*Winactie gesloten*Samen praten met: C.J. Tudor! Inclusief Winactie De Krijtman.

En daar zijn we dan op deze toch redelijk zonnige vrijdag! Jeetje wat werd er weer massaal gedeeld echt te leuk weer! En wat een meer dan gave reacties ook. Na alle controles te hebben uitgevoerd, lootjes te hebben geschreven, gevouwen en gehusseld te hebben, is daar dan nu de winnaar….

Esmeralda Teitsma!!

Jij mag ons je adres gegevens mailen naar: Samenlezenisleuker@gmail.com en daarna fijn onder je brievenbus gaan liggen wachten…. wij regelen de rest!

Wij bedanken A.W. Bruna Uitgevers nogmaals voor deze toffe actie en C.J.Tudor voor haar tijd en antwoorden en natuurlijk voor het prachtige schrijfwerk in De Krijtman!


 

Wij lazen niet zo lang geleden het meer dan gave boek De Krijtman. Weten jullie nog? Nee? Lees dan de recensie anders nog even via deze link:

Karin las: De Krijtman-C.J. Tudor****1/2

C J Tudor

Na te leuke berichtjes op Twitter (we gaan het een steeds leuker medium vinden) was daar het bekende stoute klompen momentje en daar is dan nu ons interview met niemand minder dan C.J.Tudor herself inclusief een winactie!!! Een hele dikke dank daarvoor aan A.W. Bruna Uitgevers. Dus lees nu gezellig met ons mee en maak kans op deze parel!

Het interview:

1: Can you tell us who you are in only five words?

Disturbingly cheery. Cautiously optimistic. Loyal.

1: Kun je ons in vijf woorden vertellen wie je bent?

Ongelooflijk vrolijk. Behoedzaam optimist. Loyaal.

2: Who or what inspired you to start writing?

I’ve always loved making up stories. As a young child I lived in a complete fantasy world. Later, my English teacher really encouraged my writing – and reading Stephen King in my teens was a huge inspiration!

2: Wie of wat inspireerde je om te beginnen met schrijven?

Ik heb er altijd van gehouden om verhalen te bedenken. Als kind leefde ik in een complete fantasiewereld. Later heeft mijn lerares Engels me aangemoedigd om te schrijven – en het lezen van Stephen King in mijn tienerjaren was een gigantische inspiratiebron!

3: Why a thriller? And why this way of writing?

I love mysteries and dark, creepy tales. I have never been into romance or light fluffy stories – not that there is anything wrong with that type of fiction. It’s just not my thing! Also, I liked the idea of writing something that was a homage to all the stuff I loved growing up in the 80’s – Stephen King, Spielberg films etc.

3: Waarom een thriller? En hoe kwam je tot deze wijze van schrijven?

Ik hou van mysteries en donkere, enge verhalen. Ik heb romantiek en lichte vrolijke verhaaltjes nooit leuk gevonden – niet dat er iets mis is met die soort fictie. Het is gewoon niet mijn ding! Ook vond ik het idee leuk dat ik iets kon schrijven als hommage aan al de dingen waar ik zo van hield tijdens het opgroeien in de jaren ’80 – Stephen King, Spielbergfilms etc.

4: If we could take a look at your bookshelf, what will we find? Do you have an all-time favorite?

A lot of Stephen King, Michael Marshall, Stieg Larsson, Harlan Coben . . . I think you get the gist! The Shining is an all-time favourite as is Spares by Michael Marshall (Smith).

4: Als we een kijkje zouden nemen in je boekenkast, wat treffen we daar dan aan? Heb je ook een favoriet allertijden?

Heel veel Stephen King, Michael Marshall, Stieg Larsson, Harlan Coben… ik denk dat je het nu wel snapt! The Shining is een all-time favoriet, net als Spares van Michael Marshall (Smith)

5: How much do you “steal” from people around you to describe your (really awesome and impressive ) characters?

