Karin las: Natan Z. – Arjan Alberts*****

NatanZ.ArjanAlberts

Met dank aan Xander Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Arjan Alberts

Uitgever: Xander Uitgevers

Aantal pagina’s: 288

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 13 maart 2019

Over de auteur:

Arjan Alberts (1975) is schrijver en jurist. Hij werkte zeventien jaar voor het Ministerie van Justitie en Veiligheid. De laatste jaren was hij als coördinerend inspecteur verantwoordelijk voor incidentonderzoek in gevangenissen en tbs-klinieken. Sinds 2017 heeft hij zijn eigen juridisch adviesbureau. Natan Z. is zijn debuut.

(www.xanderuitgevers.nl)

Achterflap:

Een levensgevaarlijk spel tussen een seriemoordenaar en zijn sociotherapeute…

Acht moeders van jonge kinderen zijn om het leven gebracht. Ieder van hen leed aan een ongeneeslijke ziekte. De dader, Natan Z., zit veilig in een kliniek, maar dreigt door een fout van Justitie vroegtijdig vrij te komen. Tijdens het proces doet zijn advocaat Reinier een gruwelijke ontdekking.

Tegelijkertijd neemt de jonge therapeute Suus levensgevaarlijke risico’s op de afdeling waar Natan vastzit en werkt Hannah, echtgenote van Reinier en een bekende schrijfster, in de Franse Alpen aan haar nieuwe roman… over Natan. In het afgelegen landhuis ontdekt ze iets dat ieders voorstellingsvermogen te boven gaat.

Arjan Alberts brengt met deze bloedstollende thriller de lezer in het hart van een tbs-kliniek, in een zenuwslopende rechtszaak en in een draaikolk rondom een seriemoordenaar wiens verwrongen karakter ondoorgrondelijk lijkt…

Mening:

Soms zie je een boek en alles, maar dan ook alles spreekt aan. Zo ook met Natan Z. De cover, de achterflap, over de auteur en dan een debuut. En mensen mensen dit is nu waarom ik zo graag thrillers lees!

De proloog is direct al onheilspellend waarna je een sprong maakt naar vijftien jaar later. We hebben te maken met een advocaat, een schrijfster, met uiteraard Suus; ze werkt met Tbs’ers en dan Natan zelf. Natan is eng, doodeng. De spanningsboog staat als een malle gespannen en dan de macht die deze dader heeft. Onderhoudt. Uitoefent. De strijd wordt op geweldige wijze aangegaan en wat een lefgozer is Suus. Alleen al dit gegeven doet je in passages belanden waar je gewoon doodsbang van wordt. Mix dit met een stukje legal via Reinier op een andere zijlijn, met Hannah in het buitenland waar ook de meest brute dingen gebeuren en voilà. Daar zit je dan met kloppend hart te hopen, te gruwen en te genieten.

Dat genieten wordt zeker ook veroorzaakt door een pracht van een schrijfstijl; dit is kwaliteit en doorspekt met een dijk aan dialogen. Dit is filmisch en wanneer je zó opgaat in een verhaal, wanneer spanning en angst zó binnen weten te komen, hoe gaaf wil je het hebben? Is dat alles? Welnee, want dan kom ik op het punt van de plot. Van het begin tot het eind zit dit verhaal op een prachtwijze complex en intelligent in elkaar. Wat een lijnen, wat een personages, wat een opbouw en wat een gruwelijk goed en verrassend einde. Een einde dat me verbijsterd achter wist te laten. Nee, je mag niet vloeken, maar ik heb het stiekem wel gedaan.

Conclusie:

De volle bak voor Natan Z.

Vijf sterren!

Karin Meinen.

*Winactie Gesloten* Win een gesigneerd exemplaar van De Terugkeer van Layhar van Kirsten Groot!

collage Layhar

Het is maandag 25 maart en aan ons de schone taak weer om de winnaar bekend te maken! En dat issss:

Alex Zeegers!

Gefeliciteerd en mail ons even je adresgegevens: Samenlezenisleuker@gmail.com

dan komt het boek zo snel mogelijk naar je toe whoohoooo 📚🍸🍸📚

Nogmaals een hele dikke dank aan Kirsten Groot voor het mogelijk maken van deze meer dan mooie actie!

