Leesclub Samenlezenisleuker: Tijdens het lezen! Een gouden gezin-Jolanda Zuydgeest

leesclub stap1 Zuydgeest Gouden Gezin copy

We zijn een week op weg met de leesclub en sommige deelnemers hebben hem zelfs al uit! Maar eerst is het tijd voor een vraag over het eerste kwart van het boek.

De vraag was:

Hoe vonden jullie de opbouw van het verhaal tot en met het eerste kwart?

Hieronder de antwoorden:

Mariska:

Ik vond het jammer dat in het voorwoord alles al weggegeven werd. Ik werd erna gelukkig genoeg door het boek gegrepen, zodat je dat weer loslaat.
Vrij snel na het voorwoord wordt duidelijk waaraan de titel is ontleend.
In de meeste boeken zijn zulke momenten wat later en wat meer gesluierd.
Wellicht is dat doordat het een persoonlijk relaas is van gebeurtenissen.

Het is duidelijk uit het leven gegrepen, uit ervaring weet ik dat families vaak in conflict raken bij de laatste zorg voor een ouder, banaal genoeg ook vaak over geld.

Het is geschreven vanuit het standpunt van één van de kinderen. Er ontstaat een kloof tussen twee groepen van kinderen. Af en toe bedacht ik me, “wat zou het andere groepje geschreven hebben, hoe hebben zij het beleefd?”.

Ik heb ook de leeftijd dat de rollen omdraaien, en je als kind voor je ouders gaat zorgen, dus het zette me ook aan het denken. Wat staat me te wachten?

Fleur:

Het eerste kwart is goed opgebouwd. Je wil wel doorlezen en komt meer te weten over de personages, wat er soms best wel veel zijn. Waardoor je vaak terug moet bladeren naar de personages lijst.

Jessica:

In een rap maar goed te volgen tempo maak je kennis met het grote gezin. Er vinden een aantal opeenvolgende gebeurtenissen plaats die met elkaar in verband staan. Duidelijk lettertype en fijne korte hoofdstukken. Dit maakt dat het erg vlot doorleest.

Karin:

Ik vind de opbouw duidelijk. Je krijgt een proloog ( waar gelijk het knelpunt uiteen wordt gezet). De gezinssamenstelling wordt duidelijk neergezet (opsomming). Tevens krijg je de verklaring van de titel (vind ik een pluspunt!).

Verder ga je stap voor stap mee naar de twee roerige jaren van het gezin. Ik ervaar de schrijfstijl als prettig. Het leest begrijpelijk. Het empathisch zijn met Judith, Avelinde en mama gaat vanzelf. Een logische opbouw, wat geen flashback gevoel geeft.

Hans:

Tot nu toe vind ik de opbouw heel goed.
Het is net als in het echte leven.

Er gebeurt een traumatische gebeurtenis bij één van de partners, en de ander kan het verlies niet goed aan en wordt dan niet begrepen met de pijn en inleving voor een nabestaande. Er volgt een neerwaartse spiraal, depressie, en komt er hulp van buitenaf, wat heel moeizaam gaat met alle gevolgen van dien en verdriet van de kinderen, en waarvan er van een aantal onbegrip is.

Corina:

De opbouw zit het eerste kwart prima in elkaar. Je voelt vanaf het begin mee, en ondanks het heftige onderwerp leest het lekker weg.

Katrien:

Een boek waar je onmiddellijk in het verhaal zit.  De opbouw tot nog toe verloopt heel stilletjes.  Dit maakt dat we de personages heel goed leren kennen.  Ik ben benieuwd hoe het verder verloopt. En ook leest het verhaal zeer vlot.  Perfecte opbouw wat mij betreft.

 

Over Een gouden gezin:

‘Ik heb een gouden gezin.’ Het zijn de laatste woorden van mijn vader voor hij overlijdt. Met hulp van haar negen kinderen lukt het mijn moeder om verder te gaan met haar leven. Tot er opnieuw tegenslag is. Ze wordt depressief en probeert zichzelf van het leven te beroven. De zorg voor haar neemt toe, waardoor ook de spanning tussen de kinderen oploopt. Externe hulp komt moeizaam op gang.

De laatste twee jaar van mijn moeders leven zijn zwaar. De druk van de mantelzorg veroorzaakt een breuk in het gezin. Mijn moeder voelt zich tot last.

‘We hadden haar graag nog gelukkig gezien.’

Judith

Leesclub Samenlezenisleuker-Een gouden gezin-De cover!

leesclub stap1 Zuydgeest Gouden Gezin copy

 

Vandaag gaan we beginnen met lezen en laten we jullie eerst even gezellig weten wat we van de cover vinden! Here we gooooo.

 

Fleur:

Ik vind de cover echt prachtig, het triggert mij om door te lezen.

