Karin las: De laatste sneeuw-Stina Jackson****1/2

Met dank aan Uitgeverij de Geus voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Stina Jackson

Oorspronkelijke titel: Ödesmark

Vertaling: Marika Otte & De Geus bv

Genre: Literaire Thriller / NUR 305

Aantal pagina’s: 368

Verschijningsdatum: Paperback september, E-book oktober 2021

Over de auteur:

Stina Jackson (Zweden, 1983) groeide op in het noorden van Zweden. Ze vertrok in 2006 naar Denver, Colorado. Daar schreef ze haar debuut, De Zilverweg, dat meteen een groot verkoopsucces werd en bekroond werd als beste Zweedse thriller van het jaar. De laatste sneeuw is haar tweede thriller, waarvan er al meer dan 200.000 exemplaren zijn verkocht in Zweden en die in vijftien landen vertaald is.

http://www.singeluitgeverijen.nl

Achterflap:

De winter weigert zijn ijzige greep op Ödesmark, een afgelegen dorp in Lapland, los te laten. Vele huizen zijn er langzaam in verval geraakt. Maar Liv Björnlund is nooit weggegaan. Ze woont er samen met haar tienerzoon Simon en haar bejaarde vader Vidar.

Liv voelt de blikken van hun weinige buren. Iedereen lijkt zich af te vragen of het waar is dat Vidar op een klein fortuin zit. Zijn twijfelachtige zaakjes hebben hem veel vijanden opgeleverd en in Ödesmark vergeet niemand ooit iets.

Nu wil iemand terug wat rechtmatig van hem is. Niets zal hem stoppen, ongeacht wie hem in de weg staat…

Mening:

Waarom hou ik nou zo van de Scandinavische thriller? Heel simpel. Hierom.

Met maar weinig personages zet Jackson in een werkelijk wonderschone schrijfstijl dit ontzagwekkende verhaal neer. Er hoeven dus ook niet direct of veel doden te vallen om een ijzersterke thriller neer te zetten. Dat is hiermee gewoon weer bewezen. Maar die dode valt wel hoor, no wurries.

Liv, zoon Simon en vader Vidar. Wat de hel is dit voor driehoek? Door middel van korte stukjes terug in het verleden krijg je steeds meer inzicht hoe Liv groot gekomen is onder de verstikkende vleugels van Vidar en hoe haar moeder op nare wijze uit deze geschiedenis wegviel.

Het is vreemd, het is dreigend, het is eng en het gekke is, soms lijkt het ineens allemaal weer een beetje normaal en logisch. Bepaalde gedragingen lijken in ieder geval goed te verklaren en je wordt wat dat betreft dan even lekker heen en weer geslingerd, want je instinct blijft loeien als een luchthoorn. De emotie is zwaar, de sfeer soms walgelijk en zó gemeen. De toegepaste traagheid geeft dan met precisie diepgang en spanning op een manier waar je letterlijk niet goed van wordt.

Het plaatsje Ödesmark is klein, maar bijzonder goed gevuld met de meest bijzondere en fantastische personages. Vidar blijkt een behoorlijke spin in het web te zijn. Door bijzonder onsympathieke acties van toen, is de gedachte van nu heel aannemelijk dat Vidar daar heel rijk uit is gerold. Maar ook een spin heeft vijanden. Sluipwespen liggen op de loer, plannen worden beraamd en een blinde kan zien dat dit flinke wantoestanden gaat geven.

Gaat dit in een rap tempo vol actie? Absoluut niet. Jackson neemt met haar kundige, gedetailleerde en filmische stijl de tijd om een koele en donkere omgeving door middel van de meest mooie verwoordingen zwart te laten bloeien. Ze tovert de personages met de aanraking van haar pen tot leven.

Er is er niet één waar je geen gevoel bij hebt en dat gevoel is gewoon nooit hetzelfde. De foute broers, het gevecht van Liam om, met zijn dochter Vanja als motivatie, toch op dat goede pad terecht te komen. Liv en haar bizarre relaties met mannen, met haar vader en haar grote liefde voor Simon.

Laag voor laag wordt dit afgepeld tot je tot de kern komt en dit gaat gepaard met nog een paar flinke verrassingen. Daar waar ik dacht: nu mag het ook wel gaan versnellen ergens, gebeurt dit ook. Als kers op de taart word je dan nog even op verkeerde benen gezet en daar worden we natuurlijk blij van.

Van de afronding en het einde zelf kan ik ook alleen maar blij worden. Wat je niet hoopt komt uit, maar wat je hoopt ook.

Conclusie:

Schrijfstijl: 5

Plot: 4

Psychologie: 5

Leesplezier: 4.5

Originaliteit: 4

Spanning: 4

Maakt vier en halve sterren oftewel een 9/10 voor De laatste sneeuw.

Karin Meinen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Gepubliceerd door

Samenlezenisleuker

Recensies, winacties, tips, leesclubs, columns, een kort verhaal of interviews! Kortom, alles wat maar gezellig en leuk is met betrekking tot boeken :-D

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s