Samen praten met: Hayley Barker van Showstopper!

HAyley Barker

Onze Myrtle las nog niet zo lang geleden de kei mooie Showstopper van Hayley Barker. Ze was meer dan enthousiast en gaf vijf stralende sterren. Recensie gemist? Klik dan even deze link:

Myrtle (15) las: Showstopper-Hayley Barker*****

Na het delen kwamen wij in gesprek met de auteur zelf en mochten wij haar een paar vragen stellen. Whoooooop hoe gaaf en lezen julie met ons mee?

Het interview:

1: Can you tell us who you are in only two words?

A writer and a mum.

1: Kun je ons vertellen wie je bent in twee steekwoorden?

Een schrijver en een moeder.

2: Who or what inspired you to start writing? Why this genre?

I have always loved books and reading and writing, and I taught English Literature for nearly eighteen years so I spent a lot of time talking to young adults about the kind of things they like to read. I knew they liked thrilling, exciting stories which gave them something to think about and I wanted to try and write something which managed to do this.

For a long time, I had been growing apprehensive about the direction that England was heading in – the right wing media seemed to be continually reporting about “uncontrolled” immigration levels and the apparently associated rise in crime and drain on the health care and benefit systems. Racist language and ideas were being bandied about on social media, backed up with out of context statistics or down-right lies. I wanted to write something which attempted to address this in some way.

I had also been thinking about writing a story set in a circus for ages. I wasn’t a huge fan of actual circuses, which always seemed a bit run down and tawdry in real life, but fictional ones had always appealed to me. I think it was the way that the circus can represent an alternative to drab reality, a supposedly magical escape where anything can happen. For a couple of months, I had been reading books about historical circuses and toying with plot ideas.

One evening, the two concepts merged together. I sat and scribbled down the scene which became the Prologue and the rest of the story developed from there.

2: Door wie werd je geïnspireerd om te gaan schrijven? En waarom dit genre?

Ik hield altijd al van boeken, lezen en schrijven en ik heb bijna 18 jaar lang Engelse Literatuur gegeven dus heb ik veel tijd gehad om te praten met jongvolwassenen over wat ze leuk vinden om te lezen. Ik wist dat ze hielden van spannende verhalen die hen iets gaven om over na te denken en ik wilde proberen om iets te schrijven dat beide had.

Al heel lang was ik het niet eens met de richting waar Engeland naartoe ging – de rechtse media leek haast wel alleen nog maar te rapporteren over de “gigantische” immigratie en de blijkbaar groeiende criminaliteit en de bezuinigingen op de gezondheidszorg en bijslagen. Racistische uitspraken en ideeën kwamen als een vloedgolf over de sociale media, gesteund door uit de context gerukte statistieken of keiharde leugens. Ik wilde iets schrijven dat deze problemen op een manier onder de aandacht zou brengen.

Ik was ook al lang na aan het denken om een verhaal te schrijven dat zich afspeelt in een circus. Ik was geen grote fan van echte circussen, die altijd een beetje afgekraakt en opzichtig leken, maar fictieve circussen trokken me altijd wel. Ik denk dat het de manier is hoe het circus een alternatieve realiteit kan laten zien, een zogenaamde magische toevlucht waar alles kan gebeuren. Een paar maanden lang had ik boeken gelezen over historische circussen en speelde ik met plotideeën.

3: We thought the cover was absolutely stunning! Did you work on it yourself or did you let someone else take the wheel?

Thank you, I love the cover too! The illustration was by Liam Drane and the overall design by Andrew Biscomb who both work for Scholastic, my UK publisher. They are  working on the cover for book two at the moment – I can’t wait to see it!

3: De cover vonden wij meer dan prachtig. Heb je daar zelf aan mee gewerkt of laat je dat aan iemand anders over?

Bedankt, ik hou ook van de cover! De illustratie is gemaakt door Liam Drane en het design is bedacht door Andrew Biscomb, die beide bij Scholastic werken, mijn Engelse uitgever. Ze werken allebei nu aan de cover voor mijn tweede boek – ik kan niet wachten om het te zien!

