Samen wachten op, om te recenseren….

De maand januari loopt ten einde, maar we wilden toch nog even onze laatste recensieboeken showen!!!

**Vorig jaar (jeetje wat klinkt dat alweer ver weg) kregen wij op het Thrillerfestival bij de stand van Futuro Uitgevers het tweede deel van Daniël Meyer in handen gedrukt. Deel één beviel uiterst goed zie deze recensie:

Corina las: De man van Venus-Daniel Meyer****1/2

dus we zijn uiteraard heel benieuwd naar Het masker van Venus!

**December 2017 waren we ook nog te vinden bij de presentatie van Boek10 van Godijn Publishing, en mochten wij de Young Adult Wat jij niet weet mee nemen ter recensie…. en die gaat dus nu maar eens opgepakt worden, whooppp.

**Afgelopen 11 januari verscheen bij Uitgeverij Cargo de nieuwste thriller De Waarheid van Melanie Raabe. Na het lezen van het persbericht waren we gelijk über enthousiast en ja hoor we mogen!!!

Over Het masker van Venus:

…Er verschijnt een nieuw scherm dat de plattegrond van een grote stad toont. De man buigt naar voren om een straatnaam te lezen. ‘Daar zit je nu dus,’ lacht hij. ‘Je bent een eind van huis, Daan.’…

Samen met zijn vriendin Sofie is Daan Meyer naar het zuiden van Japan vertrokken. En hoewel Daan niets met de nieuwe cannabisvariant Venus van zijn vermoorde vriend Leo te maken wilde hebben, beheert hij nu de fabriek die Leo aan hem heeft nagelaten. De koivoerfabriek is de perfecte dekmantel om ongestoord nieuwe Venus-varianten te kunnen ontwikkelen. Het geld stroomt binnen.

De onbekende drone die over de plantage van Daans fabriek vliegt, lijkt onschuldig. Tot de volgende avond het hoofd beveiliging half dood wordt aangetroffen op het strand. Tijdens het onderzoek naar de moordaanslag plaatst de politie steeds meer vraagtekens bij de activiteiten van de fabriek. De protectie die Daan en Sofie krijgen van de yakuza uit Tokio vertoont hiaten. Een gruwelijke tragedie trekt Daan vervolgens in een stroomversnelling omlaag en toont hem zijn duistere kant …

De inbeslagname van 720 kilo cocaïne in de havens van Antwerpen en Rotterdam lijkt een onbelangrijk detail, maar Daan en zijn fabriek zijn pionnen in een krachtenspel dat hem via een oud militair vliegveld in Tsjechië terugbrengt naar Nederland. Een onverwachte ontmoeting in Amsterdam luidt de eindfase in. Daan realiseert zich dat er geen spelregels zijn en dat hij nog maar één kans heeft om het initiatief naar zich toe te trekken en te overleven.

Over Wat jij niet weet: 

‘Als twee werelden elkaar raken’

De veertienjarige Tess verhuist onverwachts met haar ouders naar Kenia. Ze belandt er tussen de inheemse Samburu-stam en moet noodgedwongen een nieuw leven opbouwen. Ze spreekt de taal niet, begrijpt niets van de cultuur en mist haar vriendinnen. Al snel blijkt dat er achter de ware reden van de verhuizing een groot geheim schuilgaat. Dit geheim zet haar leven nog verder op zijn kop, maar geeft ook antwoord op vragen. Dan gebeurt er iets afschuwelijks. Wordt haar leven ooit weer hoe het was?

In Wat jij niet weet gaat Cecile Korevaar geen enkele confrontatie met de werkelijkheid uit de weg. Ze laat zien wat de gevolgen zijn van eeuwenoude tradities en hoe diep deze verweven kunnen zitten in een cultuur. Hoe verbind je je als tiener aan een wereld die zo anders is dan je gewend bent?

