Samen praten met Felicita Vos!

felicita

Hadden wij pas geleden een te leuke recensie actie omtrent Spaans Bloed van Felicita Vos dankzij Uitgeverij De Kring, hebben we nu dus een te leuk interview met de schrijfster van deze heerlijke en indrukwekkende roman!

Spaans bloed juist

Over Felicita Vos:

Felicita Vos is dochter van een Roma-vader en een Nederlandse moeder. Haar schrijverschap kenmerkt zich door een grote maatschappelijke betrokkenheid. Haar non-fictieboek Blauwe haren, zwarte ogen (2008) gaat over de Roma-cultuur. In Addergebroed onderzoekt ze taboes als vrouwenhandel en darkrooms. Haar romandebuut Duivelsklauw (2014) beschrijft een bijzondere familiegeschiedenis waarin de Roma- en de Nederlandse cultuur botsen. Spaans bloed is op 9 maart verschenen.

( Bron: http://www.uitgeverijdekring.nl )

Het interview:

1: Wie is Felicita?

Ik ben dochter van een Nederlandse moeder en een Roma vader. Ik woon in het hart van Arnhem, een groene stad met veel parken en bos, maar ook heide in de omgeving. Ik voel een sterke maatschappelijke betrokkenheid, heb een onderzoekende geest en een open en nieuwsgierige houding naar de wereld om mij heen. Ik droom graag, maar ben ook een realist. Verder geniet ik ervan om samen met vrienden te eten, gezellig (voor mij vegetarisch) te tafelen, te filosoferen, maar ik houd ook van afzondering, rust en ruimte om te kunnen creëren.  Verder houd ik enorm veel van dieren. Ik geniet iedere dag intens van mijn twee windhonden Lilly en Hazel en mijn twee katten Gina en Olivia.

2: Waarom wou je schrijfster worden?

Ik kon al op vrij jonge leeftijd lezen, en verdween dan ook het liefst in verhalen die ik met mijn eigen fantasie kon inkleuren. Zodra ik de magie van het geschreven woord ontdekte, wist ik dat ik schrijfster wilde worden. Het geeft me de  kans om in een andere werkelijkheid, een ander leven te stappen, verhalen te vertellen waarmee ik iets wakker wil schudden, een andere horizon creëer, lezers even alles wil laten vergeten, meeneem naar onbekende oorden waarin ik ze in een andere werkelijkheid wil laten vertoeven.

3: Je schrijft verschillende genres, romans en non-fictie. Hoe anders is dan het schrijfproces?

Goede vraag! Ik werk heel gestructureerd, en heb zowel bij mijn non-fictie boeken als mijn romans vooraf een plan, en helder voor ogen waar ik heen wil. Het verschil zit hem voor mij in het feit dat het schrijven van non-fictie meer journalistiek van aard is. Het gaat meer om letterlijke feiten, en de lezer verwacht dat ik de waarheid weergeef. Het schrijven van een roman geeft mij veel meer vrijheid en niet de feiten, maar de verbeelding staat centraal. Het schrijven van een roman begint met een idee, iets wat ik  gezien of gehoord heb, en wat in mij gaat leven. Ik ga broeden op een verhaallijn, bedenk personages die ik vervolgens uitnodig in mijn leven, en een stem geef zodat het mensen van vlees en bloed worden. Ik besteed veel tijd aan research, maar ontkom er niet aan de veelheid aan informatie te kanaliseren in wat ik wil vertellen. Alles staat in dienst van het verhaal, de ritmiek van de zinnen, de melodie. In zekere zin zie ik een roman ook als een muziekstuk.

4: Zijn er nog andere genres die je zou willen proberen?

Ik voel mij enorm thuis in het schrijven van romans, en heb op dit moment niet de behoefte een ander genre uit te proberen.

5: Voor research van je boeken ga je vaak op reis, en volgens je website ook naar plekken waar niet veel mensen komen. Wat is de vreemdste plek waar je ooit geweest bent?

Een darkroom voor mannen en afwerkplekken voor vrouwen. Dat zijn er twee. Als je mij vraagt wat de meest aangrijpende plek is geweest die ik bezocht heb, dan is dat zondermeer het vernietigingskamp Auschwitz en Birkenau.

6: Je geeft ook lezingen. Waarom ben je dat gaan doen? Is er een terugkomend thema in je lezingen?

