Corina las “Zusjes” van Chevy Stevens 4,5 sterren 

Over Zusjes: 

De zusjes Jess, Courtney en Dani Campbell wonen op een afgelegen boerderij in Canada. Het is een hard leven, vooral omdat ze uit de buurt moeten blijven van hun driftige vader. Op een nacht loopt een ruzie uit de hand en de zussen slaan op de vlucht. Als ze autopech krijgen vragen ze hulp aan twee mannen in een klein stadje, maar dat is het begin van een nieuwe nachtmerrie. Achttien jaar later wonen ze onder andere namen in Vancouver. Wanneer een van de zussen vermist wordt, wordt duidelijk dat het verleden hen heeft ingehaald, en dat ze niet nog een keer kunnen vluchten. 

De cover: 

Drie meisjes kijken uit over een bloemrijk landschap. Wij als lezer zien de meisjes op de rug. De cover is donker met een paar kleuraccenten. Ik vind hem mooi en het schept verwachtingen.

Mijn mening: 

Het boek begint in 1997 en wordt verteld vanuit Jess. Ze groeit samen met haar twee zussen op in een klein plaatsje en gaan gebukt onder hun gewelddadige vader. 

Het harde leven wat vol zit met geweld, armoede en hard werken wordt treffend beschreven in een pakkende schrijfstijl. Er zit vaart in het verhaal wat maakt dat je door wil lezen, terwijl je het boek op sommige momenten het liefste dicht wil klappen, omdat je je niet voor kan stellen wat er allemaal gebeurt. Ik heb wel eens gelezen dat de realiteit vaak gruwelijker is dan fictie, maar in dit geval hoop ik toch echt dat die uitspraak niet klopt. 

Als de meiden vluchten na een uit de hand gelopen ruzie begint de ellende pas echt. De gebeurtenissen zijn gruwelijk beschreven en dat bedoel ik op een positieve manier. De koude rillingen liepen geregeld over mijn lijf.

Gelukkig zijn de meiden heel sterk en komt alles voor zover mogelijk op zijn spreekwoordelijke pootjes terecht. In deel 2 van het boek wat zich afspeelt in 2015 slaat het noodlot opnieuw toe. In korte hoofdstukken word je via Skylar en Jamie meegenomen in een zoektocht naar de waarheid, terwijl tegelijkertijd wanhopig wordt geprobeerd de waarheid geheim te houden. Soms gaan de ontwikkelingen wat te snel, waardoor je het gevoel bekruipt dat het soms ongeloofwaardig is. Toch wil je blijven lezen, want Chevy haar schrijfstijl houdt je in de ban zoals een hypnotiseur je in hypnose kan houden!

Leesplezier: 4,5

Plot: 4

Spanning: 4

Schrijfstijl: 5

Originaliteit: 4,5 

Totaal 4,5 sterren

Corina Nieuwenhuis 


Advertenties

Corina las:De Laatste Deelnemer-Alexandra Oliva**** 

De laatste deelnemer

Met dank aan Ambo|Anthos Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Over De laatste deelnemer:

De laatste deelnemer van Alexandra Oliva is een razendspannend boek dat perfect is voor fans van Wie is de mol? en Expeditie Robinson. Twaalf kandidaten nemen deel aan een realityprogramma waarin ze moeten zien te overleven in de wildernis in het noordoosten van de VS. In het begin zijn de opdrachten vrij onschuldig, maar ze worden steeds heftiger. Dan volgt de ultieme test: in je eentje een tijdlang overleven in de wildernis.
Een deelneemster wordt steeds fanatieker, maar ze weet niet wie ze kan vertrouwen. Bij de laatste uitdaging raken haar reserves op en kan ze steeds minder goed realiteit van waan onderscheiden. Dan ontmoet ze een tiener die haar een wel heel onwaarschijnlijk verhaal vertelt. Of vertelt hij de waarheid? Zal ze hem vertrouwen?

De laatste deelnemer leest als een achtbaanrit: je móét verder lezen om te weten hoe het afloopt. Het is een psychologische roman. Net zo verslavend als een spannende tv-serie! Ook voor fans van The Hunger Games.

Het verhaal:

Je wordt in twee verschillende verhalen meegenomen in het spel “In the dark”.

