Marie las: Tweevoudige Duisternis-Ronald van Assen****

Met dank aan Godijn Publishing voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Ronald van Assen

Genre: Thriller/NUR 332

Aantal pagina’s: 335

Verschijningsdatum: mei 2022

Over de auteur:

In mei van dit jaar werd de suspenseroman Tweevoudige Duisternis gelanceerd. Een bloedstollend verhaal in de geest van Stephen King.

Momenteel werkt Ronald van Assen aan een nieuwe fantasy roman genaamd De schaduw van Laela. Daarnaast is hij jurylid bij verschillende schrijfwedstrijden van Godijn Publishing, helpt hij mee met manuscript beoordelingen en verzorgt hij (lees) redacties voor de uitgever.

Ronald woont met zijn vrouw en drie kinderen in Bodegraven. Naast het schrijven doet hij het huishouden, is hij ambassadeur van de organisatie MIND, voorlichter bij Stichting Kernkracht, eindredacteur van Tzitzo magazine en columnist bij Editie Groene Hart.

http://www.godijnpublishing.nl

Achterflap:

Een voor de buitenwereld doorsnee gezin. Geheimzinnige mannen met witte baarden. Een meisje dat haar speciale gaven onder controle probeert te houden. Verschillende beestachtige moorden. Een dokter in de parapsychologie die haar kans ruikt. De duistere zaken van een multinational. Een louche advocaat en een oud-rechercheur die graag buiten de lijntjes kleurt. Ingrediënten van de bloedstollende suspenseroman Tweevoudige Duisternis.

De zestienjarige Annet van der Velde is ondanks haar bovennatuurlijke krachten de meest onopvallende binnen een gezin van vijf. Met een sadistische vader, een overspelige moeder die uit is op eigen gewin en twee zussen die geweld, drugs en diefstal niet schuwen, probeert ze haar leven vorm te geven. Dat lukt haar aardig tot er op een dag twee wezens opduiken in haar huis en de tuin. Zij kan ze als enige waarnemen, tot grote frustratie van degenen die de wezens daar hebben geplaatst. Wat volgt is een reeks gruwelijke gebeurtenissen; de opmaat naar een apocalyptisch einde.

Tweevoudige Duisternis is een ijzingwekkende roman waarbij de lezer steeds stukjes van de puzzel krijgt. Hoe deze in elkaar passen en wie welke rol speelt, blijft tot het eind een mysterie. Is iedereen even betrouwbaar en wie overleeft de verschrikkingen?

Mening:

Een intrigerende cover staart me aan, ik kan niet direct de link leggen tussen de cover en de achterflap, maar tijdens het lezen van het boek wordt zowel de keuze voor de cover als voor de titel me steeds meer duidelijk. De achterflap geeft me meestal wel al een beetje een beeld van wat ik kan verwachten van een boek, maar ik moet eerlijk zeggen dat ik dit keer bij de achterflap eigenlijk één groot vraagteken had. Beestachtige moorden, een parapsycholoog? Een sadist, overspel … een speciale gave en mannen met witte baarden en een apocalyptisch einde? Wat moet je daar nou van denken? Toch zijn al deze ingrediënten voor mij een goede trigger om het boek op te pakken en eens kennis te maken met deze auteur.

Het boek is onderverdeeld in verschillende hoofdstukken en gaat over een gezin welke bestaat uit een vader, moeder en drie dochters.  De eerste hoofdstukken worden beschreven per gezinslid met erboven hun naam. Op deze manier maak je op een unieke en vooral bizarre wijze kennis met het hele gezin. Later gaan de hoofdstukken over in data of locaties.

Het boek is een kruising tussen een thriller, horror en fantasie. Zeker uniek want deze schrijfstijl heb ik eigenlijk enkel nog ervaren bij buitenlandse auteurs. Al op de eerste bladzijde is het me duidelijk dat dit boek niet voor de tere zieltjes of de gevoelige lezer is. De personages zijn stuk voor stuk pittig en kunnen nogal grof uit de hoek komen met hun taalgebruik.  Ook schuwt de auteur Ronald niet voor het gebruik van “sappige” en uitgebreide details tijdens een moord of tijdens een marteling.

