Karin las: Natan Z. – Arjan Alberts*****

NatanZ.ArjanAlberts

Met dank aan Xander Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Arjan Alberts

Uitgever: Xander Uitgevers

Aantal pagina’s: 288

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 13 maart 2019

Over de auteur:

Arjan Alberts (1975) is schrijver en jurist. Hij werkte zeventien jaar voor het Ministerie van Justitie en Veiligheid. De laatste jaren was hij als coördinerend inspecteur verantwoordelijk voor incidentonderzoek in gevangenissen en tbs-klinieken. Sinds 2017 heeft hij zijn eigen juridisch adviesbureau. Natan Z. is zijn debuut.

(www.xanderuitgevers.nl)

Achterflap:

Een levensgevaarlijk spel tussen een seriemoordenaar en zijn sociotherapeute…

Acht moeders van jonge kinderen zijn om het leven gebracht. Ieder van hen leed aan een ongeneeslijke ziekte. De dader, Natan Z., zit veilig in een kliniek, maar dreigt door een fout van Justitie vroegtijdig vrij te komen. Tijdens het proces doet zijn advocaat Reinier een gruwelijke ontdekking.

Tegelijkertijd neemt de jonge therapeute Suus levensgevaarlijke risico’s op de afdeling waar Natan vastzit en werkt Hannah, echtgenote van Reinier en een bekende schrijfster, in de Franse Alpen aan haar nieuwe roman… over Natan. In het afgelegen landhuis ontdekt ze iets dat ieders voorstellingsvermogen te boven gaat.

Arjan Alberts brengt met deze bloedstollende thriller de lezer in het hart van een tbs-kliniek, in een zenuwslopende rechtszaak en in een draaikolk rondom een seriemoordenaar wiens verwrongen karakter ondoorgrondelijk lijkt…

Mening:

Soms zie je een boek en alles, maar dan ook alles spreekt aan. Zo ook met Natan Z. De cover, de achterflap, over de auteur en dan een debuut. En mensen mensen dit is nu waarom ik zo graag thrillers lees!

De proloog is direct al onheilspellend waarna je een sprong maakt naar vijftien jaar later. We hebben te maken met een advocaat, een schrijfster, met uiteraard Suus; ze werkt met Tbs’ers en dan Natan zelf. Natan is eng, doodeng. De spanningsboog staat als een malle gespannen en dan de macht die deze dader heeft. Onderhoudt. Uitoefent. De strijd wordt op geweldige wijze aangegaan en wat een lefgozer is Suus. Alleen al dit gegeven doet je in passages belanden waar je gewoon doodsbang van wordt. Mix dit met een stukje legal via Reinier op een andere zijlijn, met Hannah in het buitenland waar ook de meest brute dingen gebeuren en voilà. Daar zit je dan met kloppend hart te hopen, te gruwen en te genieten.

Dat genieten wordt zeker ook veroorzaakt door een pracht van een schrijfstijl; dit is kwaliteit en doorspekt met een dijk aan dialogen. Dit is filmisch en wanneer je zó opgaat in een verhaal, wanneer spanning en angst zó binnen weten te komen, hoe gaaf wil je het hebben? Is dat alles? Welnee, want dan kom ik op het punt van de plot. Van het begin tot het eind zit dit verhaal op een prachtwijze complex en intelligent in elkaar. Wat een lijnen, wat een personages, wat een opbouw en wat een gruwelijk goed en verrassend einde. Een einde dat me verbijsterd achter wist te laten. Nee, je mag niet vloeken, maar ik heb het stiekem wel gedaan.

Conclusie:

De volle bak voor Natan Z.

Vijf sterren!

Karin Meinen.

*Winactie* Win een gesigneerd exemplaar van De Terugkeer van Layhar van Kirsten Groot!

collage Layhar

Wij werden benaderd door auteur Kirsten Groot of wij haar debuut onder de aandacht wilden brengen door een winactie te organiseren, en natuurlijk willen wij dat! Kirsten schreef een Young Adult Fantasy verhaal. Deel één is net verschenen bij Uitgeverij Zilverbron, en wie van Young Adult én Fantasy houdt die zal zeker aangesproken worden door de achterflap.

