Samen praten met: Michiel Geurtse!

Michiel

Onze Karin las Piet Kreel is nog wel en mede daardoor mochten wij auteur, columnist Michiel Geurtse een paar vragen stellen. Te leuk natuurlijk! Heb je Karin haar recensie gemist? Klik dan de volgende link even aan:

Karin las: Piet Kreel is nog wel-Michiel Geurtse***1/2

Over Michiel:

Piet Kreel is nog wel is de debuutroman van auteur Michiel Geurtse, beter bekend als columnist onder het pseudoniem MichielZiet. Deze geboren en getogen Tukker schrijft zijn columns onder andere voor Fok.nl, het tijdschrift Schik en voor zijn website www.MichielZiet.wordpress.com.

Het interview:

1: Kun je jezelf beschrijven in 5 woorden?

In vijf woorden? Poeh! Uhm… Creatief, Impulsief, Dromer, Chaotisch, Luisterend.

2: Je schrijft al langer columns en korte verhalen en nu dan een roman. Waarom heb je die stap genomen? Was dat altijd al een droom?

Een aantal jaar geleden heb ik een Young Adult Fantasyboek geschreven. Mijn allereerste boek dat helaas nooit is uitgegeven. Dat was mijn grote droom. Een eigen boek. Destijds kwam ik erachter hoe lastig het wel niet is om iets uitgegeven te krijgen, maar vooral om iets te schrijven wat kwalitatief goed is over de gehele linie. Eigenlijk zette ik destijds de stap naar verhalen in de realiteit, en korte verhalen/columns om te leren schrijven met een persoonlijke tintje. Eerlijk is eerlijk: ik wilde ook een grotere doelgroep bereiken dan alleen fantasy. Hoewel hier nog steeds mijn leeshart ligt. Gaandeweg kwam ik erachter dat dit mij veel beter lag, en mensen mijn columns leuk vonden. Toen kwam de droom van mijn boek weer om de hoek kijken. Ik had een schrijfwedstrijd gewonnen voor korte verhalen over een zekere Piet Kreel en zijn wel en wee. Ik won. Een illustratrice vroeg of zij een illustratie mocht maken bij het verhaal, en tja, toen begon ik wel weer te denken aan een boek. Met Piet Kreel. De droom werd voortgezet.

3: Is Piet Kreel gebaseerd op een bestaand persoon?

Nee. Piet Kreel is een verzonnen persoon. Wel heb ik vaak de vraag gekregen of Piet bij mij in de buurt woonde. Dat vond ik wel een groot compliment! Wanneer je toch een licht vergelijk moet maken. Mijn inspiratiebron in beginsel was Meneer Foppe van Wim de Bie. Hij zou de buurman van Piet kunnen zijn. Haha.

4: Zit er veel van Michiel zelf in de hoofdpersonage?

Ja! Zonder meer. Ik denk niet dat je een karakter kunt schrijven zonder er iets van je zelf in te leggen. Zo hebben de belangrijkste bij-personages ook iets van mij in me. Tom Kreel, een kleine rol, zou mijn alter ego kunnen zijn. Hij gaat ruim aan bod komen in deel 2. (Ja, ja, er komt een deel 2 om even te teasen).

5: Hoe vinden we je al schrijvend? In complete stilte of?

Het hele huis kan instorten en dan nog kan ik schrijven! Hihi. Door mijn omstandigheden als mantelzorger heb ik vaak te maken met een dynamische omgeving. Oftewel: lawaai en gedonder. Ik heb me aangeleerd om in een soort bubbel te zitten, waar ik soort van eigen stilte creëer. Vereist is wel dat er een goede muziekzender aanstaat, of anders iets moois op mijn platenspeler. In mijn boeken speelt muziek een belangrijke rol en dat heb ik dan in de werkelijkheid ook graag.

6: Op je website zien we dat je van Fantasy houdt. Kunnen we daar ook ooit een boek over verwachten of blijf je bij de romans?

Zoals gezegd heb ik een Young Adult Fantasy boek geschreven: Thalius en het boek der Goden. Zeer enthousiast ontvangen door de testlezers, helaas nooit opgepikt door een uitgever. Misschien wel leuk om eens een totaal onbekende fantasyliefhebber van jullie site het manuscript eens te laten lezen? Terugkijkend begrijp ik wel dat het boek niet uitgekomen is. Ik was toen een stuk minder ver dan nu. Wel ben ik trots om te vermelden dat ik met dit boek derde werd in een manuscriptenwedstrijd, en met twee korte verhalen in twee fantasy boeken ben beland. Komt er ooit nog een fantasyboek? Zeg nooit, nooit, maar voorlopig richt ik me mijn columns en romans.

7: Lees je zelf ook veel en welke boeken kunnen we in je kast vinden? Heb je een favoriete auteur?

Ik ben een echte wurm! Ik lees zelfs de achterkant van een fles glorix! Mijn boekenkasten puilen uit aan diversiteit. De fantasy voert uiteraard de boventoon. Onder andere mijn favoriete schrijvers in dit genre: Feist, Weis and Hickman en Maryson. Verder lees ik veel Nederlands werk, van columnisten tot romans. Op dit moment lees ik veel Martin Bril en Heleen van Royen. Maar ook Berk, Dijkshoorn, Carmiggelt en natuurlijk Herman Finkers! Voor de rest heb ik veel boeken over cabaret/komedie, muziek (met name Queen) en geschiedenis.

8: Je schrijft ook toneelstukken. Hoe anders is zo’n schrijfproces?

Ja, bij een boek probeer je omgevingen te laten zien, emoties te laten voelen middels omschrijvingen en beschrijvingen. Bij toneel heb je in principe een podium waarom alles moet gebeuren. Je hebt een aantal karakters en zij moeten het verhaal vertellen/spelen. Je schrijft eigenlijk een grote conversatie tussen deze mensen. Tussen haakjes geef je dan gemoedstoestanden weer die de spelers moeten tonen, en hoe ze moeten lopen op het podium. Wanneer gaan ze af en komen ze op e.d. Je denkwijze is dan ook altijd alsof je zelf op het podium staat en de speler bent. Zo schrijf je ook. Gelukkig speel ik zelf toneel en mag sinds dit jaar regisseren. Dat scheelt een stukje met schrijven. Ik schrijf ook nog toneel voor een groep mensen met een beperking voor de Klup Twente. Dit geeft nog een extra moeilijkheidsgraad mee dat je rekening moet houden met niveau per speler. Dat je bijvoorbeeld iemand die zich moeilijk verbaal kan uiten geen lappen tekst geeft.