Tot zeker halverwege het boek heb ik wel mijn vraagteken behouden van waar het verhaal nu naartoe zou gaan, wat lees ik nu eigenlijk allemaal? Wat is de connectie tussen de personages en wat drijft deze personages tot het uiterste en hun daden? Op de achterflap staat dat de lezer steeds een stukje van de puzzel krijgt en dit klopt ook wel. Gaandeweg in het boek ga je verbanden leggen en kan je gebeurtenissen aan elkaar linken.

Er wordt met zorg naar het einde toegewerkt, de puzzelstukjes vallen steeds meer in elkaar en het einde voelt absoluut niet plotseling of afgeraffeld. Wel blijf ik als lezer achter met diverse vragen die ik de auteur wel zou willen stellen, over hoe bepaalde dingen nou zitten of het waarom… Mist er dan toch nog een laatste stukje in deze puzzel of zou dit bewust zijn gedaan om je als lezer aan het denken te zetten?

Conclusie:

Als je mij zou vragen, beschrijf dit boek eens in één zin, dan zou ik gaan voor: “Een beetje vreemd, maar wel lekker.”

Als liefhebber van het genre horror ben ik aardig wat gewend, maar dit zag ik even niet aankomen. Wellicht ben ik ook een beetje op het verkeerde been gezet met mijn verwachtingen door de achterflap waarbij staat “ijzingwekkende roman” en het genre Thriller, maar persoonlijk vind ik dit boek thuis horen in het genre Horror.

Ronald van Assen schrijft absoluut “out of the box” en gooit alle remmen los. Ik was dan ook aangenaam verrast door dit boek en hij heeft hiermee voor mij bewezen dat horror schrijven niet alleen iets voor buitenlandse auteurs is. Wel kan ik me voorstellen dat voor sommige lezers dit boek als te grof wordt ervaren, dit vind ik echt een boek welke je kan waarderen of niet. Kan je wel tegen een stootje, liefhebber van horror en vind je iets niet gauw te grof en wel toe aan wat meer details bij een moord, dan kan ik dit boek zeker aanraden!

Van mij krijgt Ronald voor zijn boek Tweevoudige Duisternis vier sterren!

Marie Quickboots.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

*Winactie Gesloten* Win een papieren exemplaar van EdgeZero 2017!

De trommen roffelen weer want het is 9 december en daar komen we dan na het husselen van de lootjes met de winnaar!

Yessica Davy gefeliciteerd met je papieren exemplaar van deze topbundel 😀

Mail je ons even je adresgegevens? Samenlezenisleuker@gmail.com

Iedereen bedankt voor de deelname en uiteraard nogmaals een dikke dank aan Sophia Drenth en Edge ZERO voor het mogelijk maken van dit moois!

————————————————————————————————————————————

 

Yeeehaaaa daar zijn we weer! Onze Karin was meer dan enthousiast over deze bundel, dus dat schept verwachtingen toch? Recensie gemist? Klik even deze link:

Karin las: EdgeZero 2017 ****1/2

Jij kan deze topper nu dus winnen! Doe even de *oplet modus aan* en volg onderstaande stappen:

1: Like de Facebookpagina van EdgeZero via deze link:

Edge ZERO

2: Laat een tof berichtje achter onder deze actie in onze te gezellige Facebookgroep. Nog geen lid? Aanmelden kan hier:

Samenlezenisleuker

ennnnnnnn

3: Wacht braaf tot 9 december op de uitslag 😀

Whoooop succes allemaal en wij bedanken Sophia Drenth en anderen voor deze gave winactie!

Over EdgeZero:

De derde editie van EdgeZero geeft je de mooiste verhalen die in 2017 zijn gepubliceerd of hebben meegedaan aan fantastische verhalenwedstrijden. Een vakkundige jury van schrijvers, uitgevers, redacteurs en recensenten heeft zich voor deze editie over meer dan 150 verhalen gebogen en een top 15 geselecteerd van gerenommeerde auteurs en aanstormend talent.

