Jac las: Irene-Pierre Lemaitre*****

Irene

Over de schrijver:

Pierre Lemaitre ( 19 april 1951) is autodidact. Hij bracht zijn jeugd afwisselend door in Aubervilliers en Drancy. Hij studeerde psychologie en hield zich bezig met  beroepsonderwijs voor volwassenen, communicatie en algemene cultuur en literatuur voor bibliothecarissen. Lemaitre is vooral bekend om zijn thrillers met Commissaris Camille Verhoeven in de hoofdrol. Met zijn roman Tot ziens daarboven (Au revoir là-haut) verlaat hij het thrillergenre, maar blijft trouw aan de geest van de vroegere romans. Zijn romans zijn of worden vertaald in dertig talen.

Bronnen: http://sieplex.com/article/pierre-lemaitre en https://nl.wikipedia.org/wiki/Pierre_Lemaitre

Over het boek:

Camille Verhoeven is commandant bij de politie in Parijs. Hij is 145 cm groot. Zijn eindlengte als gevolg van foetale hypotrofie. Een bleke kopie van Toulouse Lautrec of een man die nooit af was? Zijn prachtige vrouw ‘Irène’, met wie hij een ontroerende, tedere en liefdevolle relatie onderhoudt, is gevallen voor Camille en Camille voor Irène. Getrouwd en wel is Irène in verwachting. Nog een paar weken resten er alvorens de bevalling zal plaatsvinden.

Zijn werkomgeving wordt raak getypeerd: van de legendarische krenterige Armand tot de 50-jarige rechter Madame Deschamps, slank, elegant, lelijk als de nacht en liefhebster van gouden sieraden.

Wat is er gebeurd?

In de rue Félix-Faure, nummer 17, in een monsterachtige grote bungalow in aanbouw, heeft een ware slachting plaats gevonden. De slachtoffers zijn twee vrouwen, twee blonde prostituees tussen de 20 en 30 jaar: Évelyne Rouvray en Josiane Debeuf, beiden voorzien van een flinke bos hout voor de deur. Dat was de eis van de klant die hen beiden had ingehuurd voor een hele nacht. Maar het rare van de situatie: de bloederige vingerafdruk op de muur was aangebracht met een rubberstempel èn bekend van een onopgeloste zaak uit 2001: de zaak Tremblay. De beschrijving van de patholoog over de martelingen en de daarbij gebruikte gereedschappen gaan het voorstellingsvermogen van een normaal mens te boven en getuigen van een absurde, pathologisch kwaadaardige geest.

Daar blijft het niet bij.

Conclusie:

Ach, wat is dit boek verontrustend scherp geschreven. Nu eens cynisch en sarcastisch, dan weer hoogdravend en bombastisch, naar gelang het Lemaitre zo uitkomt en de omstandigheden dit vereisen. En met veel humor, af en toe een tikje verborgen.
Een boek naar mijn hart, waarbij het zoeken naar ongerijmde elementen net zo belangrijk is als de speurtocht naar bekende elementen. Dus moordzaken met rafelrandjes, ongerijmde details die nergens mee sporen. Wat moet je bijvoorbeeld met een pooier met liefde voor zijn vak?

De gecompliceerde situatie wordt met inventief speurwerk op de rails gezet. En dan komt de verrassing voor iedereen die op de hoogte is van zijn klassiekers. Hoe aangenaam is het te ervaren dat het lezen van thrillers een nuttige functie heeft, zeker als het gaat om het oplossen van een reeks moorden waar in dit geval Camille en zijn brigade geen streep verder komen. Martin Beck komt te hulp. Een mooier eerbetoon aan Sjöwall en Wählöö kan moeilijk gerealiseerd worden.

Ingenieus, intelligent, frappant, gruwelijk en spannend.