9: We horen wel eens dat auteurs “bang” voor recensies zijn, had/heb jij dat ook?

Laten we eerlijk zijn, niemand wil graag een slechte recensie. Toch, mits deze goed onderbouwd is, kan je er ook een hoop van leren. En nog eerlijker: goede recensies leiden hopelijk naar goede publiciteit en verkoop van je boek. Want dat is wat iedere auteur graag wil: dat zijn boek veel gelezen wordt. Tot nu toe heb ik het geluk nog geen negatieve recensies ontvangen te hebben. Nog geen reden om bang te zijn. En dan nog: heb je tien goede en een slechte, tja, dan heeft die ene het misschien wel mis gehad. Maar heb je tien slechten en een goede. Nou ja, dan kun je je afvragen of je boek niet goed overkomt. Verder denk ik, als het werk echt niet goed is, dat een uitgever het dan ook niet zo snel zal uitgeven. Een heel lang antwoord voor wat ik eigenlijk zeg: Nee, ik ben niet bang. Haha.

10: Je bent bezig met een vervolg op “Piet Kreel” kan je ons daar al wat meer over vertellen?

Een tipje van de sluier? Dat kan. Deel 2 zal zich meer richten op Tom Kreel, de kleinzoon van Piet. Tom komt net uit een scheiding en probeert zijn leven weer enigszins vorm te geven. Hij denkt dat hij al over de scheiding is, maar door omstandigheden merkt Tom dat dit misschien toch nog niet helemaal zo is. Met zijn nieuwe vriendin Tess en zijn twee kinderen Babette en PJ (Piet Junior), probeert hij zijn leven weer op de rails te krijgen. Gelukkig heeft hij zijn opa Piet Kreel om hem af en toe een spiegel voor te zetten. Dan gebeurt er iets onverwachts. Kan Piet hem hier nog wel in helpen? En wanneer zijn broertje Freek ook nog onverwachtse spatzen heeft, dreig het emmertje aardig over te lopen. Een pittige roman vol dagelijkse werkelijkheid, flashbacks en uiteraard met muziek en humor.

PietKreel

Wij bedanken Michiel natuurlijk heel erg voor zijn tijd en de te leuke antwoorden (vooral voor dat tipje van de sluier! 🙂 …)

 

Samen praten met.. Terrence Lauerhohn!

Wij mochten meedoen aan de Blogtour van Nirwana en oi oi oi onze Karin was meer dan enthousiast. Weten jullie nog? Nee? Klik de volgende link naar haar recensie:

Blogtour-Karin las: Nirwana-Terrence Lauerhohn*****

En daarom mochten wij een paar vragen stellen aan deze meer dan sympathieke auteur. (Denken wij, want we hebben hem nog steeds niet in het echie ontmoet dorrie.)

Het interview:

1: In Nirwana heb je onder andere de “goede”, de “meelopers”, de “Kortwiekers”, de “Stapo”. Hoe bedenk je zulke termen als die laatste twee? Het zijn niet echt alledaagse termen in onze ogen.

Kortwiekers en Stapo zijn inderdaad termen die heel specifiek voor Nirwana zijn verzonnen. De term Kortwiekers is de benaming voor de bendes die het Laatste Arrondissement onveilig maken, en deze naam slaat op de favoriete martelmethode van deze bandieten. De benaming is afgeleid van het werkwoord kortwieken, het afknippen van slagpennen bij vogels, zodat ze niet kunnen wegvliegen.

Stapo is de afkorting voor Stadspolitie, wat ik zelf wel een klinkende en makkelijk te onthouden term vind.

2: Er was wat gedoe rondom de cover, en bij de tweede druk is er dan ook een nieuwe. Hoe frustrerend was / is zo’n proces?

Het is niet echt frustrerend, en mijn uitgever gaf ook onmiddellijk gehoor aan mijn wens om bij de tweede druk een andere omslag te gebruiken. Maar het traject van eindredactie naar boek met omslag brengt altijd spanning met zich mee.

Voor mij is elke publicatie van een nieuw boek als een soort geboorte van een nakomeling, mét alle zenuwen die ouders bij de geboorte van echte kinderen ook voelen. Ik en mijn redactrice hebben er alles aan gedaan om mijn papieren ‘kindje’ Nirwana gezond (goed geschreven) op deze wereld te zetten, maar ik wilde natuurlijk ook dat het er zo goed mogelijk uitzag.

3: Als er een wereld zou bestaan zoals in Nirwana, aan welke kant zou jezelf dan wonen?

Dat is bijna een gewetensvraag, haha. Natuurlijk woont niemand graag in een wetteloze gemeenschap als het Laatste Arrondissement, waar het recht van de sterkste geldt, en zou -vrijwel- iedereen kiezen voor de betere arrondissementen, waar wel werk, eten, onderdak en bescherming gegarandeerd is. Maar daar gelden weer andere regels, die voornamelijk de geestelijke vrijheid van mensen behoorlijk beperken, wat me evenmin aanstaat.

Ik kan alleen maar heel blij zijn dat de vraag een hypothetische is, en dat ik in een vrij land leef. Ik hoop ook dat het nog heel lang zo blijft, en dat onze samenleving in de nabije toekomst niet, net als de wereld in Nirwana, aan huichelarij, wegkijken en hypocritische politici ten prooi valt, of door een vrijwel dictatoriaal regime bestuurd zal gaan worden.

4: Karin beschrijft in haar recensie Nirwana als “Puur, grof, bruut en dit alles toch ook met gevoel” Kan je je vinden in deze omschrijving?

