Natascha las: Stilte Graag!-Erik le Romancier****

Stilte graag

Gastrecensie.

Titel: Stilte Graag!

Auteur: Erik Le Romancier

Genre: 14 Korte Verhalen

Verschijningsdatum: mei 2015

Uitgever: Boektriomf

Paperback

ISBN: 987-90-822-616-2-2

Over de auteur:

Erik Le Romancier is geboren op 9 juni 1972. Hij is auteur en recensent. Zijn verhalen zijn vaak gebaseerd op waargebeurde gebeurtenissen en personen.

Stilte Graag! Is zijn debuut bundel verhalen.

Mijn mening over de cover:

De cover is eenvoudig maar beeldt duidelijk de titel van het boek uit. Mij persoonlijk spreekt dat wel aan. Het eerste waar ik naar kijk bij een boek kopen is toch de voorkant en titel, als dit mij aanspreekt, dan pas lees ik de achterkant waar het boek uiteindelijk over gaat.

Mijn mening over de inhoud:

Het zijn 14 verschillende verhalen. Dit is makkelijk om tussendoor even een verhaaltje te lezen. Om heel eerlijk te zijn wilde ik na het eerste verhaal al eigenlijk niet meer verder lezen, het greep mij enorm aan. Ik was boos en verdrietig door dit verhaal. Juist deze emotie spoorde mij aan om verder te lezen, hieruit moet dan toch wel blijken dat het goed geschreven is, dacht ik. Ik heb alle verhalen gelezen en het riep vele emoties in mij los. Ik werd verdrietig, boos, teleurgesteld en blij, bij ieder verhaal een andere emotie. Juist dit vind ik knap als een auteur dit voor elkaar kan krijgen met een verhaal.

Het staat dicht bij de werkelijkheid en daarom dus ook dicht bij de mens als individu. Dit boek heeft mij echt verrast. Daarom geef ik het 4****!

Natascha van Driel.

Elsa las: Bloeden zal je-Diana van Hal****

bloeden-zal-je

Mijn gastrecensie op Samenlezenisleuker van ‘Bloeden zal je, een Bennet & Rowley mysterie’ door Diana van Hal. Ik mocht dit boek lezen voor de allereerste editie van de VrouwenThrillers leesclub. Hopelijk gaan er nog vele volgen want ik vond deze leesclub in zijn geheel een zeer fijne ervaring.

Het boek deed mij vooral heel erg aan CSI de televisieserie denken. Het geheel lijkt zich af te spelen in Amerika. Het heeft bijvoorbeeld veel forensische scenes en andere CSI achtige zoektochten en politieverhoren.

Het geheel is opgedeeld in vele korte hoofdstukken wat voor mij de natuurlijke leespauzes stimuleert. De schrijfstijl leest soepel en prettig weg door het gebruik van korte zinnen en vlot taalgebruik. Door de korte hoofdstukken heen wordt de spanning opgebouwd en vastgehouden tot aan het einde waardoor je uiteindelijk verrast wordt met een originele plottwist. Voor mij had deze plottwist uitgebreider omschreven mogen worden. Wat meer achtergrond informatie over de dader en andere personages in het verhaal had niet misstaan wat mij betreft. Voor mij had dit het verhaal wat meer diepgang gegeven en ik hou zelf heel erg van een tikkeltje psychologie in een goede thriller. Toch zit er een goede spanningsopbouw in het gehele verhaal en hoef je je tijdens het lezen geen moment te vervelen. Het boek heb ik dan ook in één ruk uitgelezen.

Dit deel is los te lezen. Toch had ik het prettiger gevonden om deel één, De Verzamelaar, eerst te lezen. Nu had ik het gevoel zo af en toe wat achtergrond informatie te missen zoals onder andere bijvoorbeeld waarom de personages Spencer en Jennifer elkaar vermijden in dit verhaal. Richting het eind wordt dit wel iets duidelijk maar ik ga zeker het eerste deel alsnog lezen en deze herlezen om het beeld helder te krijgen. Daarbij kan ik niet wachten op deel drie want het is zeker een heerlijke thrillerserie voor deze thrillerseeker!

Ik geef het boek 4 sterren.

Elsa Bakker.

