Coenraad las: De fluisteraar-Karin Fossum ****

Gastrecensie

Titel: De fluisteraar

Auteur: Karin Fossum

Genre: Thriller

Uitvoering: Paperback

ISBN:9789460683640

362 pagina’s|Uitgeverij Marmer|2017

4****

Rachel Riegel woont alleen in haar ouderlijk huis. Ze heeft een baan in een goedkoop warenhuis, waar ze het best naar haar zin heeft. Haar enige zoon is verhuisd naar het verre Duitsland, en met hem heeft ze maar weinig contact, op de “verplichte” kerst- en verjaardagskaart na. Ze leeft met de constante vrees van een eenzaam, eentonig en teruggetrokken bestaan, angst die toeneemt als ze op een dag een dreigbrief in haar brievenbus vindt. Hierdoor raakt ze steeds verder in de ban van haar isolement.
Inspecteur Konrad Sejer ondervraagt haar als verdachte in een moordzaak. Rachel Riegel vertelt rustig haar verhaal aan de politie-inspecteur, en ze voelt zich op haar gemak. Konrad luistert aandachtig en maakt aantekeningen. Hij heeft compassie voor Rachel, maar waakt ervoor er niet door verblind te raken. Het verhaal wordt vanuit Rachel verteld.

Van het begin af aan is het duidelijk wie de dader is, maar het hoe en waarom, daar moet je als lezer enig geduld voor hebben. Beetje bij beetje komt alles aan het licht. Het verhaal verloopt rustig, en dat houdt gelijke tred met de snelheid waarin het boek is geschreven.

Kenmerkend aan de boeken van Karin Fossum is dat ze zeer gedetailleerd kan uitweiden over dagelijkse beslommeringen, zo ook in De fluisteraar. Naarmate je aan de hand van verschillende wendingen verder in het verhaal komt, wordt het wel steeds krachtiger. Het leven is voor de moeder en de zoon anders verlopen dan dat ze zich beiden hadden voorgesteld. Door de noodlottige omstandigheden waarin ze verkeren, ontstaat er ruimte voor emoties die ze jarenlang voor elkaar verborgen hebben gehouden.

De fluisteraar is volgens de cover een literaire thriller, maar ik vind het meer een psychologische thriller waarin je de intensiteit ervaart.

Coenraad de Kat.

Jac las: De Fluisteraar-Karin Fossum****

De Fluisteraar.jpg

Karin Fossum, geboren als Karin Mathisen (Sandefjord, 6 november 1954) is een Noorse schrijfster van misdaadthrillers.

Reeds als tiener begon ze met het schrijven van poëzie. Op haar twintigste verscheen er een dichtbundel van haar die goed ontvangen werd. Haar tweede bundel kreeg echter vrij veel negatieve kritiek, en dit was de reden waarom ze een hele poos stopte met schrijven. Karin Fossum heeft daarna als alleenstaande moeder vele jaren in verschillende instellingen en ziekenhuizen  gewerkt. Een bron van levenservaring en mensenkennis die veel van haar psychologisch inzicht verklaart.

(Bron: Wikipedia)

Het boek: samenvatting en de conclusie

Ragna Riegel is 44 jaar oud en werkt bij een winkel waar allerlei goedkope spulletjes verkocht worden. Zij leidt een eenzaam en teruggetrokken bestaan. Zij is een vrouw die houdt van  controle over haar leven, en dat doet door vaste patronen en rituelen aan te houden. Een van haar diepste gevoelens is de wens om niet gezien te worden, om niet op te vallen. Zij is mager en kleurloos; “Zij was geen schoonheid had de spiegel haar ingewreven en ze had haar hoofd gebogen en dit geaccepteerd.”

Ragna ontvangt een envelop met een vel papier met daarin de woorden JE MOET STERVEN. Het begin van een serie simpele dreigbrieven.  Wie bedreigt haar in hemelsnaam?  Ragna heeft geen stem meer. Er is iets mis gegaan bij een kleine operatie aan haar keel, waarbij haar stembanden voor altijd zijn verwoest. Op haar hals ligt het litteken te kloppen, open en bloot. Ze kan alleen nog maar fluisteren.

Rechercheur Konrad Seger, de vaste hoofdpersoon in boeken van Karin Fossum gaat haar ondervragen over een misdaad die zij gepleegd heeft. De lezer wordt lang in het ongewisse gelaten over wat er gebeurd is. De gesprekken van Seger met Ragna Riegel zijn fascinerend. Seger kan goed luisteren, zelfs naar een fluisteraar. Hij  is een rechercheur met groot psychologisch  inzicht, en dringt langzaam door in de grotten van haar geest. De conclusie is niet verbazingwekkend, de reis er naar toe is dat wel.

Wij maken kennis met haar teloorgang, haar angsten en  gevoelens, haar verwrongen geest die  geen onderscheid meer weet te maken tussen dag en nacht, diezelfde geest die  maakt dat haar lichaamssappen in hersenen en ruggenmerg verharden tot een trage rivier van vloeibare cement. De lichamelijke en geestelijke aftakeling gaan hand in hand, een loeiend hete kachel of de ijzige koude op het kerkhof, zij heeft er geen besef meer van. Haar eigen kleine wereld is gekrompen, het besef van tijd, dag en nacht is weg.
Zij heeft een zoon die op 17 jarige leeftijd uit huis vertrokken is, geen afscheid genomen heeft en de vaste wil heeft om nooit meer terug te keren. Zij heeft fantasieën over haar zoon, hoe hij er ziet, over zijn functie als directeur van een groot hotel in Berlijn. Elk jaar stuurt hij een kerstkaart. De lijn tussen moeder en zoon  bestaat nog, maar is dun en breekbaar. In de briefwisseling wordt veel duidelijk.

Een misdaadverhaal waarbij de dader vanaf de eerste letter vaststaat en waar het er meer om gaat te achterhalen wat de motieven zijn geweest van diezelfde dader. Karin Fossum laat het verhaal op een heerlijk, langzame manier volop tot bloei komen. Haar taalgebruik is meeslepend vertaald door Lucy Pijttersen. Door het ontbreken van een duidelijk spanningslijn en een explosief slot, zal dit boek niet iedere thrillerfan aanspreken. In een sobere en ingetogen stijl weet Karin Fossum ook dit keer te overtuigen.

Vier sterren.

Jac Claasen.