Ik kan me goed in deze beschrijving vinden. Aangezien de aard van de samenleving waarin het verhaal plaatsvindt, grof, bruut en meedogenloos is, kan men daar weinig fijnbesnaard gedrag verwachten. Het leven is hard, de mensen moeten hard zijn om te overleven. Ze hebben geen andere keuze of mogelijkheid om uit die erbarmelijke omstandigheid te ontsnappen. Toegeven, barmhartigheid of zelfs maar het minste vertoon van vriendelijkheid kan daar fataal uitpakken.

Ik wilde deze wereld, wat de personages voelen en denken, en de sfeer van het getto zo realistisch moeilijk beschrijven om alles zo geloofwaardig mogelijk te maken.

Ik wil eveneens dat de lezers begrip kunnen hebben voor de daden van de hoofdpersonages, en met ze meevoelen. Daarom moeten ze als het ware in hun huid kunnen kruipen, wat ik hoop te bewerkstelligen door de lezers een diepe kijk in de gedachten en situaties van de personages in Nirwana te geven.

5: Kunnen we in een volgend boek weer dezelfde soort elementen vinden als in Nirwana? Staat er überhaupt al een nieuw boek op stapel?

Ik heb inderdaad al weer een nieuw manuscript geschreven. Dat is een ook een thriller, maar dat verhaal is op een weer heel andere leest geschoeid dan Nirwana. Zondering, zoals ik het heb getiteld, vindt plaats in het heden, in onze eigen realiteit -een dorpje in Zeeuws Vlaanderen- en bevat geen Sciencefiction of Fantasy elementen. Zondering heeft ook een totaal ander thema dan Nirwana, en is een psychologische, mysterieuze thriller, geen dystopische thriller. In Zondering komt ook veel minder geweld voor, wat voor dat verhaal een onmisbare functie heeft, en wat het heel uitdagend maakte om te schrijven. Maar ik hou er wel de spanning in, en ik heb het natuurlijk (en heel graag) hier en daar toch wel weten te bezaaien met de afschrikwekkendere elementen die altijd wel in mijn verhalen voorkomen. Dus liefhebbers van mijn boeken krijgen wat dat betreft eveneens en zeker hun zin.

6: Nirwana was vorig jaar april al af, hoe lastig is de periode daarna? Het wachten tot hij echt fysiek verschijnt?

Het herschrijven en de redactie van een boek, zodat het publicabel wordt, eist een hoop inspanning en aandacht. Maar vreemd genoeg vind ik dat toch de meest kalmerende periode, want ik weet dat er daarna een beter manuscript voor mijn neus ligt.

Die kalmerende periode duurt echter tot een paar weken voor de fysieke verschijning. Dan begint de lastige periode, die na verschijning nog eens maanden doorzet met zenuwen over de vraag of het boek bij de lezers aanslaat en verkocht wordt.

Terrence bedankt voor je tijd, wij vonden het echt weer super dat je mee wilde werken. En dan is dus ook al een tweede druk daar. Gaaf hè!!! We kijken uiteraard nu al reikhalzend uit naar Zondering!

tweede druk nirwana

 

Samen praten met Mariska Overman!

Over Mariska:

Mariska Overman is eigenaar van een bureau dat de dood bespreekbaar maakt. Ze schrijft als columnist voor verschillende websites over rouw en dood. 13 april 2017 verscheen haar thrillerdebuut Hoofdzaak.

( Bron: http://www.crimecompagnie.nl )

Na het lezen van Hoofdzaak, dankzij Uitgeverij De Crime Compagnie, mochten wij Mariska ook een paar vragen stellen. Hoe tof!! En hoe snel kregen we de antwoorden terug. Dank, dank, dank en wat zijn ze leuk!!

Het interview:

1: Wie is Mariska? En waarom ging zij schrijven?

Ik ben 46, woon in Hengelo (Ov) met mijn man en twee kinderen (en bonuskinderen die er af en toe zijn) van 12 en 16. Ik heb samen met mijn man een bureau (Bureau MORBidee) dat de dood bespreekbaar wil maken. Dat doen we door creatieve producten te bedenken en campagnes te ontwikkelen. Ik heb theologie gestudeerd (hoewel ik niet gelovig ben), en ben docent levensbeschouwing en filosofie, al geef ik momenteel geen les meer. Ik begon op de lagere school met schrijven: korte verhaaltjes, gedichtjes en ik hield een dagboek bij. Later heb ik af en toe een poging gedaan een roman te schrijven, maar dat lukte niet zoals ik het wilde. Sinds een jaar of zes schrijf ik columns en blogs, over de dood en rouw, en af en toe een artikel in een vakblad. Al een paar jaar wilde ik een thriller gaan schrijven. Ik was erg benieuwd of me dat zou lukken. Ik wilde heel graag dat gevoel oproepen dat ik zelf als meisje had als ik een spannend verhaal las (met name van Stephen King).

2: Hoeveel van je werkervaring heb je in het verhaal gestopt?

Ik denk best veel. Ik heb een opleidingsinstituut opgezet bij een uitvaartonderneming, en in die tijd heb ik meegelopen met een overledenenverzorger, die me veel leerde over postmortale zorg. Die kennis heb ik gebruikt voor in het boek. Maar niet alleen de feitelijke kennis. Ik heb in die jaren gezien hoe gepassioneerd mensen werken in dat werkveld. Hoe ze alles op alles zetten om een overledene te verzorgen en toonbaar te maken voor een afscheid. Uit persoonlijke ervaring weet ik hoe enorm waardevol dat is. Ik hoop dat in het personage van Isabel die liefde voor dat vak terug te lezen is.

3: Hoofdzaak schreef je in drie maanden tijd. Dat is best heel snel voor een debuut. Gaat het volgende boek net zo snel?

Drie maanden is inderdaad snel. Achteraf ben ik er best verbaasd over. Maar het ging nu eenmaal als een trein. Het tweede boek lijkt ook snel te gaan. Ik weet niet of ik de drie maanden haal, maar het zal niet veel schelen vermoed ik. Inmiddels ben ik op driekwart van de eerste versie. Vanwege het schrijven van een kort verhaal, een lekkere zomerthriller, ligt het tweede boek even stil, maar zodra het korte verhaal af is, pak ik het weer op.