Over De waarheid:

Zeven jaar geleden is de rijke zakenman Philipp Petersen tijdens een reis naar Zuid-Amerika spoorloos verdwenen. Sindsdien leeft zijn vrouw Sarah alleen met hun zoontje, en heeft ze langzaam haar leven weer opgepakt. Maar dan ontvangt ze een schokkend bericht: Philipp leeft nog en was het slachtoffer van een ontvoering. De media duiken op de zaak, en in alle drukte en chaos probeert Sarah grip te krijgen op deze nieuwe realiteit. Wat zal er gebeuren? Hebben Philipp en zij nog een toekomst samen?

Sarah is op alles voorbereid, maar de man die tijdens het mediacircus uit het vliegtuig stapt ziet er misschien uit als haar man, maar is het niet. In shock verwelkomt ze de vreemdeling, maar snel daarna uit hij zijn eerste dreigement: als Sarah zijn dubbelrol onthult zal ze alles kwijtraken – haar fijne leven, haar zoon, haar man…

Wat lezen wij nu?

Karin leest:

Met dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

de waarheid.jpg

Over De waarheid:

Zeven jaar geleden is de rijke zakenman Philipp Petersen tijdens een reis naar Zuid-Amerika spoorloos verdwenen. Sindsdien leeft zijn vrouw Sarah alleen met hun zoontje, en heeft ze langzaam haar leven weer opgepakt. Maar dan ontvangt ze een schokkend bericht: Philipp leeft nog en was het slachtoffer van een ontvoering. De media duiken op de zaak, en in alle drukte en chaos probeert Sarah grip te krijgen op deze nieuwe realiteit. Wat zal er gebeuren? Hebben Philipp en zij nog een toekomst samen?
Sarah is op alles voorbereid, maar de man die tijdens het mediacircus uit het vliegtuig stapt ziet er misschien uit als haar man, maar is het niet. In shock verwelkomt ze de vreemdeling, maar snel daarna uit hij zijn eerste dreigement: als Sarah zijn dubbelrol onthult zal ze alles kwijtraken – haar fijne leven, haar zoon, haar man…

Myrtle ( 15 ) leest:

Proeflezen

Myrtle is op dit moment voor het eerst een manuscript in de categorie Young Adult aan het proeflezen!

Jac leest:

Bling Bling 2

Over Bling Bling 2 De Zaventemmers:

‘Bling Bling 2’ volgt het onvoorspelbare traject van het gangsterduo Mate en Boris en de verknipte moordgriet Elisabed. Op een moorddadige trip door de Balkan blijven ze de Antwerpse politievrouw Beerke Wagenmaker altijd een stap voor. Tot ze het pad kruisen van Roman Tokar, oorlogsveteraan en tweelingbroer van de diamantkoerier Sergei, die ze hebben vermoord. Net wanneer de rust wat terugkeert in de Antwerpse diamantwijk, doet veiligheidsdeskundige Albertien Van der Valk een gooi naar de perfecte diamantroof. De grootste ooit. Op de moeilijkste locatie van het land. Zaventem. ‘Bling Bling 2’ wervelt tussen de luchthavens van Eindhoven, Zaventem, Hong Kong en Odessa. Het volgt een spoor van bloed en drukinkt van Blankenberge tot de Zwarte Zee via snelwegparkings, treinstations en ferryboten.

Corina leest:

Met dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

verdriet 2.png

Over Het verdriet van Wilhelmina:

Eind november 1941. Na de Duitse opmars in Europa is de angst groot dat Nederlands-Indië zal worden aangevallen door Japan. In Engeland krijgt koningin Wilhelmina op haar landgoed Stubbings House bezoek van de Britse premier Winston Churchill. Hij stelt haar voor een onverwacht en verschrikkelijk dilemma. Tot haar wanhoop zal Wilhelmina moeten instemmen met zijn geheime verzoek, waardoor de oorlog een totaal andere wending zal krijgen.

Acht jaar later: Nederland vecht een eigen oorlog in Nederlands-Indië, waar de nationalisten van Soekarno de onafhankelijke Republik Indonesia hebben uitgeroepen. Voormalig inlichtingenofficier Arnie Springer hoort dat zijn oude liefde op Java is verdwenen nadat ze samen werd gezien met de beruchte Nederlandse deserteur Poncke Princen. Hoewel Arnie na de gruwelen van de jappenkampen gezworen heeft nooit terug te gaan, vliegt hij in april 1948 naar Batavia. In de tropische hitte onderneemt hij een levensgevaarlijke zoektocht, en belandt in een mijnenveld van intriges waarin alles verband lijkt te houden met het pact van Wilhelmina en Churchill in Stubbings House.