—————————————————————————————————————————————–

Wij werden benaderd door auteur Kirsten Groot of wij haar debuut onder de aandacht wilden brengen door een winactie te organiseren, en natuurlijk willen wij dat! Kirsten schreef een Young Adult Fantasy verhaal. Deel één is net verschenen bij Uitgeverij Zilverbron, en wie van Young Adult én Fantasy houdt die zal zeker aangesproken worden door de achterflap.

Oké daar gaan we dan, want om te kunnen winnen moet je natuurlijk wel een paar kleine stappen ondernemen. Niets engs of moeilijks, maar voor de zekerheid doe je beter even de *oplet-modus* aan. Komt ie, komt ie dan hè 😎

1: Geef de Facebookpagina van deze nieuwe serie een dikke duim via deze link:

Shirareta Sekai

en ach jullie zien hem vast al aankomen, maar doe onze openbare pagina ook even in één moeite door, als je dat nog niet gedaan hebt (wat we heel gek zouden vinden, maar dat terzijde🤪) via deze link:

Samenlezensisleuker De Pagina

2: Reageer met je mooiste c.q. leukste elfjes-gifje (niet zo handig met gifjes? Foto mag ook) onder dit bericht in onze über gezellige besloten Facebookgroep. Geen lid? Klik dan even deze link en kom er bij!

Samenlezenisleuker De Groep

3: Delen van dit bericht via onze openbare pagina (zie linkje bij stap één) geeft je een extra kans op dit gave fantasy debuut. Verder hoef je alleen maar te wachten tot maandag 25 maart want dan maken we de winnaar bekend 📚🍷🍷📚

Wij bedanken natuurlijk Kirsten Groot voor deze pracht van een actie!

Over De Terugkeer van Layhar:

Wanneer de koning van Ōkoku tegenover een onbekende vijand komt te staan, start hij een klopjacht op alle elfen in zijn koninkrijk.

De jonge elf Ai heeft zich na een slachtpartij in haar dorp jarenlang in het woud verscholen. Wanneer ze daar ontdekt wordt, wordt ze gedwongen Ōkoku te ontvluchten, achtervolgd door jagers en de wonden van haar verleden. Wie kan ze vertrouwen? Waar is ze veilig?

Ze is wanhopig op zoek naar een manier om het verleden eindelijk te laten rusten, maar tot overmaat van ramp dreigt de wereld, eeuwen nadat de grote Rassenoorlog in één mysterieuze nacht geëindigd is, opnieuw aan chaos ten onder te gaan. Hoe kan ze zichzelf en de wereld redden?

Jac las: Bloedspoor – Louise Boije af Gennäss ***1/2

Bloedspoor 2

“Hier klopt iets niet. Hier klopt iets niet. Hier klopt iets niet’.
Er gebeuren vele vreemde zaken rond Sara, het plattelandsmeisje uit Örebro, dat als bij een sprookje uit duizend-en–een-nacht terecht komt in een baan en leven vol luxe en glamour  in Stockholm, zaken die niet verklaard kunnen worden. Regelmatig gaan alle bellen rinkelen en springen bij Sara de seinen knerpend en gillend op rood. De lezer wordt in een alertfase geworpen. Met deze drie simpele zinnetjes weet de auteur bij de lezer binnen te dringen. Er ontstaat een gevoel van spanning.

Na de dood van haar vader ontdekt Sara honderden mappen met documenten en krantenartikelen. Allen doofpotzaken waarbij bepaalde belangengroeperingen uit de top van politieke en zakelijke establishment er voor zorgen dat onderzoeken stopgezet worden. Het draait om seks, geld en macht. Het zal eens niet zo zijn..Wie wat doorklikt op Google, komt terecht in deze niet zo frisse wereld, waarbij de naam van de later vermoorde premier van Zweden, Olof Palme, veelvuldig in beeld komt. Terecht of onterecht.

In feite is het centrale thema vriendschap en vertrouwen. Wie kan ik vertrouwen in het dagelijks leven, en kan ik als burger de overheid vertrouwen? Waarom wordt er zoveel geheim gehouden in Zweden, en in de doofpot gestopt? Of is er iets aan de hand met de rechtschapenheid van de Zweedse maatschappij, is die  niets meer dan een hardnekkige illusie? Louise Boije af Gennäss is niet mals met haar kritiek op de Zweedse samenleving en het ter sprake brengen van vele maatschappelijke issues.