In de ene verhaallijn volg je alle deelnemers: cheerleader boy, airforce, carpenter chick, biology, enigeer, exorcist, waitress, rancher, banket, black docter, tracker enz. Door middel van opdrachten en uitdagingen in zowel teamverband als solo moeten ze zien te overleven in de wildernis. Hun enige uitweg is een zin in het Latijns. Een andere manier van opgeven is niet mogelijk. De uitdagingen beginnen redelijk simpel, al gaat er al snel wat fout.

Tussendoor lees je de Twitterberichten van kijkers die van heel positief tot heel negatief gaan.  In de andere verhaallijn volg je een vrouw die compleet in de war is en de realiteit van haar situatie niet meer kan onderscheiden van haar waanideeën. Wie is te vertrouwen? Wat is echt? En wat is nu juist niet echt?

Mijn mening: 

In een redelijk vlot tempo lees je de verschillende verhaallijnen. De personages en het spel worden goed weergegeven maar gaan niet heel diep. Toch voel je met elke deelnemer mee, one way or the other.

In de verhaallijn van de vrouw alleen, die uiteindelijk Brennan (een tiener) ontmoet ben je lang aan het twijfelen wie het nou is. Is ze die of is ze die? Zo halverwege het verhaal kan je langzaam de puzzelstukjes in elkaar leggen, al blijft het een vraag want al heb ik een idee het wordt niet specifiek opgetekend. Jammer? Nee, ik vind het mooi!

Op een fijne manier komen alle lijntjes bij elkaar. Tot het eind blijf je je afvragen “Hoe, wat, waar, hoezo?” en dat houdt je aan het boek gekluisterd! Je wil lezen want je wil het weten! Wie is zij? Wat is er gebeurd?

Soms had ik moeite met de ‘waanideeën’, ik ben persoonlijk niet zo daarvan, maar toch stoorde het niet te erg. Je wil gewoon WETEN of ze het redt. En wat gebeurt er met de rest?

Het plot is gaaf! Onverwacht dat die keuze gemaakt wordt maar te gaaf! Wie weet zit er wel een vervolg in?? In mijn optiek? Zeker mogelijk.

Spanning: 4

Leesplezier: 4

Originaliteit: 4

Plot: 4

Schrijfstijl: 3,5 

Vier sterren voor De laatste deelnemer.

Corina Nieuwenhuis.

Karin las: Gevarenzone-Jennefer Mellink****

Gevarenzone

Met dank aan Clavis Uitgeverij voor het recensie-exemplaar.

Over de auteur:

Jennefer Mellink (Amersfoort, 1985) is opgegroeid in Leusden. In juni 2014 debuteerde ze met Gebroken, een zenuwslopend spannende Young Adult thriller die lovend werd ontvangen. Haar tweede Young Adult thriller Kwaad Bloed verscheen in juni 2015. Ook over dit boek zijn de recensies en reacties zeer positief. Haar derde boek, Gevarenzone, verscheen in juli 2016. Momenteel werkt ze aan haar vierde Young Adult thriller en diverse andere schrijfprojecten.

(Bron: http://www.jennefermellink.nl)

Cover:

Een duister sfeertje, het huis op de achtergrond oogt spookachtig. Ook de mooie jonge vrouw lijkt zo haar bedenkingen te hebben. Zwart, wit en blauwtinten en ik vind het een prachtige cover voor een Young Adult thriller.

Achterflap:

Pip wil uit huis. Ze heeft voortdurend ruzie met haar moeder, die haar elke dag weer de huid vol scheldt omdat ze gestopt is met haar opleiding. Op een mooie dag in september lijkt alles op zijn pootjes terecht te komen: Pip vindt een leuke baan én een eigen huisje. Maar dat huis is niet zo geweldig als het lijkt.

Nadat Pip en haar vrienden een ouijabord hebben gebruikt, gebeuren er allemaal vreemde dingen: spullen verdwijnen of gaan kapot en er gaat zelfs iemand dood, zoals het ouijabord al had voorspeld. Pips nieuwe leven verandert in een regelrechte hel. Wie heeft het op haar voorzien? Is het iemand van haar vrienden die haar in de maling neemt? Zijn het kwade geesten? Of zijn het spoken uit haar verleden?

Een spannende en beklemmende thriller over een droom die in een nachtmerrie verandert. Voor lezers vanaf 16 jaar.

Mening:

Ik was al bekend met Jennefer Mellink, Kwaad Bloed heb ik met veel plezier gelezen dus de nieuwsgierigheid met betrekking tot Gevarenzone was direct gewekt. En ik blijf bij mijn mening van toen: Hoe krijg je de jeugd aan het lezen? Nou zo!

