*WinactieGesloten* Win de thriller De rode magneet van Bertina Mulder!

Hopsekeee wat een te leuke foto’s en gifjes rolden er binnen! Om een lang verhaal lekker kort te houden: de gelukkige winnaar isssss..

Sharon Koelemeijer!

Sharon wil je ons even je adresgegevens mailen? Samenlezenisleuker@gmail.com

Gefeliciteerd, heel veel leesplezier en nogmaals een heule dikke dank aan Bertina Mulder voor het mogelijk maken van deze prachtactie!

—————————————————————————————————————————————–

 

Onze Karin deed pas geleden mee aan de blogtour rondom De rode magneet van Bertina Mulder. Gemist? Klik even deze link dan:

Blogtour-Karin las: De  rode magneet-Bertina Mulder***1/2

En nu kan jij hem winnen!! Whoooo gaaf of gaaf??

Bertina

Natuurlijk moet je wel wat doen om te winnen. Niks moeilijks want jullie kennen ons nu wel hè?

1: Wees of word gezellig lid van onze meer dan leuke Facebookgroep:

Samenlezenisleuker

2: Plaats onder dit bericht in onze groep je leukste gifje van een magneet of van Mars. Ben je niet handig met gifjes? Dan mag een foto ook 😀

We zullen op zaterdag 28 april de winnaar bekend maken.. Whoopwhoop let’s go!!!

Uiteraard een hele dikke dank aan Bertina voor deze prachtactie en neem vooral ook even een kijkje op haar mooie website!

Bertina Mulder Tekst & Redactie

Over De rode magneet:

Vier astronauten, twee mannen en twee vrouwen, vertrekken naar Mars om een nieuwe kolonie te starten. De mensen op aarde volgen de ontwikkelingen via het commerciële tv-programma ‘De Rode Magneet’, maar de beelden worden gemanipuleerd om de kijkcijfers hoog te houden. Wat is echt en wat niet? Voor- en tegenstanders van de kolonisatie roeren zich. Zijn de problemen die zich voordoen tijdens de reis een onfortuinlijk gevolg van de voorziene risico’s? Of worden ze opzettelijk veroorzaakt door een persoon, een organisatie of een land?

Wat lezen wij nu?

Karin leest:

Met dank aan Uitgeverij LetterRijn voor het recensie-exemplaar.

Ondenkbaar

Over Ondenkbaar :

Amsterdam Pride, hartje zomer. Drie aanslagen, zesentwintig doden, tientallen gewonden. Ontelbaar veel levens zullen nooit meer hetzelfde zijn.

Een halfjaar later. Evelien probeert de band te herstellen met haar tweelingbroer, die sinds de aanslagen niet meer is wie hij was. Ondertussen voelt ze zich steeds meer in het nauw gedreven door een onbekende, die haar grimmige berichten stuurt. Wanneer er iets vreselijk gebeurt met een collega, vermoedt Evelien dat er iets niet klopt en ze is vastbesloten erachter te komen wat dat is. Maar dan is het te laat en ze wordt voor een onmogelijke keuze gesteld.

Myrtle (15) leest:

Jekyllandhyde

Over Dr. Jekyll and Mr. Hyde :

The story of respectable Dr Jekyll’s strange association with ‘damnable young man’ Edward Hyde; the hunt through fog-bound London for a killer; and the final revelation of Hyde’s true identity is a chilling exploration of humanity’s basest capacity for evil.

Jac leest:

Macbeth

Over Macbeth :

Een donker, vervallen, corrupt fabrieksstadje in het Schotland van de vroege jaren 70. Een politiemacht die worstelt met een aanhoudend drugsprobleem. De illegale handel wordt beheerst door twee drugsbaronnen en één van hen – een meester in manipulatie genaamd Hecate – heeft connecties met de allermachtigsten, en is niet bang deze tegen elkaar uit te spelen. Centraal aan Hecates sluwe plan ligt de geleidelijke manipulatie van inspecteur Macbeth: hoofd van het SWAT-team en behoorlijk paranoïde en vatbaar voor geweld. Wat volgt is een meeslepend verhaal van liefde en schuld, politieke ambitie en hebzucht, langs de donkerste hoekjes van de menselijke natuur.

In Jo Nesbø’s Macbeth barst de strijd los tussen de ambities van een corrupte politieman en zijn loyale collega’s, tussen een met drugs doordrenkte onderwereld en de greep van jeugdvriendschappen. Bereid je voor op een zinderende rit door de donkerste tunnels van de mensheid!

Corina leest:

Met dank aan Uitgeverij Harper Collins Holland voor het recensie-exemplaar.