Not that much, actually. The gang of friends in the book is loosely based upon my friends and I as pre-teens in the 80’s. Not in terms of individual characters but the stuff we’d do – hanging out in the playground, riding our bikes around town, building dens in the woods. Sometimes, you don’t feel as if you are inventing characters. It’s like they’re already there, just waiting to be brought to life on the page.

5: Hoeveel “steel” je van mensen uit je omgeving om in je ( meer dan geweldige en indrukwekkende) personages te stoppen?

Niet zo veel eigenlijk. De vriendengroep in het boek is los gebaseerd op mijn vrienden en ik als pubers in de jaren ’80. Niet als individuele personages maar meer wat we toen deden – rondhangen in de speeltuin, rondfietsen door het dorp, hutten bouwen in het bos. Soms voelt het niet alsof je je personages aan het uitvinden bent. Het is alsof ze er al zijn, wachtend tot ze tot leven worden gebracht op papier.

6: If you‘re writing how should we picture you? In complete silence or with some background music?

I normally go and write in a café. I like to get out of the house. I can’t play music while I write. I find it too distracting.

6: Hoe treffen we je al schrijvend? In complete stilte of met wat achtergrondgrond muziek?

Normaal gesproken schrijf ik in een café. Ik hou ervan om uit huis te zijn. Ik kan geen muziek luisteren tijdens het schrijven, dat leidt me te veel af.

Krijtman

7: De Krijtman blew us away and Karin had the feeling she sat in the middle of a brilliant Kingmovie, although you have a very pronounced own style we absolutely love. We’re just going to pick two complete different themes: bullying and Alzheimer’s. Were you sure that you were going to be writing around these themes or did they come to you along the way?

People tend to view childhood as a time of innocence but it can actually be a very dark and frightening time. Children can be brilliant but also incredibly cruel, so I wanted to highlight the brutal reality of that. 

As we grow older, the idea of losing our mental capacity is a terrifying prospect. I saw my nan decline rapidly at the end of her life. It’s heart-breaking to see someone who was always so strong and capable disintegrate before your eyes. I was interested in exploring the ramifications of that. How much of our self is our experiences and memories and what happens when we lose that.

7: De Krijtman blies ons van de sokken en Karin had het gevoel middenin een Kingflim te zitten, terwijl je absoluut een eigen stijl hebt die we meer dan waarderen. We liften er even twee compleet verschillende thema’s uit: Pesten en Alzheimer. Was het vooraf al zeker dat je dit erin ging verwerken of groeide dit tijdens het schrijven?

Men ziet in het algemeen onze kindertijd als een periode van onschuld maar het kan een hele donkere en enge tijd zijn. Kinderen kunnen geweldig zijn, maar ook ongelooflijk gemeen, dus wilde ik de pijnlijke realiteit hiervan laten zien.

Naarmate we ouder worden is het verliezen van onze mentale capaciteit een fenomeen dat iedereen vreest. Ik zag mijn oma aan het einde van haar leven hard achteruit gaan. Het is hartverscheurend om iemand die altijd zo sterk en capabel was voor je ogen zien te verdwijnen. Ik was geïnteresseerd om de consequenties hiervan te ontdekken. Hoeveel van onszelf zit in onze ervaringen en herinneringen en wat gebeurt er als we deze verliezen.

8: Before De Krijtman came out, the translation rights were already sold to a whopping 39 countries! How odd was that?

Bonkers! I hadn’t even thought of the book selling outside of the UK – in fact, I was amazed when it went to auction. The whole experience was very, very surreal.

8: Voordat De Krijtman verscheen waren de vertaalrechten al aan maar liefst 39 landen verkocht! Hoe vreemd was dat?

Gestoord! Ik had er niet eens aan gedacht om mijn boek buiten het VK te verkopen – ik was zelfs heel erg verrast toen het naar de veiling ging. De hele ervaring was ongelooflijk.

9: How long did it take to write De Krijtman? Is there a second book in the works right now and if so, could you maybe give us a teaser about it?

The first draft took 6 months. Then my agent asked me to do a second draft which took another couple of months. In total, about a year with edits.