Dit zijn de tref- en kernwoorden voor deze bijzondere thriller van Pieter Lemaître uit 2006, die eerst in 2014 op de markt gekomen is. De zorgvuldig gecreëerde, macabere en angstaanjagende settings hebben een bijzondere relatie met onze hobby, die als extra laag functioneert. Heel af en toe is er een thriller die uitstijgt boven hetgeen in de regel als goed of zeer goed wordt gekwalificeerd. Irène is zo’n uitzonderlijk juweeltje.

Chapeau monsieur Lemaître en een diepe buiging voor dit meesterstuk.

Vijf dik verdiende sterren.

Jac Claasen.

Wat lezen wij nu?

Karin leest:

Met dank aan A.W. Bruna Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Krijtman

Over De Krijtman:

Het probleem was, we werden het nooit eens over het precieze begin. Was het toen we voor het eerst de krijtmannetjes tekenden, of toen ze opeens uit zichzelf verschenen? Was het dat afschuwelijke ongeluk? Of toen ze het eerste lichaam vonden?

Achteraf begon het allemaal op de dag dat het verschrikkelijke ongeluk plaatsvond op de kermis. Toen de twaalfjarige Eddie de Krijtman voor het eerst ontmoette. Het was de Krijtman die Eddie op het idee bracht van de tekeningen: een manier voor hun vriendengroep om geheime boodschappen in krijt voor elkaar achter te laten. En het was leuk, in het begin, totdat de tekeningen hen leidden naar een lichaam van een meisje. Het grootste deel ervan, althans.

Dat was dertig jaar geleden en Eddie dacht dat het verleden achter hem lag. Dan ontvangt hij post. In de envelop bevinden zich twee dingen: een krijtje en een tekening van een stokmannetje. De geschiedenis herhaalt zich, en Eddie realiseert zich dat het spel nooit echt voorbij is geweest…

Myrtle ( 15 ) leest:

Animal Farm

Over Animal Farm:

De dieren op een boerderij komen in opstand tegen hun meester de mens en nemen zelf de macht in handen. De varkens, die lang tevoren in het geheim hebben leren lezen en schrijven, werpen zich op als de natuurlijke leiders van de revolutie. Zij staan immers op een hoger intellectueel peil dan de andere dieren. Ze breiden hun voorrechten steeds verder uit en vormen een nieuwe elite, even oppermachtig als de oude heersers. De catastrofale ineenstorting van deze gemeenschap kan ten slotte niet uitblijven.

Animal Farm, geschreven in 1943, is een klassiek geworden satire op een totalitaire staat en samenleving, die vandaag de dag nog niets aan zeggingskracht heeft verloren.

Jac leest:

Irene

Over Irene:

Vanaf de eerste gruwelijke moord is het commandant Camille Verhoeven meteen duidelijk: deze zaak is anders dan alle andere. Verschillende moorden volgen en Verhoeven kiest voor onorthodoxe opsporingsmethoden. De pers, de rechter en de hoofdcommissaris van de politie zijn het daar niet mee eens en keren zich tegen de typische werkwijze van de commandant. Verhoeven staat alleen en raakt verwikkeld in een ingewikkelde persoonlijke strijd met de moordenaar. Wie heeft er het minst te verliezen? Wie zal er winnen? En kan er iemand winnen?

Corina leest:

Met dank aan Uitgeverij Cargo/De Bezige Bij voor het recensie-exemplaar.

img_1333-2

Over De vrouw in het raam:

Anna Fox woont alleen, ze verlaat haar huis in New York bijna nooit. Ze drinkt de hele dag door, kijkt oude films en bespioneert haar buren. In het huis tegenover Anna woont sinds kort een gezin: vader, moeder en tienerzoon. Alles lijkt bij hen perfect, maar op een nacht ziet Anna uit haar raam iets wat ze beter niet had kunnen zien. De twijfel slaat meteen toe: heeft ze het wel goed gezien? Wat is waarheid? Wat is verzonnen? Dreigt er gevaar? Niets is wat het lijkt in deze verslavende en volkomen onvoorspelbare psychologische thriller die doet denken aan het beste van Alfred Hitchcock.

De vrouw in het raam verschijnt op 8 februari.