De plot zit uitstekend in elkaar. Jammer van die soapachtige, oppervlakkige schrijfstijl, met lege poppen met lege karakters, virtuele dooddoeners, waar de Chablis altijd koud staat in de koelkast bla bla bla.. De potentie van het boek is daardoor de nek omgedraaid.

Daar komt bij dat de ik-vorm bij een thriller de auteur in de meeste gevallen direct op een achterstand zet. De beperkingen zijn groot, en je moet van goede huize komen om daar boven uit te komen. Louise Boije af Gennäss is geen Jean-Christophe Grangé.
De cliffhanger is ijzersterk. Of ik het vervolg ga lezen is twijfelachtig.

3,5 sterren.

Jac Claasen.

Samen wachten op, om te recenseren….

collage maart laatste deel

Whooop daar gaan we weer. Er mogen weer twee prachtboeken gelezen gaan worden. Eentje was een cadeautje van de uitgever. Heerlijk, zo een niet verwacht en toch gekregen boek! De andere gaat in combinatie met een blogtour c.q. gaaf event op Facebook. Stay tuned, want daar komt natuurlijk een te leuk verslagje van (geduld geduld).

**In februari verscheen bij Uitgeverij Cargo Een onbekend leven van Susie Steiner. Onze Karin had genoten van Na 72 uur, dus wat is er dan gaver om weer een boek van dezelfde auteur op te mogen pakken? Bijna niks toch?

**Op 5 april verschijnt bij Ambo|Anthos Uitgevers De Secretaresse van Renée Knight.Haar debuut Disclaimer werd een Sunday Times Bestseller#1, dus dat belooft veel goeds. Ook deze mag in Drenthe gelezen worden en wie weet gaat hij daarna mooi richting Noord-Holland, want samen lezen blijft leuker…

Over Een onbekend leven:

Een jongeman bloedt op straat dood, slechts enkele meters verwijderd van een politiebureau. Een toevallige passant probeert hem nog te helpen, maar net voor de man sterft noemt hij de naam van een vrouw: “Saskia’. Brigadier Manon Bradshaw werkt sinds de geboorte van haar jongste kind eigenlijk alleen nog maar aan cold cases, maar een moord zo vlak naast haar werkplek wekt haar interesse. De man blijkt een bekende, steenrijke bankier te zijn, en hij heeft directere banden met Manon dan ze door heeft. De eerste aanwijzingen in de zaak leiden zelfs allemaal naar haar gezin toe, en tot haar verbazing zal ze zich moeten verdedigen tegen de verdenkingen van haar collega’s. Manon gaat op onderzoek uit, maar kan dat wel als de verdachten zo dicht bij haar staan?

Over De Secretaresse:

In de psychologische thriller De secretaresse stelt Renee Knight de vraag: wie heeft de meeste macht op kantoor? Degene die het hardst praat, er het beste uitziet, het rijkst is, degene die het meeste respect afdwingt? Of is het iemand als Christine Butcher: een bescheiden vrouw die in stilte getuige is van alles wat besproken wordt, elk geheim en elk gerucht? Iemand die onopvallend informatie inwint bij degenen voor wie ze werkt, degenen die enkel zichzelf zien? Er is slechts een dunne lijn tussen loyaliteit en verraad, en als iemand als Christine Butcher tot het uiterste gedreven wordt, kan zij zomaar de gevaarlijkste vrouw op kantoor blijken…

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Corina las: Blonde Dolly – Tomas Ross ****1/2

Blonde Dolly Aalsmeer

Met dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Tomas Ross

Uitgever: Cargo

Aantal pagina’s: 400

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 7 februari 2019

Over de auteur:

Tomas Ross (1944, pseudoniem van Willem Hogendoorn) is auteur en scenarist. Na zijn studie aan de School voor Journalistiek in Utrecht, werkte hij korte tijd als journalist voor Het Vaderland, waarna hij in 1974 zijn doctoraal niet-westerse sociologie behaalde aan de Universiteit van Amsterdam. In 1979 schreef hij zijn eerste boek, Loch Ness – Mythe of werkelijkheid. Niet lang daarna volgende onder het pseudoniem Tomas Ross zijn eerste thriller De honden van het verraad (1980).

