Samuel las: Noem het liefde-Daan Heerma van Voss ****

Als schrijver zijn er zo van die boeken waarop je jaloers bent ze niet zelf geschreven te hebben, vorig jaar was dat “Het einde van de eenzaamheid” die notabene door Humo maar twee sterren kreeg en het commentaar dat het vol platitudes stond. Maar ook “Noem het liefde” is een boek dat ik graag zelf zou hebben geschreven. Niet zo zozeer voor het verhaal maar wel voor de vorm. Van Voss lijkt elk woord afgewogen te hebben of het wel in die zin past. Elk woord lijkt precies goed en gemaakt te zijn voor de zin waarin hij het gebruikt, alsof hij geen gebruiker van woorden is, maar een creator van die woorden.

Het verhaal choqueert sommigen omdat het gaat over een meisje van amper 18 die een relatie heeft met een dertigjarige man, en soms lijkt het inderdaad zo’n groot verschil (en misschien is het dat ook wel) maar persoonlijk vind ik dat niet zo vreemd, op liefde staat nu eenmaal geen leeftijd. Wel is het natuurlijk zo dat het meisje vaak de man lijkt te kunnen manipuleren om dingen te doen die voor een man van dertig eigenlijk al verleden tijd zouden moeten zijn. Zo doet hij op een gegeven moment aan winkeldiefstal omdat zij het hem vraagt.

Dit met het contrast met zijn grootmoeder die in een rusthuis zit, maar niet echt op sterven, maar wel besluit dat het tijd is om te gaan, maakt de relatie nog net iets perverser, het meisje van achttien wordt nog net iets te jong. Ook zijn doodzieke vriend (hij heeft kanker in een ver stadium) doet het geheel wrijven; enerzijds hebben we de ontluikende liefde (of het blijft duren wil ik in het midden laten), tussen Tomas en zijn meisje A, en anderzijds de vergankelijkheid die Tomas omringd. Met andere woorden er is een contrast tussen leven en dood, tussen begin en einde.

De reactie van de ouders van het meisje lijkt dan ook vrij normaal, het lijkt niet het ideaalbeeld dat je dochter naar huis komt met een dertigjarige man (die dan nog eens verre familie van je is) en dat laten de ouders duidelijk blijken, zowel aan het meisje, als aan de man. Je smaakt dan ook de ongemakkelijkheid van de man wanneer het meisje van tafel wegloopt en hem achterlaat tezamen met haar ouders. Het meisje (die trouwens doorheen het verhaal uitsluitend wordt geïdentificeerd als het Meisje A, omdat hij oordeelt dat als hij haar een naam geeft hij haar uitleent aan anderen en dat ze niet langer uitsluitend van hem is) lijkt ook vrij instabiel te zijn en zich, net zoals vele meisjes van die leeftijd, denk ik, ontzettend onzeker te voelen over bepaalde dingen, waar de man maar vrij zelden adequaat weet op te reageren, met opnieuw een uitbarsting tot gevolg.

Een heel mooi concept in het boek is ook de stem van het meisje en de stem van de man. Ze zijn namelijk hemelsbreed verschillend. Je hebt echt het gevoel met een meisje van achttien te doen te hebben en met een man van veel oudere leeftijd, ik zou hem zelfs ouder schatten dan midden dertig, zoals de auteur hem gemaakt heeft. Dit vind ik vrij bijzonder, want in de meeste verhalen lijken in gesprekken de gesprekspartners vaak vrij veel op elkaar, want ik niet zo bijzonder vind want de personen worden uiteraard door één auteur gecreëerd.

Dit was mijn eerste kennismaking met Daan Heerma Van Voss, maar ik kan je verzekeren dat ik na het lezen van zo’n bijzonder kunstwerk gebeten ben om te weten en te lezen wat hij nog meer op zijn palmares heeft staan.

Een dikke vier sterren, neigend naar de vijf.

