Wat lezen wij nu?

Corina leest:

De Rekruut 2.jpg

Over De rekruut :

Voormalig geheim agent Evan Smoak helpt als de ‘Nowhere Man’ iedereen die zich tot niemand anders meer kan wenden. Maar nu is degene die zijn hulp inroept een oude bekende: Jack Johns, de man die hem als kind uit een weeshuis wegplukte en opvoedde alsof hij zijn eigen zoon was. De man die Evan opleidde in het Orphan-project, een officieel niet-bestaand trainingsprogramma van geheim agenten.

In het diepste geheim is een team van huurmoordenaars bezig iedereen die bij het Orphan-project betrokken was uit de weg te ruimen. Ze zitten Jack op de hielen en Evan krijgt van zijn vroegere leermeester nog één allerlaatste opdracht: zoek en bescherm mijn laatste rekruut voor het Orphan-project. Hierdoor komt Evan recht tegenover een oud-collega van hem te staan, Charles Van Sciver, die vastberaden is alle Orphans te doden. Boven aan die lijst staat… Orphan X.

Myrtle (16) leest:

Met dank aan Uitgeverij Kluitman voor het recensie-exemplaar.

Voorlopers deel 2.jpg

Over Voorlopers 2 – De kracht van velen :

Om het nieuwe schooljaar op Precursor te kunnen volgen, moet Emma deelnemen aan de Cirkelceremonie, een ceremonie waar iedere bewoner van het dorp aan mee moet doen. Dit loopt echter anders dan verwacht. Drie bewoners vallen bewusteloos neer en wanneer zij weer wakker worden, zijn zij hun Voorlopersvaardigheden kwijt. Waar worden de verschijnselen – die zich razendsnel onder de bewoners verspreiden – door veroorzaakt? Zal het ze lukken om deze rampspoed te verslaan? Of verdwijnen de Voorlopers langzamerhand…

De kracht van velen is het spannende tweede deel van een vernieuwende, meeslepende YA-serie.

Jac leest:

Heimwee naar bloed.jpg

Over Heimwee naar bloed :

Een stadje in het noorden van Italië wordt opgeschrikt door een aantal moorden. De lijken van de slachtoffers zijn gruwelijk toegetakeld en de moordenaar laat telkens een mysterieuze, in bloed geschreven boodschap
achter: ViVe.

Twee journalisten, Marco Besana, een oude rot, en de jonge, onhandige Ilaria Piatti, besluiten de moorden te onderzoeken. Ilaria is ervan overtuigd dat de moordenaar een copycat is die zich laat inspireren door Vincenzo
Verzeni, de eerste Italiaanse seriemoordenaar. Verzeni, bijgenaamd ‘de vampier van Bergamo’, werd in de negentiende eeuw veroordeeld voor de moord op twee vrouwen en de aanranding van zes andere, waarbij hij hen beet en hun bloed dronk.

Wat hebben deze nieuwe moorden echter te maken met een seriemoordenaar die al een eeuw dood is? De twee journalisten bijten zich vast in de zaak, maar worden van alle kanten tegengewerkt. Zullen zij in staat zijn om deze zaak op te lossen voor er opnieuw een slachtoffer valt?

Karin leest:

jager Lars.jpg

Over Jager :

Begin maar vast met rennen

Joona Linna is terug!

Na twee jaar te hebben doorgebracht in een van de best beveiligde gevangenissen van Zweden, wordt Joona Linna benaderd voor een geheime opdracht. Saga Bauer heeft hem nodig voor een onderzoek waarin de politie volledig vastloopt. Een mysterieuze moordenaar lijkt willekeurig slachtoffers te maken; het enige wat hen verbindt is het kinderliedje dat ze horen voor de moordenaar toeslaat.

Ondertussen verheugt celebrity-chef Rex Müller zich erop dat zijn zoon voor het eerst bij hem zal komen logeren. Zijn plezier wordt echter overschaduwd doordat Rex plotseling zelf verdachte wordt in het moordonderzoek. Maar dan ontvangt hij een telefoontje waarbij het kinderliedje ook voor hem wordt afgespeeld.

Advertenties

Jac las: Zwarte lelies-Michel Bussi****

zwarte lelies

Over de schrijver:

Michel Bussi ( 29 april 1965), is geboren in Louviers , in de Haute-Normandie,waar veel van zijn boeken zich afspelen. Bussi is docent politieke geografie aan de universiteit van Rouen en onderzoeksdirecteur bij het Centre national de la recherche scientifique. Sinds zijn debuut in 2006 heeft hij  tien thrillers geschreven. Hij behoort in Frankrijk tot de best verkopende auteurs en is in het bezit van talloze literaire prijzen. Slechts twee boeken zijn in het Nederlands vertaald: Laat mijn hand niet los’en Zwarte lelies.