Showstopper

4: How much of Hayley do we see back in the characters? Were there people you know that inspired them?

In the novel, Ben learns to question the “truths” he has been told and realises that his own views on what is right and wrong are very different from his parents and others around him. I am fortunate enough to have lovely parents who are very, very different from Ben’s but I still think this is an experience which I had, and which all teenagers have, or should have, to some extent. I’m not saying that the values of our parents and the society we live in are always wrong and should always be challenged, but I do think it is important that young adults learn to think for themselves and form their own political opinions which may, or may not, be the same as those around them.

I would love to say that I am similar to Hoshiko -she is brave, feisty and a brilliant, beautiful and talented performer but, unfortunately, I don’t think I can claim any of these talents or attributes! I’d like to think I’d retain her dignity and determination if I went through the horrific experiences she does, but who knows? I do know that I was rubbish at gymnastics at school and I’m certainly no tightrope walker!

When I was ten years old, a man called Labi Siffre released a song called (Something Inside) so Strong, as a protest about apartheid which was still going on in South Africa at that time. It’s such a powerful outcry against oppression and injustice that  the song always stuck with me and I was listening to it and thinking about the words of it a lot when I was writing Hoshi’s scenes:

4: Hoeveel van Hayley vinden we terug in de personages? Waren er bekenden uit je omgeving die inspiratie gaven?

In het verhaal leert Ben om de “waarheden” die hem verteld worden in twijfel te trekken en realiseert hij zich dat zijn kijk op wat goed en wat slecht is heel erg anders is dan die van zijn ouders en de anderen om hem heen. Gelukkig heb ik geweldige ouders die heel, heel anders zijn dan die van Ben maar ik denk nog steeds dat dit een ervaring is die ik heb gehad, en die alle tieners hebben of zouden moeten hebben tot op een bepaalde hoogte. Ik zeg niet dat de waarden van onze ouders en de maatschappij waar we in leven het altijd fout hebben en altijd uitgedaagd moeten worden, maar ik denk wel dat het belangrijk is dat jongvolwassenen leren voor henzelf te denken en hun eigen politieke richting inslaan die misschien wel, of niet, hetzelfde is als die van de mensen om hen heen.

Ik zou het prachtig vinden om te zeggen dat ik lijk op Hoshiko – ze is dapper, hardnekkig en een briljante, mooie en getalenteerde performer, maar, jammer genoeg, denk ik niet dat ik kan zeggen dat ik een van deze talenten of karakteristieken heb! Ik zou willen denken dat ik mijn waardigheid en volhoudingsvermogen zou houden als ik de verschrikkelijke ervaringen die zij heeft moeten ondergaan zou moeten ondergaan, maar wie weet? Ik weet wel dat ik slecht was in gymnastiek op school en dat ik zeker geen koorddanser ben!

Toen ik tien jaar oud was, was er een man genaamd Labi Siffre die een nummer uitbracht met de naam (Something Inside) so Strong, een protest over Apartheid wat toen nog gaande was in Zuid-Afrika. Het is zo’n krachtige kreet tegen discriminatie en onrechtvaardigheid dat het nummer me altijd bij is gebleven en ik veel over de woorden nadacht toen ik Hoshi’s scenes aan het schrijven was:

The higher you build your barriers

The taller I become

The farther you take my rights away

The faster I will run

You can deny me

You can decide to turn your face away

No matter, cos there’s….

 

Something inside so strong

I know that I can make it

Tho’ you’re doing me wrong, so wrong

You thought that my pride was gone

Oh no, something inside so strong

Oh oh oh oh oh something inside so strong

 

The more you refuse to hear my voice

The louder I will sing

You hide behind walls of Jericho

Your lies will come tumbling

Deny my place in time

You squander wealth that’s mine

My light will shine so brightly

It will blind you…

Red. : wat een prachtnummer….luister het hier op YouTube:

Labi SiffreSomething Inside So Strong

5: If we could take a look at your bookshelf, what will we find? Do you have an all-time favorite?

My bookshelves are quite messy, I’m afraid, and very varied! I have lots of Young Adult books and modern literature  as well as lots of classics. My favourite book ever is Wuthering Heights, by Emily Bronte – it’s such a passionate and wild story of all consuming love.