Mariska:

De tekst op de cover greep me meteen, doordat mijn echtgenoot mijn mantelzorger is. De portretjes maken duidelijk dat het om een familie of gezin draait. Ik kreeg een idee over de leeftijd van de betrokkenen, want zulke portretjes worden nu niet meer zoveel in huizen gehangen, dat is meer iets van een tijdje terug.

Katrien:

Alleen bij het zien van de cover zou ik het boek gaan lezen. Prachtig vind ik die. Het behangpapier van weleer is zeer subtiel als achtergrond gekozen. De fotokettingen zijn ook typisch iets van vroeger. Dat hing volgens mij in iedere woning. Hij straalt enorm veel warmte uit. Als het verhaal even mooi is als de cover dan krijgen we een echte pageturner.

Jessica:

Erg mooi barok achtergrond in de kleur goud/geel met mooie barok fotolijstjes. Dit maakt het een prachtige eyecatcher. Een boek die ik gewoon moet lezen.

Karin:

De cover geeft een nostalgisch beeld. Fotolijstjes van weleer. Retrobehang. Een gevoel van geborgenheid. Het verhaal is echter van alle tijden en ik denk dichterbij dan verwacht. Je weet niet altijd het verhaal/ verdriet wat in gezinnen kan afspelen.

Hans:

De cover vind ik heel toepasselijk omdat het om een gezin gaat met alle facetten op de cover weergegeven aan de muur omringt door goud.

Corina:

Ouderwets…… heerlijk gewoon, dat nodigt uit.

Over Een gouden gezin:

‘Ik heb een gouden gezin.’ Het zijn de laatste woorden van mijn vader voor hij overlijdt. Met hulp van haar negen kinderen lukt het mijn moeder om verder te gaan met haar leven. Tot er opnieuw tegenslag is. Ze wordt depressief en probeert zichzelf van het leven te beroven. De zorg voor haar neemt toe, waardoor ook de spanning tussen de kinderen oploopt. Externe hulp komt moeizaam op gang.

De laatste twee jaar van mijn moeders leven zijn zwaar. De druk van de mantelzorg veroorzaakt een breuk in het gezin. Mijn moeder voelt zich tot last.

‘We hadden haar graag nog gelukkig gezien.’

Judith

Leesclub Samenlezenisleuker: De Deelnemers! Een gouden gezin-Jolanda Zuydgeest

leesclub stap1 Zuydgeest Gouden Gezin copy

Het was weer een mooie maar schone taak om te mogen selecteren en aan een ieder een dikke bedankt voor het inschrijven!

Maar hier zijn ze, de deelnemers van weer een supermooie Leesclub bij Samenlezenisleuker, met een hele dikke dank aan Godijn Publishing!

Daar gaan we dan whiehoeeee:

  • Hans Groenewold
  • Katrien Baert
  • Jessica van Hest
  • Fleur Soors
  • Karin van Gemst
  • Mariska van Westen
  • En last but not least onze eigen Corina Nieuwenhuis.

Jullie zullen het boek via de post ontvangen, dus ga maar vast lekker onder de brievenbus liggen.

Heb je je adresgegevens nog niet gemaild? Mail ze dan nu even naar Samenlezenisleuker@gmail.com

Woensdag 13 december gaan we samen beginnen in Een gouden gezin en zullen we de daarvoor aangemaakte Facebookgroep in werking brengen, zodat we daar samen kunnen praten over wat we lezen 😀

Whoop, gefeliciteerd allemaal en we hebben er zin in!!

Over Een gouden gezin:

‘Ik heb een gouden gezin.’ Het zijn de laatste woorden van mijn vader voor hij overlijdt. Met hulp van haar negen kinderen lukt het mijn moeder om verder te gaan met haar leven. Tot er opnieuw tegenslag is. Ze wordt depressief en probeert zichzelf van het leven te beroven. De zorg voor haar neemt toe, waardoor ook de spanning tussen de kinderen oploopt. Externe hulp komt moeizaam op gang.

De laatste twee jaar van mijn moeders leven zijn zwaar. De druk van de mantelzorg veroorzaakt een breuk in het gezin. Mijn moeder voelt zich tot last.

‘We hadden haar graag nog gelukkig gezien.’

Judith

Inschrijving Leesclub Samenlezenisleuker-Een gouden gezin van Jolanda Zuydgeest!

leesclub stap1 Zuydgeest Gouden Gezin copy

En dan is het de eerste van december en kan je je inschrijven voor alweer een meer dan toffe leesclub bij Samenlezenisleuker!!

Op 9 december verschijnt bij Godijn Publishing de roman Een gouden gezin van Jolanda Zuydgeest.

Wij mogen hem samen met nog zes andere leesfanaten gaan lezen en bespreken, gaaf of gaaf??