( Bron: https://it.wikipedia.org/wiki/Michel_Bussi )

Over het boek:

Drie vrouwen, drie feeën, drie heksen, drie sirenen of drie schikgodinnen, die de levensloop bepalen van stervelingen zoals deze een hoofdrol spelen in deze whodunit? Het lijkt bijna op een sprookje.

Het verhaal speelt zich af in Giverny, het Normandische dorpje waar alles impressionisme ademt, het dorpje dat dankzij Claude Monet aan de vergetelheid ontrukt is en waar zich in een tijdsbestek van 13 dagen, van 13 tot 25 mei 2010 een heus drama zal afspelen. Het bloed uit de ingeslagen schedel van Jérôme Morval kleurt het water van het beekje roze. Morval, een gerespecteerd oogarts, heeft  een kaart in zijn jaszak, een ansichtkaart van de Waterlelies met vier woorden, in drukletters: ELF JAAR. HARTELIJK GEFELICITEERD. En een bijgeplakt strookje met een citaat: ‘De misdaad van het dromen zou strafbaar moeten zijn’

Inspecteur Laurenç Sérénac, recent overgeplaatst naar Vernon, na stage te hebben gelopen op de afdeling kunst en antiekcriminaliteit in Parijs, wordt belast met het oplossen van de moord. Zijn adjudant is inspecteur Silvio Bénavides. Het slachtoffer, Jérôme Morval, had twee brandende passies, waar hij al zijn tijd en geld aan besteedde: schilderijen en vrouwen. Wat het eerste betreft, hij droomde ervan een Monet te bezitten. Zijn tweede obsessie betrof een onneembare vesting, de onderwijzeres van het dorp, Stéphanie Dupain, getrouwd met een waanzinnig jaloerse echtgenoot, had hij, met een obsessieve instelling, aan zijn rijtje jachttrofeeën willen toevoegen. Stéphanie Dupain met haar violette Waterlelie-ogen, met haar porseleinen huid, haar krijtwitte lippen en de zilveren linten in het haar… Zie hier de ingrediënten van een charmant, ruraal drama, met tintelende, blozende en verrimpelde hoofdrolspelers.

Conclusie:

Inspecteur Laurenç Sérénac is de scherpzinnige Jules Maigret, die aan de hand van zijn intuïtie en met behulp van het deduceren van feiten en gegevens, zijn best doet om de dader op te sporen. Sérénac is bepaald niet van steen en kan zijn beroepsmatige afstand maar moeilijk in de hand houden. Met alle gevolgen van dien.

Zwarte lelies is een ontwapenende, romantische, lichtvoetige thriller, met donkere tinten en een werkelijk fabuleus plot. Het verhaal is niet bijzonder spannend, doch gaat zijn gang met de aangename, trage tred van een lome wandelaar op een gloeiend hete zomerse namiddag. Zo duikelt de lezer langzaam maar zeker dieper en dieper in het leven van de drie vrouwen en tal van bijfiguren.

Het boek ontleent zijn kracht grotendeels aan de met veel liefde neergeschreven ontwikkelingen. Enigszins bevooroordeeld ben ik zeker. Als van Gogh en Monet fan is het een heimelijke verrukking om kleine details uit het leven van Monet en zijn ingewikkelde huishouding  te zien opduiken in het boek. Dat geldt tevens voor de beschrijving van het meermaals bezochte Giverny en zijn omgeving.

Het slot is onthutsend, beklemmend en explodeert recht in je gezicht èn in je hart en zal niemand onberoerd laten. Het tilt dit ingenieus geschreven boek in een klap naar een hoger niveau. Hoe ingenieus blijkt pas als je het boek neerlegt.

4 sterren.

Jac Claasen.

*Winactie gesloten*Samen praten met: C.J. Tudor! Inclusief Winactie De Krijtman.

En daar zijn we dan op deze toch redelijk zonnige vrijdag! Jeetje wat werd er weer massaal gedeeld echt te leuk weer! En wat een meer dan gave reacties ook. Na alle controles te hebben uitgevoerd, lootjes te hebben geschreven, gevouwen en gehusseld te hebben, is daar dan nu de winnaar….

Esmeralda Teitsma!!

