Triple-recensie Corina, Eva & Riejanne: Grand Hotel de Bajes – Andries Bik ***1/2

Met dank aan Andries Bik voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Andries Bik

Uitgever: VanderBooks

Aantal pagina’s: 320

Genre: Waargebeurd

Verschijningsdatum: juni 2019

Over de auteur:

Andries Bik groeit op tussen de prostituees als oudste zoon van seksondernemer Jan Bik.

(Bron: voorwoord Grand Hotel de Bajes)

De achterflap: 

BAM!!! De voordeur knalt uit zijn voegen en een zwaarbewapend arrestatieteam stormt mijn huis binnen. Ik sta onder arrest.

Speciale units van de politie, FIOD en Defensie vallen op hetzelfde moment met meer dan driehonderd man dertig locaties binnen. De bordelen, panden en loodsen van mijn vader, seksondernemer Jan Bik, worden volledig uitgekamd. Hij en ik worden verdacht van het runnen van een criminele organisatie, fraude, witwassen en valsheid in geschrifte. Wij zouden de Belastingdienst voor zo’n 30 miljoen euro hebben opgelicht.

Ik word afgevoerd naar de gevangenis. Verschrikkelijke beelden razen door mijn hoofd. Met vier man op cel, geweld, misbruik onder de douche – ik word hun gevangenisbitch en slaap op de betonnen grond. Elke dag werken tot mijn handen bloeden en overleven op water en brood.

Het tegendeel blijkt waar.

Grand Hotel De Bajes is een verhaal dat u van de ene in de andere verbazing doet vallen. Het is vooral ook een verhaal waar u recht op hebt: Nederland heeft geen gevangenissen voor criminelen, Nederland deelt all inclusive-hotelkamers uit.

Meningen:

Eva:

Toen ik hoorde dat ik Grand Hotel de Bajes mocht lezen, was ik verrukt en ik had mijn mening al klaar. Omdat ik zelf ben opgegroeid met het gevangeniswezen, verwachtte ik automatisch een verhaal dat inspeelt op de onderbuikgevoelens van de maatschappij. Een verhaal dat vooroordelen voedt en uitvergroot. De uitspraak dat gevangenissen net hotels zijn, is namelijk een veelgehoord iets en aangezien ik de andere kant ken, ging ik er dan ook eens goed voor zitten.

Riejanne:

Ik was erg benieuwd naar dit boek, omdat de auteur de gevangenis voortdurend promoot als een 5-sterren hotel. Toen ik net begon met lezen voelde ik voornamelijk irritatie, omdat mijn vermoeden bevestigd werd, namelijk een boek met veel bravoure geschreven.

Corina:

Door de promotiefilmpjes en dergelijke was ik zeer benieuwd naar dit waargebeurde verhaal. En vanaf het eerste hoofdstuk zat ik te genieten. Het las gelijk makkelijk weg en ik hoorde Andries gewoon tegen me praten.

Eva:

In eerste instantie leek ik even gelijk te krijgen. Hoe kon Andries bijvoorbeeld beweren een televisie en radio te hebben op zijn cel, als hij weken later met iemand belt en vraagt of ze in het nieuws te zien zijn. Dat had je dan zelf kunnen zien. Maar al snel sloeg mijn gevoel tijdens het lezen volledig om en werd ik zonder het te beseffen meegezogen in de belevenissen van Andries. Want wat had ik het mis…

Riejanne:

Nu weet ik beroepsmatig het een en ander van gevangenissen af, waardoor ik het boek ongetwijfeld anders gelezen heb dan de mensen voor wie dit onbekend terrein is. Daardoor stuitte ik al snel op ongeloofwaardigheden. Bik geeft aan in een cel terecht te komen, met televisie, radio etc. kortom het walhalla. Tegelijkertijd vertelt hij dat hij in volledige beperking zit. Als je in volledige beperking zit ben je verstoken van al het nieuws en mag je alleen contact hebben met je advocaat. Tijdens zijn eerste bezoekmoment wil hij de desbetreffende vriend heel graag vragen wat er over hem op het nieuws is geweest. Dit kwam heel ongeloofwaardig over. Als je immers televisie op cel hebt kun je dit zelf zien.

Corina:

Als het verhaal vordert ga ik bij mezelf twijfelen aan ons gevangeniswezen. Ik ben een leek op dat gebied en als ik dit allemaal lees dan klinkt het inderdaad als een half betaalde vakantie. Andries is wel een mannetje hoor en ik moet regelmatig lachen om zijn uitspraken, maar ook voel ik met hem mee als hij het even zwaar heeft i.v.m. zijn ouders en de onduidelijkheid wat het onderzoek betreft.

Eva:

Met een vlotte schrijfstijl en veel humor weet Andries de lezer volledig voor zich te winnen. Hij schrijft zoals hij praat, en daardoor is een authentiek boek ontstaan dat voor de volle honderd procent laat zien wat hij heeft meegemaakt en hoe hij dit alles ervaren heeft. Hij neemt je nietsontziend mee in zijn gedachtenwereld en weet dit vaak op grappige wijze te uiten. Van opgepakt worden en onschuldig in de cel gezet, tot kennismaken met de grote jongens en hoe het eraan toegaat in het huis van bewaring. Juist door geheel bij zichzelf te blijven, is een veelzijdig verhaal ontstaan. Enerzijds zijn verbazing hoe het echt is in de gevangenis, anderzijds zijn onzekerheden, onmacht en angsten. Vooral het laatste is tussen de regels door goed voelbaar. Hoe hij bijvoorbeeld toch wel erg onder de indruk is van sommige mannen die daar zitten en angstig voor waar zij toe in staat zijn. Maar ook het constante gevecht tegen justitie en de politie die er alles aan doen om hem vast te houden, terwijl hij niets gedaan heeft. We denken in een land te leven waar je onschuldig bent tot het tegendeel bewezen is, maar Andries zijn verhaal bewijst dat dat absoluut niet aan de orde is. Juist daarom doet hij ook zijn verhaal en het dient verteld te worden.

