Samen praten met: Daniël Meyer!

img_2524

Lazen wij laatst de actie thrillers De man van Venus en Het masker van Venus van niemand minder dan Daniël Meyer  en hadden wij daar niet meer dan van genoten? Jup juist jawel dus! Gemist? Klik even deze twee linkjes en lees de recensies:

Corina las: De man van Venus-Daniel Meyer****1/2

Corina las: Het masker van Venus-Daniel Meyer***1/2

En nu hebben wij in samenwerking met Futuro Uitgevers een te leuk gesprek met deze sympathieke auteur!

Over de auteur:

Auteur Daniël Meyer heeft na zijn studie vliegtuigbouwkunde ook bedrijfskunde gestudeerd en daarna is het direct aan de slag gegaan als zelfstandig ondernemer. En heeft hij zich geen dag hoeven te vervelen. Mede door zijn grote passie voor vliegen, komt hij in aanraking met de meest kleurrijke personen. Door zijn oprechte interesse in mensen hoort hij vaak verhalen die voor anderen verborgen blijven. Soms zijn deze gesprekken zo fascinerend en boeiend dat ze uitmonden in een eigen verhaal, zoals Het masker van Venus en De man van Venus.

Het interview:

1: Kun je ons in vijf steekwoorden vertellen wie Daniël is?

Doorzettingsvermogen is wel een dingetje voor me. Als het op de ene manier niet lukt, dan ga ik terug naar de eettafel, smeer daar een boterham met pindakaas en probeer het vervolgens nog een keer, maar dan op een andere manier. Dat doe ik met de zakelijke activiteiten zo, maar ook met de creatieve dingen die ik leuk of interessant vind.

Discipline is nog zo’n mooi woord. Gewoon een plan trekken en dat plan volgen. En telkens wanneer je vastloopt even stilstaan en opnieuw nadenken. Maar niet verzaken. Als het om schrijven gaat, sta ik ’s ochtends om 06:00 uur op om meteen drie kwartier te schrijven. Ook wanneer de avond ervoor twee flessen wijn zijn leeg gegaan of een aankomst op Schiphol tot laat in de nacht was vertraagd. Gewoon doen wat je je hebt voorgenomen en een beetje genieten van het feit dat je die discipline hebt wanneer de wekker gaat en het toetsenbord je roept om weer zo’n 800 tot 1.000 woorden te schrijven.

Rustmomenten zoeken en luisteren naar je lichaam. Dat lijkt een beetje in tegenspraak met wat je hierboven leest, maar ik merk dat hoe goed ik mijn lichaam ook train, mijn mind absoluut rustmomenten nodig heeft. Dat zijn dan momenten waarop er even geen externe prikkels gewenst zijn en ik me terug moet trekken in dat kleine hoekje waar ik die rust dan ook vind. Dit luisteren naar je lichaam is voor mij extra belangrijk omdat Krav Maga (die gevechtstechniek van het Israëlisch leger, met haar oorsprong in de Joodse getto’s in WO2 in Oost-Europa) mijn hobby is en ik wekelijks deze zware, fysieke belasting doorsta. Mijn lichaam heeft na een trainingsavond zo’n dag of drie nodig om te herstellen. Ik kan je aanraden om aan Krav Maga te gaan doen wanneer je de veertig bent gepasseerd en je lichaam het langzaam van de zwaartekracht aan het verliezen is. Je partner (m/v/x) zal het waarderen dat je als ouwe vent toch probeert om weer als een jonge god op de stoep te staan.

Nieuwsgierig blijven en het kleine jongetje (in mijn situatie) of het kleine meisje (wellicht in jouw situatie) alle ruimte en vrijheid geven om de wereld te blijven ontdekken. Dus ook al heb je een overvolle agenda (je eigen schuld, moet je beter plannen en gewoon eens vaker ‘nee’ zeggen) toch nieuwe dingen ondernemen. Bijvoorbeeld zangles nemen van een musicalster als Michelle Splietelhof, drumlessen volgen tijdens de Drum-3-Daagse bij Cesar Zuiderwijk en 16 anderen topdrummers. Of je afvragen hoe het is om lid te zijn van een motorgang. Hoe je als crimineel zwart geld wit maakt en omgekeerd. Waar je in Europa de beste vervalste identiteitspapieren vandaan haalt (dus praten met een officier van justitie en een expert op het gebied van vervalsingen), en of het mogelijk is om hybride drugs te maken van cannabis en cocaïne (ja, dat is mogelijk, lees de Venus-boeken, het kost wat, maar dan heb je ook wat). Nieuwsgierig blijven en het kleine jongetje de ruimte geven, betekent voor mij ook gewoon vrienden in het buitenland appen dat je zin hebt om door de Pyreneeën te vliegen en of ze hun vliegtuig vast willen voltanken. Of tijd vrijmaken om te vliegen met kinderen met een beperking en aan het eind van zo’n dag dan ontzettend dankbaar zijn dat je gezond bent.