De schuingedrukte proloog beschrijft hoe een meisje zich in een gevaarlijke situatie begeeft. Hoe en wat zal later allemaal duidelijk worden. Het is daarna heel eventjes wennen in de ik-vorm maar al snel pakt Pip je stevig bij de hand en haar leven thuis is bepaald geen rozengeur en maneschijn. Alcoholisme, verwaarlozing en huiselijk geweld zijn zware thema’s maar deze zaken worden op zo’n manier aangekaart dat het wel indruk maakt, maar je leesplezier gewoon volledig intact blijft door de overige belevenissen van Pip. Briljant gedaan.

Pip heeft een fijne vriendenkring, vindt een nieuwe baan en daardoor ligt nu ook een droomhuis binnen bereik. Toch gebeuren er rare dingen. Een vieze enge kerel lijkt Pip te volgen en in de tweede helft van het boek begint het gedonder pas echt. Wat is de rol van het ouijabord? Wat is de precieze betekenis van de schuingedrukte stukken die je tussendoor leest in het verhaal? De spanning loopt steeds verder op en de angst vliegt je soms vanaf de bladzijden tegemoet. En ja hoor, er komt ook nog iemand om..

Het is in een beeldende schrijfstijl geschreven, met een mooi oog voor detail, en het leest daardoor zeer prettig en makkelijk weg. Het is luchtig en jeugdig en doorspekt met spannende elementen en pakkende personages. En wat echt heel mooi is: het is eenvoudig genoeg voor de jongeren en volwassen genoeg voor alles wat daarboven ligt.

En dan het einde! Het lijkt misschien even met de botte bijl maar het is helemaal af en al peinzend besef je dat alles op de plek is gevallen. Heerlijk hoe een boek nog even na weet te sudderen, een aanrader voor jong en oud!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4.5

Plot: 4.5

Leesplezier: 5

Originaliteit: 4

Psychologie: 4.5

Spanning: 3.5

Vier hele dikke sterren voor Gevarenzone.

Karin Meinen.

Karin las: Weg zonder genade-John Hart*****

John Hart

Met dank aan Uitgeverij Luitingh-Sijthoff voor het recensie-exemplaar.

ISBN: 9789024572977

Pagina’s: 432

Gepubliceerd: 01-06-2016

Genre: Thriller

Over de auteur:

John Hart (1965) is de enige auteur die in opeenvolgende jaren een Edgar Award won. Eerdere titels als Het ijzeren huis en Onschuld waren wereldwijde bestsellers en er werden al meer dan 2 miljoen van zijn boeken verkocht.

Juni 2016 verscheen zijn nieuwe thriller Weg zonder genade.

( Bron: http://www.lsamsterdam.nl )

Cover:

Sober en goed gekozen kleurgebruik en een aandachttrekkende kerkdeur afgebeeld in een anoniem hoofd. Ik vind dit geweldig.

Achterflap:

Rechercheur Elizabeth Black wordt geconfronteerd met haar verleden in de nasleep van een bruut schietincident. Een jongen met een pistool staat te wachten op de man die zijn moeder vermoordde. Na dertien jaar in de gevangenis komt een goede politieman vrij. Maar voor hoelang? En op het altaar van een verlaten kerk, ver weg op een heuvel, is het onvoorstelbare net gebeurd. Dit is een stad aan de rand van de afgrond.

Dit is een Weg zonder genade.

Mening:

Dit was mijn eerste kennismaking met John Hart en om maar meteen met de deur in huis te vallen: Wat een weergaloze thriller! Dit is dus precies waarom ik zo graag thrillers lees, man wat een genot vanaf het begin tot het eind.

De proloog is zinderend, spannend, en vanaf nu word je een wereld van moorden, marteling, verkrachting, onderzoek en meer dan geweldige personages ingesleurd. De schrijfstijl is gewoon geweldig en de afzonderlijke verhaallijnen vallen op unieke wijze steeds een stukje verder in elkaar.

Nagelbijtend volg je met name Elisabeth, een eigengereide rechercheur met een flinke rugzak en ze stal mijn hart. Ook de overige personages doen uitstekend hun werk en laten je walgen of juist meeleven. Op het puntje van de stoel ben je continue aan het gruwelen, aan het twijfelen wie nu wel of niet deugt en vraag je je af hoe dit zal eindigen en of het nog enigszins goed zal kunnen aflopen.  Al had ik de dader goed, richting einde werd ik weer getrakteerd op een verrassend en goed uitgewerkt slot. Als een ijsje, waar je onder in het puntje van je beker de toverbal aantreft.