Wil jij ook graag het boek ontvangen en met ons meelezen? Duhhhh 😉

Neem dan onderstaande even rustig door:

Geef je op in een mailtje aan Samenlezenisleuker@gmail.com  en ga akkoord met onderstaande voorwaarden:

*Je bent bereid het boek na ontvangst binnen drie weken te lezen en een recensie te sturen naar: Samenlezenisleuker@gmail.com

Natuurlijk plaatsen wij die op ons blog, delen we via onze kanalen en het zou bijzonder fijn zijn dat je je recensie dan ook plaatst op bijv. Hebban, Goodreads, en/of Bol.

*Je komt tijdens het lezen gezellig in onze daarvoor aangemaakte Facebookgroep om zo met elkaar (wij zitten daar natuurlijk ook in) over het boek te kunnen brainstormen en ons van updates/quotes te voorzien welke wij tijdens het lezen via ons blog zullen plaatsen en delen.

*In je aanmeldings mail vertel je ons vast wat je van de cover vindt, zodat als je ingeloot wordt, wij gelijk alvast een mooi item kunnen maken 😀

Vrijdag 8 december maken we de deelnemers bekend…. vergeet niet bij je aanmelding je adres vast te vermelden dan kunnen de boeken 10 december op de bus en kunnen we 13 december helemaal Samen los met zijn allen!!

Hele dikke dank aan Nienke Pool en Godijn Publishing voor het mogelijk maken van deze leesclub.

Over Een gouden gezin:

‘Ik heb een gouden gezin.’ Het zijn de laatste woorden van mijn vader voor hij overlijdt. Met hulp van haar negen kinderen lukt het mijn moeder om verder te gaan met haar leven. Tot er opnieuw tegenslag is. Ze wordt depressief en probeert zichzelf van het leven te beroven. De zorg voor haar neemt toe, waardoor ook de spanning tussen de kinderen oploopt. Externe hulp komt moeizaam op gang.

De laatste twee jaar van mijn moeders leven zijn zwaar. De druk van de mantelzorg veroorzaakt een breuk in het gezin. Mijn moeder voelt zich tot last.

‘We hadden haar graag nog gelukkig gezien.’

Judith

Karin las: De Orde van de Poortwachters-Oli Veyn****1/2

Poortwachters

Met dank aan Godijn Publishing en Nienke Pool voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Oli Veyn

Serie: Initiatie (deel 1)

Uitgever: Godijn Publishing

Aantal pagina’s: 380

Genre: Fantasy, Young Adult

Verschijningsdatum: 23 november 2017

 

Over de auteur:

Oli Veyn woont samen met haar man en drie kinderen in Berkel-Enschot en heeft een reguliere baan in het klinisch geneesmiddelenonderzoek.

In de zomer van 2014 begint ze met schrijven wanneer ze een boek veel te snel uit heeft en ze geen ander boek kan vinden die aan haar verwachtingen voldoet. Ze besluit om het boek dat ze zoekt, zelf te gaan schrijven.  Om haar schrijfvaardigheden te verbeteren, doet ze mee aan schrijfwedstrijden. Ze eindigt hoog met een verhaal en een manuscript, de bevestiging die ze nodig heeft om haar boek af te schrijven.

De Orde van de Poortwachters is haar debuut.

( Bron: www.godijnpublishing.nl )

Cover:

Prachtcover! Helemaal mijn genre en helemaal mijn smaak. Puur op uiterlijk ben ik al direct nieuwsgierig naar de achterflap!

Achterflap:

Overal in de wereld staan poorten en erebogen.

Stel dat ze gebouwd zijn met een reden?

Wat gaat er schuil achter deze poorten?

En is er iemand die de wacht houdt?

Nadat Nido in aanraking komt met de geheime Orde van de Poortwachters wordt ze gedwongen hun wrede opleidingsprogramma te volgen om te worden opgeleid tot poortwachter.

Ze moet vechten om de meedogenloze beproevingen onder het tirannieke bewind van haar trainer Sert te overleven. Gevangen in de Orde en in een driehoeksverhouding, raakt Nido steeds dieper verstrikt in een mysterieuze wereld waarin de grenzen van het universum vervagen, poorten gesloten moeten blijven en sleutels machtiger zijn dan wapens.

De sleutelwoorden van deze Young Adult Urban Fantasy roman zijn: liefde, onvoorwaardelijke vriendschap en transformatie.

Mening:

Sjongejonge wat een debuut! Dit is Young Adult / Fantasy in de categorie roman ten top. Voeg daar een vleugje thriller ook nog aan toe en…voilà!

Men neme een schoolreisje naar Stonehenge. Nido is mollig, onzeker, wordt gepest, heeft maar weinig vrienden en komt dan weer wel uit een heel fijn gezin. Dan raakt Nido even afgezonderd, ontmoet Rag en het avontuur begint!

En wat voor avontuur. In een zeer fijne en beeldende schrijfstijl zet Veyn hier prachtpersonages neer, een wereld vreemd van de onze die je moeiteloos voor je ziet en het is meeslepend van de eerste tot de laatste letter.

