Corina las: Babygehalte – Kobe Lecompte

Babygehalte.jpg

Met dank aan Kobe Lecompte voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Kobe Lecompte

Uitgever: Partizaan

Aantal pagina’s: 202

Genre: Roman

Verschijningsdatum: 6 februari 2019

Over de auteur:

Kobe Lecompte (1979), geboren te Brussel, heeft vijftien jaar de prachtigste modeboetieks van de wereld afgeschuimd om er Belgische modecollecties te verkopen. Nadien vond hij het welletjes, deed de boeken toe en vervoegde het Belgisch leger als soldaat. Hij wilde zijn land dienen, hunkerde naar kameraadschap, maar wilde vooral gewoon doen en zijn.

In psychiatrische instellingen deed Kobe vijf jaar onderzoek naar verschillende ziektebeelden om op die manier de puzzel van de menselijke psychologie proberen op te lossen.

Van kinds af aan schreef Kobe vaak stiekem. Het boek Babygehalte kende nét twintig jaar geleden zijn eerste zinnen. Het boek heeft een intens rijpingsproces gekend, en Kobe heeft het boek ook vaak en ver opgeborgen in de diepvries. Zoveel jaar later, na lessen in de nuchterheid, heeft Kobe het boek afgewerkt.

( http://www.kobelecompte.be )

Achterflap:

Mijn ervaringen en levensovertuiging hebben dit boek tot een soort ‘levensgids’ gemaakt in de vorm van een verhaal vol waanzinnige momenten.

Dit verhaal gaat over een engel die op aarde komt om mensen die het leven als een groot ongeluk beschouwen, gelukkig te maken. Het boek is een zoektocht vol oplossingen naar geluk, met regelmatig pauzes in de vorm van losse teksten als mijmermoment voor de lezer.

Wie ben ik om jullie het geluk te wijzen? Ik kan enkel opdienen wat ik leerde.

Mening:

Tja,en wat moet ik nu zeggen over deze roman? Ik denk dat er zeker mensen zijn die zullen genieten van dit verhaal. Voor mij echter klopt het niet,  ik voel me zelfs een beetje dom, want ik snap het verhaal niet. 

De schuingedrukte stukken zijn mooie poëtische stukken, en al snap ik niet wat ze met het verhaal te maken hebben, ze zijn wel echt mooi. Daar geniet ik van, maar maakt het leesplezier niet goed. Want het verhaal zelf is mij gewoon niet duidelijk. Ik snap niet wat ik lees en wat het met me zou moeten doen. 

Natuurlijk is de opdracht van Winter mij wel duidelijk, dat gedeelte snap ik, maar de manier van vertellen en alle omstandigheden rondom die opdracht worden me te veel. Ik raak de draad steeds weer kwijt, en herlees passages om ook daarna vertwijfeld naar mijn ereader te kijken. Misschien ligt het aan mij? Misschien ligt het aan de schrijfstijl? Ik weet het niet. Ik kan me echt voorstellen dat mensen meer houden van het literaire en poëtische schrijven, maar het was helaas niet aan mij besteed. 

Ik vind het om deze reden ook niet eerlijk om sterren toe te kennen aan dit verhaal. Want hoe beoordeel je een boek wat je maar gedeeltelijk snapt? Houd je van poëtisch en literair, dan is dit wellicht wel iets voor jou. Want er zitten echt wel mooie stukjes in de schuingedrukte gedeeltes, maar voor mij was dit het net niet. 

Corina Nieuwenhuis.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Gepubliceerd door

Samenlezenisleuker

Recensies, winacties, tips, leesclubs, columns, een kort verhaal of interviews! Kortom, alles wat maar gezellig en leuk is met betrekking tot boeken :-D

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s