Corina las: De man van Venus-Daniel Meyer****1/2

De man van venus

Met dank aan Daniel Meyer voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Daniel Meyer

Uitgever: Futuro

Aantal pagina’s: 222

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 9 oktober 2015

Over de auteur:

Daniel Meyer (pseudoniem) heeft na zijn studie vliegtuigbouwkunde ook bedrijfskunde gestudeerd en ontwikkelde zich tot entrepreneur pur sang. Zijn ideeën hebben inmiddels geresulteerd in een aantal succesvolle projecten. Mede door zijn grote passie voor vliegen, komt hij in aanraking met de meest kleurrijke personen. Door zijn oprechte interesse in mensen hoort hij vaak verhalen die voor andere verborgen blijven. En soms zijn deze gesprekken zo fascinerend en boeiend dat ze uitmonden in een eigen verhaal, zoals De man van Venus en het tweede deel Het masker van Venus.

( Bron: http://www.futurouitgevers.nl )

De cover:

Mysterieus en donker, misschien ietwat saai maar de begeleidende opmerking toen ik het boek in mijn handen kreeg: “Het gaat over wiet en cocaïne” trok toch echt de aandacht dus hop die achterflap lezen.

De achterflap: 

… zijn rolstoel ligt anderhalve meter bij hem vandaan. Aan de bloeduitstortingen in zijn gezicht te zien, hebben ze hem eruit geslagen maar het kan ook voetenwerk zijn geweest. Zijn hele adamsappel is naar binnen getrapt …

Na het overlijden van zijn vrouw leeft Daan Meyer een teruggetrokken bestaan. Wanneer hij eindelijk weer zo ver is dat hij denkt te kunnen genieten van het gezelschap van een vrouw, krijgt hij opnieuw een forse slag te verwerken als hij zijn beste vriend Leo dood aantreft. En hiermee komt alles waarin Daan gelooft en waaraan hij waarde hecht op losse schroeven te staan.

Leo hield zich bezig met het veredelen van Nederwiet. En het wordt Daan al snel duidelijk dat het zijn vermoorde vriend is gelukt een nieuwe variant te kweken die een enorme impact op de handel in cocaïne zal hebben. Hij is de enige die weet waar Leo de veredelingshistorie en receptuur van Venus in de cloud heeft opgeslagen, en dus is Daan het doelwit van grote en kleine drugshandelaren en wordt er meedogenloos op hem gejaagd.

Mening:

In een snelle, Hollywoodachtige stijl, neemt Daniel Meyer je mee door een ijzersterke thriller die in alle facetten meer dan goed in elkaar steekt. Daan staat als een huis en als hij na het verlies van zijn vrouw ook nog eens zijn beste vriend verliest dan komt zijn leven compleet op zijn kop gezet. Het verhaal gaat razendsnel en de emoties staan als een huis.

Meyer laat zien dat hij verstand van zaken heeft en dat hij, ondanks dat dit een debuut is, het schrijven onder de knie heeft. Tijdens het lezen heb je het gevoel dat je een film van Paul Verhoeven aan het kijken c.q. lezen bent. Het is actie met een hoofdletter A en toch doet het niet nep aan en zit er in elk personages precies de juiste dosis diepgang. Ook komt er zo net op het juiste moment een dosis humor naar voren waardoor ik regelmatig even in de lach schiet.

De mooie twists en het open einde maken dat je meer dan uit kijkt naar het volgende deel, want als dit je debuut is kan het toch alleen maar beter?

Conclusie:

Een knap staaltje thrillerschrijven met bijna overal het spreekwoordelijke puntje op de i.

Schrijfstijl: 4.5

Leesplezier: 4.5

Originaliteit: 4

Psychologie: 4

Plot: 4.5

Spanning: 4

Vier en halve sterren voor De man van Venus.

