Jac las: De hemelse tafel-Donald Ray Pollock*****

Het is september 1917 op de grens van Georgia en Alabama, alwaar vader Pearl Jewett met zijn drie zoons Cane, Cob en Chimney een ellendig bestaan leidt in grenzeloze armoede; knechten zijn ze in een soort onderhorig bestaan op het eindeloze Amerikaanse platteland, wonend in een huisje, liever gezegd vuil krot dat toebehoort aan Thaddeus Tardwellwer. Als Pearl onverwacht sterft trekken de drie zoons, eigenlijk onnozelaars, na de begrafenis de wijde wereld in na Tardwellwer de kop te hebben ingeslagen en zich zijn paarden te hebben toegeëigend. Hun magen zijn gevuld met het varken dat geslacht is en het beetje brood dat resteerde. Ze hebben niks, behalve een boek, een vals sprookje met walgelijke taferelen. Ze moeten overleven en beginnen maar met een bank te beroven, het begin van een monsterlijke race op weg naar een beter leven.

Al die mooie strips (Blueberry), boeken (Winnetou en Old Shatterhand) en films (Once upon a time in the West) over het Wilde Westen worden in dit boek genadeloos omvergekegeld. Wat overblijft is een smeuïge drek van geweld, hoererij, stront, corruptie, armoede en verschrikkelijke hardheid, maar ook van een hartverwarmende, sociale cohesie. De drie broers willen alleen maar aanschuiven aan de hemelse tafel, oftewel het beloofde land, waaraan alleen zij mogen aanschuiven die de aardse verleidingen hebben weten te weerstaan. Weg uit de ontbering, armoe en honger.

De auteur overdrijft natuurlijk, maar de boodschap is duidelijk. Het geromantiseerde Wilde Westen heeft nooit bestaan. Maar dat wisten we natuurlijk wel. Het is een ruig boek, een vuig geschrift met een groot aantal freaks en misvormde maatschappelijke verhoudingen. Maar ook een boek met veel bizarre humor. Het boek is te lezen als een schelmenroman, waarbij de hoofdpersoon iemand is die allerlei streken uithaalt en zich daarbij vaak niet aan de regels van wet en moraal houdt, maar die wel de sympathie van de lezer heeft. Het begrip boerenpummelhorror ben ik ook ooit eens tegengekomen en dat is misschien nog wel de beste typering voor dit boek voor de lezer met een sterke maag.

Pollock is een auteur die een product aflevert met een duidelijk stempel, dat moge duidelijk zijn. De vele figuranten in zijn boek zijn geen lege poppen, maar allemaal, hoe klein of gering ook, mensen met inhoud en gevoel. Prima.

Vijf sterren.

Jac Claasen.

Leuk weetje: Karin las het een tijd geleden ook en die vijf sterren recensie vind je hier:

Karin las De hemelse tafel

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?*

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