Sandra las: Het zwarte boek van de uren-Eva García Sáenz de Urturi***

Met dank aan   A.W. Bruna Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Eva Garcia Sáenz de Urturi

Serie: Unai López de Ayala deel vier

Originele titel: El libro negro de las horas

Vertaling: Pieter Lamberts

Genre: Literaire thriller

Aantal pagina’s: 304

Verschijningsdatum: 19 juli 2022

Over de auteur:

Eva Garcia Sáenz de Urturi (1972) werd geboren in Vitoria en woont sinds haar vijftiende in Alicante, waar ze aan de universiteit werkt. Haar eerste boek heeft ze in eigen beheer uitgegeven en het werd online een grote bestseller. De serie van De witte stad verschijnt in het Spaans bij Planeta en deze boeken zijn inmiddels in alle vormen en via alle platforms een fenomenale bestseller geworden.

Achterflap:

Vitoria, 2022. Voormalig inspecteur Unai López de Ayala – alias Kraken – krijgt een anoniem telefoontje dat alles wat hij weet over zijn familie zal veranderen. Hij heeft een week de tijd om het legendarische Zwarte Getijdenboek te vinden, een exclusief bibliografisch juweel, en dan zal zijn moeder niet sterven. Zijn moeder, die al tientallen jaren op het kerkhof rust. Hoe is dit mogelijk? Er volgt een race tegen de klok tussen Vitoria en Madrid om het belangrijkste criminele profiel van zijn leven op te stellen, een profiel dat het verleden voor altijd kan veranderen.

Mening:

Ik ben groot fan van De witte stad serie en stond te juichen toen ik hoorde dat ik dit vierde deel mocht gaan recenseren. De eerste drie boeken heb ik werkelijk verslonden. Ik keek ernaar uit om weer mee te gaan door Vitoria, samen met Kraken (al wordt hij liever niet zo genoemd), Estibaliz (Esti) en natuurlijk grootvader, die al stokoud is, maar het eeuwige leven lijkt te hebben. En natuurlijk maken ook in dit boek weer heel veel personages hun opwachting en is het zaak je aandacht erbij te houden, zodat je goed weet wie nou precies wie is.

Het verhaal gaat heen en weer tussen heden en verleden. We volgen Unai in het heden en in de jaren zeventig volgen we Ítaca Expósito. Unai werkt niet meer als profiler, maar hij krijgt een telefoontje dat alles zo enorm op zijn kop zet dat hij toch van de anonieme beller, die zich Caliban noemt, een profiel moet gaan opstellen. Wie is deze Caliban? Klopt het dat zijn moeder, die al decennia geleden begraven is, toch nog in leven is? Maar wie is zij dan? En wie ligt er dan in dat graf? Al meteen heel veel vragen meteen aan het begin van het boek. Prima, dat houdt de vaart erin en ik hou ervan. Natuurlijk worden er ook hier weer moorden gepleegd die met elkaar verband lijken te houden. De auteur neemt ons mee in de wereld van de bibliografie. Er wordt enorm veel verteld over verzamelingen, verzamelaars, getijdenboeken en facsimiles. Wat mij betreft niet allemaal relevant voor het boek en het haalde her en der ook de vaart uit het verhaal. Het was voor mij meer pagina opvulling dan dat het daadwerkelijk iets toevoegde.

In het verleden, de jaren zeventig, volgen we het weesmeisje, Ítaca Expósito. Groeit onder een zwaar regime op bij de nonnen en wordt al als heel jong meisje aan het werk gezet als vervalser. Ze is zo goed dat ze zelfs een meestervervalser is. Maar wie is deze Ítaca werkelijk en wat heeft zij met het Zwarte Getijdenboek van Constanza de Navarra te maken? En waarom wil Caliban dat boek nou juist zo graag hebben?

Het verhaal van Unai vond ik langdradig, teveel zaken eromheen en Unai vond ik niet meer de Unai uit de eerdere boeken. Er was wel wat onderhuidse spanning op sommige punten, maar het thrillergehalte bleef wat achterwege. Bovendien kwamen er passages in voor die ik ronduit ongeloofwaardig vond. Jammer, want ik had erg hoge verwachtingen van dit boek.

Het verhaal van Ítaca vond ik beter geschreven. Je voelde de druk waar zij onder moest presteren, het liefdeloze leven dat ze leidde, het punt waarop je dacht nu komt het goed en dan toch zit het leven haar weer tegen. Maar ook hier waren sommige passages weer afgeraffeld. Ipv van de vele passages over getijdenboeken, vervalsingen en verzamelaars, had ik graag meer te weten gekomen over de Egeria’s. Daar wordt wel iets over verteld, maar echt heel weinig en had naar mijn mening meer in het verhaal naar voren mogen komen.

Uiteindelijk komen heden en verleden wel weer op een knappe manier bij elkaar. De ontknoping van de moorden, de oplossing van Unai’s moeder, de vele personages die allemaal hun plekje op het spelbord hebben, uiteindelijk klopt het allemaal en heb ik echt wel fijne leesuurtjes beleefd aan dit boek, maar wat mij betreft had het bij een trilogie mogen blijven.

Drie sterren.

Sandra Remmig.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Gepubliceerd door

Samenlezenisleuker

Recensies, winacties, tips, leesclubs, columns, een kort verhaal of interviews! Kortom, alles wat maar gezellig en leuk is met betrekking tot boeken :-D

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s