Karin las: EdgeZero 2017 ****1/2

EdgeZero

Met dank aan Sophia Drenth voor het recensieverzoek. Deze bundel is gratis te downloaden op www.edge-zero.com , op Smashwords: www.smashwords.com/books/view/901121

Auteurs: Jaap Boekestein & Tais Teng,  Anaïd Haen, Wouter van Gorp, Sophia Drenth, Tijs de Jong,  Sander de Leeuw,  Joost Uitdehaag, Jack Schlimazlnik, Tom Thys,  Frank Roger, Debby Willems, Maarten Luikhoven, Jorrit de Klerk, Tais Teng, Mike Jansen. Met een voorwoord van Johan Klein Haneveld.

Uitgever: Edge-Zero

Aantal pagina’s: 262

Genre: Verhalenbundel / SF, Fantasy, Horror / NUR 303

Verschijningsdatum: oktober 2018

Over EdgeZero De beste Nederlandse genreverhalen uit 2017:

De derde editie van EdgeZero geeft je de mooiste verhalen die in 2017 zijn gepubliceerd of hebben meegedaan aan fantastische verhalenwedstrijden. Een vakkundige jury van schrijvers, uitgevers, redacteurs en recensenten heeft zich voor deze editie over meer dan 150 verhalen gebogen en een top 15 geselecteerd van gerenommeerde auteurs en aanstormend talent.

( http://www.edge-zero.com )

Mening:

EdgeZero was me nog compleet onbekend en wat werd ik blij verrast met deze bundel! Dit is gevarieerd, dit is heel goed schrijven en dit is leesplezier ten top. Op twee verhalen na wist deze hele bundel echt indruk op me te maken. Niet dat ze niet goed bedacht of gebracht werden. Het ene verhaal wist me net iets minder te boeien en de ander was me te vaag.

Na een mooi en informatief voorwoord rol je de verschillende genres in en het prachtige is dat onder andere Fantasy je zó realistisch kan raken.

Neem De vrouw van een halve eeuw. Met opgetrokken wenkbrauwen lees ik over een vorm van robotisering van heb ik jou daar en wat dat met de liefde doet. In één woord prachtig, wat een geweldig verhaal. Nog zo’n parel die me wist te raken is Fragmenten, welke in fragmenten gebracht wordt ook. Ook dit is gewoon zo goed geschreven en het vliegt je gemoed binnen. Prachtige stijl, beeldend, ik ben een gelukkig lezer. Wat ik al zei, variatie ten top; van een spitsvondig modern sprookje waar ik echt ook hard om heb moeten lachen, tot het dagelijks leven van demonen. Van tijdreizigers tot magiërs met moraal, tot gruwel en spanning; Vaaltgieren blies me ook echt van de stoel. In zo’n beperkt aantal bladzijdes een verhaal zó volledig en briljant weten te brengen ook. Petje af.

Ik kan nog wel even doorgaan maar deze bundel staat strak van originaliteit en kwaliteit. Redactioneel valt het zo her en der nog wat op te poetsen, dat zijn dan puur de puntjes op de i. Vergeet het stukje over de auteurs en de verhalenwedstrijd niet, heerlijk om te lezen!

En wil je nog je stem uitbrengen en wat leuks winnen? Dan wens ik je heel veel succes, want een top 3 samenstellen is eigenlijk gewoon geen doen.

Conclusie:

IJzersterke bundel in zijn genre.

Vier en halve sterren voor EdgeZero De beste Nederlandse genreverhalen uit 2017.

Karin Meinen.

 *OPROEP*

Beste lezer, de EdgeZero jury heeft naar beste kunnen een selectie gemaakt van de topverhalen uit 2017. Wie deze bundel gehaald heeft, behoort tot die top. Maar smaken verschillen nogal, dus we willen onze lezers, het publiek dus, betrekken bij de keus voor de EdgeZero Award. Dit is de publieksprijs voor het beste verhaal van het voorgaande jaar, over alle genrewedstrijden en –publicaties gezien.

