Jac las: Bling Bling 1-Jan Van der Cruysse*****

Bling

Over de auteur:

Jan Van der Cruysse liep school in het Sint-Lodewijkscollege in Brugge en studeerde daarna rechten, communicatiewetenschappen en marketing (1979-1985).

Na een legerdienst in Duitsland, was hij gedurende vijf jaar journalist, tot hij op de luchthaven van Zaventem woordvoerder werd van Aviapartner (1989-1994) en vervolgens van Brussels Airport (1994-2014). Hij beleefde het reilen en zeilen van de luchtvaart gedurende meer dan 25 jaar vanop de eerste rij. De talrijke incidenten die zich voordeden en waar hij over moest communiceren met de buitenwereld, meer bepaald de passagiers, maakten dat hij een specialist werd in crisiscommunicatie.

Na de luchthavenperiode te hebben afgesloten, stichtte hij zijn eigen vennootschap en werd consultant in crisiscommunicatie bij een belangrijke Belgische pr-groep.

Tijdens de Antwerpse boekenbeurs van 2016 won Bling Bling de Hercule Poirotprijs, de jaarlijkse literatuurprijs voor de beste Vlaamse misdaadroman. Daarmee werd de prijs voor het eerst uitgereikt aan een schrijfdebuut. Begin 2017 won het boek ook nog de Diamanten Kogel voor het beste spannende, oorspronkelijk Nederlandstalige boek. Nooit eerder won dezelfde titel beide prijzen voor misdaadfictie. In juni 2017 werd aan Bling Bling 1: Diamantroof in Delhi tevens de Schaduwprijs toegekend, de Nederlandse prijs voor het beste oorspronkelijk Nederlandstalige thrillerdebuut

( https://nl.wikipedia.org/wiki/Jan_Van_der_Cruysse )

 

Over het boek:

Vanuit Zaventem vertrekt, in opdracht van een Antwerpse handelaar, een Georgische diamantkoerier met aan zijn pols geketend een koffertje met kostbare edelstenen. Op de luchthaven van New Dehli wordt hij op ingenieuze wijze beroofd.

Het is de tweede beroving van een koerier van het bedrijf Medusa, eigendom van een Georgische diamantair. Medusa is verzekerd bij Dia-Securis, waar Albertien van der Valk  de uiteindelijke verantwoording draagt voor de veiligheid van de zendingen. Het probleem is dat beide zendingen ( uiteindelijk) afkomstig zijn van de Georgiër Paata Sirbiladze, maffiabaas en een stuk schorem van het ergste kaliber. Albertien wordt de laan uitgestuurd.

In New Dehli wordt door de luchthavenpolitie met man en macht gewerkt om de zaak op te lossen. Dat valt niet mee, eerlijk gezegd. Albertientje, niet op haar mooie achterhoofd gevallen, gaat na haar ontslag op vakantie. Juist ja, naar India. En wat de politiediensten niet voor elkaar krijgen, lukt haar wel. Het begin van een wereldwijde jacht op diamanten en de mensen die er bij betrokken zijn. Het zal niet zonder bloedvergieten gaan.

Conclusie:

Het lijkt zo’n afgelikte ijslolly, een diamantroof.

Toch is niets minder waar.

In een goed opgebouwd en intelligent vormgegeven verhaal, weet Jan van der Cruysse de lezer 523 blz te boeien. Vanuit diverse locaties – Antwerpen, New Dehli (zijn liefde voor het land India, zijn bewoners en cultuur straalt er vanaf), Parijs, Kuala Lumpur en Lentekhi ( Georgië) – vindt een frequentie scènewisseling plaats, en wordt de voortgang van de jacht op de verdwenen edelstenen in een aantal verhaallijnen gecoverd.

In deze uiterst amusante schelmenroman overheerst de decente humor en een lichtvoetigheid, die maakt dat bijv. het ombrengen van onschuldige slachtoffers beschouwd wordt als collateral damage – nevenschade dus als gevolg van miscommunicatie. En dan tiepetjes als Ana ( ‘Ook langs achteren ziet ze er geweldig uit zonder kleren’ ) en Elisabed, het moordwijf zonder remmingen. ( ‘Als je in het woordenboek ‘ psychopaat’ opzoekt, staat haar foto er naast’). En zo zijn er velen. En de auteur kent zijn klassiekers: het is altijd een genoegen om de Quai des Orfèvres of Gordon Gecko tegen te komen

In deze luchtige schrijfstijl wordt met oog voor detail en gebruik makend van de “coleur locale’, in een soms trage opbouw, met goede dialogen,  vorm gegeven aan een meeslepend avontuur. En waar het boek dreigt te verzanden, komt van der Cruysse met een versnelling, die de adem doet stokken. Vergis u niet, het bloed druipt de bladzijden af zo nu en dan, en het Georgische tuig is ook niet ontbloot van enige martelkennis.