Samuel

Mevrouw C. – José Fernanda****

Mevrouw C

Recensie-actie Samenlezenisleuker met dank aan Uitgeverij De Kring

José Fernanda levert met Mevrouw C. haar derde roman, die ook weer deels autobiografisch is. Deze roman beschrijft het leven van 2 zussen, de een, Constance, heel erg rijk, weduwe, ziek en eenzaam. De ander, Sophie, vrijgevochten, artistiek maar vastgelopen in haar werk. Het lijkt voor Sophie een geschenk uit de hemel als het verzoek van Constance komt om voor haar te komen werken. In het grote kasteel, waar Constance alleen woont en met harde hand over haar personeel regeert, probeert Sophie contact te krijgen met haar zus. Dit doet ze door middel van het schrijven van een ontroerend verhaal voor haar. Eigenlijk is dit een verhaal in een verhaal. Constance lijkt te ontdooien, maar niets is minder waar als blijkt dat de zwager van Constance zijn oog laat vallen op Sophie. De omgang met Constance wordt slechter. Uiteindelijk verlaat Sophie Brussel, en gaat weer in Amsterdam wonen. De zussen kunnen niet met, maar ook niet zonder elkaar. Het is een verhaal met veel vaart geschreven, en blijft boeien tot op het eind. Dit eind is echter zeer abrupt, en voor mijn gevoel is het hiermee niet af.

Vier sterren.

Wilma Veltkamp.

Over Mevrouw C.

Vrienden kies je, familie niet

De steenrijke doch eenzame, kille en godsdienstwaanzinnige Constance woont op een kasteel en regeert met harde hand over haar personeel. Als ze ziek is, vraagt ze haar artistieke, vrijgevochten zus Sophie voor haar te komen werken. De zussen zijn elkaars tegenpolen, en blijken allebei zo hun geheimen te hebben.

Tegen het decor van het grote lege kasteel, met ontevreden personeel, is het de komst van een man die de verhoudingen finaal doen ontsporen. Om toch door te dringen tot haar zus, schrijft Sophie een ontroerend verhaal voor haar.

Mevrouw C. is een intrigerende, verrassende roman over twee zussen die niet zonder, maar zeker ook niet met elkaar kunnen. Het is deels gebaseerd op waargebeurde feiten.

Mevrouw C. – José Fernanda****

Mevrouw C

Recensie-actie Samenlezenisleuker met dank aan Uitgeverij de Kring.

Mevrouw C. van José Fernanda, is het verhaal over twee zussen, Constance en Sophie. De oudste zus Constance is een kille, ongenaakbare, godsdienstwaanzinnige vrouw. Haar gezondheid laat te wensen over, en ze vraagt, eigenlijk gebiedt, haar jongere zus Sophie haar te komen helpen. Sophie is de tegenpool van haar zus. Ze is vriendelijk, heeft niets met godsdienst, en leidt in Amsterdam als kunstenares een ongebonden leven. Ze besluit op het verzoek van haar zus, die in een kasteel in België woont, in te gaan, mede om te proberen de familieband nieuw leven in te blazen. Het blijkt niet zo simpel als ze gedacht had. Sophie probeert het hart van haar zus te bereiken, maar loopt telkens tegen haar onverzettelijkheid aan, haar neerbuigende houding richting het personeel dat ze in dienst heeft, en de kille houding die ze naar haar enige zoon Emile aanneemt. Dan probeert Sophie middels een verhaal dat ze vertelt, opschrijft en illustreert, haar zus milder te stemmen. Dat lijkt enigszins te gaan lukken.

Op het moment dat de broer van Constances overleden man op het toneel verschijnt, levert dit de nodige problemen op. De verwijdering tussen de zussen wordt groter en lijkt onherstelbaar. Na een lange tijd van afstand, wordt een laatste poging ondernomen om de breuk te herstellen. Zal er een brug gebouwd worden, of is de schade onherstelbaar?