4: De presentatie is geweest, de eerste recensies staan online. Hoe spannend was het? Lees je elke recensie?

Heel spannend! Bij elke recensie die verschijnt voel ik de kriebels. Ik wist vooraf dat ik het spannend zou vinden, maar het blijkt in de praktijk nog spannender te zijn dan ik voor mogelijk had gehouden. Ik lees alle recensies. Eerst scan ik snel door de tekst, en dan lees ik het in zijn geheel. En iedere keer is er daarna de opluchting…

5: Was je vanaf het begin af aan van plan om in het tweede boek dezelfde hoofdpersoon te gebruiken? En kun je ons al wat meer vertellen over het tweede boek?

Ik was dat niet vanaf het begin van plan, maar wel vrij snel. Ik houd zelf wel van seriethrillers, zoals bijvoorbeeld Karin Slaughter of Camillia Lackberg dat doen, dus de gedachte aan een serie was aantrekkelijk. Tijdens het schrijven merkte ik snel dat ik de personages liever niet los wilde laten nadat het boek af zou zijn. Nu ik werk aan het tweede boek, merk ik dat ze nog dichter bij me komen te staan. En dat ze me blijven verrassen met de dingen die ze doen en zeggen. In het tweede boek, de werktitel is ‘Balans’, is Isabel opnieuw de hoofdpersoon. Ik kan er niet veel over zeggen, omdat ik dan mogelijk iets verraad over Hoofdzaak, maar er is uiteraard een moord, en Isabel wordt erbij betrokken. De moord is, net als in Hoofdzaak, luguber, en stelt o.a. Isabel voor een groot raadsel… Het verleden van Isabel en de gebeurtenissen uit Hoofdzaak spelen eveneens een rol in ‘Balans.’ Hoe gaat Isabel om met alles wat gebeurde?

6: Donna Tartt is o.a. je favoriet met De verborgen geschiedenis. Heb je ook nieuwere werken die je hart gestolen hebben?

O ja, absoluut! Ik heb recent Jo Nesbø ontdekt, dat vond ik geweldig. Erg blij werd ik ook van De Negendoder, een Duitse thriller die zich in Berlijn afspeelt. En HEX van Thomas Olde Heuvelt deed mijn hart ook sneller kloppen… Ik lees ook graag andere boeken dan thrillers. Op dit moment lees ik Het smelt van Lize Spit. Ik ben erg onder de indruk tot nu toe, ze schrijft prachtig!

7: Je schreef eerder columns en blogs, hoe anders is het schrijfproces van een boek? Zit er sowieso enige vergelijking in?

De enige duidelijke overeenkomst die ik voor mezelf kan vinden, is dat ik beide heel gevoelsmatig schrijf. Ik ga zitten en zie wel wat er komt. Ik heb gemerkt dat ik vooral op vertrouwen moet werken, en niet teveel moet willen bedenken voor ik daadwerkelijk ga schrijven. Een groot verschil tussen columns, blogs en een boek is wel dat ik voor een boek veel aantekeningen maak. Als ik dat niet doe ga ik van alles vergeten. Een ander groot verschil is dat een boek verzonnen is, de columns en blogs gaan over meningen en ervaringen. Hoewel ik uiteindelijk merkte dat zelfs in een volkomen fictief verhaal als Hoofdzaak, er toch veel van jezelf en je eigen leven in gaat zitten. In personages, in gebeurtenissen.

8: Als je schrijft is dat dan in complete rust of juist met achtergrondgeluiden?

Met muziek! In mijn dankwoord heb ik daar ook aandacht aan besteed. Muziek inspireert enorm. Ik luister soundtracks van series die ik cool vind, zoals The Walking Dead, maar ook naar mijn grote favoriet Ryan Adams. En tijdens het schrijven van Hoofdzaak heb ik het album Purpose van Justin Bieber grijsgedraaid. Tot grote vreugde van mijn dochter…

9: Een auteur kan niet zonder proeflezers horen wij wel eens, had jij die ook en kies je die zelf, of krijg je daarbij hulp van de uitgever?

Ik heb voordat ik mijn manuscript opstuurde drie mensen uit mijn eigen omgeving laten proeflezen. Ik wilde graag weten of het een goed verhaal was, niet te voorspelbaar, spannend genoeg, etc. De uitgever heeft vervolgens ook nog een aantal proeflezers erop losgelaten. En ja, dat is erg fijn. Het is eng en confronterend, maar erg zinvol. Een boek wordt er absoluut beter van.

10: Bij ons in de groep gaat lezen vaak in combinatie met een glaasje wijn, wat is jouw favoriete drankje tijdens het lezen en/of schrijven?

Herkenbaar! Althans, het hangt wel af van het tijdstip waarop ik schrijf of lees.  Overdag drink ik graag koffie erbij, maar in de avonduren mag er een wijntje of (Belgisch) biertje bij. Heerlijk!

Wij hebben met veel plezier dit interview gemaakt en Belgische biertjes keuren wij ook meer dan goed tijdens het lezen 😀  Ben je benieuwd naar Hoofdzaak? Klik anders even deze link aan naar onze recensie, vier en halve sterren it issss.

Corina las: Hoofdzaak-Mariska Overman****1/2

Samen praten met Felicita Vos!

felicita

Hadden wij pas geleden een te leuke recensie actie omtrent Spaans Bloed van Felicita Vos dankzij Uitgeverij De Kring, hebben we nu dus een te leuk interview met de schrijfster van deze heerlijke en indrukwekkende roman!

Spaans bloed juist

Over Felicita Vos:

Felicita Vos is dochter van een Roma-vader en een Nederlandse moeder. Haar schrijverschap kenmerkt zich door een grote maatschappelijke betrokkenheid. Haar non-fictieboek Blauwe haren, zwarte ogen (2008) gaat over de Roma-cultuur. In Addergebroed onderzoekt ze taboes als vrouwenhandel en darkrooms. Haar romandebuut Duivelsklauw (2014) beschrijft een bijzondere familiegeschiedenis waarin de Roma- en de Nederlandse cultuur botsen. Spaans bloed is op 9 maart verschenen.