Corina Nieuwenhuis.

Karin las: Beet-Marc Kerkhofs***

Beet

Met dank aan Uitgeverij Godijn Publishing voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Marc Kerkhofs

Uitgever: Godijn Publishing

Aantal pagina’s: 262

Genre: Thriller / NUR 332

Verschijningsdatum: december 2017

Over de auteur:

Marc Kerkhofs ( 1964 ) woont en werkt in Edegem, bij Antwerpen. Hij observeert en beschrijft, veronderstelt en vertelt.

Gewone gebeurtenissen blijken verrassende achtergronden te hebben. Hij debuteerde met de roman Verloren Tijd.

( www.godijnpublishing.nl )

Cover:

Goede opvallende cover met in het oog springende kleuren. Lekker verfrissend en het oogt spannend. Het gezicht had van mij, vooral ook na het lezen van het verhaal, achterwege mogen blijven. Ik vind het minder passend en de tweedeling maakt het wat rommelig.

Achterflap:

George is onderhoudsman op een carwash. Op een avond, als hij moet overwerken, ontdekt hij een vreemd schepsel in de waterput. Zonder dat hij het wil, hecht het dier zich aan hem en met gemengde gevoelens aanvaardt George die vriendschap. Zijn vrouw Diana ontfermt zich over het wezen en bekommert zich niet om de herhaaldelijke waarschuwingen van haar man. Als boerendochter weet ze hoe ze moet omgaan met dieren. Dat de vreemde indringer hun hele wereld op zijn kop zet, beseft George pas wanneer het te laat is.

BEET is een roman over het onbekende en vervreemding. Over vastgeroeste gewoontes en de angst om te verliezen.

Mening:

Genre Thriller, NUR 332. Achterflap: Beet is een roman, en we treffen in de flaptekst tevens een vreemd schepsel aan. Wat gaat Beet brengen is de grote vraag? In mijn ogen vooral een prima weglezende roman waar fictie op een hele eigen en natuurlijke wijze verweven wordt met non-fictie. Een thriller met tanden bekt lekker, en is mooi gevonden, maar van thriller is in mijn ogen weinig sprake. Verwacht in deze geen nagelbijtende spanning want dan kom je bedrogen uit.

Marc Kerkhofs weet me met zijn fijne en charmante schrijfstijl in te pakken. De kennis over het reilen en zeilen in een carwash is duidelijk aanwezig, al hadden sommige stukjes met betrekking tot het onderhoud ietwat beperkter gekund. Het stoorde niet, maar het stimuleerde in die zin mijn gretigheid tot lezen ook niet.

In zijn geheel leest het allemaal bijzonder prettig en makkelijk weg en zowel de hoofdpersonages als de side-kicks worden geloofwaardig en op gevarieerde wijze neergezet. Relaties worden prachtig uitgewerkt, verschillende zijlijnen geven leuke wendingen en op de juiste momenten diepte, en in dit alles weet de vloekgrage George je, naast de dikke ellende, aan het lachen te maken.

Splinter wordt vrij eenvoudig neergezet en het is vermakelijk, het is absoluut onderhoudend, maar ik blijf een stukje echte spanning missen. Het plot zit al met al goed in elkaar. Kerkhofs knoopt de lijntjes keurig aan elkaar en het einde had niet passender gekund.

Conclusie:

Ben je toe aan een heerlijk ‘Go with the flow’ boek waarin fictie en non-fictie op leuke wijze gemixt worden, met als toetje wat thrillerelementen?

Dan heb je aan Beet echt een lekker boek.

Drie dikke sterren.

Karin Meinen.

