelingenlegioen wordt uitgeschopt na wat gehannes en gegoochel met de ingewanden van een omvergeschoten Maretaniër. En dat is in strijd met de beroepsethiek van deze mannen met een verborgen verleden.

En waar er sprake is van twee verhaallijnen, zullen die elkaar op zeker moment kruisen. En hoe!

Conclusie:

Uitstekend gevonden en stijlvol dit motto:

Alles ademt er de leugen: de lucht, de aarde,

De huizen en vooral de slaapvertrekken.

Francesco Petrarca (1304-1374) over Avignon.

Strobbe, een geweldige naam voor een thrillerschrijver, levert een prima debuut af. De schrijfstijl, simpel en duidelijk in het begin, verbetert naar het einde toe. Goed geconstrueerde zinnen en stukjes tekst die je met genoegen leest, worden jammer genoeg afgewisseld met onnozele, boeketreeks-achtige zinnen. ( ‘ Je bent een hartenbreker.’ had hij gelachen. ‘ Dat meisje heeft de rest van de avond om jou gehuild.’).

Kruis en munt is een  gematigde actiethriller, behoorlijk spannend, met een prima gestructureerd plot. Wel vol platte karakters en stereotiepen, in een rechtlijnig verhaal. En let er vooral op hoe fraai de titel in het boek terugkomt in het verhaal.

Ondanks deze bezwaren was het geheel sterker dan de afzonderlijke delen en ontstaat een bijzonder aardig boek met verrassend veel leesplezier. Dat komt mede door de treffend omschreven ‘couleur locale’ van Avignon en omgeving, de Provence.

Koen Strobbe’s debuut is veelbelovend.

3,5 sterren.

Jac Claasen.

Interview/Winactie *Gesloten*! Koen Strobbe-De wolf van Colombes

Koen

En daar zijn we dan op deze koude zaterdag. Wat een heerlijke glazen zagen we voorbij komen, maar iets met er kan er maar één de winnaar zijn…. hebben wij alle glaasjes in een ton gegooid en uit alle scherven een winnaar geloot en dat is geworden……

Diana Broer!!

Als je ons je adres gegevens wilt toe sturen via Samenlezenisleuker@gmail.com dan zorgen wij voor de rest en kan je onder het genot van een glaasje wijn op de postbezorger gaan zitten wachten.

Wij bedanken nogmaals Koen Strobbe en WPG Uitgevers België voor alles!! En Diana je kent ons…. heb je het boek ontvangen? Een foto in de groep vinden we leuk 🙂

img_9180

Jullie hebben het vast niet gemist maar wij mochten dankzij WPG Uitgevers België de nieuwste thriller De wolf van Colombes van Koen Strobbe lezen. Heb je het toch gemist?

Klik dan even deze link: Karin las: De wolf van Colombes-Koen Strobbe****

En toen deden we de stoute klompen/slippers aan en vroegen we een klein gesprekje aan, en te leuk er werd meer dan positief gereageerd. En wat gebeurt daar? We mogen er dankzij de uitgever ook nog eens een winactie aan vast plakken! Hela Hola dat is even een partij gaaf!!

Maar nu eerst:

Het interview: 

1: Het is natuurlijk een beetje saai maar we doen het toch…. Kun je ons in drie zinnen vertellen wie Koen is?

Iemand die van vertellen houdt. En goed formuleren. Daarnaast een mediaverslinder die tien keer per dag het embryo van een breathtaking story ziet in de meest banale gebeurtenissen.

Heeft het verder moeilijk om in drie zinnen te vertellen wie hij is en voegt er daarom aan toe dat hij verzot is op buiten leven (wat niet altijd compatibel is met schrijven), met de handen werken, eten, drinken en zijn vrouw en zoontje graag zien.

2: Om daar maar gelijk op voort te borduren, wanneer begon je met schrijven en hoe kwam dat?

