Eva vraagt door: Joanne Carlton van Stof!

Sandra J Paul

Joanne Carlton heeft met Stof, waarin een giftige stofwolk een einde aan al het leven maakt, een dystopie geschreven die alle benodigde ingrediënten bevat. Vaart, spanning, emoties; het komt allemaal aan bod. Niet verwonderlijk, want haar eerdere boek, Hart-Slag, werd ook met lovende kritieken ontvangen. Joanne schreef deze naar aanleiding van het overlijden van haar vader en zus en wekte bij de lezers dan ook de nodige emoties op. Oorspronkelijk verschenen deze boeken in het Engels, inmiddels zijn zij ook in het Nederlands verkrijgbaar. Maar dat is nog lang niet alles.
Velen kennen deze veelzijdige auteur onder de naam Sandra J. Paul, waaronder haar Nederlandse werk verscheen. Schrijven zit duidelijk in haar bloed en ze is nog lang niet uitverteld.

70863452_1275593932611429_3747108955713699840_n


Een giftige stofwolk. Hoe kwam je op het idee om dit te gebruiken in een verhaal?

Dit was eigenlijk een heel interessant gegeven. Mijn designer maakt af en toe covers die ze dan in haar groep gooit. Zo creëerde ze ook de gouden cover die ik gebruikt heb voor de Engelse versie van het boek, Dust. Ik was zo gek van het concept dat er meteen een idee in mijn hoofd sprong om daar iets mee te doen. Binnen een paar uur had ik eigenlijk mijn hele verhaal, waarin een giftige stofwolk “dust” dus een belangrijke rol zou spelen.

Bijzonder hoe een enkel beeld meteen je fantasie aanwakkert. Het is ook iets wat zomaar echt kan gebeuren. Heb jij weleens angst dat onze wereld door een ramp als dit in een dystopie zal veranderen?

Absoluut, zeker in deze ernstig verstoorde politieke tijden. Er zijn veel mensen aan de macht die teveel macht hebben en niet de persoonlijkheid die je zou moeten hebben om op die positie te staan. Dat beangstigt mij ontzettend, het feit dat er een paar mensen zijn die eigenlijk het lot van de wereld kunnen bepalen. Dan heb je natuurlijk ook onze klimaat perikelen én de technologie die zo snel vooruitgaat dat het voor velen moeilijk is om nog te volgen. Ik ben er dus van overtuigd dat een verkeerde zet dit scenario zou kunnen veroorzaken.

Dat gegeven speelt ook een belangrijke rol in je boek. Je bent daarbij uitgegaan van het principe dat maar twee mensen mogen overleven: de zogenaamde Adam en Eva. Zou jij zelf deze rol op je kunnen of willen nemen?

Ik heb veel met dit dilemma gespeeld in mijn hoofd tijdens het voorbereiden en schrijven van dit boek en het antwoord is nee. Als iedereen rondom mij weg zou zijn, dan zou ik dit niet aankunnen. Jij wel?

Nee, ik zou het ook niet kunnen. Vooral als iedereen om je heen weg is. 

Simon, de hoofdpersoon, worstelt hier ook mee en wat mij betreft heb je zijn gevoelens echt weergaloos omschreven. Vertelde hij jou zijn verhaal of was het voor jou een kwestie van behoorlijk inlevingsvermogen?

Bedankt voor het compliment! Bij het schrijven beeldde ik me in hoe ik me zou voelen als ik mijn gezin – mijn drie zonen en partner – zo zou verliezen en hoe ik daarmee om zou gaan. De fijne lijn tussen verdriet en woede is zo dun dat het heel snel kan omslaan. Ik zou ook mijn verdriet in woede en onmacht laten omzetten en als iemand mij tot zoiets zou dwingen, zou ik ook hard tegenstribbelen en proberen daar een einde aan te maken. Maar Simon vertelde sowieso zijn verhaal – zeker het deel met zijn gezin speelde zich zo voor mijn ogen af.

Het verhaal is puur vanuit Simon geschreven. Heb je ooit de behoefte gevoeld om het vanuit de kant van ‘Eva’ te schrijven?

Ik vind dit een hele goeie vraag want die heb ik mezelf bij het schrijven ook gesteld: waarom enkel Simon (Adam) en niet Eva ook? En ik heb dit ernstig overwogen zelfs. Maar uiteindelijk besloot ik om dieper in te gaan op Simons familie (wat in het oorspronkelijke kortverhaal veel minder uitgediept was). Dit vond ik mooier en intenser om te doen.

Oorspronkelijk schrijf je in het Engels. Hoe is dat zo gekomen?

Ik schrijf eigenlijk boeken in twee talen: Nederlands en Engels. Aanvankelijk begon ik als auteur als Sandra J. Paul met Nederlandstalig werk, maar in werkelijkheid schrijf ik ook al ruim twintig jaar Engelse kortverhalen en novelles. Toen ik mijn droom om als Sandra uitgebracht te worden vervuld had, wist ik dat het tijd was om het ook in het Engels te proberen, met succes. Heart-Beat is een boek dat voor mij erg belangrijk is en ik voelde aan dat dit eerst in het Engels moest geschreven worden. Het nodigde zich daar ook echt toe uit.

Het klinkt raar, maar nu ben ik echt twee verschillende auteurs geworden: Als Sandra focus ik me nu vooral op jeugdthrillers zoals De Duistere School en thrillers voor volwassenen, zoals Kwijt, dat er deze maand aankomt. Als Joanne schrijf ik zeer out of the box verhalen zoals Dust, waar ik echt mijn paranormaal ei in kwijt kan. Als Joanne pen ik eerst mijn verhalen in het Engels, terwijl Sandra meteen Nederlandstalig werk is. Dit is een combinatie die voor mij goed werkt. Ik ben altijd aan twee zaken tegelijkertijd bezig en dat lukt goed.

Bijzonder hoe dat dan werkt! Gemene vraag, ik weet het, maar is er één die meer overheerst of meer je voorkeur geniet?

Nee ;). Ik schrijf graag in beide talen en kan me ook echt wel uitleven bij beiden. Als de muze een bepaald idee heeft, is het op dat moment die auteur die de overhand neemt.

Is het nooit voorgekomen dat ze je gelijktijdig riepen? 