Corina las: De tatoeëerder van Auschwitz-Heather Morris*****

De tatoeerder van Auswitch

Met dank aan Uitgeverij Harper Collins Holland voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Heather Morris

Uitgever: Harper Collins

Originele Titel: The tattooist of Auschwitz

Vertaler: Karin de Haas

Aantal pagina’s: 352

Genre: Roman 

Verschijningsdatum: 23 januari 2018

Over de auteur:

De Australische Heather Morris (1953), werkzaam in een ziekenhuis in Melbourne, heeft een aantal jaar scenario’s bestudeerd en geschreven. In 2003 werd zij voorgesteld
aan Lale (foto) omdat hij een verhaal zou hebben dat het meer dan waard was om te delen met de wereld. Vanaf die dag is haar leven veranderd en groeide hun vriendschap.
Lale heeft zijn verhalen over het concentratiekamp en zijn geliefde Gita (foto) met Heather gedeeld en daaruit vloeide een prachtig en aangrijpend boek. Er zijn al meerdere filmmaatschappijen geïnteresseerd in een verfilming van De tatoeëerder van Auschwitz.

( http://www.harpercollins.nl )

De cover:

Pakkend voor de titel en voor het genre. De kleurstellingen passen ook perfect.

De achterflap:

Het waargebeurde verhaal van de uitzonderlijke liefde tussen gevangenen 32407 en 34902

In april 1942 wordt een jonge Slowaakse Jood naar Auschwitz gedeporteerd. Lale Sokolov staat vanaf dan bekend als gevangene 32407. De SS-officieren benoemen hem tot “Tätowierer”, tatoeëerder. Tweeënhalf jaar lang is hij degene die van de duizenden gevangenen een nummer moet maken. Zoals van Gita, vanaf dan gevangene 34902. Terwijl hij gedwongen wordt haar te brandmerken, kerft hij haar naam in zijn hart. Na drie jaar wordt Gita op dodenmars gestuurd en komt Lale in een ander kamp terecht. Beiden weten te ontsnappen en gaan op zoek naar elkaar. Gedurende zeventig jaar zwijgen Lale en Gita over het begin van hun relatie. Pas na Gita’s dood durft Lale hun uitzonderlijke overleversverhaal te delen.

De tatoeëerder van Auschwitz toont de moed van twee jonge mensen en de kracht van liefde onder extreme omstandigheden.

Mening:

In een rustige, beeldende en respectvolle manier vertelt Heather het verhaal van Lale. Zoals vaker het geval met oorlogsverhalen en dan vooral die over Auschwitz, herken je veel en heb je soms het idee dat je het verhaal al “kent”. 

Uiteraard is dat niet het geval, en zit je ook bij dit verhaal met kippenvel op je lijf en vraag je je af hoe het ooit mogelijk was. Hoe kan een SS-officier het ene moment iemand zomaar voor de lol doodschieten en vijf minuten later een gevangene “beschermen”. Het blijft een bizar gegeven, en hoe veel ik er ook over lees, het blijft me raken.

Net als dat je in zulke bizarre omstandigheden zo verliefd kan worden, dat je aan de ene kant je leven op het spel zet om bij hem of haar te zijn, en aan de andere kant levensgevaarlijke dingen “vraagt” van anderen om toch te kunnen overleven. De saamhorigheid en het egoïsme liggen zo dicht tegen elkaar aan en het blijft niet te bevatten.

En dat heeft Heather in dit verhaal bijzonder mooi neergezet. Dat het verhaal uiteindelijk pas na zoveel jaren verteld wordt, is een gegeven dat we vaker zien met dit soort extreme verhalen, maar daarom niet minder waard om verteld te worden.

Vijf sterren voor De tatoeëerder van Auschwitz

Corina Nieuwenhuis.

Samen praten met: Atalanta Nèhmoura!

Atalanta

Wij lazen in 2017 de meer dan mooie De Erfwachter, en deze kreeg van Karin een meer dan mooie recensie… gemist? Klik dan even deze link:

Karin las: De Erfwachter-Atalanta Nèhmoura****1/2

Hoog tijd dus om even wat vragen te gaan stellen 😀

Het interview:

1: Wie is Atalanta en hoe ben je begonnen met schrijven?

Atalanta is de naam die ik mezelf al vanaf mijn kindertijd heb gegeven. Ze staat voor mijn dromerige, creatieve, avontuurlijke, nieuwsgierige en spirituele kant denk ik. In het gewone leven ben ik een hardwerkende ondernemer, die er van droomt meer tijd te krijgen voor schrijven, tekenen, schilderen en de natuur in trekken. Ik mag graag alles en iedereen observeren/ analyseren. Daarom heb ik destijds ook voor de analistenopleiding gekozen. Op mijn huidige werk (juwelier) ben ik de troubleshooter, de creatieve duizendpoot en observeer ik mijn klanten.