Ik heb altijd al een ‘verschrikkelijke’ drang gevoeld om verhalen te verzinnen en op te schrijven. Ik denk dat ik voor het eerst wist dat ik ‘schrijver wilde worden’ toen mijn leraar Nederlands mijn dertienjarige klasgenootjes vertelde dat “die Strobbe een keigoed verhaal had gebracht bij het ‘opstel-proefwerk’”. Mijzelf is hij dat nooit komen vertellen hé, ik moest het stellen met mijn 10/10 🙂

De drang om te schrijven heeft zich dan, na de middelbare school, allereerst vertaald in mijn studies Germaanse Filologie. Ook tijdens mijn studententijd schreef ik veel: literaire wedstrijdjes, stukken voor het studententijdschrift, dat soort dingen.

Zelfs mijn eerste job was nog right up my alley: copywriter in een topcreatief reclamebureau. Maar dan ben ik, om voor mij onverklaarbare redenen :-), afgegleden naar de verkoop en de marketing en werd het een hele tijd tekststil in mijn hoofd. Pas nadat mijn vrouw en ik besloten hadden om in Frankrijk wijn te gaan maken, kwam met dát creatieve proces ook de drang om te schrijven terug.

Dan kwam uitgever Manteau met zijn kortverhaalwedstrijd en was ik plots terug aan het schrijven.

3: Na je eerste bestseller ging je een samenwerking aan met Pieter Aspe (niet de minste auteur) maar De wolf van Colombes schreef je weer alleen. Is dat een bewuste keuze, deze afwisseling?

Ik heb een heel duidelijk doel voor ogen met betrekking tot het ‘wat’ en ‘waar’ van mijn schrijven.

De samenwerking met Pieter is er gekomen op uitdrukkelijke vraag van de uitgeverij omdat Pieter toen in een ernstige dip zat (nvdr: zijn echtgenote was in die periode overleden) en ik gevraagd werd om bij te springen zodat er het volgende voorjaar toch een Aspeboek in de rekken zou liggen. Natuurlijk was, en ben, ik zeer vereerd dat mijn naam aan een van de grootmeesters van de Vlaamse thrillerscène verbonden werd, maar de dingen die ik wil doen met mijn pen liggen elders. Dus wat mij betreft ging het om een eenmalige zijsprong en geen terugkerende ‘afwisseling’ zoals in je vraag vermeld staat.

Ik geloof dat ik, door het feit dat ik nu al vijftien jaar in Zuid-Frankrijk woon, een unieke kans krijg om het concept ‘thriller’ te combineren met de lokale psyche die ik ervaar en de even authentieke belevenissen die me hier te beurt vallen. Ik heb ondertussen, tussen en met de boeren, vijftien jaar keihard gewerkt en lief en leed met de ‘plaatselijke bevolking’, zoals dat zo mooi heet, gedeeld. Wat ik schrijf komt dus niet zomaar van achter een schrijftafeltje op een of andere zolder in Antwerpen of Amsterdam tot bij mijn lezers, maar ademt authenticiteit uit. En dat is wat ik wil brengen: diepgaande, spannende, soms lichtjes gruwelijke, verhalen die de mensen ook meteen terugbrengen naar het magische vakantiegevoel dat ze aan een verblijf in het zuiden overhouden. De droom en de nachtmerrie samen, als het ware.

Daarom wijk ik ook af van de typische thriller-format, waarbij een steeds terugkerende politieploeg-met-held/in in elk boek weer een zoveelste misdaad oplost. Mijn ‘terugkerend hoofdpersonage’ is niet een mens, maar wel een setting: de Provence met zijn oppervlakkig zorgeloos en hemels karakter, maar waar onder het dunne laklaagje een harde, mysterieuze wereld schuilgaat.

Eigenlijk sluit wat ik hier beleef eerder aan bij de typisch Scandinavische thrillersfeer, maar dan in een lavendelblauwe, zonovergoten setting.

DewolfvanColombes

4: Je maakt gebruik van gevarieerde verhaallijnen in De wolf van Colombes. Geweldig vonden we dat. Heb je daar een muur vol post-its voor ? Of houd je dat in je hoofd bij?

Ik houd inderdaad van een verhaal waarbij de lezer merkt dat zij/hij een beetje moet werken om het allemaal te volgen. In mijn debuut Kruis en munt ben ik daarmee begonnen en die schrijftechniek ligt me wel. Dat komt ook omdat ik eerst maanden nadenk over mijn verhaal, vooraleer er ook maar één letter op papier komt te staan. Van al die flitsen die me te binnen schieten, houd ik kleine ‘steekkaartjes’ bij, die dan vlak voor het schrijven op tafel belanden en dermate worden geschud dat ze een compleet/complex, maar helder en logisch verhaal op zouden moeten leveren.