( Bron: http://www.uitgeverijdekring.nl )

Het interview:

1: Wie is Felicita?

Ik ben dochter van een Nederlandse moeder en een Roma vader. Ik woon in het hart van Arnhem, een groene stad met veel parken en bos, maar ook heide in de omgeving. Ik voel een sterke maatschappelijke betrokkenheid, heb een onderzoekende geest en een open en nieuwsgierige houding naar de wereld om mij heen. Ik droom graag, maar ben ook een realist. Verder geniet ik ervan om samen met vrienden te eten, gezellig (voor mij vegetarisch) te tafelen, te filosoferen, maar ik houd ook van afzondering, rust en ruimte om te kunnen creëren.  Verder houd ik enorm veel van dieren. Ik geniet iedere dag intens van mijn twee windhonden Lilly en Hazel en mijn twee katten Gina en Olivia.

2: Waarom wou je schrijfster worden?

Ik kon al op vrij jonge leeftijd lezen, en verdween dan ook het liefst in verhalen die ik met mijn eigen fantasie kon inkleuren. Zodra ik de magie van het geschreven woord ontdekte, wist ik dat ik schrijfster wilde worden. Het geeft me de  kans om in een andere werkelijkheid, een ander leven te stappen, verhalen te vertellen waarmee ik iets wakker wil schudden, een andere horizon creëer, lezers even alles wil laten vergeten, meeneem naar onbekende oorden waarin ik ze in een andere werkelijkheid wil laten vertoeven.

3: Je schrijft verschillende genres, romans en non-fictie. Hoe anders is dan het schrijfproces?

Goede vraag! Ik werk heel gestructureerd, en heb zowel bij mijn non-fictie boeken als mijn romans vooraf een plan, en helder voor ogen waar ik heen wil. Het verschil zit hem voor mij in het feit dat het schrijven van non-fictie meer journalistiek van aard is. Het gaat meer om letterlijke feiten, en de lezer verwacht dat ik de waarheid weergeef. Het schrijven van een roman geeft mij veel meer vrijheid en niet de feiten, maar de verbeelding staat centraal. Het schrijven van een roman begint met een idee, iets wat ik  gezien of gehoord heb, en wat in mij gaat leven. Ik ga broeden op een verhaallijn, bedenk personages die ik vervolgens uitnodig in mijn leven, en een stem geef zodat het mensen van vlees en bloed worden. Ik besteed veel tijd aan research, maar ontkom er niet aan de veelheid aan informatie te kanaliseren in wat ik wil vertellen. Alles staat in dienst van het verhaal, de ritmiek van de zinnen, de melodie. In zekere zin zie ik een roman ook als een muziekstuk.

4: Zijn er nog andere genres die je zou willen proberen?

Ik voel mij enorm thuis in het schrijven van romans, en heb op dit moment niet de behoefte een ander genre uit te proberen.

5: Voor research van je boeken ga je vaak op reis, en volgens je website ook naar plekken waar niet veel mensen komen. Wat is de vreemdste plek waar je ooit geweest bent?

Een darkroom voor mannen en afwerkplekken voor vrouwen. Dat zijn er twee. Als je mij vraagt wat de meest aangrijpende plek is geweest die ik bezocht heb, dan is dat zondermeer het vernietigingskamp Auschwitz en Birkenau.

6: Je geeft ook lezingen. Waarom ben je dat gaan doen? Is er een terugkomend thema in je lezingen?

Ik geef lezingen, omdat ik het enorm leuk vind om in contact te komen met mijn lezers. Ik vind het iedere keer weer bijzonder om te horen hoe mijn boeken door de ogen van de lezers ervaren worden, en wat het doet met hun belevingswereld. Terugkerende thema’s zijn mijn boeken, research en ook de Romacultuur waar veel mensen vragen over hebben.

7: Spaans Bloed is je laatste roman. Ben je al bezig met een volgend boek?

Jazeker! Ik heb de verhaallijn al grotendeels uitgebroed, en ik ben bezig met research.

8: Waar heb je je inspiratie vandaan gehaald voor Spaans Bloed?

Ik schreef ooit een kort verhaal waarin een anesthesist door zijn tweelingbroer gedwongen werd op een bizarre manier vrouwen te verhandelen. Ik deed daar research voor, en belandde in een keiharde, voor mij letterlijk ziekmakende wereld, en ik vond dat ik het onderwerp in een kort verhaal geen recht deed. Ik besloot het thema vanuit een ander perspectief in een roman te verwerken. Dat is de roman Spaans Bloed geworden. Het was niet mijn intentie een roman puur en alleen over vrouwenhandel te schrijven, maar meer over de kracht en moed van een jonge vrouw die een onterende geschiedenis te boven komt.

9: Vooral in de verhaallijn van Pilar komt veel religie (katholicisme) voor. Heb je daar affiniteit mee?

Ik ben als baby in de katholieke kerk gedoopt, en daar houdt het zo ongeveer mee op. Ik moest voor de verhaallijn van tante Pilar dan ook diep in het rooms-katholieke geloof duiken.

10: Lees je zelf ook veel? En wat kunnen we in je boekenkast vinden?

Ja, ik houd enorm van lezen. Als klein meisje al. Het liefst zat ik met een boekje in een hoekje. Of ik verzon verhalen, schreef gedichten of toneelstukjes. Als ik alle schrijvers die mijn boekenkasten bevolken moet opsommen, dan wordt het een lange lijst. Een aantal van mijn literaire helden zijn: Gabriel Garcia Marquez, Mario Vargas Llossa, Franz Kafka, Gustave Flaubert, José Luis Borges, Virginia Woolf, Henry Faulkner, Thomass Mann, Günter Grass, en Federico Garcia Lorca. Hoewel ik nu misschien een andere indruk wek, lees ik ook veel Nederlandse schrijvers hoor.

11: Schrijven is schrappen horen wij vaak, hoe lastig is dat?