Nido komt terecht in Berlijn waar de BTD ( Berlin Training Devision ), onderdeel van De Orde van de Poortwachters, zich bevindt. De training is zwaar, bruut, en ze maakt naast directe vijanden gelukkig ook nieuwe vrienden. Dit blijkt een geweldige grondslag voor dit spannende en ook romantische verhaal. De persoonlijke groei van Nodi zelf is prachtig; langzaam maar zeker wordt ze sterker, zekerder. De vriendschappen die opgebouwd worden, de liefde die ontstaat; het staat recht tegenover de actie en de keiharde gruwel. Werkelijk zalig hoe deze tegenstrijdige ingrediënten meer dan mooi samensmelten in dit verhaal. Zwijmel en huiver!

Veyn weet het geheel prachtig af te ronden en ik kan gewoon nu al niet wachten tot het volgende deel verschijnt. Nido, Nolin, Deveah, Rag en uiteraard Berger, ze zitten onder mijn huid en op naar de volgende ronde!

Conclusie:

Hoe krijg je de jeugd aan het lezen? Nou zo. En het mooie is, ook voor volwassenen is dit gewoon een geweldig boek! Is Fantasy, regelrechte actie en romantiek jouw ding? Dan kan ik alleen nog maar zeggen: pak op dit boek.

Schrijfstijl: 4.5

Spanning: 4

Plot: 4.5

Originaliteit: 3.5

Leesplezier: 5

Psychologie: 4.5

Maakt vier en halve sterren voor De Orde van de Poortwachters.

Karin Meinen.

Wat lezen wij nu?

Karin leest:

Met dank aan Godijn Publishing voor het recensie-exemplaar.

Poortwachters

Over De Orde van de Poortwachters:

Overal in de wereld staan poorten en erebogen.
Stel dat ze gebouwd zijn voor een reden?
Wat gaat er dan schuil achter deze poorten?
En is er iemand die de wacht houdt?

Nadat Nido in aanraking komt met de geheime Orde van de Poortwachters wordt ze gedwongen hun wrede opleidingsprogramma te volgen om te worden opgeleid tot Poortwachter. Ze moet vechten om de meedogenloze beproevingen onder het tirannieke bewind van haar trainer Sert te overleven. Gevangen in de Orde en in een driehoeksverhouding met de twee broers Berger en Rag, raakt Nido steeds dieper verstrikt in een mysterieuze wereld waarin de grenzen van het universum vervagen, poorten gesloten moeten blijven en sleutels machtiger zijn dan wapens.

De Orde van de Poortwachters verschijnt op 23 november en is een Young Adult Urban Fantasy roman over transformatie, liefde en vriendschap.

Corina leest:

Met dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Robotham

Over Verwachting:

Het leven dat ze wil, is niet van haar.

Agatha en Meghan zijn allebei zwanger en leven in dezelfde stad. Maar dat is dan ook het enige dat hen bindt. Meghan leidt haar perfecte leven met liefhebbende man en prachtige kinderen, terwijl Agatha na een zware werkdag wanhopig bij de telefoon zit te wachten op een berichtje van haar vriend, de vader van haar aanstaande kind.
Toch worden de beide vrouwen vriendinnen en steunen ze elkaar tijdens hun zwangerschap. Terwijl Agatha een leven verzint dat mooier is dan de werkelijkheid, is ook Meghan niet zo perfect als ze lijkt; ze probeert zaken geheim te houden voor haar man. Al snel zullen de levens van de twee vrouwen op een gevaarlijke manier met elkaar verknoopt raken, tot er geen weg terug meer is.

Myrtle leest:

( Boekverslag 4 VWO )

spaans-bloed

Over Spaans bloed:

Sommige familieschandalen kunnen beter geheim blijven…

Livia is net partner geworden van een prestigieus architectenbureau als een raadselachtig telefoontje uit Madrid haar zorgvuldig opgebouwde leven ontwricht. Haar tante Pilar, die ze al jaren dood waande, is ernstig ziek en wil haar laatste dagen met Livia doorbrengen. Ze had zich heilig voorgenomen geen voet meer op Spaanse bodem te zetten, maar besluit nu toch na achttien jaar terug te gaan naar haar kleurrijke familie.
Vanaf dat moment neemt Livia’s leven een wending die ze niet had kunnen voorzien. In het huis van haar jeugd doet ze schokkende ontdekkingen over het verleden. Ogenschijnlijk onschuldige familieleden lijken een rol te spelen in een kwaadaardig complot. Maar de onthutsende waarheid die uiteindelijk aan het licht komt, overstijgt alles.

Jac leest:

Strobbe

Over Kruis en munt:

De jonge sterrenchef Isabel arriveert in de idyllische Provence, klaar voor een nieuw leven met haar vriend Bas. Wanneer hij niet opdaagt in het station, rijdt Isabel naar het hotel waar hij al een week verblijft. Diezelfde avond vindt ze een milt in haar bed. Bas lijkt spoorloos verdwenen.