De auteur beschrijft haarfijn hoe een diamantroof exponentieel uitdijt tot een wereldwijde bedreiging. Excellent gedaan.

Jan van der Cruysse handhaaft zich met opvallend gemak tussen de internationale concurrentie die elke dag over de Nederlandstalige lezer wordt uitgestort. Met enige weemoed – het einde voelt goed – en een glimlach wordt het boek terzijde gelegd.

5 sterren.

Jac Claasen.

PS: Lezers der Lage Landen, vergis u niet in het woord froufrou, het meest markante woord uit een lange reeks van woorden, uitdrukkingen en zegswijzen die het kwartje niet meteen doen kantelen.

Wat lezen wij nu?

Karin leest:

Met dank aan Miranda Hillers voor de recensie-exemplaren / Leesclub Samenlezenisleuker.

LIam 2

Over LIAM:

LIAM
Ken je dat? Op een onverwacht moment, op een plek waar honderden, zelfs duizenden mensen rondlopen, spreek je vluchtig iemand. In die enkele minuten gebeurt er niets speciaals, maar toch blijft die persoon in je hoofd dwalen. Helaas kun je er niet veel mee, eigenlijk niets. Je weet geen naam, laat staan een nummer.

Hoe groot is de kans om haar weer te ontmoeten? Hoe kom ik überhaupt ooit te weten wie ze is? Wat bezielde me om haar niet achterna te gaan? Wat nog belangrijker is: waarom moet mij dit overkomen?

Zo bijzonder was ze niet.
Zo bijzonder dat ik aan haar blijf denken.
Hoe bijzonder zou het zijn als we elkaar ooit treffen?

CHARLIZE
Is het onontkoombaar dat er op deze aardbol iemand rondloopt die mijn ware liefde is? Ik kan me dat nauwelijks voorstellen. Ik dacht dat ik hem had gevonden, maar het was hem niet. Verre van dat. Het gezegde ‘na regen komt zonneschijn’ wil ik eerst zien, dan pas geloven.

Corina leest:

Met dank aan Miranda Hillers voor de recensie-exemplaren / Leesclub Samenlezenisleuker.

LIam 2

Over LIAM:

LIAM
Ken je dat? Op een onverwacht moment, op een plek waar honderden, zelfs duizenden mensen rondlopen, spreek je vluchtig iemand. In die enkele minuten gebeurt er niets speciaals, maar toch blijft die persoon in je hoofd dwalen. Helaas kun je er niet veel mee, eigenlijk niets. Je weet geen naam, laat staan een nummer.

Hoe groot is de kans om haar weer te ontmoeten? Hoe kom ik überhaupt ooit te weten wie ze is? Wat bezielde me om haar niet achterna te gaan? Wat nog belangrijker is: waarom moet mij dit overkomen?

Zo bijzonder was ze niet.
Zo bijzonder dat ik aan haar blijf denken.
Hoe bijzonder zou het zijn als we elkaar ooit treffen?

CHARLIZE
Is het onontkoombaar dat er op deze aardbol iemand rondloopt die mijn ware liefde is? Ik kan me dat nauwelijks voorstellen. Ik dacht dat ik hem had gevonden, maar het was hem niet. Verre van dat. Het gezegde ‘na regen komt zonneschijn’ wil ik eerst zien, dan pas geloven.

Myrtle leest:

( Boekverslag 4 VWO )

spaans-bloed

Over Spaans bloed:

Sommige familieschandalen kunnen beter geheim blijven…

Livia is net partner geworden van een prestigieus architectenbureau als een raadselachtig telefoontje uit Madrid haar zorgvuldig opgebouwde leven ontwricht. Haar tante Pilar, die ze al jaren dood waande, is ernstig ziek en wil haar laatste dagen met Livia doorbrengen. Ze had zich heilig voorgenomen geen voet meer op Spaanse bodem te zetten, maar besluit nu toch na achttien jaar terug te gaan naar haar kleurrijke familie.
Vanaf dat moment neemt Livia’s leven een wending die ze niet had kunnen voorzien. In het huis van haar jeugd doet ze schokkende ontdekkingen over het verleden. Ogenschijnlijk onschuldige familieleden lijken een rol te spelen in een kwaadaardig complot. Maar de onthutsende waarheid die uiteindelijk aan het licht komt, overstijgt alles.