Riejanne:

Naarmate ik het boek verder las raakte ik de irritatie kwijt en kon ik het boek ook echt waarderen. Tussen de regels las ik dat het toch niet alleen een vijfsterrenhotel is en dat ook Bik het toch niet zo makkelijk vond om zijn dagen daar te slijten. Voor mij heel fijn om te lezen, omdat ik daardoor het verhaal serieuzer kon nemen. De klap dat Bik er nog dertig dagen bij krijgt en zich afvraagt hoe hij die dagen door moet komen. De dingen/mensen die hij mist van het leven buiten en het besef dat hij zijn kwetsbaarheid niet moet tonen aan medegevangenen, maakt dat er een reëler beeld ontstaat van het gevangenisleven.

Corina:

Hoe meer ik lees hoe meer ik geniet. Andries lijkt in zijn denken en positiviteit zo op mijn beste maatje dat ik veel herkenning voel. Ook in zijn dipjes, maar echt vooral in zijn “mijn glas is half vol-mentaliteit”. Genieten. Al valt mijn mond ook regelmatig open van verbazing over hoe makkelijk dingen gesmokkeld kunnen worden en hoe “makkelijk” de zwaardere criminelen denken over bv de isoleercel.

Eva:

Wat het boek extra bijzonder maakt om te lezen, is Andries zijn enorme levensvreugde en doorzettingsvermogen. In plaats van in de slachtofferrol te kruipen, wat echt niemand hem kwalijk zou nemen, weet hij de situatie naar zijn hand te zetten en alles eruit te halen wat erin zit. Zo begint hij studies, hij sport zich suf en weet daar zelfs een leuk boekje voor de gedetineerden over te maken. Deze enorme kracht maakt dat je extra sympathie voor hem voelt. Ook maakt dat het boek, ondanks de toch zware boodschap, luchtig om te lezen. Je valt weliswaar van de ene verbazing in de andere, maak vaak met een enorme lach op je gezicht door de hilarische wijze waarop Andries het nu weer omschrijft. Daarin schuilt dan ook de kracht van het verhaal.

Riejanne:

Bik beschrijft het leven in de gevangenis met een flinke dosis humor en ik denk zelfs dat dat hetgeen is wat hem op de been hield. Zijn optimisme klinkt door het hele boek heen. Hij blijft zichzelf bezighouden in de gevangenis zodat hij er zo goed mogelijk uitkomt en dat dwingt respect af. Overall gezien een boek wat heel toegankelijk is, qua geloofwaardigheid zo nu en dan erg uit de bocht vliegt, maar desondanks toch met plezier gelezen.

Corina:

Het hele boek is in mijn ogen mooi en snel geschreven zoals Andries ook overkomt in zijn vlogs en ik ben heel benieuwd naar zijn volgende boek. Macho, hilarisch maar ook zeker met gevoel, zo heb ik Grand hotel de Bajes ervaren. Thank you.

Conclusie:

Eva: 4 sterren

Riejanne: 3 sterren

Corina: 4 sterren

Maakt afgerond drie en halve sterren voor Grand Hotel de Bajes.

Corina Nieuwenhuis, Riejanne Zwiers en Eva Krap.

 

 

Samen wachten op, om te recenseren….

Whoooop en weer twee mooierds op onze stapel. Het kan niet op. Wat mag er te zijner tijd een recensie gaan verwachten? Nou lees met ons mee!

*Op 1 oktober verscheen bij A.W. Bruna Uitgevers De denkbeeldige vriend van Stephen Chbosky. Een lekker dikke pil voor de liefhebbers van King, nou daar maak je onze Karin blij mee. Dus toen die als verrassing van de uitgever op de mat viel werd een vreugde dansje gedaan in Drenthe.

*Op 15 oktober verscheen bij Uitgeverij De Fontein de naar wij denken mooie roman Dochters van de Samba van Frances de Pontes Peebles. Karin was na het lezen van de achterflap nieuwsgierig geworden en wat een geluk hij komt haar kant op.

Dus hou ons in de gaten de recensies volgen…

Over De denkbeeldige vriend:

Alleenstaande moeder Kate Reese is op de vlucht. Vastbesloten om het leven voor haar en haar zoon te verbeteren, ontsnapt ze midden in de nacht samen met Christopher aan een gewelddadige relatie. Samen belanden ze in de hechte gemeenschap van Mill Grove, Pennsylvania, ver van de bewoonde wereld. Slechts één snelweg leidt erheen en één snelweg eruit.

Eerst lijkt het de ideale plek om eindelijk tot rust te komen. Maar dan verdwijnt Christopher. Zes afschuwelijke dagen lang kan niemand hem vinden. Totdat Christopher tevoorschijn komt uit het bos aan de rand van het dorp, ongedeerd maar niet onveranderd.

Hij keert terug met een stem in zijn hoofd die alleen hij kan horen, met een missie die alleen hij kan volbrengen: hij moet voor kerst een boomhut in het bos bouwen, anders zullen zijn moeder en alle anderen in het dorp nooit meer hetzelfde zijn.

Algauw raken Kate en Christopher verzeild in het gevecht van hun leven — een strijd tussen goed en kwaad, met hun dorp als het strijdtoneel.

Over Dochters van de Samba:

Brazilië, 1930. De 9-jarige Dores werkt op een suikerplantage; de even oude Graca is de verwende dochter van de eigenaar. De meisjes vinden elkaar in hun passie voor muziek. De een zingt als een engel, de ander schrijft onvergetelijke muziek. De muziek brengt hen samen, drijft hen uit elkaar, voert hen van Brazilië naar Amerika en lokt hen weer naar huis. Ze zijn elkaars beste vriendinnen en grootste vijanden, elkaars geliefden en rivalen. Dit is een grootse en meeslepende roman over vriendschap, ambitie, roem en de de prijs die je ervoor betaalt.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

*Blogtour* De Orde van de Poortwachters – Dissociatie van Oli Veyn!

Whooooop er komt weer een Blogtour aan en wij mogen meedoen! Onze Karin genoot van het eerste deel in de serie van De Orde van de Poortwachters en is dan ook helemaal enthousiast dat ze deel twee ook mag gaan lezen met een dikke dank aan Godijn Publishing.

Dit maakt jullie natuurlijk ook nieuwsgierig of niet? Klik dan anders even het volgende linkje en lees de recensie over deel één:

Karin las: De Orde van de Poortwachters-Oli Veyn****1/2

Op 21 oktober wordt deze mooierd gelanceerd en op 29 oktober zullen wij onze mening over deel twee De Orde van de Poortwachters-Dissociatie online zetten, so stay tuned!!!