Dat gebeurt eigenlijk altijd wel, maar ik heb geleerd om te doseren. En zoals ik mogelijk al eerder vermeldde, schrijf ik vaak aan twee dingen tegelijkertijd. Zo ben ik momenteel zowel bezig aan Het Verlaten Huis – het vervolg van De Duistere School en Hell City, een nieuwe Joanne – uitzonderlijk een novelle. Hierdoor hou ik beide persoonlijkheden ook tevreden. 😉

Wil je al een beetje vertellen waar Hell City over gaat?

De mensen die mij volgen weten dat ik graag experimenteer en aparte dingen doe. Hell City is ook zoiets. Ik kan er in dit stadium nog niet veel over zeggen, alleen dat het weer iets totaal anders is dan alles wat ik ooit heb gedaan.

Deze novelle is een tweede boek van me geïnspireerd door een cover. Ik nam vorig jaar deel aan een leuke coverwedstrijd en won dus een heel bijzonder werk van een knappe coverartist waarvan ik wist dat ik er iets heel bijzonders mee moest doen. De cover zelf is schitterend en ik ben dan ook heel blij en vereerd dat mijn naam erop zal staan.

Ik krijg het idee dat jij echt leeft voor verhalen. Had jij dat als kind ook al? Dat je dan iets zag en je fantasie meteen met je op de loop ging?

Ja hoor, mijn eerste verhalen dateren van toen ik tien jaar oud was, uitgeschreven op papier. Op mijn elfde mocht ik met een typemachine van mijn broer aan de slag en nadien met een elektronische versie waar ik dan zo van die inktcassettes voor nodig had. Sommige van die verhalen heb ik nog steeds in mijn bezit. Dan denk ik soms: ooit ga ik daar iets mee doen, maar in werkelijkheid doe je dat natuurlijk niet. 

Er zijn altijd wel nieuwe ideeën en verhalen die in me opkomen, waardoor ik een google drive heb met zo’n 300 kortverhalen en onafgewerkte dingen. 😉

Wat zou jij nou heel graag willen bereiken op schrijfgebied?

Ik droom er wel eens over dat er een boek van me verfilmd zou worden en dat ik dan ook zelf mee kan werken aan het filmscenario. Dus als een producer dit leest –> mijn adres is gekend. ;). Daarnaast wil ik mezelf telkens weer heruitvinden. Ik ben niet iemand die je in één box kan duwen en zeggen dat het een genreschrijver is, waardoor ik echt niet weet wat er nog allemaal gaat komen. Thrillers en jeugdthrillers weet ik wel, maar daarnaast kan het eender wat zijn en hangt het echt af van de muze en wat mijn gevoel me zegt. 

Ik ben heel trots op Stof en de bijzondere aspecten aan dat verhaal, maar evenzeer op Kwijt – mijn nieuwste Sandra thriller –  omdat het een boek is waar ik meer dan twee jaar heb ingestopt om de juiste toon, gevoelens en spanning te vinden. 

Voor 2020 heb ik drie heel bijzondere projecten die eraan gaan komen, die elk ook een bijzondere plek in mijn hart zullen hebben. Een novelle schrijven is mijn eerste keer (in boekvorm), een opvolger op het zeer succesvolle Duistere School schrijven in die mate dat je hem als standalone kunt lezen, is ook geen sinecure. En de thriller die ik plan voor het najaar van 2020 is ook weer iets dat ik nog nooit gedaan heb. 

Die uitdagingen heb ik nodig om te evolueren.

Klinkt als leuke uitdagingen! Hoe is het voor jou als auteur om te horen/lezen hoe de lezers op jouw boeken reageren? 

Oh fantastisch. Bij mijn eerste boek was ik doodnerveus om de allereerste reacties te horen te krijgen. 

Dat went wel, zeiden collega’s, maar eigenlijk doet het dat nooit. Het blijft ongelofelijk spannend, of het nu om je eerste of je honderdste boek gaat. En ik vind het nog steeds ongelofelijk als mensen naar me toekomen en zeggen hoe ze genoten hebben van mijn boek. Ik sta dan echt met tranen in de ogen. Lezers zien het eindproduct van een lange periode waarin je naar dit moment toeleeft en ik kan nog steeds niet beschrijven hoe goed het aanvoelt om een reactie te krijgen. Het is fantastisch. Ik ben mijn lezers ook ontzettend dankbaar voor hun steun – vooral degenen die er vanaf het begin bij waren en me volgen in mijn diversiteit als auteur.

Wat vind jij het moeilijkste onderdeel van het hele schrijfproces? 

Het afscheid nemen van de personages. Bij sommige boeken meer dan bij anderen, maar het voelt altijd wel aan als een vaarwel aan figuren die je zelf gecreëerd hebt en waar je dan niet meer mee verder gaat. 

Het schrijven zelf verloopt heel organisch en wijst altijd zichzelf wel uit. Het minst leuke zijn de vele correctierondes ;). Tegen de tijd dat je boek uit is, heb je het al zoveel keer gelezen dat je het wel kan dromen.

Heb je weleens dat personages dan evengoed nog in je oor fluisteren, ondanks dat het boek af is?

Heel veel. Simon is zo iemand, maar ik heb afscheid genomen. Ik beslis altijd op voorhand of er een sequel komt of niet.

Soms smeken mensen erom – zoals bij Duistere School – waar er echt ontzettend veel vragen over een vervolg kwamen. Soms luister ik en soms negeer ik die stem en denk ik aan al die andere dingen die ik nog wil doen. 😉

Ik kom nog even terug op het stukje ‘je paranormale ei kwijt kunnen’. Wat maakt dat voor jou zo’n fascinerend aspect?

Goh, ik heb altijd al een fascinatie gehad voor het paranormale. Ik heb zelf ook regelmatig dingen voor die je “normaal” niet kunt verklaren, maar ik wijt dit vooral aan instinct en luisteren naar jezelf.

Als kind was ik gefascineerd door series zoals Twilight Zone. Later werd dat dan The X-Files of aanverwante reeksen. Ik ben ervan overtuigd dat wij als mens onze volledige capaciteiten niet kennen (is ook medisch en wetenschappelijk bewezen uiteraard) en dat daar het paranormale uitkomt. Daarom vind ik het ook heerlijk om te spelen met die toets. Soms is dat echt wel meer dan anders, zoals in Stof, maar soms ook subtiel, zoals in Hart-Slag, waar ik ook een paranormale toets aan heb gegeven die me zelf ook al is overkomen. Als je eens goed rond hoort in je vriendenkring, dan zal je versteld staan van wat die zoal meemaken.

