Duorecensie Karin & Corina: Meedogenloos-Sharpe & Skaye****1/2

Meedogenloos

Met dank aan Uitgeverij LetterRijn voor het recensie-exemplaar

Auteur: J.Sharpe & Melissa Skaye

Uitgever: LetterRijn

Aantal pagina’s: 270

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 22 februari 2018

Over de auteurs:

Melissa Skaye (1972) is auteur van de VT-thrillerreeks: Virtuele tango, Verboden tranen en Verleden tijd. Verminkte toekomst is het vierde deel van de reeks met rechercheurs Sanne Philips en Luca Borra in de hoofdrol. Ook is zij auteur van de thriller In onschuld en van de fantasyreeks Jeremy Jago. Ze heeft in diverse bundels korte thrillerverhalen gepubliceerd. Melissa woont samen met haar man en twee kinderen in Hoorn.

( http://www.melissaskaye.nl )

J. Sharpe – pseudoniem van Joris van Leeuwen (1986) – heeft verschillende mysterieuze thrillers en fantasyboeken geschreven, alsmede meerdere korte spannende verhalen. Zijn werk wordt regelmatig vergeleken met de werken van auteurs zoals o.a. Stephen King, Peter Straub en Dean Koontz. Hij begon met schrijven toen hij acht jaar was. Hij woonde twee jaar op het Portugese eiland Madeira en was een fanatieke lezer. Al snel was hij echter door zijn Nederlandse leesvoer heen en besloot hij zelf te gaan schrijven.

( http://www.jsharpebooks.com )

De cover:

Karin:

Duister, onheilspellend. Hoe staat dit in verhouding met de titel? Nieuwsgierig makend en ik vind het gaaf!

Corina:

Een verlaten huis in een bos, donkere kleuren, ja dat triggert…. wat is daar gebeurd?? Love it.

De achterflap:

Nadat hun ouders zijn vermoord, slaan de zusjes Mandy en Lisa Peeters op de vlucht. Het belastende bewijsmateriaal dat ze bij zich dragen, maakt dat ook zij moeten vrezen voor hun leven.

Vier jaar eerder verdween de toen dertienjarige Californische India Johnston spoorloos. Ze duikt buiten het zicht van haar familie op in de gedwongen prostitutie in België. Dan is er een klant die zich haar lot aantrekt.

Tim Bosman en Suzanne Meyer hebben elkaar na het verbreken van hun relatie al ruim zeven jaar niet meer gezien. Tim heeft in de journalistiek te maken met uiteenlopende zaken, waarbij hij niet altijd vrienden maakt. Als de omstandigheden Tim en Suzanne weer bij elkaar brengen, staat hun leven op het punt voorgoed te veranderen.

Op het eerste gezicht lijken dit drie op zichzelf staande gebeurtenissen. Schijn bedriegt …

Meningen:

Corina: 

Ik lees de proloog en weet gelijk OMG dit gaat wat worden! En ja hoor vanaf het eerste hoofdstuk hebben Sharpe & Skaye me te pakken. What’s going on??

Karin:

Sharpe & Skaye. Het bekt direct al zo lekker hè en gloeiende gloeiende wat een verhaal zet deze combinatie hier neer zeg!

Corina:

Vanuit verschillende personages word je mee genomen door het verhaal en al snel lopen de rillingen over mijn rug. De lijntjes aan elkaar knopen lijkt me een onmogelijke taak, maar ik zit als een gek te schelden onder het lezen en alle personages kruipen onder mijn huid. Applaus heer en dame goed gedaan.

Karin:

Dit is snoei- en snoeihard, de spanning is regelmatig om te snijden en in dit verschrikkelijke gebeuren, gevuld met actie, met uiteraard ook moord, staan de personages als een huis. Wat zeg ik? Als een compleet flatgebouw.

Het verhaal wordt vanuit verschillende perspectieven verteld en een ieder speelt zijn eigen unieke rol. Men neme een journalist, een privé-detective. Men neme ontvoerde meisjes of meisjes van wie de ouders bruut zijn vermoord. Men neme een prostituee ganger. Volg je me nog? Wel, in het boek wil-je-gewoon-niet-anders dan dit volgen, wil je weten hoe dit bij elkaar gaat komen met een grote ‘Hoe dannn’ in je achterhoofd. En dan de emoties die dit bij me teweeg wist te brengen zeg. Och och de ellende en dan het afschuwelijke besef: dit bestaat…

Corina:

Dit is niet voor tere zieltjes want OMG wat een gruwel en dan niet persé in moord en doodslag of uitgerukte ingewanden, maar de WTF momentjes zijn in Aalsmeer niet van de lucht. De wetenschap dat dit echt gebeurt maakt je misselijk en toch wil je doorlezen, want wat schrijven Sharpe en Skaye heerlijk samen…. Alles klopt gewoon, toch?