I think  though, that The Handmaids Tale, by Margaret Atwood, has probably inspired more than any other book. I studied it at A level and a passion for feminist writing and issues, and the knowledge  that dystopian literature can cast such illuminating and  relevant light on contemporary society has stayed with me ever since.

The most recent book I loved was The Power, by Naomi Alderman, which is speculative fiction about what would happen if women ruled the world. It’s enlightening, shocking and absolutely compelling.

5: Als we een kijkje nemen in je boekenkast, wat treffen we daar dan aan? Heb je ook een favoriet allertijden?

Mijn boekenkasten zijn best rommelig ben ik bang en ook heel gevarieerd! Ik heb veel Young Adults en moderne literatuur, maar ook veel van de klassiekers. Mijn favoriete boek is Wuthering Heights, door Emily Bronte – het is zijn gepassioneerd en wild verhaal over obsessieve liefde. Ik denk aan de andere kant dat The Handmaid’s Tale door Margaret Atwood me waarschijnlijk meer geïnspireerd heeft dan welk ander boek dan ook. Ik heb het bestudeerd op A niveau en met een passie voor feministisch schrijfwerk en problemen, en de kennis van dystopische literatuur dat zo verlichtend kan werken en zo’n relevant licht schijnt op de hedendaagse maatschappij is me altijd bijgebleven.

Het meest recente boek dat ik geweldig vond was The Power door Naomi Alderman, wat een speculatieve fictie is over wat er zou gebeuren als de wereld door vrouwen zou worden geregeerd. Het is verlichtend, shockerend en niet te stuiten.

6: Can we expect a new book already? If yes, what can we expect?

The sequel to Show Stopper will be out in Holland next year, I believe. I’ve just finished working on the final draft, which is a lovely stage to be at. The circus is back and I’m afraid things get even worse for poor Ben and Hoshiko!

6: Kunnen we al een nieuw boek verwachten? Zo ja, kun je ons daar al wat over vertellen?

Het vervolg op Showstopper zal volgend jaar in Nederland uitkomen dacht ik. Ik ben net klaar met de laatste versie te schrijven, wat een fijne fase is om je in te bevinden. Het circus is terug en ik ben bang dat de situatie voor arme Ben en Hoshiko nog erger wordt!

7: Do you have a favourite character in Showstopper?

I think it has to be Greta. When I introduced her character, I wanted to make sure she wasn’t an apathetic victim just because she was a child and for her to play her part in the action and the plot too. She’s so positive, loyal and courageous but also has an innocent and trusting streak which make her very easy for me to love.

7: Zit er in Showstopper een personage welke je het liefste ziet?

Ik denk dat dat Greta moet zijn. Toen ik haar personage introduceerde, wilde ik er zeker van zijn dat ze niet gewoon zo’n zielig slachtoffer was omdat ze een kind was en ik wilde dat ze ook een gedeelte speelde in de actie en het plot. Ze is zo positief, loyaal en vol moed, maar heeft ook een onschuldige en vertrouwende kant zodat ze voor mij heel makkelijk is om van te houden.

8:  And last but not least: We’ll gladly toast with you on the success of Showstopper. What kind of drink do you choose? 😉

Ooh, thank you! Anything with bubbles, preferably Champagne, but Prosecco will do…or a nice long gin and tonic please!

8: En last but not least: We proosten graag met je op het succes van Showstopper. Met welk drankje gaan we dat doen?

Ooh, bedankt! Alles met bubbels heb ik graag, het liefst Champagne, maar Prosecco is goed genoeg… of een goeie long gin and tonic alsjeblieft!

 

Wij bedanken Hayley Barker voor haar tijd en de meer dan leuke antwoorden!

Advertenties

Myrtle (15) las: Showstopper-Hayley Barker*****

Showstopper

Auteur: Hayley Barker

Oorspronkelijke titel: Show Stopper

Vertaling: Zosja Jonker

Serie: Tweeluik, Deel 1

Uitgever: De Fontein Jeugd

Aantal pagina’s: 416

Genre: Young Adult / NUR 285, 302

Verschijningsdatum: februari 2018

 

Over de auteur:

Hayley Barker is docent Engels op de middelbare school. Ze schreef Showstopper vanwege haar angst voor de toenemende haat en agressie tegen minderheden in Engeland.