Mevrouw C. is de naam voor Constance zoals het personeel haar noemt. Het geeft meteen de ongelofelijke kilheid van haar weer. Een grotere tegenstelling tussen twee zussen is haast niet denkbaar. José Fernanda geeft een goed beeld van deze tegenstelling, en langzamerhand wordt de lezer onthuld wat de achtergrond van beide zussen is en hoe hun karakters reeds in de jeugd gevormd zijn. Geheimen worden ontrafeld en maken dat je het boek wilt blijven lezen om de waarheid duidelijk te krijgen. Ook het verhaal in het verhaal vervult een bijzondere functie van aantrekken en afstoten.

Het verhaal wordt geschreven vanuit het perspectief van Sophie, maar wat had ik graag een inkijkje gehad in de zielenroerselen van die kille, ongenaakbare Mevrouw C.

Ik waardeer het boek met vier sterren.

Hannie Grol.

Over Mevrouw C. : 

Vrienden kies je, familie niet

De steenrijke doch eenzame, kille en godsdienstwaanzinnige Constance woont op een kasteel en regeert met harde hand over haar personeel. Als ze ziek is, vraagt ze haar artistieke, vrijgevochten zus Sophie voor haar te komen werken. De zussen zijn elkaars tegenpolen en blijken allebei zo hun geheimen te hebben.

Tegen het decor van het grote lege kasteel, met ontevreden personeel, is het de komst van een man die de verhoudingen finaal doen ontsporen. Om toch door te dringen tot haar zus, schrijft Sophie een ontroerend verhaal voor haar.

Mevrouw C. is een intrigerende, verrassende roman over twee zussen die niet zonder, maar zeker ook niet met elkaar kunnen. Het is deels gebaseerd op waargebeurde feiten.

Mevrouw C.-José Fernanda*****

Mevrouw C

Recensie-actie Samenlezenisleuker met dank aan Uitgeverij de Kring.

José Fernanda vertelt in deze prachtige roman het verhaal over de twee zussen Sophie en Constance.

Beiden verschillen enorm van elkaar, Sophie leeft een vrij kunstenaars leven en Constance woont op een kasteel en pakt haar personeel met harde hand aan.
Als Constance hulp nodig heeft klopt ze bij Sophie aan, die probeert het hart van haar zus te vinden…

Het boek wordt verteld vanuit Sophie die hunkert naar de liefde en goedkeuring van haar kille, afstandelijke zus. Hun jeugd en het geloof staan tussen hen in. Komt het ooit tot een warme band en krijgt Sophie wat ze zo verlangt van Constance?

Vijf sterren.

Debora de Krom.

 

Over Mevrouw C. :

Vrienden kies je, familie niet

De steenrijke doch eenzame, kille en godsdienstwaanzinnige Constance woont op een kasteel en regeert met harde hand over haar personeel. Als ze ziek is, vraagt ze haar artistieke, vrijgevochten zus Sophie voor haar te komen werken. De zussen zijn elkaars tegenpolen en blijken allebei zo hun geheimen te hebben.

Tegen het decor van het grote, lege kasteel met ontevreden personeel is het de komst van een man die de verhoudingen finaal doet ontsporen. Om toch door te dringen tot haar zus, schrijft Sophie een ontroerend verhaal voor haar.

Mevrouw C. is een intrigerende, verrassende roman over twee zussen die niet zonder, maar zeker ook niet met elkaar kunnen. Het is deels gebaseerd op waargebeurde feiten.

Mevrouw C.-José Fernanda*****

Mevrouw C

Recensie-actie Samenlezenisleuker met dank aan Uitgeverij de Kring.

Ik heb genoten van dit bijzondere boek. Een prachtige literaire roman over de band tussen twee zussen die als tegenpool zijn opgegroeid. Een verhaal in een verhaal, bedoeld om toenadering te creëren. Mooie beschrijvingen over afstand en de strijd om nabijheid tussen vrouwen die een verlies met zich meedragen. Herkenbaar beschreven hoe je elkaar zo slecht kunt verstaan, ook al kom je uit hetzelfde nest.

Sophie wordt wakker op haar verjaardag. Dat wat de viering van haar leven mag zijn, wordt de dag waarop ze naar de fles grijpt, huilt en haar schilderijen vernielt in de overtuiging van haar mislukte en lege leven. Haar zus Constance belt omdat ze haar als kamenierster nodig heeft.