Karin:

De schrijfstijl in deze is puur, direct, beeldend en het superknappe is dat verschrikkelijke gebeurtenissen op uiterst precieze wijze neergezet worden. Deze gebeurtenissen komen ontzettend binnen en dit duo weet het qua details perfect binnen de perken te houden. Dat zie ik echt als een gave.

Corina:

Langzaam ga je verbanden zien, maar die daadwerkelijke punt op de i kan je nog niet zetten. Er komt nog wat aan, maar wat? En dan doen ze iets…. het is een beetje op het randje en toch houd ik ervan, want hé, dat is toch een mooie twist! Maar hoe nu verder? Kan het wel tot een goed einde komen zo?

Karin:

Resumé: we hebben spanning, geweldige personages, maag omkerende situaties actie en moord. Doe je gordel maar om want het geheel is dan ook nog eens compleet onvoorspelbaar. Het neemt wendingen die je zó niet ziet aankomen! Niks maar dan ook niks is zeker. Eén wending wordt teruggedraaid en ondanks de hoop die dit geeft vond ik dit ergens jammer. Kort door de bocht: een twist is een twist. Deze terugkomst wordt echter uiteindelijk weer monsterlijk ‘rechtgezet’.

Corina:

Ola ola ola en dan is daar DE ontknoping en zit ik met mijn hand voor mijn mond en denk alleen maar, neeeeeee dit kan niet? Maar ja het kan en het klopt. Het daadwerkelijke einde van het boek maakte me gewoon een beetje boos, want het is niet allemaal eind goed, al goed en ik heb gewoon medelijden met het personage…. Ik zit echt met kloppend hart en tienduizend vragen. 😦

Karin:

Wanneer uiteindelijk dan alle lijntjes samenkomen, wanneer alles duidelijk is en op de plaats is gevallen volgt daar het epiloog. Prachtig afgewerkt, het laat je als lezer compleet beduusd achter en dit moet echt, echt even bezinken.

Conclusie:

Karin:

Schrijfstijl: 4.5

Originaliteit: 4.5

Leesplezier: 5

Spanning: 5

Psychologie: 4.5

Plot: 5

Corina:

Schrijfstijl: 4.5

Originaliteit: 5

Leesplezier: 5

Spanning: 5

Plot: 5

Psychologie: 4

Een unanieme vier en halve ster voor Meedogenloos.

Karin Meinen en Corina Nieuwenhuis.

Duorecensie Karin & Corina: De vrouw in het raam-A.J. Finn****

img_1333-2

Met dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Auteur: A.J. Finn

Uitgever: Cargo

Oorspronkelijke titel: The Woman in the Window

Vertaler: Hien Montijn

Aantal pagina’s: 411

Genre: Thriller / NUR 305

Verschijningsdatum:  8 februari 2018

 

Over de auteur:

A.J. Finn is het pseudoniem van een uitgever in New York. Na zijn studie was Finn recensent van thrillers en redacteur bij een grote uitgeverij in Londen. Hij heeft gewerkt met auteurs als Karin Slaughter, J.K. Rowling, Robert Galbraith, Nicci French en Patricia Cornwell.

( www.uitgeverijcargo.nl )

Cover:

Karin:

Wat de cover zo gaaf maakt? De glimmende “gluurstroken” met het “kijkgat”. Heel tof gedaan, dit staat alvast weer mooi in de kast!

Corina:

De kleuren en de lamellen(?) welke structuur hebben op de omslag, oooow zo mooi gedaan en de titel die triggert de verbeelding. Het is een beauty.

Achterflap:

Anna Fox woont alleen, verlaat haar huis in New York bijna nooit en werkt als online psycholoog. Ze drinkt de hele dag door, ze kijkt oude films en bespioneert haar nieuwe buren. Op een nacht denkt Anna te zien hoe de buurvrouw wordt vermoord. Ze belt de politie, maar die vinden geen enkel bewijs. De twijfel slaat meteen toe: heeft ze het wel goed gezien? Wat is waar? Wat is verzonnen? Dreigt er gevaar?

Niets is wat het lijkt in deze verslavende en volkomen onvoorspelbare psychologische thriller die doet denken aan het beste van Alfred Hitchcock.

Mening:

Karin:

Dit aparte, bijzondere en uiteindelijk spannende verhaal wordt vanuit Anna Fox in de ik-vorm verteld.

Finn neemt op eigen en originele wijze uitgebreid de tijd om de verschillende personages en de bijbehorende achtergronden neer te zetten. Anna heeft straatvrees, is online-psycholoog, stevig aan de drank en Anna is een gluurder eersteklas. Anna heeft maar met enkele personages in de buitenwereld echt contact en ondanks dat in dit gedeelte de spanning ontbreekt en er eigenlijk ook maar weinig echt gebeurt nog, is het intrigerend en onderhoudend.