( Bron: http://www.uitgeverijdefontein.nl )

Cover:

Ik vind de cover enorm gaaf, het goud met rood doet me gelijk aan het circus denken. “Strijd op leven en dood”, dat klinkt al erg spannend, ik wil direct beginnen met lezen. Op de achterflap staat nog “Als je De Hongerspelen goed vond, dan vind je Showstopper geweldig!”, nou dat is zeker waar. De Hongerspelen vond ik geweldig om te lezen en ik kan niet wachten op deel 2 van Showstopper.

Achterflap:

Als je De Hongerspelen goed vond, dan vind je Showstopper geweldig!

Koorddanseres Hoshiko is de sterattractie van de gevaarlijkste show van Engeland, waarin kinderen van minderheden moeten optreden met gevaar voor eigen leven. De blanke elite is dol op Het Circus. Hoe meer doden, hoe beter.

Wanneer Ben, zoon van een machtig minister, de show bezoekt, wordt hij op slag verliefd op Hoshiko. Haar indringende blik laat hem niet meer los. Kan hij haar redden uit deze gevangenis? En heeft Ben de moed het systeem aan te klagen dat zijn moeder in stand houdt?

Mijn mening:

Het boek begint met een erg spannende proloog, ik merk dat ik het gelijk al erg leuk vind en heel graag door wil lezen. Het perspectief verandert steeds van Ben naar Hoshiko, dit vind ik wel verfrissend een keer, want dat lees ik niet vaak, maar vind ik wel erg fijn en leuk. Wanneer het vanuit Bens perspectief vaak lijkt alsof Hoshiko hem niet kan uitstaan en alleen maar nijdige opmerkingen maakt, lees je vanuit Hoshiko’s perspectief weer de gedachtegang die daar achter schuilt. Dat is dus ook wat ik zo prettig vind aan een wisselend perspectief, ik kan me helemaal in de personage verplaatsen en ik snap waarom ze reageren zoals ze doen.

Ik vond het ook ontzettend mooi om te lezen wat ze in het circus allemaal voor elkaar zouden opofferen, de liefde en doodsangst wordt erg mooi beschreven. Iedereen is erg bang, maar toch zouden ze dat niet laten zien, omdat ze groot willen blijven voor de kleinere kinderen. En dan Ben die er achter komt dat het allemaal niet zo normaal is wat er gebeurt en dat de Droesems niet verschillen van de Zuiveren, en misschien nog wel veel normaler zijn dan de Zuiveren. Hoe Ben zich dan verzet vind ik erg dapper, daar is moed voor nodig.

Het is ook wel grappig dat het zich gewoon in de echte wereld in Londen afspeelt, misschien zelfs een soort ‘reality check’. Ik denk dat ik het leukst aan het boek toch wel de emotie vond, de verschrikkelijke situatie waar de Droesems in zitten, maar zich niet klein laten krijgen en gewoon nog met elkaar kunnen lachen, de opofferingen van zowel Ben thuis, als Hoshiko in het circus, de doodsangst en de enorme liefde. Zolang ze elkaar maar hebben komt alles goed.

Conclusie:

5 sterren voor Showstopper.

Myrtle Meinen.

Wat lezen wij nu?

Karin leest:

Met dank aan Godijn Publishing voor het recensie-exemplaar.

Midland

Over Midland:

Wanneer Sammy beseft dat ze elke ochtend ontwaakt met schrammen en kneuzingen die ze in de duistere wereld uit haar nachtmerries heeft opgelopen, vreest ze dat ze krankzinnig wordt. Naarmate de ernst van de verwondingen toeneemt, rest haar echter geen andere keuze dan deze serieus te nemen. Samen met haar beste vriend Matt probeert ze te achterhalen wat haar dromen betekenen. Hun zoektocht leidt hen naar Daron, iemand die haar zowel in haar slaap als in het dagelijks leven de stuipen op het lijf jaagt, en die beweert hetzelfde door te maken als zij. Hoewel Sammy liever uit zijn buurt blijft, ziet ze zich gedwongen zijn hulp te aanvaarden. In het gezelschap van een man die ze niet vertrouwt, betreedt ze een wereld die eeuwenlang voor de mensheid wordt verborgen. Een wereld waar zelfs de doden onwelkom zijn.