Devrouwdieterugmoest

Over De vrouw die terug moest ( verschijnt op 1 mei ) :

Op een warme zomeravond verdwijnt de zeventienjarige Annabelle uit het afgelegen dorpje Gullspång. De politie kan geen enkele aanwijzing vinden, de ouders zijn radeloos. In Stockholm krijgt de ervaren rechercheur Charline ‘Charlie’ Lager te horen dat zij op de zaak wordt gezet. Met tegenzin begeeft Charlie zich naar Gullspång – het dorp waar ze is geboren. Ze is er sinds haar veertiende niet meer geweest, en met reden. Tijdens haar zoektocht naar de waarheid over Annabelle wordt ze hardhandig geconfronteerd met haar eigen verleden, en de geheimen die in Gullspång altijd diep weggestopt werden. Kan ze iets voor de verdwenen Annabelle doen? En kan Charlie zelf nog wel geholpen worden?

Blogtour-Corina las: Zoeken-Yoeke Nagel ***

Met dank aan Uitgeverij Droomvallei voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Yoeke Nagel

Uitgever: Droomvallei

Aantal pagina’s: 262

Genre: Roman

Verschijningsdatum: mei 2018

Over de auteur:

Yoeke Nagel (1963) is journalist en schrijfcoach. Zij publiceerde dertien andere boeken en stond aan de wieg van Loesje.

( http://www.yoekenagel.nl )

De cover:

Ouderwets aandoend en persoonlijk vind ik hem niet mooi.

De achterflap:

Jeanne van Emden, mijn moeders moeder, liet haar twee dochters onderduiken en verdween in de oorlog. Goed, ze ging als vurig internationalist en radicaal socialist in het verzet, hielp een Duits oorlogsschip op te blazen, werkte voor een illegale krant, werd verraden als spion in het Englandspiel, ze was joods en nog doof ook, dus haar overlevingskans was niet zo groot. Maar geen enkel archief bewijst dat ze echt dood is gegaan in de oorlog. Daarom zoekt mijn moeder al meer dan 70 jaar naar haar moeder. Ik heb beloofd om haar daar wat bij te helpen. Op tafel liggen drie mappen met papieren. Nu hoeven mijn moeder en ik al die informatie alleen nog maar te ordenen en op te schrijven wat er is gebeurd met Jeanne. Dat is belangrijk, want als je de geschiedenis niet vastlegt, kun je hem niet afsluiten. Maar hoe dan, in vredesnaam? Waar ontstaat de vaste verkering tussen feit en fantasie? En hoe kan ik verder schrijven nu de oorlog in mezelf ondergedoken blijkt te zitten en opeens op ‘aan’ is gegaan?

Een ontdekkingstocht door oorlogsherinneringen, angsten, fantasieën en idealen van drie generaties opstandige moeders en dochters.

Mening:

Zoeken is een indringend, persoonlijk verhaal over de zoektocht naar wat er gebeurd is in de oorlog. Ook is het een verhaal van een tweede generatie die in de nasleep van de oorlog vele vragen onbeantwoord ziet omdat er sprekers en zwijgers zijn.

Yoeke schrijft helaas een beetje chaotisch waardoor ik niet lekker in het verhaal kom. En dat terwijl ik wel door wil omdat je de vragen beantwoord wilt zien. De verschillende opvattingen over hoe alles ervaren wordt, zowel door haar moeder als bijv. haar tante, zijn herkenbaar. Ik zie dat erg terug in ons eigen gezin waar mijn vader 8 was toen de oorlog afliep en ook daar pas vele jaren later gezocht werd naar antwoorden en uitleg.

Ondanks de schrijfstijl die mij het leesplezier een beetje ontnam is het wel echt een mooi en puur verhaal. En krijg je meer inzicht in bijv. radicale socialisten in tijden van de Tweede Wereldoorlog.

Drie sterren voor Zoeken.

Corina Nieuwenhuis.

Benieuwd wat anderen vinden van Zoeken? Klik dan even deze link naar de recensie van De Leestafel: Recensie Zoeken De Leestafel

En hou Boeklovers in de gaten via deze link: Boeklovers Daar zal op 22 april de recensie verschijnen.

Blogtour-Karin las: De rode magneet-Bertina Mulder***1/2

Bertina

Met dank aan Bertina Mulder voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Bertina Mulder

Uitgever: Paris Books

Aantal pagina’s: 273

Genre: Psychologische Thriller

Verschijningsdatum:  maart 2018

Over de auteur:

Bertina Mulder (1962) heeft haar eigen bedrijf, Bertina Mulder Tekst & Redactie. Zij analyseert websites vanuit het perspectief van de klant en schrijft (web)teksten voor bedrijven en particulieren. In 2016 verscheen haar roman Wisselwerking. De rode magneet is haar thrillerdebuut.

( www.bertinamulder.nl )

Cover:

Fantastisch, gewoon beeldschoon! Perfect passend bij het verhaal.

