Duorecensie Karin & Corina: Het meisje van toen – Edward Hendriks ***1/2

Winactie Het meisje van toen

Met dank aan Edward Hendriks voor het recensie-exemplaar

Auteur: Edward Hendriks

Uitgever: Eigen beheer

Aantal pagina’s: 125

Genre: Wraakthriller

Verschijningsdatum: 31 januari 2019

Over de auteur:

In het dagelijks leven ben ik copywriter van beroep. Eerst in dienst van verschillende reclamebureaus, sinds een jaar of acht als freelancer. Ik was dus altijd al veel met teksten en ideeën bezig. Toch bleef de gedachte aan een ‘echt boek’ maar lokken. Geen boek in opdracht, maar iets wat ik helemaal zelf zou kunnen verzinnen.

Toen ik in het voorjaar van 2009 een maand in Napels doorbracht om er de Italiaanse taal te leren, kwamen de ideeën voor een boek bovendrijven. Het zou nog tot juni 2012 duren voor deze op Napolitaanse leest geschoeide maffiathriller in de boekwinkels lag.

(Bron: http://www.edwardhendriks.nl)

Achterflap:

Het meisje van toen is een snoeiharde wraaknovelle van rond de 35.000 woorden, die (voorlopig) alleen als e-book verschijnt.

Twintig jaar geleden bedroog Paul Meertens de vrouw met wie hij pas getrouwd was. Nu, terwijl hij een goede baan bij een IT-bedrijf heeft, staat hij oog in oog met zijn onenightstand van toen, Lieve Breevoort. Ze solliciteert naar de functie van managementassistente. Paul is van slag, maar herpakt zich. Hij besluit een afwijzingsbrief te sturen en het hele voorval zo snel mogelijk te vergeten. Maar zo makkelijk laat Lieve zich deze keer echter niet aan de kant schuiven. Weldra ziet hij haar terug als danslerares van zijn jongste dochter, als de nieuwe squashpartner van zijn vrouw en als de invalster op school. Hij begint haar werkelijk overal te zien. Wordt hij gek? Nee, het is erger dan dat. Ze is uit op wraak en ze heeft verdomd lang de tijd gehad om die voor te bereiden…

Mening:

Karin:

Het meisje van toen is mijn kennismaking met Edward Hendriks. De proloog is alvast bijzonder pakkend. In de ik-vorm stap je de wereld van Paul binnen en het verhaalt terug naar de onenightstand van 20 jaar geleden. Een misstap die nog veel los zal gaan maken. De manier van vertellen, van schrijven, maakt per direct een hele goede indruk. Dit is tof woordgebruik, dit leest ontzettend fijn en dit geeft stof tot graag verder willen met het verhaal.

Corina:

De proloog begint gelijk vlot en pakkend. Als je dan in hoofdstuk één belandt trekt Edward gelijk door met de vlotte en beeldende manier van schrijven. Heerlijk makkelijk leesbaar en je vraagt je af waar gaat dit heen? Wat heeft die grote fout uit de proloog voor een gevolgen dan?

Karin:

De stop wordt uit de gootsteen getrokken en van dag tot dag zie je Paul al draaiend in een kolk van bizarre gebeurtenissen verder verdwijnen richting het putje.

De denk- en doewijze doet me een aantal keer flink twijfelen aan zijn verstand. Van ‘je trapt hier nu echt met open ogen in’, tot ‘ ja laat dat vooral achterwege, dat gaat de zaak ten goede komen.’ Onder andere de reactie van Brenda, maar ook bijvoorbeeld de wijze waarop een schorsing volgt doet me stevig achter de oren krabben, maar buiten dat is het intrigerend en is er continue spanning aanwezig. Stap voor stap gaat het richting steeds meer gruwel. Er zit een passage in dat je met opgetrokken wenkbrauwen en samengeknepen billen zit te lezen, dit is thriller! Het motief is wel duidelijk en toch komt er nog meer tevoorschijn en blijft het een leuk vraagteken hoe het nu allemaal werkelijk in elkaar steekt.

Corina:

De gebeurtenissen komen al vrij rap in een stroomversnelling en je vraagt je af: hoe kan dit? Wat gebeurt hier dan? Overduidelijk is Paul de enige echte hoofdpersoon in dit verhaal en mijn hemel wat een konijn zo bij tijd en wijle. Zijn manier van denken staat me vanaf de eerste ontmoeting met de roodharige dame niet aan. Hoezo denk je zo? En vooral, waarom reageer je zo? De roodharige dame blijft een tijd een mysterie, wie is zij nou precies en waarom doet ze wat ze doet?

Als de ontknoping daar is brengt Edward alles op een toffe manier bij elkaar en als ik een stukje voorlees aan mijn vriend trekt hij wit weg en belooft me echt nooit, nooit vreemd te gaan 🙂 De laatste twist vind ik echt geniaal gevonden en geeft dat extra aan het verhaal.

Karin:

Hendriks rondt het verhaal prima en met wat verrassende schijnbewegingen af. You win some, you lose some. En de winner is? Ge-wel-dig.

Corina:

Ondanks dat het af en toe een beetje op het randje van geloofwaardig c.q. logisch handelen is, weet Edward me zeker in te pakken met deze wraakthriller.

Conclusie:

Karin:

Schrijfstijl: 4

Originaliteit: 3.5

Leesplezier: 4

Psychologie: 2.5

Spanning: 3.5

Plot: 4

Corina:

Schrijfstijl: 4

Originaliteit: 3

Leesplezier: 4

Psychologie: 2

Spanning: 3.5

Plot: 4

Maakt unaniem een mooie drie en halve sterren voor Het meisje van toen.

Karin Meinen & Corina Nieuwenhuis.