Kan jij daar een voorbeeld van geven?

Er zijn er wel wat – vooral mijn dromen durven wel eens uit te komen.

Het frappantste dat ik ooit heb meegemaakt, heeft met mijn tweeling te maken. Ik wist maanden op voorhand dat ik een tweeling zou krijgen, lang voor ik zwanger geraakte. Ik moest een firmawagen bestellen en heb toen zelfs bewust een groot model gekozen omdat ik me al voorbereidde op hun komst. De HR-dame trok grote ogen toen ik maanden later kwam vertellen dat ik zwanger was van mijn jongens. 😉

In je werk gebruik je ook het buitenaardse aspect. Geloof jij hier ook in?

Ik ben geen UFO-jager of zo, hoewel ik denk dat UFO-jagers best wel grappige mensen kunnen zijn met een bijzondere hobby. 

Ik ben er wel van overtuigd dat wij niet de enige bewoonde planeet zijn, zeker niet als er voortdurend nieuwe planeten worden gevonden, maar buitenaards leven kan alles zijn: van organismen tot kleine beestjes tot soortgelijke menselijke vormen tot monsters. Maar wie, wat, waar? Alvast een heel eind van ons verwijderd ;). Ik denk dat het “denken dat het bestaat” niet hetzelfde is als rotsvast overtuigd zijn als “ze zijn er en ze zijn hier”. Maar waarom zou het niét bestaan?

Er zijn inderdaad genoeg mensen die hier helemaal voor gaan. Ofwel UFO-jagers, en dan heb je ook nog mensen die onderzoek doen naar paranormale fenomenen en bijvoorbeeld spookhuizen bezoeken inclusief apparatuur. Heb je weleens de behoefte gevoeld om een dag met zo’n groep mee te lopen onder het mom van research?

Lijkt me wel tof om te doen, hoewel spookhuizen me wel angst aanjagen. Ik zou dan graag zo eens een keer mijn tanden zetten in de zogenaamde waarzeggers. Daar lijkt me nog wel behoorlijk wat inspiratie te halen.

Wie weet ooit nog eens :-). 

Laatste vraag: wat geeft jou het ultieme ‘samenlezenisleuker’ gevoel? 

Goeie vraag! Ik geef regelmatig schrijfworkshops waarbij de term ‘samenschrijvenisleuker’ misschien wel van toepassing is. 

Als auteur is het sowieso fantastisch als mensen de moeite en tijd nemen om een boek van je te lezen en daarop reageren. Het voordeel van sociale media is dat je heel dicht bij je lezers staat en ook wel vrij snel te weten komt hoe die zich voelen bij je boek. Als dat meermaals gebeurt, dan geeft mij dat de ultieme voldoening.

*** Interview by Eva Krap.

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Joanne Carlton herself volgen? Dat kan hier:

Auteurspagina Joanne Carlton

Karin las: Dust – Joanne Carlton ****

Dust Drenthe

Met dank aan Uitgeverij Hamley Books voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Joanne Carlton

Uitgever: Hamley Books, Engelse versie.

Aantal pagina’s: 221

Genre: Thriller, NUR 300/305/332/333

Verschijningsdatum:  maart 2019

Over de auteur:

Joanne Carlton debuted in 2017 with her heartfelt Young Adult-story Heart-Beat, followed by the succesful Kill Me Again, a gripping thriller. Both novels were selected for the 2018 London Book Fair and Author Book Club Anthology. Her third novel, Dust, is a gripping tale about the dangers our society are currently facing, adressing environmental issues and dangerous politics.

( https://hamleybooks.be )

Achterflap:

Simon James is just a regular guy living a normal life. Until August 4th, when the dust poisons the world.

Three weeks and millions of deaths later, the end is near and there are no miracles left, except for one. A miracle that needs Simon James.

On the final day, the former husband and father faces the ultimate dilemma. Should he attempt to survive in a dead world to prevent mankind’s extinction? Or should his life end today, like everyone else’s?

Simon doesn’t want to be the one left behind when all that he ever knew is already gone, but choice was never an option. His fate has already been decided for him.

When the world comes to an end, would you want to be the last man standing?

A gripping tale about strenght and survival, family and love, heartache, and loss.

Mening:

Wanneer we kijken naar het genre, thriller, met daarbij de gegeven NUR codes, dan is het eigenlijk al duidelijk dat dit geweldige verhaal niet in een hokje te drukken is. Het is een mengeling van meerdere sub genres maar bovenal; jonges wat een fantastisch gebeuren zet Joanne Carlton hier neer en wat wist ze me weer te raken op het gevoel!

Vanaf de openingszin is het Engels en de fijne schrijfstijl me direct al eigen en wist dit verhaal me te pakken. Wat een aftrap! The Final Day: de wereld is aan gort en Simon belandt in een draaikolk van gebeurtenissen. Ja dit is fictie, maar je gaat er als lezer helemaal in mee en in op. Mien God wat gebeurt hier en hoe is het tot dit punt gekomen? Ligt hier überhaupt nog een oplossing en hoe moet die er dan uitzien?

Wat een origineel moreel en ethisch vraagstuk, doorspekt met thema’s als het milieu en een vergevorderde techniek, maar dan in het verleden. Wat een mooie opbouw en uitdieping ook. Het schakelen naar voor, tijdens, en na deze dystopie verloopt naadloos. Je leert Simon in deze verschillende tijdsperiodes meer dan goed kennen. Zijn weg naar volwassenheid, zijn dierbaren, het geluk, en dan komt dit. Het lijden van grote verliezen waarbij tijdens het lezen een dikke brok in de keel onvermijdbaar is. Toch gloort daar de hoop. Wordt negativiteit omgezet in positiviteit, in een wereld die voor nu gelukkig niet realistisch is, en de gretigheid om te blijven lezen wordt continue aangewakkerd omdat je gewoon wil weten waar dit naar toe gaat.

Gaat Joanne Carlton me verrassen met het einde? Ja en nee. Ik zag een belangrijk aspect wel aankomen. Toch doet dit niks af aan het plot en het leesplezier. Het plot zit in zijn totaliteit gewoon meer dan goed in elkaar en het einde zelf weet me op een juiste manier met een heel dubbel gevoel achter te laten. Dit is perfect en ergens ook frustrerend, love it! Denk je nu: dit klinkt als een boek voor mij maar ik lees niet in het Engels? Stay tuned! Dust verschijnt ook in het Nederlands, hoe gaaf is dat dan weer?