Jac leest:

Bling Bling 1

Over Bling Bling:

Op de luchthaven van Delhi wordt een diamantkoerier beroofd. De daders gaan aan de haal met een koffertje diamanten. Vier miljoen. Albertien, verantwoordelijk voor de beveiliging van het diamanttransport, wordt meteen de laan uitgestuurd. Toch start ze op eigen houtje een zoektocht. Vanuit een bergdorpje in de Zuidelijke Kaukasus bestuurt Paata Sirbaladze een misdaadorganisatie met wijde internationale vertakkingen. Het zijn uitgerekend zijn diamanten die gestolen werden in Delhi. Wat begint als een geweldloze diamantroof uit het zicht van de media, leidt tot een wervelwind van bloed en wraak, van de Antwerpse diamantwijk tot de verste uithoeken van de wereld. Jan van der Cruysse is specialist in crisiscommunicatie. Als woordvoerder van Brussels Airport beleefde hij de luchtvaart gedurende twintig jaar vanaf de eerste rij. ‘Een eindeloze bron van inspiratie voor het verzinnen van spannende verhalen en verknipte personages. De belevenissen van Albertien zijn gelukkig volstrekt fictief’, stelt hij gerust.

Samen praten met Jan Van der Cruysse- Bling Bling 1 & 2!

Jan

Hopsaaaaa……. na het lezen van zowel Bling Bling 1 als de pas verschenen Bling Bling 2 hebben we de stoute klompen c.q. slippers aangetrokken en gevraagd om een interview. En deze meer dan sympathieke auteur zei gewoon ook gelijk ja!

Wil je ook de recensie nog eens lezen? Klik dan deze link:

Blogtour-Corina las: Bling Bling 2-Jan Van der Cruysse****1/2

 

Het interview:

1: Wie is Jan in vijf woorden?

Tegelijk (meer dan 5):

Reizen + orchideeën + games + modelbouw.

Echtgenoot + vader + poezen.

Ex-luchtvaart + crisiscommunicatie + ex-journalist + boeken.

2: Bling Bling 1 won in 2016 twee prestigieuze prijzen in België en in 2017 de Schaduw Prijs in Nederland. Hoe bizar is dat? En hoe heb je dat gevierd?

Voor mij is het allemaal erg nieuw, zowel het schrijven als de uitgeverswereld en de boekenprijzen. Ik begrijp dat zoiets nooit eerder is gebeurd en dat is natuurlijk een fijn gevoel. Ik knijp mezelf af en toe eens in de arm.

Maar hoe goed Bling Bling 2 ook wordt: dit succes zal ik niet meer evenaren: de HPP zal ik geen twee keer na elkaar veroveren, de DK is inmiddels ter ziele gegaan en de Schaduwprijs is er enkel voor debuutschrijvers. Shortlist voor de Gouden Strop zou daarentegen heerlijk zijn. Maar het vel van de beer…

3: Bling Bling 2 is net als deel 1 een dikkerd (heerlijk hoor) maar schrijven is schrappen. Hoe dik waren ze in eerste instantie?

De originele versie van Bling Bling telde 750 bladzijden. Om het publiceerbaar te maken werden enkele verhaallijnen in hun geheel geschrapt. Het vergde wat puzzelwerk om het verhaal daarna netjes te laten aansluiten, maar ik was best tevreden met het eindresultaat.

Ook Bling Bling 2 was eerst wat langer. Hier en daar werden aan het eind enkele hoofdstukjes in hun geheel geschrapt. Alles wat niet relevant bleek voor de voortgang van het verhaal. In totaal een bladzijde of twintig. Nu zal niemand ooit weten hoe het Chaim is vergaan.

Uiteindelijk tellen BB1 en BB2 precies evenveel pagina’s: elk 530. Geloof me of niet: dat is volstrekt toevallig.

4: Er wordt veel gereisd in de serie; van Antwerpen, naar Hong Kong, Odessa en het mooie Eindhoven. Ben je op alle plekken ook zelf geweest?

Antwerpen, Zaventem en Blankenberge ken ik als mijn broekzak. Bijna alle andere plaatsen in mijn boeken heb ik bezocht, sommige zelfs uitgebreid en meerdere keren. Ik hoop dat je dat ook voelt bij het lezen. Alleen in de landen rond de Zwarte Zee kwam ik voorlopig niet. In Bling Bling 3 komen weer geheel nieuwe locaties. De wereld is een boeiende en gevarieerde plek. Ik kreeg al enkele bijzondere plaatsen te zien en laat de lezer graag meegenieten.