Over De Orde van de Poortwachters – Dissociatie:

Dissociatie is het tweede deel in de serie De Orde van de Poortwachters en het spannende, romantische vervolg op Initiatie.

In dit tweede deel raakt Nido nog dieper verstrikt in een web van macht, liefde en vriendschap.

Nido komt steeds meer te weten over de wrede wereld van de Orde en de verschillende dimensies als ze terugkeert naar Stonehenge. De gevaren en de problemen zijn alleen maar groter geworden en ze moet iets ondernemen om haar lot te veranderen. Terwijl Nido zich probeert staande te houden in een doolhof van politiek, religie en macht, komt alles wat ze lief heeft in gevaar. Ze moet keuzes maken om haar vrienden te beschermen, maar ze betaalt daarvoor een hoge prijs.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

*Winactie* Maak kans op Unit 8200 van Dov Alfon!

En daar zijn we dan op deze zaterdagochtend. 🎉 We hebben alles weer goed nagekeken en de lootjes geschreven en de winnaar issssss

Tanneke Burggraaff

Als je ons een e-mail stuurt naar Samenlezenisleuker@gmail.com dan komt ie naar je toe en hoef je dus alleen maar heel rustig te wachten.

Heel veel leesplezier en nogmaals een dikke dank aan Uitgeverij Cargo voor deze toffe winactie! 📚🥂🥂📚

En ja hoor daar zijn we dan weer met een te gave winactie! Op 19 september verscheen bij Uitgeverij Cargo de explosieve debuut thriller van een voormalige Israëlische spion. Welk boek is dat dan?

Nou dat issss Unit 8200 van Dov Alfon. En jij kan hem bij ons winnen!! Gaaf of gaaf? Natuurlijk zijn er een paar kleine dingen die je moet doen, dus even de *oplet-modus* aan, here we goooo 📚💪📚

1: Like onze Facebookpagina en deel dit bericht openbaar op je eigen tijdlijn, hoe kom je daar? Klik HIER 

Tag onder de winactie op onze pagina in reactie twee van je leesvrienden die je ook een kansje gunt.

2: Wees of word lid van onze te gezellige besloten Facebookgroep! Dat kan via dit linkje:

Samenlezenisleuker

Geen must maar natuurlijk is het altijd leuk als je ook de Facebookpagina van de uitgever een duimpje geeft. Dat kan via deze link: Uitgeverij Cargo

Nou dat was het dan alweerrr. Makkie weer hè? Wij zullen op zaterdag 19 oktober de winnaar bekend maken dus heul veul succes en hou ons in de gaten!

Over Unit 8200:

Een Israëlische zakenman verdwijnt spoorloos na aankomst op vliegveld Charles de Gaulle. In het vliegtuig zat ook kolonel Zeev Abadi, het nieuwe hoofd van de Israëlische spionagedienst Unit 8200. Even later wordt een tweede jonge Israëlische man ontvoerd; ook deze man zat in hetzelfde vliegtuig.

Commissaire Léger van de Parijse politie gelooft niet in toeval, en midden in een ontluikende diplomatieke storm probeert hij grip te krijgen op de meest opzienbarende zaak van zijn carrière. Wat heeft Zeev Abadi met de verdwijning van de twee mannen te maken? Ook in Israël verdenkt men de nieuwe chef van Unit 8200. Alleen zijn assistent, Oriana Talmor, durft hem nog te steunen en zij gaat op zoek naar antwoorden. Wie zijn de twee ontvoerde mannen en waarom vlogen ze naar Frankrijk? Dan wordt er een undercover commandoteam van de Chinese geheime dienst in Parijs gesignaleerd. De klok is gezet, de jacht is begonnen, en het wordt een lange, gevaarlijke nacht.

*Blogtour* KING lll – Achter gesloten deuren van Olivia Lewis!

collage Blogtour King deel drie

Hopsadiekeeee en er komt nog een blogtour aan yeeehaaa. En dat issss dit spannende en splinternieuwe erotische boek van Olivia Lewis

Dit is het derde deel in de KING serie, namelijk Achter gesloten deuren. Wederom op prachtige wijze uitgegeven bij  Uitgeverij Ellessy. We vinden dit méér dan leuk want onze Karin las de voorgaande twee delen en is groot fan!

Karin las: KING Spelen met vuur-Olivia Lewis****

*Blogtour* Karin las: KING ll Affaire – Olivia Lewis****

Houd ons in de gaten of begin zelf vast lekker ook met deel 1, 2 of 3. Samen lezen is echt leuker! 📚🍾

Over KING lll – Achter gesloten deuren:

Benjamin en Luci halen Josh op uit Frankrijk en hoe gelukkig Luci ook is dat Josh zijn thuis heeft gevonden bij hen, het idee dat hij zomaar kan weglopen staat haar niet aan. Sinterklaasavond volgt snel, een plotselinge aanslag laat het gezin hevig schrikken. Wie zit hier achter en waarom? Dan breekt het nieuwe jaar aan, dat chaotisch begint. De geheimen van de familie King worden ontrafeld, stukje bij beetje komt er naar boven dat er jarenlang een schijnvertoning is opgevoerd. De jeugd van zowel Josh als Benjamin is niet best geweest, Eveline King komt met verbazingwekkende onthullingen over haar gezin en haar huwelijk. Niet veel later komt Luci achter Benjamins leugen, haar wereld stort in. Met behulp van Josh weet ze er weer bovenop te komen. Samen staan ze voor nieuwe uitdagingen, haar plannen voor een eigen hotel lijken werkelijkheid te worden en de relatie met Benjamin komt in rustiger vaarwater. Ondanks de tegenslagen lacht het leven Luci en Josh toe.
Of niet?

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Olivia Lewis herself volgen? Dat kan hier:

Auteurspagina Facebook

Jac las: Het verhaal van de dienstmaagd -Margaret Atwood ****

Hetverhaalvandedienstmaagd

Een pikzwarte Nieuwe Wereld.

In een post apocalyptische wereld bestaat Noord-Amerika niet langer en is vervangen door een theocratie, Gilead genaamd. Staat en kerk zijn niet langer gescheiden: de kerk is de staat en de staat is de kerk. Het individu delft kansloos het onderspit in een totalitaire omgeving waar iedereen gehersenspoeld wordt in de enige en ware leer en waar groepsdruk en –controle efficiënte middelen zijn om de orde te handhaven.