Met de hulp van wijnbouwer en oud-gendarme David begint Isabel te graven in het verleden van haar vriend in de hoop hem te vinden. Terwijl almaar meer verborgen facetten van Bas aan de oppervlakte komen en Isabels wereld instort, groeien zij en David naar elkaar toe. Wanneer ze verwikkeld raken in een gevaarlijk web van pooiers, ex-legionairs en orgaanhandelaars is vluchten niet langer mogelijk. Kunnen ze een list bedenken om zich te redden?

Samen wachten op, om te recenseren

samen wachten nov 3.jpg

Daar zijn we weer! Wat mogen we weer allemaal gaan recenseren voor Samenlezenisleuker? Nou lees maar met ons mee want het is weer te gaaf allemaal !!

**Voor de Blogtour die de auteur zelf heeft georganiseerd mag De Zaden der Hoop deel 1 van Owan Drake gelezen gaan worden. Heel benieuwd zijn we want het schijnt een subgenre van het Fantasy genre te zijn en zoals de auteur zegt: met heeeeeel veel personages… u hoort van ons.

**Ze lijkt af en toe wel hofleverancier van Samenlezenisleuker maar met dank aan Nienke Pool mogen wij De Orde van de Poortwachters gaan lezen van Oli Veyn. Een Young Adult Urban Fantasy, welke 23 november verschijnt bij Godijn Publishing, dus alleen dit al maakt weer bloednieuwsgierig….

Zo niet deze vette boektrailer!

Boektrailer De Orde van de Poortwachters

**En dan ligt in Aalsmeer dankzij Uitgeverij Stortebeeker, de winnaar van De Gouden Vleermuis, De verdwenen dochter van Sara Lövestam ter recensie…. Whooop waar zo een dagje Thrillerfestival al niet goed voor is…… wij hebben er in ieder geval zin in!!

Over De Zaden der Hoop:

Heden en verleden vloeien samen als de oude Wijsgeer, genaamd Benedictus, een serie van boeken aan zijn meest bekwame student Xavier wil laten lezen. Deze boeken bevatten vertellingen uit lang vervlogen tijden en Xavier beleeft die verhalen alsof hij zich daar daadwerkelijk bevindt. Twee van deze verhalen worden in dit eerste boek geïntroduceerd, namelijk die van het licht en de duisternis. Ze wisselen elkaar naadloos af, samen met deze Benedictus hoofdstukken, die zich in het heden van de wereld, genaamd Sistna, afspelen. Maar wat Xavier niet weet, is dat hij door het verzoek van Benedictus op te volgen misschien wel een corrupte tak van de regering, genaamd de Bloedraven – die ook in die vertellingen uit het verleden voorkomen – kwaad gemaakt heeft en dat hij misschien wel in een eeuwenoude oorlog is verstrengeld.

Over De Orde van de Poortwachters:

Overal in de wereld staan poorten en erebogen.
Stel dat ze gebouwd zijn met een reden?
Wat gaat er schuil achter deze poorten?
En is er iemand die de wacht houdt?

Nadat Nido in aanraking komt met de geheime Orde van de Poortwachters wordt ze gedwongen hun wrede opleidingsprogramma te volgen om te worden opgeleid tot poortwachter. Ze moet vechten om de meedogenloze beproevingen onder het tirannieke bewind van haar trainer Sert te overleven. Gevangen in de Orde en in een driehoeksverhouding, raakt Nido steeds dieper verstrikt in een mysterieuze wereld waarin de grenzen van het universum vervagen, poorten gesloten moeten blijven en sleutels machtiger zijn dan wapens.

Over De verdwenen dochter:

De zesjarige Julia is verdwenen en privédetective Kouplan krijgt de taak haar op te sporen. Kouplan verblijft illegaal in Zweden en moet zijn best doen om tijdens zijn naspeuringen uit handen van de politie te blijven. Tijdens zijn onderzoek stelt zijn opdrachtgeefster Pernilla, de moeder van Julia, hem voor steeds meer raadsels. Deel één van een serie van vier over Kouplan.

Samen praten met: Liesbeth Jochemsen

liesbeth

Via Nienke Pool kwamen wij in contact met Liesbeth Jochemsen, auteur van De verdwenen prinses van Geografie welke zij uitgaf in augustus 2016. Toen als self-pubber maar dit jaar werkt ze voor haar nieuwste boek Het goud van de Gelaarsde Kat samen met Godijn Publishing en het initiatief BOEK10. Tijd om wat vragen te stellen natuurlijk!

Het interview:

1: Wie is Liesbeth? Kan je jezelf voorstellen in 3 zinnen?

Mijn naam is Liesbeth Jochemsen, geboren in Zeist in 1987, getrouwd, werkt als laborant en woonachtig in Olst. Ik hou van schrijven (dûh) en lees graag historische romans en fantasy. Ik kan goed alleen zijn, wat ook van pas komt tijdens het schrijven, aangezien ik van teveel achtergrondlawaai raak afgeleid.