( Bron: www.uitgeverijcargo.nl )

De achterflap:

Zestig jaar na haar dood is de naam Blonde Dolly nog springlevend. Al decennia zoeken politiemensen en journalisten naar haar moordenaar. Haar moord is een raadsel, een mysterie, zoals Sebilla Niemans alias Blonde Dolly dat zelf ook was. Een prostituee aan de zelfkant van Den Haag, maar getrouwd met een violist van het gerenommeerde Residentie Orkest. Ze reisde naar Londen, Antwerpen en Parijs, en overnachtte met rijke en prominente Nederlanders in chique hotels.

De vragen rond haar raadselachtige dood op 31 oktober 1959 zijn nooit beantwoord. Waarom leidde de hoofdcommissaris van Den Haag zelf het onderzoek? Hoe kwam Dolly aan een fortuin aan geld en huizen? En waar is haar beruchte blauwe boekje gebleven waarin ze de namen van haar clientèle zou hebben genoteerd?

Mening:

Vanaf regel één zit je in het verhaal en weet je dit is Ross ten voeten uit. Feiten en fictie worden weer mooi door elkaar verweven, en door de lijst met personages voorin kan je dat qua personages zeer goed uit elkaar houden. Vanuit verschillende personages en af en toe vanuit verschillende tijdsperiodes word je mee genomen door het na-oorlogse Den Haag.

Hannah/Hanneke is een mooi uitgewerkt persoon, waar je vanaf het eerste moment voeling mee hebt. Blonde Dolly en al haar aliassen blijft het hele boek door een mysterieuze vrouw, en al voel ik enerzijds met haar mee, toch houd ik ook het gevoel dat ze erg “uitgenast” is. Wat haar werkelijke bedoelingen/redenen geweest zijn zullen we ook in dit boek niet ontdekken. Maar dat is voor mij niet erg, zo blijft de mysterieuze sluier mooi bestaan.

Op veel vlakken kun je voelen waar feiten en fictie elkaar kruisen, maar Ross weet op een prachtige manier alles zo bij elkaar te brengen dat je kan geloven dat het daadwerkelijk zo gegaan is. Zelfs de fictieve personages hadden gewoon echt kunnen bestaan. Prachtig.

Is de thriller nagelbijtend spannend? Nee. Is dat erg? Wederom nee. Ross pakt het oorlogsverleden en de periode daarna in een heel mooi onder de huid kruipend jasje, waardoor je helemaal in het verhaal getrokken wordt.

Conclusie:

Schrijfstijl: 5

Leesplezier: 5

Spanning: 3,5

Plot: 4,5

Psychologie: 4

Originaliteit: 4

Vier en halve sterren voor Blonde Dolly.

Corina Nieuwenhuis.

Jac las: Weerzin – Bernard Minier ****1/2

weerzin

Over het boek:

Weerzin speelt voor een groot gedeelte in 1993. Martin Servaz, is pas afgestudeerd van de politieacademie. De wereld ligt voor hem open: de beginneling met het lange haar gaat de wereld verbeteren, te beginnen bij de politie in Toulouse. Het idealisme botst met de keiharde werkelijkheid. In de zaak van de zusjes Alice en Amber Oesterman wordt bij de ondervraging een verdachte, de schrijver van duistere en erotische gewelddadige  thrillers, Erik Lang, door zijn collega’s  behoorlijk hardhandig tekeer gegaan. Servaz gaat daarin niet mee. De zaak lost zich overigens vanzelf op.

In 2018  wordt de vrouw van deze schrijver vermoord. Op een afschuwelijke, extravagante manier. Maar dat is niet wat Martin Servaz dwars zit. Er is één verbijsterend detail, een overeenkomst die niet toevallig kan zijn met de opgeloste moordzaak van vijfentwintig jaar geleden.