Achterflap:

Vier astronauten, twee mannen en twee vrouwen, vertrekken naar Mars om een nieuwe kolonie te starten. De mensen op aarde volgen de ontwikkelingen via het commerciële tv-programma ‘De Rode Magneet’, maar de beelden worden gemanipuleerd om de kijkcijfers hoog te houden. Wat is echt en wat niet? Voor- en tegenstanders van de kolonisatie roeren zich. Zijn de problemen die zich voordoen tijdens de reis een onfortuinlijk gevolg van de voorziene risico’s? Of worden ze opzettelijk veroorzaakt door een persoon, een organisatie of een land?

Mening:

De rode magneet begint met een korte en spannende inleiding. Het boek bestaat uit twee delen en in deel 1 maak je kennis met de crew en met het hele circus wat meedraait rondom de lancering en de missie naar Mars. Er worden her en der flinke sprongen in tijd gemaakt en de personages worden uitgediept. Het trainings/voorbereidingsprogramma had van mij dan ook meer uitgelicht mogen worden. Ik werd zeer nieuwsgierig naar die periode aangezien daar ook de onderlinge banden tussen Chris, Justin, Li-An en Norah moeten zijn gesmeed. Door de vertelwijze blijf ik zeker wel geboeid, maar het schept wat afstand m.b.t. het echte ‘meebeleven’. Daartegenover verweeft Mulder de persoonlijke gebeurtenissen uit het verleden met het heden dat zo niet alledaags, groots, actueel en gewoon gaaf is.

Wat betreft de ruimtevaart ben ik dus 100% leek, maar dat hier een flink stuk research is gedaan is duidelijk. Voeg daar wat maatschappelijke vraagstukken aan toe en voilà! Het leest fantastisch weg en is doorspekt met een prima te volgen staaltje techniek. Wanneer je denkt: cool, maar ik heb nog niet het idee een thriller te lezen, wordt dan de spanningsboog aangetrokken. Om in die kleine ruimte met weinig personen te belanden, hoeiii. Er vallen op overduidelijk verdachte wijze doden en de vraag is waarom en door wie?

Dan komt daar het sterke deel 2 en pakt Mulder me dan echt bij de lurven. Nu word ik echt gepakt door de personages, zit ik compleet in het verhaal gezogen en in dit gedeelte wordt het hele gebeuren dan toch subliem samengesmolten. Wat een fijne afsluiter!

Conclusie:

Schrijfstijl: 3.5

Psychologie: 3.5

Originaliteit: 4

Leesplezier: 4

Spanning: 3

Plot: 4

Drie en halve sterren voor De rode magneet.

Karin Meinen.

Karin las: De zaak tegen Alex Cross-James Patterson****

Patterson

Met dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Auteur: James Patterson

Serie: Alex Cross, deel 25

Uitgever: Cargo

Oorspronkelijke titel: The People vs. Alex Cross

Vertaling: Waldemar Noë

Aantal pagina’s: 414

Genre: Thriller / NUR 305

Verschijningsdatum:  maart 2018

 

Over de auteur:

James Patterson (1947) is de succesvolste hedendaagse thrillerauteur ter wereld. Van zijn boeken zijn meer dan 240 miljoen exemplaren verkocht. Hij schreef de zeer succesvolle thrillerreeksen: Alex Cross en The Women’s Murder Club. James Patterson woont en werkt in Florida.

( www.uitgeverijcargo.nl )

Cover:

Alleen al op cover zou ik het boek willen oppakken. Het is een Patterson en dit tezamen met de achterflap maakt dat ik bijzonder zin heb om het te gaan lezen. 

Achterflap:

Alex Cross stond nog nooit aan de verkeerde kant van de wet. Maar nu hij beschuldigd is van het neerschieten van handlangers van zijn aartsvijand Soneji, wordt hij als voorbeeld gesteld voor alle schietgrage agenten. Cross weet dat het zelfverdediging was, maar zal de jury hem in het gelijk stellen? Terwijl Cross vecht voor zijn vrijheid, laat zijn voormalige partner John Sampson hem een video zien die aanwijzingen bevat rond de vermissing van een aantal jonge meisjes. Ondanks zijn schorsing gaat Cross toch op onderzoek uit en belandt in de donkerste hoeken van het internet, waar moord slechts een vorm van ontspanning is.

Mening:

Dit is nu een thriller die je als lezer een schat aan variatie biedt. Patterson hanteert naar verwachting een snelle en kundige pen en het leest dan ook fantastisch weg.

Het verhaal is gevuld met meerdere verhaallijnen en elke lijn is een leesfeest. Je wordt getrakteerd op spannende actie, op onderzoek, uiteraard op moord en wat gruwel, op rechtbankgebeuren; heerlijk vind ik dat en in dit alles verweeft Patterson op de achtergrond het familiegebeuren van Alex Cross. Een eens niet totaal verknipte rechercheur, maar gewoon een sympathieke en toffe kerel en zo ook zijn gezin en team. Cross is tevens psycholoog en ook dit zorgt voor een extra dimensie, i love it. De wisseling van perspectief en het af en toe teruggrijpen naar het verleden worden zo uitgevoerd dat het juist duidelijkheid geeft. Het wordt nergens heel moeilijk en toch zit het verhaal intelligent in elkaar, hoe gaaf is dat?