Corina:

Finn vertelt het verhaal vanuit Anna en dus vanuit de ik-vorm. Het is inkomen door de ik-vorm maar ook doordat ik vooral het eerste kwart steeds woorden moet Googelen… Anna heeft pleinvrees maar daar kom ik pas laat achter omdat ik woorden moet Googelen en dat irriteert. Ik kom niet in de leesflow en irriteer me aan die wijnslurpende slons achter haar computer die iedereen in de gaten houdt. De gesprekken die ze voert slaan mijns insziens nergens op en ik zucht en zwoeg door.

Karin:

Waarom is Anna zo vreselijk afgegleden? D.m.v. flashbacks naar het verleden krijg je steeds meer grip op en begrip voor Anna. Tijdens het lezen bekruipt me de vraag of ik niet meer een hele goede roman zit te lezen nu, maar later zal blijken hoe belangrijk dit stuk ook gaat zijn. Wanneer je het niet verwacht komt daar dan de bak ijskoud water over je heen en volgt de wending die me echt beroerd wist te maken. Het eerst OMG-moment is een feit!

Corina:

Ik lees dit boek samen met Kaat en zij is veel verder en zegt: “Crien het komt goed.” Ik geloof er niets van, maar dan is daar opeens de eerste subtiele twist en heeft Finn me te pakken, wat gaat dit brengen? Het verhaal heeft het eerste deel zeker nodig om alles duidelijk te maken en de lijntjes bij elkaar te brengen en vanaf de tweede twist zit ik op het puntje van mijn stoel en kan ik niet anders dan doorlezen. En dan is daar het allerlaatste WTF moment en denk ik alleen maar hoe twisted kan het zijn?

Karin:

Deze lijn wordt voortgezet en op een enkel personage na vertrouw ik er niet één meer. Je voelt op de klompen aan dat hier hele verkeerde dingen aan het gebeuren zijn en stapje voor stapje wordt er steeds meer duidelijk. De spanning loopt op en in de laatste fase gaat het dan ook richting compleet nagels bijten. Niet geheel verrassend, maar het wordt wel heel gaaf afgerond. In exact honderd hoofdstukken wordt van dag tot dag, in een tijdsbestek van nog geen maand, een gelaagd verhaal neergezet waar je achteraf toch echt wel U tegen zegt. Met heftige onderwerpen als agorafobie, verslaving, verlies en verwerking is dit een origineel boek wat je denk ik, met name in de beginfase, wel moet liggen. En mij ligt het, ik heb genoten!

Corina:

Finn heeft een prachtig slot stuk geschreven dat me de kriebels gaf, maar als het geen recensieboek was geweest had ik het boek na 100 blz. aan de kant gelegd…. Thank God i didn’t, maar ik kan het me voorstellen dat anderen zich niet door dat eerste deel heen “worstelen”.

Conclusie:

Karin:

Schrijfstijl: 4

Originaliteit: 4

Leesplezier: 4

Psychologie: 5

Spanning: 3

Plot: 4

Corina:

Schrijfstijl: 4

Leesplezier: 3

Originaliteit: 4

Spanning: 3

Plot: 5

Psychologie: 4

Maakt unaniem Vier sterren voor De vrouw in het raam.

Karin Meinen & Corina Nieuwenhuis.

Samenlezenisleuker-De Leesclub: Een gouden gezin-Jolanda Zuydgeest-Duo-recensie: Katrien en Karin ****

leesclub stap1 Zuydgeest Gouden Gezin copy

Met dank aan Godijn Publishing voor de recensie-exemplaren.

Auteur: Jolanda Zuydgeest

Uitgever: Godijn Publishing

Aantal pagina’s: 232

Genre: Roman

Verschijningsdatum: 9 December 2017

Over de auteur:

Jolanda Zuydgeest-Prina (1962), groeit op in een gezin met negen kinderen. Als kind is ze al druk , veel lezen, lekker schrijven en creatief bezig zijn. Na een onbezorgde jeugd trouwt ze met Alex, en samen krijgen ze drie fijne dochters.

(Bron: www.godijnpublishing.nl.)

De cover:

Karin:

De cover geeft een nostalgisch beeld. Fotolijstjes van weleer. Retrobehang. Een gevoel van geborgenheid. Het verhaal is echter van alle tijden en ik denk dichterbij dan verwacht. Je weet niet altijd het verhaal/verdriet wat in gezinnen kan afspelen.