Deze pikzwarte Nieuwe Wereld kampt met grote problemen m.n. op het gebied van een teruglopende bevolkingsaanwas. Er worden drastische maatregelen genomen. De voortplanting en de liefdesdaad worden voorbehouden aan een select groepje machthebbers, de Bevelvoerders, in een extreem bizar ritueel. Wandelende baarmoeders, dat is de term, het kernwoord dat het me het meest is bijgebleven uit deze bizarre toekomstroman. Oftewel seks en politiek in een totaal verwrongen maatschappij, een werkelijk verschrikkelijke ijs- en ijskoude samenleving waarin het woordje liefde of empathie geschrapt is en vervangen door de terreur van holle, dode godsdienstige kreten.

Atwood heeft zich duidelijk laten inspireren door illustere voorgangers als 1984 door Gerorge Orwell uit 1949, maar vooral door Brave new world van Aldous Huxley. Huxley’s boek uit 1932 verschilt wezenlijk van dat van Atwood. De beschrijving van de klassen- of standenmaatschappij en de kleur van de kleding als onderscheidend element zijn duidelijk geïnspireerd door Huxley. Atwood heeft tal van boosaardige elementen uit ismen uit verschillende tijden, die overeenkomen dat ze onderdrukkend zijn, naargeestig, benauwend met als uiteindelijke doel hersenspoeling zodat de individuele, kritische mens ophoudt te bestaan, samengebald en tot in detail geschetst in deze donkere maatschappij. Dit leidt tot briljante vondsten. Zoals de Tantes.

We zijn op zoek naar de thrillerelementen in dit boek. We kijken niet naar andere motieven. Zijn die aanwezig? Jazeker, die zijn begrepen in het verhaal, ingekaderd in deze roman, met een structuur die ingewikkeld lijkt, maar het niet is. Regelmatig worden tijdlijnen door elkaar gehusseld, overigens zonder problemen te geven. Bij tijd en wijle is de Dienstmaagd een spannend boek. De spanning is meer in latentie aanwezig dan reëel beschreven; Atwood heeft duidelijk niet de intentie gehad een fraaie thriller te schrijven. Er zijn zeker adembenemende intermezzo’s. Wat te denken van Tante Lydia als de vrouwelijke Goebbels in zijn hysterische Sportpalast-rede in 1943, die indruk maakt als zij, tot lering ende vermaeck, de massa in de arena oproept zich op de gewonde en veroordeelde leeuw te storten, als in een orgie van geweld en bevrediging, als compensatie voor alles wat ze gemist hebben.

De schrijfstijl is beschrijvend, merendeels ook in de dialogen en dat is jammer want goede dialogen zijn toch de kers op de appelmoes. Maar vooral ook introspectief d.w.z. eigen gevoelens, gedachten worden veelvuldig onderwerp van het verhaal. Dat leidt helaas regelmatig tot saaie en overbodige hoofdstukjes.

Tot mijn verrassing kon ik al m’n aantekeningen weggooien. In een fenomenaal nawoord genaamd ‘Historische aantekeningen bij Het verhaal van de dienstmaagd’ wordt alles in een bepaald perspectief geplaatst. Het beste deel van het boek.

En nu naar de tv-serie.

Vier sterren.

Jac Claasen.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

*Blogtour* Corina las: Verloren vrouw – Charles den Tex ****1/2

Met dank aan HarperCollins Holland voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Charles den Tex

Uitgever: HarperCollins Holland

Aantal pagina’s: 384

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 8 oktober 2019

Over de auteur:

Charles den Tex is een van de succesvolste thrillerauteurs van Nederland. Bijna al zijn boeken werden genomineerd voor de Gouden Strop en drie keer won hij die prijs: voor Schijn van kans, De macht van meneer Miller en CEL. Met De vriend won hij de Crimezone Thriller Award. Verloren vrouw is zijn eerste nieuwe thriller sinds het verschijnen van Bot in 2016.

( https://www.harpercollins.nl )

De achterflap:

De jonge Djenna wordt in het holst van de nacht gewond op straat aangetroffen door oplichter Luc. Ze lijdt aan geheugenverlies en aanknopingspunten om haar verleden te achterhalen lijken er niet te zijn. Als ze zelf op zoek gaat, blijkt dat ze wordt gezocht. Wie is ze? Is ze iemand die ze liever niet wil zijn?

Van willoze prooi verandert Djenna in een meedogenloze jager, bijgestaan door Luc. Zij weet niet wie ze is, hij moet zijn ware identiteit geheimhouden. Zij is hypermodern, hij is ouderwets. Zij is onderdeel van een geavanceerd systeem, hij houdt zichzelf volledig offline. Samen moeten ze haar opdrachtgever vinden en verslaan zodat zij weer zichzelf kan worden. Steeds weer blijkt: er zijn geen good guys meer, alleen nog maar bad guys. En Djenna…

Mening:

Dit was mijn eerste kennismaking met deze auteur en wat voor één. Wat een vlotte, beeldende en snelle schrijfstijl. Het is wel wennen aan de straattaal die Sem en Rafik gebruiken. Net als de wisseling in de tijd en het vertelperspectief. Toch raak ik nergens de draad kwijt, nou ja ik moest even heel hard denken toen ik las dat er een “Pokkie” gestolen was.

Er zit meer dan genoeg snelheid in het verhaal en de voornaamste personages waaronder Djenna, Luc, Sem, Rafik en Meneer Bilderman, komen uitstekend uit de spreekwoordelijke verf. En dan vooral de eerste drie. Maar ook de “rand” personages zoals Eddy, Deef en Ruud dragen hun steentje meer dan bij aan het verhaal al duurt het even voor je alle draadjes met elkaar verbonden hebt.

Het verhaal rond Djenna lijkt af en toe Science Fiction, maar het komt allemaal meer dan geloofwaardig over en het is een gek idee dat ze dit misschien ooit echt zouden kunnen. Let’s hope not.