Omdat Sophie geen andere verplichtingen heeft en omdat ze hoopt dat er toenadering ontstaat tussen haar en Constance besluit ze naar Brussel te gaan om haar zus te helpen. Daar worden de verschillen tussen de zussen weer schrijnend duidelijk. Daar waar Constance haar personeel afsnauwt en hoge eisen stelt, probeert Sophie te bemiddelen en geniet ze meer van de contacten met het personeel dan van dat met haar zus. Het neerbuigende gedrag van Constance en de vormelijke en religieuze uitingen leiden tot verdere verwijdering. Ook haar zoon Emile moet het elke keer tegenover zijn moeder ontgelden. Alleen de jongere broer van haar overleden man maakt dat Constance soms wat milder is. De enige toenadering is zichtbaar als Sophie op verzoek van Constance haar tekeningen laat zien en daar een verhaal bij gaat verzinnen. Constance vraagt haar verder te vertellen en het verhaal wordt verder uitgebouwd met nieuwe illustraties. Uiteindelijk deelt Constance haar geheim met Sophie, echter een pijnlijke ontdekking maakt dat Constance het contact rigoureus verbreekt. Het is de vraag of deze zussen nog wel voor hun familie willen kiezen……

Vijf sterren.

Heleen van der Velde.

 

Over Mevrouw C. :

Vrienden kies je, familie niet

De steenrijke doch eenzame, kille en godsdienstwaanzinnige Constance woont op een kasteel en regeert met harde hand over haar personeel. Als ze ziek is, vraagt ze haar artistieke, vrijgevochten zus Sophie voor haar te komen werken. De zussen zijn elkaars tegenpolen en blijken allebei zo hun geheimen te hebben.

Tegen het decor van het grote, lege kasteel met ontevreden personeel is het de komst van een man die de verhoudingen finaal doet ontsporen. Om toch door te dringen tot haar zus, schrijft Sophie een ontroerend verhaal voor haar.

Mevrouw C. is een intrigerende, verrassende roman over twee zussen die niet zonder, maar zeker ook niet met elkaar kunnen. Het is deels gebaseerd op waargebeurde feiten.

Jac en Tal lazen: Zielsgeheim-Sharon Bolton*****

img_1341

Duorecensie Sharon Bolton – Zielsgeheim*****

Over de schrijver:

Sharon werd geboren in 1961 en groeide op in Lancashire. Ze was een dromerig meisje wat graag en veel las. Als kind wilde ze actrice worden. Ze zat op ballet en tapdansen. Later ging ze drama studeren aan de universiteit. Ze heeft zelfs enkele kleine rolletjes in toneelstukken gespeeld, maar uiteindelijk kon ze geen werk meer vinden en solliciteerde ze op alles wat op haar weg kwam. Ze kreeg zij een baan als junior marketingassistente.

Sharon Bolton heeft later een MBA-opleiding gevolgd en had een carrière in de marketing en communicatie. Ze werkte in Londen stad in de public relations. Ze was in de dertig toen ze een journalist sprak die 15.000 pond verdiend had met een boek. Dit zette haar aan het denken. Met 15.000 pond kon ze de lening die ze had afgesloten om haar studie te betalen aflossen. Toen ze die avond thuiskwam had ze al een verhaal in haar hoofd. Ze liep direct naar haar laptop en begon met schrijven. Ze kon er niet meer mee stoppen en schreef de hele nacht door. Haar eerste boek, de psychologische thriller Offerande werd geboren. Sharon ging op zoek naar een uitgever. De J. in haar naam staat nergens voor. Haar uitgeverij vond het een goed idee wanneer ze haar boeken uitgaf met initialen. Twee vond ze beter staan dan één. Sharon heeft maar één voornaam dus de J. werd verzonnen om aan de S. toe te voegen.

