Ode aan mijn paps

Papa’s kindje

Ik ben sinds ik geboren ben een papa’s kindje, nu denk je dat kan je niet weten. Klopt, maar ik heb wel de verhalen. Ik was een huilbaby en paps werkte veel. Maar zodra hij me pakte was ik stil. Van later heb ik wel herinneringen. Stiekem opblijven als ik wist dat paps moest overwerken, net doen of ik wakker werd van de deur. Snel nog een knuffel. Tot mijn 16de sliep ik op mijn vaders plekkie. Als m’n ouders dan gingen slapen droeg hij me naar mijn eigen bed. Ik kon anders niet slapen.

Later werd het wel iets anders, ik was een late puber en in die pubertijd (ik was 18) werd ik zwanger en verloor mijn lieve Jaimy. Ik verloor een beetje de grip op mijn leven, maar ondanks alles bleef da paps altijd mijn steun en toeverlaat. Nooit liet hij me in steek en mede dankzij hem kwam ik weer tot mezelf. (Oké een boze broer hielp ook, maar het was vooral de drive dat paps trost op mij moest zijn.)

Daarna kwamen we in rustiger vaarwater, tot mijn moeder ziek werd en ons moest verlaten. Samen met paps en de rest van de familie hebben we haar zo min mogelijk laten lijden. Maar wat waren we bang hem ook kwijt te raken na ma. Zeker omdat….

Mijn paps heeft een zwaar leven (zware jeugd) gehad en ik ben dankbaar dat hij afgelopen juli 80 mocht worden. We hebben dat ook keihard gevierd, want wie had dat gedacht 15 jaar geleden. Deze man heeft een ongelooflijke hoeveelheid strijdkracht maar ook liefde in hem wat ik alleen maar kan bewonderen. Als ik maar een fractie daarvan bezit ben ik een gelukkig mens.

Nu ga ik 1 september samen met de beste paps van de wereld naar Terschelling! Herinneringen maken voor later! Dus als ik 5 dagen van de radar ben….ik kom weer terug! (Jammer hé? 🤪)

Corina Nieuwenhuis.

Samen….

Na een redelijke k*t periode was daar dan EIN-DE-LIJK weer een waailappen meeting! Want samen is gewoon leuker, maar als je 150 km uit elkaar woont soms wel verrekte lastig. Maar het was weer gelukt en wat was het nodig! Natuurlijk spreken we elkaar dagelijks via de app en de groep, maar da’s niet het zelfde als bij elkaar zijn! Dus ik toog vol goede moed en met wallen onder de ogen om 07:13 uur in de ochtend richting Drenthe.

Samen Crien 2.jpg

Alles gaat goed tot aan de eerste overstap…. punt 1: vertraging…. Goh tell me something new, punt 2: Crien moet zo dus rennen met een koffer naar de aansluitende trein, wat komt op punt 3: Crien kan nie rennen nie.

 Okeeeee punt drie viel mee want ik had het gered en daar begon het samen reizen….niet met Kaat want die zat gewoon lekker met een bakkie thee op de bank nog, maar wel met de overige treinreizigers, waaronder  een meisje c.q. vrouw (hoe noem je iemand van rond de 26?) en haar reispartner. Zij had prachtig lang haar in de kleuren blauw, groen en roze (ja serieus) en plus minus 5 piercings in da face en nagels waar menig heks trots op zou zijn.

Ik ben geen luistervink, maar ik kon het niet helpen dat ik haar gemopper hoorde. “Waarom word ik niet aangenomen? Ik heb de juiste papieren, ze zeggen steeds dat ik niet in het profiel pas, hoe kan dat nou?”

 vraagtekens

En ik dacht bij mezelf hebben jullie samen ooit in de spiegel gekeken? Want de vlag van weet ik veel welk land in je haren samen met de rest lijkt mij een logische reden voor een representatief bedrijf om je niet aan te nemen. Diploma of niet. Misschien denk ik te simpel?

 Na dit verschijnsel te hebben verwerkt en aangekomen te Hoogeveen kan het samen niksen echt beginnen! Heerlijk kletsen, wat drinken, toch maar even naar de winkel voor het hoognodige voedsel. Daarna samen zwemmen en cocktails maken. Ja samen is gewoon echt leuker!!!!

 

 

Thanx moatie dat we dit weer samen hebben beleefd!

Samen Crien.jpg

 

Corina Nieuwenhuis.

Samen

genederneutraal 3

Het is alweer even geleden dat ik een column schreef. Nieuwe baan is leuk, maar ik kom tijd te kort en ben door alle nieuwe indrukken kats moe aan het eind van de dag, tel daar een enorme stapel nog te lezen boeken bij op en een inspiratieloos hoofd, en er komt weinig van een column. But we are back! Er is dus heel wat gebeurd in de privé sfeer…. nou ja eigenlijk maar een ding en dat is dus die nieuwe baan, en die is tof! Want wat leer ik veel en wat mag ik mooie dingen maken. Maar het heeft wel een hele impact, want lezen op het werk gaat niet meer, en daarna vaak te moe als ik na het werk eerst de blogitems heb gedaan. Maar hé ik klaag niet en soms blijf ik gewoon lekker op tegen beter weten in om toch m’n leesmoment te pakken.

In de wereld daarentegen gebeurt er echt heel veel. En ik verbaas me over vele ontwikkelingen die we samen ondergaan in dit kleine kikkerlandje. Ik hou van samen dat weten jullie wel, en ik vind dat we allemaal samen fijn en gelukkig met elkaar op die ruim veertigduizend vierkante kilometer moeten kunnen leven (en lezen ). En daar gaat dan de schoen een beetje wringen hè? Want niet iedereen denkt zo…. raar maar waar…

Zo zag ik tientallen discussies over het fenomeen “genderneutraal” waarbij ik me 100% verbaasde…. En ja, ik heb er een mening over en nee die ga ik niet volledig uit de doeken doen. Wat ik wel kwijt wil is dit, je doet heel veel moeite om van man naar vrouw te gaan of andersom…. en sommige voelen zich zowel man als vrouw…. . en dat is prima. Maar waarom moet daar dan weer een apart hokje voor komen? Zo blijf je deze mensen in de spotlights zetten, en blijf je ze “apart” houden van de rest. Maar oké als dat is wat je als politiek wil? (ik begrijp toch al niks van Rutte en consorten dus alla) Maar als “genderneutraal” persoon wil je dat dan weer niet toch? Je wilt toch juist “gewoon” samen in onze maatschappij? Dus waarom zoek je dan toch zelf de publiciteit ook op? Dan zit je naar mijn mening wel prima in dat hokje… Maar dan nog denk ik ook… We leven toch samen? Laat dus iedereen in zijn/haar/genderneutrale waarde en ga niet als een bezetene jouw mening blèren onder het mom van vrijheid van meningsuiting.

genderneutraal 5

 

Dat geldt net zo goed en nog steeds voor de discussies over terreur, vluchtelingen, familiedrama’s etc etc etc…. we leven samen op deze vierkante kilometers, en ook de rest van de wereld hoort tegenwoordig een beetje bij ons…(dat dat door de politiek een beetje door onze strot gedouwd is laten we maar even terzijde) dus leef ook SAMEN. Gooi geen bom, in real life of digitaal op je medemens….. of ie nu wat dan ook is.

En hou gewoon soms eens verstandig je mond en scheld van binnen, zodat je geen onschuldige mensen pijn doet….. want echt, soms is samen je mond houden het verstandigste om te doen…. geef die (in jouw ogen) idioterie geen platform en het leven wordt voor ons allemaal samen wat leuker. (denk/hoop ik)

genderneutraal 4