Conclusie:

Schrijfstijl: 4

Originaliteit: 4.5

Leesplezier: 4

Psychologie: 5

Spanning: 4

Plot: 4

Vier dikke stralende sterren voor Dust.

Karin Meinen.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Wat lezen wij nu?

Corina leest:

Dank aan HarperCollins Holland voor het recensie-exemplaar.

IMG_2030

Over Dodenstoel:

Hij speelt een dodelijk spel, en geeft niet op…

Ex-commando en veiligheidsadviseur Eugène Hamer treft op de Amsterdamse Apollolaan een gruwelijk tafereel aan. Een man hangt aan een touw in de woonkamer, zijn keel doorgesneden. Zijn vrouw ligt dood op bed en in een kledingkast schuilt een jongen die getuige is geweest van deze slachting. De moordenaar daagt de politie in een brief uit hem op te sporen. Hij verwijst naar een website waarop een elektrische stoel te zien is met daaronder de boodschap: Pas als mijn wraak compleet is, stop ik met moorden…

Samen met Neli Panka, inspecteur bij de afdeling Zware Criminaliteit en gespecialiseerd in de psychologie van seriemoordenaars, opent Hamer de jacht. Het brengt ze op het spoor van een omvangrijk netwerk van drugssmokkel en mensenhandel, die zijn oorsprong blijkt te vinden in voormalig Joegoslavië en de val van Srebrenica…

Jac leest:

Moord volgens Turner

Over Moord volgens Turner:

De jonge Afrikaner Dirk Le Roux rijdt in Kaapstad dronken een zwart meisje aan. Zijn moeder, Margot Le Roux, een machtige zakenvrouw, weigert haar zoons leven te laten ruïneren door het lot van een dakloos meisje zonder enig toekomstperspectief. In een land waar corruptie en machtsmisbruik overheersen, zal niemand daarnaar kraaien. Maar dat is buiten Turner gerekend, een zwarte rechercheur van onbesproken gedrag. Hij reist naar het stadje waar Margot Le Roux alles lijkt te beheersen, inclusief de politie. Turner weigert te buigen voor intimidatie en omkoping en als de jacht op hém wordt geopend, moet hij vechten voor zijn leven.

Karin leest:

Dank aan Hamley Books voor het recensie-exemplaar.

Dust Drenthe

Over Dust:

Simon James is just a regular guy living a normal life. Until August 4th, when the dust poisons the world.

Three weeks and millions of deaths later, the end is near and there are no miracles left, except for one. A miracle that needs Simon James.

On the final day, the former husband and father faces the ultimate dilemma. Should he attempt to survive in a dead world to prevent mankind’s extinction? Or should his life end today, like everyone else’s?

Simon doesn’t want to be the one left behind when all that he ever knew is already gone, but choice was never an option. His fate has already been decided for him.

When the world comes to an end, would you want to be the last man standing?

A gripping tale about strenght and survival, family and love, heartache, and loss.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Samen wachten op, om te recenseren…

collage mei 2019 deel een

Hopsakeeee,  en we mogen weer mooie dingen op de stapel gaan leggen om er een recensie over te gaan schrijven. Wij zijn toch wel heel gelukkig met al dit moois. Want oi oi oi, als je de achterflappen leest dan doe je wel een klein (oké een heul groot) boeken dansje!

**Op 28 maart verscheen bij Hamley Books Dust van Joanne Carlton, dit Engelstalige boek gaat een plaatsje krijgen op de stapel in Drenthe. Een beklijvende thriller wordt er beloofd, en daar houden we van!

**Op 9 mei verschijnt bij Uitgeverij Cargo het tweede deel in de serie met Huldar en Freya in de hoofdrol, namelijk Vortex van Yrsa Sigurdardottir. Er werd voor 100% genoten van DNA, dus hier wordt reikhalzend naar uit gekeken.

**Op 29 mei verschijnt bij Uitgeverij De Fontein de nieuwste Peter James, namelijk Ultiem bewijs. Onze Karin vond de achterflap meer dan aanspreken, dus zij is de mazzelaar die hem op de stapel mag gaan leggen.

Over Dust:

Simon James is just a regular guy living a normal life. Until August 4th, when the dust poisons the world.

Three weeks and millions of deaths later, the end is near and there are no miracles left, except for one. A miracle that needs Simon James.

On the final day, the former husband and father faces the ultimate dilemma. Should he attempt to survive in a dead world to prevent mankind’s extinction? Or should his life end today, like everyone else’s?

Simon doesn’t want to be the one left behind when all that he ever knew is already gone, but choice was never an option. His fate has already been decided for him.

When the world comes to an end, would you want to be the last man standing?

A gripping tale about strenght and survival, family and love, heartache, and loss.

Over Vortex:

In Reykjavik wordt een tijdcapsule gevonden met daarin brieven van dertienjarige schoolkinderen die voorspellen hoe hun leven er in 2016 uit zal zien. Tussen de brieven bevindt zich ook een lijst met initialen van mensen die vermoord zullen worden. Hoewel de brief niet serieus wordt genomen, roept politieman Huldar de hulp in van kinderpsychologe Freyja bij de ondervraging van het kind dat deze boodschap schreef.

De gevonden brief wordt echter urgent wanneer verschillende lichaamsdelen opduiken in de stad, gevolgd door de moord op een man wiens initialen op de lijst voorkomen. Huldar en Freyja zullen de schrijver en de moordenaar moeten vinden, voordat die alle slachtoffers op de lijst heeft vermoord.

Over Ultiem bewijs:

Onderzoeksjournalist Ross Hunter krijgt een telefoontje van ene Harry F. Cook. Deze oude man beweert bewijs te hebben voor het bestaan van God, en hij wil dat Ross degene is die hem helpt bij het laatste stuk van zijn zoektocht. Ross is sceptisch maar ook geïntrigeerd, en met behulp van een set coördinaten die Cook hem geeft, begint hij aan een ingewikkelde en gevaarlijke taak. Hij volgt de coördinaten die hem van Glastonbury via de Vallei der Koningen naar Los Angeles brengen. Met gevaar voor eigen leven, want al snel blijkt dat niet iedereen gecharmeerd is van het idee dat het bestaan van God aangetoond kan worden…

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker

De Top 12 van 2018 van: Karin

Top 13 Karin

**Zooo, we gaan weer fijn een vierkant ei leggen. Ik las pak hem beet gooi hem weg 61 boeken dit jaar en kom-tie dan. Kom-tie kom-tie dan hè!