De verschillende twisten en de snelheid van het verhaal houden je aan het boek gekluisterd en je wil alleen maar weten, komt Djenna achter de waarheid en wat doet dat met de overige personages? En dan is daar het plot! BAM, goedemiddag lezers dat is echt zo cool!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4.5

Leesplezier: 5

Originaliteit: 4

Plot: 5

Spanning: 4.5

Psychologie: 3.5

Vier en halve sterren voor Verloren vrouw.

Corina Nieuwenhuis.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Sandra las: Louise van Anne-Laure Van Neer *****

Louise

Met dank aan Uitgeverij Vrijdag voor het recensie-exemplaar

Auteur: Anne Laure Van Neer

Uitgever: Vrijdag

Aantal pagina’s: 272

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: september 2019  

Over de auteur:

Anne-Laure Van Neer (Antwerpen, 1975) debuteerde in 2015 met Justine en in 2017 verscheen Maurice. Beide boeken werden genomineerd voor de Hercule Poirotprijs.

( Bron: http://www.uitgeverijvrijdag.be )

Achterflap:

“Huurster gevraagd voor goedkoop appartement, in ruil voor hulp in huis.”
De advertentie leek zo perfect. Anne-Laure is hoogzwanger, hormonaal labiel en heeft net ontdekt dat haar vriend de term monogamie nog al ruim interpreteert. Alles wat ze wil is een veilig nest voor haar baby, dus trekt ze in bij Louise en haar dementerende man Roger. Net wanneer ze haar leven weer in de hand heeft vindt ze in een lade een verborgen manuscript. Het schetst een misdaadverhaal met in de hoofdrol Roger, Louise en een lijk dat maar niet wil verdwijnen. Is dit huis wel veilig?

Mening: 

Toen ik het boek ontving zat er een klein glazen potje bij, met daarin een pil. Ik vroeg me natuurlijk af wat daar de betekenis van was en daar kwam ik tijdens het lezen van het boek achter. Leuk gedaan en het geeft zo’n boek weer net even iets extra’s.

Mijn eerste kennismaking met Anne-Laure Van Neer en wat voor één. Een humoristische misdaadroman las ik ergens. Nou hou ik van misdaad en van humor, maar ik vroeg me af of die twee wel te combineren zijn zonder dat het smakeloos wordt. Van Neer is hier op alle fronten in geslaagd. Ze heeft een fijne, vlotte schrijfstijl waardoor je aandacht geen moment verslapt. Het verhaal wordt vanuit twee kanten vertelt: vanuit Anne-Laure en vanuit het manuscript van Louise. Er worden twee verschillende lettertypes gebruikt, waardoor meteen duidelijk is vanuit wie het verhaal wordt verteld. Ik moest er in het begin heel even inkomen, maar algauw komt het verhaal lekker op gang en werd ik meegezogen in de perikelen rondom de hoofdpersonen. Ik moest lachen om de acties van Anne-Laure en ook zeker om die van Louise, die ik een erg inventieve vrouw vond. Ik kijk inmiddels met hele andere ogen naar een programma als Tell Sell….daar kun je best dingen aanschaffen die van een enorm nut kunnen zijn.

De personages zijn goed neergezet, en mijn gevoelens jegens Louise en Anne-Laure veranderden naarmate het boek vorderde. Maar ook van Roger, Victor (ook hij speelt een belangrijke rol) en opdringerige buurvrouw Mariette wordt een goed beeld neergezet. Waardoor het een mooi, afgerond verhaal wordt. Met een verrassend plot, want die zag ik niet aankomen.

Conclusie:

Van Neer bewijst dat thriller en humor absoluut samengaan, mits je het op de juiste manier doseert.

Vijf sterren voor Louise.

Sandra Remmig.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Eva vraagt door: Joanne Carlton van Stof!

Sandra J Paul

Joanne Carlton heeft met Stof, waarin een giftige stofwolk een einde aan al het leven maakt, een dystopie geschreven die alle benodigde ingrediënten bevat. Vaart, spanning, emoties; het komt allemaal aan bod. Niet verwonderlijk, want haar eerdere boek, Hart-Slag, werd ook met lovende kritieken ontvangen. Joanne schreef deze naar aanleiding van het overlijden van haar vader en zus en wekte bij de lezers dan ook de nodige emoties op. Oorspronkelijk verschenen deze boeken in het Engels, inmiddels zijn zij ook in het Nederlands verkrijgbaar. Maar dat is nog lang niet alles.
Velen kennen deze veelzijdige auteur onder de naam Sandra J. Paul, waaronder haar Nederlandse werk verscheen. Schrijven zit duidelijk in haar bloed en ze is nog lang niet uitverteld.

70863452_1275593932611429_3747108955713699840_n


Een giftige stofwolk. Hoe kwam je op het idee om dit te gebruiken in een verhaal?

Dit was eigenlijk een heel interessant gegeven. Mijn designer maakt af en toe covers die ze dan in haar groep gooit. Zo creëerde ze ook de gouden cover die ik gebruikt heb voor de Engelse versie van het boek, Dust. Ik was zo gek van het concept dat er meteen een idee in mijn hoofd sprong om daar iets mee te doen. Binnen een paar uur had ik eigenlijk mijn hele verhaal, waarin een giftige stofwolk “dust” dus een belangrijke rol zou spelen.

Bijzonder hoe een enkel beeld meteen je fantasie aanwakkert. Het is ook iets wat zomaar echt kan gebeuren. Heb jij weleens angst dat onze wereld door een ramp als dit in een dystopie zal veranderen?

Absoluut, zeker in deze ernstig verstoorde politieke tijden. Er zijn veel mensen aan de macht die teveel macht hebben en niet de persoonlijkheid die je zou moeten hebben om op die positie te staan. Dat beangstigt mij ontzettend, het feit dat er een paar mensen zijn die eigenlijk het lot van de wereld kunnen bepalen. Dan heb je natuurlijk ook onze klimaat perikelen én de technologie die zo snel vooruitgaat dat het voor velen moeilijk is om nog te volgen. Ik ben er dus van overtuigd dat een verkeerde zet dit scenario zou kunnen veroorzaken.

Dat gegeven speelt ook een belangrijke rol in je boek. Je bent daarbij uitgegaan van het principe dat maar twee mensen mogen overleven: de zogenaamde Adam en Eva. Zou jij zelf deze rol op je kunnen of willen nemen?

Ik heb veel met dit dilemma gespeeld in mijn hoofd tijdens het voorbereiden en schrijven van dit boek en het antwoord is nee. Als iedereen rondom mij weg zou zijn, dan zou ik dit niet aankunnen. Jij wel?

