De Top 12 van 2018 van: Corina

Top 12 2018 Corina

En daar zijn we weer met de lijstjes in december. Deden we vorig jaar nog een top vijf per zes maanden (oké met een beetje gesjoemel van mij en Jac), dit jaar doen we een Top12 aan het einde van het jaar. Twaalf maanden in een jaar dus een Top12. Goed idee leek het…. net als die Top5 van vorig jaar, tot je er voor gaat zitten. Man man man (of vrouw vrouw vrouw), wat een ellende toch weer elk jaar.

Mijn nummer één had ik eigenlijk gelijk wel in mijn hoofd, en als je naar de collage kijkt kan je het wel raden misschien ook. Maar oké mijn absolute nummer één van het jaar 2018 isssss

De laatste getuige van Frank Krake! 

Wat heeft dat boek een indruk op mij gemaakt en wat vind ik het nog steeds zonde dat ik meneer Aloserij niet heb kunnen ontmoeten bij een signeersessie. Wat een man en wat een verhaal! Echt met stip op één!!

Recensie gemist? Klik even hier:

Corina las: De laatste getuige-Frank Krake*****

Maar dit gezegd te hebben begint dus de thriller van het jaar in Aalsmeer, want nu moet ik nog elf plekken vergeven. Natuurlijk pak ik mijn recensies erbij, maar waarom ga ik de ene vijf sterren recensie op nummer twee zetten en de andere op bijvoorbeeld vier? Het is weer een duivels dilemma. Geloof me patat bakken is makkelijker. Maar oké here we go….

Op twee zet ik dan Het verdriet van Wilhelmina van onze meesterverteller van eigen bodem Tomas Ross. Faction ten top en gewoon kei goed!

Recensie gemist: Klik even hier:

Corina las: Het verdriet van Wilhelmina-Tomas Ross*****

Op nummertje drie komt dan de meer dan mooie roman Kinderen van de rivier van Lisa Wingate. Ik quote uit mijn recensie: “Een verhaal dat zeker verteld moest worden! Geromantiseerd? Ja natuurlijk, maar dat doet geen afbreuk aan de triestheid van het verleden en het mooie van wat sommige mensen voor elkaar over hebben. Toen en nu.” 

Recensie gemist: Klik even hier:

Corina las: Kinderen van de rivier-Lisa Wingate*****

Op vier komt dan weer een roman, namelijk De tatoeëerder van Auschwitz van Heather Morris. Dit soort verhalen blijven me raken, hoeveel ik er ook over lees. Altijd weer is er kippenvel en ongeloof, en ook bewondering voor de drang van overleven.

Recensie gemist: Klik even hier:

Corina las: De tatoeëerder van Auschwitz-Heather Morris*****

Op numero vijf komt dan echt de beste thriller van 2018. Want OMG wat was Oktober van Søren Sveistrup toch een keigoede thriller. Ongelooflijk goed in elkaar/ bij elkaar geschreven. Keihard en gruwelijk, maar alles met de juiste dosis.

Recensie gemist: Klik even hier:

Corina las: Oktober-Søren Sveistrup*****

Op nummer zes komt ook een thriller, en dit was ook een vijf sterren recensie. Hierna zijn de vijf sterren recensies op, wat natuurlijk niet wil zeggen dat er van de laatste zes niet genoten is (anders stonden ze natuurlijk ook niet in de Top12), maar oké nummertje zes dus….. Dat is het debuut Het meisje in het ijs van Robert Bryndza. Ik vond het echt een ijzersterk debuut!

Recensie gemist: Klik even hier:

Corina las: Het meisje in het ijs-Robert Bryndza*****

En dan hebben we nog te gaan de nummers zeven tot en met twaalf, ja het is allemaal wat hé! Het wordt er niet makkelijker op en jullie krijgen wel een hele lap tekst voor geschoteld. Excuses daarvoor :-p Maar we gaan dus nog even verder…

Op zeven komt, Persona van Soraya Vink, echt een prachtig debuut uit ons eigen koude kikkerlandje. “Joder” wat een knaller!

Op acht komt alweer een boek van eigen bodem, namelijk De man van Venus van Daniël Meyer. Een razendsnelle actiethriller met een originele invalshoek.

Vanuit ons buurland België verschijnt op nummer negen de bijzondere thriller De tragische eindes van Boris Bastarache van Koen Strobbe. Niet nagelbijtend spannend, maar toch bijzonder moeilijk weg te leggen.