Sharon werd altijd al gefascineerd door griezelige verhalen en horror, dus haar keuze voor thrillers was niet toevallig. Haar ervaring met toneel en drama is waarschijnlijk verantwoordelijk voor haar duidelijke visuele verteltrant. Sharon is getrouwd met Andrew, die ze leerde kennen tijdens haar MBA-studie en samen hebben ze een zoon en een hond.

( Bron: https://kunst-en-cultuur.infonu.nl/mensen/102242-sharon-bolton-thrillerschrijfster.html )

Over het boek:

Ons beider eerste kennismaking met een thriller van Sharon Bolton, tevens ook het eerste deel rond rechercheur Lacey Flint.

Wie is Lacey Flint?

Lacey Flint is 29 jaar, ongehuwd en rechercheur bij bureau Southwark. Ze heeft een rot jeugd achter de rug, is verslaafd geweest en heeft acht maanden op straat geleefd. Wat haar liefdesleven betreft, gaat ze op zoek naar mannenvlees, als de hulpmiddelen niet meer toereikend zijn. Zij is bepaald niet op haar mondje gevallen. Zij is werkzaam bij de Metropolitan Police en houdt zich vooral bezig met seksuele delicten, m.n. groepsverkrachtingen. Zij heeft een grote fascinatie: seriemoordenaars, met name sadistische psychopaten. Jack de Ripper is haar favoriet.

Vrijdag 31 augustus

Een dode vrouw leunde tegen mijn auto.

Dit zijn de eerste woorden uit het boek. 31 augustus, de avond dat Geraldine Jones was vermoord, was de dag van de eerste onweerlegbare Rippermoord 120 jaar geleden. Emma Boston, een alternatieve journaliste, ontvangt een brief. Zodra de woorden Saucy Jack vallen, weet Lacey dat er iets meer aan de hand is. Een copycat?

Zij wordt toegevoegd aan Tullochs onderzoeksteam dat de moord op Geraldine Jones onderzoekt. Met haar collega, hoofdrechercheur Mark Joesbury, revaliderend en werkzaam bij Schotland Yard, bij S010, Special Operations oftewel Geheime Operaties, onderhoudt ze een moeizame relatie. Dat is wederzijds. Zij vindt hem een klootzak. Er is min of meer sprake van een haat-liefde relatie tussen de twee. Dat geeft het verhaal een extra dimensie. Er volgen meer daden en feiten die wijzen op een navolger van Jack the Ripper. De kennis van Lacey komt van pas. De jacht op de moordenaar begint.

Conclusie:

Sharon Bolton heeft een bijzonder goed gestructureerde thriller neergezet. Bij het voor een tweede keer doorbladeren van het boek blijkt pas goed hoe intelligent het plot in elkaar zit.

Het is een thriller, pageturner zoals we die graag zien: angstaanjagend spannend, met gruwelijke moorden en een groot aantal verrassingen. Er zit, midden in het boek, een zekere oase van rust. Daarna pakt Bolton de draad weer op en dendert de moordtrein door. Tijdens het lezen, zit je regelmatig op het puntje van je stoel en wil je niet meer stoppen met lezen.

De scherpe kantjes van het verhaal worden regelmatig gerelativeerd door de vileine dialogen tussen Flint en Joesbury. Karakterologisch worden beiden behoorlijk uitgediept evenals Hoofd rechercheur Diana Tulloch, dit zorgt er alleen al voor dat je ook de volgende delen van Flint persé wil lezen. Al met al redenen genoeg om Lacey Flint toe te voegen aan het standaardrepertoire.

Waarderingen:

Tal Plantaz: 5 sterren

Jac Claasen: 4,5 sterren.

Edo las: Uitstap-Tonny van Wijhe n.a.v. de recensie-actie!

Uitstap .JPG

Uitstap is een kort maar krachtig verhaal over het einde van een ‘gewoon’ leven. Geboren worden en weer doodgaan, alles wat er tussen in gebeurt noemen we het leven en lijkt soms een bijzaak. Op de achterzijde van het boek eindigt het verhaal met de uitspraak:

“Uit welk hout je ook gesneden bent, aan het eind staat niemand stil”

Erg mooi en ontroerend. Persoonlijk heb ik deze onrust bij meerdere personen aan het einde van hun leven mogen meemaken, ik hoop dan ook dat dit mij nog even gespaard zal blijven, en tot die tijd nog vele ontroerende verhalen mag lezen, zoals deze van Tonny van Wijhe.