5: Ook de personages vonden we fantastisch. Welk personage staat het dichtst bij je, of is je favoriet?

Ik zie al mijn kinderen even graag, ook zij die van de kudde zijn afgedwaald 😉

Even serieus: je kan je als schrijver eigenlijk niet echt vereenzelvigen met een personage, of je zou autobiografisch bezig moeten zijn.

Ik zweef als een puppeteer boven het verhaal en geef de verschillende personages duwtjes, daar waar de verhaallijnen het vergen. Voor de rest gaat alles vanzelf en doen, zeggen, de personages dingen waarvan ik zelf soms ook mijn wenkbrauwen frons. Vandaar dat die ‘steekkaartjes’ mijn enige gids zijn. Als je álles al op voorhand bedenkt en uitschrijft, beland je willens nillens in een zekere steriliteit. Als je een verhaallijn fris wil houden, moet je ze kakelvers in de pan leggen, terwijl je ze schrijft.

6: Lees je zelf ook graag thrillers of juist liever niet?

Ik lees heel graag thrillers, maar wel met een minimum aan literaire kwaliteit. Dan Brown is voor mij het instapniveau, al zit zijn laatste boek er nu toch onder. Auteurs als Harris, Tart of Dicker kan ik wel smaken. Daarnaast lees ik ook graag Cabré, Zafón, Rushdie en Irving.

7: Wij zijn direct fan na De wolf van Colombes. Zit er ondertussen een nieuw boek in de pen?

Ik ben volop bezig aan mijn volgende boek dat er met wat meeval in de late lente zal liggen. Deze keer volg ik één moordlustig hoofdpersonage zowat zijn leven lang. Het wordt een hele opdracht om het verhaal, dat heel complex in elkaar zit, op een heldere manier tot bij de lezer te brengen. Bonus is wel dat die lezer er in de marge een dosis tastbare culturele geschiedenis van la douce France gratis bij krijgt.

8: In een “vorig” leven was je wijnbouwer. Wat voor wijntje raad je ons aan? Dan gaan we voor nu graag samen proosten op het succes van dit geweldige boek!

Ik weet dat ik me nu in woelig water begeef, maar ik ben geen al te grote fan van rosé… Voor mij is wijn wit of rood, wat daartussen zit is limonade met alcohol.

Dus, wie mijn boeken op de middag leest, raad ik een volle blend van viognier en grenache aan, om dan naar te avond toe tijdens het lezen over te schakelen op de vlezig volle structuur van een overweldigende syrah.

Dat gaat goedkomen, we kijken uit naar de late lente alvast, en hierbij bedanken we Koen voor zijn tijd en meer dan mooie antwoorden!

En nu wil je natuurlijk weten hoe jij dit prachtboek kan winnen. Oké, let je even op? 😀

1: Like de Facebookpagina van Koen Strobbe via deze link:

Koen Strobbe

2: Like de Facebookpagina van WPG Uitgevers be via deze link:

WPG Uitgevers België

en last but not least:

3: Reageer onder deze post in onze gezellige Facebookgroep: Samenlezenisleuker met een gifje of foto van jouw favoriete kleurtje wijn… (drink je geen wijn? Doe dan lekker een ander favoriet drankje 🙂 )

Vrijdag 8 december maken we de gelukkige winnaar bekend!

Over De wolf van Colombes:

Nadat Laura en Nicolas hun drukke leven in Parijs vaarwel zegden, wordt een oude Provençaalse dokterswoning hun nieuwe droom. Terwijl ze gulzig het herfstige Zuiden ontdekken, worden ze geconfronteerd met de intriges van de plaatselijke bevolking.
Het hele dorp aast op het landgoed van een rijke truffelboer, de plaatselijke notaris draait zijn hand niet om voor wat fraude meer of minder en zelfs aan het verleden van hun nieuwe woning ontdekken ze een diepzwarte rand.
Voor ze het goed en wel beseffen, raken ze verstrikt in een kluwen van vastgoedzwendel, onfrisse wijnhandel, kinderroof en iets wat veel weg heeft van nazipraktijken.