Tijdens mijn tienerjaren wilde ik eigenlijk gaan striptekenen, totdat ik gevraagd werd om illustraties voor de schoolkrant van de Amersfoortse laboratoriumschool te gaan maken. Omdat er weinig artikelen door de scholieren werden ingeleverd, eindigde dit met zelf ook maar artikelen schrijven, en toen was ik hooked, om maar zo te zeggen. Ik merkte dat ik in tekst meer en beter de emoties kwijt kon dan in tekeningen.

2: Waar komt je voorliefde voor Fantasy vandaan en waar moet Fantasy in jouw ogen echt aan voldoen?

Om eerlijk te zijn, las ik heel weinig Fantasy, ( alleen Tolkien), totdat ik met Aïn begon. Dit verhaal was nl. het begin van een hele serie synchrone gebeurtenissen, die mij in contact brachten met Tai Chi en een aantal mystieke dingen, waardoor ik spiritueel enorm gegroeid ben en dingen ervaar die anderen vaak voor onmogelijk en onbegrijpelijk houden. Ik besefte plots dat magie niet eens zo ver van ons af staat, maar slechts datgene is wat wij nog niet kunnen zien of kunnen begrijpen. Wat voor mij normaal is en “tastbaar” is , is voor een ander magie. Ik noem vaak als voorbeeld het volgende: Stel je belandt in de jungle bij een primitief volk dat nog nooit een moderne mens heeft gezien en je knipt je zaklamp aan. Voor hen is dat magie. Je schept licht met een klein glimmend stokje. Voor jou is het gewoon een zaklamp, batterijtje, ledlampje. Dus eigenlijk werd door mijn eigen ervaringen en het schrijven aan De kronieken van Ulriach de interesse in Fantasy gewekt. Ik was benieuwd naar hoe anderen hun fantasie vertalen en wat voor magie ze bedenken.

Fantasy moet niet alleen spannend zijn, maar liefst ook een gelaagde wereld hebben wil het realistisch overkomen. Onze wereld is ook enorm kleurrijk en niets is zwart/wit. Ik vind het schitterend als mensen een wereld kunnen creëren met een grote diversiteit aan volkeren en een uitgebreide dieren/ plantenwereld. Vaak vind ik verhalen te plat of laten ze te weinig van de omgeving zien. Maryson leerde mij hoe ik die sfeer in weinig woorden neer kan zetten, zonder de vaart uit het verhaal te halen, en waardoor de lezers lekker worden meegetrokken. Het is de kunst om in het kort net dat te vertellen wat de emoties en sfeer voldoende weergeeft. De rest kan de lezer wel bedenken. Kortom: goed uitgewerkte wereld, goede karakterontwikkeling, spannend, en ja er mogen ook een paar zijspoortjes in zitten die het verhaal lekker opsmukken, een beetje romantiek of erotiek is ook nooit weg. Het hoeven niet allemaal van die seksloze karakters te zijn.

3: Hoe kwam je op het idee om die hele mooie landkaart toe te voegen bij De Erfwachter?

Ik heb een goed richtingsgevoel, en meestal de kaart grotendeels in mijn hoofd. Ik ben ook altijd de “Navigator” in de auto. Maar als ik schrijf, wil ik weten welke kant mijn karakters op gaan, hoelang ze er over doen, wat waar ligt enz., dan wil ik bij het schrijven een kaart, zodat ik zeker weet dat ik mijn personages niet westwaarts stuur, terwijl ze eigenlijk oostwaarts moeten gaan. Mijn werelden zijn toch wel complex, en ik heb de kaart dan echt als steun nodig. Ook van de hele wereld van De kronieken van Ulriach heb ik kaarten getekend.

4: Karin vond De Erfwachter in al zijn facetten een geweldig boek. Favoriet werd onder andere, naast Paladin de draak, ook de Araaf. Hoe werd dit ‘wezen’ geboren?