Hoe kun je meedoen? Heel eenvoudig. Mail ons jouw eigen top 3 van de verhalen in deze bundel. Vertel ons daarbij in twee of drie regels waarom je jouw nummer één gekozen hebt. We willen nog het een en ander verloten onder de inzenders die het best de uiteindelijke top 3 hebben voorspeld, dus het is handig, maar niet verplicht, je NAW gegevens mee te sturen.

Stuur je email voor 8 december 2018 naar: slush@edge-zero.com

Blogtour-Karin las: Zielenmenners-Terrence Lauerhohn****

Zielenmenners

Met dank aan Terrence Lauerhohn voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Terrence Lauerhohn

Uitgever: Ambilicious

Aantal pagina’s: 289

Genre: Fantasy / NUR 334-330

Verschijningsdatum: november 2018

Over de auteur:

Terrence Lauerhohn is geboren op 31 mei 1960, en lag in een Brabantse wieg te ’s Hertogenbosch. Pas op zijn 51-jarige leeftijd is hij gaan schrijven. Met zijn donkere pen weet hij thriller-en fantasylezers tot de laatste punt geboeid te houden.

( http://www.123website.nl/lauerhohn/ www.ambilicious.nl )

Achterflap:

De ooievaar brengt volgens onze folklore de kinderen. Dit volksgeloof verklaart niks meer dan dat. De mythe heeft echter een duistere, diepere oorsprong. Het woord ooievaar is een verbastering van het Proto-Germaanse woord auda-bara-, dat letterlijk ‘schatdrager’ betekent. Hij draagt inderdaad een grote schat, de kinderziel. De ziel van het kind komt uit de Andere of Onderwereld. Deze wereld  is onder meer via een waterbron te bereiken.

Suzan Maryot is een ervaren politierechercheur in Manhattan. Zij en haar partner Bill jagen op twee seriemoordenaars die allebei  bovennatuurlijke krachten schijnen te bezitten. Suzan is vastbesloten om de waarheid over deze twee moordenaars te achterhalen. Wat ze ontdekt is een waarheid die voor gewone mensen beter geheim kan blijven.

… Niet elke mens heeft een menselijke ziel …

Mening:

Om maar met de deur in huis te vallen; wat een bijzonder en indrukwekkend boek zet Terrence hier neer met Zielenmenners. Allereerst bevind je je nog redelijk in de realiteit. De schrijfstijl voelt direct als een dikke yes, dit is weer thuiskomen in de wereld van Lauerhohn. De moorden zijn grof en bruut, en je hebt al snel in de gaten dat realiteit, zoals wij die kennen, in ieder geval geen stand gaat houden. Toby wordt fantastisch neergezet, zijn drijfveer, zijn krachten, dit is prachtig en dit is tevens niet best.

Zo ook de foute chemie tussen hem en Suzan. Deze foute aantrekkingskracht slingert je heen en weer want je keurt het af, maar het intrigeert des te meer.

Van de echte wereld vlieg je vervolgens regelrecht de met horror doorspekte fantasy in en hoe! Ik absorbeer elk woord, vertraag het leestempo, want hier wordt op een heel eigen, beschrijvende, en niet altijd makkelijke wijze, het geheel aan personages/wezens en gebeurtenissen in een bizarre wereld neergezet. Het zal daardoor voor een ieder niet altijd even toegankelijk zijn, maar manman dit is wel wat je noemt een vet potje schrijven! En no worries, de snelheid komt er met regelmaat zeker weer in d.m.v. de dialogen en de gevechten die ook ruimschoots aanwezig zijn. Goed vs. Kwaad en denk niet dat dit zwart/wit is want je waant je zo af en toe ook even flink in dat grijze schemergebied. Dat zijn spannende stukken en de personages weten te raken. Je verafschuwt ze, en je houdt van ze.