Jij mag ons je adres gegevens mailen naar: Samenlezenisleuker@gmail.com en daarna fijn onder je brievenbus gaan liggen wachten…. wij regelen de rest!

Wij bedanken A.W. Bruna Uitgevers nogmaals voor deze toffe actie en C.J.Tudor voor haar tijd en antwoorden en natuurlijk voor het prachtige schrijfwerk in De Krijtman!


 

Wij lazen niet zo lang geleden het meer dan gave boek De Krijtman. Weten jullie nog? Nee? Lees dan de recensie anders nog even via deze link:

Karin las: De Krijtman-C.J. Tudor****1/2

C J Tudor

Na te leuke berichtjes op Twitter (we gaan het een steeds leuker medium vinden) was daar het bekende stoute klompen momentje en daar is dan nu ons interview met niemand minder dan C.J.Tudor herself inclusief een winactie!!! Een hele dikke dank daarvoor aan A.W. Bruna Uitgevers. Dus lees nu gezellig met ons mee en maak kans op deze parel!

Het interview:

1: Can you tell us who you are in only five words?

Disturbingly cheery. Cautiously optimistic. Loyal.

1: Kun je ons in vijf woorden vertellen wie je bent?

Ongelooflijk vrolijk. Behoedzaam optimist. Loyaal.

2: Who or what inspired you to start writing?

I’ve always loved making up stories. As a young child I lived in a complete fantasy world. Later, my English teacher really encouraged my writing – and reading Stephen King in my teens was a huge inspiration!

2: Wie of wat inspireerde je om te beginnen met schrijven?

Ik heb er altijd van gehouden om verhalen te bedenken. Als kind leefde ik in een complete fantasiewereld. Later heeft mijn lerares Engels me aangemoedigd om te schrijven – en het lezen van Stephen King in mijn tienerjaren was een gigantische inspiratiebron!

3: Why a thriller? And why this way of writing?

I love mysteries and dark, creepy tales. I have never been into romance or light fluffy stories – not that there is anything wrong with that type of fiction. It’s just not my thing! Also, I liked the idea of writing something that was a homage to all the stuff I loved growing up in the 80’s – Stephen King, Spielberg films etc.

3: Waarom een thriller? En hoe kwam je tot deze wijze van schrijven?

Ik hou van mysteries en donkere, enge verhalen. Ik heb romantiek en lichte vrolijke verhaaltjes nooit leuk gevonden – niet dat er iets mis is met die soort fictie. Het is gewoon niet mijn ding! Ook vond ik het idee leuk dat ik iets kon schrijven als hommage aan al de dingen waar ik zo van hield tijdens het opgroeien in de jaren ’80 – Stephen King, Spielbergfilms etc.

4: If we could take a look at your bookshelf, what will we find? Do you have an all-time favorite?

A lot of Stephen King, Michael Marshall, Stieg Larsson, Harlan Coben . . . I think you get the gist! The Shining is an all-time favourite as is Spares by Michael Marshall (Smith).

4: Als we een kijkje zouden nemen in je boekenkast, wat treffen we daar dan aan? Heb je ook een favoriet allertijden?

Heel veel Stephen King, Michael Marshall, Stieg Larsson, Harlan Coben… ik denk dat je het nu wel snapt! The Shining is een all-time favoriet, net als Spares van Michael Marshall (Smith)

5: How much do you “steal” from people around you to describe your (really awesome and impressive ) characters?

Not that much, actually. The gang of friends in the book is loosely based upon my friends and I as pre-teens in the 80’s. Not in terms of individual characters but the stuff we’d do – hanging out in the playground, riding our bikes around town, building dens in the woods. Sometimes, you don’t feel as if you are inventing characters. It’s like they’re already there, just waiting to be brought to life on the page.

5: Hoeveel “steel” je van mensen uit je omgeving om in je ( meer dan geweldige en indrukwekkende) personages te stoppen?

Niet zo veel eigenlijk. De vriendengroep in het boek is los gebaseerd op mijn vrienden en ik als pubers in de jaren ’80. Niet als individuele personages maar meer wat we toen deden – rondhangen in de speeltuin, rondfietsen door het dorp, hutten bouwen in het bos. Soms voelt het niet alsof je je personages aan het uitvinden bent. Het is alsof ze er al zijn, wachtend tot ze tot leven worden gebracht op papier.

6: If you‘re writing how should we picture you? In complete silence or with some background music?

I normally go and write in a café. I like to get out of the house. I can’t play music while I write. I find it too distracting.

6: Hoe treffen we je al schrijvend? In complete stilte of met wat achtergrondgrond muziek?