Katrien:

Alleen bij het zien van de cover zou ik het boek gaan lezen. Prachtig vind ik die. Het behangpapier van weleer is zeer subtiel als achtergrond gekozen. De fotokettingen zijn ook typisch iets van vroeger. Dat hing volgens mij in iedere woning. Hij straalt veel warmte uit. Hij straalt enorm veel warmte uit. Als het verhaal even mooi is als de cover, dan krijgen we een echte pageturner.

De achterflap:

‘Ik heb een gouden gezin.’ Het zijn de laatste woorden van mijn vader voor hij overlijdt. Met hulp van haar negen kinderen lukt het mijn moeder om verder te gaan met haar leven. Tot er opnieuw tegenslag is. Ze wordt depressief en probeert zichzelf van het leven te beroven. De zorg voor haar neemt toe, waardoor ook de spanning tussen de kinderen oploopt. Externe hulp komt moeizaam op gang.

De laatste twee jaar van mijn moeders leven zijn zwaar. De druk van de mantelzorg veroorzaakt een breuk in het gezin. Mijn moeder voelt zich tot last.

‘We hadden haar graag nog gelukkig gezien.’

Judith

Meningen:

Karin:

De verwachte hulp van buitenaf laat op zich wachten als de moeder depressief wordt. De kinderen  willen het beste voor  hun moeder en worden mantelzorger. Dit veroorzaakt de nodige wrijvingen binnen het gezin. Moeder voelt zich bezwaard en wil eigenlijk niet verder leven! Te begrijpen dat de gezinssituatie verder onder spanning komt te staan

Katrien:

Bij het lezen van het voorwoord wou ik onmiddellijk verder lezen.  De bladzijde daarna werden de namen van de kinderen uit het gouden gezin meegegeven,te beginnen met de oudste.  Dit bleek bij het verder lezen echt nuttig.  Het eerste deel was zeer aangenaam lezen, alhoewel ik absoluut geen erkenning noch herkenning heb met deze problematiek .Het verhaal wordt verteld vanuit het standpunt van de jongste van het gezin, namelijk Judith. Een gezin met 9 kinderen dat, alhoewel ieder op zichzelf woont, een blijvende band heeft, of is dit gewoon schijn? Bij het overlijden van de vader die zijn gezin “het gouden gezin” noemt, maakte dat er toch enkele hiaten naar boven kwamen.  Tot zover las het verhaal zeer vlot. Naarmate moeder ouder werd, kwamen er meer en meer verantwoordelijkheden te liggen op de schouders van de kinderen, maar dan blijkt dat niet iedereen bereid is evenveel tijd te besteden om hun moeder op te vangen. Aanvankelijk bleef ik volledig in het verhaal, maar vanaf de tijdsaanduidingen bleek het moeilijker en moeilijker te verlopen. Ik kon mij wel inleven, maar toch miste ik iets, waar ik de vinger niet kan op leggen.

Karin:

‘mamma gaat op in de wind, net als het gouden gezin” Blz. 225.

Ik vind dit boek een aanrader!

De schrijfstijl is makkelijk.  Je wordt emotioneel  meegetrokken in de personages.

Katrien:

Het tweede deel viel mij dan helemaal tegen, maar gelukkig kwam daar verandering in, en kon ik het verhaal toch terug volledig positief bekijken, ook het deel dat mij was tegengevallen.  Blijkbaar hebben de situaties en gebeurtenissen mij op een bepaald moment toch gegrepen en ja, ik durf zeggen dat er toch menig traantje is gevloeid.

Dit is een boek dat ik toch aan enkele mensen zal aanraden te lezen.

Wat de personages betreft, vind ik dat deze voldoende werden uitgediept.

De auteur heeft hier toch wel een aangrijpende dagdagelijkse problematiek naar voor gebracht, die voor de mensen die met deze problematiek niets te maken hebben, voeling en openheid geven én die maakt dat het de lezers raakt.

Doordat het verhaal werd verteld vanuit het oogpunt van de jongste dochter Judith, kennen we haar visie, maar niet het gevoel en de visie van de broers en de zussen. wat uiteindelijk niets af deed aan het verhaal.  Mocht elk zijn gevoelens en meningen volledig worden uitgediept, zou het één kluwen zijn geworden.

Conclusie:

Karin:

Soms  tenenkrommend, dan weer  tranentrekkend.

Een mooi verhaal met een boodschap!

Waardering 4 sterren.

Katrien:

Waar het mij op een bepaald moment moeilijk viel om verder te lezen door het agenda-vertellen, bleek nadien toch zijn nut te hebben.

Originaliteit 3*

Personages 3*

Spanning 3*

Leesplezier 3*

Schrijfstijl 3*

Plot 3*

Afgerond vier mooie sterren namens

Katrien Baert en Karin van Gemst

 

Leesclub Liam: Duo-recensie Inge en Jessica*****

leesclub stap1 Hillers Liam

Met dank aan Miranda Hillers voor het mogelijk maken van deze Leesclub.