De zaak tegen Alex Cross is meer dan goed op zichzelf staand te lezen. Er wordt kort en voldoende teruggegrepen naar voorgaande delen en  je krijgt echt feeling met de personages. Dit zorgt er dan ook voor dat de nieuwsgierigheid naar voorgaande delen en vooral een volgend deel flink aangewakkerd wordt. Ik wil meer van Alex Cross, van zijn team, en van zijn familie. Een ‘feelgood thriller’, het bestaat!

Goed vs. het kwaad, het wordt allemaal tot in de puntjes uitgewerkt en alle draadjes zijn afgewerkt. Een tof plot, dat is het. Is het her en der wat vergezocht, zeker ook m.b.t. de rol van  de negenjarige zoon Ali? Zeker wel, maar ik ga er als lezer heerlijk in mee. Wanneer een thriller me dit allemaal biedt, dan ben ik een gelukkig mens.

Conclusie:

Op alle fronten vier dikke stralende sterren voor De zaak tegen Alex Cross.

Karin Meinen.

Samen wachten op, om te recenseren…

Daar zijn we weerrr want in Drenthe en Noord-Holland liggen er weer prachtige recensie-exemplaren op de te lezen stapel! Heerlijk deze hobby, wat een mazzelaars zijn wij toch!

**Afgelopen 3 april verscheen bij  Ambo|Anthos uitgevers de nieuwste thriller van Frederik Baas, Herberekening. Wij genoten van zijn vorige boek en kijken dan ook zeker uit naar dit verhaal!

**Op 24 april komt de eerste historische roman van Hay van den Munckhof uit bij Uitgeverij MozaïekAlya heeft in ieder geval al een prachtcover en we houden van geschiedenis dus whooooop hoe gaaf dat hij gelezen mag worden!

**En dan verschijnt op 1 mei de thriller De vrouw die terug moest van  Lina Bengtsdotter bij Uitgeverij HarperCollinsHolland. Op de dag van verschijnen zal onze recensie ook verschijnen dus stay tuned!

Over Herberekening :

In Herberekening van Frederik Baas (pseudoniem van Jan van Mersbergen) komt schoolverlater Leon op straat bij toeval een meisje tegen dat hij van school kent en dat nu al aan het werk is. Ze rijdt in een huurauto en moet ergens papieren ophalen. Ze vraagt hem om even op de huurauto te passen. Dat doet Leon, het meisje komt echter niet meer terug. Dan hoort hij vanuit de auto de stem van de navigatie: ‘Volg de weergegeven route.’ Leon besluit in te stappen en de taak van het meisje over te nemen. Hij gaat op pad, zonder te weten waarheen en wat hij vervoert. De navigatie leidt hem. In eerste instantie voelt dat goed: hij heeft een taak en een doel, alles is overzichtelijk en eenvoudig en ook belangrijk. Maar langzaam wordt hem duidelijk dat het een duistere zaak is en hij worstelt met zijn ongevraagde betrokkenheid en daarmee samenhangende schuldvraag.

Over Alya :

Deze debuutroman van Hay van den Munckhof is het eerste deel van een tweeluik over de veertienjarige Alya. In het islamitische Cordoba van het jaar 842 beheerst Alya de talen van alle omliggende landen. Dankzij Oncha, haar slavin uit Navarra, spreekt zij zelfs het Frankisch van de koninkrijken in het noorden. Als dat de emir ter ore komt, blijkt Alya’s gave niet alleen een zegen te zijn. Zeer tegen de zin van haar vader stuurt de emir Alya als tolk mee met een gezantschap naar het christelijke Navarra. Dat wordt het begin van een barre tocht, die Alya dwars door het negende-eeuwse Europa voert.

Over De vrouw die terug moest :

Op een warme zomeravond verdwijnt de zeventienjarige Annabelle uit het afgelegen dorpje Gullspång. De politie kan geen enkele aanwijzing vinden, de ouders zijn radeloos.

In Stockholm krijgt de ervaren rechercheur Charline ‘Charlie’ Lager te horen dat zij op de zaak wordt gezet. Met tegenzin begeeft Charlie zich naar Gullspång – het dorp waar ze is geboren. Ze is er sinds haar veertiende niet meer geweest, en met reden. Tijdens haar zoektocht naar de waarheid over Annabelle wordt ze hardhandig geconfronteerd met haar eigen verleden, en de geheimen die in Gullspång altijd diep weggestopt werden. Kan ze iets voor de verdwenen Annabelle doen? En kan Charlie zelf nog wel geholpen worden?