Dat kan soms heel lastig zijn. Maar uiteindelijk staat alles in dienst van het verhaal. Dat betekent soms ook dat je zinnen of passages die je verhaal niet ten goede komen met pijn in het hart moet schrappen. Ik zie het proces uiteindelijk als een vorm van diamantslijpen. Je wilt alle facetten van je verhaal goed tot zijn recht laten komen en daarvoor moet je soms offers brengen.

Wij vonden het super dat Felicita de tijd wilde nemen om onze vragen te beantwoorden, een dikke bedankt daarvoor! Ben je nieuwsgierig geworden? Lees dan via de volgende link onze duo-recensie, want Ka & Co zijn fan en kijken uit naar het volgende boek!

Samen Gelezen-Karin & Corina: Spaans bloed-Felicita Vos****1/2

 

Samen praten met Nienke Pool over Yin en Yang

 

Wij lazen pas het kinderboekje Yin en Yang van Nienke Pool en Ingrid van der Knaap en onze Karin schreef daar een mooie recensie over zie de link:

Karin las: Yin en Yang-Nienke Pool en Ingrid van der Knaap***1/2

Te leuk het eerste kinderboekje op Samenlezenisleuker en hoe leuk is het dan om ook een kort interview te mogen doen met de auteur?? Wel zie hier het resultaat!!

Het interview:

1: Is het lastig om een kinderboek te schrijven? Of maakt het hebben van kinderen dat makkelijker?

Is het simpel? Nou ja en nee. Je moet het ten eerste leuk vinden om te doen. Dat is een vereiste. De liefde voor je verhaal spat altijd van het papier, ook als het niet perfect geschreven is. Het is voor iedere leeftijdsgroep even zoeken naar de juiste taal en het juiste onderwerp. Ik vind het vooral erg leuk om te doen.

2: Hoe belangrijk zijn de illustraties in een kinderboek? Verandert dat per leeftijd?

Illustraties zijn erg belangrijk. Wij beginnen al heel vroeg met boekjes geven aan onze baby’s (denk aan de fleurige kauwboekjes). De jongste kinderen schotelen we dikke kartonnen boeken voor met mooie plaatjes. Als ze ouder worden komt er steeds meer tekst bij. Hoe groter ze worden, des te meer details we in de tekeningen stoppen. Vanaf groep 5-6 gaan de boeken twee kanten op, “echte” leesboeken met veel tekst, en “doe en kijk” boeken zoals De Waanzinnige boomhut en Geronimo. Voor beide boeken is veel te zeggen. Het is goed dat er boeken met en zonder plaatjes zijn voor kinderen van de basisschool.

In ons boek hebben we ook gekozen voor relatief veel illustraties. China is een onderwerp waar kinderen doorgaans niet veel over weten. Met de tekeningen wordt een basis gegeven van de sfeer. Het is een houvast om de inhoud te begrijpen.

3: Als auteur van verschillende genres, zijn er nog genres die je wilt verkennen?

Volwassen boek. Ik ben bezig met een thriller. Dat duurt nog jaren voordat het af is, maar ik heb de tijd. Daarnaast schrijf ik aan een kinderthriller en aan een historisch fantasyboek voor YA. En ik ga over een week of wat verder met het 2e deel van deze reeks. En natuurlijk volgt er t.z.t. een nieuw Stympha-avontuur.

4: Ying en Yang speelt in China waarom is daar voor gekozen?

Ik ben geschiedenisdocent en een aantal jaren geleden was China het eindexamenonderwerp. Ik heb er toen veel over gelezen. Dus de setting kwam heel natuurlijk.

5: Promotie is een belangrijk ding in boekenland, gaat dat bij een kinderboek anders dan bij een “volwassen” boek?

Er zijn heel veel leuke kinderblogs. Voor volwassenboeken heb je dat ook, maar die komen toch ook allemaal samen in Facebookgroepen als Samenlezenisleuker. Daar komen alle boeken aan bod. Dat mis ik in kinderland. Het is namelijk ondoenlijk om al die kinderblogs een recensieboek te sturen, en het is voor de kinderboekenbloggers ondoenlijk om alle boeken die uitkomen te kopen. Het bereik per blogger is veelal niet zo groot. Hier, in deze groep, mogen bloggers hun mening geven over alle boeken, hierdoor wordt hun bereik vele malen groter. Aan de andere kant, kinderen lezen veel dus worden er relatief veel boeken verkocht en uitgeleend.

6: Als illustrator maak je de illustraties naar aanleiding van het
verhaal of komt het verhaal na de illustraties? Of zit daar juist een
wisselwerking in?

Ik heb mijn verhaal aangepast in details op de illustraties. In ons volgende boek is Ingrid al verder dus ga ik mijn verhaal deels voegen naar haar tekeningen.

7: Waar haal je inspiratie vandaan voor een kinderboek?

Als historica is mijn inspiratie onuitputtelijk. En het leuke is, ik hoef het niet eens zelf te verzinnen want het is al gebeurd. Als je veel leest over bijvoorbeeld het Oude China, dan denk je op een gegeven moment, hoe zou het zijn om daar rond te lopen? Hoe zou je denken en voelen? Daarover schrijf ik dan een verhaal.

8: Hoe komt een samenwerking tot stand, hoe hebben jullie elkaar ‘gevonden’ ?

Dat heeft Esther gedaan. Ik kwam Esther tegen en we kenden elkaar al van Facebook. Ik zei dat ik een kort verhaal had liggen over China. Stuur maar op zei ze, en mailde een paar dagen later dat ze het wilde uitgeven. Ze wist ook al iemand die perfect was voor de illustraties.

9: Er komen veel goede reviews, maar toch ook een paar meer kritische, hoe lastig is dat verschil?