Wat een pageturner van jewelste is Weg zonder genade!

Conclusie:

Schrijfstijl: 5

Plot: 5

Originaliteit: 4

Leesplezier: 5

Psychologie: 5

Spanning: 4.5

Vijf sterren voor Weg zonder genade.

Karin Meinen.

Corina las: Benissa-Philip Le Bon***1/2

benissa

Philip Le Bon haalt weer uit met een keihard en steengoed vervolg op Sara.
Hoeveel leed kan een vrouw verwerken vooraleer ze de pedalen verliest? En hoeveel wilskracht heeft ze dan nog om terug te slaan? Is niet iedereen in staat om te moorden? Benissa, de zwarte huurmoordenares, lijdt aan het posttraumatisch stresssyndroom. Toen het hoofd van de Psychiatrie haar als jong meisje ontoerekeningsvatbaar verklaarde, werd ze opgesloten in een instelling. Jaren later duikt de geesteszieke Benissa op in Londen met maar één ding voor ogen: wraak nemen op de mensheid voor al het leed dat haar werd aangedaan. Maar dan duikt iemand uit haar pijnlijke verleden weer op en kantelt alles. Als wederdienst besluit Benissa te helpen met de zoektocht naar de gegijzelde Sara. Is de roodharige vrouw nog in leven?

De cover:

Niet lelijk, ook niet super mooi, maar dat komt misschien omdat ik “gezichtenmoe” ben. Ik zou hem niet oppakken puur op de cover maar doordat ik deel 1 las en daar niet mega enthousiast over was pak ik hem wel op. Ik wil namelijk toch weten hoe die laatste wending afloopt en of de auteur een andere weg in slaat in dit tweede deel.

Mijn mening: 

In drie delen word je meegenomen door het leven van Benissa, Sara en onder andere dokter Frank Brenner. Met een kleine terugblik naar Sara kom je in deel 1 aan in Freetown Sierra Leone. Je wordt meegenomen in het vreselijke leven van Benissa die als kind soldaat probeert te overleven onder het juk van de rebellen leider Hannibal. Na haar ontsnapping is Frank Brenner de enige dokter die ze vertrouwt in de psychiatrische inrichting waar ze terecht is gekomen.  Maar dan gaat het fout en moet Benissa opnieuw vluchten. Wat is er gebeurd en wie spreekt de waarheid?

Langzaam vallen stukken van Sara samen met dit deel en los lezen is zeker geen optie wat mij betreft want dan mis je veel cruciale gegevens. En dat is jammer want na Sara kan ik me voorstellen dat je het vervolg niet oppakt en dat is echt zonde! Want dit is zoveel beter en gewoon echt heel goed.

De schrijfstijl is wel even wennen doordat het echt Vlaams is en ik als Nederlander soms even moet denken wat er staat. Maar alles wordt mooi en gedetailleerd verteld zonder dat het onnodig grof of iets dergelijks wordt en toch lopen de rillingen over je rug bij bepaalde passages over de jeugd van Benissa en krijg je bijna begrip voor de keuzes die ze daarna in vrijheid maakte.

Le Bon vlecht alle verhaallijnen subtiel in elkaar en alle personages worden goed neergezet. De één krijgt wat meer diepgang dan de ander, maar dat is niet storend.

De verhaallijn van Sara wordt geloofwaardig neergezet en past perfect in het verhaal. Denk je in het begin dat ze een slap en rijk vrouwtje is, naarmate haar verhaal vordert zie je dat ze sterker is dan ze zelf had gedacht en ze doet een paar verrassende dingen. Welke mij een glimlach bezorgden: ‘You go girl’.

Er blijven nog genoeg mysteries over als je na het plot leest:

# WORDT VERVOLGD #

Owja hij doet het weer, maar nu ben ik voorbereid en snap ik de link. Alles in één boek kan ook niet want dan krijg je een boek dat niet te tillen is. Bepaalde verhaallijnen zijn nu af, maar genoeg vragen over die nieuwsgierig maken. Op naar deel 3 van De mooie moorden.

Leesplezier: 4

Schrijfstijl: 3.5

Originaliteit: 4

Plot: 3

Spanning: 3.5

Drie en halve sterren voor Benissa.

Corina Nieuwenhuis.