Normaal gesproken schrijf ik in een café. Ik hou ervan om uit huis te zijn. Ik kan geen muziek luisteren tijdens het schrijven, dat leidt me te veel af.

Krijtman

7: De Krijtman blew us away and Karin had the feeling she sat in the middle of a brilliant Kingmovie, although you have a very pronounced own style we absolutely love. We’re just going to pick two complete different themes: bullying and Alzheimer’s. Were you sure that you were going to be writing around these themes or did they come to you along the way?

People tend to view childhood as a time of innocence but it can actually be a very dark and frightening time. Children can be brilliant but also incredibly cruel, so I wanted to highlight the brutal reality of that. 

As we grow older, the idea of losing our mental capacity is a terrifying prospect. I saw my nan decline rapidly at the end of her life. It’s heart-breaking to see someone who was always so strong and capable disintegrate before your eyes. I was interested in exploring the ramifications of that. How much of our self is our experiences and memories and what happens when we lose that.

7: De Krijtman blies ons van de sokken en Karin had het gevoel middenin een Kingflim te zitten, terwijl je absoluut een eigen stijl hebt die we meer dan waarderen. We liften er even twee compleet verschillende thema’s uit: Pesten en Alzheimer. Was het vooraf al zeker dat je dit erin ging verwerken of groeide dit tijdens het schrijven?

Men ziet in het algemeen onze kindertijd als een periode van onschuld maar het kan een hele donkere en enge tijd zijn. Kinderen kunnen geweldig zijn, maar ook ongelooflijk gemeen, dus wilde ik de pijnlijke realiteit hiervan laten zien.

Naarmate we ouder worden is het verliezen van onze mentale capaciteit een fenomeen dat iedereen vreest. Ik zag mijn oma aan het einde van haar leven hard achteruit gaan. Het is hartverscheurend om iemand die altijd zo sterk en capabel was voor je ogen zien te verdwijnen. Ik was geïnteresseerd om de consequenties hiervan te ontdekken. Hoeveel van onszelf zit in onze ervaringen en herinneringen en wat gebeurt er als we deze verliezen.

8: Before De Krijtman came out, the translation rights were already sold to a whopping 39 countries! How odd was that?

Bonkers! I hadn’t even thought of the book selling outside of the UK – in fact, I was amazed when it went to auction. The whole experience was very, very surreal.

8: Voordat De Krijtman verscheen waren de vertaalrechten al aan maar liefst 39 landen verkocht! Hoe vreemd was dat?

Gestoord! Ik had er niet eens aan gedacht om mijn boek buiten het VK te verkopen – ik was zelfs heel erg verrast toen het naar de veiling ging. De hele ervaring was ongelooflijk.

9: How long did it take to write De Krijtman? Is there a second book in the works right now and if so, could you maybe give us a teaser about it?

The first draft took 6 months. Then my agent asked me to do a second draft which took another couple of months. In total, about a year with edits.

Book 2 is finished and out early next year. It’s set in a small ex-mining village in the north of England. Joe Thorne grew up in the village. When he was fifteen, his little sister disappeared – but then she came back. Twenty-five years later, in the same small community, a mother suddenly bludgeons her eleven-year-old son to death. Joe returns to find answers. But coming back to the place he grew up means facing the people he grew up with, the things they did . . . and what they found!

9: Hoe lang deed je er over om De Krijtman te schrijven? Zit er ondertussen een tweede boek in de pen en zo ja, kun je daar al wat over verklappen?

De eerste editie duurde 6 maanden, toen vroeg mijn agent om een tweede editie te doen die nog een paar maanden duurde. Totaal ongeveer een jaar met veranderingen.

Boek 2 is klaar en is vroeg in het volgende jaar verkrijgbaar. Het speelt zich af in een oud ex-mijndorpje in het noorden van Engeland. Joe Thorne groeide op in het dorpje. Toen hij vijftien was, verdween zijn kleine zusje – maar toen kwam ze terug. Vijfentwintig jaar later, in dezelfde kleine gemeenschap, vermoordt een moeder haar elfjarige zoon op brute wijze. Joe komt terug om antwoorden te zoeken. Maar terugkomend in het plaatsje waar hij opgroeide betekent dit dat hij geconfronteerd wordt met de mensen waar hij mee opgroeide, de dingen die ze hebben gedaan en – wat ze gevonden hebben!

10: And last but not least: We’ll gladly toast with you on the success of De Krijtman. What kind of drink do you choose? 😉

Hmmm. Probably a large glass of Sauvignon Blanc or a G&T. Or maybe a Margerita. Or some nice champagne. Oh, go on – the whole lot!