Karin las: Een plek om te vergeten-John Burley****1/2

Burley

Met dank aan Harper Collins Holland voor het recensie-exemplaar.

Auteur: John Burley

Uitgever: Harper Collins Holland

Oorspronkelijke titel: The Forgetting Place

Vertaler: Theo Horsten

Aantal pagina’s: 280 ( e-book )

Genre: Psychologische Thriller

Verschijningsdatum:  30 januari 2018

Over de auteur:

Voor de thriller Langzaam, sterf langzaam ontving John Burley de National Black Ribbon Award van de Literary Guild, de prijs voor origineel, nieuw talent in het thrillergenre. Hij bevindt zich daarmee in het goede gezelschap van o.a. S.J. Watson, Owen Laukkanen en John Verdon.

( Bron: www.harpercollins.nl )

Cover:

Spannend en onheilspellend, wat een sfeer. Perfect passend bij dit genre en dit boek. Het trok direct mijn aandacht en ik wou daardoor de achterflap lezen.

Achterflap:

Dr. Lise Shields weet dat veel van haar patiënten de forensisch-psychiatrische kliniek waar ze werkt nooit meer zullen verlaten. Daar zorgen zij en haar hechte team van collega-psychiaters wel voor. Maar de laatste tijd gebeuren er vreemde dingen. Een gevangene wordt zonder rechtszaak of diagnose opgesloten; ze krijgt een mysterieuze nieuwe patiënt; en het lijkt erop alsof ze achtervolgd wordt. Of heeft de gekte die haar patiënten gevangenhoudt haar ook beslopen? Hoe ontvlucht je een plek die ervoor gemaakt is om niemand te laten ontsnappen?

Mening:

Sjongejonge wat zet Burley hier in vijf fantastische delen een ijzersterke psychologische thriller neer zeg. Na een knap en een wat zwaarder geschreven intro over Menaker, de kliniek, rol je de wereld van Dr. Lise Shields in en het is of je de heuvel afgaat want je gaat steeds harder tollen.

Jason Edwards arriveert en wat is dit voor man joh? Hij oogt eigenlijk best sympathiek, maar is dit wel zo… Je voelt op je klompen aan dat er een flink staartje aan gaat zitten komen. Dat die staart dit allemaal zou brengen kon ik gewoonweg niet bevroeden. We hebben een moord, een psychiatrisch patiënt zonder dossier en er ontstaat een behoorlijk enge dreiging van buitenaf waarvan je niet weet uit welke hoek die komt.

Burley is in het bezit van een hele mooie schrijfstijl en weet de (belevings) wereld beeldend neer te zetten. Zo ook de personages; je ziet ze, je voelt ze. De hoofdpersonen worden prachtig neergezet en de passages in de derde persoon over Jason geven niet alleen steeds meer achtergrondinformatie, ze maken indruk.

Er vallen uiteraard doden en een stukje bloederigheid wordt niet uit de weg gegaan. Dit verhaal draait echter om wie heeft wat gedaan, waarom, en welke gevolgen heeft dit? FBI, ontvoeringen, spannende achtervolgingen; het komt allemaal voorbij en dat er dan ook nog uiteenlopende thema’s als homoseksualiteit en terrorisme op sublieme wijze in verweven worden, ja dan heb je me.

Vervolgens komt dan het moment daar dat je denkt ‘Hmm klopt dit allemaal nog wel..’ Nee, natuurlijk klopt dit niet en het einde zelf zorgt dan weer voor een ‘ Mien God zeg, jaaaa natuurlijk!’

Wat een plot, wat een verhaal, wat een geweldig boek.

Conclusie:

Schrijfstijl: 4.5

Plot: 5

Leesplezier: 5

Originaliteit: 4

Psychologie: 4.5

Spanning: 4

Vier en halve sterren voor Een plek om te vergeten.

Karin Meinen.

Leesclub Samenlezenisleuker: Circus Cesaria van Sanne Hillemans: De Deelnemers!

Circus Cesaria 2

En daar zijn ze dan, de deelnemers van weer een supertoffe leesclub bij Samenlezenisleuker, met een hele dikke dank aan…..

Sanne Hillemans!

Here we go 😀

  • Anja van Huizen
  • Carin de Wit
  • Ellis Pagen
  • Evy De Brabander
  • Bernadette Lugies
  • Arda Huijer
  • Amarins Elzinga
  • Mireille Muls

Jullie zullen via de mail het ebook ontvangen. (Note: het is niet toegestaan het ebook op enige wijze verder te delen.)

Dinsdag 18 april gaan we beginnen en zullen we de Facebook Chat in werking brengen zodat we daar samen kunnen praten over wat we lezen. Voor nu zouden we het leuk vinden als jullie vast jullie mening over de cover willen mailen naar:

Samenlezenisleuker@gmail.com

zodat we daar alvast een mooi item van kunnen maken!

Gefeliciteerd allemaal, we hebben er zin innnnn 😀

 

*Circus Cesaria verschijnt op 15 april als ebook, om enkele weken daarna ook als papieren exemplaar te verschijnen.

Over Circus Cesaria:

Een tragisch verlies heeft ervoor gezorgd dat Noah zijn verdriet al wekenlang in alcohol verdrinkt. Als hij een baan aangeboden krijgt bij een reizend circus, ziet hij geen reden om niet te gaan. Deze drastische verandering kan precies zijn wat hij nodig heeft.

Er lopen veel interessante mensen rond op het circusterrein, maar degene die eruit springt, is een meisje van zijn leeftijd dat voor iedereen een glimlach klaar heeft. Terwijl haar aanwezigheid hem uit een donkere put trekt, lijkt zijn nabijheid het tegenovergestelde effect op haar te hebben.