Auteur: Miranda Hillers

Uitgever: MH Books

Aantal pagina’s: 305

Genre: New Adult

Verschijningsdatum: november 2017

Over de auteur:

Met veel passie en liefde schrijft Miranda Hillers romantische verhalen met een twist. Ze draaien om de liefde gecombineerd met drama.

Op jonge leeftijd verslond Miranda bijna alles wat er te lezen viel. Later hield ze dagboeken bij en schreef ze over de belevenissen van het stappen met haar vriendinnen inclusief de nodige liefdesperikelen. Met name die periode heeft haar een paar jaar geleden gedreven tot het schrijven van de Blingg en WWW-serie.

Al haar boeken en ebooks zijn bestsellers in het New Adult genre en in het najaar van 2017 verschijnt DEX in een Engelse versie.

Bron: ( http://www.mirandahillers.nl )

De cover:

Inge:

De cover is net zoals het boek Kai. De serie is in het grijs en op elk boek staat een mooie jongen. De naam Liam staat in het blauw. Liam lijkt me een geweldige vent. Ruwe bolster, blanke pit. Ben weer reuze benieuwd

Jessica:

Prachtig kleur gebruik, een mooie combinatie zo.. Valt goed op en dan die heerlijkheid met z’n sixpack. Mijn god! Moet ik daar nog wat aan toevoegen? Uitdagende blik en oh zo gruwelijk sexy..

De achterflap:

LIAM

Ken je dat? Op een onverwacht moment, op een plek waar honderden, zelfs duizenden mensen rondlopen, spreek je vluchtig iemand. In die enkele minuten gebeurt er niets speciaals, maar toch blijft die persoon in je hoofd dwalen. Helaas kun je er niet veel mee, eigenlijk niets. Je weet geen naam, laat staan een nummer. Hoe groot is de kans om haar weer te ontmoeten? Hoe kom ik überhaupt ooit te weten wie ze is? Wat bezielde me om haar niet achterna te gaan? Wat nog belangrijker is: waarom moet mij dit overkomen?

Zo bijzonder was ze niet. Zo bijzonder dat ik aan haar blijf denken. Hoe bijzonder zou het zijn als we elkaar ooit treffen?

CHARLIZE

Is het onontkoombaar dat er op deze aardbol iemand rondloopt die mijn ware liefde is? Ik kan me dat nauwelijks voorstellen. Ik dacht dat ik hem had gevonden, maar het was hem niet. Verre van dat. Het gezegde ‘na regen komt zonneschijn’ wil ik eerst zien, dan pas geloven.

Meningen:

Inge:

Wie kan je vertrouwen? Namens de gezellige leesclub van Samenlezenisleuker mocht ik het boek Liam van Miranda Hillers lezen. Eerder mocht ik Kai al lezen en daar had ik van genoten, dus deze keer was ik reuze benieuwd.

Op de cover zie je een knappe stoere man met een beanie op, en zijn shirt omhoog. Dit is nadat je het verhaal hebt gelezen duidelijk Liam. De titel is in het blauw net zoals bij de andere boeken uit de WWW serie  van Miranda Hillers.

Jessica:

Na nog geen boeken te hebben gelezen van deze schrijfster gaf ik mezelf op voor de leesclub van Samenlezenisleuker.

De cover trok me enorm ( duhuh ), en toen ik de achterflap ging lezen raakte ik ook geboeid door het verhaal. Wie is deze knappe jongen genaamd Liam ? Wie is Charlize ? En hoe staan zij in verband met elkaar?

Inge:

Miranda Hillers schrijft geweldig, vol passie en liefde. Van Kai heb ik genoten maar het boek Liam vond ik nog beter.

Liam is een echte vrouwengek die de vrouwen ook gebruikt voor zijn eigen plezier en behoefte. Per toeval komt hij op Schiphol een mooie brunette, Charlie tegen. Ze komen aan de praat en nadat Liam haar uitnodigt voor een kop koffie wijst zij hem keihard af. Dit is voor Liam onbegrijpelijk, want hij krijgt altijd wat hij wil.

Hij kan haar niet vergeten.

Jessica:

Zonder verwachtingen sloeg ik het boek open, en meteen bevond ik mij in de wereld van Liam. Mijn eerste indruk was ”wat een arrogantie en wat een over het paard getilde kwal. ” Ontzettend brutaal en weet de vrouwen niet op waarde te schatten. Even betrapte ik mij erop dat ik teleurgesteld was, ik bedoel, het is toch echt een afknapper als je zo’n karakter hebt.

Gelukkig wist Miranda dit heel mooi te verwerken in het verhaal en leer je een hele andere kant kennen van deze “mooiboy”, en langzaamaan raakte ik gecharmeerd van deze jongen. Typische grote mond, maar klein hartje geval.