Edo de Waard.

Elsa las: Schijngestalten-Staf Schoeters ***

schijn

Gastrecensie:

Voor de leesclub van Thrillzone heb ik deze actuele thriller van Staf Schoeters mogen lezen. Ik was vooraf niet bekend met eerder werk van Schoeters, terwijl hij toch al een behoorlijk aantal boeken (namelijk 27 stuks!) op zijn naam heeft staan. De cover en de achterflaptekst van het boek spraken mij aan, en daarbij was ik nog niet erg bekend met het genre actuele thriller, wat ook mijn nieuwsgierigheid wekte.

Het boek vertelt het verhaal van de journalist Enzo Marsman, die door zijn eigen stommiteit voor het blok wordt gezet, om vervolgens een dubbelrol te moeten spelen. In eerste instantie vindt hij dit fantastisch, maar gaandeweg raakt hij steeds meer verstrikt in leugens en intriges. Wat betekent het moeten spelen van een dubbelrol eigenlijk voor je liefdesleven, vriendschappen en eigenheid?

Er worden behoorlijk wat waargebeurde memorabele momenten uit het verleden aangehaald in dit boek, wat waarschijnlijk het genre actuele thriller verklaart. De geschiedkundige gebeurtenissen uit het verleden en, helaas nog, gaande actuele gebeurtenissen spelen een grote rol. Dit geeft een realistische vorm aan het geheel. De schrijfstijl is passend, ook al is het zo hier en daar Vlaams qua bewoording leest het toch soepel. Mooi taalgebruik, maar zeker niet te ingewikkeld. Het verhaal had mij echter niet gelijk vanaf het begin te pakken. Voor mijn gevoel kwam het geheel wat traag op gang. Een te lange uiteenzetting naar waar het uiteindelijk om gaat. Na een stuk gevorderd te zijn, kreeg het verhaal toch zijn grip op mij en kwam er vaart in. Wat er toch voor gezorgd heeft dat ik het boek met plezier gelezen heb.

Ik geef dit boek 3 sterren.

Spanning: 6

Plot: 7

Leesplezier: 7

Schrijfstijl: 7,5

Originaliteit: 7

Psychologie: 7

Elsa Bakker

Mieke las: Achter gesloten deuren-B.A Paris ****

achter gesloten deuren.jpg

Recensie

Titel: Achter gesloten deuren

Auteur: B.A. Paris

Uitgever: Amboanthos

Genre: Literaire thriller

Vertaling: Ireen Niessen

Paperback – 354 bladzijden

Verschijningsdatum: Oktober 2016

ISBN: 978 90 263 3689 8

 

Over de auteur:

B.A. Paris (1958) is van Frans-Ierse afkomst en groeide op in Engeland. Ze heeft ook een tijdje in Nederland gewoond. Momenteel woont ze in Frankrijk, waar ze met haar man een talentenschool heeft opgezet. Achter gesloten deuren is haar debuut, waarmee ze in één klap haar naam als schrijver heeft gevestigd. De thriller is een New York Times-bestseller.

Over de cover:

Een witte/lichtblauwe deur met een groot slot, die het hele verhaal weergeeft. Perfect gekozen.

Achterflap:

Iedereen kent wel een echtpaar als Jack en Grace: hij is knap en rijk, zij is charmant en elegant. Mensen om jaloers op te zijn, als je ze niet aardig zou vinden. Je zou Grace beter willen leren kennen. Maar dat is moeilijk, want Grace en Jack zijn altijd samen. Sommigen zouden dit ware liefde noemen. Anderen zouden zich misschien afvragen waarom Grace nooit de telefoon opneemt. En waarom ze nooit op visite komt, ook al werkt ze niet. En waarom een slaapkamer van hun huis tralies voor het raam heeft.