De Top 12 van 2018; op de collage zijn 13 boeken te zien, dus ik doop het om tot de Sjoemel Top 12 van Karin. Daar begint het gedonder al 🤪

Ik begin al vals te spelen met twee maal een nummer 1 en dat is in de categorie Young Adult: Hart-Slag van Joanne Carlton. Ik kan werkelijk niet één boek in deze categorie opnoemen dat zo’n indruk op me heeft gemaakt, prachtverhaal.

Blogtour – Karin las: Hart-Slag Joanne Carlton*****

**Hopsekee en door naar mijn andere favoriet van 2018. Jonges wat een bruut thriller debuut en ik kan niet wachten op het volgende deel! Nieuwsgierig naar Geir Tangen en Joanne Carlton? Onder het kopje Samen Praten zijn onze interviews met de beide nummers 1 te vinden, ben ik ook best wel trots op.

Karin las: Het meesterwerk-Geir Tangen*****

**Hè jong, dat waren de nummers 1 en het zou geen Sjoemel Top 12 zijn als ik nu netjes af ging tellen naar de nummer 12. Ik ga dat dus ook niet doen maar ik ga gewoon even verder met de thrillers. Want mensen, deze boeken zijn DE voorbeelden wat mij betreft waarom dit genre ook zo populair is!

Ik begin even met Buitenlands Gedistilleerd en om het verhaal niet langer dan nodig te maken som ik mijn favorieten even voor jullie op:

De Krijtman van C.J. Tudor ( petje af voor zo’n debuut en ook daar is een interview van te vinden)

De Opvolger van Fiona Cummins ( De opvolger ook van De verzamelaar, je weet wel die enge bottenkerel, mennnnn wat een goed en spannend tweeluik is dit)

Lazarus van Lars Kepler (waar de één denkt too much, denk ik alleen maar geef me méér van dit. Hoe dan ook, er zit een flinke ontwikkeling in deze topserie en ai lof Joona Linna)

Het oordeel van John Grisham (dit is thriller, dit is legal, dit is historisch. Dit was ook echt zó mijn boek! Genieten met een grote G ook weer)

**Las ik alleen thrillers? Hell no en er was één roman die me steil van de klompen blies, te weten:

Kinderen van de rivier van Lisa Wingate. (ontroerend mooi, echt ontroerend mooi en ook hier is een interview van te vinden, mag ik ons stoer vinden met onze stoere hobby?)

**Uiteráárd las ik ook Fantasy en dan is er maar één de koning ook hè. Toch.

De buitenstaander van Stephen King. ( dit boek is weer waarom ik al jaren fan ben, had ook graag de link naar ons interview geplaatst! *keihardelachhardop*)

**Oké, ik zit op 7 stuks nu. Een gestechelde 8. Tijd voorrrr:

Binnenlands gedistilleerd!

Allereerst noem ik onze Keizerin van de Fantasy. Ik smul ook van haar korte verhalen maar welk boek ik dan zo geweldig vond?

Kleine moordenaar van Sophia Drenth (bestaat dat? Literaire Fantasy? Man wat schrijven en Bloedwetten gaat in 2019 op zeker opgepakt worden)

**Gaan we weer even terug naar de thrillers en jongesjonges wat hebben we toch veel abnormaal moois van eigen bodem. Ik begin even met een spectaculair duo:

Meedogenloos van Sharpe & Skye (de titel is precies what you get, onmenselijk goed dit)

**Mooi bruggetje van duo naar de solisten en over solisten gesproken! Euhmm damn, dit is ook wel weer een duo eigenlijk maar dan in het verhaal:

Vonk van Anita Terpstra (ik was al fan, hier zou je groupie van worden)

**En dan was er nog dat bijzondere boek met die fantastische schrijfstijl. Ik heb het over:

Herberekening van Frederik Baas (Baas is een Baas, maar dan ook echt)

**Tijd voor de hekkensluiter en dat is dan weer een roman:

Noem het liefde van Daan Heerma van Voss (origineel en gewoon fantastisch schrijfwerk)

**Volgens mij heb ik ze nu! Viel best mee dat sjoemelen dus ik sjoemel hier nog snel even aanraders die mijn moaten Corina en Jac ook al genoemd hadden. Want als iemand onverhoopt daar wat gemist heeft en mijn lijstje gebruikt om de NTL te spekken dan zou ik met stip de Erika Foster serie van Robert Bryndza noteren. Vergeet dan ook zeker Oktober van Søren Sveistrup niet en als je toch bezig bent zet dan De tattooverzamelaar van Alison Belsham er even bij ook. (Interview te vinden, ja echt!) Niet genoemd door mijn blogmaten maar die moest er gewoon bij ook.

Lieve allemaal hier dan echt de eindboodschap. Ik wens jullie allemaal een fantastisch en geweldig 2019 met uiteraard ook weer veel leesplezier! Tot volgend jaarrrrrrrr. *Cheers* 🥂

Lieve groet Karin Meinen.

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Samen praten met: Sandra J. Paul / Joanne Carlton!

Sandra J Paul

Wij deden niet zo lang geleden mee aan de blogtour rondom Hart-Slag en waren erg enthousiast. En wat is er dan leuker om te doen dan de auteur een paar vragen te stellen? Niks toch? Blogtour gemist? Klik dan even deze link:

Blogtour – Karin las: Hart-Slag Joanne Carlton*****

Het interview:

1: Je schrijft zowel onder je eigen naam als onder een pseudoniem, waarom die keuze? En waarom ben je daar zo open over?

Ik schrijf niet onder mijn echte naam. Zowel Sandra J. Paul als Joanne Carlton zijn pseudoniemen. Sandra J. Paul ontstond in 2015, toen ik Het Eiland uitbracht, genoemd naar mijn peter en meter, die beiden overleden zijn. (Hij heette Paul, zij Johanna). Ik vond dit wel een mooi eerbetoon aan hen en ook een naam die je onthoudt.