Myrtle (15) leest:

showstopper

Over Showstopper:

Showstopper van Hayley Barker is deel 1 in een spannend YA-tweeluik voor de fans van De Hongerspelen. Superspannende young adult voor 13 jaar en ouder.

Hoshiko is de sterattractie van het gevaarlijkste circus van Engeland, waar kinderen van immigranten moeten optreden met gevaar voor eigen leven. De heersende, autochtone elite is dol op de show. Hoe gruwelijker, hoe beter.

Wanneer Ben, zoon van een machtig minister, voor het eerst de show bezoekt, wordt hij op slag verliefd op Hoshiko. Maar terwijl zij adembenemende kunsten op het hoge koord vertoont, wachten onder haar hongerige leeuwen. Kan Ben haar helpen ontsnappen uit deze gevangenis? En heeft hij de moed het systeem aan te klagen dat zijn moeder als minister in stand houdt?

Jac leest:

Marionet

Over Marionet:

In Marionet, het vervolg op bestseller Ragdoll van Daniel Cole, is er een copycat moordenaar aan het werk…

Rechercheur Emily Baxter krijgt te maken met een nieuwe zaak die haar akelig bekend voorkomt: een lichaam dat in dezelfde onmogelijke houding is opgehangen aan draden als bij de Ragdoll-moorden. Dit keer ligt het lichaam echter aan de andere kant van de wereld, en met het woord LOKAAS in de borst gekerfd. Terwijl de media-aandacht steeds groter wordt, moet Baxter helpen bij een andere moordzaak. En dan treft ze eenzelfde soort moord aan: nu staat het woord POPPEN op de borst. Voor wie is het lokaas bedoeld, en wie zijn de poppen? Maar nog belangrijker, wie heeft de touwtjes in handen?

Corina leest:

Met dank aan Daniel Meyer voor het recensie-exemplaar

 MaskervanVenus

Over Het masker van Venus:

..Er verschijnt een nieuw scherm dat de plattegrond van een grote stad toont. De man buigt naar voren om een straatnaam te lezen. ‘Daar zit je nu dus,’ lacht hij. ‘Je bent een eind van huis, Daan.’…

Samen met zijn vriendin Sofie is Daan Meyer naar het zuiden van Japan vertrokken. En hoewel Daan niets met de nieuwe cannabisvariant Venus van zijn vermoorde vriend Leo te maken wilde hebben, beheert hij nu de fabriek die Leo aan hem heeft nagelaten. De koivoerfabriek is de perfecte dekmantel om ongestoord nieuwe Venus-varianten te kunnen ontwikkelen. Het geld stroomt binnen.

De onbekende drone die over de plantage van Daans fabriek vliegt, lijkt onschuldig. Tot de volgende avond het hoofd Beveiliging half dood wordt aangetroffen op het strand. Tijdens het onderzoek naar de moordaanslag plaatst de politie steeds meer vraagtekens bij de activiteiten van de fabriek. De protectie die Daan en Sofi e krijgen van de yakuza uit Tokio vertoont hiaten. Een gruwelijke tragedie trekt Daan vervolgens in een stroomversnelling omlaag en toont hem zijn duistere kant …

De inbeslagname van 720 kilo cocaïne in de havens van Antwerpen en Rotterdam lijkt een onbelangrijk detail, maar Daan en zijn fabriek zijn pionnen in een krachtenspel dat hem via een oud militair vliegveld in Tsjechië terugbrengt naar Nederland. Een onverwachte ontmoeting in Amsterdam luidt de eindfase in. Daan realiseert zich dat er geen spelregels zijn en dat hij nog maar één kans heeft om het initiatief naar zich toe te trekken en te overleven.

Het masker van Venus is het vervolg op De man van Venus.