 

 

Karin las: Gebroken Geheugen****

Gebroken Geheugen

Vorig jaar kreeg ik van J.Sharpe een gesigneerd recensie-exemplaar toegestuurd, hoe gaaf is en was dat! Met het oog op ons komende interview en de nabije release van Eden, hierbij nogmaals mijn recensie van toen:

Over de auteurs:

De nieuwe roman van J.Sharpe en Jos Weijmer is een futuristische thriller genaamd Gebroken Geheugen. J.Sharpe is het pseudoniem van Joris van Leeuwen(1986). Hij is een Nederlandse schrijver van fantasy, thriller en mystery romans en komt uit Rotterdam.

Jos Weijmer ( 23 augustus 1967 –  12 april 2015) was een Nederlands illustrator, schrijver, scriptadviseur en uitgever. Hij specialiseerde zich in illustraties en verhalen binnen het fantasygenre. Heftig om te weten dat Jos tijdens het redigeerproces van dit boek is overleden, zoals Joris ook beschrijft in het nawoord. Een mooi en persoonlijk nawoord die het verdient gelezen te worden. Maar laat ik bij het begin beginnen.

De cover:

De cover vind ik stoer. De kleuren spreken me aan en het gebroken hoofd doet bizar aan. Wat een sfeertje.

Achterflap:

“Aanvankelijk negeer ik de uitleg, want de mensen die het ons vertellen zijn gestoord, net als de wereld om ons heen. Maar ik kan geen andere verklaring vinden. Zijn we dan echt dood? Ik bedoel, er is hier verdomme niets! We zitten gevangen in een bizar donker stadje. En dan heb ik het nog niet eens over de dingen die ik heb gezien…”

Nadat Tim Hall is vrijgelaten uit de gevangenis, besluit hij na jaren zijn vader weer op te zoeken, maar het bezoek loopt niet goed af. Wanneer Tim een vlucht terug naar huis pakt, zit hij nog meer dan anders vol met woede en verdriet. Toch valt hij in een rusteloze slaap. Als hij wakker wordt merkt hij dat het vliegtuig aan de grond staat. Alle lichten zijn uit, buiten is het donker en het toestel is, op een negenjarig meisje na, compleet verlaten. Het meest bizarre is echter dat hij gevangen lijkt te zitten in een ander lichaam, dat van een blanke.

Als hij samen met het meisje uiteindelijk in een vrijwel verlaten en donker stadje terecht komt wordt hen verteld dat dit het Hiernamaals is en dat ze dood zijn. Is dat zo? Is alles wat gebeurt, een straf voor de zonden uit zijn verleden? Is dit een surrealistisch vagevuur… of een duivels plan?

“Het is ontstellend duidelijk geworden dat onze technologie onze menselijkheid heeft overschreden.”

–Albert Einstein–

Mijn mening:

Bizar, pakkend en origineel staat er op de cover. En dat is het! Het proloog eindigt op een wijze die je de pagina zo snel je kan om laat slaan. Tim en een meisje genaamd Ella worden samen wakker in een donker vliegtuig. Tim heeft herinneringen, Ella weet haar naam en hoe oud ze is en verder is ze haar geheugen kwijt. Samen komen ze het vliegtuig uit en treden ze de wereld in. Een wereld in. Een wereld vol personages die alleen maar vragen bij de lezer op weten te roepen: ‘Wat is dit?’ ‘Wie zijn dit?’ ‘Hoe zit dit?’

De schrijfstijl is bijzonder fijn en de hoofdstukken zijn kort. Stukje bij beetje vallen op subtiele wijze de puzzelstukjes op de plek. Althans, dat denk je. Het verhaal is pakkend, het leest als een trein en is heerlijk onvoorspelbaar. Ik hou daar zo van. En wanneer je denkt het te gaan snappen is daar dan ineens deel twee in het boek. Bam!

Het is gewoon zonde om dingen over de verhaallijnen los te laten. Het is bizar, het is een fantastisch en goed verhaal en voor degenen die houden van fictie/sf  is dit echt een mustread. Futuristisch? Zeker, maar zoals Joris in het nawoord de doelstelling weergeeft: Een verhaal dat zo dicht mogelijk op de grens gaat zitten tussen geloofwaardigheid en ongeloofwaardigheid en daar nét niet afvalt. Nou dat is bij deze geweldig gelukt. Dit boek suddert nog wel even na in mijn gedachten.

Nog een kleine tip: lees het ook werkelijk tot de laatste bladzijde. Verrassing!

Conclusie: Vier stralende sterren.