Toen ik Engelstalig begon te schrijven, heb ik bewust gekozen om mijn alias te wijzigen, aangezien Amerikanen niet weten dat ik Belgische ben. Joanne komt uiteraard nog steeds van mijn meter, terwijl Carlton een variatie is op de achternaam van mijn partner. Het leek ons logisch om Joanne-vertalingen ook onder Joanne uit te brengen. In de toekomst zal alles wat eerst Engels wordt geschreven, onder Joanne verschijnen. Origineel NL-werk blijft onder Sandra verschijnen. Dit zal steeds een mix van de twee blijven.

1: You write your books under your own name as well as under a pseudonym. Why do you do this, and why are you so open about it?

 I don’t write under my own pen name. Both Sandra J. Paul and Joanne Carton are pseudonyms. Sandra J. Paul first saw the light of day in 2015 when I released The Island (Het Eiland). The name was a hommage to my godmother and godfather, who both passed away. (His name was Paul, hers Johanna). It’s also a name that you remember easily. When I started writing and publishing in English, I deliberately chose to change my international pen name. Most Brits and Americans don’t know that I’m Belgian. Joanne still derives from my godmother’s name, while Carlton is a variation on the last name of my partner in life. Once we decided to translate Heart-Beat, we also decided to publish it under the same name. In the future, everything I’ve written originally in English, will be published under Joanne Carlton, while original Dutch work will remain under Sandra, so it will always stay a mix of both.

2: Je schrijft zowel thrillers als YA. Is er nog een ander genre waar je iets mee zou willen doen?

Nog veel! Ik ben een allesschrijver. Als je me morgen vraagt om een bepaald genre aan te pakken en het past binnen mijn mogelijkheden, doe ik dat wel. Zo komt er in februari een eerste jeugdthriller uit (vanaf 9+). Ik heb recent in het Engels een End of the World-verhaal geschreven dat je niet in een categorie kunt plaatsen, maar momenteel deelneemt aan een screenplay-wedstrijd.

Ik zou graag nog eens een historisch verhaal schrijven ook. Waar ik zeker vanaf blijf, is Fantasy genre Lord of the Rings of Game of Thrones. Daar begin ik niet aan. Respect voor zij die het kunnen! Ook zware horror is niet echt mijn ding, maar heb wel al eens wat korte verhalen in het genre geschreven. In YA kan je ook nog alle richtingen uit. Daar staat nog wel wat op het programma, van een dystopisch verhaal tot een high school shooting.

2: You write thrillers and YA, but is there another genre you would like to explore?

There are tons! I consider myself an allround writer. If you ask me tomorrow to tackle a certain genre and it fits within my possibilities and range of interests, I’ll probably do it. For example: we’ll publish my first thriller for kids (10-12 years) in February. I also recently wrote an English End of the World-short story that you can’t put into a certain category. It’s currently participating in a screenplay contest and I’ve been asked to write a full novel from the same topic, basically expanding on it.

I would also like to write historical fiction some day. The genre I will never touch is Fantasy, Lord of the Rings or Game of Thrones-like. I won’t even think of venturing into that area. Respect for those who can! Graphical horror also isn’t really my thing, even though I wrote some short stories as a challenge in this genre.  YA can take you into all sort of directions. I have some things that I want to write there but haven’t touched so far: from dystopian to high school shootings.

3: Hart-Slag verscheen eerst in het Engels en is daarna vertaald. Hoe kwam het dat het zo liep?

Ik schrijf al jaren Engelstalige korte verhalen. Met Heart-Beat voelde ik dat de tijd rijp was om dit eerst in het Engels uit te brengen. Het was een uitdaging naar mezelf toe en een droom die eindelijk waarheid werd. Het voelde ook natuurlijk aan omdat het verhaal zich deels in de States en deels in Londen afspeelt, waardoor ik ook echt mijn ding kon doen daarmee. De vertaling naar Hart-Slag leek dan ook het logische vervolg. Heart-Beat werd samen met Kill Me Again, mijn tweede Engelse boek, uitgekozen voor The London Book Fair 2018, waar het werd voorgesteld aan talrijke bezoekers.

Daarnaast bereikte Kill Me Again ook de jaarlijkse Author Club Anthology selectie, waar het samen met twee andere boeken werd voorgesteld. Ik ben dan ook in april naar Londen getrokken om de beurs bij te wonen, wat een geweldige ervaring was. Ik blijf dus zeker ook in het Engels pennen. Mijn volgende thriller zal simultaan in het Engels en Nederlands uitgebracht worden.

3: Hart-Slag appeared in English first and was translated later on, how did that happen?

I’ve been writing English short stories for years. Heart-Beat just felt like the right story to write and publish in English first. It was a challenge for me and a dream that finally came true. It also felt natural since the story plays out partially in the US and partially in London, which gave me a lot of freedom. The translation towards Hart-Slag seemed like the logical thing to do, especially since it was a hommage to my father and sister, who of course were Belgian. Heart-Beat, as well as the YA-thriller Kill Me Again, were selected for the The London Book Fair 2018, where they were introduced to a large audience.

Besides that, Kill Me Again was selected for the annual Author Club Anthology, alongside two other novels. I went to London in April as a guest at the Book Fair, which was an amazing experience. As said before, I will continue to write in English. My next thriller is currently being edited and will most likely be published simultaneously in Dutch and English.

4: Als je schrijft hoe doe je dat dan? In complete stilte of?

Haha nee, met drie zonen in huis bestaat absolute stilte hier niet. Ik kan eigenlijk in alle omstandigheden schrijven, maar liefst van al zet ik mijn hoofdtelefoon op en luister ik naar ambient of film muziek. Ik heb vaste Spotify playlists en gebruik die naargelang mijn mood. Soms zijn mijn kids TV aan het kijken en kijk ik gewoon mee terwijl ik schrijf. Ik kan niet werken in volledige stilte.

4: When you write, how do you do it? In complete silence, or?

No ;), with three sons, absolute silence does not exist in my home. I can write in all sorts of circumstances, but I prefer to write with my headset on, while listening to ambient or film music. I have set up Spotify Playlists that I select depending on the setting of the book or my mood. Sometimes my kids are watching television and I’ll be watching while writing. I can’t work in complete silence.

5: Welk boek las je zelf pas geleden welke je van de sokken blies? Heb je een favoriet genre?

Goh, er zijn er zoveel. Stephen King is voor mij een idool, nog altijd. Geweldige auteur, jarenlang. Christine is en blijft een persoonlijke favoriet. Zijn boek rond Kennedy is gewoon machtig. Jodi Picoults 19 Minutes is ook zo eentje dat me altijd bij zal blijven. Jodi draag ik een warm hart toe, haar boeken zijn nog steeds toppers.