Book 2 is finished and out early next year. It’s set in a small ex-mining village in the north of England. Joe Thorne grew up in the village. When he was fifteen, his little sister disappeared – but then she came back. Twenty-five years later, in the same small community, a mother suddenly bludgeons her eleven-year-old son to death. Joe returns to find answers. But coming back to the place he grew up means facing the people he grew up with, the things they did . . . and what they found!

9: Hoe lang deed je er over om De Krijtman te schrijven? Zit er ondertussen een tweede boek in de pen en zo ja, kun je daar al wat over verklappen?

De eerste editie duurde 6 maanden, toen vroeg mijn agent om een tweede editie te doen die nog een paar maanden duurde. Totaal ongeveer een jaar met veranderingen.

Boek 2 is klaar en is vroeg in het volgende jaar verkrijgbaar. Het speelt zich af in een oud ex-mijndorpje in het noorden van Engeland. Joe Thorne groeide op in het dorpje. Toen hij vijftien was, verdween zijn kleine zusje – maar toen kwam ze terug. Vijfentwintig jaar later, in dezelfde kleine gemeenschap, vermoordt een moeder haar elfjarige zoon op brute wijze. Joe komt terug om antwoorden te zoeken. Maar terugkomend in het plaatsje waar hij opgroeide betekent dit dat hij geconfronteerd wordt met de mensen waar hij mee opgroeide, de dingen die ze hebben gedaan en – wat ze gevonden hebben!

10: And last but not least: We’ll gladly toast with you on the success of De Krijtman. What kind of drink do you choose? 😉

Hmmm. Probably a large glass of Sauvignon Blanc or a G&T. Or maybe a Margerita. Or some nice champagne. Oh, go on – the whole lot!

10: En last but not least: We proosten graag met je mee op het succes van De Krijtman. Met welk drankje gaan we dit doen? 😉

Hmmm. Waarschijnlijk een groot glas Sauvignon Blanc of een G&T. Of misschien een Margerita. Of een goeie champagne. Weet je wat, waarom ook niet alles!

Wij bedanken C.J.Tudor voor haar tijd en de meer dan leuke antwoorden!

*Tromgeroffel* En dan nu!…Hoe maak JIJ kans op De Krijtman?

1: Deel dit interview openbaar op je eigen tijdlijn (dit kan heel makkelijk via het Facebookicoontje als je even naar onderen scrollt) en laat in reactie in onze Facebookgroep onder deze post even weten dat je meedoet.

Nog geen lid? Join us via deze link: Samenlezenisleuker

2: Like de Facebookpagina van A.W. Bruna Uitgevers via deze link:

A.W. Bruna Uitgevers

Hatseflats en dat is alles!

Heel veel succes allemaal en op vrijdag 9 maart maken we de winnaar bekend whoohooo!

Riejanne schrijft: Verlangen

Velen van jullie zullen het moment al meegemaakt hebben, het moment dat je je ouders verliest. Voor mij was dat op tamelijk jonge leeftijd. Ik was 16 toen mijn vader ging en 28 toen het ook mijn moeders tijd was. Op het moment dat ze nog leven denk je dat je nooit zonder ze kunt, dat je daar echt nooit overheen komt….Maar als het moment daar is, gaat het leven gewoon verder.

Ik weet nog goed hoe ik heel even in paniek was toen mijn moeder overleed. Het besef ik heb geen ouders meer, ik ben geen kind meer! Dat gevoel was ook met vijf minuten weer weg, omdat je je dan realiseert dat je volwassen bent en het leven zelf kunt leven, maar desondanks blijft het een heel gek gevoel dat ik geen ouders meer heb. En soms zijn er die momenten dat ik zo terug kan verlangen naar toen alles nog ‘gewoon’ was.