2: Waar komt de liefde voor het schrijven vandaan?

Nog voordat ik kon lezen en schrijven, verzon ik al verhaaltjes. Toen ik op school leerde dat meerdere letters achter elkaar een woord vormen, meerdere woorden achter elkaar een zin en wat je daar allemaal mee kunt doen, wist ik dat ik later schrijver wilde worden. Het is denk ik iets dat altijd in mij heeft gezeten. In de loop der jaren wilde ik van alles worden, van archeoloog tot de journalistiek, maar de wens om te schrijven is altijd gebleven. Toen ik naar de middelbare school ging wilde ik maar 1 ding: schrijver worden. En bij de overgang naar het MBO was dat niet veranderd. Omdat ik destijds pas 15 was en tussen jaren vaak pas vanaf 17 jaar waren, en ik geen idee had wat ik dan wilde worden, werd het nog best lastig om wat anders te vinden.

Schrijven is iets dat ik altijd ben blijven doen en ik heb thuis schriften en mappen vol met korte en langere verhalen, sommigen van 2 A5-jes vol met hanenpoten en spelfouten, anderen uitgetypt van zo’n 50 bladzijden en alles ertussen.

3: Je tweede boek komt bijna uit. Is dat net zo spannend als het eerste boek?

Ik voel me enorm trots dat mijn tweede boek, Het goud van de Gelaarsde Kat, op 9 december uitkomt. Dit boek is een los te lezen vervolg op mijn eerste boek. Het is voor het eerst dat een boek van mij bij een reguliere uitgeverij uitkomt, en dat is echt een droom die uitkomt! Omdat mijn eerste boek, De verdwenen prinses van Geografie, is uitgebracht via een POD- uitgever (Printing On Demand, een boek wordt pas gedrukt als het verkocht is en je moet alles zelf doen) is het niet echt met elkaar te vergelijken. Mijn eerste boek had ik af, ik publiceerde het en deed (en doe nog steeds) zelf de promotie. Voor mijn tweede boek heb ik al een lijst met aandachtspunten gekregen wat betreft spelling, taalgebruik en interpunctie en daarna moet de eindredactie nog … Omdat ditmaal de uitgever veel voor mij doet, ook wat betreft promotie, is dit weer heel anders. Ik denk al met al dat het de tweede keer spannender is, maar dan vooral omdat ik voor het eerst bij een reguliere uitgever zit en ik soms nog steeds niet kan geloven dat het echt waar is.

4: Wie of wat inspireert je tijdens het schrijven?

Mijn grootste inspiratie tijdens het schrijven zijn sprookjes. De verdwenen prinses van Geografie is bijvoorbeeld gebaseerd op het verhaal van Doornroosje en in Het goud van de Gelaarsde Kat komen ook weer tal van sprookjes voor. Daarnaast laat ik me soms ook inspireren door mythen en legenden.

de verdwenen prinses

5: Je eerste boek is Fantasy, lees je dat zelf ook graag? Zou je ook een ander genre willen schrijven?

Zelf lees ik voornamelijk historische fictie en fantasy, maar daarnaast lees ik ook feelgood romans, oorlogsboeken, waargebeurde verhalen (liefst met happy end) en historische biografieën. Eigenlijk lees ik alles wel, alleen thrillers hou ik niet zo van. Het lijkt me ook leuk om een keer historische fictie te schrijven, hoewel je daar natuurlijk goed onderzoek voor moet doen en dat wat lastig wordt met een fulltime baan. Bij fantasy kan je lekker alles zelf verzinnen, al moet je wel opletten dat alles geloofwaardig blijft en je jezelf niet gaat tegenspreken. Maar dat geldt denk ik voor elk verhaal.

6: Hoe is de samenwerking met BOEK10 tot stand gekomen?

Via Facebook was ik al verschillende keren in aanraking gekomen met BOEK10 van Godijn Publishing. Het leek me ontzettend leuk en gaaf om daaraan mee te mogen doen. Op hun website staat dat je manuscript gereed moet zijn voor eindredactie en minimaal 60.000 woorden moet tellen. Op dat moment moest ik nog ongeveer een derde van Het goud van de Gelaarsde Kat schrijven en zat ik pas aan de 45 000 woorden. Ik verwachtte niet dat ik die 60 000 zou halen, hoewel het mij geregeld overkomt dat ik voor een nieuw hoofdstuk tekst heb voor een halve bladzijde, wat uiteindelijk soms wel 10 bladzijden wordt. Ik besloot om eerst verder te schrijven, eerlijk gezegd ook een beetje uit spanning. Maar BOEK10 bleef lokken en uiteindelijk heb ik Godijn Publishing een mailtje gestuurd met de vraag of ik mee kon doen met de editie van het najaar 2017 en wat daarvan de deadline was. Binnen enkele dagen moest ik een beslissing nemen en daarna had ik enkele weken om Het goud van de Gelaarsde Kat af te schrijven, wat uiteindelijk gelukt is.