In de kronieken komen o.a. Harka’s voor, gevleugelde wezens. In De Erfwachter zocht ik een tegenhanger, een wezen dat er misschien gevaarlijk uit zou zien, maar eigenlijk een “Good Guy” zou zijn. Ik zat te denken aan een genezer, vandaar de slangen uit het symbool van de esculaap, het teken van de geneeskunde. De slang is ( ondanks dat veel mensen denken dat het een slecht en eng wezen is), ook het symbool voor wijsheid. Daarmee kwam iets van een gevleugeld Medusa-achtig wezen met geneeskrachtige gaven bij mij boven. Aan de ene kant gevaarlijk met klauwvoeten en slangen, en in tegenstelling tot de Harka, gevederde vleugels i.p.v. vleermuisvleugels. Aan de andere kant met een enorme energetisch hoge trillingsfrequentie, waardoor ze normaal gesproken onzichtbaar zijn en helende gaven bezitten. De Araaf is als het ware de tegenhanger van Raaf, de Boodschapper van de Dood.

5: Lees je zelf ook Fantasy? Zo ja, heb je een favoriet?

In mijn tienertijd was ik erg nieuwsgierig naar dinosauriërs, evolutie en dat soort dingen, daarna kwamen de indianenverhalen van Karl May en vervolgens SF van Jack Vance, Harry Harrison, Wim Gijssen, enz. Ergens tussendoor heb ik Tolkien gelezen, daarna verzandde het en heb ik veel over spirituele ontwikkeling gelezen. Door mijn werk aan het manuscript van De kronieken van Ulriach de Waanzinnige, werd ik nieuwsgieriger naar andere Fantasy schrijvers, zoals Raymond Feist en Maggie Furey, en later J.K. Rowling. Nu probeer ik van collegaschrijvers te lezen, maar veelal ontbreekt mij daarvoor de tijd. De serie van Patty van Delft, Drägan Duma vond ik een lekkere ontspanning. Recentelijk heb ik Gerechtigheid van mijn collega Nimisa-auteur Mark van Dijk gelezen. Geen Fantasy, maar wel een heerlijk verhaal.

Mijn favoriet blijft toch Jack Vance.

De erfwachter

6: Heb je een lievelings-schrijfplekje? En mogen we weten welke dat is?

Op de camping. Buiten voor de caravan, in de schaduw van een grote boom of in de voortent. Ergens aan de Weser, in het land van filosofen en sprookjesschrijvers. (Geheimpje: niet ver van het echte slot van Doornroosje.)

7: Zit er al een nieuw verhaal in de pen? No pressure 😉

“Zweet, zweet” Zit vol ongeduld te wachten tot het manuscript van Het teken van Drie, het 6e deel van De kronieken van Ulriach de Waanzinnige terug is van de eindredacteur. Hopelijk is het boek met Elfia klaar. Daarna … zit ik nog een beetje te twijfelen. Ik heb een kleine opdracht liggen, waar ik nog niets over mag zeggen (kort verhaal),verder zit ik te dubben over Midwinterverhalen waarin ik een aantal legenden en verhalen uit de kronieken nader wil uitleggen, zoals het verhaal over Zenya en Ghynahr (lezers van de serie weten gelijk wie ik bedoel), of toch lekker verder schrijven aan deel 7. Het hangt denk ik ook grotendeels af van hoeveel tijd ik krijg om te schrijven en of er eindelijk iets in mijn werk gaat veranderen, waardoor ik parttime kan gaan werken.

Tipje van de sluier: ja er komen in de toekomst ook nog minimaal twee boeken die in de wereld van Kay en Lameira spelen, en ik wil de zweefwerelden van Yllidrian uitwerken, maar eerst de kronieken.

8: And last but not least…we proosten graag met je mee op het succes van je prachtige boek. Met welk drankje gaan we dit doen?