Ik geniet er enorm van als ik anderen hoor zeggen dat ze een bakkie gaan doen met hun moeder of dat ze gezellig bij moeders aan gaan schuiven voor het eten. Want zeg nou zelf, niemand maakt de gerechten toch zo lekker klaar als je eigen moeder? En hoezeer ik er ook van geniet, zijn er ook momenten dat het even pijn doet, ondanks dat ik al zoveel jaar zonder ze leef, of misschien wel juist omdat ik al zoveel jaar zonder ze leef!

Dat verlangen om nog één keer met je moeder samen te zijn, om nog één keer van haar maaltijd te genieten die ze altijd met liefde voor je klaarmaakte, om haar de vragen te stellen die je altijd wilde stellen, maar waar de tijd helaas een stokje voor heeft gestoken. Gewoon het gevoel hebben weer even kind te zijn. Is dat niet wat we diep in ons hart allemaal willen? Kind zijn en vooral kind blijven?

Zij is immers degene die je vroegste vroeger kent, die jou alles leerde wat je moest leren in het leven. De basis waar je altijd weer naar terugkeerde als je verdrietig was, en waar je jezelf kon zijn zonder dat je daarop veroordeeld werd.

Het verlangen weer even klein te zijn, zonder je zorgen over van alles en nog wat te hoeven maken, gewoon kind zijn, gewoon omdat dat kan! Oh en al die woordenwisselingen die je hebt gehad, die je nu diep in je hart terug zou willen draaien. Soms omdat het gewoon onterecht was wat je zei, maar soms ook omdat je nu ziet hoe je op haar lijkt. Hoe je jezelf betrapt om datgene te zeggen wat je van je moeder niet wilde horen.

En soms vraag ik me af in hoeverre mijn herinneringen nu gekleurd zijn. We kennen immers allemaal de uitspraak: “Over de doden niets dan goeds.” Ga je ze mooier maken naarmate de jaren verstrijken? Omdat je ze misschien anders wilt herinneren dan ze in werkelijkheid waren? Niet eens bewust denk ik, maar gewoon omdat iedereen momenten anders beleeft, omdat we -ook al kijken we naar hetzelfde beeld- allemaal iets anders zien.

En ja, ik zou graag nog een dagje met mijn moeder door willen brengen. Haar vragen hoe zij haar leven beleefd heeft, of ze terugkijkend dingen anders zou doen, maar vooral ook om te kijken hoe verschillend wij dezelfde herinneringen beleefd hebben. Dingen delen die nooit uitgesproken zijn, omdat daar de tijd niet voor was, omdat daar het moment (nog) niet voor was, maar misschien ook wel omdat we daar toen de moed (nog) niet voor hadden.

Hoe zou het zijn als je die kans nog kreeg? Zou je dan echt al deze dingen gaan vragen, of laat je je onderdompelen in het feit dat je je moeder gewoon weer even ziet? Zouden alle vragen dan op de voorgrond staan, of geniet je dan alleen maar van het weer even samen zijn?  Hoe mooi zou dat zijn? Nog een laatste dagje, waarin zij nog eens mag moederen, omdat je dat nu veel beter snapt en jij je voor één keer weer heel even kind mag voelen, gewoon omdat je daar soms zo intens naar kunt verlangen…..

Riejanne Zwiers.

Blogtour-Karin las: Salomé-Jojanneke Buschgens***1/2

Salome

Met dank aan Godijn Publishing voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Jojanneke Buschgens

Uitgever: Godijn Publishing

Aantal pagina’s: 326

Genre: Roman / NUR 301

Verschijningsdatum: december 2017

 

Over de auteur:

Jojanneke Buschgens woont en werkt in Zoetermeer. Ze schrijft gedichten, gedachten, verhalen, theaterteksten, blogs en columns. Salomé is haar debuutroman.

( www.godijnpublishing.nl )

Cover:

Ik ben nooit zo van de foto’s maar dit vind ik prachtig. Mooi ook zo samen met de titel!