7: In De verdwenen prinses van Geografie gebruik je een soort “eigen” taal, Emme en Eppe (moeder en vader), hoe kom je daar op?

De ik-persoon uit De verdwenen prinses van Geografie, heeft het vaak over haar moeder. Ik vond “mijn moeder” of “mamma” een beetje kinderlijk en heb gezocht naar een alternatief. Via Google Translate heb ik zowel “moeder”als “mamma” vertaald in tig talen. Uiteindelijk zag ik een vertaling die “emme” luidde. Vraag me niet welke taal dat was, dat ben ik vergeten. Emme werd toen mamma/ moeder in mijn boek. Omdat in emme de m van mamma zit, besloot ik dat eppe, met de p van pappa, dan pappa/ vader moest betekenen. En een samenvoeging van die twee, empe, werd dus ouder. Zet overal een s achter en je krijgt het meervoud en met bijvoorbeeld groot ervoor krijg je een grootemme oftewel grootmoeder. Verder spreken mijn personages gewoon Nederlands, dat is wel zo makkelijk.

8: Je schrijft in de samenvatting op Hebban dat jezelf de prinses van topografie bent. Wat vind je leuk aan topografie?

Deze vraag snap ik niet helemaal. De samenvatting op Hebban is geschreven vanuit het ik-perspectief van de hoofdpersoon. Dit ben ik dus niet zelf, maar het is prinses Dorarosa. Ik weet niet of ik met haar wil ruilen, lees De verdwenen prinses van Geografie maar en beslis zelf of je dat wel of niet ziet zitten.

Ik denk niet dat Dorarosa erg van Topografie houdt, waarom niet kan ik hier niet zeggen.

Ik ben nooit goed geweest in topografie en ben nog steeds niet goed in kaart lezen.

In mijn boeken zijn Topografie en Geografie trouwens landen. Ik was op zoek naar twee namen voor twee buurlanden, toen ik een programma op tv zag. Hierin moest iemand topografische vragen beantwoorden, waarbij de deelnemer steeds geen idee had van waar iets lag. Op een gegeven moment vroeg iemand haar: “jij weet ook niets van topografie, hè?” Waarop zij antwoordde: “Topografie? Is dat een land?” Op dat moment had ik mijn eerste naam voor een land. De naam Geografie vond ik daar goed bij passen en dat werd de naam voor het andere land.

Wie interesse heeft in een (gesigneerd) exemplaar van De verdwenen prinses van Geografie, mag mij een pb sturen. En ook als je alvast een (gesigneerd) exemplaar van Het goud van de Gelaarsde Kat wil bestellen. Wist je trouwens dat je bij de boeklancering daarvan aanwezig kunt zijn? Zie http://www.godijnpublishing.nl/galerij-en-webshop/toegangsbewijzen/boek10-2017-9-december/ voor meer info.

Ik wens iedereen veel leesplezier.

De interviewer was een beetje een waailap en had de samenvatting op Hebban verkeerd begrepen.  Maar gelukkig geeft Liesbeth een duidelijke uitleg en weten we hoe het zit. Natuurlijk willen we Liesbeth bedanken voor haar tijd.

Ennnnn binnenkort komt er nog meer leuks aan dankzij Liesbeth met betrekking tot De Verdwenen prinses van Geografie……. So stay tuned!!

Over De verdwenen prinses van Geografie:

Hoi,

Ik ben Alice. Onlangs vond ik een brief van mijn emme, dat betekent moeder in onze taal. Zij was prinses van ons vroegere buurland. Toen ze, als gevolg van een vloek, na honderd jaar slapen wakker werd, was alles anders. Met hulp van prins Hamlet probeert zij met een andere identiteit een nieuw bestaan op te bouwen. Wanneer hij ontdekt dat zij zwanger is, stuurt hij haar weg. Ze komt bij de zeven zussen terecht, waar ze mijn eppe, dat betekent vader, ontmoet. Hij is ook slachtoffer van een vloek. Om hem te bevrijden moet ze haar ware identiteit bekend maken. Voor velen is de verdwenen prinses van Geografie slechts een legende. Maar anderen hebben wellicht nog wraakgevoelens vanwege de gevolgen die haar verdwijning had. En wil prins Hamlet wel dat mijn eppe weer normaal wordt?

Hoe het allemaal is afgelopen lees je in dit boek, waarin ikzelf ook een belangrijke rol speel.

Groetjes van Alice Trijntje Jacoba,

prinses van Topografie.

 

Coenraad las: Fantoomregen-Onno-Sven Tromp****

Fantoom regen

Gastrecensie:

Titel: Fantoomregen

Auteur: Onno-Sven Tromp

Genre: Roman

Uitvoering: Paperback

ISBN: 9789492115331

179pagina’s|Godijn Publishing|2017

 

4****

 

Peter van Vriesland wordt naar Tanzania gezonden om onderzoek te doen naar een vastgelopen hulpproject. Hij begint zijn onderzoek in de hoofdstad Dar es Salaam, waar hij na een aantal mislukte pogingen een afspraak regelt met een contactpersoon, Mr. Mitu, hij is de  man die de hulporganisatie in Dar es Salaam in goede banen moet leiden.