Contact maken met andere mensen. Maar dan bedoel ik ook echt contact. Niet omdat je ze iets wil verkopen of dat je op hun geld of bezittingen (of hun charmante dochter) aast. Maar gewoon omdat je ‘connect’ met iets wat zij zeggen of doen. En dat je dan de mooiste verhalen hoort die jij kunt aanvullen met de verhalen die je zelf hebt beleefd of graag zou willen beleven. En waardoor zo’n ontmoeting een pareltje is langs het pad dat je aflegt hier op aarde. Dat leren contact maken heeft bovendien het voordeel dat je – zeker op wat latere leeftijd – ook een beter beeld krijgt van de motieven van mensen die op jou komen afstappen. En dat je leert aanvoelen wanneer je beter afstand kunt houden en soms zelfs heel hard moet wegrennen.

2: Hoe ben je zo gepassioneerd geraakt voor het vliegen?

Als kind al haalde ik uit de dorpsbibliotheek alle boeken die met vliegen te maken hadden. Toen ik op de middelbare school zat en mijn dagelijkse 14 kilometer naar school en 14 kilometer naar huis fietste, hing er tijdens een stormachtige middag tussen twee regenbuien door een klein vliegtuig boven de weg. Dat vliegtuig vloog helemaal schuin tegen de wind in. Terwijl ik staand op de pedalen vooruit probeerde te komen en naar boven naar dat vliegtuigje bleef staren, besloot ik mijn brevet te gaan halen. Het zou nog wel tien jaar duren voordat het zover was en ik inderdaad mijn brevet op zak had, maar dat moment daar was bepalend en zal ik nooit vergeten. Fietsen en vliegen in storm en regen – hoe Nederlands wil je het hebben? Maar vliegen is mijn ding. Zodra het kon, heb ik al mijn zakenrelaties uitgenodigd om het plezier van vliegen met mij te delen. En sommige van die vluchten hebben tot vriendschappen voor het leven geleid. Mijn vrouw (SF-auteur Pepper Kay) was al jong in het bezit van een eigen vliegtuig en samen hebben we door heel Europa gezworven. Maar altijd lonkte het onbekende en de drang om je grenzen te verkennen en die grenzen vervolgens te verleggen. Meer dan 15 jaar heb ik aerobatics gevlogen en toen ik in 2015 mijn Pitts Special S1S (een dubbeldekker uit de VS die speciaal is ontworpen voor aerobatics competitie) had verkocht aan een gezagvoerder bij Czech Airlines in Praag, heb ik even een stapje terug gedaan om na te denken hoe het volgende vlieghoofdstuk eruit zal gaan zien. En dat hoofdstuk wordt nu gevuld met leuke vluchten met boeiende, lieve en soms ondeugende mensen (m/v) waar ik moeiteloos een paar uur naast kan zitten zonder me te vervelen.

3: De man van Venus en Het masker van Venus zijn je eerste thrillers, wanneer ontdekte je dat je kon schrijven?

Op de lagere school zat ik vanaf het vierde jaar (nu groep 6) in de redactie van de schoolkrant en schreef ik elke maand aan een vervolgverhaal over een goudschat in een boot die op de Noordzee was vergaan. Elke maand kreeg ik stencilformulieren mee naar huis, waar ik samen met mijn vader het verhaal op tikte met zo’n mechanische, nog echt hamerende schrijfmachine. Tussen de tekstblokken door lieten we ruimte open voor de illustraties die ik er daarna bij tekende. Die stencilformulieren gingen naar de hoofdredacteur en daarna maakten de stencilmoeders er pagina’s van voor in de schoolkrant. Ik was altijd apetrots wanneer ik een schoolkrant in mijn handen had waar mijn verhaal en tekeningen van de duikers en de goudschat in stonden.