Oké daar gaan we dan, want om te kunnen winnen moet je natuurlijk wel een paar kleine stappen ondernemen. Niets engs of moeilijks, maar voor de zekerheid doe je beter even de *oplet-modus* aan. Komt ie, komt ie dan hè 😎

1: Geef de Facebookpagina van deze nieuwe serie een dikke duim via deze link:

Shirareta Sekai

en ach jullie zien hem vast al aankomen, maar doe onze openbare pagina ook even in één moeite door, als je dat nog niet gedaan hebt (wat we heel gek zouden vinden, maar dat terzijde🤪) via deze link:

Samenlezensisleuker De Pagina

2: Reageer met je mooiste c.q. leukste elfjes-gifje (niet zo handig met gifjes? Foto mag ook) onder dit bericht in onze über gezellige besloten Facebookgroep. Geen lid? Klik dan even deze link en kom er bij!

Samenlezenisleuker De Groep

3: Delen van dit bericht via onze openbare pagina (zie linkje bij stap één) geeft je een extra kans op dit gave fantasy debuut. Verder hoef je alleen maar te wachten tot maandag 25 maart want dan maken we de winnaar bekend 📚🍷🍷📚

Wij bedanken natuurlijk Kirsten Groot voor deze pracht van een actie!

Over De Terugkeer van Layhar:

Wanneer de koning van Ōkoku tegenover een onbekende vijand komt te staan, start hij een klopjacht op alle elfen in zijn koninkrijk.

De jonge elf Ai heeft zich na een slachtpartij in haar dorp jarenlang in het woud verscholen. Wanneer ze daar ontdekt wordt, wordt ze gedwongen Ōkoku te ontvluchten, achtervolgd door jagers en de wonden van haar verleden. Wie kan ze vertrouwen? Waar is ze veilig?

Ze is wanhopig op zoek naar een manier om het verleden eindelijk te laten rusten, maar tot overmaat van ramp dreigt de wereld, eeuwen nadat de grote Rassenoorlog in één mysterieuze nacht geëindigd is, opnieuw aan chaos ten onder te gaan. Hoe kan ze zichzelf en de wereld redden?

Jac las: Bloedspoor – Louise Boije af Gennäss ***1/2

Bloedspoor 2

“Hier klopt iets niet. Hier klopt iets niet. Hier klopt iets niet’.
Er gebeuren vele vreemde zaken rond Sara, het plattelandsmeisje uit Örebro, dat als bij een sprookje uit duizend-en–een-nacht terecht komt in een baan en leven vol luxe en glamour  in Stockholm, zaken die niet verklaard kunnen worden. Regelmatig gaan alle bellen rinkelen en springen bij Sara de seinen knerpend en gillend op rood. De lezer wordt in een alertfase geworpen. Met deze drie simpele zinnetjes weet de auteur bij de lezer binnen te dringen. Er ontstaat een gevoel van spanning.

Na de dood van haar vader ontdekt Sara honderden mappen met documenten en krantenartikelen. Allen doofpotzaken waarbij bepaalde belangengroeperingen uit de top van politieke en zakelijke establishment er voor zorgen dat onderzoeken stopgezet worden. Het draait om seks, geld en macht. Het zal eens niet zo zijn..Wie wat doorklikt op Google, komt terecht in deze niet zo frisse wereld, waarbij de naam van de later vermoorde premier van Zweden, Olof Palme, veelvuldig in beeld komt. Terecht of onterecht.

In feite is het centrale thema vriendschap en vertrouwen. Wie kan ik vertrouwen in het dagelijks leven, en kan ik als burger de overheid vertrouwen? Waarom wordt er zoveel geheim gehouden in Zweden, en in de doofpot gestopt? Of is er iets aan de hand met de rechtschapenheid van de Zweedse maatschappij, is die  niets meer dan een hardnekkige illusie? Louise Boije af Gennäss is niet mals met haar kritiek op de Zweedse samenleving en het ter sprake brengen van vele maatschappelijke issues.

De plot zit uitstekend in elkaar. Jammer van die soapachtige, oppervlakkige schrijfstijl, met lege poppen met lege karakters, virtuele dooddoeners, waar de Chablis altijd koud staat in de koelkast bla bla bla.. De potentie van het boek is daardoor de nek omgedraaid.

Daar komt bij dat de ik-vorm bij een thriller de auteur in de meeste gevallen direct op een achterstand zet. De beperkingen zijn groot, en je moet van goede huize komen om daar boven uit te komen. Louise Boije af Gennäss is geen Jean-Christophe Grangé.
De cliffhanger is ijzersterk. Of ik het vervolg ga lezen is twijfelachtig.