Conclusie:

Na Een kille rilling (2011), Huivering (2012), Verduistering (2014) en Schemering (2017), is Weerzin (2019) het vijfde deel van de ondertussen al weer relatieve nieuwkomer in de thrillerwereld: Bernard Minier. Relatief als je vijf prachtige thrillers weet te schrijven in 7 jaar tijd? Niet meer natuurlijk, Minier behoort tot de gevestigde grootmachten, en is in Frankrijk een beroemdheid

Vanaf Een kille rilling acteert Bernard Minier op een hoog niveau. Het zijn een aantal factoren die maken dat deze auteur boven de meeste van zijn collega’s uitsteekt. In de boeiende schrijfstijl van een groot verteller, wisselen duistere hoofdpersonen af met  de apocalyptische dreiging die uitgaat van de Pyreneeën met zijn donkere hoge bergen, kliffen en rotsen, de vries- en sneeuwkou, de huilende koude wind. Maar ook de vele dialogen, reflecties, beschouwingen, verhandelingen en meningen over tal van zaken die niet direct met de oplossing van het onderzoek te maken hebben, maar duidelijk het leesplezier aanmerkelijk verhogen.

Weerzin is niet van hetzelfde kaliber als de vier voorgaande delen. Met name het ontbreken van een rol van betekenis voor Juian Hirtmann, zijn zenuwslopende tegenstrever, werkt remmend op de spanning. Ook de wilde natuur komt wat minder aan bod. Het is ietsje pietsje minder. De plot is ingenieus en fantasierijk. Het slot spannend. Geen vijf sterren zoals de voorgaande vier delen, maar

4,5 ster.

Jac Claasen.

Karin las: Ravage – Felicita Vos ****

RavageFelicitaVos

Met dank aan Uitgeverij De Kring voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Felicita Vos

Uitgever: De Kring

Aantal pagina’s: 320

Genre: Roman / NUR 301

Verschijningsdatum: 8 maart 2019

Over de auteur:

Felicita Vos is dochter van een Roma-vader en een Nederlandse moeder. Haar schrijverschap kenmerkt zich door een grote maatschappelijke betrokkenheid. Haar non-fictieboek Blauwe haren, zwarte ogen (2008) gaat over de Roma-cultuur. In Addergebroed onderzoekt ze taboes als vrouwenhandel en darkrooms. Haar romandebuut Duivelsklauw (2014) beschrijft een bijzondere familiegeschiedenis waarin de Roma- en de Nederlandse cultuur botsen. Spaans bloed verscheen op 9 maart 2017.

( www.uitgeverijdekring.nl )

Achterflap:

Om haar zwangere zus te ontlasten én om het gemis aan kinderen te compenseren, neemt Charlotte Zwanenburg de hond van haar zus in huis. Direct na aankomst neemt de hond de benen. Het is het startsein van een koortsachtige zoektocht. Gaandeweg zoekt de hele familie mee. De tocht maakt pijnlijk duidelijk hoe er werkelijk over elkaar gedacht wordt. De verhoudingen komen onder hoogspanning te staan, irritaties worden ruzies en verzwegen waarheden komen aan het licht. Voor Charlotte hebben die verstrekkende gevolgen.

Ravage is een spannende, hartverscheurende roman over de vraag: hoe goed ken je je naasten?

Mening:

Felicita Vos trapt in de ik-vorm af en wat een voorbode zeg. Vanuit Charlotte blijkt dat er veel gebeurd moet zijn. Vanaf de eerste letter word je getrakteerd op een prachtige stijl inclusief gebruik van mooie beeldspraak. De sprong naar vier maanden eerder maakt gretig want wat is hier loos?

Dit is een verhaal waarin je flink heen en weer geslingerd wordt. Na een intro gebruikt Felicita de dramatische zoektocht naar de hond Ramirez als ‘gebruiksmiddel’ om de  personages en onderlinge verhoudingen neer te zetten. Allemachtig wat een gekonkel; liefde, vertrouwen, wantrouwen, vriendschap, familie. Het geeft flink stof tot de meest uiteenlopende individuen en de onderlinge dialogen gaan van hilarisch tot sneu tot bizar tot ontroerend. Wat een extremen en ik vlieg alle kanten op wat ik nu van ze vind, je blijft je mening bijstellen. Dan is daar gelukkig ook nog Esma, juist degene die in het dagelijks leven kampt met vooroordelen, komt gevoelsmatig het beste uit de verf. Wat een prachtmens en daar heb ik dan ook niet één keer aan getwijfeld.

Gedurende de zoektocht blijft het allemaal vrij lang doorcirkelen maar laagje voor laagje komt er steeds meer boven water. Het is enerzijds aan de trage kant, het ontwikkelt zich langzaam, maar het blijft onderhoudend en de uiteindelijke ontwikkelingen blazen je dan ook van de stoel.