Een prachtige robuuste Silkonse wijn. Regio Tarn, noordelijke helling van de Silkon ehh… nou ja. In de kronieken worden regelmatig de wijnen uit Silkon geroemd en … Ik heb een grote druivenrank langs mijn dakterras en maak mijn eigen biologische wijn. Meestal zo’n 10 liter per jaar. Tijdens Elfia 2016 heb ik een kleine wijnproeverij gehouden en het viel goed in de smaak. Dus: we kunnen toosten met een Rose of Tarn.

Karin en Corina veel succes met Samenlezenisleuker,

Liefs Atalanta.

Wij bedanken Atalanta voor haar tijd en antwoorden, te gaaf en cheersssss!!!!

Corina las: Het meisje in het ijs-Robert Bryndza*****

IJS

Met dank aan Uitgeverij Meulenhoff Boekerij voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Robert Bryndza

Uitgever: Meulenhoff Boekerij

Oorspronkelijke Titel: The girl in the Ice

Vertaler: Willeke Lempens

Aantal pagina’s: 384

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 9 januari 2018

Over de auteur:

Robert Bryndza werd in Groot-Brittannië geboren, en woont tegenwoordig in Slowakije. Hij is acteur en schrijver.

(Bron: www.boekerij.nl)

De cover: Prachtig, koud en intrigerend.

De achterflap:

Haar ogen zijn wijd open. Haar lippen iets uiteen, alsof ze nog iets wil zeggen. Haar lichaam bevroren in het ijs. En ze is niet de enige…

Als het lichaam van een jonge vrouw wordt gevonden in een park in Zuid-Londen, wordt inspecteur Erika Foster ingeschakeld om het moordonderzoek te leiden. Het slachtoffer, de mooie, jonge en rijke Andrea Douglas-Brown, leek het perfecte leven te leiden. Haar vader is een belangrijk en invloedrijk man, haar verloofde een gerespecteerd zakenman. Toch lijken er duistere geheimen te zijn. Werden die het meisje fataal?

Als Erika dichter bij de waarheid komt, verschuift de aandacht van de moordenaar naar Erika zelf, wier laatste zaak verkeerd afliep. Zo verkeerd zelfs dat haar eigen man om het leven kwam. Terwijl haar politiecarrière aan een zijden draadje hangt, moet Erika haar eigen angsten overwinnen om een wrede moordenaar te slim af te zijn, voordat het te laat is.

Mening:

De achterflap belooft al veel goeds, en dan lees je de proloog en weet je al dit kan niet fout gaan!

“De auto deinde op en neer toen de figuur tussen de voorstoelen doorkroop, boven op haar ging zitten en alle lucht uit haar longen perste.”

Bryndza schrijft met flair, en op een manier die je gelijk pakt. Je waant je in London en ziet het verhaal voor je. Erika is een geweldig personage, de rechercheur met de welbekende rugzak, die zich vastbijt in de zaak en zich niet laat stoppen door politieke spelletjes. Och wat hou ik er van de “strijd” tussen de ene rechercheur en de ander. De politieke spelletjes, het geharrewar, de jaloezie, maar ook zeer van de band tussen de verschillende personages. Alles wordt mooi, pakkend en geloofwaardig beschreven. Bryndza gaat diep genoeg in de gevoelens, angsten en dergelijke van de hoofdpersonen zonder dat het voorgekauwd lijkt. Er blijft genoeg ruimte voor je eigen verbeelding, en alle lijntjes in het verhaal kloppen tot in detail.

Je blijft je het hele boek door afvragen hoe en wat en wie en waarom. Je hebt een paar keer een idee, maar dan is daar weer een twist en zit je weer met de handen in het haar. Subliem gedaan, en gewoonweg heerlijk om zo te puzzelen tijdens het lezen. Misschien is voor sommigen het einde wat too much, maar ik persoonlijk hou er zo van. Met kloppend hart en open mond lees ik de beslissende twist, en dan is het uit… Maar ik ben nog helemaal niet klaar met Erika…. dus let’s hope so…

Conclusie:

Een ijzersterke thriller, die de hype meer dan waarmaakt, want OMG wat zit dit allemaal tot in elk detail uiterst goed in elkaar.

Op alle fronten vijf zeer stralende sterren.

Corina Nieuwenhuis.