De spanningsboog wordt steeds meer en prachtig aangetrokken en het blijft zó de vraag hoe dit gaat aflopen. En dan is daar de laatste bladzijde, BAM zo recht je hart binnen en dan zet het te denken. Moet het bezinken.

Om vervolgens tot de conclusie te komen: Damn, dit is niet altijd makkelijk maar wel steengoed!

Conclusie:

Vier sterren voor Zielenmenners.

Karin Meinen.

Samen wachten op, om te recenseren…

collage nov 2018

November is nog niet zo lang van start, maar daar zijn we dan toch alweer, want we mogen toch weer mooie dingen van de stapel gaan pakken om daar een recensie over te tikken! Ze lijken ons weer prachtig, jullie niet dan?

**Dit jaar verscheen bij  Edge.Zero de derde editie van de beste Nederlandse genreverhalen uit 2017. Er werden door 150 auteurs meer dan 300 verhalen ingestuurd en na een selectie ronde zijn daar 15 verhalen uit geselecteerd. Onze Karin houdt zeer van verhalenbundels en van Fantasy, Horror en SF, dus dat gaat vast genieten worden!

**In augustus van dit jaar verscheen bij Futuro Uitgevers de alweer vierde thriller van Yvonne Franssen, namelijk Schaduwen. Op het Thrillerfestival werd ons gevraagd of wij deze wilden oppakken en natuurlijk willen wij dat meer dan graag, dus hup in de tas en mee naar Drenthe.

**Op 1 november verscheen bij Uitgeverij Cargo Geloof mij van J.P. Delaney (je weet wel, de auteur van het bijzondere boek Het vorige meisje) en hij ligt inmiddels in Noord-Holland op de stapel om gelezen te gaan worden…. daar worden we toch blij van?

Over EdgeZero:

De derde editie van EdgeZero geeft je de mooiste verhalen die in 2017 zijn gepubliceerd of hebben meegedaan aan fantastische verhalenwedstrijden. Een vakkundige jury van schrijvers, uitgevers, redacteurs en recensenten heeft zich voor deze editie over meer dan 150 verhalen gebogen en een top 15 geselecteerd van gerenommeerde auteurs en aanstormend talent.

Heidelberg, mon amour door: Jaap Boekestein & Tais Teng

De vrouw van een halve eeuw door: Anaïd Haen

De beste bedoelingen door: Wouter van Gorp

Fragmenten door: Sophia Drenth

Rassenhaat in vijf gangen door: Tijs de Jong

Iets over slapende draken wekken door: Sander de Leeuw

Onzekere Anna door: Joost Uitdehaag

Het Gelukkige Land door: Jack Schlimazlnik

Vaaltgieren door: Tom Thys

De Patch door: Frank Roger

Tegenpolen door: Debbie Willems

Kielzog door: Maarten Luikhoven

Vergeten getallen in een ver verleden door: Jorrit de Klerk

Lirander van Windmare, een Stervende Aarde verhaal door: Tais Teng

Fluxloos door: Mike Jansen

Met een voorwoord van Johan Klein Haneveld.

Over Schaduwen

Ellen Groenenboom wordt als veertienjarig meisje door een onbekende man verkracht. Als volwassen vrouw leidt ze samen met haar drie honden een teruggetrokken bestaan op een oude boerderij, weg van de bewoonde wereld. Als ze op een dag een anonieme dreigmail ontvangt, concludeert ze dat er sprake moet zijn van spam.

Maar dan volgen er meer dreigmailtjes, en wordt een van haar honden tijdens een boswandeling door een wildvreemde doodgeschoten. Als deze vreemdeling enkele dagen later zelf vermist blijkt te zijn, wordt Ellen bang. Bestaat er een samenhang tussen deze gebeurtenissen, en welke rol speelt Ellen zelf in het geheel?

In haar zoektocht naar de waarheid, stuit ze op geheimen uit haar eigen verleden, die haar leven veranderen in een ware hel. Wie kan ze nog vertrouwen, en wie is haar vijand? Zal ze een uitweg vinden uit deze nachtmerrie?