De geheimen die blootgelegd worden zijn een klap om de oren en tevens de hel;  vol afschuw beleef je mee hoe alles waar iemand toch zeker van was compleet in duigen kan vallen. Dan is de boodschap goed duister en zwart. Daartegenover blinkt dan het vinden van jezelf en lichtpunten hoe door te gaan. Dat stuk zet je ook na het dichtklappen van het boek nog even te denken. En hoe meer je nadenkt, hoe meer je beseft wat hier aan diepgang neergezet is.

Conclusie:

Schrijfstijl: 4

Plot: 4

Spanning: 2

Leesplezier: 4

Originaliteit: 4

Psychologie: 4.5

Vier sterren voor Ravage.

Karin Meinen.

*Nieuwe-Editie-Winactie Gesloten* Win Botsing van Ingrid Oonincx!

collage Botsing

En op deze redelijk zonnige maandag hebben wij een winnaar! Wat een heerlijke reacties weer. Ka & Co gingen weer aan de slag met de lootjes en natuurlijk is dat allemaal weer goed gekomen. Dusss *tromgeroffel*

Monique Koesen-Vermeeren

gefeliciteerd en jij mag heel rustig en vol geduld onder de brievenbus gaan liggen om daar binnenkort Botsing in te zien belanden!

Als je ons een mailtje stuurt met je adresgegevens naar Samenlezenisleuker@gmail.com dan regelen wij de rest en komt alles goed.

Nogmaals een dikke dank aan Uitgeverij De Crime Compagnie voor deze super gave actie! 📚🍾🍾📚

————————————————————————————————————————————

Hopsakeeeeee daar zijn we weer! Op 18 maart verschijnt de nieuwe editie van Botsing van Ingrid Oonincx bij Uitgeverij De Crime Compagnie, en wij mogen een exemplaar gaan weggeven!! Whoop het blijft ook maar aan de gang hè bij Samenlezenisleuker. Wij worden er in ieder geval elke keer weer heel blij van!

En jullie kennen ons, dus moeilijk wordt het niet, maar toch voor de zekerheid even de *oplet-modus* aan. Hier komt ie dan:

1: Like de Facebookpagina van de uitgever via deze link:

De Crime Compagnie

Als je dan toch lekker aan het duimpjes geven bent, pak onze openbare pagina dan ook even mee via deze link:

Samenlezenisleuker De Pagina

2: Reageer onder deze actie in onze besloten Facebookgroep met een toffe gif of foto van een botsing. Nog geen lid? Wat een gekkigheid, maar oké klik dan even deze link en kom er gezellig bij:

Samenlezenisleuker De Groep

3: Wacht met ingehouden adem (niet letterlijk hè!)  tot 18 maart, want op de dag van verschijnen zullen wij de winnaar bekend maken 📚🍾🍾📚

PS: Delen is niet verplicht, maar natuurlijk wel heel leuk. Dit kan het beste via onze Facebookpagina.

Zo dat was het alweer, piece of koekie toch! Wij doen een dikke dank aan Uitgeverij De Crime Compagnie voor het mogelijk maken van deze mooie actie.

Over Botsing:

Hij wil je doden. Wist je maar waarom…

Terwijl Anna carrière maakt als architect, is haar privéleven een puinhoop. Lisa is directeur van een luchtvaartmaatschappij, en moet haar zakelijke talent tot het uiterste aanspreken om haar bedrijf te redden. Ewoud vindt zichzelf een loser, het enige waarvoor hij nog wil vechten is een omgangsregeling met zijn dochtertje.

Wat hebben deze drie ontwrichte mensenlevens met elkaar te maken?

Duorecensie Karin & Corina: Het meisje van toen – Edward Hendriks ***1/2

Winactie Het meisje van toen

Met dank aan Edward Hendriks voor het recensie-exemplaar

Auteur: Edward Hendriks

Uitgever: Eigen beheer

Aantal pagina’s: 125

Genre: Wraakthriller

Verschijningsdatum: 31 januari 2019

Over de auteur:

In het dagelijks leven ben ik copywriter van beroep. Eerst in dienst van verschillende reclamebureaus, sinds een jaar of acht als freelancer. Ik was dus altijd al veel met teksten en ideeën bezig. Toch bleef de gedachte aan een ‘echt boek’ maar lokken. Geen boek in opdracht, maar iets wat ik helemaal zelf zou kunnen verzinnen.