Nee, ik zou het ook niet kunnen. Vooral als iedereen om je heen weg is. 

Simon, de hoofdpersoon, worstelt hier ook mee en wat mij betreft heb je zijn gevoelens echt weergaloos omschreven. Vertelde hij jou zijn verhaal of was het voor jou een kwestie van behoorlijk inlevingsvermogen?

Bedankt voor het compliment! Bij het schrijven beeldde ik me in hoe ik me zou voelen als ik mijn gezin – mijn drie zonen en partner – zo zou verliezen en hoe ik daarmee om zou gaan. De fijne lijn tussen verdriet en woede is zo dun dat het heel snel kan omslaan. Ik zou ook mijn verdriet in woede en onmacht laten omzetten en als iemand mij tot zoiets zou dwingen, zou ik ook hard tegenstribbelen en proberen daar een einde aan te maken. Maar Simon vertelde sowieso zijn verhaal – zeker het deel met zijn gezin speelde zich zo voor mijn ogen af.

Het verhaal is puur vanuit Simon geschreven. Heb je ooit de behoefte gevoeld om het vanuit de kant van ‘Eva’ te schrijven?

Ik vind dit een hele goeie vraag want die heb ik mezelf bij het schrijven ook gesteld: waarom enkel Simon (Adam) en niet Eva ook? En ik heb dit ernstig overwogen zelfs. Maar uiteindelijk besloot ik om dieper in te gaan op Simons familie (wat in het oorspronkelijke kortverhaal veel minder uitgediept was). Dit vond ik mooier en intenser om te doen.

Oorspronkelijk schrijf je in het Engels. Hoe is dat zo gekomen?

Ik schrijf eigenlijk boeken in twee talen: Nederlands en Engels. Aanvankelijk begon ik als auteur als Sandra J. Paul met Nederlandstalig werk, maar in werkelijkheid schrijf ik ook al ruim twintig jaar Engelse kortverhalen en novelles. Toen ik mijn droom om als Sandra uitgebracht te worden vervuld had, wist ik dat het tijd was om het ook in het Engels te proberen, met succes. Heart-Beat is een boek dat voor mij erg belangrijk is en ik voelde aan dat dit eerst in het Engels moest geschreven worden. Het nodigde zich daar ook echt toe uit.

Het klinkt raar, maar nu ben ik echt twee verschillende auteurs geworden: Als Sandra focus ik me nu vooral op jeugdthrillers zoals De Duistere School en thrillers voor volwassenen, zoals Kwijt, dat er deze maand aankomt. Als Joanne schrijf ik zeer out of the box verhalen zoals Dust, waar ik echt mijn paranormaal ei in kwijt kan. Als Joanne pen ik eerst mijn verhalen in het Engels, terwijl Sandra meteen Nederlandstalig werk is. Dit is een combinatie die voor mij goed werkt. Ik ben altijd aan twee zaken tegelijkertijd bezig en dat lukt goed.

Bijzonder hoe dat dan werkt! Gemene vraag, ik weet het, maar is er één die meer overheerst of meer je voorkeur geniet?

Nee ;). Ik schrijf graag in beide talen en kan me ook echt wel uitleven bij beiden. Als de muze een bepaald idee heeft, is het op dat moment die auteur die de overhand neemt.

Is het nooit voorgekomen dat ze je gelijktijdig riepen? 

Dat gebeurt eigenlijk altijd wel, maar ik heb geleerd om te doseren. En zoals ik mogelijk al eerder vermeldde, schrijf ik vaak aan twee dingen tegelijkertijd. Zo ben ik momenteel zowel bezig aan Het Verlaten Huis – het vervolg van De Duistere School en Hell City, een nieuwe Joanne – uitzonderlijk een novelle. Hierdoor hou ik beide persoonlijkheden ook tevreden. 😉

Wil je al een beetje vertellen waar Hell City over gaat?

De mensen die mij volgen weten dat ik graag experimenteer en aparte dingen doe. Hell City is ook zoiets. Ik kan er in dit stadium nog niet veel over zeggen, alleen dat het weer iets totaal anders is dan alles wat ik ooit heb gedaan.

Deze novelle is een tweede boek van me geïnspireerd door een cover. Ik nam vorig jaar deel aan een leuke coverwedstrijd en won dus een heel bijzonder werk van een knappe coverartist waarvan ik wist dat ik er iets heel bijzonders mee moest doen. De cover zelf is schitterend en ik ben dan ook heel blij en vereerd dat mijn naam erop zal staan.

Ik krijg het idee dat jij echt leeft voor verhalen. Had jij dat als kind ook al? Dat je dan iets zag en je fantasie meteen met je op de loop ging?

Ja hoor, mijn eerste verhalen dateren van toen ik tien jaar oud was, uitgeschreven op papier. Op mijn elfde mocht ik met een typemachine van mijn broer aan de slag en nadien met een elektronische versie waar ik dan zo van die inktcassettes voor nodig had. Sommige van die verhalen heb ik nog steeds in mijn bezit. Dan denk ik soms: ooit ga ik daar iets mee doen, maar in werkelijkheid doe je dat natuurlijk niet. 

Er zijn altijd wel nieuwe ideeën en verhalen die in me opkomen, waardoor ik een google drive heb met zo’n 300 kortverhalen en onafgewerkte dingen. 😉

Wat zou jij nou heel graag willen bereiken op schrijfgebied?

Ik droom er wel eens over dat er een boek van me verfilmd zou worden en dat ik dan ook zelf mee kan werken aan het filmscenario. Dus als een producer dit leest –> mijn adres is gekend. ;). Daarnaast wil ik mezelf telkens weer heruitvinden. Ik ben niet iemand die je in één box kan duwen en zeggen dat het een genreschrijver is, waardoor ik echt niet weet wat er nog allemaal gaat komen. Thrillers en jeugdthrillers weet ik wel, maar daarnaast kan het eender wat zijn en hangt het echt af van de muze en wat mijn gevoel me zegt. 

Ik ben heel trots op Stof en de bijzondere aspecten aan dat verhaal, maar evenzeer op Kwijt – mijn nieuwste Sandra thriller –  omdat het een boek is waar ik meer dan twee jaar heb ingestopt om de juiste toon, gevoelens en spanning te vinden. 