Na deze ontmoeting komt Peter tot de  conclusie dat hij zo niet veel verder komt. Wel leidt een spoor hem naar het uitgestrekte binnenland, en tijdens zijn vrijwel onuitvoerbare opdracht stuit hij op veel onverwachte gebeurtenissen die zijn leven voorgoed zullen veranderen. Het verhaal speelt zich af in een decor van een eenzaam, ruig en verlaten landschap. De cover geeft dat heel goed weer.

De auteur, Onno-Sven Tromp, heeft vier jaar in Tanzania gewoond en heeft zijn ervaringen goed verwerkt in de hoofdpersoon, die een gedreven man van stavast is, maar ook goed kan relativeren met een opmerkelijk goed oog voor het prachtige Afrikaanse landschap.

De auteur neemt je mee op een reis door Tanzania, met alle (on)mogelijkheden van de rijkdom aan natuur en de armoede van het volk. Door woorden in het Swahili te verwerken – met een woordenlijst achter in het boek – geeft dit het verhaal een extra laagje mee. De auteur weet verschillende scènes filmisch te beschrijven, waardoor je het verhaal wordt ingezogen.

Het boek bestaat uit korte hoofdstukken, en het verhaal verloopt snel met af en toe een kleine uitstap, waardoor ik soms even het spoor bijster was, totdat de auteur me weer op het rechte pad zette. Onno-Sven Tromp heeft zijn ziel en zaligheid in zijn boek Fantoomregen gelegd en dat is iets wat de lezer niet ontgaat. Deze debuutroman is meer dan zomaar een verhaal wat zich in Afrika afspeelt.

Coenraad de Kat.

Blogtour-Corina las: Fantoomregen-Onno-Sven Tromp***

Fantoom regen

Met dank aan Godijn Publishing voor het recensie-exemplaar

Auteur: Onno-Sven Tromp

Uitgever: Godijn Publishing

Aantal pagina’s: 191

Genre: Roman

Verschijningsdatum: 6 mei 2017

Over de auteur:

Onno-Sven woonde vier jaar in Tanzania en Oeganda en bewerkte zijn ervaringen tot een zinderende zoektocht. Fantoomregen is zijn debuut roman. In Tanzania ondersteunt hij al meer dan tien jaar een moeder en twee kinderen in hun levensonderhoud. Wie dit boek koopt, draagt daaraan een euro bij.

( Bron: http://www.godijnpublishing.nl )

De cover:

Tja, wat zal ik er van zeggen? Ik vind hem een beetje saai. Het vogeltje eenzaam op de top van de boom vind ik dan weer wel heel tof gevonden. But never judge enz. enz.

De achterflap:

Afrika is ruig en puur. Als er in Tanzania een hulpproject lijkt vast te lopen, gaat Peter van Vriesland op onderzoek uit. In Dar es Salaam legt hij contact met een lokale medewerker. Die zadelt hem op met een onuitvoerbare opdracht, waarna hij vanaf de kust het uitgestrekte binnenland in reist. Geplaagd door lekke banden, vreemde aandoeningen en tovenarij blijft hij het spoor volgen van zijn volgende contactpersoon. Totdat hij een ontdekking doet die zijn leven voorgoed zal veranderen.

Fantoomregen is het indringende verhaal van een man met doorzettingsvermogen, die zich desondanks verliest in de ondoorgrondelijke Afrikaanse realiteit.

Nooit meer slapen in Afrika.’ – jury Manuscripting

Mening:

Onno-Sven neemt je in korte hoofdstukken mee door het leven van Peter in Tanzania. Het verhaal wordt echt verteld en dat vind ik persoonlijk niet heel fijn lezen. Elk hoofdstuk wordt gekenmerkt met een titel als “De vertegenwoordiger”,  “De meid” en zo verder. De titel komt altijd duidelijk en soms zeer komisch naar voren.

Je kan door het verhaal heen goed merken dat Onno-Sven zijn eigen ervaringen in het boek verwerkt heeft wat net even die extra diepgang geeft. Toch vind ik het in zijn totaliteit op momenten langdradig en net even te langzaam voortgaan. Al is dat misschien juist ook weer typerend voor het onderwerp. Want zo gehaast als alles moet hier, zo op het dooie gemakkie gaat alles daar.

En toch heb ik ook genoten want er zitten echt mooie en soms lachwekkende passages in, waardoor er regelmatig een glimlach op mijn gezicht verscheen. Het land, de armoede, de natuur, de mensen en Peter worden goed en mooi neergezet.

Conclusie:

Drie sterren voor Fantoomregen.

Corina Nieuwenhuis.