Achterflap:

Twee levens. Twee vrouwen die ogenschijnlijk niets met elkaar te maken hebben. Beide vrouwen verlangen naar een kind. Britt droomt over het kind dat maar niet wordt verwekt, Julia hunkert naar het kind dat zij verloor. Wanhopig proberen ze het tij te keren. Terwijl Britt besluit het geluk eigenhandig af te dwingen, zoekt Julia troost in de armen van een ongrijpbare minnaar. Hun keuzes voelen, ondanks het schuldige randje, bevrijdend. Totdat duidelijk wordt dat niets is wat het lijkt en terugdraaien geen optie is. Opnieuw moeten beide vrouwen keuzes maken. Of is het te laat?

Salomé: een verhaal over liefde, verlies, verleiding en verwoesting.

Mening:

Zo dan. Wat een prachtig en groots begin van dit boek. De geboorte van Salomé, en Buschgens schiet de eerste pijl rechtstreeks in mijn moederhart.

In de ik-vorm volg je vanaf nu Julia en Britt op de voet. Het leven van Julia is zwaar beladen. De emoties zijn zwaar, het onderwerp is bijzonder heftig. Je wil het eigenlijk niet lezen, deze emoties niet toelaten, want om je de situatie alleen maar voor te stellen is al de hel. Er is echter geen ontkomen aan want de auteur gaat in deze weinig uit de weg. Het verlies van Salomé; je weet wat er komen gaat, maar de wijze waarop komt zo binnen en het gaat ook nog voor veel commotie zorgen. Julia en Marc staan mijlenver uit elkaar en het is niet te voorspellen hoe dit gaat verlopen. Tijdens het plaatsvervangend rot voelen, en tsjonge met rot bedoel ik ook rot, hoop je alleen nog maar. Door middel van enkele flashbacks krijg je meer inzicht in dit gezin en de gelukkige tijden die ze gekend hebben.

Daartegenover staat Britt, en dit lijkt gelukkig wat luchtiger te verlopen. Niet dat het met Britt allemaal lekker verloopt maar dit is gevoelsmatig lekker te ‘overzien’. De relatie waar ze zich in bevindt roept hele andere gevoelens bij me op. De sterkste in deze is toch wel: laat toch in godsnaam niet zo’n loopje met je nemen! De wijze waarop Britt de zaken aanpakt laten af en toe mijn tenen dan ook krullen. Op zeer mooie wijze worden deze lijnen ( uiteindelijk ) bij elkaar gebracht. Gebeurtenissen en personages raken elkaar en het haakt soms lekker onverwacht in elkaar in.

Over onverwacht gesproken;  het verhaal neemt redelijk plotsklaps een voor mij totaal onverwachte en eigenlijk ook onbegrijpelijke wending. Waar ik nog bezig ben met voelen en bedenken hoe dit allemaal op zijn plaats moet vallen, hoe de personages dit op hun eigen rit moeten gaan zien te krijgen, komt daar dan de omslag waar Buschgens me kwijt raakt. Deze omslag is te groot en ik kan er niet in meegaan. Het lijkt of ik een ander genre binnenval en het leesgevoel dat ik had is weg. Ik voel de spanning daardoor ook niet en het staat zo los van hoe dit begon.. Goede nieuws is wel dat dit gedeelte voor mij als fervent thrillerliefhebber heel makkelijk leest; einde buikpijn it is. Jammer, maar neemt niet weg dat deze auteur meer dan goed kan schrijven en het verhaal wordt naar die omstandigheden vervolgens ook prima afgerond. Geen vragen meer en ik ben alsnog wel een voldaan lezer.

Conclusie:

Schrijfstijl: 4

Originaliteit: 3.5

Psychologie: 4

Leesplezier: 3.5

Plot: 2.5

Drie en halve sterren voor Salomé.

Karin Meinen.

Wat lezen wij nu?

Karin leest:

Met dank aan SVM Publishing voor het recensie-exemplaar.

Flirtenmetdebaas

Over Flirten met de baas:

Eén blik, één aanraking. Eén nacht. Als we de regels breken, zal ons leven nooit meer hetzelfde zijn. Dus het is een goede zaak, dat regels werden gemaakt om te verbreken.