En dan op tien komt Stalker in de nacht. Dit is het tweede deel in de Erika Foster serie, en al werd er van genoten hij haalde net niet hetzelfde hoge niveau als van deel één. 

Nummertje elf wordt dan Op het spel van Karen Rose. Wat heerlijk schrijven doet deze auteur. Spanning met de juiste dosis romantiek er door geweven, I love it!!

En dan last but not least nummer twaalf, en dat is Het donkerste water van Sharon Bolton. Het was mijn eerste kennismaking met deze serie, maar wat was het genieten! Ik kijk dan ook erg uit naar het vervolg!

2019 here we come, want ook dan is Samenlezenleuker!!

Corina Nieuwenhuis.

Corina las: De tatoeëerder van Auschwitz-Heather Morris*****

De tatoeerder van Auswitch

Met dank aan Uitgeverij Harper Collins Holland voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Heather Morris

Uitgever: Harper Collins

Originele Titel: The tattooist of Auschwitz

Vertaler: Karin de Haas

Aantal pagina’s: 352

Genre: Roman 

Verschijningsdatum: 23 januari 2018

Over de auteur:

De Australische Heather Morris (1953), werkzaam in een ziekenhuis in Melbourne, heeft een aantal jaar scenario’s bestudeerd en geschreven. In 2003 werd zij voorgesteld
aan Lale (foto) omdat hij een verhaal zou hebben dat het meer dan waard was om te delen met de wereld. Vanaf die dag is haar leven veranderd en groeide hun vriendschap.
Lale heeft zijn verhalen over het concentratiekamp en zijn geliefde Gita (foto) met Heather gedeeld en daaruit vloeide een prachtig en aangrijpend boek. Er zijn al meerdere filmmaatschappijen geïnteresseerd in een verfilming van De tatoeëerder van Auschwitz.

( http://www.harpercollins.nl )

De cover:

Pakkend voor de titel en voor het genre. De kleurstellingen passen ook perfect.

De achterflap:

Het waargebeurde verhaal van de uitzonderlijke liefde tussen gevangenen 32407 en 34902

In april 1942 wordt een jonge Slowaakse Jood naar Auschwitz gedeporteerd. Lale Sokolov staat vanaf dan bekend als gevangene 32407. De SS-officieren benoemen hem tot “Tätowierer”, tatoeëerder. Tweeënhalf jaar lang is hij degene die van de duizenden gevangenen een nummer moet maken. Zoals van Gita, vanaf dan gevangene 34902. Terwijl hij gedwongen wordt haar te brandmerken, kerft hij haar naam in zijn hart. Na drie jaar wordt Gita op dodenmars gestuurd en komt Lale in een ander kamp terecht. Beiden weten te ontsnappen en gaan op zoek naar elkaar. Gedurende zeventig jaar zwijgen Lale en Gita over het begin van hun relatie. Pas na Gita’s dood durft Lale hun uitzonderlijke overleversverhaal te delen.

De tatoeëerder van Auschwitz toont de moed van twee jonge mensen en de kracht van liefde onder extreme omstandigheden.

Mening:

In een rustige, beeldende en respectvolle manier vertelt Heather het verhaal van Lale. Zoals vaker het geval met oorlogsverhalen en dan vooral die over Auschwitz, herken je veel en heb je soms het idee dat je het verhaal al “kent”. 

Uiteraard is dat niet het geval, en zit je ook bij dit verhaal met kippenvel op je lijf en vraag je je af hoe het ooit mogelijk was. Hoe kan een SS-officier het ene moment iemand zomaar voor de lol doodschieten en vijf minuten later een gevangene “beschermen”. Het blijft een bizar gegeven, en hoe veel ik er ook over lees, het blijft me raken.

Net als dat je in zulke bizarre omstandigheden zo verliefd kan worden, dat je aan de ene kant je leven op het spel zet om bij hem of haar te zijn, en aan de andere kant levensgevaarlijke dingen “vraagt” van anderen om toch te kunnen overleven. De saamhorigheid en het egoïsme liggen zo dicht tegen elkaar aan en het blijft niet te bevatten.

En dat heeft Heather in dit verhaal bijzonder mooi neergezet. Dat het verhaal uiteindelijk pas na zoveel jaren verteld wordt, is een gegeven dat we vaker zien met dit soort extreme verhalen, maar daarom niet minder waard om verteld te worden.