10: En last but not least: We proosten graag met je mee op het succes van De Krijtman. Met welk drankje gaan we dit doen? 😉

Hmmm. Waarschijnlijk een groot glas Sauvignon Blanc of een G&T. Of misschien een Margerita. Of een goeie champagne. Weet je wat, waarom ook niet alles!

Wij bedanken C.J.Tudor voor haar tijd en de meer dan leuke antwoorden!

*Tromgeroffel* En dan nu!…Hoe maak JIJ kans op De Krijtman?

1: Deel dit interview openbaar op je eigen tijdlijn (dit kan heel makkelijk via het Facebookicoontje als je even naar onderen scrollt) en laat in reactie in onze Facebookgroep onder deze post even weten dat je meedoet.

Nog geen lid? Join us via deze link: Samenlezenisleuker

2: Like de Facebookpagina van A.W. Bruna Uitgevers via deze link:

A.W. Bruna Uitgevers

Hatseflats en dat is alles!

Heel veel succes allemaal en op vrijdag 9 maart maken we de winnaar bekend whoohooo!

Karin las: De Krijtman-C.J. Tudor****1/2

Krijtman

Met dank aan A.W. Bruna Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: C.J. Tudor

Uitgever: A.W. Bruna

Oorspronkelijke titel: The Chalk Man

Vertaler: Edzard Knol

Aantal pagina’s: 326

Genre: Thriller / NUR 332

Verschijningsdatum:  30 januari 2018

 

Over de auteur:

C.J. Tudor werd geboren in Salisbury en groeide op in Nottingham, waar ze nog steeds woont met haar partner en dochtertje. Ze stopte op haar zestiende met school en had daarna diverse baantjes, waaronder winkelbediende, junior-verslaggever, radio-tekstschrijver, copywriter en voice-over. Ook had ze haar eigen hondenuitlaatservice.

De Krijtman is haar debuut. Het boek was reeds voor verschijnen een internationale sensatie: de vertaalrechten werden binnen een paar weken aan maar liefst 39 landen verkocht.

( www.awbruna.nl )

Cover:

Niet alleen de cover, maar de hele uitvoering van dit boek is gewoon heel gaaf. Het moment dat ik het zag trok het acuut mijn aandacht. Ik las de achterflap en was verkocht, dit wil ik lezen!

Achterflap:

Het probleem was, we werden het nooit eens over het precieze begin. Was het toen we voor het eerst de krijtmannetjes tekenden, of toen ze opeens uit zichzelf verschenen?  Was het dat afschuwelijke ongeluk? Of toen ze het eerste lichaam vonden?

Achteraf begon het allemaal op de dag dat op de kermis het verschrikkelijke ongeluk plaatsvond. Toen de twaalfjarige Eddie de Krijtman voor het eerst ontmoette. Het was de Krijtman die Eddie op het idee bracht van de tekeningen: een manier voor hun vriendengroep om geheime boodschappen in krijt voor elkaar achter te laten. En het was leuk, in het begin, totdat de tekeningen hen leidden naar een lichaam van een meisje.  Het grootste deel ervan, althans.

Dat was dertig jaar geleden en Eddie dacht dat het verleden achter hem lag. Dan ontvangt hij post. In de envelop bevinden zich twee dingen: een krijtje en een tekening van een stokmannetje. De geschiedenis herhaalt zich, en Eddie realiseert zich dat het spel nooit echt voorbij is geweest…

Mening:

Om maar met de deur in huis te vallen: dit is zó mijn ding! Dat komt in dit geval vooral ook door de fantastische en eigenaardige personages, en de soms best gecompliceerde vriendschap onderling. Man wat wordt dit goed neergezet en uitgediept, het hield me vanaf de eerste bladzijde compleet in de ban.

Over de eerste bladzijde gesproken, de proloog is gewoon geweldig. De schrijfstijl is beeldend, de woordkeuze prachtig en de factor gruwel doet hier zijn intrede. Vanuit Eddie ‘Munster’ wordt dit bijzondere en gelaagde verhaal verteld vanuit de ik-vorm. Dit gebeurt zowel in het heden als het verleden wat maakt dat je een ieder van dichtbij meemaakt en de vragen stapelen zich op. Is de spanning om te snijden? Dat niet, maar je wordt het verhaal ingezogen en het ontrafelen van de geheimen, van de geheime rollen, is een leesfeest an sich. Waar Tudor je het ene moment trakteert op een tik humor, weet ze je op andere momenten tot echt afgrijzen te krijgen en ik hou daar zo van. De directe stijl is beschrijvend, voorzien van detail en Tudor weet dit zo te doen dat je eigen beeldvorming de rest kan doen. Ik heb het gevoel in een Kingfilm te zitten en mennn, dat voelt goed zeg.