Myrtle (15) leest:

Over Crash:

‘(…) Het vliegtuig van de Italiaanse maatschappij Italiana crashte op 28 juli dit jaar bij het Italiaanse bergplaatsje Valsugana na een defect in het hydraulische systeem. Een noodlanding werd ingezet, maar deze verliep uiterst tragisch. Bij de crash kwamen 143 mensen om het leven, waaronder de voltallige bemanning en vier Nederlanders: twee vrouwen, een man en een baby. Veertien mensen overleefden de ramp, onder hen bevonden zich twee Nederlanders.’

Ontmoet Anna Kranenburg. Eenendertig jaar, eigenaresse van een kookwinkel en overlevende van de ramp met IT 642. Naast haar zat Jesse Wilgers, drieëndertig jaar, partner bij Boulder Maze Accountancy op Wall Street, New York. Hij is de tweede Nederlandse overlevende.

Nadat Anna is aangeschoven bij De Avondshow, om naar aanleiding van een nieuwe vliegramp geïnterviewd te worden over de crash die zij overleefde, gebeurt het onmogelijke. Haar verhaal komt terecht bij Ruben Partier, die er vervolgens voor zorgt dat de levens van Anna, haar man Daan en van Jesse, nooit meer hetzelfde zullen zijn. Ruben krijgt het voor elkaar om geheim na geheim te ontrafelen. Wat heeft hij met de crash te maken? Wat hebben Anna en Jesse met elkaar te maken? Wat gebeurde er aan boord van IT 642, voordat het toestel neerstortte?

Wees gewaarschuwd … Brace for impact.

Jac leest:

Over Erfenis van de botten:

Ruw, fascinerend en meeslepend: een Spaanse thriller van het hoogste niveau

Wanneer de briljante, koppige inspecteur Amaia Salazar de heiligschennis van de kerk in haar geboorteplaats Elizondo onderzoekt, moet de man die ze een jaar eerder voor moord gearresteerd heeft voor de rechter verschijnen. Maar dan pleegt hij zelfmoord in de toiletten van het gerechtsgebouw. Het enige dat hij achterlaat, is een cryptisch briefje met maar één woord: ‘Tartallo’.

Tot Amaia’s grote verbijstering is dit niet de enige zaak waarin een agressieve man zijn partner vermoord, daarna zichzelf en dezelfde mythologische boodschap achterlaat. Doen zij dit in opdracht van iemand? Amaia en haar team storten zich in het onderzoek tijdens de mistige, donkere winter en eindeloze regens van de Baztan-vallei.

Maar dan raakt Amaia emotioneel betrokken bij de duistere zelfmoorden en wordt haar werk een persoonlijke last die al haar grenzen overschrijdt. Naarmate ze de waarheid ontrafelt, komt degene die het dichtst bij haar staat in levensgevaar…

Erfenis van de botten is het tweede deel in de succesvolle Baztan-serie, waar in Spanje al 600.000 exemplaren van werden verkocht.

Corina leest:

Met dank aan Uitgeverij De Fontein voor het recensie-exemplaar

 KarenRose

Over Op het spel:

Een nieuwe thriller van bestsellerauteur Karen Rose, de koningin van Romantic Suspense. Op het spel is wederom doorspekt met spanning, erotiek, intriges, moord en bedrog.

Wanneer een netwerk van mensenhandel wordt opgerold, realiseert ‘special agent’ Kate Coppola zich dat dit slechts het topje van de ijsberg is. Haar collega Decker Davenport ontdekt dat er ook tieners worden misbruikt voor webcamseks en de twee slaan de handen ineen om de zaak op te lossen. Hun onderzoek naar het grimmige netwerk wordt met het uur moeilijker en gevaarlijker. Terwijl Kate en Decker dichter naar elkaar toegroeien, is de dader systematisch bezig alle sporen te wissen. Hij is nietsontziend, zelfs als dat betekent dat er mensen voor uit de weg geruimd moeten worden. Elke minuut telt…