5: In Bling Bling 2 krijgen we op het eind een preview van deel drie. Is hij stiekem al af?

Ik vermoed dat de uiteindelijke versie in sommige details zeker zal afwijken van die preview maar de grote lijnen en het traject van de hoofdpersonages liggen inderdaad vast.

6: Bling Bling is een drieluik geworden. Kunnen we in de toekomst weer een serie verwachten of sla je een volstrekt andere weg in?

Met Bling Bling 3 eindigen de avonturen van Albertien, Beerke, Elisabed en de andere moordvrouwen. Er borrelt (althans op dit moment) geen deel 4 in mijn achterhoofd. Daarna speel ik met twee verhalen waarvan eentje vrij concreet begint te worden. Ik krijg er nu al zin in. Op dit ogenblik denk ik aan losse verhalen, die niets met elkaar of met Bling Bling te maken hebben. Maar alleen de tijd zal dat uitwijzen. Voor ik begon aan BB, was het ook nog niet mijn bedoeling dat dat een trilogie zou worden.

7: Wie of wat heeft je geïnspireerd tot schrijven? Heb je een voorbeeld in de auteurs wereld?

Ik ben onder andere dol op de Millennium-trilogie van Stieg Larsson, de verhalen van Lee Child en die van James Hadley Chase. Maar ook tv-series zoals The Bridge, The Killing, Game of Thrones en Breaking Bad / Better Call Saul vind ik geweldig. En alles wat de Coën Brothers tot dusver op de wereld hebben losgelaten. Zeker hun tv-series van Fargo. Verrukkelijk verknipt.

8: Hoe kom je aan de inspiratie voor het verhaal, en misschien belangrijker voor de personages? Wij hoorde eens “Er zit in elk personage iets van de auteur.” Dat is best creepy als je de psychopathische Elisabed als voorbeeld neemt…

Toen ik aan het verhaal begon waren enkele personages inderdaad geïnspireerd op bestaande mensen en film-figuren. Maar na enkele bladzijden gaan ze een eigen bestaan leiden. Daar zal ook wel een stukje van mezelf bij zijn. Ik had geen idee wat die drie Georgiërs allemaal zouden uitvreten, en van wat Albertien aan het eind van Bling Bling 2 deed met een vleesbrochette heeft ook mij verbaasd!

Het klopt dat sommige mensen me tegenwoordig wat scheef bekijken. Ik ben nochtans dezelfde Jan als tien jaar geleden. Mijn echtgenote laat er in elk geval geen nachtrust voor. Voor ervaring met psychopaten moet je overigens niet op bezoek in instellingen: je vindt ze net zo makkelijk in de politiek en de bedrijfswereld.

9: Heb je een bepaald schrijf ritueel? Alleen ’s morgens of juist midden in de nacht? Complete stilte of een muziekje?

Ik heb een voltijdse baan die veel aandacht verdient, dus ik heb niet de luxe om erg kieskeurig te zijn over de aanpak. Het liefste en gemakkelijkste schrijf ik tussen 21.00 en 03.00 uur. Maar dat laat zich niet graag combineren met een wekker tusse 06.00 en 07.00. Het hoeft niet muisstil te zijn. Ik kan zelfs schrijven op de trein en op café maar liefst alleen aan mijn bureau. Schrijven in de buurt van de tv lukt in elk geval niet: dat leidt me teveel af.

10: Lees je zelf ook veel en wat kunnen we dan in jouw kast verwachten?

Bij momenten las ik vier tot vijf boeken per maand, dan weer maanden helemaal niets. Bijna uitsluitend in het Engels. Tijdens het schrijfproces lees ik geen andere boeken. Dat leidt me af en ik heb daarvoor niet voldoende vrije tijd. Vroeger las ik graag en veel sci-fi en fantasy, later spionage. Misdaad kwam pas tijdens de voorbije jaren.

11: En dan als laatste, we kunnen het niet laten…. Welk Belgisch biertje raad je ons aan?

Ik ben echt geen bierdrinker. Ik ben altijd te vinden voor een Cola Zero. Maar een cultuurbarbaar ben ik niet: cola is het lekkerste op zes graden, geserveerd met drie ijsblokjes, enkele gekneusde blaadjes munt en een schijfje limoen. Maar als het dan toch moet: het aller-allerbeste bier vind ik Bon Voeux van Dupont, een kleine brouwer in Henegouwen. Heerlijk voor lange winteravonden.

Wij bedanken Jan voor zijn tijd en de te leuke antwoorden! En wachten vol ongeduld op Bling Bling3…. Whoohooooo 😀