3,5 sterren.

Jac Claasen.

Samen wachten op, om te recenseren….

collage maart laatste deel

Whooop daar gaan we weer. Er mogen weer twee prachtboeken gelezen gaan worden. Eentje was een cadeautje van de uitgever. Heerlijk, zo een niet verwacht en toch gekregen boek! De andere gaat in combinatie met een blogtour c.q. gaaf event op Facebook. Stay tuned, want daar komt natuurlijk een te leuk verslagje van (geduld geduld).

**In februari verscheen bij Uitgeverij Cargo Een onbekend leven van Susie Steiner. Onze Karin had genoten van Na 72 uur, dus wat is er dan gaver om weer een boek van dezelfde auteur op te mogen pakken? Bijna niks toch?

**Op 5 april verschijnt bij Ambo|Anthos Uitgevers De Secretaresse van Renée Knight.Haar debuut Disclaimer werd een Sunday Times Bestseller#1, dus dat belooft veel goeds. Ook deze mag in Drenthe gelezen worden en wie weet gaat hij daarna mooi richting Noord-Holland, want samen lezen blijft leuker…

Over Een onbekend leven:

Een jongeman bloedt op straat dood, slechts enkele meters verwijderd van een politiebureau. Een toevallige passant probeert hem nog te helpen, maar net voor de man sterft noemt hij de naam van een vrouw: “Saskia’. Brigadier Manon Bradshaw werkt sinds de geboorte van haar jongste kind eigenlijk alleen nog maar aan cold cases, maar een moord zo vlak naast haar werkplek wekt haar interesse. De man blijkt een bekende, steenrijke bankier te zijn, en hij heeft directere banden met Manon dan ze door heeft. De eerste aanwijzingen in de zaak leiden zelfs allemaal naar haar gezin toe, en tot haar verbazing zal ze zich moeten verdedigen tegen de verdenkingen van haar collega’s. Manon gaat op onderzoek uit, maar kan dat wel als de verdachten zo dicht bij haar staan?

Over De Secretaresse:

In de psychologische thriller De secretaresse stelt Renee Knight de vraag: wie heeft de meeste macht op kantoor? Degene die het hardst praat, er het beste uitziet, het rijkst is, degene die het meeste respect afdwingt? Of is het iemand als Christine Butcher: een bescheiden vrouw die in stilte getuige is van alles wat besproken wordt, elk geheim en elk gerucht? Iemand die onopvallend informatie inwint bij degenen voor wie ze werkt, degenen die enkel zichzelf zien? Er is slechts een dunne lijn tussen loyaliteit en verraad, en als iemand als Christine Butcher tot het uiterste gedreven wordt, kan zij zomaar de gevaarlijkste vrouw op kantoor blijken…

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Corina las: Blonde Dolly – Tomas Ross ****1/2

Blonde Dolly Aalsmeer

Met dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Tomas Ross

Uitgever: Cargo

Aantal pagina’s: 400

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 7 februari 2019

Over de auteur:

Tomas Ross (1944, pseudoniem van Willem Hogendoorn) is auteur en scenarist. Na zijn studie aan de School voor Journalistiek in Utrecht, werkte hij korte tijd als journalist voor Het Vaderland, waarna hij in 1974 zijn doctoraal niet-westerse sociologie behaalde aan de Universiteit van Amsterdam. In 1979 schreef hij zijn eerste boek, Loch Ness – Mythe of werkelijkheid. Niet lang daarna volgende onder het pseudoniem Tomas Ross zijn eerste thriller De honden van het verraad (1980).

( Bron: www.uitgeverijcargo.nl )

De achterflap:

Zestig jaar na haar dood is de naam Blonde Dolly nog springlevend. Al decennia zoeken politiemensen en journalisten naar haar moordenaar. Haar moord is een raadsel, een mysterie, zoals Sebilla Niemans alias Blonde Dolly dat zelf ook was. Een prostituee aan de zelfkant van Den Haag, maar getrouwd met een violist van het gerenommeerde Residentie Orkest. Ze reisde naar Londen, Antwerpen en Parijs, en overnachtte met rijke en prominente Nederlanders in chique hotels.