Dat vervolgverhaal over die verborgen schat en de duikers die eropaf gingen, heeft ertoe geleid dat ik vele jaren later met een goede vriend mijn duikpapieren heb gehaald in de Rode Zee bij Eilat. En die trip daarnaartoe was voor mijn vriend reden om nu vijftien jaar geleden een exclusief duikresort op de Filipijnen te beginnen. Inmiddels hebben hij en zijn vrouw er een tweede 4-sterren duikresort geopend en soms – op lange, donkere winteravonden – maak ik mezelf wijs dat mijn eerste schrijfsels ertoe hebben bijgedragen dat daar op de Filipijnen nu zomaar twee mooie duikresorts zijn.

Mijn hele zakelijke leven ben ik al bezig met storytelling. En toen vrienden en kennissen van ons aan het begin van de economische crisis hun baan verloren, heb ik het boek Succesvol als zzp’er geschreven. Want ook toen al kon je het vergeten opnieuw een baan te vinden wanneer je tegen de veertig liep. Toen dat manuscript gereed was, kreeg het binnen twee dagen de belangstelling van vijf uitgevers.

Maar schrijven van non-fictie is niet boeiend. Wel leuk, maar niet boeiend. Toen ik de man ontmoette die Nederwiet-varianten veredelde, ontstond de verhaallijn voor de Venus-boeken. En de mensen die ik tijdens de research voor die boeken heb ontmoet, brachten me op het idee voor andere verhalen. Verhalen met een wat scherper, zwarter randje. Zeg maar wat meer richting die aspecten van onze samenleving waar de media liever geen aandacht aan schenken.

4: In je thrillers speelt het vliegen ook een grote rol, hoe kwam je aan de inspiratie om jouw passie te verwerken in je verhalen?

Je moet schrijven over wat je belangstelling heeft, over iets wat je mateloos interesseert en waar je zelf veel plezier aan beleeft. Dat merken je lezers en dat geeft je critici ook een mooie reden om iets over je boeken te schrijven. In de wereld van Venus draait het om haaien die worden gegeten door grotere haaien en om een milieu waaruit je niet kunt ontsnappen zodra je op de radar van zo’n haai bent verschenen. Het is de wereld van het grote en snelle geld. Vaak van contant geld en dat met containers tegelijk. De luchtvaart – en dat vooral de luchtvrachtsector – kan van alles vervoeren en wanneer je wikileaks-documenten leest over wapen- en geldtransporten, dan besef je op wat voor grote schaal alles plaatsvindt en wat een geld erin omgaat. Ter illustratie: er zijn wereldwijd 180 miljoen mensen verslaafd aan cannabis. Maar 2,1 miljard (dus 11 keer zoveel) mensen zouden enorme baat hebben bij medicinale cannabis. En daarmee zou medicinale cannabis een grote bedreiging van de farmaceutische wereld vormen. Dit laatste interesseert partijen als de Japanse yakuza niet en die zetten dan ook groots in op medicinale cannabis. Google er maar eens op en hou je vast aan je toetsenbord wanneer je de cijfers en omvang van het speelveld ziet. Het was voor mij dan ook niet moeilijk om vliegen te verwerken in de verhaallijn en daar waar het logisch was te gebruiken.

5: In De man van Venus en Het masker van Venus speelt het veredelen van nederwiet een grote rol. Hoe kom je aan deze inspiratie en aan al deze kennis?

Het idee voor De man van Venus ontstond toen ik in de hangaar bezig was met het poetsen van mijn vliegtuig. Een kwartier daarvoor stapte een ‘vage kennis’ naar binnen en hij vertelde me dat hij binnenkort zou stoppen met vliegen. Op mijn vraag waarom kwam het antwoord dat hij het te druk had met andere hobby’s. Na een korte aarzeling rolde er vervolgens uit dat hij – om zijn pensioen aan te vullen – in zijn woonboerderij nederwiet veredelde. En dat serieus commercieel: diverse varianten nederwiet kruiste hij terug om daar hele sterke soorten met hoge THC-waarden van te maken. En dat scheen goed te werken, de vraag was zo groot dat hij er bijna een dagtaak aan had. Met zijn pensioen zat het nu wel goed, er werd cash betaald, maar die wereld waar hij in was gerold, die was toch wel heel anders dan toen hij vroeger nog vertegenwoordiger was van industriële pompen. Daar maakte hij zich wel een beetje zorgen om. Hij keek nog een keer om zich heen, wilde iets zeggen, maar glimlachte toen: ‘niet verder vertellen hoor.’ Na een korte groet verliet hij de hangaar en pakte ik de spullen om het vliegtuig te gaan poetsen. Ik heb hem daarna nooit meer gezien …
Tijdens het poetsen borrelde het idee van Venus naar boven: wat zou er gebeuren wanneer je cannabis indica kruist met de zaden van de cocaïne-plant? Hoe zou de markt op zo’n hybride drug reageren. En toen was er het eerste idee voor een verhaallijn. Dat idee heb ik dezelfde avond uitgewerkt en de volgende ochtend – een zondagochtend – stonden de eerste vijftienhonderd woorden van De man van Venus op de harde schijf van mijn laptop.

