Riejanne schrijft: 44 jaar

44 jaar

Je maakt volop plannen, want je hebt nog een heel leven voor je. Je gaat samenwonen met de liefde van je leven na een aantal hele nare jaren. Niets staat het geluk meer in de weg, tenminste dat dacht je en dat dachten wij!

Helaas had het lot andere plannen met jou! Op de dag dat je zou gaan samenwonen, bleek het plotseling jouw tijd te zijn. Geen waarschuwing, geen afscheid, maar alleen oorverdovende stilte!

En wat word je dan weer met de neus op de feiten gedrukt. Onwerkelijk dat iemand op zo’n jonge leeftijd plotseling het leven laat, en wat doet dat met de mensen om je heen? Weer even het harde besef dat het leven zo betrekkelijk is, dat het zo ineens afgelopen kan zijn , dat het niet vanzelfsprekend is dat je oud wordt. En ja, dan is het de kunst om je daar niet door te laten leiden, want leven met die gedachte is geen leven!

In plaats van samenwonen bleef je koud en alleen achter in een kamertje waar je dierbaren je nog een paar dagen konden bezoeken….Moesten er beslissingen genomen worden om jou de laatste eer te bewijzen. Groter kon het contrast niet zijn!

Wie wil nadenken over muziek, over welke kleding je aan moet, terwijl je gewoon nog bij ons had moeten zijn! Hoe dubbel is het dat je je met dit soort dingen bezig moet houden, terwijl je er het liefst heel hard voor weg wil vluchten, maar het tegelijkertijd zo goed mogelijk wilt doen, omdat je het nooit meer over kunt doen, omdat je maar één kans hebt om het goed te doen. En hoe gek is het om in dit geval over kansen te praten, terwijl jij geen enkele kans had!

En ja, natuurlijk denk ik ook terug aan die onverwachts gezellige rummikubavond die we hadden met natuurlijk de nodige wijn 😉,  de aparte thee waar we naar op zoek waren en die we samen zouden gaan drinken. Ik heb de thee gevonden, maar helaas te laat….Het armbandje dat ik van je kreeg en waar ik nu nog zuiniger op zal zijn!

Voor mij is het een armbandje, waarmee de beslissing die te bewaren heel snel en makkelijk gemaakt is, maar jouw naasten wacht nu de zware taak om jouw spullen uit te gaan zoeken. Om te beslissen wat er bewaard moet worden en wat weg kan. Het liefste wil je alles bewaren, want overal kleven herinneringen en verhalen aan vast, maar helaas is het de realiteit dat het onmogelijk is om alles te bewaren. Dan de afweging, wie krijgt wat, keuzes die moeilijk zijn, maar helaas ook onvermijdelijk, noodgedwongen, simpelweg omdat jij geen kans meer kreeg!

Tegelijkertijd met al het verdriet en de moeilijke beslissingen, is er dan ook het besef dat we elke dag moeten plukken. Elke dag moeten leven alsof het de laatste dag is, omdat jij liet zien dat dat zomaar ineens werkelijkheid kan worden. Laten we die les van jou leren en meenemen in ons leven, zodat jouw zinloze dood toch nog iets zinvols met zich mee brengt….

Riejanne Zwiers.

Gepubliceerd door

Samenlezenisleuker

Recensies, winacties, tips, leesclubs, columns, een kort verhaal of interviews! Kortom, alles wat maar gezellig en leuk is met betrekking tot boeken :-D

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s