De vragen rond haar raadselachtige dood op 31 oktober 1959 zijn nooit beantwoord. Waarom leidde de hoofdcommissaris van Den Haag zelf het onderzoek? Hoe kwam Dolly aan een fortuin aan geld en huizen? En waar is haar beruchte blauwe boekje gebleven waarin ze de namen van haar clientèle zou hebben genoteerd?

Mening:

Vanaf regel één zit je in het verhaal en weet je dit is Ross ten voeten uit. Feiten en fictie worden weer mooi door elkaar verweven, en door de lijst met personages voorin kan je dat qua personages zeer goed uit elkaar houden. Vanuit verschillende personages en af en toe vanuit verschillende tijdsperiodes word je mee genomen door het na-oorlogse Den Haag.

Hannah/Hanneke is een mooi uitgewerkt persoon, waar je vanaf het eerste moment voeling mee hebt. Blonde Dolly en al haar aliassen blijft het hele boek door een mysterieuze vrouw, en al voel ik enerzijds met haar mee, toch houd ik ook het gevoel dat ze erg “uitgenast” is. Wat haar werkelijke bedoelingen/redenen geweest zijn zullen we ook in dit boek niet ontdekken. Maar dat is voor mij niet erg, zo blijft de mysterieuze sluier mooi bestaan.

Op veel vlakken kun je voelen waar feiten en fictie elkaar kruisen, maar Ross weet op een prachtige manier alles zo bij elkaar te brengen dat je kan geloven dat het daadwerkelijk zo gegaan is. Zelfs de fictieve personages hadden gewoon echt kunnen bestaan. Prachtig.

Is de thriller nagelbijtend spannend? Nee. Is dat erg? Wederom nee. Ross pakt het oorlogsverleden en de periode daarna in een heel mooi onder de huid kruipend jasje, waardoor je helemaal in het verhaal getrokken wordt.

Conclusie:

Schrijfstijl: 5

Leesplezier: 5

Spanning: 3,5

Plot: 4,5

Psychologie: 4

Originaliteit: 4

Vier en halve sterren voor Blonde Dolly.

Corina Nieuwenhuis.

Jac las: Weerzin – Bernard Minier ****1/2

weerzin

Over het boek:

Weerzin speelt voor een groot gedeelte in 1993. Martin Servaz, is pas afgestudeerd van de politieacademie. De wereld ligt voor hem open: de beginneling met het lange haar gaat de wereld verbeteren, te beginnen bij de politie in Toulouse. Het idealisme botst met de keiharde werkelijkheid. In de zaak van de zusjes Alice en Amber Oesterman wordt bij de ondervraging een verdachte, de schrijver van duistere en erotische gewelddadige  thrillers, Erik Lang, door zijn collega’s  behoorlijk hardhandig tekeer gegaan. Servaz gaat daarin niet mee. De zaak lost zich overigens vanzelf op.

In 2018  wordt de vrouw van deze schrijver vermoord. Op een afschuwelijke, extravagante manier. Maar dat is niet wat Martin Servaz dwars zit. Er is één verbijsterend detail, een overeenkomst die niet toevallig kan zijn met de opgeloste moordzaak van vijfentwintig jaar geleden.

Conclusie:

Na Een kille rilling (2011), Huivering (2012), Verduistering (2014) en Schemering (2017), is Weerzin (2019) het vijfde deel van de ondertussen al weer relatieve nieuwkomer in de thrillerwereld: Bernard Minier. Relatief als je vijf prachtige thrillers weet te schrijven in 7 jaar tijd? Niet meer natuurlijk, Minier behoort tot de gevestigde grootmachten, en is in Frankrijk een beroemdheid

Vanaf Een kille rilling acteert Bernard Minier op een hoog niveau. Het zijn een aantal factoren die maken dat deze auteur boven de meeste van zijn collega’s uitsteekt. In de boeiende schrijfstijl van een groot verteller, wisselen duistere hoofdpersonen af met  de apocalyptische dreiging die uitgaat van de Pyreneeën met zijn donkere hoge bergen, kliffen en rotsen, de vries- en sneeuwkou, de huilende koude wind. Maar ook de vele dialogen, reflecties, beschouwingen, verhandelingen en meningen over tal van zaken die niet direct met de oplossing van het onderzoek te maken hebben, maar duidelijk het leesplezier aanmerkelijk verhogen.