Richting einde neigt het her en der even naar warrig, maar zoals Tudor zelf al schrijft: er zijn nog plotgaten die gedicht moeten worden en dat wordt vervolgens uiteraard ook gedaan! Briljant. Het einde zelf had in mijn ogen niet beter gekund. Waar ik het ene moment een geheim zelf al wist te ontrafelen, weet Tudor me in de laatste zinnen zó te verrassen dat ik met open mond en de handen voor de ogen het boek dichtsla. OMG.

Diepe buiging en petje af, wat een grandioos debuut! Tudor heeft er, naast al velen op de wereld, een absolute fan bij.

Conclusie:

Schrijfstijl: 4.5

Plot: 5

Psychologie: 5

Spanning: 3

Originaliteit: 4.5

Leesplezier: 4.5

Vier en halve sterren voor De Krijtman.

Karin Meinen.

Wat lezen wij nu?

Karin leest:

Met dank aan A.W. Bruna Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Krijtman

Over De Krijtman:

Het probleem was, we werden het nooit eens over het precieze begin. Was het toen we voor het eerst de krijtmannetjes tekenden, of toen ze opeens uit zichzelf verschenen? Was het dat afschuwelijke ongeluk? Of toen ze het eerste lichaam vonden?

Achteraf begon het allemaal op de dag dat het verschrikkelijke ongeluk plaatsvond op de kermis. Toen de twaalfjarige Eddie de Krijtman voor het eerst ontmoette. Het was de Krijtman die Eddie op het idee bracht van de tekeningen: een manier voor hun vriendengroep om geheime boodschappen in krijt voor elkaar achter te laten. En het was leuk, in het begin, totdat de tekeningen hen leidden naar een lichaam van een meisje. Het grootste deel ervan, althans.

Dat was dertig jaar geleden en Eddie dacht dat het verleden achter hem lag. Dan ontvangt hij post. In de envelop bevinden zich twee dingen: een krijtje en een tekening van een stokmannetje. De geschiedenis herhaalt zich, en Eddie realiseert zich dat het spel nooit echt voorbij is geweest…

Myrtle ( 15 ) leest:

Animal Farm

Over Animal Farm:

De dieren op een boerderij komen in opstand tegen hun meester de mens en nemen zelf de macht in handen. De varkens, die lang tevoren in het geheim hebben leren lezen en schrijven, werpen zich op als de natuurlijke leiders van de revolutie. Zij staan immers op een hoger intellectueel peil dan de andere dieren. Ze breiden hun voorrechten steeds verder uit en vormen een nieuwe elite, even oppermachtig als de oude heersers. De catastrofale ineenstorting van deze gemeenschap kan ten slotte niet uitblijven.

Animal Farm, geschreven in 1943, is een klassiek geworden satire op een totalitaire staat en samenleving, die vandaag de dag nog niets aan zeggingskracht heeft verloren.

Jac leest:

Irene

Over Irene:

Vanaf de eerste gruwelijke moord is het commandant Camille Verhoeven meteen duidelijk: deze zaak is anders dan alle andere. Verschillende moorden volgen en Verhoeven kiest voor onorthodoxe opsporingsmethoden. De pers, de rechter en de hoofdcommissaris van de politie zijn het daar niet mee eens en keren zich tegen de typische werkwijze van de commandant. Verhoeven staat alleen en raakt verwikkeld in een ingewikkelde persoonlijke strijd met de moordenaar. Wie heeft er het minst te verliezen? Wie zal er winnen? En kan er iemand winnen?

Corina leest:

Met dank aan Uitgeverij Cargo/De Bezige Bij voor het recensie-exemplaar.

img_1333-2

Over De vrouw in het raam:

Anna Fox woont alleen, ze verlaat haar huis in New York bijna nooit. Ze drinkt de hele dag door, kijkt oude films en bespioneert haar buren. In het huis tegenover Anna woont sinds kort een gezin: vader, moeder en tienerzoon. Alles lijkt bij hen perfect, maar op een nacht ziet Anna uit haar raam iets wat ze beter niet had kunnen zien. De twijfel slaat meteen toe: heeft ze het wel goed gezien? Wat is waarheid? Wat is verzonnen? Dreigt er gevaar? Niets is wat het lijkt in deze verslavende en volkomen onvoorspelbare psychologische thriller die doet denken aan het beste van Alfred Hitchcock.