Voor mij niet. Ik heb nu ongeveer 70 publicaties en mensen vinden het vaker leuk dan niet. Dat wil niet zeggen dat de mensen die kritiek hebben ongelijk hebben. Integendeel. Die zien het verhaal vaak heel goed. Bij dit verhaal is de kritiek dat het wel erg plastisch is. De eunuch heeft in een zakje de ballen om zijn nek hangen. Die draagt hij overal mee naar toe. Dat is voor het leven na de dood, die wil je tenslotte niet betreden zonder je ballen. Dit is een historisch feit. Maar hoort dit in een kinderboek thuis? Hierover zijn de meningen verdeeld.

10: Ying en Yang is een kinderboek, ook voor kleuters volgens de website van Droomvallei. Na het lezen denken wij eerder aan de bovenbouw van de lagere school. Hoe “hang” je een leeftijd aan een kinderboek? En hoe lastig is het als je daar dan kritiek op krijgt?

Ik vind het ook voor bovenbouw. Kritiek is allang niet lastig meer. Een kok kookt niet voor alle monden, en ik schrijf niet voor iedereen. De enige kritiek waar ik niet zo goed tegen kan, is als mensen zeggen wat ik zou moeten schrijven. De een zegt dat ik geen fantasy moet schrijven, en de ander vindt dat ik geen kinderboekjes moet schrijven. Dan denk ik waarom? Is daar een wet voor?

Nee, gelukkig niet! Wij bedanken Nienke natuurlijk voor haar tijd en kijken uit naar alles wat er van haar hand verschijnt.

Samen praten met Mathijs Hulster!

Onze Myrtle las alweer even geleden De Vrije Wereld van Mathijs Hulster, zie de link:

Myrtle (14) las: De Vrije Wereld-Mathijs Hulster****1/2

dus eigenlijk werd het hoog tijd voor een praatje met deze sympathieke schrijver!

Over Mathijs Hulster:

Mathijs Hulster (1985) is een schrijver van fantastische korte verhalen en boeken. In zijn werk verweeft hij elementen van fantasy en sciencefiction, en spoort hij de lezer aan zich te verwonderen.

Al van jongs af aan liet Mathijs zich inspireren door het onverklaarde en ongewone. Hij schreef verschillende (nog) ongepubliceerde boeken en korte verhalen. Koning van de Stilte (2003) kwam uit in eigen beheer. Daarna verdiepte hij zich steeds verder in de kunst van het schrijven. Vanaf 2011 werkte Mathijs hard aan verschillende lange en korte verhalen bedoeld voor publicatie. Een daarvan is zijn nieuwe boek De Vrije Wereld, dat het eerste boek zal zijn van de fantasy serie Portaal. De Vrije Wereld kwam in augustus 2016 uit bij uitgeverij Zilverbron.

(Bron: http://www.mathijshulster.nl)

Het interview:

1: Kun je ons in vijf steekwoorden vertellen wie Mathijs is?

Nou, vijf is niet veel. Oeps… Hier dan poging twee: nieuwsgierig, doorzetter, koppig, dagdromer, perfectionist (je wilt niet weten hoe lang ik heb gewikt en gewogen voordat ik deze vijf woorden koos).

2: De Vrije Wereld is deel één van de Portaal serie, hoeveel delen mogen we nog verwachten en hoever ben je met deel twee? Kan en wil je ons daar wat over vertellen?

Voor zover ik het kan overzien zal de serie uit drie delen gaan bestaan. Dat zal een uitdaging worden, want ik weet hoe alles tot een einde zal komen en hoeveel ontwikkelingen er nog op stapel staan. Als het een al te bonte bende wordt – ik ken mezelf – zal er een vierde boek moeten komen. Maar vooralsnog ga ik uit van een trilogie.

Hoever ik met deel twee ben? Je bent de eerste die het vraagt! ;P Het onvoltooide manuscript ligt al sinds 2012 op de plank. Ik ben de tweehonderd bladzijden ijverig aan het doorspitten, herschrijven, spannender aan het maken. Ik schat in dat ik daarmee op de helft ben – schatten is moeilijk, want ik ga er kriskras doorheen. Daarna zullen er nog enkele hoofdstukken moeten volgen. Het boek zal, net als De Vrije Wereld, meer dan driehonderd bladzijden gaan tellen.

Ik kan zeker al iets vertellen! Waar boek één vragen opwerpt, zal boek twee een boek zijn van antwoorden. In De Vrije Wereld blijft er nog veel geheimzinnig. Het universum van de Portaal serie is groot en in boek twee zullen verschillende geheimen worden ontrafeld. Natuurlijk over het masker, maar ook over Thyranoen, zijn Orde van Apophis en de meesters van het Verzonken Continent. Het zal een duister boek worden. Dat moet het tweede deel van een trilogie nu eenmaal zijn…

3: Waar komt je inspiratie voor Fantasy vandaan?

Mysteries hebben altijd een magnetische werking op mij gehad. De oudheid, vreemde plekken op aarde, het bovennatuurlijke… Ik herinner me dat ik tien was toen ik van de bieb thuiskwam met een boek vol getuigenverslagen van slachtoffers van Ufo-ontvoeringen. Ik heb het ademloos uit gelezen. Wat nu als er ook maar 1% van waar is? dacht ik. Mijn fantasie sloeg op hol. Op de basisschool gingen mijn eerste opstellen over legers van aliens met mind control-krachten. Ik herinner me niet dat ik er van de juf een sticker voor kreeg… 😦

Later ben ik fantasy gaan lezen. Ik genoot erg van de werelden van Raymond E. Feist, Terry Goodkind en Terry Brooks. Ik heb veel gereisd en gezien dat ik veel gemeen heb met mensen die me ooit totaal verschillend voor kwamen. Vooral het onbekende en onverklaarde inspireert me. Bij het schrijven zoek ik vaak naar een mysterie en een manier om me te verwonderen over hoe veel we eigenlijk nog niet weten.

4: Hoe lastig is het je schrijfwerk te combineren met je andere werkzaamheden?

Lastig! Ik werk vier lange dagen als fysiotherapeut. Donderdag is mijn schrijf-boodschappen-e-mails-beantwoorden-klusjesdag en in het weekend schrijf ik wanneer het uit komt, vaak in porties van 3 à vier uur achtereen. Ik ben een langzame schrijver, dus ik pak alle tijd die ik kan vinden, zodat ik kan voldoen aan de verwachtingen van mensen die steeds vragen wanneer boek twee er komt… 🙂 Zo nu en dan neem ik ‘schrijfvakantie’ – een week waarin ik mezelf elke ochtend opfok met de woorden: ‘SCHRIJVEN! Nu heb je de tijd! NU!’