Vijf sterren voor De tatoeëerder van Auschwitz

Corina Nieuwenhuis.

Samen wachten op, om te recenseren

Samen wachten jan juist

Whoop en we beginnen in 2018 gelijk met een mooi vooruitzicht op de op te pakken boeken. Lucky us!

**Jullie konden hem al bij ons winnen in ruil voor een recensie, maar wij pakken hem zelf ook nog op. Uitstap van Tonny van Wijhe. Stay tuned!!

**Afgelopen 9 december waren wij bij het Boek10 evenement van Godijn Publishing en kregen wij onder andere Beet mee ter recensie van Marc Kerkhofs. Een thriller met tanden staat er op de cover… Kijk dat schept verwachtingen 😀

**Dankzij Uitgeverij HarperCollins mocht de oorlogsroman De tatoeëerder van Auschwitz van Heather Morris vooruit gelezen worden. 23 januari komt hij uit en komt onze recensie online. Hoe gaaf is dat dan weer?

**En dan komt op 28 januari het derde deel van niemand minder dan Tomas Ross uit bij Uitgeverij Cargo. Het verdriet van Wilhelmina gaat op de mat vallen en er wordt reikhalzend naar uitgekeken. De voorlopers werden al gelezen, klik de link voor de recensie van deel twee :

Corina las: De onderkoning van Indië-Tomas Ross ****1/2

Over Uitstap:

Wat doe je als je nooit een gokje waagt en je gaat op zoek naar iets waarvan je niet eens weet dat je het zoekt? Dan laat je je tegen jouw natuur in leiden door de spontane impuls op pad te gaan! Precies dat overkomt de hoofdpersoon uit Uitstap.

Wat drijft hem, waarom nu? Waarnaar is hij op zoek, waarom en hoe? Ontdek het samen met hem!

Over Beet:

George is onderhoudsman op een carwash. Op een avond, als hij moet overwerken, ontdekt hij een vreemd schepsel in de waterput. Zonder dat hij het wil, hecht het dier zich aan hem en met gemengde gevoelens aanvaardt George die vriendschap. Zijn vrouw Diana ontfermt zich over het wezen en bekommert zich niet om de herhaaldelijke waarschuwingen van haar man. Als boerendochter weet ze hoe ze moet omgaan met dieren. Dat de vreemde indringer hun hele wereld op zijn kop zet, beseft George pas wanneer het te laat is.

Over De tatoeëerder van Auschwitz:

In april 1942 wordt een jonge Slowaakse jood naar Auschwitz gedeporteerd. De man die vroeger Lale Sokolov heette, is vanaf dan gevangene 32407. De SS- officieren benoemen hem tot ‘Tetovierer’, tatoeëerder. Tweeënhalf jaar lang is hij de man die van duizenden gevangenen een nummer moet maken. Zoals van gevangene 34902, het meisje Gita. Terwijl hij gedwongen wordt haar te brandmerken, kerft zij haar naam voor altijd in zijn hart.

Gedurende zeventig jaar zwijgen Lale en Gita over het begin van hun relatie. Pas na Gita’s dood durft Lale zijn uitzonderlijke overleversverhaal te delen. De tatoeëerder van Auschwitz toont de moed van twee jonge mensen en de kracht van liefde onder de meest extreme omstandigheden.

Over Het verdriet van Wilhelmina:

Eind november 1941. Na de Duitse opmars in Europa is de angst groot dat Nederlands-Indië zal worden aangevallen door Japan. In Engeland krijgt koningin Wilhelmina op het landgoed Stubbings House bezoek van de Britse premier Winston Churchill. Hij stelt haar voor een onverwacht en verschrikkelijk dilemma. Acht jaar later: de nationalisten van Soekarno hebben de onafhankelijke Republiek Indonesia uitgeroepen. Voormalig inlichtingenofficier Arnie Springer hoort dat zijn oude liefde op Java is verdwenen nadat ze samen werd gezien met de beruchte Nederlandse deserteur Poncke Princen. Hoewel Arnie na de gruwelen van de jappenkampen gezworen heeft nooit terug te gaan, vliegt hij in april 1949 naar Batavia. In de tropische hitte onderneemt hij een levensgevaarlijke zoektocht, en belandt hij in een mijnenveld van intriges waarin alles verband lijkt te houden met het pact van Wilhelmina en Churchill.