De vrouw in het raam verschijnt op 8 februari.

Jac las: Dansen met de duivel-Gard Sveen****1/2

Dansen met de duivel

Over de schrijver:

Gard Sveen (1969), werkt als adviseur bij het Noorse Ministerie van Defensie. Zijn indrukwekkende debuut De doden hebben geen verhaal werd bekroond met zowel de Gouden Revolver, voor de beste Noorse thriller, als de prestigieuze Glazen Sleutel voor de beste thriller van heel Scandinavië. De enige andere auteur die voor zijn debuut beide prijzen wist binnen te slepen was Jo Nesbo in 1998.

( Bron: achterzijde van het boek )

Over het boek:

Dansen met de duivel is het derde boek met in de hoofdrol rechercheur Tommy Bergmann. Het is een vervolg op De hitte van de hel.

Gard Sveen heeft gelukkig goed begrepen dat zonder een fatsoenlijk intro het moeilijk zou zijn aan dit boek te beginnen. In vier bladzijden wordt ingegaan op het voorafgaande.

Sveen heeft een behoorlijke aanloop nodig voor het verhaal op gang komt. Afwisselend worden de verhaallijnen van Tommy Bergmann en Susanne Bech synchroon naast elkaar gezet. Leeft Jon-Olav Farberg nog? En wie heeft Amanda ontvoerd en waarom?

Tommy  Bergmann heeft redenen om aan te nemen dat Farberg nog leeft. Op basis van een restaurantbonnetje, een krantenartikel en een uitspraak van Anders Rask, de seriemoordenaar, begint Tommy Bergmann een onderzoek, en komt uiteindelijk in Litouwen terecht waar de sleutel voor de oplossing lijkt te liggen. Bergmann doet z’n best om het spoor in Litouwen te ontrafelen, samen met de Russische hoer Tatjana, die in eerste instantie Bergmann als een ticket naar het Westen ziet.

Susanne Bech voert het onderzoek in Noorwegen uit. Maar ook in Zweden, waar zij een oude minnaar tegen het lijf loopt. De karakters van Tommy en Susanne worden goed uitgediept.

We weten al van Tommy dat hij losse handjes heeft, en dat Hege niet zonder reden van hem weggegaan is. Hij weet van zichzelf dat hij een superegoïst is. ‘De enige liefde die hij voelde, was die voor zichzelf’

De neurotische Susanne kent een moeilijke verhouding met haar moeder, en als zij behoefte heeft aan vijf minuten liefde dan is Svein Finneland, hoofdofficier van Justitie,met wie zij inmiddels samenwoont er niet. Het was verkeerd geweest om met Svein te gaan samenwonen denkt ze in een flits. De zaak komt op scherp te staan als een zekere Susanne Bechmann haar opbelt en zij , Susanne Bech, in het bezit komt van een cassette. Bechmann is geraffineerd en weet uit handen te blijven van de politie. Wie is die Bechmann en welke rol speelt zij in het geheel? De dreiging wordt nog sterker als op het dagverblijf bij haar dochtertje Mathea een verjaardagsfoto wordt weggehaald.

Het is een hard, cynisch boek, met personen die opgroeien zonder liefde en empathie.

‘Moeders wat moet je er mee’

‘Zelfs het woord ‘relatie’ vind ik problematisch’

De verbanden zijn duidelijk en hard. De conclusies ook. Gard Sveen bouwt het verhaal zorgvuldig op, en zorgt voor een daverende logische ontknoping.

Conclusie:

Gard Sveen heeft  in zijn karakteristieke no-nonsense stijl, een prachtig vervolg op De hitte van de hel geproduceerd.

Er staan een paar hele mooie zijlijnen in dit boek, functioneel maar ook uitermate boeiend. Zoals over het Tsjechische legioen en de Skoptsy sekte. De dialogen  zijn bovengemiddeld goed, scherp en intelligent. Dat geldt in principe voor het gehele boek. De donkere dreiging van iets slechts dat staat te gebeuren is latent aanwezig.

Een algemene opmerking. Wat mij opvalt bij schrijvers van dit kaliber is de (bijna) afwezigheid van stijlbloempjes en gemeenplaatsen zoals ‘ Het bloed kolkte en raasde op topsnelheid door haar aderen’. Of ‘ met een welhaast bovenmenselijke krachtsinspanning‘.