Soms is het perfecte huwelijk de perfecte leugen.

 

Over de inhoud en mijn mening:

Jack is een succesvolle advocaat, die nog nooit een zaak heeft verloren.  Grace werkt bij groentefirma Harrods en moet voor haar werk veel reizen.  Ze heeft een zusje Millie, die het Downsyndroom heeft en verblijft op een privékostschool. De ouders van Grace en Millie hadden niet nog een tweede kind gewild, en toen Millie er eenmaal was wilden ze haar al helemaal niet meer. Grace neemt met veel liefde de zorg voor haar zusje op zich.

Jack ontmoet Grace en Millie in het park, en al snel krijgen ze een relatie en trouwen.  Grace zegt haar baan op en wordt de elegante vrouw des huizes.  Jack accepteert Millie volledig, en zal als ze 18 jaar is en weg moet op de privékostschool bij Jack en Grace gaan wonen. Er wordt een prachtige gele kamer  ingericht voor Millie die zich hier erg op verheugt, aangezien geel haar lievelingskleur is.

Het verhaal bestaat uit korte hoofdstukken en wordt verteld door Grace, afwisselend in heden en verleden.

Achttien maanden geleden werd mijn leven perfect, op de dag dat Jack in het park met Millie danste.

Blijft dit ook zo, of spat haar perfecte leven uit elkaar?

Is Jack de liefhebbende en zorgzame echtgenoot die Grace denkt dat hij is?

Hoever kan en durft een mens te gaan en hoeveel kan deze verdragen? Hoe sterk is een mens en wat speelt zich er allemaal in hun hoofd af? Wat beïnvloedt hun handelen en denken? Hoe ziek kan een mens zijn? Je leest het allemaal in deze roman.

Gaat het om Jack? Hebben jullie hem gevonden? Mijn gezicht is een en al opluchting. O, goddank.! Waar is hij? Waarom heeft hij zijn telefoon niet opgenomen? Is hij op weg hiernaartoe?

Dit boek heeft een goede verhaallijn, blijft boeien en is toegankelijk geschreven. De auteur heeft een prettige schrijfstijl. De karakters worden voldoende uitgediept, zodat ik mij helemaal kon inleven.

De ontknoping kwam voor mij niet als een verrassing. Halverwege het verhaal wist ik al wat er zou gaan gebeuren, en ook al min of meer hoe. Toch heb ik deze roman met veel plezier gelezen, omdat het voldoende spannende elementen bevat, een stukje psychologie om de hoek komt kijken, mij kan voorstellen dat een aantal dingen in werkelijkheid ook voorkomen, en mij steeds afvroeg wanneer “het” zou gaan gebeuren, of “het” zou lukken en of de dader er mee weg zou komen.

Een heerlijk boek om mee op vakantie te nemen.

Knap debuut en ik ben zeer benieuwd naar de volgende roman Gebroken.

4****

Mieke las: Your one and only-Rani De Mondt****

your one and only

Gastrecensie

Titel: Your one and only

Auteur: Rani De Mondt

Uitgever: Ambilicious

Genre: YA roman

Verschijningsdatum: 14 juli 2017

ISBN: 978 – 94 -92551 -13 – 9   NUR: 285

Paperback – 293 bladzijden

 

Over de auteur:

Rani de Mondt (1999), is een Vlaamse schrijfster in het YA-genre die dol is op alles wat glittert, bubbelende persoonlijkheden, notitieboekjes en uiteraard schrijven. Jong en een tikje eigenwijs heeft zij voor het Vlaams gekozen. Een van de vele avonturen die zij niet uit de weg gaat.

Haar schrijfcarrière startte met enkele toneelstukken, die ze dan uitbeeldde met haar knuffelbeesten. Daarna ontstond haar eerste verhaal dat ze Duister leven noemde.  Ze droomde er van om ooit een gepubliceerd auteur te zijn. Tegen de leeftijd van 14 jaar had ze veel gelezen, en ontdekte wat bestsellers zo goed maakte. Over een periode van vier jaar, waarbij ze drie keer opnieuw is begonnen, zag Your one and only eindelijk het licht, en was haar droom werkelijkheid geworden.