Raar maar waar, ik ben ook grote fan van het spionage-genre. De auteur Vince Flynn, die het personage Mitch Rapp in het leven riep, stierf een aantal jaar geleden. Kyle Mills, een auteur die door de familie werd aangesproken om de reeks verder te zetten, doet dit fantastisch en heeft de reeks een nieuw leven gegeven. Zijn recente boek Red War is een van de beste uit de reeks. Mijn persoonlijke favoriet uit de hele reeks is Consent To Kill. 

5: Which book did you recently read that blew your mind? Do you have a favourite genre?

Pfew, there are so many. Stephen King will always remain my idol. He’s a fantastic author and has been for years; I grew up with the man. Christine is and remains a personal favorite of mine. His Kennedy-book is just phenomenal.  Jodi Picoult’s 19 Minutes is also one of those books that has stuck with me for a long time. I’m very fond of Jodi; her books are still massive.

Strange but true, I’m also a fan of the spy-genre. The author Vince Flynn, who created the character of Mitch Rapp, died a couple of years ago. Kyle Mills, an author who was selected by Vince’s family to continue the series, is doing a wonderful job continuing the series.  I even got to interview the man recently, which was fantastic. His recent book Red War is one of the best in the series, while Consent to Kill remains my alltime favorite.

Hart-Slag

6: Heb je in Hart-Slag zelf een favoriet personage?

Aanvankelijk was mijn favoriet Jasper, maar toen ik met Sam aan het spelen was begon zij bijna een eigen leven te leiden en eindigde ik met een enorm zwak voor haar. Laat me niet kiezen tussen Sam en Jasper.

Ook Max en Jonathan zijn twee mannen die me nauw aan het hart liggen. Ik wilde geen cliché-homokoppel in het boek, maar twee mannen met een sterke relatie en een uitgesproken mening. Daar ben ik (hoop ik toch!) wel in geslaagd. Beiden spelen op hun manier het geweten van Jasper en Sam. Maar evengoed hou ik ontzettend veel van Jaspers ouders en Sarah, Sams pleegmoeder. Hun rollen zijn kleiner maar uiterst belangrijk in het verhaal. Eigenlijk hou ik van hen allemaal ..

6: Do you have a favourite character in Hart-Slag?

At first, Jasper was undoubtedly my favorite, but when I started experimenting with Sam’s character and behavior, she basically started leading her own life. I ended up with a huge weakness for her. Don’t make me choose between the two of them; I love them both.

Max and Jonathan are two men that I’m very fond of too. I didn’t want a cliché gay couple in the book, but two men with outspoken opinions and a very strong, steady relationship. I think (I hope!) that I have succeeded in doing that. They basically represent Jasper’s and Sam’s conscious, making them question their often very emotional actions. But I love Jasper’s parents and Sarah’s foster mom too.. Their parts are smaller in the book, but still quite significant for the story. To be honest, I love them all ;).

7: Hoe moeilijk of fijn was het om Hart-Slag te schrijven?

Hart-Slag was het mooiste én het moeilijkste dat ik ooit heb geschreven. Mooi in de zin van: ik wilde absoluut een boodschap overbrengen en de vele reviews bewijzen me dat ik daarin geslaagd ben.

Toen mijn vader en zus overleden, heb ik een moeilijke tijd doorgemaakt. Er was niet alleen die situatie, maar ook alles wat er zich nog meer afspeelde in mijn leven, wat ik hier liever niet vertel. Een jaar of zo nadien, besefte ik dat ik al veel te lang mijn eigen dromen had uitgesteld om alsmaar te werken. Onze levens leken alleen maar uit werken te bestaan, en ik had altijd excuses om niets te doen rond mijn boeken, verhalen, schrijven. Ik was er te bang voor, had teveel werk, te weinig tijd, enz. enz. Tot mijn partner me netjes op de feiten drukte en zei : NU is het je moment en dat was ook zo. Ik begon opnieuw te schrijven en het voelde gewoon goed aan, alsof mijn leven eindelijk compleet was.

Ik schreef de eerste ruwe versie van Hart-Slag nadat Het Eiland, mijn debuut, uitkwam en deed er niets mee. Dan herwerkte ik het weer. En weer. En dan bleef het weer liggen. Ik wist waarom, ik was te emotioneel om veel over dit boek te praten en wist dat als iemand het niet goed zou vinden en me dat ook zou zeggen, ik dit moeilijk zou kunnen verwerken. Toen Heart-Beat er eindelijk was, viel alles netjes als een puzzel in elkaar. Toen wist ik dat ik klaar was om de confrontatie met de buitenwereld aan te gaan.

Daarnaast was het verhaal ook het moeilijkste, omdat ik regelmatig diep in mijn eigen emoties moest gaan graven. Er zijn een paar ontzettend belangrijke scènes op het einde van het boek (die ik hier niet kan vertellen) die ik echt al huilend heb geschreven. Mijn allerlaatste hoofdstuk schreef ik op een zondagochtend om zeven uur, toen mijn gezin nog in bed lag. Ik had dagenlang aan dit boek gewerkt om de laatste versie af te werken en sliep er zelfs niet van. Toen het laatste deel eraan kwam, zat ik dus te wenen voor mijn laptop, maar het voelde aan als de perfecte afsluiter van alles wat er gebeurd was.

Toen ik de Nederlandse versie afwerkte, heb ik weer een potje gehuild. Zelfs als ik nu aan die scènes denk, staan de tranen in mijn ogen, maar op een goeie manier. De tumor die Jasper in zijn hart heeft, is een combinatie van de hartaanval die mijn zus kreeg en de kanker van mijn vader. Dat moest er zo in. Daarom is mijn motto nu: Live your dreams. Doe je ding en zoek geen excuses. Zorg dat je gelukkig bent met wat je doet en geniet ervan!

7: How hard or nice was it to write Hart-Slag?

Hart-Slag/Heat-Beat was the most beautiful and at the same time the most difficult story I’ve ever written. Beautiful in the sense that I wanted to bring a message. The many comments and reviews prove that I succeeded in doing just that.