*SuperWinActie gesloten* Win de prachtroman Mevrouw C. van José Fernanda!

En daar zijn we dan op deze prachtige vrijdagmiddag met naar wij denken vijf hele blije winnaars. Wie Ow wie mogen er onder de brievenbus gaan liggen of er buiten naast gaan zitten in het zonnetje?

Heleen van der Velde

Debora de Krom

Wilma Veltkamp

Hannie van Grol

Mireille Declerck

Jullie adressen zullen wij doorzetten naar de uitgever en dan komt deze prachtroman jullie kant op! We zijn heel benieuwd naar jullie mening!

Nogmaals een dikke dank aan Uitgeverij De Kring voor deze meer dan mooie actie!

———————————————————————————————————————————————

Op 25 april verschijnt bij Uitgeverij De Kring de prachtige Mevrouw C. van José Fernanda!

‘Twee zussen, twee werelden, onoverbrugbaar. Een voortdurend vervreemdende en intrigerende confrontatie, consequent ongemakkelijk.’

Mevrouw C.png

Wij mogen van Uitgeverij de Kring maar liefst VIJF mensen blij gaan maken met deze parel, gaaf of gaaf? Uiteraard een dikke dank daarvoor!

We zoeken vijf serieuze lezers die Mevrouw C. op willen pakken. Binnen drie weken na ontvangst plaats je je recensie op op Bol.com, Hebban.nl, Bruna.nl, waar je maar wil en natuurlijk mail je je mening ook naar ons via Samenlezenisleuker@gmail.com

Wil jij kans maken en heb je hier machtig veel zin in? Neem dan de volgende stappen en wie weet valt Mevrouw C. straks bij jou op de deurmat!

1: Like de Facebookpagina van Uitgeverij De Kring via onderstaande link:

Uitgeverij De Kring

2: Deel dit bericht openbaar op je tijdlijn via het Facebook-icoontje onderaan dit item.

3: Stuur ons een mailtje met je adresgegevens, o.v.v. Winactie Mevrouw C. en wees je bewust van de belofte dat je binnen drie weken na ontvangst je recensie zal plaatsen op de gevraagde sites.

Nou that’s it…. We zien jullie mailtjes graag tegemoet en heel veel succes allemaal!

Op vrijdag 20 april maken we de gelukkige winnaars bekend, whoopwhoop 😀

Alleen nog even dit: ben je nog geen lid van onze te leuke Facebookgroep?

Kom er dan gezellig bij via deze link: Samenlezenisleuker

Over Mevrouw C. :

Vrienden kies je, familie niet. 

De steenrijke doch eenzame, kille en godsdienstwaanzinnige Constance woont op een kasteel en regeert met harde hand over haar personeel. Als ze ziek is, vraagt ze haar artistieke, vrijgevochten zus Sophie voor haar te komen werken. De zussen zijn elkaars tegenpolen en blijken allebei zo hun geheimen te hebben.

Tegen het decor van het grote, lege kasteel met ontevreden personeel is het de komst van een man die de verhoudingen finaal doet ontsporen. Om toch door te dringen tot haar zus, schrijft Sophie een ontroerend verhaal voor haar.

Mevrouw C. is een intrigerende, verrassende roman over twee zussen die niet zonder, maar zeker ook niet met elkaar kunnen.

Wat lezen wij nu?

Karin leest:

Met dank aan Bertina Mulder voor het recensie-exemplaar.

Derodemagneet

Over De rode magneet :

Vier astronauten, twee mannen en twee vrouwen, vertrekken naar Mars om een nieuwe kolonie te starten. De mensen op aarde volgen de ontwikkelingen via het commerciële tv-programma ‘De Rode Magneet’, maar de beelden worden gemanipuleerd om de kijkcijfers hoog te houden. Wat is echt en wat niet? Voor- en tegenstanders van de kolonisatie roeren zich. Zijn de problemen die zich voordoen tijdens de reis een onfortuinlijk gevolg van de voorziene risico’s? Of worden ze opzettelijk veroorzaakt door een persoon, een organisatie of een land?

Myrtle (15) leest:

Jekyllandhyde

Over Dr. Jekyll and Mr. Hyde :

The story of respectable Dr Jekyll’s strange association with ‘damnable young man’ Edward Hyde; the hunt through fog-bound London for a killer; and the final revelation of Hyde’s true identity is a chilling exploration of humanity’s basest capacity for evil.

Jac leest:

Chandler

Over Het lange afscheid :

In Het lange afscheid van Raymond Chandler brengt een ontmoeting met een aan lager wal geraakte oorlogsveteraan zowel avontuur als problemen met zich mee voor privédetective Philip Marlowe. ‘Het lange afscheid’ wordt door velen beschouwd als het meesterwerk van Raymond Chandler (1888-1959), de grondlegger van de hard-boiled detective.