Inge:

Als huisgenoot Kai een nieuwe schoonmaakster Lize in dienst neemt kan hij haar even vergeten. Liam is het niet eens met de werkwijze van Lize, en ze krijgen via een schrift een correspondentie. Dit vond ik een leuk extraatje van het boek, evenals de appjes die verstuurd worden.  Lize weet Liam keer op keer op zijn nummer te zetten en ook  zij wijst Liam af. Liam raakt hier een beetje verward door.

Jessica:

Charlize is een meisje dat zich niet van de wijs laat brengen door Liam. Zij gaat niet in op zijn avances, en dat vindt Liam niet leuk! Zonder dat ze het van elkaar weten, maken zij deel uit van elkaars leven. Er is briefcontact tussen die 2 en dit verandert later naar sms verkeer. Dit zorgt voor erg leuke en grappige momenten.

Echter is er soms ook een beetje strijd te proeven. Er is hier sprake van een haat – liefde verhouding.

Inge:

Vanaf dit moment wordt het boek echt een rollercoaster van gevoelens. Hoe zit het nu precies en wie kan Liam vertrouwen. Liam is een sterk en goed uitgewerkt personage. Op het begin vond ik hem een vreselijke eikel, maar dat verandert al snel. Ook Lize/ Charlie en Walter worden goed neergezet. Brrrr, koude rillingen kreeg ik van die vent. Mooi om te lezen over de worstelingen van Liam en ook over de angsten van Lize.

Over de andere jongens uit de WWW lees je ook af en toe, en dat vind ik toch wel heel erg leuk aan deze boeken. De echte vriendschap tussen de jongens vind ik geweldig.

Jessica:

Ik vond de schrijfwijze erg fijn. Je hoeft er niet al te veel bij na te denken, wat maakt dat het verhaal heel erg makkelijk te volgen is. Erg leuke toevoeging is, zoals hierboven al benoemd, het schrijf en sms verkeer tussen Liam en Charlize. Ik heb menig keer zitten giebelen.

Conclusie:

Jessica:

Ik heb van dit boek genoten en ga ook zeker Miranda haar andere boeken lezen. Ik geef 5 sterren.

Inge:

Het verhaal zit erg goed in elkaar en leest als een trein. Het heeft een fijn lettertype en de hoofdstukken zijn van een goede lengte. De opbouw naar de climax vond ik geweldig, en ik heb er van genoten. Een prachtig New Adult boek om heerlijk bij weg te dromen.

Ik geef het 5 sterren.

Jessica van Hest en Inge Brunnekreef-Harbers.

Zo dan, wat een prachtige afsluiter van onze leesclub! Dit geeft unaniem vijf sterren voor Liam!

Leesclub Liam: Duo-recensie Simone en Jamie Lee****

leesclub stap1 Hillers Liam

Met dank aan Miranda Hillers voor het mogelijk maken van deze Leesclub.

Auteur: Miranda Hillers

Uitgever: MH Books

Aantal pagina’s: 305

Genre: New Adult

Verschijningsdatum: november 2017

 

Over de auteur:

Met veel passie en liefde schrijft Miranda Hillers romantische verhalen met een twist. Ze draaien om de liefde gecombineerd met drama.

Op jonge leeftijd verslond Miranda bijna alles wat er te lezen viel. Later hield ze dagboeken bij en schreef ze over de belevenissen van het stappen met haar vriendinnen, inclusief de nodige liefdesperikelen. Met name die periode heeft haar een paar jaar geleden gedreven tot het schrijven van de Blingg en WWW-serie.

Al haar boeken en ebooks zijn bestsellers in het New Adult genre, en in het najaar van 2017 verschijnt DEX in een Engelse versie.

Bron: ( www.mirandahillers.nl )

De cover:

Simone:

Een smakelijke cover van een hele aantrekkelijke man.

Op de zwart/wit-foto zie je een mooie man met een beanie op zijn hoofd, zijn shirt omhoog getrokken met zijn hand, waardoor zijn gespierde buik goed zichtbaar is. Hij ziet er uit als een player, een vrouwenverslinder. Liam staat in blauw, net als dat bij Kai en Dex was. Ook staat er een taeser op:

Zo bijzonder was ze niet.

Zo bijzonder dat ik aan haar blijf denken.

Hoe bijzonder zou het zijn als we elkaar ooit treffen?