Voor 2020 heb ik drie heel bijzondere projecten die eraan gaan komen, die elk ook een bijzondere plek in mijn hart zullen hebben. Een novelle schrijven is mijn eerste keer (in boekvorm), een opvolger op het zeer succesvolle Duistere School schrijven in die mate dat je hem als standalone kunt lezen, is ook geen sinecure. En de thriller die ik plan voor het najaar van 2020 is ook weer iets dat ik nog nooit gedaan heb. 

Die uitdagingen heb ik nodig om te evolueren.

Klinkt als leuke uitdagingen! Hoe is het voor jou als auteur om te horen/lezen hoe de lezers op jouw boeken reageren? 

Oh fantastisch. Bij mijn eerste boek was ik doodnerveus om de allereerste reacties te horen te krijgen. 

Dat went wel, zeiden collega’s, maar eigenlijk doet het dat nooit. Het blijft ongelofelijk spannend, of het nu om je eerste of je honderdste boek gaat. En ik vind het nog steeds ongelofelijk als mensen naar me toekomen en zeggen hoe ze genoten hebben van mijn boek. Ik sta dan echt met tranen in de ogen. Lezers zien het eindproduct van een lange periode waarin je naar dit moment toeleeft en ik kan nog steeds niet beschrijven hoe goed het aanvoelt om een reactie te krijgen. Het is fantastisch. Ik ben mijn lezers ook ontzettend dankbaar voor hun steun – vooral degenen die er vanaf het begin bij waren en me volgen in mijn diversiteit als auteur.

Wat vind jij het moeilijkste onderdeel van het hele schrijfproces? 

Het afscheid nemen van de personages. Bij sommige boeken meer dan bij anderen, maar het voelt altijd wel aan als een vaarwel aan figuren die je zelf gecreëerd hebt en waar je dan niet meer mee verder gaat. 

Het schrijven zelf verloopt heel organisch en wijst altijd zichzelf wel uit. Het minst leuke zijn de vele correctierondes ;). Tegen de tijd dat je boek uit is, heb je het al zoveel keer gelezen dat je het wel kan dromen.

Heb je weleens dat personages dan evengoed nog in je oor fluisteren, ondanks dat het boek af is?

Heel veel. Simon is zo iemand, maar ik heb afscheid genomen. Ik beslis altijd op voorhand of er een sequel komt of niet.

Soms smeken mensen erom – zoals bij Duistere School – waar er echt ontzettend veel vragen over een vervolg kwamen. Soms luister ik en soms negeer ik die stem en denk ik aan al die andere dingen die ik nog wil doen. 😉

Ik kom nog even terug op het stukje ‘je paranormale ei kwijt kunnen’. Wat maakt dat voor jou zo’n fascinerend aspect?

Goh, ik heb altijd al een fascinatie gehad voor het paranormale. Ik heb zelf ook regelmatig dingen voor die je “normaal” niet kunt verklaren, maar ik wijt dit vooral aan instinct en luisteren naar jezelf.

Als kind was ik gefascineerd door series zoals Twilight Zone. Later werd dat dan The X-Files of aanverwante reeksen. Ik ben ervan overtuigd dat wij als mens onze volledige capaciteiten niet kennen (is ook medisch en wetenschappelijk bewezen uiteraard) en dat daar het paranormale uitkomt. Daarom vind ik het ook heerlijk om te spelen met die toets. Soms is dat echt wel meer dan anders, zoals in Stof, maar soms ook subtiel, zoals in Hart-Slag, waar ik ook een paranormale toets aan heb gegeven die me zelf ook al is overkomen. Als je eens goed rond hoort in je vriendenkring, dan zal je versteld staan van wat die zoal meemaken.

Kan jij daar een voorbeeld van geven?

Er zijn er wel wat – vooral mijn dromen durven wel eens uit te komen.

Het frappantste dat ik ooit heb meegemaakt, heeft met mijn tweeling te maken. Ik wist maanden op voorhand dat ik een tweeling zou krijgen, lang voor ik zwanger geraakte. Ik moest een firmawagen bestellen en heb toen zelfs bewust een groot model gekozen omdat ik me al voorbereidde op hun komst. De HR-dame trok grote ogen toen ik maanden later kwam vertellen dat ik zwanger was van mijn jongens. 😉

In je werk gebruik je ook het buitenaardse aspect. Geloof jij hier ook in?

Ik ben geen UFO-jager of zo, hoewel ik denk dat UFO-jagers best wel grappige mensen kunnen zijn met een bijzondere hobby. 

Ik ben er wel van overtuigd dat wij niet de enige bewoonde planeet zijn, zeker niet als er voortdurend nieuwe planeten worden gevonden, maar buitenaards leven kan alles zijn: van organismen tot kleine beestjes tot soortgelijke menselijke vormen tot monsters. Maar wie, wat, waar? Alvast een heel eind van ons verwijderd ;). Ik denk dat het “denken dat het bestaat” niet hetzelfde is als rotsvast overtuigd zijn als “ze zijn er en ze zijn hier”. Maar waarom zou het niét bestaan?

Er zijn inderdaad genoeg mensen die hier helemaal voor gaan. Ofwel UFO-jagers, en dan heb je ook nog mensen die onderzoek doen naar paranormale fenomenen en bijvoorbeeld spookhuizen bezoeken inclusief apparatuur. Heb je weleens de behoefte gevoeld om een dag met zo’n groep mee te lopen onder het mom van research?

Lijkt me wel tof om te doen, hoewel spookhuizen me wel angst aanjagen. Ik zou dan graag zo eens een keer mijn tanden zetten in de zogenaamde waarzeggers. Daar lijkt me nog wel behoorlijk wat inspiratie te halen.

Wie weet ooit nog eens :-). 

Laatste vraag: wat geeft jou het ultieme ‘samenlezenisleuker’ gevoel? 

Goeie vraag! Ik geef regelmatig schrijfworkshops waarbij de term ‘samenschrijvenisleuker’ misschien wel van toepassing is. 

Als auteur is het sowieso fantastisch als mensen de moeite en tijd nemen om een boek van je te lezen en daarop reageren. Het voordeel van sociale media is dat je heel dicht bij je lezers staat en ook wel vrij snel te weten komt hoe die zich voelen bij je boek. Als dat meermaals gebeurt, dan geeft mij dat de ultieme voldoening.