Sveen schrijft compact. Geen uitgebreide beschrijvingen van mensen, huizen en landschappen. Niet meer dan nodig. Hij slaat ook stapjes over in redenaties of gevolgtrekkingen. De lezer moet er zijn aandacht bijhouden.

Deze compacte schrijfwijze heeft tot gevolg dat de prijs/prestatieverhouding slecht is te noemen. Voor de prijs van € 19,99 ontvangt de lezer een boek van 237 bladzijden, gezet in een (te) grote broodletter met nogal wat lege pagina’s. En dat is te duur. En dat is weer jammer. Dit aspect heb ik niet mee laten wegen in de beoordeling van de publicatie. Het boek is beoordeeld op z’n inhoudelijke merites en vooral het leesplezier.

Een ding is duidelijk. Het woord ‘verlossing‘ heeft niet voor iedereen dezelfde betekenis.

4,5 sterren.

Jac Claasen.

Corina las: Het donkerste water-Sharon Bolton ****1/2

water

Met dank aan Uitgeverij A.W. Bruna voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Sharon Bolton

Uitgever: A.W. Bruna

Oorspronkelijke titel: A dark and twisted tide

Vertaler: AndaWitsenburg

Aantal pagina’s: 432

Genre: Literaire thriller

Verschijningsdatum: 9 januari 2017

Over de auteur:

Sharon Bolton (1960) woont in Londen, waar haar Lacey Flint-thrillers zicht grotendeels afspelen. Ze is winnaar van de Mary Higgins Clark Award en genomineerd voor de ITW Thriller Award, de CWA Gold Dagger en de Barry Award. Kleine zwarte leugens was een standalone thriller, Het donkerste water is een los te lezen thriller met Lacey Flint in de hoofdrol.

De cover:

Donker en herkenbaar voor als je daar geweest bent. I like

De achterflap:

Lacey Flint heeft een woonboot op de Theems betrokken, en begint deel uit te maken van de kleurrijke gemeenschap die in Londen op de rivier woont. Elke dag zwemt ze ook in de Theems. Op een vroege zomerochtend vindt ze tijdens het zwemmen een in doeken gewikkeld lichaam van een jonge vrouw.

Het lijkt toeval , Lacey werkt sinds kort bij de rivierpolitie en weet hoeveel lichamen er elk jaar uit de Theems gevist worden. Maar onderzoek lijkt aan te tonen dat dit lichaam bedoeld was voor haar om te vinden. Ook al is ze geen inspecteur meer, ze kan niet anders dan zich met deze zaak bemoeien…

(www.awbruna.nl)

Mening:

Dit is mijn eerste Lacey Flint thriller van Bolton, en als ik de proloog gelezen heb en de laatste zin tot me door laat dringen, denk ik….YES dit gaat leuk worden!

Vanuit verschillende personages word je meegenomen door het verhaal, en er wordt af en toe geswitched van periode, maar door de meer dan fijne schrijfstijl en een goede aanduiding van wie en wanneer is alles prima te volgen.

Lacey is een rechercheur die een stapje terug heeft gedaan en nu bij de rivierpolitie werkt, maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en als er een lijk gevonden wordt en er daarna nog meer bizarre dingen gebeuren dan komt toch haar echte aard weer boven?

Lacey en de side kicks worden allemaal meer dan goed neergezet. De gevoelens, de angsten, de vastberadenheid alles voelt echt aan. En maakt je nieuwsgierig van hier tot gunter… want wat en wie heeft waar mee te maken en hoe zit dat met Lacey? Wat is haar geheim? Ow ik hou hier zo van en Bolton verweeft alles soepel maar daadkrachtig aan elkaar.

Door het inzetten van actuele problematiek zoals illegale immigratie en ongewone dagelijkse gedragingen van oa Lacey, zorgt Bolton ervoor dat je het verhaal niet uit je hoofd kan zetten. Je gaat van elk personage houden en dat doet pijn als je dan DE ontknoping leest. Potver, word ik daar even om de tuin geleid. Medelijden slaat om in boosheid en boosheid slaat om in medelijden, en dat in één hoofdstuk. Bijzonder gedaan….

Zoals een serie betaamt is de verhaallijn van Lacey open gebleven aan het eind ,dus daar zit je dan….. honderdduizend vragen en nog geen vervolg… erg? Nee. Iets om reikhalzend naar uit te kijken? JA!!

Conclusie:

Schrijfstijl: 5

Leesplezier: 5

Originaliteit: 4.5

Spanning: 4.5

Psychologie: 5

Plot: 5

Vier en halve sterren voor Het donkerste water

Corina Nieuwenhuis