Mieke las: Ik leef in een wereld die ik niet ken-Marjolijn Markus*****

Markus

Gastrecensie:

Titel: Ik leef in een wereld die ik net ken

Ondertitel: Over de dementie van mijn vader

Auteur: Marjolijn Markus

Uitgever: De Brouwerij/Brainbooks

ISBN: 9789078905042

NUR 401

Genre: Non-fictie – Waargebeurd

Verschijningsdatum: 20 januari 2017

Particuliere verkoopprijs: € 20,-

Over de auteur:

Marjolijn de Jong-Markus (1961) werkte 25 jaar in de gezondheidszorg. Toen zij haar werk in de verpleging moest opgeven stond haar wereld op zijn kop. Op het moment dat haar vader de eerste verschijnselen van dementie ging vertonen, legde ze zich vol passie toe op de zorg voor hem en hield ze via een langdurige mailwisseling familie en vrienden op de hoogte van zijn ziekteproces. Deze eerste notities vormden het idee voor dit boek dat ze wilde schrijven als eerbetoon aan haar vader. Niettemin werd het daarnaast ook een boek dat veel inzicht biedt in de ontwikkeling van dementie in het algemeen en hoe je als familie en vrienden met het veranderende gedrag van een dierbare persoon kunt omgaan. Daarmee richt de auteur bovendien onbewust een schijnwerper op de mantelzorg als onmisbare schakel tussen patiënt en het medisch circuit.

Achterflap:

Over de dementie van mijn vader.

Koos Markus is een vitale, intelligente man die tot zijn 78e jaar een accountantskantoor heeft. Opeens doet hij zijn auto weg, vergeet hij afspraken, weet hij handig gebeurtenissen te omzeilen of vergissingen te camoufleren en stopt van het ene op het andere moment met zijn zaak. Koos heeft Alzheimer. Zijn dochter Marjolijn is verpleegkundige en wordt nu zijn mantelzorger. Zij neemt de lezer mee in een wereld die steeds minder de zijne is, waardoor ze zowel moeilijke als mooie momenten met haar vader meemaakt.

Door de Ziekte van Alzheimer werden de rollen omgedraaid: daar waar de vader zijn dochter vroeger met veel liefde bij de hand nam, deed zij dit de laatste jaren van zijn leven bij hem.

Mijn mening over de cover:

De foto laat een oudere man zien leunend tegen een boom die naar de wereld kijkt die hij niet meer kent. Treffender had deze foto niet kunnen zijn. De rode letters van de titel zijn perfect gekozen en passen in het geheel. Prachtig!

Mijn mening over de inhoud:

Als ik het boek in de winkel zou zien liggen zou het meteen mijn aandacht trekken qua cover en titel. Het maakt nieuwsgierig. Zou mij meteen afvragen: welke betekenis heeft deze titel, wat gaat er achter schuil en waarom deze foto.

Het is een waargebeurd verhaal in 25 korte hoofdstukken, verteld door dochter Marjolijn, de auteur van dit boek. Ook worden er dialogen beschreven tussen Marjolijn en haar vader Koos die vaak zeer ontroerend zijn. Vlotte en prettige schrijfstijl. Het is zeker geen opsomming van, maar een realistisch prachtig verwoord verhaal over de schrijnende situatie waarin de eens zo vitale Koos terecht komt. Hartverscheurend zijn de omstandigheden als Koos nog thuis woont. Thuiszorg is er wel, maar voldoet vaak niet of haar vader wil geen hulp. Als de situatie thuis uit de hand loopt en Koos aangeeft dat hij bang is, is het duidelijk dat hij niet meer thuis kan en wil wonen en wordt opgenomen in Verpleeghuis Breede Vliet waar de verzorging uitstekend en liefdevol is. Koos voelt zich daar thuis en op zijn gemak. Vaker zegt Koos: Ik ben zo blij dat jullie er nu zijn. Nu hoef ik me gelukkig geen zorgen meer te maken, want ik heb jullie.

Hij begrijpt heel goed dat hij dingen vergeet. Als Marjolijn hem uitlegt dat hij dementeert is zijn reactie: Laat ik dan maar snel erger gaan dementeren, dan heb ik het misschien niet meer door. Op zekere dag loopt Marjolijn met Koos naar de spiegel om hem te laten zien dat hij er uit ziet om door een ringetje te halen. Koos kijkt in de spiegel en zegt: “Waar is die spiegel dan, ik zie mezelf niet”. Hij herkent zich zelf niet. Even later zegt Koos: “Ik weet niet waar ik ben. Ik weet niet waar ik naar toe moet, maar het ergste is, ik weet niet wie ik ben.”