Winactie Daniel 2

6: En waar komt de naam ‘Venus’ vandaan?

Dat waren de eerste vijf letters die ik intypte voor de naam van de map waarin ik het manuscript in de cloud zou gaan opslaan. Die vijf letters moeten al tijden in mijn onderbewustzijn hebben gewacht tot ze naar buiten mochten komen voor de mapnaam waar de Venus-verhalen worden bewaard.

7: Kunnen we uitkijken naar een vervolg? Zo ja, kun je voor ons al een tipje van de sluier oplichten? En wat zijn je verdere plannen?

Op dit moment werk ik aan het derde Venus-boek, De kus van Venus. Daarnaast schrijf ik een nieuw verhaal over hoe een rechercheur infiltreert in een van de grootste pedofielennetwerken in Europa. Die rechercheur is een personage dat ook in de Venus-boeken voorkomt. Ik werd een paar maanden geleden midden in de nacht wakker en schreef toen de horror op die deze rechercheur als undercover meemaakt. Het is boeiend om aan twee geheel verschillende verhalen te werken – zodra het ene verhaal iets stokt, ga je verder met het andere.

Oh ja, en als ik soms even klaar ben met het Nederlands en nog wat tijd en energie over heb, dan schrijf ik weer een paar pagina’s aan het Engelstalige manuscript Aviator by Heart (ja, inderdaad, weer over vliegen). Dat verhaal gaat over een jonge Amerikaan die in 1939 net op tijd kan ontsnappen uit het Duitsland van Adolf Hitler. Hij besluit om in London te blijven en vrijwillig in dienst te gaan bij de RAF. Zijn vliegtalent en talenkennis zijn echter zo groot, dat de Engelse geheime dienst hem al snel inzet voor acties in bezet Zuid- en Oost-Europa.

Ook schrijf ik sinds een paar weken samen met collega-auteur en muzikant Koen Romeijn een kindermusical voor groep 8: Bever Bart en de Blauwe rivier. In die kindermusical vertellen we het verhaal van Bever Bart, hoe een dappere bever ontdekt dat de wereld veel groter is dan hij ooit had gedacht. Heel veel groter! Dit is een leuk project omdat tekst en muziek bij elkaar komen en het resultaat meer emoties oproept en losmaakt dan alleen tekst in gedrukte vorm of op een e-reader of tablet.


Dat is iets waar ik steeds meer op let nu visuele beelden vaker de plaats van tekst innemen. Het lijkt soms wel of we weer teruggaan naar de tijd voordat de boekdrukkunst werd uitgevonden. Het vertellen van verhalen gebeurde toen op markten en in herbergen door verhalenvertellers en toneelspelers. Dat tekst wordt vervangen – of verdrongen – door beeld is echt wel een dingetje … toen ik laatst in Lounge 8 van easyJet zat te wachten op mijn vlucht, keek ik om me heen en zag zo’n vijfhonderd mensen zitten. Van die vijfhonderd keken er twee op een e-reader en zaten er twee met een chagrijnig gezicht in hun koffie te staren. De overige mensen keken op het scherm van hun smartphone of tablet naar filmpjes op YouTube of Facebook …

Mmm, wellicht dat ik van de Venus-boeken maar filmscripts moet maken en die eens naar Netflix ga mailen. Misschien een mooie uitdaging voor volgend jaar, wanneer De kus van Venus is verschenen.

Wij vonden het super dat wij met dank aan Futuro Uitgevers wat meer over deze auteur te weten zijn gekomen en we kijken zeker uit naar het volgende boek!!

 

Gepubliceerd door

Samenlezenisleuker

Recensies, winacties, tips, leesclubs, columns, een kort verhaal of interviews! Kortom, alles wat maar gezellig en leuk is met betrekking tot boeken :-D

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s