Jac las: Wie zonder zonde is – Bo Svernström *****

De kennismaking, anderhalf jaar geleden, met het debuut van Bo Svernström was erg beloftevol. De auteur zette een bovengemiddeld  goede thriller neer met Wie zint op wraak. Een tweede boek zou meer duidelijkheid verschaffen over de invulling van de kwaliteiten van de auteur, maar ook over de continuïteit als schrijver.

Na het lezen van Wie zonder zonde is  is duidelijk dat de thrillerwereld er niet alleen een uitstekende auteur bij heeft maar ook een fan. Met de 446 bladzijden tellende thriller heeft de auteur zich genesteld in mijn favoriete rijtje auteurs.

Waar gaat Wie zonder zonde is over?

Achtentwintig jaar geleden is de 8-jarige Max Sander vermoord, op een vol, met rotzooi, onkruid en stukken beton bezaaide stuk grond dat diende als speelterrein voor een groep kinderen en opgeschoten jeugd.  
Robert Lindstrøm, toen 11 jaar oud, wordt naast het lijk aangetroffen. Hij zit onder de bloedvlekken doch kan zich niets meer herinneren van het gebeurde. Hij bekent de moord, maar wordt niet veroordeeld i.v.m. zijn jeugdige leeftijd.
28 jaren later wordt de jonge (11) Olinda Sikonova aangetroffen in een rotsspleet door haar klasgenootje Sixten Sander. Vermoord.

De hoog begaafde Robert Lindstrøm, hij heeft een IQ van 130, is nog steeds sociaal onbeholpen en leidt dan ook een sociaal arm leven. De journaliste Alexa ( Lexa) Andersson wil een boek schrijven over hem, gezien vanuit zijn standpunt, het verhaal van een kindermoordenaar. Alexa maakt een deal met Robert, nou ja, ze overrompelt hem eerder om z’n medewerking te krijgen.

Intussen is het politieonderzoek opgestart onder leiding van Carl Edson, de inspecteur die zich niet op z’n gemak voelt als er emoties getoond moeten worden. Zijn belangrijkste collega is Jodie Söderberg van de landelijke recherchedienst. De aanwijzingen worden steeds sterker dat Robert Lindstrøm ook nu iets te maken heeft met de moord. De moord op Olinda.

Conclusie:

Misdaden uit het verleden die na een eeuwigheid worden opgelost komen meer voor. Het boek kent twee verhaallijnen. Het eigenlijke politieonderzoek naar de moord op Olinda en daarnaast het onderzoek van Lexa en Robert, die gaandeweg op zoek gaan naar de waarheid van 28 jaren geleden. Dat is verre van gemakkelijk. Een veelheid aan personen passeert de revue, mensen die allemaal iets te verbergen hebben of op zijn minst een motief hebben. Daarnaast houdt het moorden anno nu niet op. De puzzel wordt steeds ingewikkelder. 

De privé problemen van de hoofdrolspelers komen aan bod en een stukje maatschappijkritiek ontbreekt niet.

De schrijfstijl van Svenström kan het beste gekarakteriseerd worden als rustig en kraakhelder. Maar vergis u niet, het boek is daarom niet minder ingewikkeld! De ingenieuze manier waarop de schrijver de beide verhaallijnen met elkaar verknoopt, is uitermate boeiend.

Veel plezier met deze excellente, old school thriller oftewel whodunit.

5 sterren.

Jac Claasen

PS: Dit moet ik nog even kwijt. Dat van die rode sticker op de cover met de tekst ‘ De nieuwe Lars Kepler’. Onbegrijpelijke onzin van de jongste bediende. Hopelijk verwijdert de uitgever deze flauwekul bij een volgende druk.

Jac las: Wie zint op wraak-Bo Svernström****1/2

wie zint op wraak

Over het boek:

Marco Holst is een oude bekende van de politie, met een lang strafblad. Hij wordt gekruisigd gevonden met z’n rug tegen de muur in een landbouwschuur in de buurt van Stockholm. Een team o.l.v. inspecteur Carl Edström, met de agenten in burger Jodie Söderberg en Simon Jern wordt op de zaak gezet. Wat in eerste instantie een extravagante moord lijkt, ontaardt meer en meer in een bloedige reeks afrekeningen of terechtstellingen, lijkt het wel.

Carl Edström is een wat oudere bedaagde inspecteur. Hij deed me een beetje denken aan Martin Beck, de flegmatieke anti-held van het Zweedse schrijvers echtpaar Maj Sjöwall en Per Wahlöö. Edström is gescheiden en heeft een vriendin. De relatie stelt niet veel voor. Zijn puberdochter Linda doet ook moeilijk.

De tweede hoofdpersoon is Alexandra Bengtsson, verslaggever bij Aftonbladet als nieuwsreporter, al dertien jaar lang. Haar carrière biedt geen perspectief meer. Zij is moe. Het aanhoudende aantal moorden, waar geen enkel verband in zit, lijkt voor Alexandra de mogelijkheid om wat hogerop te komen. Zij grijpt de kans en gaat achter de brute en gewelddadige moorden aan, die door Svernström expliciet en zonder enige terughoudendheid beschreven worden.

Het boek bestaat uit drie delen. In het eerste deel staan de moorden en de opsporing centraal. Deel twee opent met een sensationele openingszin. Alles lijkt op z’n plaats te vallen. Maar is dat wel zo? In een klap verschuift het perspectief grotendeels naar de moordenaar. Diepgaand gaat de auteur in op jeugd, opvoeding, de verknipte relationele verhoudingen binnen een gezin èn de beslissende gebeurtenis met de verregaande gevolgen. De psyche van de dader derhalve. De lezer gaat zich identificeren met de moordenaar en hoopt maar een ding: dat de dader zijn taak moge afmaken en uit handen kan blijven van Carl Edström c.s. Het draait alleen nog maar om de vraag : hoe redt de moordenaar zich hieruit?

Conclusie:

Het centrale thema is wraak. Dit thema is uitbundig uitgewerkt. In het tweede deel wordt de psychologische achtergrond van de crimineel uitvoerig uit de doeken gedaan. Met vele flashbacks. Dat had wel wat minder gekund, met als gevolg een kleine dip in de voortgang van het verhaal.

Het boek kent weinig beschrijvende teksten en bestaat grotendeels uit realistische en dikwijls hele pittige dialogen. Svernström hanteert een aangename, rustige schrijfstijl. Morbide beschrijvingen van de misdaden worden weliswaar uitgebreid beschreven, maar aan de andere kant toch ook wel weer koel en zakelijk weergegeven.

Het boek mist de typische kenmerkende beschrijvingen van donkere landschappen en weersomstandigheden, en kan daardoor moeilijk als ‘Nordic noir’ worden gekwalificeerd. Het verhaal is veelal spannend met goed uitgewerkte plotwendingen. Een wrede thriller, waarbij het duidelijk wordt dat er een groot verschil is tussen emotioneel en efficiënt geweld. Al met al een meer dan uitstekend debuut met een aangename lengte van 477 bladzijden ontspanning.

4,5 sterren.

Jac Claasen.