‘Ik heb dit boek minstens twaalf keer gelezen.’ – Haruki Murakami

Corina leest:

Met dank aan Droomvallei Uitgeverij voor het recensie-exemplaar.

Zoeken

Over Zoeken :

Jeanne van Emden, mijn moeders moeder, liet haar twee dochters onderduiken en verdween in de oorlog. Goed, ze ging als vurig internationalist en radicaal socialist in het verzet, hielp een Duits oorlogsschip op te blazen, werkte voor een illegale krant, werd verraden als spion in het Englandspiel, ze was joods en nog doof ook, dus haar overlevingskans was niet zo groot. Maar geen enkel archief bewijst dat ze echt dood is gegaan in de oorlog. Daarom zoekt mijn moeder al meer dan 70 jaar naar haar moeder. Ik heb beloofd om haar daar wat bij te helpen.

Op tafel liggen drie mappen met papieren. Nu hoeven mijn moeder en ik al die informatie alleen nog maar te ordenen en op te schrijven wat er is gebeurd met Jeanne. Dat is belangrijk, want als je de geschiedenis niet vastlegt, kun je hem niet afsluiten. Maar hoe dan, in vredesnaam? Waar ontstaat de vaste verkering tussen feit en fantasie? En hoe kan ik verder schrijven nu de oorlog in mezelf ondergedoken blijkt te zitten en opeens op ‘aan’ is gegaan?

Een ontdekkingstocht door oorlogsherinneringen, angsten, fantasieën en idealen van drie generaties opstandige moeders en dochters.

Jac las: Papa-Jesper Stein****1/2

Papa

Over de auteur:

Jesper Stein is een Deense misdaadauteur, geboren 28 februari 1965 te Aarhuus. Van beroep journalist en misdaadauteur. De Gyldne Laurbær of voluit Boghandlernes Gyldne Laurbær is een Deense literaire prijs. De prijs wordt jaarlijks uitgereikt door de Vereniging van Deense Boekhandelaren. Stein heeft de prijs in 2016 ontvangen voor ‘Aisha’ ( Nog niet vertaald )

( Bron: Wikipedia )

Over het boek:

Vicky Thomsen is adjunct-commissaris van de afdeling vermogensdelicten in de Deense hoofdstad Kopenhagen. Een inbraak bij de Danske Bank waarbij de kluisjes van 143 klanten worden leeggeroofd, leidt niet alleen tot haat en nijd binnen de afdeling wie de zaak mag oplossen, maar doet ook de wenkbrauwen fronsen bij Vicky en Ole Wagner, haar partner. Vicky, jong, intelligent en goed opgeleid, wordt op alle mogelijke manieren dwars gezeten door de oude hap, de dinosaurussen op de afdeling. Dit dwarsbomen gaat ver, erg ver. Maar er zijn meer complicaties. Zo blijkt dat ook het kluisje van Jens Jessen, het hoofd van de PET, een angstaanjagende streber, Don Juan en kandidaat voor de hoogste politiepost in Denemarken, is leeggeroofd. Wat moet Jens Jessen met een kluisje? Wat heeft hij te verbergen?

Haar voormalige partner, Alex Steen, is overgeplaatst naar de afdeling Speciale Operaties van Politie inlichtingendienst (PET). De samenwerking tussen de PET en de DEA (Drug Enforcement Administration, een Amerikaanse overheidsinstantie, gericht op de bestrijding van de handel in drugs), heeft geresulteerd in een zeer gevaarlijke undercoveroperatie, waarbij het uiteindelijke doel is de uitschakeling van een wereldwijd opererende wapenhandelaar Grigor Grigovich, Papa genaamd.

Conclusie:

Papa is in principe een klassieke thriller, met twee verhaallijnen. Vicky Thomsen die de diefstal van de bankkluisjes moet oplossen, en Alex Steen, bezig met zijn undercoveroperatie als Hans Hauser, zijn criminele psychopathische alias. De twee verhaallijnen, de kluisjesroof en de undercoveroperatie, hebben raakvlakken. Maar anders dan voor de hand ligt.

Papa is het eerste boek dat ik van Jesper Stein lees. Hier en daar wordt verwezen naar Onrust , zijn debuut. Papa is uitstekend los te lezen.

De aantekeningen over dit boek resulteren in twee opmerkingen. Stein heeft een opmerkelijk goede thriller geschreven. Spannend, goede karaktertyperingen, vele en goede dialogen en een uitstekend plot. Het feit dat Amsterdam als drugshoofdstad van de wereld, uitgebreid aan het woord komt, verleent het boek een extra charme.

Opmerkelijk is echter de constatering dat hoofdpersoon Axel Steen opmerkelijk veel weg heeft van Harry Hole, de liefdesbaby van Jo Nesbø. Een politieman met demonische verslavingsverschijnselen, dramatische privéproblemen en vele vraagtekens bij het leven dat hij leidt.

