Jac las: Topman-Jens Lapidus****1/2

Topman

Over de schrijver:

Jens Lapidus is een zeer succesvolle strafrechtadvocaat, hij verdedigde enkele van de meest beruchte misdadigers van Zweden. Hierdoor verwierf hij unieke kennis van het criminele circuit. Zijn Stockholm trilogie* wordt vergeleken met het werk van James Ellroy en Dennis Lehane. In Zweden gingen er al twee  miljoen exemplaren van over de toonbank. Jens Lapidus woont met zijn gezin op Mallorca.

*Deze trilogie omvat: Snel geld, Bloedlink en Val dood.

Over het boek:

Lapidus introduceert op een mooie manier de hoofdrolspelers van de verschillende verhaallijnen.

Roksana, haar ouders komen uit Iran, en Z ontdekken een doos achter de dubbele wand in de garderobekast van het huis dat ze zojuist betrokken hebben. Ze ontdekken een groot aantal zakjes met wit spul. Zij zijn aanhangers van ‘plant-based biologsich voedsel, forks over knives weet je wel, er komt geen plastic over de drempel’. Vriendin Billie verafschuwt ‘hetero-normatief denken, het is fascistisch. Woorden zijn autoritaire instrumenten in de machtsverhoudingen tussen de seksen’. Veel inside en trendy taalgebruik uit de uitgaanswereld, de opgepompte stijl van leven, de elektro partyscene, waarbij razendsnel ego’s en imago’s opgebouwd en afgebroken worden in een sfeertje van geurige kruiden en positieve vibes, waar populariteit gelinkt wordt aan de beschikbaarheid van drugs en d.j.’s halfgoden zijn in clubs waar je nog moeilijker in komt dan in de hemel.

Maar ook deze hemel op aarde duurt niet lang. De verpatste en opgestookte Ketamine moet terugbetaald worden. Zij hebben geen rooie cent. De druk en dreiging van het milieu om terug te betalen wordt groter en groter.

Teddy heeft acht jaar bajes achter de rug. De reïntegratie in de normale maatschappij is moeilijk. Hij krijgt een telefoontje van Emelie Janson, die  haar eigen advocatenkantoor is begonnen. Zij moest weg bij advocatenkantoor Leijon. Leijon, waar de onbarmhartige prestatiecultuur de allesbepalende factor is, waar de vennoten op de top van de apenrots zitten, met daaronder de  jankende assisterende juristen die nog aan de ratrace van de beklimming moeten beginnen, en dat alles onder  het motto  ‘up or out’.

Emelie heeft de hulp nodig van Teddy in een ontvoeringszaak.

Nikola, de zoon van  Linda, zus van Teddy,  heeft de rotzooi achter zich gelaten en is het straatmilieu ontvlucht. Hij werkt als leerling-elektricien  en studeert binnenkort af als gecertificeerd elektricien. Totdat zijn beste vriend Chamon, zwaar verankerd in het criminele milieu, wordt vermoord. Hij zweert wraak.

De laatste verhaallijn betreft de transcripties van telefoongesprekken en sms-berichten uit de jaren 2005-2006, 10 jaren terug in de tijd derhalve, tussen speculant Hugo Pederson en een groot aantal personen. Langzaam aan wordt duidelijk hoe Pederson zijn geld vergaard heeft, en er in geslaagd is  tot de bovenkant van de maatschappij te gaan behoren. Hij behoort tot de opportunisten in de financiële wereld die het motto hanteren dat ‘greed good’ is.

Conclusie:

In  Topman komen alle lijntjes bij elkaar die in de vorige delen van deze trilogie, Viproom en Stockholm delete , waren uitgezet. Centraal staat de jacht op mensen die meisjes vreselijk misbruiken en daarmee vele jaren lang weg komen. De auteur doet dit kort, koel en afstandelijk, geen sentimenteel gedoe. Daarnaast zijn er behoorlijk wat zijlijntjes en verwikkelingen, die tezamen met het goede plot, er voor zorgen dat er een bovengemiddeld goede thriller tot stand komt.  Het leesplezier zit  voor een groot deel in de beschrijving van de subculturen. Met name de scène van de partycultuur wordt als één grote parodie neergezet.

Zijn achtergrond als strafpleiter is overduidelijk aanwezig, en vertaalt zich in  beschrijvingen van de mengeling van de culturen van Syriërs, Iraniërs, Serven, in het gescharrel in de kleine en grote criminaliteit, de omgang met elkaar, de manier van communiceren, de straattaal en de muziek. Lapidus schildert dit alles kleurrijk,  erudiet, met kennis van zaken, sarcastisch en cynisch, in compacte zinnen. In 479 bladzijden gebeurt derhalve heel veel. De lezer moet goed opletten.

Je wordt niet zo heel blij van dit harde en rauwe boek. Misschien wel het meest maatschappijkritische boek van Lapidus tot nu toe. De kritiek op Zweden is niet mals. Over de teloorgang van Stockholm in bepaalde wijken die verworden zijn tot no-go area’s. De verharding van de criminele activiteiten, de vergroting van de kloof tussen arm en rijk. Er is hoop. Die ligt besloten in de buik van een aanstaande moeder.

4,5 sterren.

Jac Claasen.

Gepubliceerd door

Samenlezenisleuker

Recensies, winacties, tips, leesclubs, columns, een kort verhaal of interviews! Kortom, alles wat maar gezellig en leuk is met betrekking tot boeken :-D

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s