Jamie Lee:

Ik vind de cover echt prachtig. Vond de cover van Dex en Kai ook erg leuk, maar deze is nog veel beter (en vooral nog sexier). *sigh*

De achterflap:

LIAM

Ken je dat? Op een onverwacht moment, op een plek waar honderden, zelfs duizenden mensen rondlopen, spreek je vluchtig iemand. In die enkele minuten gebeurt er niets speciaals, maar toch blijft die persoon in je hoofd dwalen. Helaas kun je er niet veel mee, eigenlijk niets. Je weet geen naam, laat staan een nummer.
Hoe groot is de kans om haar weer te ontmoeten? Hoe kom ik überhaupt ooit te weten wie ze is? Wat bezielde me om haar niet achterna te gaan? Wat nog belangrijker is: waarom moet mij dit overkomen?

Zo bijzonder was ze niet. Zo bijzonder dat ik aan haar blijf denken. Hoe bijzonder zou het zijn als we elkaar ooit treffen?

CHARLIZE

Is het onontkoombaar dat er op deze aardbol iemand rondloopt die mijn ware liefde is? Ik kan me dat nauwelijks voorstellen. Ik dacht dat ik hem had gevonden, maar het was hem niet. Verre van dat. Het gezegde ‘na regen komt zonneschijn’ wil ik eerst zien, dan pas geloven.

Meningen:

Simone:

Het boek bestaat uit hoofdstukken die vanuit Liam, Charlize en later ook nog vanuit Walter zijn geschreven. Je beleeft dus het hele verhaal via verschillende oogpunten, waardoor je een goed beeld van iedereen krijgt. Het geeft verheldering in sommige momenten. De hoofstukken zijn ook niet te lang, dus het is absoluut niet langdradig en leest daardoor ook lekker weg.

Jamie Lee:

Liam, het derde deel in de WWW serie, is een heerlijk boek dat je in één ruk uitleest. De boeken zijn los te lezen, maar het is natuurlijk leuker om eerst de eerste te lezen. De karakters uit het eerste boek komen namelijk terug. Dit boek is echt een aanrader.

Simone:

Het is een boek waarvan je telkens wil weten hoe het verder gaat en er zit een mooie verhaallijn in. De karakters zijn goed uitgediept, waardoor je er ook echt middenin zit. Je voelt met (bijna) alle karakters mee. Erg goed gedaan.

Jamie Lee:

De opbouw van het boek is goed. Dit verhaal is weer anders dan de twee voorgaande, waardoor de boeken interessant blijven. Liam is een heerlijke roman met een gezonde dosis spanning.

Simone:

Het boek heeft het genre New Adult, wat ook duidelijk naar voren komt in het verhaal. Het zijn jonge mensen in de bloei van hun leven, ook op seksueel gebied. Dat komt er ook uitgebreid in voor, maar wel op een mooie manier omschreven. Het is een sensuele beleving, niet alleen maar gewoon seks.

Ik vond het een leuk boek om te lezen, nog beter dan Kai vind ikzelf. Dex heb ik nog niet gelezen, maar die wil ik zeker aan mijn lijstje toevoegen en ik wacht vol spanning op die van Colin.

Jamie Lee:

Het is een heerlijk romantisch verhaal dat je in één keer verslindt en is een echte aanrader als je deel 1 en 2 ook hebt gelezen.

 

Conclusie:

Simone:

Schrijfstijl: 4

Spanning: 2,5

Plot: 4

Originaliteit: 3,5

Leesplezier: 4

Hatseflats …….. Ruim 3,5 sterren voor Liam. Ik zeg: veel leesplezier.

Jamie Lee:

Overall vier sterren voor Liam.

Simone Timmer-Koelewijn en Jamie Lee Zonneveld.

Dit geeft afgerond vier prachtige sterren voor Liam.

Duorecensie Karin & Corina: Dwaalspoor-Pjotr Vreeswijk****

Dwaalspoor

Met dank aan Uitgeverij LetterRijn voor het recensie-exemplaar

Auteur: Pjotr Vreeswijk

Uitgever: LetterRijn

Aantal pagina’s: 264

Genre: Actiethriller

Verschijningsdatum: 21 oktober 2017

Over de auteur:

Pjotr Vreeswijk is politieman binnen de eenheid Den Haag en tot op de dag van vandaag nog steeds op straat te vinden. Zijn jarenlange ervaring als agent  in verschillende Haagse wijken is merkbaar in de razendsnelle actiescènes van Dwaalspoor.

Dwaalspoor is de tweede actiethriller van Pjotr Vreeswijk met Alex De Klerck in de hoofdrol. Voor zijn debuut, Masterplan, ontving hij de ThrillZone debuutprijs.

( Bron: http://www.letterrijn.nl )

De cover:

Corina: 

Een treinspoor in de sneeuw met een verlaten brug…. waar leidt dit spoor heen? De kleuren zijn wat flets maar al met al maakt het nieuwsgierig.

Karin: 

Je wordt verblind door de tegemoetkomende trein. Heel gaaf gedaan. Ik vind het een spannende cover met sfeer. De kleuren/ titel zijn aardig pastel, dat mag van mij wel eens knallen. Kleinigheidje hou je toch, over smaak valt niet te twisten.