Is Axel Steen (Jesper Stein) een kloon van Harry Hole (Jo Nesbø) ? Het antwoord is zonder meer ja. En wel in de positieve zin van het woord. Beter goed gejat dan slecht bedacht luidt het motto. Met één verschil. Jo Nesbø schrijft compacter en indringender dan Jesper Stein. Wat niet is kan nog komen. Jesper Stein ga ik volgen.

4,5 sterren.

Jac Claasen.

Riejanne schrijft: Een bijzondere en mooie periode bij verdriet

bloemen riejannne

Bijzonder hoe je soms iemand kunt ontmoeten en daar ineens een heel open gesprek mee kunt voeren over dingen die normaal bijna niet bespreekbaar zijn, namelijk de dood en alles wat daarbij hoort. Hoe het ook herinneringen omhoog haalt aan een hele verdrietige, maar mooie periode in mijn leven. Een periode die ik ondanks het verdriet niet had willen missen! Het ziekbed van mijn lieve zus en hoe we samen naar haar dood toewerkten. Hoe bijzonder dat we er gewoon open over konden praten, er zelfs grappen over konden maken! En ja niet iedereen kon dat waarderen. Er was iemand die niet snapte dat ik die laatste weken met mijn zus ook mooi vond en mij steevast zei dat deze periode niet mooi kon zijn, dat iemand dood zien gaan niet mooi kan zijn, nou mensen ik kan jullie vertellen dat ik het een hele mooie periode vond en het voor geen goud had willen missen!

Zoals wij het leven omarmen, omarmden wij nu de dood, gewoon omdat die onvermijdelijk was en zo bij het leven hoort. En ja die trieste dood leidde vaak tot hilarische situaties en grappen. Wat fijn om er op die manier mee om te kunnen gaan, omdat ik nog steeds denk dat je met humor heel veel kunt ontladen.

Vanaf het moment dat ze haar doodvonnis kreeg, wilde ze haar eigen crematie regisseren, en wat bracht dat mooie, maar ook confronterende dingen met zich mee. Ineens stond haar dood centraal, en ja we hadden ontkennend kunnen reageren, ons hoofd er van weg kunnen draaien, maar dan hadden we zulke fijne momenten gemist…

Ik weet nog goed hoe ik bij haar binnen stapte toen ze net uit het ziekenhuis kwam. ‘Riejan, 11 augustus moet je hier sowieso om 16.00 uur zijn hoor, want dan komt de uitvaartleider en gaan we mijn crematie regelen.’ Slik.. Natuurlijk ben ik daarbij! Ze zei het op een manier alsof ik een brood voor haar moest kopen, gewoon omdat het de realiteit van dat moment was.

En dan de wensen die ze had. Wat ben ik blij dat we onze kop niet in het zand staken, maar alles bespreekbaar was. Ik weet nog goed hoe ze me vroeg om een foto te maken van een bos bloemen die ze van vrienden van mij had gekregen. Paars wit. Paars was haar lievelingskleur. Ik deed netjes wat ze vroeg, liet haar de foto zien, waarop ze zei ‘Stuur ‘m ook even naar de email toe, want dit wordt mijn rouwkaart.’ Bam! ‘Oh en ik wil ook dat je een selfie maakt.’ ‘Een selfie?’ ‘Ja, samen met Martin en Chantal.’ (Haar man en dochter). ‘Die moet je dan uitprinten en mij tussen de handen leggen als ik er niet meer ben. Op die manier neem ik jullie met me mee.’ ‘Oh je bedoelt dat je ons ook in de brand wilt steken?’ ‘Precies dat ja…’

‘Oh en als jullie die foto tussen mijn handen neerleggen, moet je er een klein puntje uit laten steken.’ ‘Hoezo dat dan?’ ‘Nou,’ was haar antwoord: ‘dan zetten we er een grote pot naast en mogen mensen tegen betaling raden wat ik tussen mijn handen heb. Help Martin, Chantal en Riejanne de winter door hahaha…..’

Ze had overal zo goed over nagedacht. Ze wilde dat haar kist beschilderd werd. Het moest een heel fleurig geheel worden met bloemen, maar hoefde niet realistisch te zijn. Nou kan ik jullie vertellen dat ik echt geen kunstenaar ben, dus dit beloofde nog wat te worden.  Dus op naar de volgende stap. Op zoek naar een kunstenaar die een doodskist wilde beschilderen. Daarnaast wilde ze nog een paar woorden voor Martin, Chantal, mij, en de verdere familie en  vrienden op het deksel schrijven. Dit moest met een rode stift. Daarna mochten Martin, Chantal en ik in het groen onze tekst voor haar op de deksel schrijven (groen was heel bewust gekozen, omdat dat de lievelingskleur van onze overleden broer was). Vervolgens moesten rood en groen weg, en mochten de andere familieleden en vrienden hun boodschap aan haar met blauw of zwart schrijven.

ipp

Stapte ik nietsvermoedend haar huis binnen was het eerste wat ze zei: ‘Riejan, ik heb jouw tekst voor op de kist klaar, wil je m lezen?’ Natuurlijk. En weer een slikmoment…het zoveelste inmiddels!