Haar favoriete quote is: “The ones who said you couldn’t do it, are watching.”

Achterflap:

Sarah Vriessens en haar vrienden zijn gewone tieners die gewone tienerdingen doen. Uitgaan, slapen, studeren, sporten, verliefd worden, beroemd zijn – en altijd in angst leven voor een onbekende die hen koste wat kost kapot wil maken.
Wanneer Sarah in een grote toneelproductie terechtkomt, ziet ze al haar dromen uitkomen, maar ook haar grootste angsten. Iedereen is schuldig totdat het tegendeel bewezen is. Sarah doet, samen met haar vrienden, haar best om haar reis naar volwassenheid tot een goed einde te brengen. Blijven de fouten uit haar verleden haar achtervolgen?

Your One And Only is een YA-thriller over passie, liefde, intriges en schijnheiligheid.

Over de cover:

Op een zwarte ondergrond een meisje dat niet echt blij kijkt, eerder serieus.  Boven de foto staat in grote witte letters YOUR ONE AND ONLY. Titel en foto geven de inhoud van dit boek weer. Het verhaal gaat over dit meisje: Sarah. Eenvoudig, maar mooi.

Over de inhoud en mijn mening:

De hoofdpersoon Sarah Vriessens is 16 jaar en droomt ervan bekend te worden  Ze doet auditie bij een nieuw toneelgezelschap en wordt aangenomen  Dan komt er een stalker op haar pad die zichzelf YOUR ONE AND ONLY noemt.

Sinds de lagere school is Sarah al bevriend met Antje Verlinden. Antje heeft een broer Levi, waar Sarah gevoelens voor heeft, maar Levi heeft al een vriendin.  Sarah’s relatie met Daan is net uitgegaan en Daan heeft een nieuwe vriendin. Toch zoeken Sarah en Daan elkaar nog regelmatig op, maar of zijn vriendin Elisabeth hier blij mee is? Op school vindt Sarah een dagboek met wel heel rare teksten. Van wie is dit dagboek?

In korte tijd vinden er twee zelfmoorden plaats. Waarom blijft de grote vraag. In het verhaal wordt vaker teruggekeken naar de kinderjaren van Sarah en welke rol spelen deze nu in haar leven? Als Sarah op een avond thuiskomt vindt ze een brief op tafel die begint met:

Lieve vrienden en familie,

Ik heb er genoeg van. Het leven is me te zwaar. Alles wat zo vertrouwd leek brokkelt af en ik kan mezelf niet meer bijeenhouden.

Van wie is deze brief afkomstig en waarom?

Je hebt zonet iedereen gered.   Maar wie redt jou?      xo Your one and only.

Dit was mijn eerste YA die ik las, en ben blij verrast over de goede verhaallijn en  onderwerpen die deze jonge auteur perfect weet te beschrijven. Hoe ze je weet mee te nemen in het alledaagse en soms roerige leven van een aantal tieners op weg naar volwassenheid. Hun gedachtegang en gevoelens goed verwoord. De stalker zijn werk laat doen, en daarbij de angst weet op te voeren, waardoor het blijft boeien.

Het plot is goed uitgewerkt, al kwam dit voor mij niet als een verrassing, maar denk dat jongeren dit waarschijnlijk anders zullen ervaren. Karakters worden voldoende uitgediept, waardoor ik mij goed kon inleven. Daarbij heeft de auteur een prettige schrijfstijl en zijn de hoofdstukken kort. Minpuntje was voor mij dat er veel namen/personen voorkomen in deze roman, waardoor ik soms moest teruglezen wie wie was.

Deze roman bevat enkele Vlaamse woorden en uitdrukkingen, maar dit maakt het alleen maar leuker. Ben onder de indruk van deze roman én de auteur.  Rani heeft m.i. de potentie om uit te groeien tot een veel en graag gelezen auteur.

Knap debuut.

4****

Mieke Wijnants.