Sandra las: Rots-Koen D’haene****1/2

Met dank aan Uitgeverij LetterRijn voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Koen D’haene

Genre: Psychologische misdaadroman

Aantal pagina’s: 265

Verschijningsdatum: november 2021

Over de auteur:

Koen D’haene (Wevelgem, 1964) is leraar Nederlands en werkt als stafmedewerker in de bibliotheek van Wevelgem. Sinds 1999 is hij eindredacteur en sinds 2021 voorzitter van de Vereniging van West-Vlaamse Schrijvers (VWS).

De misdaadroman Rots is het derde en laatste deel van een drieluik dat de mysteries van hoofdpersonages Sarah en Mats ontrafelt. IJs (2016) speelt zich af op een gletsjer in Zwitserland, Zand (2020) op het Friese eiland Schiermonnikoog. In Rots vertoeven Sarah en Mats in de buurt van Remouchamps, in het hart van de Belgische Ardennen. Het is hun laatste reis samen.

In de romans, die afzonderlijk kunnen worden gelezen, laat de auteur drie vakantieregio’s die hem na aan het hart liggen, figureren in een intrigerende en duistere verhalencyclus.

 Koen D’haene schrijft ook kinderboeken (o.m. Een hoofd vol rommel, 2013), jeugdromans (o.m. Ketters van de Kemmelberg, 2017) en toneelteksten (o.m. Mensen in uniform, 2014).

http://koendhaeneschrijft.blogspot.com/

Achterflap:

Sarah en Mats zijn op de vlucht voor de leugens en misdaden uit hun verleden. Samen met hun vrienden Jan en Joke voelen ze zich veilig in de luwte van de Ardense bossen. Toch worden ze ook daar opgeschrikt door de demonen uit hun vroegere leven. Jan merkt hun angst en graaft in hun herinneringen.

Ik kijk naar Joke en schrik als zij ook net haar ogen op mijn gezicht richt. We houden allebei een bedeesde lach in.

‘Jullie waren echt formidabel, daar in die bergen,’ mompelt ze gesmoord. Ze schudt haar hoofd.

Het voelt erg bijzonder wat ze zegt. Dat Sarah en ik formidabel waren in die bergen.

Mening:

Rots is voor mij de eerste kennismaking met Koen D’haene. De achterflap nodigt alvast uit tot lezen, want daaruit blijkt dat de hoofdpersonages, Sarah en Mats niet een heel zuiver verleden hebben en dat ze daarvoor op de vlucht slaan. De eerste twee delen heb ik niet gelezen, maar er wordt wel in grote lijnen duidelijk gemaakt wat hun leugens en misdaden zijn. Ik had dan ook niet het gevoel dat ik veel miste, al ga ik de eerdere delen nog zeker wel lezen om het plaatje compleet te krijgen.

Het verhaal begint meteen spannend. Een lijk in het zand op Schiermonnikoog. Een noodlottig ongeval? Of niet? Vervolgens zijn we vijf jaar verder in de tijd en volgen we het leven van Sarah en Mats. Het verhaal wordt telkens verteld vanuit Sarah of Mats en dat maakt het overzichtelijk. Je kijkt vanuit allebei hun standpunten en hun karaktereigenschappen komen zo duidelijk naar voren. Dat ze in het verleden iets vreselijks hebben gedaan en daar nog altijd onder gebukt gaan. Voor de stugge Mats kan ik weinig sympathie opbrengen. Hij denkt vooral aan zichzelf, ook al weet hij dat Sarah en hij er samen in zitten. Dat komt ook regelmatig terug. Sarah vind ik de ene keer sympathieker dan de andere keer. Ze is niet zo gevoelloos als Mats en worstelt duidelijk met haar verleden. Dan zijn er nog Jan en Joke. Jan was de beste vriend van Tom, de voormalig partner van Sarah en Joke is de beste vriendin van Sarah.

De zomervakantie komt eraan. En dan duiken er schimmen op uit het verleden. Een schim uit de jeugd van Sarah en een schim van recentere tijd. Michael, ontmoet op Schiermonnikoog. Sarah en Mats willen deze Michael niet onder ogen komen en gaan onder het mom van ‘gezellig met zijn viertjes op vakantie’ naar de Ardense bossen met Jan en Joke. Maar Jan blijft graven in het verleden van Sarah en Mats. Is hun vriendschap hiertegen bestand? En wat wil die Michael nou precies? En die andere schim, Mories, wat wil hij? Van Michael wordt het gedurende het verhaal wel duidelijk, maar Mories had, naar mening wat meer uitgediept mogen worden. Maar het kan natuurlijk ook zo zijn dat de rol van Mories in de eerdere delen meer naar voren komt en dat het voor dit verhaal niet nodig is.

D’haene weet de omgeving op een dusdanige manier te omschrijven dat je de bossen, de rivier Amblève en de rotsen voor je ziet zonder dat het te gedetailleerd omschreven wordt. Ook de sfeer onderling weet de auteur goed vast te leggen. De onderhuidse spanning, de opmerkingen en blikken naar elkaar toe. Het plot is geweldig en ook al had ik wel een beetje een idee van hoe bepaalde dingen zouden gaan, uiteindelijk verraste het me toch. Desondanks blijf ik met vragen zitten, maar voor mijn gevoel is dit niet heel erg. In deze vind ik het wel leuk om me af te vragen hoe het nu verder ging met bepaalde personen. En het is voor de uiteindelijke ontknoping ook geen draad die afgerond moet worden.

Dit was het laatste deel van de trilogie. Hoe sluit je als auteur nou zo’n reeks af? Het eindigt uiteindelijk in het jaar 2020 en we weten allemaal wat dat jaar ons bracht. En zonder het te benoemen verweeft D’haene dit in de epiloog en kan ik alleen maar zeggen: petje af voor zo’n fantastisch einde.

Wat ook erg leuk is: naar aanleiding van dit boek mijn oude elpees (ja elpees) van The Boss, Bruce Springsteen onder het stof vandaan gehaald en weer eens gedraaid. En The River (zeer toepasselijk bij dit boek) blijft een geweldig nummer.

Een welverdiende vier en halve sterren.

Sandra Remmig.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Gepubliceerd door

Samenlezenisleuker

Recensies, winacties, tips, leesclubs, columns, een kort verhaal of interviews! Kortom, alles wat maar gezellig en leuk is met betrekking tot boeken :-D

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s