Over Geloof mij:

Claire Wright is een werkloze actrice in New York. Haar enige klus is de rol van lokaas spelen voor een advocatenkantoor gespecialiseerd in scheidingen. Claire moet getrouwde mannen verleiden, haar avances neemt ze op om later tegen hen te gebruiken. Er is maar één regel: zij mag verleiden, de mannen moeten de eerste stap zetten. De advocaten willen bewijs hebben voor overspelig gedrag, onschuldige mannen hebben niks te vrezen. Dan verandert het spel. Een van de mannen wordt door de politie verdacht van de moord op zijn vrouw. Ze vragen Claire om de man een bekentenis te ontlokken. Ze denkt dat ze het kan, al zal het de rol van haar leven worden. Maar al snel gaat Claire twijfelen. Want wie bespeelt wie?

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Blogtour: Zielenmenners van Terrence Lauerhohn!

Deze maand verschijnt bij Uitgeverij Ambilicious het nieuwste boek van Terrence Lauerhohn namelijk Zielenmenners (Fantasy/Spanning-met horrorelementen) en wij mogen mee doen aan de blogtour! Whoooooo is dat gaaf of is dat gaaf? Onze Karin las al met meer dan veel plezier Wegversperring en Nirwana en is dan ook zeer blij dat ze ook dit boek mag oppakken. Recensie van Nirwana gemist? Klik dan even deze link:

Blogtour-Karin las: Nirwana-Terrence Lauerhohn*****

Nieuwsgierig geworden? Kijk dan zeker ook even op de site van Terrence voor meer info. En dat kan hier:

Zielenmenners website

Uiterlijk 24 november zullen wij onze recensie de lucht in slingeren, so stay tuned!!

Over Zielenmenners:

De ooievaar brengt volgens onze folklore de kinderen. Dit volksgeloof verklaart niks meer dan dat. De mythe heeft echter een duistere, diepere oorsprong.

Het woord ooievaar is een verbastering van het Proto-Germaanse woord auda-bara-, dat letterlijk ‘schatdrager’ betekent. Hij draagt inderdaad een grote schat, de kinderziel. De ziel van het kind komt uit de Andere of Onderwereld. Deze wereld  is onder meer via een waterbron te bereiken.

Suzan Maryot is een ervaren politierechercheur in Manhattan. Zij en haar partner Bill jagen op twee seriemoordenaars die allebei  bovennatuurlijke krachten schijnen te bezitten. Suzan is vastbesloten om de waarheid over deze twee moordenaars te achterhalen. Wat ze ontdekt is een waarheid die voor gewone mensen beter geheim kan blijven.

Niet elke mens heeft een menselijke ziel …

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Blogtour-Karin las: Syndroom-J. Sharpe****1/2

Syndroom

Met dank aan J. Sharpe voor het recensie-exemplaar.

Auteur: J. Sharpe

Uitgever: Zilverspoor

Redactie: Cocky van Dijk

Aantal pagina’s: 288

Genre: Suspense / NUR 330

Verschijningsdatum: augustus 2017

 

Over de auteur:

Sharpe – pseudoniem van Joris van Leeuwen (1986) – heeft verschillende mysterieuze thrillers en fantasy boeken geschreven. Zijn werk wordt regelmatig vergeleken met de werken van auteurs als Stephen King, Dean Kootz en Peter Straub. Hij staat erom bekend verschillende genres met elkaar te mixen. Zijn thrillers bevatten vaak zowel horror, sci-fi en fantasy elementen.

( https://jsharpebooks.com/ )

Cover:

Al vond ik de cover lelijk, een nieuw boek van de hand van J. Sharpe pak ik hoe dan ook op. Daar is echter totaal geen sprake van. Mooie en treffende cover, gaaf kleurgebruik en de koptekst maakt me extra nieuwsgierig.

‘Een geweldige mindfuck’, tsja, dan heb je me al!

Achterflap:

HIJ IS OVERAL…

Wat begint als een spelletje, mondt uit in een verschrikking.

Al snel wordt het duidelijk.

Iemand zit achter ze aan.

En hij komt niet uit deze wereld.