Toen ik in het voorjaar van 2009 een maand in Napels doorbracht om er de Italiaanse taal te leren, kwamen de ideeën voor een boek bovendrijven. Het zou nog tot juni 2012 duren voor deze op Napolitaanse leest geschoeide maffiathriller in de boekwinkels lag.

(Bron: http://www.edwardhendriks.nl)

Achterflap:

Het meisje van toen is een snoeiharde wraaknovelle van rond de 35.000 woorden, die (voorlopig) alleen als e-book verschijnt.

Twintig jaar geleden bedroog Paul Meertens de vrouw met wie hij pas getrouwd was. Nu, terwijl hij een goede baan bij een IT-bedrijf heeft, staat hij oog in oog met zijn onenightstand van toen, Lieve Breevoort. Ze solliciteert naar de functie van managementassistente. Paul is van slag, maar herpakt zich. Hij besluit een afwijzingsbrief te sturen en het hele voorval zo snel mogelijk te vergeten. Maar zo makkelijk laat Lieve zich deze keer echter niet aan de kant schuiven. Weldra ziet hij haar terug als danslerares van zijn jongste dochter, als de nieuwe squashpartner van zijn vrouw en als de invalster op school. Hij begint haar werkelijk overal te zien. Wordt hij gek? Nee, het is erger dan dat. Ze is uit op wraak en ze heeft verdomd lang de tijd gehad om die voor te bereiden…

Mening:

Karin:

Het meisje van toen is mijn kennismaking met Edward Hendriks. De proloog is alvast bijzonder pakkend. In de ik-vorm stap je de wereld van Paul binnen en het verhaalt terug naar de onenightstand van 20 jaar geleden. Een misstap die nog veel los zal gaan maken. De manier van vertellen, van schrijven, maakt per direct een hele goede indruk. Dit is tof woordgebruik, dit leest ontzettend fijn en dit geeft stof tot graag verder willen met het verhaal.

Corina:

De proloog begint gelijk vlot en pakkend. Als je dan in hoofdstuk één belandt trekt Edward gelijk door met de vlotte en beeldende manier van schrijven. Heerlijk makkelijk leesbaar en je vraagt je af waar gaat dit heen? Wat heeft die grote fout uit de proloog voor een gevolgen dan?

Karin:

De stop wordt uit de gootsteen getrokken en van dag tot dag zie je Paul al draaiend in een kolk van bizarre gebeurtenissen verder verdwijnen richting het putje.

De denk- en doewijze doet me een aantal keer flink twijfelen aan zijn verstand. Van ‘je trapt hier nu echt met open ogen in’, tot ‘ ja laat dat vooral achterwege, dat gaat de zaak ten goede komen.’ Onder andere de reactie van Brenda, maar ook bijvoorbeeld de wijze waarop een schorsing volgt doet me stevig achter de oren krabben, maar buiten dat is het intrigerend en is er continue spanning aanwezig. Stap voor stap gaat het richting steeds meer gruwel. Er zit een passage in dat je met opgetrokken wenkbrauwen en samengeknepen billen zit te lezen, dit is thriller! Het motief is wel duidelijk en toch komt er nog meer tevoorschijn en blijft het een leuk vraagteken hoe het nu allemaal werkelijk in elkaar steekt.

Corina:

De gebeurtenissen komen al vrij rap in een stroomversnelling en je vraagt je af: hoe kan dit? Wat gebeurt hier dan? Overduidelijk is Paul de enige echte hoofdpersoon in dit verhaal en mijn hemel wat een konijn zo bij tijd en wijle. Zijn manier van denken staat me vanaf de eerste ontmoeting met de roodharige dame niet aan. Hoezo denk je zo? En vooral, waarom reageer je zo? De roodharige dame blijft een tijd een mysterie, wie is zij nou precies en waarom doet ze wat ze doet?

Als de ontknoping daar is brengt Edward alles op een toffe manier bij elkaar en als ik een stukje voorlees aan mijn vriend trekt hij wit weg en belooft me echt nooit, nooit vreemd te gaan 🙂 De laatste twist vind ik echt geniaal gevonden en geeft dat extra aan het verhaal.