Dan het moment dat de kist thuis ‘bezorgd’ werd. Wat confronterend zeg! Mijn zus vond het hilarisch. Zag het al helemaal voor zich dat buurtbewoners een kist naar binnen zagen gaan, maar er vervolgens geen lijk het huis uitgedragen werd. Wat een lol had ze daar om zeg. Nou daar zaten we dan met een doodskist op de grote tafel, en ja die moesten wij gaan beschilderen, dus wat doe je dan? Je moet eigen worden met die kist. Nou dat was aan Martin, Chantal en mij wel besteed. Wilma keek vanuit haar bed toe hoe wij foto’s aan het maken waren, terwijl we onze handen uit de kist lieten steken, tussen het deksel doorkeken etc. Tranen over de wangen van het lachen, en wat denk ik nog met een warm gevoel aan dat moment terug! Al die mensen die op bezoek kwamen en die we van tevoren moesten waarschuwen omdat er een doodskist op tafel stond. Ik weet nog dat we op een gegeven moment aan de praat waren en dat ik haar voorstelde om een foto van de kist op Face te plaatsen onder de noemer nieuwe gadget. Wie weet zou ze een nieuwe trendsetter worden.

Als ik nog terugdenk aan het moment dat haar teksten op de deksel geschreven moesten worden, rollen me de tranen nog over de wangen van het lachen. Doordat ze zo hard achteruit ging kon ze ze er zelf niet meer op schrijven, maar ze wist wel precies waar wat moest komen te staan. En ja hoe doe je dat dan hè? Chantal zou schrijven.’Eh mam ..op welke plaats moet die tekst komen te staan?’ ‘Ter hoogte van het hart ongeveer.’ ‘Oh oké, maar nu weet ik nog niets, want dat kan ik niet inschatten.’  Dus…..deksel op de grond, Martin ernaast en we hadden de juiste hoogte!

Op een zondagmiddag kwam de kunstenares bij ons thuis. Wat een bijzonder moment was dat. Zo uit de losse hand tekende ze de hele kist vol. Vervolgens zaten wij eromheen om het samen met haar in te schilderen. In het begin waren we nog aan het lachen, maar langzaam wenden we aan het idee waar we mee bezig waren en hing er een hele ontspannen sfeer, waarin ruimte was voor grapjes, maar ook voor stille momenten. Wilma lag in bed met ons mee te kijken en genoot van elke minuut. ‘Zullen we de crematiemuziek ook even opzetten?’ vroeg ze. Natuurlijk! Wat een serene sfeer hing er. Toen de kist klaar was kwam het moeilijke gedeelte. Wilma haar teksten stonden er al op, maar nu moesten wij. Wat een bizar moment. Van een heel ontspannen “gezellig” moment terug naar de keiharde realiteit! Opschrijven wat ik haar nog wilde zeggen, wat op de kist zou blijven staan. Aangezien Wilma haar bed niet meer uit kon, verwachtte ze dan ook dat we hardop voorlazen wat we geschreven hadden. Ach dat was om het ons makkelijk te maken denk ik dan.

Ze wilde ook weten wie er ging spreken op haar uitvaart en vooral wat ze dan gingen zeggen. ‘Het gaat over mij toch?’ zei ze dan.  ‘Vertel het me dan maar, want straks mis ik alles.’ Menigeen zette je daarmee voor het blok. Je wist ook dat ik ging spreken, maar ik kon het je niet laten lezen, simpelweg omdat ik het niet kon schrijven zolang je nog bij ons was. Iets waar ik me best schuldig over voelde, maar jij zei alleen maar:  ‘Geeft niet Riejanne, van jou heb ik het liedje.’ Ons liedje, ons, omdat ie speciaal voor jou ingezongen is, aangepast aan jou en ik draai m nog regelmatig! Dat moment dat we er samen voor het eerst naar luisterden koester ik nog elke dag! Tranen, omdat het zo confronterend was, omdat we wisten dat ie voor jouw uitvaart was, maar ook zo mooi dat we dit samen konden delen. En alle grappen die we maakten omdat we zeiden dat we je helemaal naar de oven zouden brengen. Ik moet wel zeker weten dat je weg bent Wil!

vlinder riejannne

Heerlijke zwarte humor die ons door deze tijd heen hielp, die ik een ieder die hiervoor komt te staan ook zo gun. Die openheid, eerlijkheid en zwarte humor die ons hielp het ondraaglijke te verdragen, net zoals mijn zus iedereen tijdens haar ziekbed droeg!

Riejanne Zwiers.