HIJ IS OVERAL…

Als de zus van Peter verdwijnt, kan niemand zich haar herinneren.

Alleen hij weet nog van haar bestaan.

HIJ IS OVERAL…

Hoe vind je iemand die volgens anderen niet bestaat?

Na een ongeluk ligt Peters moeder in een coma en is zijn vader niet meer de man die hij vroeger was. Hierdoor is Peter genoodzaakt te stoppen met school, te gaan werken en de verzorging van zijn zusje op zich te nemen. Als hij haar op een dag ophaalt uit school en ze naar een winkelcentrum rijden, gebeurt het ondenkbare. Ze worden achtervolgd. En de achtervolger is niet van deze wereld…

Als ze even later een kledingwinkel binnenstappen, overtuigt Peter zichzelf ervan dat de achtervolging een hallucinatie was. Maar als zijn zusje het pashokje in verdwijnt en er niet meer uitkomt, wordt hem al snel duidelijk dat er iets vreselijk mis is. Zeker als niemand zich haar nog kan herinneren. Zelfs zijn vader beweert geen dochter te hebben. Het is alsof ze nooit heeft bestaan…

 

Mening:

Ja hoor, J. Sharpe flikt het gewoon wéér een verhaal neer te zetten wat niet in één specifieke categorie te plaatsen valt. Wat je van de ene verbazing in de andere laat vallen, wat je laat gruwelen, lachen, twijfelen en peinzen.

Welkom in de droomwereld van Syndroom, en maak gelijk maar even je gordel vast want het gaat me een ritje worden!

‘Wie geen dromen heeft, heeft evenmin een werkelijkheid.’ -Karel Boullart-

De proloog is spannend, dreigend en doorspekt met angst. Wat gaat dit brengen? In de ik-vorm is het vooral hoofdpersonage Peter, lijdend aan het bestaande schone-slaapstersyndroom, die je dit bizarre en fantastische verhaal insleurt. Waar is zijn zusje Aisha, en hoezo weet niemand meer van haar bestaan af? Het zijn slechts beginvragen, want waar je denkt ik begin er nu wat vat op te krijgen, denk je aan de andere kant; ik heb geen flauw benul hoe dit kan, waarom dit kan en moet het kunnen?

Hoe mooi wordt dit afgewisseld met de Intermezzo’s van de in coma liggende Emma Deferme, manman wat een personage is dit. Stille waters hebben diepe gronden. En dan hebben we uiteraard Jon Blund…godsgriezel die wil je niet tegenkomen en het grappige is, dat er zo met je gespeeld wordt dat tussen de horror door, hoop ook nog een boventoon weet spelen bij wat deze ‘gast’ nog gaat uithalen.

Wanneer zo richting het midden het gevoel me bekruipt van nu mag ‘het’ ook wel komen, sla ik de bladzijde om en BAM. Op spectaculaire wijze wordt er ineens een stuk duidelijkheid gegeven waar ik echt op zat te wachten en hoe! Daar kunnen we weer wat mee en het is weer letters vreten geblazen. Ook met Hannah weet Sharpe in Deel 2 dit verhaal weer die extra schwung te geven.

Sharpe werkt met een kundige pen richting einde, voegt her en der een flinke dot spanning toe, totdat dan het einde zowaar een feit is en je grijnzend het boek dichtslaat. Het dankwoord is daar, en te leuk om te lezen dat hoe het verhaal bedoeld is, exact zo bij me binnengekomen is. Sharpe zou Sharpe natuurlijk niet zijn of daar komt nog een staartje….

Neeeee, dit kun je niet menen, kom oppp. Sharpe is een ‘mindfucker’!

Conclusie:

Hou je van thriller, horror, fantasy? Pak dan dit boek op. Briljanter gemixt dan dit krijg je het niet!

Schrijfstijl: 4

Originaliteit: 4.5

Plot: 4.5

Spanning: 4

Leesplezier: 4.5

Ik rond uiteraard af naar boven, vier en halve sterren voor Syndroom.

Karin Meinen.