Karin:

Hendriks rondt het verhaal prima en met wat verrassende schijnbewegingen af. You win some, you lose some. En de winner is? Ge-wel-dig.

Corina:

Ondanks dat het af en toe een beetje op het randje van geloofwaardig c.q. logisch handelen is, weet Edward me zeker in te pakken met deze wraakthriller.

Conclusie:

Karin:

Schrijfstijl: 4

Originaliteit: 3.5

Leesplezier: 4

Psychologie: 2.5

Spanning: 3.5

Plot: 4

Corina:

Schrijfstijl: 4

Originaliteit: 3

Leesplezier: 4

Psychologie: 2

Spanning: 3.5

Plot: 4

Maakt unaniem een mooie drie en halve sterren voor Het meisje van toen.

Karin Meinen & Corina Nieuwenhuis.

Corina las: Gestolen jeugd – Marielou Uyttenhove ****

Gestolen jeugd Aalsmeer

Met dank aan ISJB Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Marielou Uyttenhove

Uitgever: ISJB

Aantal pagina’s: 342

Genre: Historische roman

Verschijningsdatum: november 2018

Over de auteur: 

Gestolen jeugd is het indrukwekkende verhaal van de jonge Belg François en het Duitse meisje Maria. Hun dochter Marielou Uyttenhove (1945) vertelt het verhaal van haar ouders op eerlijke en ontroerende wijze. Een aangrijpend liefdesdrama tegen de achtergrond van de Tweede Wereldoorlog.

(Bron: http://www.isjb.nl)

De achterflap:

François groeit op in Antwerpen, in een eenvoudig arbeidersgezin. Als hij begin 1942 als 17-jarige jongen in Duitsland te werk wordt gesteld, is zijn jeugd in één klap voorbij. Maria’s jeugd in Stuttgart-Zuffenhausen staat in het teken van de economische crisis, de opkomst van de nazi’s en uiteindelijk een nietsontziende oorlog. Maria en haar familie overleven de vele bombardementen, maar krijgen in 1944 een enorm drama te verwerken als Maria’s tweelingzus Edeltraud in een psychiatrische kliniek belandt en het helse naziregime niet overleeft. Zij wordt niet ouder dan 17 jaar.

De oorlog brengt François en Maria bij elkaar, en tussen deze twee jonge mensen bloeit een diepe liefde op. Maar de oorlog rukt hen ook weer uit elkaar. Terwijl François onwetend in een gevangenenkamp verblijft, schenkt Maria eind 1945 het leven aan hun dochter Maria Luise. Pas in 1947 zien zij elkaar terug, en proberen zij in België samen een nieuw leven op te bouwen. Maar zal hun liefde bestand zijn tegen alle trauma’s van de oorlog én tegen de anti-Duitse stemming die de Duitse Maria in België continu ervaart…?

Mening:

Marielou neemt je na een kijkje in haar eigen jeugd mee door het leven van François in België, en daarna door dat van Maria in Duitsland. Hierdoor leer je hen allebei goed kennen en voel je hun angsten, maar ook hun liefde door het hele verhaal heen. Als je dan aankomt bij het gedeelte dat ze weer samen zijn, en je de gevolgen van de oorlog in elke vezel voelt.

Want al was het vrede, en zou je denken dat elk weldenkend mens ook wel begrijpt dat een meisje van 19 er niets aan kan doen dat ze Duits is, toch krijgen Maria en haar dochter te maken met zoveel discriminatie en roddel en achterklap. Het is gewoon tenenkrommend dat er na de oorlog nog vele jaren zoveel haat was. 

De schrijfstijl is voor mij erg wennen, maar past wel bij de persoonlijke aard van het boek. Het is erg vertellend, en er wordt tijdens het verhaal af en toe verwezen naar het heden, wat ik soms verwarrend vind. Toch zit je aan de bladzijdes gekluisterd, want het is zo een persoonlijk, pakkend en indrukwekkend verhaal. Marielou schuwt niets en beschrijft gedetailleerd alle horror die een oorlog met zich meebrengt, zowel tijdens als daarna. 

Mooi detail zijn de foto’s door het hele boek heen en de op grijs gedrukte stukken met achtergrondinformatie. Dat gaf nog net even dat extra aan het verhaal.

Overall geef ik vier sterren aan Gestolen jeugd.

Corina Nieuwenhuis.