Ik geef lezingen, omdat ik het enorm leuk vind om in contact te komen met mijn lezers. Ik vind het iedere keer weer bijzonder om te horen hoe mijn boeken door de ogen van de lezers ervaren worden, en wat het doet met hun belevingswereld. Terugkerende thema’s zijn mijn boeken, research en ook de Romacultuur waar veel mensen vragen over hebben.

7: Spaans Bloed is je laatste roman. Ben je al bezig met een volgend boek?

Jazeker! Ik heb de verhaallijn al grotendeels uitgebroed, en ik ben bezig met research.

8: Waar heb je je inspiratie vandaan gehaald voor Spaans Bloed?

Ik schreef ooit een kort verhaal waarin een anesthesist door zijn tweelingbroer gedwongen werd op een bizarre manier vrouwen te verhandelen. Ik deed daar research voor, en belandde in een keiharde, voor mij letterlijk ziekmakende wereld, en ik vond dat ik het onderwerp in een kort verhaal geen recht deed. Ik besloot het thema vanuit een ander perspectief in een roman te verwerken. Dat is de roman Spaans Bloed geworden. Het was niet mijn intentie een roman puur en alleen over vrouwenhandel te schrijven, maar meer over de kracht en moed van een jonge vrouw die een onterende geschiedenis te boven komt.

9: Vooral in de verhaallijn van Pilar komt veel religie (katholicisme) voor. Heb je daar affiniteit mee?

Ik ben als baby in de katholieke kerk gedoopt, en daar houdt het zo ongeveer mee op. Ik moest voor de verhaallijn van tante Pilar dan ook diep in het rooms-katholieke geloof duiken.

10: Lees je zelf ook veel? En wat kunnen we in je boekenkast vinden?

Ja, ik houd enorm van lezen. Als klein meisje al. Het liefst zat ik met een boekje in een hoekje. Of ik verzon verhalen, schreef gedichten of toneelstukjes. Als ik alle schrijvers die mijn boekenkasten bevolken moet opsommen, dan wordt het een lange lijst. Een aantal van mijn literaire helden zijn: Gabriel Garcia Marquez, Mario Vargas Llossa, Franz Kafka, Gustave Flaubert, José Luis Borges, Virginia Woolf, Henry Faulkner, Thomass Mann, Günter Grass, en Federico Garcia Lorca. Hoewel ik nu misschien een andere indruk wek, lees ik ook veel Nederlandse schrijvers hoor.

11: Schrijven is schrappen horen wij vaak, hoe lastig is dat?

Dat kan soms heel lastig zijn. Maar uiteindelijk staat alles in dienst van het verhaal. Dat betekent soms ook dat je zinnen of passages die je verhaal niet ten goede komen met pijn in het hart moet schrappen. Ik zie het proces uiteindelijk als een vorm van diamantslijpen. Je wilt alle facetten van je verhaal goed tot zijn recht laten komen en daarvoor moet je soms offers brengen.

Wij vonden het super dat Felicita de tijd wilde nemen om onze vragen te beantwoorden, een dikke bedankt daarvoor! Ben je nieuwsgierig geworden? Lees dan via de volgende link onze duo-recensie, want Ka & Co zijn fan en kijken uit naar het volgende boek!

Samen Gelezen-Karin & Corina: Spaans bloed-Felicita Vos****1/2

 

Samen Gelezen-Karin & Corina: Spaans bloed-Felicita Vos****1/2

Spaans bloed juist

Met dank aan Uitgeverij De Kring voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Felicita Vos

Uitgever: De Kring

Aantal pagina’s: 288

Genre: Roman

Verschijningsdatum: 9 maart 2017

Over de auteur:

Felicita Vos is dochter van een Roma-vader en een Nederlandse moeder. Haar schrijverschap kenmerkt zich door een grote maatschappelijke betrokkenheid. Haar non-fictieboek Blauwe haren, zwarte ogen (2008) gaat over de Roma-cultuur. In Addergebroed onderzoekt ze taboes als vrouwenhandel en darkrooms. Haar romandebuut Duivelsklauw (2014) beschrijft een bijzondere familiegeschiedenis waarin de Roma- en de Nederlandse cultuur botsen. Spaans bloed is op 9 maart verschenen.

( Bron: http://www.uitgeverijdekring.nl )

Cover:

Karin:

Een vrouw met lang haar, balancerend voor de wind. Ik vind de cover passend en heel mooi, net als de titel.

Corina:

Intrigerend een vrouw op een reling, hoe strookt dat met de titel??