Het verhaal neemt je mee in de mallemolen van de zorg. Waar je overal tegenaan loopt als mantelzorger, wat er bij komt kijken, verwacht en verlangd wordt. Assertiviteit, doorzettingsvermogen, geduld en enige kennis heb je dan heel hard nodig. Fascinerend is het om te lezen, dat iemand die dementeert anderen om de tuin kan leiden, op een dwaalspoor kan zetten. Zijn eigen oplossingen bedenkt in de vorm van grapjes. Nooit bij stil gestaan dat vergeetachtigheid eenzaam kan maken. Het heel moeilijk is om bij je eigen vader of moeder te zien en accepteren dat dementie een rol speelt. Met name omdat iemand nog vaak heel heldere momenten kan hebben. Dat je zelfs de directe omgeving moet overtuigen dat thuis wonen niet meer gaat.

Marjolijn moet beslissingen nemen, waarvan ze weet dat Koos dit nooit gewild zou hebben, maar ze heeft geen andere keus. Ze wil het beste voor haar vader. Alle emoties passeren de revue in dit boek. En iedereen en zeker Marjolijn wordt heen en weer geslingerd: verstand of gevoel? Ze weet dit op een voortreffelijke manier te combineren. Zeer liefdevol, doortastend, creatief, met humor, maar vooral met veel warmte, geduld en begrip voor haar vader. Zo hebben ze samen nog hele mooie momenten beleefd. Dit boek is zeer toegankelijk, eerlijk en vanuit Marjolijn haar gevoel en hart geschreven waarbij ze geen enkele emotie en situatie uit de weg gaat. Een aanrader voor iedereen die met dementie te maken heeft of krijgt en uiteindelijk ontkomen we er bijna allemaal niet aan. Met tranen in mijn ogen gelezen, maar ook met heel veel respect en waardering voor mantelzorgers en verplegend personeel. Deze mensen zijn onbetaalbaar. Zoals in het boek staat: Houden van is ook loslaten. Koos wilde dat deze zin op zijn rouwkaart kwam te staan:

Leg mij te rusten onder een boom, daar…aan de overkant.

5*****

Mieke Wijnants.

Coenraad las: Woensdag-Mathijs Duyck***

Woensdag

Gastrecensie:

Titel: Woensdag

Auteur: Mathijs Duyck

Genre: Roman

Uitvoering: Paperback

ISBN: 9789022332955

220 pagina’s|Uitgeverij Manteau|2016

3***

Een vriendengroep die na verloop van tijd is doodgebloed leeft met de herinneringen vanuit het verleden. Ze komen bijeen op oudejaarsavond en dat verloopt niet geheel van wat men ervan had verwacht. Het wordt een avond waarin de spanningen hoog oplopen met een felle uitbarsting tot gevolg. Dan worden de gemoederen gesust en cadeaus worden uitgewisseld. Fred en Marjan – hun relatie is inmiddels stukgelopen – krijgen een cadeaubon voor een parachutesprong. Als dat maar goed gaat…

Het boek is in vieren opgedeeld en in de eerste drie delen wordt de historie van de vriendenclub belicht. Fred is daarin voornamelijk aan het woord en je leest het vanuit zijn visie. Het vierde deel staat op zichzelf en draait om Hans, een stand-up comedian, die zijn vrienden flink op de hak neemt, maar wel met veel humor.

Aan de schrijfstijl is goed te merken dat de auteur een docent Nederlands is.Vloeiende zinnen zijn prachtig opgebouwd en laten je als lezer genieten van de Nederlandse taal. Mathijs Duyck heeft in zijn debuut Woensdag een groep van mensen neergezet die uiteindelijk in een sleur zijn terecht gekomen. Door dat onder de loep te nemen komen vriendschap, humor, sarcasme, melancholiek en vooral triestheid aan bod.

Voor mij zijn de personages toch te oppervlakkig gebleven, waardoor ik me niet volledig in hun zielen heb kunnen inleven.

Coenraad de Kat.