Jac las: Hotel Solitude – Koen Strobbe****

Over Hotel Solitude

In woelige tijden is het raadzaam om daar niet in mee te gaan en rustiger vaarwater op te zoeken. Hotel Solitude van Koen Strobbe leek me wel een ideaal oord om te verpozen en rustig kennis te nemen van de ontwikkelingen binnen het gasten- en personeelsbestand. Helaas, een brute moord en een mooie, raadselachtige vrouw gooien roet in het eten. De locatie en de omstandigheden zouden kunnen duiden op een mysterie dat uitermate geschikt is voor Miss Marple of Jules Maigret om hun beider deductieve kwaliteiten te botvieren, maar de auteur heeft anders beschikt.

De hoofdpersoon is Max Costa, 31 jaar oud en autist. Hij is werkzaam bij Éditions Parisis als officiële vertegenwoordiger van de uitgeverij en dient uit dien hoofde zich uitsluitend te bekommeren om de grillen van Justus Makarov, een narcistische auteur en veelvraat op het gebied van geld, drank en vrouwen. Let op, deze volgorde is willekeurig en wisselt naar gelang het tijdstip van de dag. De wrede dood van Justus Makarov, al jaren de bestverkopende auteur in Frankrijk, leidt tot veel consternatie, temeer daar de computer gestolen is waarop zich het enige en dus unieke exemplaar van zijn laatste, uiterst onthullende roman, bevindt. Astrid Dumas, rechercheur bij de dienst financiële recherche en fraudebestrijding van Nice, mengt zich in de opsporing..

Conclusie

Koen Strobbe, van wie ik eerder Kruis en munt gelezen heb, schrijft opzettelijk ouderwets, in een archaïsche stijl met veel lange zinnen en dito woorden om de sfeer te creëren, waarin Max Costa vertoeft. Overigens, de zinnen zijn glashelder en de lezer hoeft niet bang te zijn dat hij de weg kwijtraakt in een maalstroom van woorden en zinnen.

Het verhaal is, ondanks de kwaadaardige puist van de moord, aangenaam om te lezen en bevat voldoende ontwikkelingen om de lezer geboeid bezig te houden. Zo is daar Gloria, welbekend, bezongen door Them, maar tevens is het de naam van een zeventienjarig wicht dat op die leeftijd zijn leven binnen kwam flodderen. Van wie? Dat moet u zelf maar ontdekken. Een lolita thema?  Of schenk eens aandacht aan het wereldberoemde schilderij De waarheid die uit de bron komt, van Jean-Léon Gérôme, uit 1896, een symbolische voorstelling van de legende van de naakte waarheid.
Na vier thrillers heeft Strobbe met dit boek zijn eerste roman gepubliceerd, een roman met sterke thrillerachtige elementen. De subtiele en milde humor, overal en constant aanwezig, vergroot enorm het plezier van het lezen van deze 300 pagina’s tellende roman.

Vier sterren.

Jac Claasen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂


Wat lezen wij nu?

Karin leest:

Dank aan Uitgeverij Boekerij / Best of Historische Romans voor het recensie-exemplaar.

Over Het geheime kistje van Elle ( verschijnt op 19 februari) :

Voor de lezers van De nachtegaal van Kristin Hannah, Bloemen voor mijn dochter van Sarah Jio en Het familieportret van Jenna Blum.

Wit-Rusland, 1941. Tijdens een razzia in haar geboortedorp is de Joodse Ella getuige van de moord op haar familie. Ze weet zelf te ontkomen en vlucht het bos in, waar ze wordt opgenomen door een groep verzetsstrijders die zich daar schuilhoudt. In hun midden wordt Ella onverwacht weer gelukkig, maar helaas is dat van korte duur. Na de bevrijding krijgt Ella, die niets meer te verliezen heeft, valse papieren met de naam Elle. Ze reist verder naar Parijs om informatie door te geven over voortvluchtige nazi’s. Over haar afkomst en haar verleden zwijgt ze als het graf.

Nederland, 2013. Janna maakt een moeilijke tijd door nadat haar man haar heeft verlaten. Als haar oma Elle in diezelfde periode overlijdt, helpt Janna haar moeder met het uitruimen van oma’s huis. Ze vindt een versleten kistje op zolder waar spullen in zitten die ze niet kan plaatsen: een davidster, een oud identiteitsbewijs in een onleesbare taal, en een gladde metalen ring. Had haar stille, gesloten oma een geheim verleden? Janna gaat op zoek naar de waarheid, een reis die haar via Parijs en Wit-Rusland terugbrengt naar haarzelf.

Riejanne leest:

Over Toevluchtsoord:

De jonge journalist Sandrine heeft haar grootmoeder nooit gekend. Als ze hoort dat de vrouw is overleden, wil ze graag de plaats bezoeken waar haar grootmoeder vrijwel haar hele leven heeft gewoond: een eiland voor de Franse kust. Sandrine reist af naar het koude, grijze eiland en maakt kennis met de bewoners. Die zijn daar, net als haar grootmoeder, in 1946 komen wonen en er nooit meer weggegaan.

Al snel realiseert Sandrine zich dat de bewoners een gruwelijk geheim bewaren. Er is destijds iets vreselijks gebeurd, want de bewoners zijn na al die jaren nog steeds doodsbang. Iets weerhoudt ze ervan het eiland te verlaten, alsof ze gevangenen zijn… Steeds sterker vermoedt Sandrine dat ook zijzelf door iets of iemand in de gaten wordt gehouden. Iemand die misschien ook een rol heeft gespeeld in de onfortuinlijke dood van haar grootmoeder.

Wanneer inspecteur Damien Bouchard te horen krijgt dat er een jonge vrouw op het strand is aangetroffen, treft hij haar zwaar getraumatiseerd en onder het bloed aan. De vrouw, die Sandrine heet, beweert een vreselijke ontdekking te hebben gedaan op een eiland niet ver van de Franse kust.

Het probleem? Niemand heeft ooit van dat eiland gehoord.

Jac leest:

Over Hotel Solitude:

‘Liegen kan je nog niet, vrees ik. Liegen is een van de meest complexe menselijke vaardigheden. De dag dat je consequent kan liegen en de leugen handhaven, verklaar ik je voor genezen.’

Voor Max Costa, een redacteur bij een prestigieuze Franse uitgeverij, is de onstuimige auteur Makarov een hindernis te veel in zijn leven. Makarov heeft zijn lezerspubliek al lang veroverd en voelt niet dezelfde druk als Costa om snel een nieuwe roman te publiceren. Na veel toegevingen slaagt Costa er toch in de oude schrijver opnieuw aan het werk te zetten, maar wanneer de roman eindelijk zijn voltooiing nadert, sterft de auteur onder verdachte omstandigheden en gaat het manuscript verloren. Het is aan Costa om duidelijkheid te scheppen over Makarov, het manuscript en zichzelf. Koen Strobbe schreef een roman waarin schuld, lijden en liegen even alomtegenwoordig als relatief zijn. Zeer langzaam komt de lezer erachter wie het meest de weg kwijt is: hijzelf of het hoofdpersonage.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