Achterflap:

Sommige familieschandalen kunnen beter geheim blijven…

Livia is net partner geworden van een prestigieus architectenbureau als een raadselachtig telefoontje uit Madrid haar zorgvuldig opgebouwde leven ontwricht. Haar tante Pilar, die ze al jaren dood waande, is ernstig ziek en wil haar laatste dagen met Livia doorbrengen. Ze had zich heilig voorgenomen geen voet meer op Spaanse bodem te zetten, maar besluit nu toch na achttien jaar terug te gaan naar haar kleurrijke familie.

Vanaf dat moment neemt Livia’s leven een wending die ze niet had kunnen voorzien. In het huis van haar jeugd doet ze schokkende ontdekkingen over het verleden. Ogenschijnlijk onschuldige familieleden lijken een rol te spelen in een kwaadaardig complot. Maar de onthutsende waarheid die uiteindelijk aan het licht komt, overstijgt alles.

Spaans bloed is een aangrijpende, magische roman over een meisje dat ten prooi viel aan ultiem verraad en zich daar bewonderenswaardig aan ontworstelde.

Mening:

Karin:

Spaans bloed is mijn kennismaking met Felicita Vos en oioioi wat een prachtig en indrukwekkend boek vind ik dit! De schrijfstijl maakt direct indruk, hoe prachtig en kundig en Vos laat je op geheel eigen wijze het verhaal zien, voelen en meemaken.

De opbouw is daarbij subtiel en het verhaal begint in de ik-vorm vanuit Livia. Livia heeft een leven opgebouwd in Nederland en het roept al vrij snel allemaal vragen op. Wat is er al die jaren geleden gebeurd in Spanje? Waarom heeft Livia geen contact met haar familie en hoe kan het dat tante Pilar in leven is?

‘Het geheugen van het hart zeeft slechte herinneringen weg en maakt de goede mooier. Dat stelt ons in staat om met het verleden te leven.’

Corina:

Felicita neemt je mee door het leven van Livia en Pilar via een mooie, maar soms wat zware schrijfstijl. Even inkomen, maar zeker de moeite waard. Het wisselen van personages gaat op een subtiele manier en maakt dat je je aandacht niet verliest.

Waar heeft Pilar zo’n spijt van en wat probeert Livia zo hardnekkig te vergeten c.q. niet toe te laten in haar heden? Deze vragen komen al vroeg in het boek in me op en Felicita houdt je lang in het ongewisse.

Karin:

De weg naar het antwoord krijgen op al je vragen is gewoon zo mooi, wat een leesgenot. Vanuit Pilar en Livia komt het verleden tot leven, waarbij de passages vanuit Pilar doorspekt zijn met haar geloof; ‘zwaar’ maar zó goed geschreven.

De Spaanse woorden tussendoor zijn duidelijk in de context, zijn achterin het boek op te zoeken en geven een extra schwung aan het verhaal. Je maakt kennis met de familie en de personages en laagje voor laagje wordt de waarheid tevoorschijn gepeld. Personages die je hart weten te stelen, en die je laten balanceren: in hoeverre kan mijn begrip gaan als lezer? Dat dit begrip ook inderdaad ergens ophoudt en de teleurstelling daar is.

Corina:

Dankzij Felicita waan je je in Spanje, wat versterkt wordt door de Spaanse woorden. Livia en Pilar staan ijzersterk in het verhaal. En owow wat mooi! Ik heb vanaf regel één een hekel aan Pilar en krijg met elke regel meer kippevel van haar. Livia haar geheim blijft lang onduidelijk en dat vond ik bij vlagen wat langdradig worden. Zonde!

Karin:

Vos weet maatschappelijke thema’s aan te snijden waar je U tegen zegt. Voeg daarbij familie, verraad, geweld, jaloezie en gelukkig ook liefde: het liet me glimlachen, ronduit schrikken en huiveren, walgen en daartegenover geeft het hoop.

Dat je zó meeleeft dat je met een klomp in je maag hoopt dat dit nog op de plek weet te vallen. Dat dit nog in orde komt voor zover mogelijk. Die uitkomst hou ik natuurlijk voor mezelf en rest me alleen nog te zeggen: Spreekt dit je aan, pak op dit boek. Wat een pracht van een roman!

Corina:

Als de geheimen uitkomen en de verhalen samenkomen kan je niks anders denken dan “mijn god”. Felicita pakt een onderwerp in combinatie met ijzersterk uitgewerkte gevoelens zo in een verhaal dat je er soms duizelig van wordt.

Het einde is bizar, briljant, schokkend en mooi tegelijk.

Conclusie:

Karin:

Vier en halve sterren voor Spaans bloed.

Corina:

Vier sterren voor Spaans bloed.