5: Op je eigen website zien we dat je heel veel verhalen hebt klaar liggen die nog niet gepubliceerd zijn. Gaat dat ooit nog gebeuren?

Misschien later. Er zijn enkele kortere verhalen van jaren geleden die ik ooit wel een kans zou willen geven. Maar ze moeten flink worden herschreven. Vooralsnog beschouw ik ze als oefenmateriaal. Dat geldt ook voor twee voltooide manuscripten van een trilogie waarmee mijn schrijfavontuur in 2003 begon. Ik ben bang dat het erg lang zou duren om ze publiceerbaar te maken. Daarom zie ik er vooral naar uit om nieuwe verhalen te schrijven. Dat wil zeggen, na de Portaal serie, want daar heb ik voorlopig nog een hele kluif aan.

6: Hoe eng waren de eerste recensies? Of blijft het bij elke recensie spannend?

Het begin was inderdaad eng. Alleen mijn redactrice en ik hadden de herziene versie van De Vrije Wereld gelezen. Wat zou de wijde wereld ervan vinden? Gelukkig kreeg ik al snel een verschillende vier en vijf sterren recensies en natuurlijk de 4,5 ster van Myrtle. Leuk was ook dat de recensies erg van elkaar verschilden – verschillende mensen haalden verschillende dingen uit het verhaal. De eerste recensies zijn het meest spannend. Maar elke recensie vertolkt een unieke leeservaring. Als ik er weer een ontdek, drijft dat altijd mijn hartslag wat omhoog, ook nu nog.

7: Ooit produceerde je elektronische muziek, hoe belangrijk is muziek bij je schrijfproces? Wil je ooit weer wat met muziek gaan doen?

Leuke vraag! 😀 Ik maakte muziek in FLStudio, vaak trance-ish, maar ook geïnspireerd op filmmuziek zoals van Hans Zimmer en James Horner (luister enkele van mijn tracks op mijn website!). Als ik een periode wat tijd heb, maak ik nog wel eens een nummertje. Nu je ernaar vraagt, begint het weer te kriebelen!

Tot een jaar of drie geleden kon ik amper schrijven als ik geen muziek aan had staan. Ik had vaak een favoriet, die ik dan drie uur lang in de repeat liet staan. Tegenwoordig schrijf ik wat vaker zonder muziek. Bij het schrijven van een nieuw stuk helpt muziek me om de tragiek van de scene te doorvoelen – vaak zijn het soundtracks van films, of is het trance of electornische muziek. Ik herinner me ook dat ik een keer met Gangnam Style in de repeat diep in een epische veldslag verwikkeld heb gezeten. Trouwens, als ik het commentaar van de redactie aan het verwerken ben, slaat mijn creatieve blik om in een perfectionistische en moet het muis en muisstil zijn…

8: Welk Fantasy feestje mogen we dit jaar eigenlijk echt niet missen en waarom?

Sowieso zijn de grote festivals Elfia Haarzuilens op 28/29 april, Elfia Arcen op 23/24 september en Castlefest op 3, 4, 5 en 6 augustus een groot feest. Verder is de Dag van het Fantastische Boek (8 april) altijd een bruisend en goed verzorgd spectakel. Dan zal de langverwachte uitslag van de Harland Awards Romanprijs en de Harland Awards Verhalenwedstrijd worden bekendgemaakt – ik zie dat als het Nedelands Kampioenschap voor schrijvers binnen het fantastische genre. Helaas kon De Vrije Wereld niet meedingen voor de Romanprijs 2016, omdat het een tweede editie is (de eerste editie was uit 2011, toen was het nog een kinderboek voor 12+!).

9: Je hebt gereisd door Azië en Afrika, welk land of continent zou je nog willen zien?

Ik zie erg uit naar Canada, Australië en Nieuw-Zeeland. Het heeft geen haast, mijn reisbezetenheid is de laatste jaren niet zo extreem als geweest. Ik zou nog wel graag een keer naar Zuid-Afrika, Nepal en Japan willen terugkeren. De Alpen zijn tegenwoordig ook goed genoeg. Als de natuur maar indrukwekkend is en de mensen maar genoeg inspirerende verhalen te vertellen hebben. Dat geeft mij veel energie.

O ja, en Egypte natuurlijk! Het is schandalig dat ik daar nog steeds niet ben geweest. Ik zou dolgraag de piramides, tempels en de Sfinx van dichtbij willen zien.

10: Lees je zelf ook veel? En wat treffen we dan aan in je boekenkast?

Ik lees lang niet zo veel als ik zou willen, voornamelijk vanwege tijdgebrek. Daarbij lees ik ook nog erg langzaam, ik moet in mijn hoofd horen wat ik lees om het te begrijpen – het schijnt een vorm van dyslexie te zijn. Maar dat belet me er niet van om tijdens het lezen hopeloos de tijd te vergeten!

Ik heb twee boekenkasten voor non-fictie en twee voor fictie. De non-fictiekasten zijn gereserveerd voor anatomie-atlassen, boeken over inspanningsfysiologie, geschiedenis, mythologie, reizen, acupunctuur en wat mij nog meer allemaal fascineert. In mijn fictiekasten staan voornamelijk fantasy boeken en thrillers, in het Nederlands en het Engels. De plank met gesigneerde boeken van collega schrijvers neemt een speciale plek in. Op boekarme planken heb ik wijnflessen neergezet, die wachten om te worden ontkurkt wanneer ik met nieuwe aanwinsten thuiskom… Dan zal ik een proost uitbrengen op ieders gezondheid, en dat er nog vele mooie boeken mogen volgen! 🙂

Wij bedanken Mathijs voor zijn tijd en de gezellige antwoorden! En natuurlijk houden wij alles in de gaten omtrent het tweede deel!!