Karin Meinen.

Karin las: Het meisje op de foto-Carina Bergfeldt****1/2

Het meisje op de foto

Met dank aan A.W. Bruna Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Verschijningsdatum: 12-7-2016

ISBN: 978-94-005-0319-9

Aantal pagina’s: 256

Uitgever: A.W. Bruna

Vertaler(s): Corry van Bree

Genre: Literaire Thriller

Over de auteur:

Carina Bergfeldt (1980) is Amerika-correspondent voor de Zweedse tv-zender SVT. Hiervoor werkte ze tien jaar lang als journalist bij Aftonbladet, het grootste dagblad van Zweden. Voor haar reportage over het bloedbad op het Noorse eiland Utøya werd ze bekroond met de belangrijkste journalistieke prijs van Zweden, waarmee ze een van de jongste winnaars ooit werd. Bergfeldts thrillerdebuut De moord op mijn vader verscheen in 12 landen. In verband met haar werk woont ze afwisselend in Washington DC en Stockholm.

( Bron: www.awbruna.nl )

Cover:

Je kijkt recht een lens in. Mooi kleurgebruik en tekst die triggert. Ik hou hiervan en zou hem direct oppakken.

Achterflap:

Wanneer Viktor Hyldgaard na een avond stappen in het Zweedse Skövde niet thuiskomt, vreest zijn vrouw het ergste. De jonge rechercheur Anna Eiler, die op de zaak wordt gezet, gelooft aanvankelijk niet dat er sprake is van een misdaad, totdat in een klein meertje een afschuwelijke vondst wordt gedaan. Tussen de waterlelies drijft een lichaam. In de keel van het slachtoffer is een foto van een vrouw gestoken. Het meer, dat onder de lokale bevolking bekendstaat als ‘Valdemars graf’, herbergt echter een nog veel verschrikkelijker geheim.

Mening:

Het meisje op de foto is mijn eerste kennismaking met Bergfeldt  en ik ben echt razend enthousiast!

De proloog is indrukwekkend, pakkend en de schrijfstijl schept direct een hoge verwachting. Die verwachting wordt volledig waargemaakt in dit indringende verhaal waarin moord, verkrachting en mishandeling thema’s zijn die je bij de strot weten te grijpen. De opbouw is werkelijk subliem. Het waaiert eerst nog alle kanten op en je vraagt je af waar dit naartoe gaat en wanneer dit in elkaar gaat vallen. Stukje bij beetje kom je steeds verder naar dat punt. Via korte en krachtige hoofdstukken worden de personages geïntroduceerd en rol je langzaam maar zeker hun belevingswereld in en de personages staan als een huis.

Anna is rechercheur en Julia journalist en samen vervullen ze de hoofdrol maar ook de overige karakters maken indruk en leveren een meer dan belangrijke bijdrage aan het verhaal. Ze hebben al een verleden samen in het eerste boek De moord op mijn vader maar Het meisje op de foto is echt meer dan prima op zichzelf te lezen.

Tussendoor komt in de ik-vorm de dader aan het woord, wat telkens weer een indringende slinger aan het geheel weet te geven. Dit verhaal weet je, soms tergend langzaam, continue bij de les te houden en op de juiste momenten wordt er een stukje spanning aangevoerd, komt het onderzoek weer verder op gang. De nadruk ligt duidelijk op de personages en hun relationele ontwikkelingen, hoe ze in elkaar weten te haken, en een hele tijd dacht ik wel te weten hoe het zat. Toch werd ik op het verkeerde been gezet, werd ik meerdere malen verrast door subtiele wendingen en sloeg ik uiteindelijk meer dan voldaan dit boek dicht. Is een psychologische thriller je ding? Dan is dit echt een aanrader!

Conclusie:

Het meisje op de foto is een dijk van een psychologische thriller. Verwacht in deze geen nagelbijtende spanning, en wat dan wel te verwachten?

Personages die uitstekend uitgewerkt zijn en die bijblijven, een tergend en subliem uitgewerkt plot met precies de verfrissende wendingen op het juiste moment en met een stukje gruwel her en der als kers op de taart.

Hoe enigszins traag ontzettend mooi kan zijn! Spreekt dit je aan dan is dit je boek.

Spanning: 3

Schrijfstijl: 4.5

Leesplezier: 4.5

Psychologie: 5

Plot: 5

Originaliteit: 4

Vier en halve sterren voor Het meisje op de foto.

Karin Meinen.