When my father and sister passed away, I went through a difficult time. There wasn’t just that situation, but also everything that played out in my life at the same time, which I’d rather not share. A year or so later, I realized that I had been postponing my dreams for way too long. I was working all the time, but not loving. Our lives consisted only of work and I always found excuses not to write stories or books. I was too scared, had too much work, too little time, … Until my partner in life told me bluntly that this was my time and I had to do it NOW, which was true. So I started writing again and it felt good, as if my life was now complete.

I wrote the first rough draft of Hart-Slag after Het Eiland was published and did nothing with it. Then I rewrote it a couple of times and kept it aside again. I knew why of course: I was still way too emotional to even talk about the book. I also knew that if someone told me that it sucked, I would have a hard time dealing with it. When Heart-Beat finally came, everything fell together like the pieces of a puzzle. I was ready to confront any comments and deal with harsh criticism, should that come. 

Apart from that, the story was also the most difficult thing to write, because I had to dig deep into my own emotions all the time. There are a few very important scenes towards the end of the book (which I can’t share here) that I wrote crying. My very last chapter was written on a Sunday morning at seven a.m., while my family was still asleep. I had been working for days in a row to finish this book’s final version and didn’t sleep because of it. When the last part arrived, I sat down crying in front of my laptop, but it felt like the perfect closure.

When I finished the Dutch version, I repeated that again ;). Even when I think about those scenes now, I have tears in my eyes, but in a good way. The tumor in Jasper’s heart comes from a combination of the heart attack that killed my sister and my father’s cancer. This had to go in like that. My motto in life is now: Live your dreams. Do your own thing and stop looking for excuses. Make sure that you’re happy with everything that you do in life and enjoy it! 

8: De recensies voor Hart-Slag zijn overwegend zeer lovend. Met welk drankje gaan we proosten op dit succes?

Met een kopje groene thee. Ik ben geen wijndrinker of champagnedrinker.

Tea, Cats and Books, dat is mijn motto in het leven. Dat, en gewoonweg genieten van elke dag, met de mensen waar je om geeft. Een cliché, maar wel een waar we in onze huidige maatschappij te weinig aandacht aan besteden.

8: The reviews of Hart-Slag have been very praising. With what kind of drink will we celebrate this success?

With a cup of green tea ;). I don’t drink wine or champagne.

Tea, Cats and Books: that’s my motto in life. That, and simply enjoy every single day with the people you care about. A cliché, but one that gets too little attention in our society these days. We’re all so busy doing, that we often forget how to live.

That’s the message I want to give to anyone reading Heart-Beat/Hart-Slag.

Wij bedanken Sandra/Joanne voor de leuke en uitgebreide antwoorden en kijken zeker uit naar een volgend boek. Onder welke pseudoniem dan ook!

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Blogtour – Karin las: Hart-Slag Joanne Carlton*****

Hart-Slag

Met dank aan Hamley Books uitgeverij voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Joanne Carlton

Originele titel: Heart-Beat

Uitgever: Hamley Books

Aantal pagina’s: 476

Genre: Young Adult

Verschijningsdatum: september 2018

Over de auteur:

Hart-Slag is het felbegeerde gesmaakte Engelstalige debuut van Joanne Carlton. Zij staat in België en Nederland bekend als Young Adult en Thriller-auteur Sandra J. Paul van o.a. de Eilandenreeks. Met Hart-Slag schreef Joanne haar persoonlijkste boek ooit, geïnspireerd door het verlies van haar vader en zus.

( http://hamleybooks.be/ )

Achterflap:

Laat elk moment tellen

Sam en Jasper zijn hartsvrienden sinds een tragedie in hun kinderjaren hen bij elkaar bracht. De twee geloven dat ze alle tijd van de wereld hebben om hun doelen te bereiken. Hun levens worden brutaal verstoord wanneer ze vernemen dat Jasper terminaal ziek is door een tumor in zijn hart.

Het vooruitzicht voorgoed afscheid van elkaar te nemen valt de twee zwaar. Met nog slechts enkele dagen te leven, is Jasper vastbesloten om de korte tijd die hem nog rest, te benutten. Hij smeekt Sam om zijn laatste wens, om eenmalig te mogen zingen voor een publiek, te vervullen.

De gebroken vrienden laten alles wat ze kennen achter om het onmogelijke te bereiken, terwijl ze tegelijkertijd worstelen met hun verdriet, verlies en het onvermijdelijke afscheid.

 Mening:

Hart-Slag betekende mijn kennismaking met Carlton en jongesjonges wat een kanon van een boek! Wat een bijzonder verhaal, zó indrukwekkend, gewoonweg prachtig uitgewerkt en neergezet en de emoties vliegen aan alle kanten je gemoed binnen.

Sam & Jasper, je sluit ze vanaf de eerste letter in je eigen hart en je houdt dan ook regelmatig je hart vast omdat je eigenlijk op je klompen wel aanvoelt dat dit niet kan eindigen zoals je graag zou willen. Maar er is altijd hoop toch?

Carlton kaart een zwaar onderwerp aan, maar weet dit zó in balans te brengen met avontuur en een flinke dot humor. Er wordt niets overgeslagen, de stijl is beschrijvend, beeldend en van dien aard dat het makkelijk wegleest. Het tikje Vlaams is duidelijk voor een ieder en ik hou ervan.

Het verhaal wordt ingedeeld door middel van dagen, voorzien van de mooiste quotes. Waar het ziekenhuiswezen eerst een rol speelt ga je vervolgens mee naar Londen, muziek speelt een grote rol en ik geniet met de grote G. Het is spannend, triest, en prachtig tegelijk. Het is lachen, verwonderen, afvragen en ik huil nooit om een boek maar dit wist een megabrok in mijn keel en natte ogen te veroorzaken. Liefde, vriendschap, dromen waarmaken, verlies en hoe vul je dat in?

Je leeft zó mee en ook side-kicks als Max en Jonathan, de ouders en pleegouders spelen hun eigen fantastische rol. Niets wordt aan het toeval overgelaten, uitdieping ten top.

Nu zul je denken dat in een verhaal als dit een plottwist niet mogelijk lijkt. En dan word je óók nog volledig omver geblazen, om daarna weer op te krabbelen, en dan wil je als lezer wel sprintend naar het einde. Na de finish is het bijkomen. Bijkomen van dit overweldigende verhaal wat me nog lang bij zal blijven.

Conclusie:

Op alle fronten vijf stralende sterren voor Hart-Slag.

Karin Meinen.