*** Interview by Eva Krap.

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Joanne Carlton herself volgen? Dat kan hier:

Auteurspagina Joanne Carlton

Duo-recensie Karin & Sandra: Zwarte ziel – Angelique Haak ****1/2

unnamed

Dank aan Uitgeverij De Crime Compagnie voor de recensie-exemplaren.

Auteur: Angelique Haak

Serie: Jennifer Brugman deel drie

Uitgever: De Crime Compagnie

Aantal pagina’s: 400

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: september 2019  

Over de auteur:

Angelique Haak (Rotterdam, 1978) heeft al sinds haar jeugd een passie voor lezen en schrijven. In 2013 won zij een regionale schrijfwedstrijd ter gelegenheid van de week van het spannende boek. Daarna begon het te kriebelen en besloot ze om een eigen thriller te schrijven. Een nieuw begin is haar thrillerdebuut en werd genomineerd voor de Schaduwprijs 2018. Uitgeschakeld is boek nummer twee en ook in dit boek speelt rechercheur Jennifer Brugman een hoofdrol. Met haar man en kinderen woont Angelique in Spijkenisse.

( Bron: http://crimecompagnie.nl/nieuw/ )

Achterflap

Een doodgewone zaterdag. Tot twee tieners een gruwelijke vondst in de Maas doen… Het team van rechercheur Jennifer Brugman wordt geconfronteerd met een lugubere moord en de vermissing van een kind. Ze zetten alles op alles om snel het vermiste kind terug te vinden en schakelen de hulp in van paragnoste Evie Smit. Vanaf de eerste ontmoeting is Jennifer geïntrigeerd door de roodharige paragnoste met haar ijsblauwe ogen, maar ze is ook sceptisch. Kan Evie waarmaken wat zij belooft of loopt zij hen alleen maar voor de voeten?

Meningen:

Sandra:

Het derde deel met rechercheur Jennifer Brugman en ik ben fan. Vond ik Een nieuw begin al goed, Uitgeschakeld vond ik nog beter en ik begon dan ook met hoge verwachting aan Zwarte Ziel.

Karin:

In deze serie miste ik Een nieuw begin,  stroomde ik moeiteloos in bij Uitgeschakeld en nu na Zwarte Ziel is het toch echt wel dik bevestigd: ik ben groot fan!

Sandra:

Angelique heeft een heerlijk vlotte schrijfstijl en vanaf de allereerste bladzijden word ik meegezogen in het verhaal. Twee tieners doen een lugubere vondst in de Maas. Een koffer met daarin een hoofd. Aan Jennifer en haar team de taak het lijk te identificeren. Al gauw blijkt dat er nog een kind vermist wordt. Het team wil er alles aan doen om deze zaken op te lossen en er wordt door teamchef Martin een paragnoste, Evie, bij gehaald. Die wordt vooral door Ricardo, Jennifers partner met enige scepsis ontvangen.

Karin:

Wat een zalige schrijfstijl is dit toch ook zeg. Heel filmisch en het loopt en leest gewoon allemaal heul lekker. Naja lekker….

De spanning en de verschrikkingen zitten er direct al in! Er wordt een afschuwelijke en brute vondst gedaan en vanaf nu is het thuiskomen wat betreft personages als Jennifer en meegesleurd worden wat betreft het onderzoek en de privé perikelen die op de zijlijn een grote rol spelen.

Sandra:

De zaak zit muurvast. De ouders werken niet mee. Vooral moeder houdt haar lippen stijf op elkaar. Ik kon dat mens wel door elkaar rammelen! Je vraagt je als lezer af wat zij verzwijgt en waarom. Wat is de rol van Gregory, haar vriend? En wat heeft de speeltuin, waar Evie steeds op uitkomt er mee te maken? Gedurende het verhaal had ik steeds een ander op het oog die het gedaan zou kunnen hebben, naar het einde toe vond ik het uiteindelijk geen verrassing, maar dat was geen teleurstelling, want het plot vind ik echt geweldig in elkaar gezet. Wat betreft het verhaal rond het privéleven van Jennifer, dat had voor mij wat meer uitgediept mogen worden. Vooral de verhaallijn rond Patricia vond ik ineens heel snel gaan. En ik vond Ricardo een beetje te veel aan de oppervlakte blijven.

Karin:

Over personages gesproken: die worden fantastisch neergezet. Het voelt allemaal echt en je vormt bij een ieder een verschillende mening, ik hou daar zo van. Mooie is ook dat je naast de dingen die je al weet, je daartegenover op een ander vlak weer flink op het verkeerde been gezet wordt. Om vervolgens qua verdenkingen in de moordzaak dan weer wel helemaal goed te zitten. Ook wel eens lekker en dat doet ondertussen niks af aan je leesplezier want je blijft continue geboeid.

Sandra:

Al met al vond ik het een geweldig boek. Ik ken veel van de straatnamen die in het boek voorkomen en dat geeft het verhaal net iets extra’s. Ik kwam als kind vaak bij een tante van mijn moeder die in de buurt van de Hoflaan woonde en mijn broer en ik speelden daar dan buiten. Vandaar dat ik de Lambertuskerk ook ken en die zo voor me zie.

Karin: 

Plus daar bij op dat het dan toch nog weer meer lagen had dan je zelf bedacht had, briljant, en met het einde weet Angelique Haak me echt volledig te verrassen. OMG Jennifer!!

Kippenvel, ogen als schotels en het giert je gewoon door je gemoed allemaal. Allemachtig, wat geweldig en wat gaat dit doen? Afronding acceptabel? Dat is een ja. Afronding wenselijk? Och jongus dat is een vette nee. Ik wil echt, echt héél graag nog een volgend deel!

Conclusie:

Sandra:

Schrijfstijl: 4

Spanning: 3

Psychologie: 4

Leesplezier: 5

Plot: 4

Originaliteit: 4

Vier sterren voor Zwarte ziel.

Karin:

Schrijfstijl: 4.5

Originaliteit: 4

Spanning: 4

Leesplezier: 5

Psychologie: 4.5

Plot: 5

Een 9/10 oftewel vier en halve sterren voor Zwarte ziel.

Karin Meinen & Sandra Remmig.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