De achterflap:

Als Alex De Klerck, een ex-agent van de geheime Europese antiterreureenheid OPERATIONS, een onheilspellend en mysterieus bericht ontvangt, reist hij in allerijl naar Brussel.

Op hetzelfde moment komt er dertienduizend kilometer verderop een roestige oude dieseltrein in beweging, waarvan zowel de lading als de bestemming onbekend zijn. Eenmaal in de Europese hoofdstad gearriveerd, lijkt voor Alex alles veranderd. Zijn oude werkgever keert zich tegen hem en als hij daarna ook wordt geconfronteerd met een brand met dodelijke afloop, neemt de voormalig geheimagent noodgedwongen contact op met zijn enige en laatste bondgenoot: computerexpert en oude vriendin Suzanne Boyle.

In een ultieme poging het bericht te ontcijferen, vraagt hij haar alle geschreven en ongeschreven regels te overtreden. Wat hij niet weet, is dat daarmee de poort naar Europa wagenwijd wordt opengezet.

Een monsterlijk kwaad stroomt het continent binnen.

Onze mening:

Corina:

Ow wat hou ik van prologen en helemaal van zulke als Vreeswijk weer gebruikt. Ik zit er gelijk helemaal in en wil weten wat er gaat gebeuren!

Karin:

Met Masterplan wist Vreeswijk een dijk van een actiethriller neer te zetten. Met Dwaalspoor flikt hij dit weer. Ga stevig op je stoel zitten want in dit boek vliegt de actie je om de oren.

Corina:

Vreeswijk neemt je in een hoge snelheid mee door verschillende verhaallijnen, welke bij elkaar zouden moeten komen, maar ik heb geen flauw idee hoe. We zien Alex al snel terug in het verhaal en ook Suzanne is al gauw weer van de partij. Met pijn in mijn hart lees ik ook waarom Alex terug is en potver Vreeswijk moest dat nou echt?

Karin: 

De schrijfstijl is vlot, direct en Vreeswijk maakt gebruik van stoere termen die ook voor de leek te begrijpen zijn. Heerlijk. Dwaalspoor is veel van alles. Veel lijnen, personages, veel locaties en veel spektakel.

De spanning begeeft zich in een strakke lijn van het begin tot het einde. Er zijn wat dat betreft weinig pieken en dalen. Dit is helemaal mijn genre, dus ik hou daar van, maar het maakt ook dat ik tijdens het lezen wat immuun raak wat betreft de spanning en de actie en dat is een tikje jammer.

Corina:

Vreeswijk houdt van details en ik ook, dus het is genieten hoe hij de gebeurtenissen beschrijft. En al is het af en toe een beetje too much van alles, toch komen langzaam de verhalen samen en ga je een beetje begrijpen wat Lynn in dit dwaalspoor van kogelregens, treinwagons en achtervolgingen doet. I love actie, maar vooral halverwege dacht ik even “Oké Vreeswijk, even een rustpuntje was fijn geweest.” Was ik tot de helft nog een beetje verliefd op Alex, dat bekoelde daarna doordat ook in dit boek de personages niet (verder)  werden uitgediept. In een eerste deel geen probleem, maar nu vond ik dat toch wat jammer.

Karin:

De personages worden weinig uitgediept. In een stormachtig verhaal als dit ligt daar bij mij ook niet direct de prioriteit, ware het niet dat ik met name van Alex en Suzanne nu echt wel meer had willen weten en zien. Meerdere side-kicks hebben ( uiteindelijk) een duidelijke rol, en het zijn de gebeurtenissen die me in de ban weten te houden, het is ‘koppie erbij’.

Corina:

Na de ontknoping en de fabuleuze twist, welke bol staan van actie, reactie en alles wat een echte actiethriller hoort te hebben, ben ik toch een heel gelukkige lezer.

Karin:

Het plot in zijn geheel zit fantastisch in elkaar. Het is een traktatie op moord, spionage, missies, terrorisme, intriges en wanneer de titel me dan compleet duidelijk wordt kan ik alleen maar denken; hoe briljant! Dwaalspoor gaat zo her en der richting ‘overkill’, maar mensen, wat een sensatie is het ook weer.

Conclusie:

Corina:

Leesplezier: 4

Schrijfstijl: 4

Originaliteit: 4

Psychologie: 2.5

Spanning: 4

Plot: 4

Karin:

Schrijfstijl: 4

Plot: 4

Originaliteit: 4

Psychologie: 2.5

Spanning: 4

Leesplezier: 4

Allebei naar boven afgerond maakt dit unaniem vier sterren voor Dwaalspoor!

Corina Nieuwenhuis & Karin Meinen.