Weerzin is niet van hetzelfde kaliber als de vier voorgaande delen. Met name het ontbreken van een rol van betekenis voor Juian Hirtmann, zijn zenuwslopende tegenstrever, werkt remmend op de spanning. Ook de wilde natuur komt wat minder aan bod. Het is ietsje pietsje minder. De plot is ingenieus en fantasierijk. Het slot spannend. Geen vijf sterren zoals de voorgaande vier delen, maar

4,5 ster.

Jac Claasen.

Karin las: Ravage – Felicita Vos ****

RavageFelicitaVos

Met dank aan Uitgeverij De Kring voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Felicita Vos

Uitgever: De Kring

Aantal pagina’s: 320

Genre: Roman / NUR 301

Verschijningsdatum: 8 maart 2019

Over de auteur:

Felicita Vos is dochter van een Roma-vader en een Nederlandse moeder. Haar schrijverschap kenmerkt zich door een grote maatschappelijke betrokkenheid. Haar non-fictieboek Blauwe haren, zwarte ogen (2008) gaat over de Roma-cultuur. In Addergebroed onderzoekt ze taboes als vrouwenhandel en darkrooms. Haar romandebuut Duivelsklauw (2014) beschrijft een bijzondere familiegeschiedenis waarin de Roma- en de Nederlandse cultuur botsen. Spaans bloed verscheen op 9 maart 2017.

( www.uitgeverijdekring.nl )

Achterflap:

Om haar zwangere zus te ontlasten én om het gemis aan kinderen te compenseren, neemt Charlotte Zwanenburg de hond van haar zus in huis. Direct na aankomst neemt de hond de benen. Het is het startsein van een koortsachtige zoektocht. Gaandeweg zoekt de hele familie mee. De tocht maakt pijnlijk duidelijk hoe er werkelijk over elkaar gedacht wordt. De verhoudingen komen onder hoogspanning te staan, irritaties worden ruzies en verzwegen waarheden komen aan het licht. Voor Charlotte hebben die verstrekkende gevolgen.

Ravage is een spannende, hartverscheurende roman over de vraag: hoe goed ken je je naasten?

Mening:

Felicita Vos trapt in de ik-vorm af en wat een voorbode zeg. Vanuit Charlotte blijkt dat er veel gebeurd moet zijn. Vanaf de eerste letter word je getrakteerd op een prachtige stijl inclusief gebruik van mooie beeldspraak. De sprong naar vier maanden eerder maakt gretig want wat is hier loos?

Dit is een verhaal waarin je flink heen en weer geslingerd wordt. Na een intro gebruikt Felicita de dramatische zoektocht naar de hond Ramirez als ‘gebruiksmiddel’ om de  personages en onderlinge verhoudingen neer te zetten. Allemachtig wat een gekonkel; liefde, vertrouwen, wantrouwen, vriendschap, familie. Het geeft flink stof tot de meest uiteenlopende individuen en de onderlinge dialogen gaan van hilarisch tot sneu tot bizar tot ontroerend. Wat een extremen en ik vlieg alle kanten op wat ik nu van ze vind, je blijft je mening bijstellen. Dan is daar gelukkig ook nog Esma, juist degene die in het dagelijks leven kampt met vooroordelen, komt gevoelsmatig het beste uit de verf. Wat een prachtmens en daar heb ik dan ook niet één keer aan getwijfeld.

Gedurende de zoektocht blijft het allemaal vrij lang doorcirkelen maar laagje voor laagje komt er steeds meer boven water. Het is enerzijds aan de trage kant, het ontwikkelt zich langzaam, maar het blijft onderhoudend en de uiteindelijke ontwikkelingen blazen je dan ook van de stoel.

De geheimen die blootgelegd worden zijn een klap om de oren en tevens de hel;  vol afschuw beleef je mee hoe alles waar iemand toch zeker van was compleet in duigen kan vallen. Dan is de boodschap goed duister en zwart. Daartegenover blinkt dan het vinden van jezelf en lichtpunten hoe door te gaan. Dat stuk zet je ook na het dichtklappen van het boek nog even te denken. En hoe meer je nadenkt, hoe meer je beseft wat hier aan diepgang neergezet is.

Conclusie:

Schrijfstijl: 4

Plot: 4

Spanning: 2

Leesplezier: 4

Originaliteit: 4

Psychologie: 4.5

Vier sterren voor Ravage.

Karin Meinen.